장음표시 사용
411쪽
hoe quod fuisse credunt, ubi nunc Praetorium conspicitiar, non Ci-.sae, ut multi dixerunt, videatur Κω-hildis civisa m Imperialis Bribita γ prmivi Lib. 3. cap. s. f ιο. δι. 9 sed IMis fuisse, collemque ibi publicum non Cissim sed Umberg, quati L dis montem , appellare.
Q d ainem rationem vini ab ori ostensm Germanis attinet, . alii .vadunt, invexisse hi, Gallum & Germamam vinum , illiciendae gentis caura, Arintem Cis nam , lira corruptae uxoris a Meum re cui nator is iuerat ipse m -- tente iuvene, & a quo expeti poena cessi externa vis quaesita esset nequiret. Vid. Aventium an Annia. Buor. M. r. Hi ias. Vid. plura quoque de sedeipud Althamerum de. Uillichium in notis ad Taritum de moribus Germanorum par ra. D' 3. Cmerum praeterire hie non possimus monumentina antiquis ratis, quod in Dusarui Hretem vico Mope pagum Helisbaeuum uina Muttaiatam de mesilivmm , tamde ει elisorum Principum origo, litus est,son procul a civitate Can dis, de Castro Murtemserga, urbicorum aedi mram frequentia, di incolarum opibus, agrorumque feracium multitudine de vinearum copia dc praestantia laudatissimus in vicinae vineae maceria, qua per collem Eslingam versus ascenditur, olim iuventum est, atque S egrediam in Aulici Horti tureian inferiorem ad dextram modo repositum cemitur, cum
os iris de I dis signis de figuris ; simile plane illi imagini venistae, quae ex
in ore Roma in aedibus Octaviam Coo , prope Theatrum Pompei, de Cain pum Iara , hisce signis ornata extat, cujus exemplar Statuarius Erutgardi nus yaeolus Rument, natione Belo , secum Roma huc transportans communicavit M. Simoni Studioni, Ludi literarii quondam apud Martiisserenses M .laratori, cujus industria dc labore etiam hoc cum aliis Antiquitatis Roma ui Agro I seriem rore cameraeissitus monumentis explicarum est, in manuscri εο lissimi doctissimo is vena Origine Sereni in M,Antiqui a Domin mum e timea, hime in modam: O is fiuvit mris filius, m Niobe ficta P reaisi, successitque Horoneo in Regnum Argivorum: postea AegiaIaum fiatiem pra fecit Regno Ast is, de ipse ad Aet prior transfretavit gloriae desiderio. Quos eum subegisset, Isidem quae de vocabatur , Inacti Regis primi Arctivorum filiam duxit uxorem: ubi quum itu litteras , O is autem varias artes Aera .rios docuisset, iamque divinos honores meruerunti de quo Eusebius M. is Haparae. Evanget Diodoru- SD-- inducens, Aeraptios ferri, scribit, μυmos omnium motum ordinemque coelestium corporum admiratos, Solem de Lunam Deos putasse, ac Solem quidem orerin, Lunam vero Odem nunc passe, a proprietate quadam inditis ipsis nominibus ; nam si quis ad Latinari linguam verba transferat, multis oculum O in dici posse : neque id abs re, rialis enim lius quasi multos rebus immittere oculos, quibus omnia perOciat , ut etiam Poeta diciti. GI gri terrarum Aa is vera omnia luseras: Quamvis nonnulli Grineorum Poetae Dion um esse Osirin fingant; Mn vero
priscam latine dici posset Limae hoc nomine indito, quoniam sempit a priscaque sit, cui Idcirco cornua appingant; vel quia quum minor est, cornuta dicitur: vel quod bos apud Ag reos ipsi dedicetur. Ferri quoque O in apud Aera las sationem dc aratrum vinique usum primum reperisse, idem addit. Sed de Solis quatuor equis observandum, quod quatuor anni partes n. tent. De Osiride quoque meminit Berosis fictilius quidem ille, dc potius -- nitas Hierliensis in Nino, anno Mundi et o oo. quod inventis a se Ae a sorore I ea adolescentula mi mentis de frugibus, coeperit docere illa in ' sina: inde reversus in Adiaptum, Se invento aratro, de his quae ad agriculturam pertinent,
412쪽
tinent, sensim univcrsium peragraverit orbem, docens quaecunque invenerat, Sita universo imperavit orbi, exceptis gentibus, quae jam in Eablonisinmp'testatem venerant. Haec ibi. De I ri filia Inis i , B dicta prius, refertur etiam amplius, quod quum a Pove adamaretur , metu intervehientis Pumini
in Juvencam fuerit transmutata, appositoque a Iunone custode Argo cent oculo, arctissime sit observata: tandem implorato Bois auxilio, quum ad Nilum pervenisset, tristinam formam receperit, & ab Aeg tiis mutato nomine di ista fuerit, a quibus etiam numinis loco habita. Lucous Lib. c. Lunae autem seu I dis cumas trahi fingitur a duobus equis , quorum alter ae crescentem, alter vero decrescentem Lunam ostendit; Ipsi vero seu pingitiucornuta, instar Lunae: inde de L A sic scribit Ouidius M. f. Metamoν .ses Uus etiam ille mitius porto in Nino scribit, I ar natam esse Anno Mundi xyys. ante 36oo. & amplius annos abhinc. Culus hoc reperitur Epitaph um
apud Diodorum lib. r. Ego IN Aeg et Mina a Mercurio erudita, quae egovibus statui nullussolvit. Ego sum amor O ridis: Ego sum prima suum is teneriae r Ego sum ori Rems Mater DV . Coluerunt ergo etiam L n hanc SM-
.i teste neteo supra citi Liburna autem si um L is, est genus navigii ldivissimi velocissimique, quod Livius M. f. Decad. levem biremem appellat: Liburna quasi fissa vel faustri a currendo Suevis sie dicta ,-forsan ex prorae & puppis rostris Lunae effigiem faciens, & in ventrem sub medio des nens. Adde his Herm. vitia Aeg tiara H. . rs. & Pignorii Mensem G XVI. Porro Taritus in eodem libro de sermota, de Asiorum Gemte, maris Sumiri sive Codani Sinus, trans Vi iam amnem accola, Matrem, inquit, Deum Denerantur. In ne superstitionis formas spremm gestare , i pro armis omniumque traeia fecurum Dein cultorem etiam inter hostes prosae. Quam Deam variis Latini Graecisue appellavere nominibus e. gr. Des mina, mea,
risis & mmma: a socis vero Idra, Dinomenae, Bere nilia, MIedonis, Masiana, C meris, Alene, Pessinuntia & C eis, cujus sanctis ae & antia quissimae habebantur religiones, & quam Lunam liuisse Cluver. I. e. pectici scribit. v. Pignorius de hac Dea. Cur vero Lunae divinos tribuerent hosiores Gentiles, vid. Vossum in Theon Gentili lib. a. c. I 8. Vid. Idem s. e. sa. de cultu Telluris, quae etiam sub nomine Rhea & Cybeles venit, apud Psogas. cap. 1 . ubi de Matre Hνagia, qua significatur principium naturae pa*vum, praecipueque Luna ac Tellus, & cur dicta inter tum Deorum tum hominum. cap. 11. ubi de cultu horum Numinum .apud Aemeses , sub nomine Udis, quae eadem cum C eis. cap. 37. ubi de ruris Telluris apud Samothraeis. iNos in templa tuam Romana recepimus L . Visa Dea es movissessiuas, er moverat, aras Et templi sonuere orer, mitataque Luna Cornua iusserunt, crepuityue H bile rum. Et rursus lis. s. Metamorphoseos Iaaebis ante torum prava mutataea furorum Auesetit, aut visa est, inerine Lunaria fronti Cornua, eum oleis nitido flaventibus auro.
413쪽
3r. ubi de cultu hoc apud Graras & Albenienses cap. 19. ubi Vestam esse Tel-
hvmi; div. ubi sis inmmesse Tellurem cap. sp . ubi varia nationum n
Mna ad Testurem refert; & eap. ca. ubi de cultu Telluris apud Gritas de Gemmaxos M, nomine Herela agit. XVIL Caeterim idem auctor Taritus eodem libro 'de septem Areo. mum Nationibus, quae proxime Oceanum, sive Sinum Codum , inter Albim cibatas que& VAdrem amnes colebant, deque illorum religione, haec tradit:
okriuiis e D' Caesones, D' Eudoses, es Angli, D' Vareni, γ Mariones, es' μμ ibones suminibus aut Blvis muniuntur. Nee quicquam notatio in singulis, ni in eommune Heribum, id est, Teream Matrem colume, eam- ίntervenseis rebus iaminum, invebi populis a Mitrantur. De cujus Deae nomine vide quae diligentiori manu excutit Cluverius in Germ. Ant. lib. I. cap. a I. pag. ala. inbi etiam Terram Matrem eandem esse & Lunam , & Matrem Deum probare cupit. Tellurem quoque Germanis cultam iuisse sub nomineri frua, Vossius ex Taesto tradit de Theolog. Gentili lib. a. eap. sa. ubi etiam de nomine isto
quaedam notat: Terram scilicet, Germanis Erbes Anglis Carin t ejusdem
originis esse ac Graeum ἐρα: nempe ab Hebro Ereti, quod idem signat; In illa quoque Regina Coeli, quM apud 'mmam cap. 7. - ιδ. Melecteta Hestam in m dicitur, Deum matrem reperiri, tradit Seldenus de Diis Bris Synt. a. p. a. p. a s. D sere. & illo nuperrime Digni us m. Miserus, SS. TRμ ν γ Pros iis Acadaemia Herbarrina Celeberrimus, b. t. Rector Marni
eis, in Exercit. Theol. V. de Sauctor. Invocatione Th. r. pag. e I.
XVIII. ula autem Suevorum Gens, cuius Regnum hic inquirimus in quinquaginta circiter Populos Regionum longissime inter se dissitarum, divisit legitur; quorum nomina passim apud Taritum de plenius apud Orosium legum tur : ex quo illa recenset Spangen rgius in Graniso Thurivia , et ex hoc Misa. Crinus utriusque linguae in Celeberrima hac Tubingens Academia quo dam Prose r Clarissimus, qui Suevise Antiquitatis Annales laboriosos sane atque amita & accurata quadam inquisitione collectos, circa finem superioris
Seculi eleg nter in lucem edidit, crius tamen ut omnia quae in citato operelis. a. pint. ι. cap. I. de Vetustissimis Mevorum Gentibus, & earum sedibus,
ae migrationium, nominumque derivationibus de appellationibus tradidit, approbemus, nec dum adduci possumus. Ex his autem Populis cui pauco & eelebriores tangamus ili, Ptolomaeo μγ-M . Amerania aliquando habitatores, postea vero loca incoluerunt, quae deinde Turon. --μεM possidebant, ab Heronia sylva usque ad medium Alsis protensi, Tacito Avii dictit qui cum Saxonibus ex CF-riea Chers ese contra Seotos & Prima auxilio vocati a Britannis, ipsi se Domin v Insulae fecerunt, & hanc a suci Angliam dixerunt, ultimi quondam Sueuorum atque infimi ad Albimi Gens ad haec usque tempora in potaritate clarissima, in qua adhuc Angliis & Seo eis Regnum possidet, extatque hodie vocabulum eorum integrum in Cim ira Peninsula, inter celebria duo oppida Me g de Funisurg , in ea regione, quae vulgo vocatur Angelo, de contrari Anglen ι quo post Tariti aevum, live Nnte antiquis sedibus cedentes, sive a finitimis pulsi, transmigrarunt vid.
de illorum termino Cluverius in Germ. Antiq. lib. I. a T. pag. los. Ubi eredit illos Saxonum finitimorum permissu, vel etiam ope, Regionem proxime ultra Saxones sitam occupasse , unde perpetua iis cum Saxonibus societas,
vel cum fide eorum clientes Qua occalione possinodo etiam una cum illis ad meri ostia, atque hinc in Britanmam tran esii, ubi tandem incinum iblia, de per omnem terrae ossim cse Uimum Regnum condiderunt, cujus
414쪽
nomen ἰn hanc u lue diem claret: quanquam omnes nunc Britannica Insetae excepta ultima Thule sub unius Regis Imperium redactae. Aliis autem Angli quoque Saxonima pars habebantur, ut putat Cluv. I. c. quia una cum illis, gente multo majore, sed quam ipsi denique in Anglia vicerunt , pro- steti, tum quia illorum putabantur clientes: unde posterioribus Scriptoribus x duarum navonum uominibus unum voca um compositum , quo utrique junctim dicebantur AVA Saxones. Vid. Beda ipse Anglo-Saxo in Hisoria E He silea Gentis Anglorum. Ponticus Virunnius in Hisoria Britannica , Gilda Sapiens de Excidio O' conquesu Britannia. Uilhelmus Neubrigensis de re. bus Anglicis. Georgius Lilius Britannus in Chronire Anglomum Rerum qui bus addantur Paulus Aemilius, Nauclerus Holumine ferendo Chronographi Generat. 3. g. δ a. Aeneas Sylvius in Europa eap. 3o. Stumpfius in Chronico Hemetiis lib. /. cap. r. p. aa. Althameri in notis ad Tacitum de moria.
Germ. p. 3o. Orictius in Thesauro Geogr. de Crustus Deo paulo ante eis. Dres serus DI AMEM. a. p. a. Fuit autem is annus, quo Angli & Saxones, Ducibus Hengisso & Horsa a Vortigerio Rege Britannorum contra Seotos & Hctos auxilio accersiti Britanniam primo ingressi sunt, humanae salutis a Christo CCCCXLIX. ut author est paulo ante eitatus Beda Angi Saxonum Presbyter, luculentissimus istorum temporum Historiae Scriptor. Primis vero illis temporibus fuit Eptarchia Anglo-Saxonum in Britanniar primum Cantianorum Regnum in Camtio ab Hengi inchoatum ; post quem Edbelbertur primus Rex Christianus eia sectus, anno sys. Secundum Australium Saxonum : Tertium orientalium Anglorum, quorum Suisbertus Rex primus bonarum literarum Autor , suasu Felieis Burgundii Epistopi cujusdam, Cotabrigiam publicam Academiam e citasse fertur, anno Salutis 63o. Quartum, orientalium Saxonum. Quintum Merciorum, hoc est mediterraneorum. Sextum Northumbrorum, id est Septentrionalium, citra Humbrum fluvium. Septimum mes-Saxonum. Cum a tem Britannia in haec septem Regna μνUMmbria, Cantia, Eas Vlia, MemmmmSexta, Stisfieri , δκ Ws-Sexiressivisaesim., semper tamen unus fuit, quem reliqui ut supremum Dominum agnoscerent, adeoque illa Monarchia modo penes hunc, modo illum populum findi Demum ubertus ex Saxonitus o cidentalibus, sive IVN- Sextis, pleraque Regna Heptarchiae destruxit, & pr prium Anglicum Regnum constituit, unde ab eo Regum principium comm de numeratur. Ex isto autem tempore sex fisiliae Thronum occuparunt. I.
Saxonica. a. Daniea. Normannica. Audegavensis, Plantagenesarum.
F. Tideria. c. Scottea, sive Stuartiea, quae nunc quoque feliciter Sceptrum gerit, Anglis & Seotis commune, post unionem Seculi hujus principio lactam a Iacobo n. R. sub nomine mina Britonia, qua etiam 'bernia contine tur unius Regis Sceptro. XIX. Inter hos porro Suevorum Populos recensentur quoque Ebura. nes, qui & ipsi ad Regnum adspirarunt, quos Germanos Risse autor est Iulius Caesar Iib. a. Comment. Belli Gallis, Condrusi, Eburones Coerres, Pamoni, gui uno nomine Germani adpellantur. De finibus illorum idem Caesar lib. s. Comment. stribit, quod pars illorum maxima inter Mosam & mearum sab Ι- perio Ambiorigis & Caeluviei fuerit. Vid. de iisdem Cluverius in German. Amtiq. lib. a. cap. ι s. ubi Eburonum spatio nunc Regiones istas contineri stribiti mureensis Comitatus partem, item Malantia, Dodiacensis agri, & Limbum Ducatus partem versus Septentriones: item totam Et tiam, Ma emurum, & Ducatum Iuliaeensem totum. Caput Regni Eburonum, & Ambi
rigis Regiam Hubertus Thomas Leodius ex Annalibus suae civitatis profert G
415쪽
burram, putans non Eburonibus solum, sed & tandrusiis, P minis, Grinsis, Segnis, & Tun uimperasse: quod falsum pugatoriumque esse multis rationibus arguit Clum ius L est. ubi ex Caesare Iib. s. ω c. Comment. ostendit, non omnium Eburo rum , ne dum reliquorum , Regem fuisse Ani Hoelom; sed dimidiae tantum partis, intere Asiaticos & Mosam sere'. alteram vero partem Mosam inter & Menum Regio Imperio continuisse CatiDuleum, adeoque humilem atque ignobilem suisse EMaeonum civitatem. Verum H, hereus Thomas ille in Eburonum agro Leodiaci natus, contemni a Caesare antiquas patriae vires ac fines , quos immensos ipse finxit, aegre ferens, reda mere fidem ejus haud veretur, & ceu ipse Caesar sibi contradixisset, infimularer de quo videatur Cluverius I. e. ubi falsos esse , & ab imperito aliquo nugatore Monacho, ut multa alia regionum Regnorumque Chronica, conscriptos illos Annales, quibus suos iubatum extollens confidat Leo ditis, scribit, monens e diverso, quod eosdem Dorios nimium deprimat O tellus, qui in Theseum Geographico eosdem Trevirorum clientes faciti sui nim juris autoritatisque fuisse Eburones at tales manere possunt clientes. v. Grol. de P. B. γ P. e. a. a/. 9 cum Regibus sitis Ambiorige de Catisuleor qui qua potestate inter suos fuerint, ostendit idem Cluverius i. e. lib. e. cap. 3y. ubi ex Caesaris Bisi Galliei Commeneario s. & ex Ambiurigis Romanos ali quentis verbis probat, ipsum suadendi magis autoritate quam jubendi potestate Regem fuisse, ita ut etiamsi in Concilio bellum in Romanos civitati Ebur xum dissuasisset, tamen a multitudine ad inferendum ducendumque , vel saltem iuberi potuisse. Quin siros, ut Romanorum castra oppugnarent, non jussisse, sed concitasse cum Carivuleo alterius Eburonum partis Rege, testante C. lare redem Commentario. Careerum falsa illa commentitiaque Aburia Leodii &Eburonia Ortehi rejecta, Cluverius Leo citato lib. a. cap. I s. pag. G. TO.
ostendit, Atuaturam Castellum caput fuisse totius Gentis Eburonum. Hodie autem oppidum in mediis Eburonum finibus Tongeren sive Tungro , esse Α- sua eam Tungrorum credit Cluverius I. e. cujus tanta antiquitas, celebritas &dignatas olim filii, ut post Agrippinensem Coloniam secundo ordine haberetur totius. Germalia inserioris: nunc autem ad exiguas reliquias redactum oppidum illud, cuius muros etiam antiquissimi operis Galti nupero bello Belgico devinarunt. υ
. Ad has neutras Gentes pertinent quoque Gibones, qui post rioris Seculi Scriptoribus passim Gotti dicuntur. Hos Iotheas Massitiensis
Graecus Auctor apud Plinium lib. 3 . cap. a. in litore Oceani, sive Suevicimaris ponit, de quibus ex Poetis multa Sidonius, Claudianus, at que Ausonius, plura ex Historicis Emandes, Gothorum, sub Imperatoris Iustiniani tempora Episcopus , Procopius, Orosius, Spartianus, Hieroumus , Pausis Diaeonis, inaus Magnus Gouus Archi Episcopus UpMensis, Rapbael Irim uterranus lib. a. Geogra . fol. 7. fere. & alii, sed interdum fabulosa &falsa quaedam scripserunt, uti ostendit Cluverius in Germ. Antis fib. I. cap. 3 . Haec Gens autem in duas distincta partes, Gothos nimirum Orientales, Osrogothor, qui ad orientem versus ac Pontum incolentes, a Mundi Regione ita dictii & Gothos Occidentales, Wisigothos, in occidentem , & Germaniam versus habitantes: utrique postmodum per Thraeiam atque Idbricum in Italbam, Galliam ac Hispaniam irruperunt, pars etiam iri Albuniam atque μυ-giam, Sc conterminas Regiones , a quibus varia Regna , & tot Reges orti.
416쪽
' a veriasti l scriptoris ammi, id est annis am natum Christum CCL
Graxarum literarum monumentis celebrata : post Thetti vero tempora per omnem im Europam, partemque A in & hoc superavit Cimbros annis me molasma. Non una tamen haec Gens tam valida tamque numerosa fiast,
ut prae fictas Europa terras una sola propriis tantum viribus pervaserit, sed se illi adjunxerunt alia)-Nationes, Heruli, dati, Rugii, di tandem. Hastarnin, quibus & ipsis siti Reges fuerunt. vid. Cluveritas Leit. o is aefre. & Grotius in Hissoris Gollisa. Caeterum de Gothis etiam hoc constat, quod post Theudosti Junioris Imperatoris obitum cum illa Imperii orientalis &Occidentalis conjunctio dirimi coepisset, atque inter utrosque Principes saepius male sima amicitia tandem omnino dis luta esset, occidentalis Imperii convulusio consecuta sit, opsod a Gothis, exactis Augustis, oppressume& eversum fiast. Ille enim Momlius Avustilus coactus ab Oriaero Hemis, primo Gottorum in Italia anno Christi 6. abdicavit, cum cpao Imperium Romanum in Occidente concidit, GOebis illud obtinentilius, usque ad Te, IM& ultimum Gothortim in Italia Regem, qui praelio victus, a Narse mee 2 8 nioni Imperatoris luo jure Gothisi adpellati occisus est : Gotbique omnes italia pulsi circa mensem Majum Anno Christi DLIII. De Gothorum autem Sedibus ac Republica, deque origine discriminis os ramorum & forata
rem, nec non bestis eorundem cum Romanis, ut & Conciliis in Hispaniis, via deatur Uesffgangus Lagius lib. o. de Migratione Gentium e ubi etiam agit de Regibus gentis Golliei ad Paludem motida in Gottiandia, Maris Rauiei I siila, ad amnem, ut Dacia fle Thraeis, iur Italia, ubi praepotens illius Regnum constitutum: in Gastia cubi adhuc terra Gothorum Linydunensi de Apuitania, nec non in Hispaniis: unde postea mixtis Romanu, vis, Alanis, Moris e & noeenis, Reges Arragonia, Casilia, Legionis, iniuria de Gallista defluxerunt, ac Bureisonenses Comites e qui primis impinribus Gothiis de postea Gulandis eorruptoque Teutonico vocabulo, Catalani & Arragoniae Reges cognominati erant, quorum potentia victis & expia Mauris ac Saracenis crevit: accesserunt his alia minora Regna, Toleti, Malia eis, Granatin, Sobrarbiis, Majoriea 3e Minoricae. Catalogum vero Regum Gothorum, qui a Radamisso anno Christi 3o8. in Hispania regnarunt, usque ad Asantem sive Sanctium Regem D. Pelagium, vide apud Vanaeum cap. r F. &Franciscum Tarapham. Alibi autem terrarum Stimi de Gothi, iam ab initio conditi in Septentrione Imperii in unum corpus cosuerunt; uti non solum Claus Magnus in eap. a. Profationis His . SMelea, sed & ipse Leges Meriis quas etiam Ramnes Greenitis JCtus in Latinam linguam traductas & brevibus notis illustratas, & Joh. o. Stirenhook de Bre Surenum es miserum elusio, edidit docent, postea vero propter aemulationem mutuam, ain crudele no
nullorum Regum Imperium & sub imagine quadam libertatis, sesessione a Su eis sub Aurieo vel Alrieo Rege tacta, separatos & proprios sibi Reges aut mcipes eligere coeperunt, donec sab Dolio V. vera & solida neonis S mel σum conjunmo fieret: unde adhuc hodie in Insignibus Regni Suecta conjunctio Gothisi de neeiet symboli cernitur. Vid. Joannes Schei rus de Antiquis' --risque Regni Aeeta Insignibus. Loccentus in Antiquisetibus μα - Gothicis dis. a. cap. F. p. 13. Dignissimus Dom. D. Spenerus in Historia snsignium. Ita tum , seu Operis Hreridiei Parte Speciali lib. a. cap. 9Τ. 8.
mulla de Gotblandia malis Mitiei Insula, aliis Goma dicta, modo Suecis modoliaris stibjecta, & in quam Aeeta Pace Metinensi omnem praetensionem abdic truit, sed pace Bro ebraeusi iterum recepit. Sunt autem adhuc hodie in illis Wrrarum partibus tres inuisa Provincia, Maria, Hasiandia Se He iva. Et
417쪽
quod quoque originem attinet, illos Gothos suisse, non neri solum& antiqui Septentrionalium rerum Scriptores omnes , sed de ipsi Dant alii mant: Licet non omnibus probabile videatur, quod Chronicon antiquum Gothiram & Johaunes Magnus & alii affirmant, jam Samgi Seculo Daniam a . Gothis occiipatam iuisse. Circa Seculum autem a Christo nato Tertium sive Cimbri, in Historia Romana sub Gesorum, Vandalorum, Longobardorum de Rumorum nomine inclaruerunt, cum hae Gentes ex Cimbri a Chersonesodi vicinis Regionibus emissae in Romanum Imperium irruerent, donec mox in eadem veluti vagina Gentium prorupere Angli, mitis, Saxones & in Angliam incumbentes, suis quoque appellationibus Donicum nomen involverunt: ii dem Danis decies Autiam & 'bernium octies debellantibus, sed & Seotiam de Saxoniam aliquando vectigales sibi facientibus 1 videatur Paulus Hachmbe gerus, Eloquentia εν' Hi ri quondam Professor in Academia mirilbergensi e seberrimus , de postea Seren mi Principis Euctoris Rulatini Intima Admi nisConsiliarius, vir longiore vita dignissimus , in Disputatione IV. Collegii His ν i, de mWoria Daniea de No egia. Thesi XII. XIX. de XXXVII. XXI. Sequuntur iam Gebos in hae classe Gentium Suesiorum ipsi Suiones, a quibus Surenes vel Sueri, & ab his Suis ri/Helvetii I orti fuerunt. Equsdem Althamerus in notis ad Taritum de moribus Germano p. 3 .gloriari Meeos de hac sua ex Suevis origine scribit. In gravi autem circa an num Christi LXX. Aeeorum Expeditione quam Gotheristis Rex eorum in ex terra terras suscepit potius, quam ut se ad civile bellum, ab Aulicis contra se trem suum natu minorem Haldarem Regni consortem incitari pateretur pars exercitus, post varios errores, ad illa aspera sistrum juga pervenit, in quibus
nunc eorum posteritas Meraiorum nomen habens , perseverat. vid. Joannes Magnus lib. I. Gothorem Sureorumque His. e. r. in a. hinc Ameram e Mare,
olim Suevisu , hodie nedictim Mare appellatur. Sed de his Suevis par est iudicium Casparis P ureri ad Beobum M. Dium, omni liberali eruditione o
natissimum : Suevos ego non dubito totam illam oram Septentrionalem tenuisse, qtiam nunc incolunt CasNbii, Poloni ex parte Pomerant uiniversi, ad Austrianum latus maris Balthiel, quod novistim Mare ab iis denominatum, ea in parte ubi di sumen Suevi nomine, die I in mare in it. Quorum denique δεσόγεια sunt neci, nominis exigua mutatione, qui in ida magna εν fatali miseratione Gentium in ulteriorem ripam trajecerunt, redentes appulses ex Orienta Dacis-Gothis. Cluverius lib. s. Germ. A t. cap. 37. Germaniam quaten
se in Septentriones immenso supercilio attollit, partem Mevia multo maximam appellat: sed in illa cuncta, ut situ remotiora, sic fima obscuriora dicit. Ipsum autem mare illud, quo ulteriora Sumia a continenti terra Germ--arantur cingunturque, in Gemin Septentrionalis, Germania ab Septentrionibus terminus, unde inmotos distinuus, qua Germaniam alluit: crius imgens Sinus, qui Codanus vocareψ.34 is, ac Plinio te Tarito , Mare Suevisum,
Parsque ejus Menedicas Sinus Ptolemaeo. Vocatur autem mare Sueυicum a Summis Populis, in Insilla seu potius Peninsula hujus maris & in continenti Gemmantis accolis, verba Taeter sunt: Eundem Germania Sinum proximi Oceano
Cimbri tenent c hodie misistis atque Putia Gentes & infra r Ergo jam δε-
tro Sumiri maris tutore Aestiorum gentes abluuntur. Hos P ssio, Lisoni qui littus adcoluisse demonstrat Cluverius i. e. cap. - . vid. Harinnochiiuriose reusen f P. ι. e. ι. p. ro. seqq. Tacitus de Germanis, ost memoratos in citeriori maris Sueviri littore Rufos 3c Lemovios, Suionum hinc, inquit, eis eates ipso in Oceano pratre viros armaque et Uus valent, de Ox et M via Mos ae opibus bonos, resue unus inperitat; nullis Dm excepti nibus
418쪽
hisee Oeeamin inissis porro armatorem ma-s Dein Moisi-e. Enim vero negare mHem, neque ingenuum, ne Mertinum quidem Ormis prinponere regia tituitas es. Trans Aiones aliud mare pigrum ae prope immotum, quo ciὴν clausiq- υν--m orbem hine fides, quod extremus endentis jam Solis fulgor in ortus edurat, adeo essetis, ut sidera heberae. Sontim insuper se me gentis amdisi , formasgaee Deorum radior capitis aspiei, persea o alicis. Et postear Suionibus Sitonum genera eontinuonein, eatera Amiles, uno domni, euod mina dominarur , in tantum non modo a liberiaee, sed etiam a se vitute deten sene e bis Mevia Anis. Totam igitur Peninsulam Scandis iam duo Sueuorum genera incoluerunt, Suiones de Sitones. Terminus inter eos statuitur a Ct verio I. e. cap. t. mons Sevo a Codani Sinus faucibus, qua oppidum Norvmnae in , Opsis sive Arsis, ad Lacum usque Album, ita ut Ahoagva cum H nomarolia ac Serie nia tribuatur Sirenibus; Lapsia autem, Biamia, Botnia occidentalis, Medis, Gutia, cum Daniel Regni partibus Ble tu, Maane, Hallaia, Suionibus. Hodie Regnum inlis incolis, contemunisque Gentibus Danis ac Noremannis, vulgo vocatur Suerige id est, Sues in Regnum. Ipse vero mus De Mensis, vocabulo derivato a S u si e Maen, quod a quisliumum Gentis nomen vetustiores Germani esserebant Sueon, unde Latinum Sue ner Eonbardo, Suiones Tacito , hodie omnibus Germanis cis cidarim Sinum dicuntur die Latine Suedi. Caeterum plures filisse Si inming m una Gente nationes, diserte testatur Taetexu I. e. ει tales sunt apud Plinium Histeriones, Mandinariam quoque incolentes , ubi hodie regio Hamia, cujus c
de No agis Lapper, careeris Germanis gappen dicuntur , quibus ab Occasu contei nunx gens hodie dummon Regi paret, Mori uni, Trae Sisia ner. vid. quoque Bertii Commem. Rer. Germ. e. a . ut de Schefferus o Hi oriatim e. XXV. Hinc Regnum Sitonum a laevo sueonis latere, tertia pure Me xum Regno angustius, Rures tamen etiam semes rariti aevo comprehendens, ex quibus creduntur Huni in Finnomiseria, quam Nomagici Regni etiamnunc partem vulgo appellant Finrinares, jam inde antiquis temporibus cole
res. Caeterum ipse Sionum Gens nulla alia fuisse dicitur Cluverto e. L quam qui posterioris aevi Scriptoribus dicuntur Norem re, nunc vero sibi ipsis & comterminis Gentibus vulgo Nornianner I Latine No agit, de Regio illorum vulgo istorriget id est, Normanuomo Regnum , quam vulgo dicimus Norum
nam. Licet autem Hermelandi & Firmiseri Nora ros a Sue istis diriment, ut propterea Antanus dubitet, molenti rems autem L e. neget, Sitones esse Mormenos posse, cum illos Suionibus continuari Tae vi feribat e tantum tamen interstitium nec dum videmus, quod impediat, quo minus Sitones Tierti esse risor, incamus cum Bilippo Cluserio de Hugone Gratio. Atque haec sunt
iuxta verba Ctaverit L e. duo illa vetustissima, simulque vastissima & absolu- ιtissima totius Europa Regna, Meanum adipae Suo num, quae jam ultra MDC.
Annos, ex quo in Roman-- pervenerunt notitiam, perpetuo eodem tenor durarii pie quanto vero temporum spatio ante Romanorum notitiam , in tanta ,
corpora tantamque firmitatinem coaluerint, incertum est. Hic igi uir immensae alius G.viis finis. vid. de origine Gentis Danorum Ze de Regibus ejusdem Gntis, deque eorum rebus geltis, Historka narratio Miri Regis Dania de . Hastoria endiosa iamne Regum continuata per Erp. Undenbrutatum. Volumea L. Ita Series
419쪽
Series & Historia Regum Aeetis & Gothorem, ex Pinare Magost Gotto , R sum Norvagis , ex Achille Ormenio G aro descripta. Addantur his Saxo Grammaticus in rebus Danorum. Aneas Misius eap. 33. Volaterram Iib. I. graph. Ioach. Vadianus in lib. s. Pomponii Meti. Crantius in Mandalia
Lb. a. cap. t P. I 'utat autem Philippus Minniaton, nevos ex ultimis oris Pom
Ontio deduxisse colonos in Sisci nu, quia mira filii veteribus cupiditas occupandi Insulas, ut quaererem tanquam secessus loca tranquilliora. Quod ad pintiores autem Salptores Rerum Dolearum attinet, id judicium ex Prolemati Se bant is Saxon. & I ini in Praefati ad Cranta. nec non de suo quoque ferre libuit Hachenbergero I. e. Tri. 8. D' '. Simo Grammaticus gentis tuae Historiam splendide magnificeque contexuit, tanta dictionis elegantia, in aet tis illius captum plane excedat. Fabulas tamen plurimas admiscet, quamvis nimis rigide ea de causa apud Ludovicum Vivem, Goropium, Meanum demoronymum Cardanum vapudet. Albertus Cromius magna fide, diligentia & imdustria scripsit, ut Iohannes minus judicat. In Gentium tamen Daniearum originibus tradendis semper scopum non attingit. Bbannes Manivius vitam Chrisyierni eximio candore & multa rerum publicarum observatione scripsit. Stephamu, Bbanuis Stephani in rebus Grisiani III. magnificus de comptus: Bbannes Varius Pontanus, florentissimus Scriptor & unus ad instar omni ima; Polames Meusus, tersus & prudens : Olaus Irirmius accuratissimus Antiquiatatis Danieis indagator. Regni Sueriei autem Geographica & Politica Desaiaptio videatur autore Andrea Bureo Suere & Thea rum N 'bilitatis Merana aBhanne Mesenio Sueonis, ubi de Regia Familia Suecia agitur, cui addatur, Leonis Septentrionalis Notitia Blannis Martini minueri, Eloquentiae de Histor. in Academia Tubingensi Professoris quondam celeberrimi, sub nomine Aratia Suevi r item Descriptio Meeta ex ossicina Elaeviriana. Addatur Dm D. Speneris in Historia Insignium Illustrium Lib. a. cap. ys. ubi inter antiquissima Europa Regna Sueeicum commendat & Familias illius Regnatrices recenset, cum aliis huc pertinentibus, quibus jungendus Celeberrimus Greenius in Historia Suretea de Antiquitatibus Sueο - Gothicis, nec non Rhannes Sob erus
XXIII. Inter Suevos recensendi quoque sunt Longo Mi autore Tacito
M. a. Hi oriarum, & Ptolemaeo lis. a. cap. a. Geograph. Ant. quibus accedit Stumpssius in Graniso Helvetia pari. r. pag. aa. Crusus in Annalibus Sue visis lib. r. pari. δ. cap. 3. Fuerunt hi Semnonibus contermini a Septentri
nibus, uti tradit Phil. Cluverius in Germ. Aut. lib. 3. eap. as. γ as. De his ita Tacitus de Mori German. Longobardos paucitas nobilitat, quod pluribus ac viabuti is nationibus eincti, amr ter obsequium, sed pratiis es periclitam citati sunt. Valentissimae autem quibus cingebantur nationes fuere, Semnones, Hermu uri, cierusii & septem Popidi infra Longobardos inter Albim Sumum e amnes ad mare usque extensi, qui unum corpus inter se conficiebant L deinde Burginiaiones. Lamites igitur habuerunt istos I A meridie eundem quem Semnones; a Septentrionibus inter Aut ου γ Aetium t Ab occasu ALMm, quo a Cherusis arcebantur, a Satis confluente ad confluentem usque Hreuela; ab ortu qua Burrendiones occurrebant, Stimum sive Hadrum, quihus finibus nunc continentur Marchia Brandeburnea media, Ducatus - δα mei pars, dextrae Auis ripae agitia, Principatus Halber diensis & Comit tus Barbiensis. Sed antea pars Longobardorum cis Abim coluerunt, testibus Strabone lib. r. Geograpb. Suetonio in vita Augusti. Vellejo Paterculo lis. a. Hi r. quibus Cluverius I. e. limites circumscribit, Albim & Oram amnes, qua Marchia Mandoilurora antiqua sita , cum dimidio Comitatus Doese ge L
420쪽
Caeterim de Longobardis mira fabulantur medii seculi Scriptores
more, αι--, Sigeianira de alii , quos refutat Cluverius Deo eitato, ubi etiam de nomine Longobardorem vera tradidisse Diacontrare lib. I. cap. s. Cr dit , sibentem: Certum ti m est Longobardos as intactin ferro Barba Iovi --e me tos. De quo nomine videantur plura apud Crustum I. c. nec non
volnisngum Latium tis. 1 a. de Mirrationibus Gentium pag. δο a. γ seqq. ubi de Longobardorum origine & etymo, nec non sedibus ac habitationibus agit. Fuit autem haec natio inquieta & germana feritate serocior, nobilitate tamen caeteris antecellens, quae per Sehontandi alii Seotiam 9 Limoniam, Pr lam , Maurinnam, Rugiam, Asiniam, Moramiam, Hungariam, oram Menanam 8c Italiam vagata, tandem in hac constitit, & ubi hodie Lombardia atque Ducatus Mediolanensis Regnum instituit. Catalogum vero Regum iam gola dorum in Germania & Pannonia ab Anno Christi CCCI O XX. vide apud Larium l. c. pag. 8t s. es' δι . ubi etiam Catalogum Regum tingua Artim in Italia receniet. Constat enim, quod deficiente in Auginuis O Ndentis Imperio, Gn lardi Gothorum Reges in Italia secuti sint, qui a Narse Patricio invitati Pannonin egressi sunt, de in Italiam cum Rege AI ino venerunt Anno Domini DLXVIII. quarto Nonas fritis, a quo die Longobardore Regnum in Italia inchoatur ; quam intra triennii tempus caesis Gmanis Ducibus, pulsisque praesciis , post egregia facinora , omnem fere occupavit &subegit AIAiaxus Rex. Duravit hoc Longobardorum Regnum in Italia ultra CC. annos usque ad Desiderium ultimum Regem, qui a Carolo Magno Fraa eorum Rege Anno Domini DCCLXXIV. mense Misse praelio victus di captus, in exilium actus est, Ticino quoque Regni Metropoli in ditionem accepta - Sie Longobardorum Regnum defecit, paruitque sub Franeorum ditione. XXIV. Vetustissimos autem se nobilissimosque Sumorum memorabant
Semnones, centum pagis habitantes & magnitudine corporum se Suevorum caput credentes, teste Tacito in lib. de Germania r quorum etiam meminit Strabo Iib. . Georra is,. Ptolemaeus, Velleius Paterculus tu. a. & Zosimus lib. Historiorum. Haec Gens vicina Bbob mo ac meomannis Hermundurisque, magnam & amplam habuit civitatem ad versius occasium, ad utramque Hadri ripam late habitans, & a Septentrionibus atque ortu Solis limite Martis fluvio cincta ; cujus finibus hodie continentur AIonia minoris pars: Ducatus Crosiensis r Stembergensis, Sue paerer Gotiar Marchsae Manden mgica portiuncula r hahinus Principatus e Saxonia item Superioris & Mi iis partes trans Alsim. Videatur Albinus in Chrouiso Mi M. Claverius in Gemmania Antiqua M. 3. eap. aD Crusus in Annalibus Amicis lib. ι. para. p. p. s. ubi putat Comites Sonumbergenses, Baronesque Schon menses ex S nonibus ortos esse. Comitatus autem Sonnenbergitis non procul a Gerolathri de
valle με ignota supra Felduirebiam situs, nunc cum EDdena una Dynama est: & Dapiserorum Comitumque de Walovet linea quaedam Sonueniarnassiit, jam extincta, de qua videatur D. Smerus in myraria Insigniu- m. Frium M. a. eap. ro . f. s. γ δ o. Ilustrissimique Sch burgis in Hiel dia Dynastae originem referunt ad veteres Alemis Duces seu Principes, ipsique inter Imperii quondam ordines antiquitate & affinitatibus illustribus inclarescerutes. De quibus vide D. spe rem L. e. lib. s. eap. 33. de in Theatro Nobitit lis Europere pari. poster. Sed an hae Familiae ad Semnones usque referri possint, nullis adhuc claris certisque putamus constare documentis. De Suevis in Mi .ia plura vid. apud Albiso L c. tu. I. la. I.