장음표시 사용
421쪽
, XXV. Inter claras Germaria Nationes haud postremi memni postm'rioribus temporibus Hurrundisino, quos nonnulli ad Gesor quoque referunt: isus autem & alii in hac Gente illos omitunt. Plinius M. Hi ria Naturalis cap. δ . Metirardioras partem dicit Vindilorum. Ex Strabone Iib. .morra iis hos nonnulli ad Marobosei Regnum referunt. Cluverius in GeHanan. Antiq. tis. 3. cap. a C agros hia modulo priscae civitatis relinquit, imter Semnonas, Carinos, RUias, Lemovior sive Hemias, atque G
tbones, in parte Polonia, qua oppidum Giegno tam vicinis, & Iacus Goplo. Profecti illi autem sunt una cum Logiis, Proto Rqmanis imperitante, ad Rh akm cum LXXc amplius millibus armatorum, uti constat ex Orosio & Z-mo lis. e. & ostendit Ctaverias L eis. cap. 33. qui etiam eap. 3 . ostendit, quemadmodum circa nomen eorum atque situm varie miliumque oberret δε lemaeus, turbator in quibusdam Germania. Mallias hos facit Gothisam nationem, qua ratione ad Suevos referri possent: sed Ctaverius L e. in eo non
adstipulatur Agathiae. Postinodum Burgundiones in Gallia de Germania con finiis fixis sedibus corrupto vocabulo dita Burgoyons , a quibus gemina adhue hodie dicitur Burgundia , Superior Ducatus, atque Interior Comitatus, uterque iam Regno Galliae subjectus. Primo tamen Burgundos in Cattorum
solo proxime Alemannos trans Maenam consedisse probat ouuoius Leo eis. ex Historia Ammiani Mareelzini, Iis. αδ. idemque constat ex Procopio lib. I. Rer. Goth. ubi aperte Burgundiones a Sualis sive Suevis de is annis disti muntur. A mannis autem deinde in Mintiam Helvetiremque transgressis, in eorum agris inter Maenum, Danubium ac Menum, Eurgundiones bella prius
eum illis gerentes consedisse , indeque sab Theodosio II. de Valentiniano HL tandem in Galliam trajecisse ab Hunnis pulsos, ex Eumenio in Genethliare Maximiani, Socrate lib. 7. Hi Ecelesias. Cassiodoro in arenire, de Orosio. Ita. r. e p. st . probat Cluverius loci est. Ab his autem conditum flait quoque Regnum Burgundicum , alias Artastens, a Civitate primaria Arelate actostia Boiani dictum, quod Imperatores Surei deinceps Seculo post Christum natum XL Provinciam Imperii Roman Germanisi fecerunt, cujus se Amchi Cancellarium scribit Archi Episcopus Trevirensis unus ex Septemviris, qui bus Imperatoris deligendi commissa cura ; de quo videatur B. Rhenanus Ita
a. Rer. Germ. pag. y I. γ δ s. Ummerus lib. s. 'ris publici cap. s. Conri gius de Finibus Imperii, lib. r. cap. la. ω /3. de lib. a. eap. γ as. Mallinctot δε Arcti Cancellariis L erit parti /. mem . s. Promerus in digressione de Regno Aretilensi is innat Trem lib. ρ L Boeclerus in Notitia Sae. Rom Imperii lib. c. ev. s. Burgundionum autem Reges dum adhuc ad Vi iam amnem in finibus Germania de Sarmatis manerent, dumque in Capellatio'de quo loco vid. Cluverius L e. rerum potiebantur, item Reges eorundem in Gallia Sinoa de Heduis r item in Gallia, ex Franeis constitutos et nec non alios ex posteritate veterum Purgundionum vid. apud Lamain Ita. a. de Merari
Gentium pag. 77ι. er seqq. qui etiam loci est. pag. 777. ω fere. Duces &Principes Burgundia jam in angustias redactos, ex diversis prosapiis, poster tale scilicet Burgundiis , de Comitibus Viennen us de Matisconensus r item ex Germanis r exque Comitibus Galilonensibus de Salinarum e ut & ex Vah. Ilis de Franes, um Regibus in Gallia, recenset. De quibus viae etiam Nic. Vignierius in Granico Burrundis, item Pontus Heuterus in Rebus Metam
XXVL Certius jam ad Suevorum Gentem resnuntur Marcommari, quos Ariovistus Rex Germanorum in Exercim quoque suo in Gallia habuit, de quorum antiquissime sedes inter Moenum , Danubium atque Menum: quos exa istis
422쪽
istis sellam Maro dum, homo privariis, iratione Mareomamrus, cum Romae dominationena, cinumque in populares Imperium, animo concepisset, Amgum beneficiis auctus, in patriamque reverius, in Bois mum deduxit, pullis inde Boses e cujus rei testo Heli fuim Paterculum de Strabonem Iis. 7. allegat Cluverius in Gem. Antis lib. I. cap. I. In Buobismo autem tutum sibi Regnum constituit mreboduus, procul a Romanorum potentia, qui Alpes ab hac parte nondum transgressi , & Rhanias Noricum e nondum perdomuerant. Fuit autem Regnum istud potentissimilis , multis perdomitis Nationibus, aut etiam conditionibus ad se periractis, de Maro duo Juvene incho tum ; de quo Τacitus M. a. Annalium. In Mareomannorum vero fines, priusquam bi in Bojohaemum transducti filerunt, ponitur a Cluverio I. e. Ducatus MurtemArgicus totus Menani Paeatinatus pars inter Rhenum δe Nicrum, ErisD via & Aeria Ducatus pars. Curi autem Marcomanni tenerent Boishamum, sibi quidem ipsis ac Romanis dicti suere Mareo manni, conterminis vero circum
populis Germanis a sede Γυ inmi, sive 50ami, Patriae lingua bie Hobrinitii sive momen: quae nominis usupatio postea quoque perduravit in novis it rum cultoribus Heneris, sive Muris, qui suo sibi vocabulo, & antea, & nunc,Gresi, Germanis bie auebhnient in hanc usque diem idigitantur. Caeterum
oppidum illud, cpiod Protomous in Germania iubet Μαροβουλν, Marobudrum de Marobodui Regis nomine denominatum, Regiam Marobodui in Marcomannis fisisse, tum situm tum nomen & alias conjecturas indicare notat Cluverius Le. eam 3 o. ubi concedit urbem istam eodem situ fisisse, quo Regia nunc sedes Gentisque Coreborum eaput, ingemis urbs Preta conspicitur. De virtute a tem Mureomannorum bellica plura vid. apud eundem Cluverium L e. ubi ostem dis quoque Regibus semper hune Populum paru sse. vid. de eodem Larius in Migrationibus Gentium in 'inseri ubi inter Provincias olim Germanico nominil raereptas, & Sumis debitas, Regnum nominat, ob Marcomannos sescet. De quibus vid. plura apud eundem i. si ob. p. per totum ; ubi de illinium Exordiis, Sedibus ae reliquiis, nec non Regibus ad Albim in Bois mo, Moralia, Austrisque regnantibus, ab initiis constitutae Romana Monarchiae agit. An vero Reges maret inrelorum & Normanndorum, quos recens et L, pius I. c. pag. 6 L ae seqq. ex Mar magnis provenerint , incertum sane est: qualiter quae de Cim/ris, sive Cimmeriis, idem Latius congessit, aliena a ratione & male cohaerentia appellat Hachenbergerus in Disput. supra ritata V. XV. ubi etiam illum Regum Cimbrorum Catalogum, quem satis amplum contexuit idem Gaius, millam fidem invenire inquit, idemque fere de aliarum Familiarum tanquam ex Marcomam is oriundyrum Familiis , quas Latius L c. recenset, dicendum est. De nomine Marcomanaeorum non contendemus vel cum Crino, vel cum aliis, qui dictos hoc nomine volunt, quod Mareas, sive fines ac limites Germanis contra Ungaras de Sarmatas tueremtur, quasi limitanei homines: licet hoc nomine Marcomannos jam ante Romanis ad meni ripam & in Gina cognitos fuisse , observet Cluverius loci eici
XXVII. Ad hos Suevotum 'prulos, ut alios plures taceamus, pert, nent quoque Virtuno, ab illis prosecti , qui Trebellioni Pollioni Virtinti dicuntur. A quibus origo M eois en m , ex sententia quorundam, de ducitur. Vid. B. Rhenanus lib. I. Rerum Germ. pag. δι. γ δ a. Apud μοι minum autem populi Garuini leguntur , qui juxta Ortelium, M Marchilonem de Revereum, Murtaemsergrijses. Infra quos Vissipi Marchionatus Badaensis, cum Provincia, quam Bri audiam dicunt licet Uillichio
423쪽
bus , Saevorum manum, videlicet mrtungorem transgressam, nomenque loco
reliquisse, haud absurde ex k visio & Ausonio longe doctissimum virim B. G nanum colligere, scribit goli angus Latius lib. δ. de 36grationibus Gentium pag. ut qui olim Comitatus Qurtemberino fiterat, postea Ducatus, non ab Hospite montis, sed a Vis vorum agro denominatus existat; qui a tenuioribus principiis, deficientibus vicinis quibusque Dominis & Comitibus, GAvensibus, A errensi s , HerreMergensibus, Uraeensibus, Acbalmensibus, Har. ingensibus, Ni ensibus, , ei pergiis, Gersa ensibus, Moel ingensibus, Hulenstantis, Aiebelbergensibus, Seliasseelbergiis, Winendensibus, Vullingensibus,
Ducibus, sed & aliis titulis ac juribus ad hoc usque fastigium, in quo hodie.
num cernitur , creverit. Verba autem B. Rhenani Germ. Rerum lib. r. l. e.
O p. de Alemannis, qui & ipsi Suevorum populi fuerunt, haec sunt i Porro noa poterant quiescere nostri, nam Hirti raro Alemannorum pars qvos p Ilia smkrtenteetensi ditioni dedisse nomen, ab illis profectos, qui Trebellio Pollioni, Hreingi dicuntur Daliis minantes, Rhetias misere devastabant, ita ut etiam Oppida obsiderene, quod prioribus incursionibus non erat factum. Sed Barbatio Magister peditum post Disanum Franeum, ae Nevita Pr positus Equitum, eum valida manu istos depulerunt. Sub Valentiniano tertio Miribunos rumiam in Rhetiam fecundam, quae Vindelicia prius dicta fuit, in Noricum incursisse
Uae, qui eosdem ab Avito repulsos commemorat hoc carmine:
Iam pese Vithunos, D' Nortea bella, subacto Victor Hades . Atque haec vera esse & genuina myrteiaeetensium primordia, senil it Larius L. c. ubi tamen in eo videtur errare, quod Ansibarior, qui ad UAppios & Tubantes concesserunt, illos ess, scribit Suevos, qui Enaam fluvium accolunt, secantem, urtobergiam a P rethaima & Neeearum ad Besse aim ingredientem. An mriis enim pullis a Chaueis, & ad Rhenum in Uripiorum fines pervenientibus, alias sedes tribuit Cluverius lib. 3. Germ. Antigu. eap. δ s. ubi illos collocat in ea Chaucorum parte, quae Cattis simul atque .Abgrivariar fuit proxima , inter duo oppida semen & Mindo. Pulsis autem Gauris, quomodo An Linii varias sedes per varia loca quaesiverint, tandemque in Cherusis occubuerint, ex Tarito recenset Cluverius I. e. & licet pars quaedam illorum seperstes post cladem suorum iterum inclaruerit, multis auctoribus celebrata sub paulo alia quidem scriptione An ariorem, A et bariorum, Amst amiorum & AN riorum, tamen iterum CLDerivs De. est. longe alias sedes illis tribuit, λων tariorum scilicet & Duluinorum agrorum partes, juxta oppida de arces m feti, Ravensitiet , Diet mese, Limburg, Lubricis, Lemgau & Falhenburg, qui ipse autor quoque Amsibariorum nomen quaesitum esse a vocabulo Am Fluminis, quod illi ab initio accoluerint, suspicatur, ob varias mirificasque gentium in his oris, haud perinde latis, transmigrationes. Quod autem Hirtungos attinet, nonnulli per hos intelligunt Virtinguos, populos Sollia apud Trebellium Astionem in vis Claudii Imperatoris. Vid. ortelius in Π Duro Geographio voce Sotha. Nonnulli Vitu vos & iungos intelligunt nomen Gentis, quae Umm trajecit, & cujus meminit D. Ambrosius in Epi tucte unam iantas Marcellinus lib. δ7. Hi r. vocatque Alemannorum partem It B. i' conterminam tractibus. Onelius I. e. voce Fumno putat Vitumos ab Lumenio ac a Sisinis in Panegyrico Vithungor vocari: item corrupte a Pultione
424쪽
m Aurelio, Virramguos, quos Aurelianius Imperator devis, eosque in Comitatu Tarolens, in quo Crinus L e. rivos ponit locat Spangenternus. Huc reseruntur ab aliis Axκεργοι Intuergi, populi Germanis apud Ptolomistim, quos nonnulli I rtembergiam, Aegidius Τὰhudius Zartvωm Ducatum Eri govia, Birckhei merus, Peucerus & Gerardus Mercator , Palatinatum Menicirca Heideuerram ct Stratam montanam, Regiones murtobergia vicinas, incoluisse putant; quas sententias refert etiam Stumpsius in Chronico Helvetiis Ure. r. lib. I. cap. . pag. aa. Sed de his & aliis Suevorum Nationibus ubdeantur plura apud Althamerum S Willichium in notis ad Taeitum de Moribus Germanorum & ad eundem Henricus Glareanus, nec non Philippus Melanc, thon in libello ejusdem argumenti, ubi etiam Ducatui murtembergico , cujus duo latera ambiunt Danusius & Menus, dat Populos Ptolemaei Charistinos Pr vinciae Matiis, cujus limiti vicini fuerunt Decumates agri, adstipulante huic Bircthelmero & Beato Rhenano I. e. De Agris autem illis Decumanis inter Mentim Danubiumque, ubi Alemoni siti, vid. Tacitum de Moris. Germ. &plura apud Cluverium I. e. lis. s. cap. de Auctorem Chronicorum Chari
nis , qui Parte tertia p. /3. haec scribit: De AEates agri in confinio Germaniis Matiisque fuerunt Meno D' Danubio inelusi, usi Ptoleminus ponit Charisinos populos, qui hodie cunt in meaeu myrtensergens. Universa autem Matia i ter Danistam & Italiam, Lacumque Brigisti m & Oenum amnem comprehensa, cujus Gens a Tuscis ex Italia Duce malo orta & prosecta, a Romanis, quorum filii Provincia, in duas dividebatur partes , In Primam scilicet sive Aperiorem, & Seeundam sive Inferiorem: Haec a Deo ad Oentim sese porri git, Prima aviem illa & Superior Mistia a Mntissius Aeni terminatur usque ad Deum flumen. Et hanc Rhintiam varii ab antiquo incoluerunt Populi, maxime vero Alpestres & Suevi A mmmique, unde & Ducatus Agemannia Superiore quondam motivi continebatur, in cujus mediterraneis , Danubio quidem &parti Ripens jam vicinioribus, olim Minoa sive R sana, nunc civitas Imperialis Gunga, & Regio ipsa, quae dicitur bas ines t AI via de IV umbem
gis quoque Ducatui vicina, in qua antiquissimus Comitatus de hodie Princia patus Oetivis, cujus Haeres de Spes unica Principalis in Gente sin Familiae s perstes Serenusimus Princeps ae Dominias, Dominias ALBERTUS ERNESTUS
Princeps intingia, Princeps ac Dominus meus Clementi tis, quem juxta Avum
culum Serenis vim Principem ae Domistim, moinum JOANNEM FRIDERLCUM, Ducem murtem ergia γ Tereiis γα Πωris Columi Prae iam Celsi mum, Prineipem ae Dominum meum Genuntismum , Muis hae inter nos muri iambergiere, velut alterum I fris Cottigii hujus, imo ipsius Pisadis ocellum, humillima observantia submisse colunt de venerantur. Ad illa autem, quae paulo ante dicta sunt, pertinent quoque, quae Sisse Studi et in Manis ψω sipra eitare circa principium monet, de mutatione & alienatione nominum in Familiis & Regnis, nec non de Populorum nominibus Gentilitiis horumque rationibus, ubi etiam conjecturas aliquot de vocabuli Murraniset causis auert& multas superstitiosas, quas hic recensere nolo, rejicit, & Decumates quoque murtembergstor esse conjicit par a. ω sqq. Eo autem Ioco, quo Guelinos de Murtobergicos Principes origine Francos esse scribit, inter alia deprehemdere se ait p. Io a. quod vocabulum murtenterg, cum μα-evm Sc ων--ηicum sit, proprietatem & naturam tam Latini quam innei verbi ejusdem significationis, imitetur c Gemnanicam enim linguam ex Graeo de Latino sontehabere multum, unde Gracis de Teutonisi Linguae cons antia γ Nam Latinis sonare Hospitem, Graecisse: Hospitem vero utroque modo, tam
active quam passive dici. Imo proprie Hospites dici amicos diversarum patri rum, qui se mutuo recipiant, cinu alter in alterius patria peregrinetur: deinde
425쪽
etiam accipi hoc verbum pro peregrino & quolibet ignoto, & pari ratione sumi Graeam dictionem is id est, qui recipit & recipitur hospitio : n
tare etiam hominem alienum, novum & peregrinum : Item dici militesmoque externos conductitiosque: Quae omnia & singula optime conveniant cum Germamisa vocula edinti quae non unius significationis : Primum enim eam esse idem, quod novus & peregrinus, idque innuere nomen urbis Tarpburgi ad Maeni ripas in Franconia sitae, & a novorum ac peregrinUrum Francorum, ab Oceani Germanici littoribus ea loca , ejectis antiquis incolis, ingressbrum, Castello nomen sortitae, dici enim quasi peregrinorum & novo rum indigenarum praesidium & castrum, vel praesidium & pyrgum militum e ternorum , & ex eo etiam ab Abbate Spoleimensi nuncupari Mareo lim, quasi urbem limitaneorum atque externorum populorum : Herbipolim autem Irenicum lib. II. interpretari, variam domum: antiqui enim instituti fuisse, ut Hospitii necessitudo non inter privatos tantum, sed & Populos contraher tur , cujus nota pignusque Tessera Hospitalis r Indeque I rasurgensium Imfignia Gentilitia juxta Hospitalem Tesseram nonnihil a Francis veteribus informatam fuisse, vel Cuneos in Scuto fulmina Iovis Hospitalis forsan referre: Unde cum veteres Minni fluvii accolae superati ad se Franeos Victores in suam Patriam admittere essent coacti, novos Hospites etiam aliquos eorum forsan dictos hospites hospitum & inter sese mutuo post partam vietoriam iterum ambeos atque populares, hoc est, unius populi homines. Atque ad eun mmodum dictionem murteiaberi sumi posse credit Sitidion l. c. quod nimirum Franei de Alemanni inter se mutuo hospites seu populares fieti, iisdem legibus& ritibus uti, post Alemannieam stragem ad Guiaetim , coeperint: Esse enim
nomen ab hospitibus & peregrinis Franconisus olim relictum, vel potius a Spocula, loco edito & eminente, unde aliquid eminus videri & prospici potis,
unde etiam fiunt excubiae, an hostes veniant transeantve, an maneant, quales maxime circa Inrembergam arcem, monti impositam , juxta quem Regia via ad Meri ripam ducit transeuntes viatores, celeres verediarios & vectuta
bonis onustas: Speculam enim Germanis verti stranti quae inter caetera dilia gentem & vigilantem curam de aliqua re sive persena significet, ut solent hospites: Et Matremfamilias seu uxorem etiam Nobilium, Germanis priscis Durnin dictam, & ita quoque maritos appellatos, qui excipiunt uxores rhae autem excipiuntur hospitio, hoc est, in convictum & societatem Conjugii. Denique illa originis ratio magis propria videtur Studioni I. e. qua ab uxoris monte Castellum usurienbem denominatur: videlicet ab illa Regina tDIde, filia Hia risi Regis Eurgundionum, Conjuge seu Matrefamilias Godovisi M DE
Regis Francorum, a cujus etiam, tanquam uxoris nomine, Inutiva defluxit, & cui maritus Rex , victor & Christianus per Conjugem factus, Tr phariam ad diri, stran, pagum nunc prope, Sacrum erexit, cum hoc
Titulo & Inscriptione Monumentii CLODIUS. HOC. FECIT. UXORLSUAE. Et sime in antiquissurus Sigilsis & Documentis Archivalibus, nomen illud, de quo hactenus sermo, legitur Mirtenberg, item aliquando miraimbere. Sed & sub radice montis, cui imposita est arx IVirtoberga, qui subj
cet egregius vicus Tkreueim, vocabulo corrupto ita dici, observat quoque Studion I. e. in antiquis enim monumentis aliter scriptum reperiri, ita ut ejus
etymon sit quasi Domicilium & Sedes puellarum seu Virginum Franeiesrem in Gynaeceo Reginae C tDidis, quae nomine Thiria Dimem
veniunt. Dividi quoque murtenberta Arcis montem posse secundum altitud, nem in tres partes, bene observavit citatus Author i. e. Nam in ejus fastigio &vertice eminet ipsum o 1 a Sub ipso, in ejus medietate seu umbilico, versus
426쪽
-- Septemtionem adhaeret viqilus Rotemberga In ima eius radice, quasi ad orientem & Valle reducta, pagus Olbata conclusus, infra hortis & vineis, supra in summitate altera sylvis. Quamvis autem solum ejus loci sit rubellumae ab eo Rotemserga nomen suum hausisse videri possit ; tamen potius a class-bus & cohortibus Francorum, quas mani rionen vocant, denominatam illam sedem credit ex eo laudatus modo Author, quod ab eadem Gente Fra corum oppida duo Nouenburg cognominata sint, alterum in Meria ad N
reum amnem, quem etiam Auruannici juris fuisse apparet, alterum vero juxta Tuberam fluvium Frantalis. At insub pagum contiguum montibas derivationem nominis siti habere ab Ossivo Giorum seu Catini tam vim, juxta quem Francorum Carn Aleniannis pugna commissa a Rege Gολυπα Geminae autem derivationis cum paulo ante allegatis locis de civitatibus est Rommila, urbs Imperialis in Sumis, prope fontem Nicri, quae Ptolemaeo noretium, quasi γαία . id est cohortium terra & mansio dicitur, teste Reusnero de inbij. Imper. - e. a. pr. Unde etiam Germanice
m ii dicitur a stoli I id est cohorte, &edilli seu mi ut id est villa, quasi
Cohortium, puta Cimbricarum , Villa sive mansio. Limn. F. P. rem. s. l. T. e. o. quia Cohories cimimicae a Romanis olim caeis & profligatae tandem hoc loco consedisse seruntur. erusius Annal. Suev. l. lo. pari. a. C ll. Dresseribet. Histor. pa t. s. p. Ias. ipschild Civ. Imp. I. I. e. LXXVIII. His ergo&aliis Amoris Gentibus, dicitur non solum a Crusio in Annalibus Suevicis lib. r. pare. h. cm. ι. sed & pluribus Scriptoribus, quos allegare longum esset, & inter hos haud vulgarium careeroquin sententiarum Sisinori Thomae Lansio moratione pro Germania, imperasse SUEVUS, G-brioli filius, octavus Rex Triuifrenuis, Almo Mundi a 278. ante ciri m 686. per annos 46. Nomen habens a circumvagando, quod ille regiones Regni mi diligenter obiens bonis legibus & disciplina temperaverit, a quo Sis vortim Populus, tunc in Gemota maximus, Regi huic subjectus, nomen ac ceperit ; qui Populus & ipse facile locum mutaverit, propter tenuitatem victus,& quod agros non coleret, nec Ductus reconderet, teste Strabone Iibro 7 Condidisse quoque Suevum istum Regem Tigurum Helvetiorum , ex Hesdriachi Mutii Chronico Germania lib. r. & Stumpsit Chroniis Hemetiae lib. a. seria bit Cresius i. e. addens quoque, putari Regem illum habitasse prope montem Carpaulum, inter Germaniam & Sarmatiam Poloniam ) situm t qui Carpa eius ex nomine ejus dictus sit neυust postea protulisse habitationem suam per
Saxoniam usque ad Menum, de ab eodem Saxoniis fluvium Sumum nominatum
esse die Spree t qui oritur in Abemia montibus de in Albim se exonerat, a que Decano, Peuthero & Nivemontio Odera dicitur: ortelio potius P ne fi vius sic hodie appellatur , quia hujus ossium medio sere itinere sit inter Oderam& Hadrum, ubi ptolemaei Suevus est. Quod autem montem Campasium attianet, negat hunc Suevum esse Nauclerus vol. a. pag. ubi hunc longe alium secit ab ortu Solis Germamia initium fiuilentem, & Riphais ac 'perboreis momtibus colimentem; licet cum priori sententia faciat quoque Althamerus in notis. ad Taritum, de Moribus Germanorum pag. Et quidem, quod Civitatis TDrurensis fundationem a Rege Suevo iaωm attinet, illam alibi ipse Stumptas 'in Greuteo Helvetia parte fecunda lis. s. eap. a. in dubium vocat, tanquam ceno fundamento & authoritate firma carentem. Quare idem auctior L e
longe aliter de istius civitatis, inter HADetios quidem antiquissimae, disserit. Praeterea ex Gentibus illis, quibus imperasse dicitur Rex Suevus, pleraeqne r centiores fiant illis temporibus, in quae Regnum Regis Suesi solet collocari. Quare sentimus cum Minero Reriectio in Hi oris Ivliis sive Θutagmatis H rumen L Κk a i misi.
427쪽
Miei parte t. pag. s a. ubi Peros & Niriti de Regno Regibusque nutonteis assertionem refutat, atque firmiora Historiae Regni Teutonisi fundamenta jacit, nomen istud Regis Suevi, inter alia, qtiae hoc antecedunt di sequuntur , ex Seresianarum narrationum tace desumptum notans, & generis potius cujusdam Germauorum, quam Regis esse conjiciens, & quos Aventinus, Jodocus Riulichius in Tacitum commentans , Franciscus Irenicus Germ. Exeg. asserueriant Reges, sita sive censura, sive explicatione nulla indigere, & vel mediocriter a liquitatis peritis de iis pronunciare in proclivi esse : Summam tamen eo redire, quod commentitia veris mixta sint. Caeterum licet post Sacram Scripturam Eoisse antiquissimo Scriptori ex Chamis palma imer Historicos, piissertim de Monarchia Sob Amorum de ADrioraium deseratur. illius tamen paucissima fragmenta apud Rh rum Arbaneum 3e Eusebium supersunt; quinque autem illi At riguitatum Idri, qui fierin Chaldai nomen gloriosum inscriptione referunt,
fictitii sunt, & a fabulosis quodam Monacho Aunio Vitertiens suppositi . uti
varii Scriptores, recentiores & antiquiores, & ex his Andreas Franckmberge riis, Prosesses in Academia Uitte ergensi in Institutisninus Antiquitatis erHsoriarum pari. r. pag. s. ω ff. Fridericus Titi annus, in eadem Ac demia Historiarum & Antiquitatum Professor in os Uu Rhi Aglao de Hi or, eorum delectu, pari. r. p. 78. Varenius in Cen 'Arosi, Ludovicus Vives, hinc inde Volaterranus lib. ι . Authropologim, Blondus item in Italia uia, ostenderunt. Optandum autem esset, ut reliquam Regni Teutonici Historiam
e probatissimorum auctorum monumentis excerptam, & cum Cimbrico atque Germanico Regno, a citato Reinero Rein clo in Monarchia tertia, descriptam,
Typis quoque publicis editam haberemus, hinc enim maior quaedam lux pris. eis Germania rebus, istis quidem tenebris suis involutis, & ipsi Regno e Moaccedere posset. XXIX. De emero verum manet, quod Crusius Deo est. scripsit, a parere ex dictis, quam longe lateque quondam diffusi suerint Suevir utpote quibus Sedem praebuit mirere via, Alma, Vindelicia, Matia, Helvetis, sitia, Sunimis, Bavaria de Austria pars, Bobemia, Franconia , mina, ora Rhenana, Silesia, LUatia, Polonia pars, Saxonia, Mi is , raurivia, --hia Brande veties, Memmiis , Ameraria, Boru a , Cassubia, Rugia, Lisonis, Suecia. Sed & iidem in L sumniam I risi aliquando invaserunt, inque Iairole..m Comitatum, nec non in Angliam, Galliam Hispaniis, orfubriam seu iambardiam. Initio autem a Septentrione ad Meridiem progressi sunt, dum etiam cirra Rhintiam de Vindineiam quaesiverunt nova domicilia in Provinciis Romanorum. Et quidem moli'. LMius lib. 8. Migrat. Gent. Octo migrationes Suevorum faciti Lila Liuinis ad Adria sinum, hodie Arcti-D cibus 'βrno subjecta, is a L --, Dinnatim, Forum II. ad ALMm & Sumunt fluvium , ubi hodie rinisae Regnum, Lusatia, Mi is, Silo.
Albinus is Chronia, Misis, Geira Ha eis. III. in Hassia de me batia confiniis non procul Meno in Ubiis, IV. in titharivia , Ayatia , Suntgovia dg Eriqua, in Heduis, Treviris de Sequanis, istira Rhenum. V. in , quarum duae, prima & secunda , amne Lyco distin , vid. Johannis Guleri am exsin eis. VI. in Uirtemseetia a Franconia usque ad Helvetiorum eremum,
quo loco aliqui 'olim Tub tum agrum Mero comprehensum Bibunt, unde uomen habuerit Tubingensis Palatinatus. Sed constat aliunde ex Iulio Caesare, de Belgo Grities lib. . hasitasse Tubantes supra Cattos, quam Regionem hodie
Birtaei merus censeri ait, Eufeta fle Sylvam ut ardi VII. in Drolensi Comi tatu & Italiin finibus ad Athesis fluvium. VIII. in Gasileia parte Hispanis;
428쪽
ebi Surei ab Emerire usque ad Antherem decem habuerunt Reges, antequam a Gothis ibidem subacti stinti Sed de his Migrationibus plura copiosius videri possunt apud Larium L eis. ubi etiam refert Catalogum Regum Suetrum dum ad Albim adhuc, Vi iamque amnes, inque Γυοbemo, locisque vicinis usque in Daciam colerentatque adRheni ripam consisterent: iterum Suevorum Reges in Tubantibus ad Menum, in I avicinibus, An Iuriis, D' Ubiis: in Norico item mediterraneo, & Liburnia, ubi hodie Carinthia ac G ista, Provi ciae cernuntur. Itaque, quas Suevi seli Germani essent, utpote majorem olim Germaniae partem obtinentes, Germanorum nomen ad eosdem sc ius e cellenter pertinet, tum apud Tacitum de moritus Germanorum, tum apud alios Scriptores. Certe Suevos & Francis de Saxonibus de Savaris in Gem ma antiquiores ibisse, & ante hos rerum gestariun gloria & regni potentia floruisse, dubium non est. Ut dehinc minus miretur de posteritate hujus Gentis LaZius I. e. p. ac late ubique terrarum diffiis a sobole, quae imperio dei de ad Germanos devoluto , Iate per universam Germaniam non veterem ill .im solum , sed etiam Provincias, R nnoniam, Noricum, Rhintias , M. avam, Tractum Argentoratensem, de 3 guntiare lan Colonias deduxit, de minorra populos, seu tribus excitavit , ut paucas iam Provincias Germanico nomini obnoxias existere, quae non a Sueυis originem ducant , scribat Latius I. e. addens ibidem: A Τι iaci nos a Suevis defendimus r Drolens praeterea, Mati, Hemetii, lucus Miamici accola mkrtobergestses, Erigaudi , Aeram Sylvam tenent Populi, Sun arvis es, insatis denique, Menenses' Suevorum nationi primordia sua debent. Cum autem Sueui jam Romanorum tempore multos pagos, hoc est terrarum tractus, & centum quidem, Caesarem. . Gadiein Historia possedissent, quos gentilitia lingua, G ea origine,
Gem, appellarunt, haec consuetudo populo usque mansi, multos ubique u riisque in locis tractus ac territoria constituendi, quae Geo, & eorundem Ditionem posterius Loduogitas nominarunt. Sic namque ante Parrum memoriam Sueviis totius Ditio atque imperium dividebatur in Lan ogtiam Euris ρου , A ravia, Curiensem, Ravenspurgensem, Hegotia , Rotensurgensem, Rotυilensem, Nigra ΘDis , Mustingensem - Civitatum secus
Eetoriis, Nuitland in, & utriusque quas voces, utpote gentilitias, Germanoru- - res Romam Pagos appellarunt, hosque secuti Franci ,
in caeteris omnibus, in fundationibus atque primordiis Coenobiorum, vetustisque diplomatibus4ntegras passim Provincias atque Regiones Pagos appetiant, ut videre licet apud Latium t. c. p. p. vid. de quibusdam Pagis Suevisis N tionis, qui tamen nostro aevo alia habent, 'quam olim nomina , Munsterus in Cosmograph. lib. s. pag. I p. ubi de Pago Alpensi, vulgo UIN de Pago Ari
cipensi, vulgo Ster: Pago inbueensi, vulgo tabuth: Pago dicto χα
que de his Cluveri is Germ. AM. I. g. e . II. pag. III. ubi de communi
omnium Germania totius populorum in Pagos divisione agit, & quid fuerine Pagi, quorum apud Geometos vernaculiam fuit vocabulum π de varia
rata Sed & in Asiam penetrasse nemus , Si inter Germanos ita Exer citu Disrii Persiarum Regis, quem variae Gentes, ne Sociis quidem fatis notae,
inter auxilia sequebantur, praeter famam vulgatissimam, antiqua carmina, domestica videlicet testimonias autorem Q. Curtium allegat Aventinus in Annal. Boie ID. r. pag. as. ubi eosdem Suevos stipendia fecisse Alexindis Metnopi ait Ad quos etiam responsim illud Comanorum eidem Alle M a da.
429쪽
XL Ante ista tempora autem Sueri, jam Tarptam Prisco δε- r Mante, aetate Nabuchodonosori Regis Eafloruit, de Prophetae Danielis , cum aliis multis Germania Magna di Gallia Gentibus , Du ribus Belloveso , SDgoveso, Medonae, Heliri is, Alpes eo usque insuperabiles t gressi, per I rines tatusque Iulia , superfuderunt se Batia. Et in Suesον- vernaculi
Annalibus canebatur quondam et Ermiarum Ducem suum, Regis Anget ranu She--rum filium , centum ac decem annos cat, quis credat tantum tempus, ab
uno Duces cum Romanis belligeratum: Sex uibra in Italia ab eo conditas esse, Hoebosenam Teutonicam, Senam, Veronam, Brixiam, Tirinum, Mediolanum, eo tempore, quo Romin Capitolium conditum sit. De quibus videatur Pro&miri Geographus. Habitarunt itaque Suevi in Italia quoque Cisalpina promiscue cum aliis Germ is populis , quos inter Bose, qui Galliam Togatam, quae est sub Apemnim , Radoque amne, a Maeotia usque Ravramam, atqu R Jleonem fluvium incoictaiit: Ultra hoc autem tamen consistebantares, Quorum captat Senogastica. Causa his in Italimn veniendi, sedesque novas
quaerendi, intestina discordia & assiduae domi dissensiones feruntur Aventinoi. e. pag. δ'. qui tamen fanaa quoque tradi reseri, hanc Gentem dulcedine fiugum, maxime vini, nova tum voluptate captam, Alpes transiisse. vid. Na .eler. οοι e. cironogr. Generat. II. p. ass. Crusius in Am H μεα pari. r. m. a. cap. r. ω seM. ubi de transtu Suevorum in Italiam , urbe Roma Duce Branno Suevo capta, & Suevorum contra Romanos bellis ex Livii lib. s. II ori
Iulio Caesiste, Spangenbergio, & aliis Scriptoribus tradit.
XXXIL Temporibus etiam Prodemisi Ceraumi magna hominum vis e. Gormaria & Sumia profecta Pannoniam domuisse fertur, ubi per multos annos. bella eum finitimis gesserant: hortante deinde successu, divisis agminibus, alii Muradoniam Duce Belgis, ahi Grinciam, Ducibus Brenno , Euridano &ratis Aner alia raraeiam, Ducibus Damnorio de Misario petiverunt , in tusque eorum terror fuit, ut Reges etiam non lacessiti, ultro pacem ingenti pecunia redimerent, excepto solo Macedoria Rege I semiso Cerauno, vid.
Crus L e. ea ubi Sue rum quoque adversus alias Gentes gesta narrat, &Gorbos vel Gerus cinter quos tamen magna differentia, vid. Cluveri in Germ. . Aut. lib. I. cap. I pag. 8as. anno ante natum Christum 3 a . fines Saxoniis vastantes, auxilio Suevorum, sed de Francorum & riurinorum c. quorum tamen nomina tunc nondum nota victos refert, & verisimile esse ait, Germanos, praesertim Suevor, ut viciniores Orienti, vetustis illis temporibus csicut
longe post Romani Reges & Imperatores Suerieis Stirpis in Thraeia, de B maritia, descendisse, flumine praesertim Danabis secundo. Addit ibidem om us quaedam de Germanorum tedibus in A , deque Gallograeia de Galatia, in qua etiam Te fagi, quibus mediterranea A a data fuit. Populus autem ille quondam Gallia Narbonensis, circa Tbolosam, loca tamen Germaniis quo que circa Heroniam Sylvam fertilissima occupavit, atque ibi consedit, teste
ιν s. Nisi fluvii accolas filisse existimat, & ab eis arcem TectI Ducum olim Treeensium Sedem, nomen habuisse. vid. Laetius de Mitrat. Gene. lib. s. p. ιδ . ubi Catalogum Stemmatum quorundam a Populis Gallisis denominati nem recensens, a Tectosagibus derivat pervetustum & nobilem Ducatum in A riis, cujus -editatem Comites Neri troaser adierint, appellati inde quoque
430쪽
quoque Duces a Teo l. Consentit his Stumpsus in Gran. Helvet. pare. 1.
desit alia quoque istius nominis derivatio, illis praesertim placens , qui ince tum putant, an Tectosages in hanc Suevia partem pervenerint, & qui vocab lum Teci vel ab angulo, quod λα ista in Angulo Alpium Sueviearum sita,ves a cuneis malunt denominare, quales tessellatae formae in Insignibus Gentis,liis veterum Ducum Teceensium, diu jam a Murembergia Ducibus assumptis, comparent. Et hoc signum attribuebatur Ducibus militum, cum enim Duces sint, qui exercitum in aciem ducunt atque eidem praesunt, ab ossicio illis asdebantur Cunci, instrumenta ferrea vel lignea, quibus finduntur ligna, quamque Germanis etiam dicuntur incitem Per translationem vero sumitur Cuneus pro peditum multitudine in cunei formam redacta, teste Vegetio lib. a. de re milit. quae σιφφ dicitur, hoc est, quae ita disposita est, ut ejus pars prima cunei angustior, deinde latior procedat. Sed & Cunei formam quidam montes, quibus castra & arces impolitae sunt, referunt, in planum frontibus cuneatis protensi, a quibus etiam Cunei appellari possunt, Germanice tvel π. in T. converso, Te . Ducatus autem Teecensis qui & mee ensis primo dicebatur, cum Comitatus forma contineretur ad Familiam murtemberneam pervenit, non ductu quodam Conjugii Ebe arri Mitis Comitis Mumembergis cum Filia unica Friderici Dueis noeensis ultimi, quam esu Iuditham, alii Reatricem vocant hoc enim Conjugium ignorant Documenta Inrtembernea, quae Mutgardia in Ducali Archivo leguntur , & quae ibidem in E clesia Collegiata S. Crucis spectantur, Monumenta : & illud nunquam conti
mum titulo ac jure. Quare se ardus Barbatus Anno Domini I 9s. Primus Inreembergiis Dux ab Imperatore Maximitiano I. Hormatis creatus, accepit eam n ouam Insignium Gentilitiorum aumorem formam, additis ad tria cornua
cervina, &duos pisces, cuneis croceis & nigris, in sinistra & suprema quadra,& Vexillo Imperii in altera dextra quadra. XXXIII. Post illa autem, quae paulo ante priori thesi memorata sunt,
secutum est Bellum Cimbricum contra Romanos, anno ante natum Griuum CXLI. gestum, a quo bello Suevos, militiae semper avidam & late fusam Gemtem, non abiuisse, credibile esse scribit Cresius I. e. cap. s. ubi de Cimbrorum, Durenum, Gasiorum e Ambranum m Rehinmotas otio, Teutoboebo de MisCarmatorum, migratione in Illyricum, amus item in Gasior de Hispanos converiasis, deque incursione illorum inmitam, plura tradit. De quibus videri etiam potest Nauclerus Volum. a. pag. sa7. Stumpssius in Chron. misee. lib. a. eap. s. l. eap. ro. Philip. Cluverius an Germ. Ant. lib. I. cap. aa. Franci Guillemannus de reb. Hemet. Ita. l. eap. s. Faciebant tunc cum Cimiris T rurini pagus Helvetiorum, a quibus L. Cainus Longinus cis Rom. in finibus Agrobrogum caesiis est. Helaetii autem, ut refert Conradus Peucingerus de mi. Ogulis Germania Antiquitatibus, non sint Galli, cessi tales a Cin re esse discantur sed Germani Suevi, scribuntque se juratos veteris consuetudinis Sti
via. vid. tamen Stumpis. l. e. lib. . eap. r. Franc. Guillemannus de reb. Helvet. lib. e. eap. I. Cluver. I. I. c. a. qui dissentiunt. Quantas autem Rominuclades a Cimbris acceperint, satis loquitur Historia Romana. Sed & Teutones tune fle. Ambrones Aquas Sextias perpessi, & Teutoboebus Rex Dintonum Cimbrorum I a Romanis captus vid. Florus III. 3. & Cimbri restrema