장음표시 사용
451쪽
m seu in Le c. h. v. Om reum hine Fran iis se indictum, nescio quam certe, conjicit. Remi reeius D triburg ab in conjeclinatur, Uras Oforumsurrum dici. Georgius Bruno ex sententia HemiseRogovit Oses Insulam Om, quae est in Sueviso mari, habitare scribit. tus, reserente frielio, incertum esse scribit, an Osi ab Aravisiis, an hi ab illis in Pannoniam migraverint. CIuverius lib. 3. cap. 31. Osos atque Gothinos proximos fuisse Sarmatis Pavgibus de item Quadis, inde judicatu quia ab utris que his tributa illis imponebantur, Gothinos tamen qui Marcomannorum terga claudebant, citeriores Danubioque primiores censet, quia Tacutis ferrum s disse eos tradat, scilicet sub Heronio iam, id est, Bbolismo, ubi ferrisod, nae, teste etiam Astrarum Latius hinc Gothinos vult esse, qui hodie tectas Abemia urbem olunt, ubi argenti minae, in sua Φpriis Tabula, quam propria manu aeneis laminis caelavit. C verius autem sub Quadis versus Orientem intelligendas esse istas sedinas scribit, nullasque alias esse, quam quae in montium Sarmaticorum jugo, inter Mari Teisque confluentem, & oppidum arrison extenso. Recte autem tributa Gothinis 5e Oin imposita fuisse acuaris de Sarmatis dicit Gumerius L c. quia utrisque fuerint contermini, &quia hac conditione solum id obsederint alienigenae, qui quia Galliei juris,
haud dubitat Ouverius quin pars fuerint Aserum, a Mar mannis antilaa sede Bbjobismo pulsorum : Contineri autem nunc hisce finibus 'loniis particulam, qua oppida Tauriaomyn, Palla ora, Momo. dec. &-item portiunculam, qua oppida Tesibo, Fresae dcc. item Mors in partem. Hinc apparet, quaerat ne Crusius Gothinor apud Dantisium ponat, male scit. recte tamen Taries tempore crassimi lingua illos usos, & runc non Geminos fuisse, ibidem notat. Si autem, ut Crustus ibidem meminit, iidem ex prosapia sunt Gothorum, in mani omnino essient. Qui vero Gothinis Gothones adjungunt, male iaciunt, nam hi ab illis diversi. vid. Claver. l. α lib. 3. cap. 3 qui cap. 32. pase Ia 6. os Gothinis a Septentrionibus continuat, ad utramque Hadri ripam satis late incolentes & longius a Samaris sitos, tributa a si dis tantum patientes, quorum finibus nunc contineatur Silesia pars, qua praecipua oppida inpel=ίKIbi Glogam, Earisor, Troppa dcc. drem risoni oppida, Murarum Ossae dec locumque hoe tractu Ptolemo referri Παριένων. Rariennam , qui hodie ii audprocul sente, mao Raudrandus o s collocat, vulgo dicatur Pire, M Vrmiis oppidulum. Gemina his idem tradit Cluverius in Introduct. Geograph. lib. 3. cap. 3. ibi: os Moravis ac Silesia partes oluere inter oppida Ostram is Osisieratim, quorum Me Vi D, illud Maro impintum. Infra bos fuere Goathini, itidem Silesiae partem, inter Mari Vari que fluminum fontes, colenteno
XXII. Proximi his a Crisio nominantur Quadi bellicosissimi Germania Populi, quos ille partem Moraoti, Silesia de Atinia circa Cruoriam de Periter oviam tenuisse, & ab his Quia surrum appellatum esse scribit. De caetero Sis nos adhuc malum & molestum hominem Gadum vocare. Quadorum a tem inter Germania populos mentionem olim secerunt Arrianus, Strabo, Ptolemisus, Taeitus de alii: Et Tacitus quidem , j in Hermunduros, inquit, Narisii, ae deinde Marcomanni es' Quadi agunt. Eaque Germania vetat frontes. Ferri autem istas secturas fuisse in eo montium jugo, quod a Moravia oppido sura de fluvius Moravia ad Visula intem procurrit, Hosmannus scribit in Lexie. h. v. Hos Quados autem Auseriscor, tago quendam putare, scribit Ortelius in nec Ge et . Dubravius facit Sile s. -entinus stria uactus populos vocati Eutropius Quados quondam,
452쪽
H setios dictos esse inquit. Ex Eutropio vero Sobie fusius in Chronici Siles
lib. q. cap. 8. pag. 44. notat, Quados a Septentrione in Helvetiam, & hine in Galliam ante tenapora Pulii Caesaris tempore motuum Cimbricorum prosectos. Stu s vero in Chronio. Helvetio. lib. a. cap. q. pag. 12. Quador habitasse dicit ad Sylvam Heroniam sive Abemicam in Regione Aalmista & fenore. rasimus illos Saxonum partem dicit lib. 3. & Bat iam Occupasse traditi sium dos Nero plerosque Geographorum nostri Seculi in ea Regione collocare, quae inter Buobamum ac 'Ioniam nunc Silesia vocatur , CDPertur lib. 3. cap. 33. German. Ant. scribit, qui Quados in Dotibii ripa recte ponit infra Marcomam nos. Quadorum autem Gentem cietis conterminam, extra sutum Herontans scit. habitantem, inter Sureorum Gentes expressis verbis continet Strabo lib. 7. Geograph. Fuit autem antiquum Regnum Suevictim Vannianum inter Gad rum etiam fines, ut patet ex eodem Stragone 3e Plinio itemque Tacito, qui lib. r. Annal. Vannium Regem Quadum fuisse ostendit: terminus autem neu rum Regnique fuit Martis flumen, quod nunc est Montana adcolis in
Moravia, Mavis & Germanis die aerari s a quo Regio Morasse, Germanis Marcii I nomen accepit. Hi Euadi porro Mamremonis & Iazygibus tum ab
alias, tum a Dione lib. LXXI. conjunguntur, & Societatem ipsis armorum contra Romanos semper fuisse, etiam posterioribus Saeculis, vel ex uno Maracestino lib. II. satis patere inquit Onverius i. c. qui ex eodem Authore perspici scribit, id quod etiam ex vita AL Antonini Imperatoris constat, Quadorum n men tunc ad secundam usque Annoniam, quam Arrabone amne a prima diria mit Ptoleminus & Granuam flumen Aesitionemque pertinuisse, Pannonia oppidum vero Fregetionem nune esse Graan , quod superiori anno felici Exercitus Caesarei & Foederati expeditione, auxiliantibus quoque copiis Sues eis, & cum his Sereni mis Principibus ne Domistis, Domino GEORGIO FRIDERICO MDomino LUDOVICO Fratribus Germanis, Dueibus IVirtembergio ae Deciis rIllo Legionis Pedestris Chiliaresa, hoc Equitum Mamuro , Tureis ad Baraca num pilus canis, ereptum est. Sic ergo Gadi ultimi Germanorum in Danubii ripa fuerunt extensi, in quorum commune nomen Sueυos illos inter Cusumque locatos transiisse, Vanniique Suevorum Regis Regnum filisse a Cluna amne ad Vsum usque, tam in antiquos Quados inter Clanam Marumque sitos, 'quam in eos Suevos, qui postea inter Marum Magumque nomini illorum acces.serunt, notat ibidem Cluverius, qui observavit quoque, quod jam longe ante citi memoriam Quadi suos habuerint Reges, quos inter Tuder, cujus nobile genus notat Tacitus libro de Germania, Vannius & qui Regnum hujus inter se partiti sunt Vangio de Sido, ut & Italicus. De Quadorum autem terminis &finibus ad posteriora usque Ammiani Marcellini tempora videri potest Guverius i. c. ubi etiam ex Ptolemiso recenset Quadorum oppida, Eborudunum, inter tria praecipua Germania oppida computatum, quod hodieque celeberrimum fere totius Moravia, Min Germanis incolis, Mavis Emo, Latine Brunna, item surum hodie caput Regionis, incolis nunc Mavis Olomum, Germanis uero Ulmim, Medostmium, nunc celebre oppidum Maim, Celemantiam, quae sub Asehimiris montibus haud procul Tba sontibus nunc vicus Ralmista. Alibi autem sedes Quadorum bene quoque notavit idem Cluverius in Introduci. Geogr. lib. 3. cap. I. ubi notat antiquitus inter Boishomum, Danubium de Murum fluvium incoluisse, postea vero nomen eorum ad Sarmatim inque
juga, quae sunt in Hungaria, inter duo eelebria quondam oppida protensum Risse, Erlam scit. & Haciam, quam civitatem gloriosis armis I ictissimi C Iaris LEOPOLDI recuperatam insignis Turrarum clades nupero mense Furio iterum nobilitavit. Quadorum autem gens sub M. Antonino Imperatore, Divisio trajecto irrupit in Imperium Romanum, adversus quam, Marcomannis
453쪽
iunctum, Imperator ille non sine prospero successit bella gessit, descripta a
Dione Co , Iul. Capitolino & Geiano. Illius autem Expeditionem celebri rem reddiderunt Christianae Legionis Melitinis suppliciis impetrati cogitus imbres, cum exercitus siti fere jam confectus esset. Cujus meminerunt Tertulliinxus, Eusebius , Nicephorus, Callistus , ranaras, Xiphilixis, Orosius, Otho Frisin: Auentinus & alii, licet illud Christiano nomini infensi Magicis procutationibus vel aliis causii male adscribant. De caetero constat ex Historia Sixonia, quod curiistinborgam urbem, cujus supra sitit faeta mentio, Hreritas Auceps Rex inmaniae Schnperator Romanus, ab initio fundaverit, cujus inrer multas laudes ea praecipua est, quod in Saxonia Provincia sua primus v rum rebus ordinem dedit, urbes legibus & moribus formavit, immunitasque jussit muris & sossis cingi propter incursionem Ungarorum, QuedelisArgurbem singulari cura respexit, Monasterium ibi crigens Dominarum , in quo primam fecit Abbatissin filiam suam MarbiIdimi Ecclesam autem in honorem Sancti Servatis jussit consecrari, ipsoque mortuo translatum est corpus ejus a filiis in hanc urbem Querilinboet de in Basilica Sancti Atri sepultum. vid. Saxonia & Metropolis Auerti Cmnteui lib. s. cap. ra. I 3. qui etiam lib. I i. cap. Urbem antiquam & primorum rei Saxonia Principum Decus cuia Ie borg appellat. Addatur Davidis Clatrini Chronicon Saxonire lib. 2. pag. 1 . Zeiurus de S. Rom. Germanici Imperii decem Circulis Tites. V. pag. 37 i. Gabr. Meelinus in Germania Sacrae parti 1. pag. 71. Queriinburg, famosissimum ac potentissimum Virginum ordinis Divi Emetiri in Saxonia Monasterium, alias siuelleiatita dici notat: tantum abest, ut nomen illud a Quadis descendat, & sita est quidem civitas siveriinburg ad Eode fluvium, Halbersarium inter &Ermeniebam, ollim potens & inter Hanseaticas numerata , quae Anno I 77. libertatem perdidit, postquam eam, quod Abbatissae Heduli Maeoniis Duci morigera fuisset, frater hujus Ernestis Elector Saxoniae, Advocatus & Pro
tector posthac haereditarius Abbatiae .evicit. Abbatia autem illa Principali Dignitate fulget, di in Comitiis Imperii jure Sessionis atque suis agit fruitur, primumque Evangelicam Religionem, quae nunc etiam ibi viget , Anno I 139. illi concessit Anna Abbatissa , e Familia Comitum de Bolberi Hodie illi praeest Serenissima Princeps ANNA SOPHIA, Conin Palatina Rheni , meis'
Queriinburgensi Postulata γ Ummata Abbatissa, Comes de Hesdenti.
ω Θοnb im, Filia GEORGII WILHELMI Palatini Rheni, DORO-ΤHEAE Comitissis Almenses , Coalutricem in laborum curarumque senilium consortio habens Serenifimam Principem ANNAM SOPHIAM , filiam GD ORGII U. Lan rasti minis, & SOPHIAE ELEONORAE , Duellisis Sax niis , Amitam Serenissimis Principis MAGDALENAE SIBYLLAE, VHuis
Dueis Wistembergia ae Tereia, Nata Lan ravia Halsiis eri. Principis ac Domina nostra Clementissimis. vid. item de Abbatia Queriinburgiea dignissimus Dn. Speneris in Historia Insignium Illustrium lib. 3. cap. 27. 3s. & Anonymus nuper, licet Nobilissimus Author, Notitiae Historicomerat dic Genes. gicae S. Rom. Germanici Imperii Procerum lib. 3. cap. ai. g. s. & seqq. De uadorum vero Gentibus, exordiis ac sedibus, illorumque reliquiis plura ex professo videri possitnt apud Lazium de Migrati Gentium lib. IX. ubi etiam Ic
Quadi exhibetur ; cum Quadis autem Mareomoni aliquoties confundi vide tur, quos tamen probe distinxit Cluverius i. c. ubi etiam in princip. cap. 3I. pag. II 8. notat, Quaat, Oceani adcolis Germanu idem esse, quod Mavorum Genti Zis, id est, malum seu improbum, Quadorum denique terram a Lecha
Anno ciristi 161. occupatam, Silesiam & majorem Alovisim interpretatur quoque Cremerara lib. I. Hulari Poton.
454쪽
m. Muringos, Taciso, Ptolemo I Ratirios vel Rutielior sime, ubi nunc oculorum regio, di quia cum aliis necis suo loco excesserint, fieri
potuisse, ut Redit ga in Reat Romila & Rutelamo Marchionatus nomina ab illis acceperint, scribit Crusius L c. ex Spangenbergeo. Et hos Caffubirasses quoque putat Altha erus, atque Taciti Reudignos Laetius onit in Rediuingen Matia urbem. Caeterum Reudignis Germania populis apud Taeμω- junguntur Aviones, quos ex B. Menano scribit Allia erus Hob alios, vel Romeranos esse. Bristis autem suerunt in Vindiliis, Sueuorum pars, ubi hodie 'ignia, tractus Marchiae Brodreb. dicti & Re digni di Toxis gi H manno Longe autem aliam esse rationem & originem nominis Civitatis Ast Ia d
Gun est priori Disputatione hujus argumenti, Thes a7. p. 44. id quod etiam de Civitate Atitiinga dicendum , quae uti Mi Mildius de Iurib. es Privbvileg. Civitat. Imperiat. lib. 3. α qq. n. s. ex communicatis Bb. mendet Turreri, J. U. L- α Res p. istius quondam Syndici meritissimi Generi siti re dit, nomen traxisse videtur in Germanico verbo dicitumi Milaeuum quod extirpare, eradicare, &Rlinstent quod Valles significat, quasi ab extirpandissentibus dumetis, vel locis sylvestribus , ut m annus quoque sentit h
bitationi str iurisque excitandis locum faciendo atque aptando, quibus posse quam amplificari, & urbs esse coepit, multis insignibus deinceps privilegiis &Asyli quoque jure, donata ab Imperatoribus Romanis, mediociitatem haei nus adhibuere cives, caventque adhuc, ne inutili sumptu & magnificentia eratra modum prodeant, modo mundities ne desit curantes. Imperii autem Civitatibus illa adscripta est a Friderio II. Imp. eodem au re muro valloque circumdata, circa Annum tarsi i ais vel ut alii ia o. postquam ultimus pagi Dominus mdossus Comes Achia ensis absque haerede decississet, e cujus ditione vicini quidam pagi ab eodem Imperatore urbi donati sint, quorum
haec beneficiorum memor tenaciter Friderico adhaesit , ab Henrieo Thurino
Landgravio Anticlaesere Mino ii 47. sed Histia obses Quod vero Muttimeam Matiae urbem faciat Laetius, nescimus quo respexerit. Quanquam enim 1eiamus Matiam primum a Suevis occupatam vid. Laetius de Migrati Gentilita VHL p. 471. tamen illud huc non pertinere videtur, & nulla alia hoc nom, ne nobis nota est civitaSis quam quae imperante Frideriso H. circa Annum Grim i ai s. vel, ut alii malunt i Ho. ccepit ex pago turribus fossisque aqueis, ac muro cincta, multisque insuper Privilegiis, uti documenta testantur, &describit Mi ebiadius i. c. omata, & quae, quod situm illius attinet, in Sti is, Alpibus IVirtembergicis vicina, unicum milliare a celeberrima ob Universit tem Tulingo, dimidium a Nico, in planicie ad radices montis Aebalinis, sita, quo usque Maetiam pertigisse equidem nondum nos legisle meminimus Quod autem Rotelanum Marchionatum prope Basileam, quo sine nunquam constat pervenisse, attinet, is longe etiam recentior est, quam ut a Reudivis nomen acceperit, quippe qui initium suum demum circa primo
dia Sectili post tarsum natum decimi quam habet. Est quidem satis antia
qua di sublimis arx illa Rrteis, a qua Dominium Rotelanum primo ii motuit Postquam autem hoc a Gomido, seu Luithoido ultimo Dynasta, Praeposito Densi, Anno 13is. donatione mortis causa.Henricus V. Hoelsergensa Mai chio obtinuit, & sedem quam antea Sassobem habuerat, in arcem Rute- Drusem transtulit, ex eo demum tempore ipse & posteri Marchiones RUD mses dicti, & ditio Marchionatus Raetetani. Ex post8ris autem Henrici illius Philippus ultimus Marchio molbergensis cum Agnato Christo oro Marchione Earins Pactum haereditariae Successionis, confirmatione Maximidiani I. Impo toris Anno I 499. accedet te, renovans, moriens illum heredem reliquit &,iccessorem in Aiachio tu Hoebbergensi Anno iso 3. Filia autem unica Rhi.
455쪽
lippi Marchionis Barama, quam is ex Maria Salaudica sese erat, nupta L. Avim Aureliam Duci de Longemitti , aretasut huic marito, quae sidippis Marchio parens in Pacto reservaverat suis, Comitatum scilicet Novoea ensem
Necturi ) in Helvetio, Dynatam S. Georgii in Burgundis & praetensionem
in Principatum Aran nras . Cum vero idem Dux Longari u ex Pactis Doralibus Anno 1 76. initis, petr Rudol VIII. Marchionem mmergensem, Be a filio milippo Anno I 8a. juramento confirmatis, Maria Sabaudatriusque liberis maribus aut foemellis donationis titulo propter nuptias debitam succei fionem ditionum reliquarum, inprimis Dominium, Sufenlergam de Radremiseram , sibi vindicaret, in Camera Spirens de illa Successione jure disceptatum filii. Sed penes Marchiones Badenses qui aso ooo alii dicuntra socio 'aureos Ludovico Aureliam Duci tingivisio Anno II 8 I. ut omni jure praetenso cederet, numerarunt, atque ita litem redemerunt, mansit pol-
sessio, etiam cum titulo & insignibus Rotelensibus. Verum uti Franciscus, L. dboici de Banna filius, Marestionis retini nomen sibi quoque vindicaverat, ita postea Titulum illum, praetensione tamen omni omissa, filius ejus naturalis ad posteros transmisit. vid. Dn. D. Spenem in Sylloge Genealogico - Histoe ica, in Familia Eudens pag. 616. & in Plistoria Insignium illustrium lib. h. cap. q. pag. 384. Addi possunt Tabulae, ut vocantur, Genealogicae Tubingenses in Madictionibus Lantiu de Migrati Genti lib. VIII. p. yro. ubi Lud ι- euis Aurelianum Ducem Longevi um vocat Burgundum Dominum de Dames filii enim Comitatus de Mnes in Familia Long QM & mentionem quoque tacit praetensionis cujusdam Ducum Austria in Comitatum Roteleqsem. Reusineres in opere Genealogico Catholico pag. yra. ubi Ludovicum Aurelianum rectius Gallum appellati Excell. Dn. Sebum eista de Rebus Eadensibus, Almmor Notitiae S. Rom- Germ. Imperii Procerum, lib. IV. cap. 8. ζ. q. XXIV. Rugiorum nomen in se Rugiam retinere scribit Crusus L e. cui adstipulatur Alabamertis, qui ad mare mulierem, ubi Insula Ruria, olim multo major, illos quoque ponit. Guverius in Germ. t. lib. 3. cap. 27. pag. IO7. ilam Tarito de moribus Germanorum memoratam Insulam oceani, in ficto nemore septem illae Nationes Suevo , quae unum corpus in commune inter se conficiebant, Deuringi si ilicet, Cariones, Angli, Marini , Eudoses, Mardones & Nuithones omnes simul festos dies sacraque Herebi Dear de qua supra dictum peragebant, vult esse hanc ipsam in mari Suevies Insulam δε-tiam , idque ex situ & aliis indiciis ibidem probat. Rugii autem continuabam tur ab occidente Lemostis, atque in littore maris Sueviri porrigebantur intra Gothones de Hadrum amnem usque ad Viperam flumen , in cujus sinistra ripa hodieque oppidum, ostio adpositum, vulgari vocabulo e veterum cultorum nomine dicitur R e Ide, praetereaque aliud est ejusdem fere nominis intus, medio sim inter Viperam ac Hadrum, 'quod amnis etiam praeterfluit Rogevulgo dictus,'Ptolemaeo rήσιον, Rugium, tum quia Regio inter dicta duo fi mina proxima est Insudae Rugia, vulgo tamen cui post Taeiti tempora Ruri occupantes id nominis intulerunt. De finibus & limitibus Rugiorum antiquis vid. plura apud ciuisertum l. c. qui istis hodie comprehendi scribit magnam D meraria partem , qua oppida Margata, minois, Inon, Camn , MAberg, ciuis M. item Marchiae exiguam portionem, qua loca Tra bota, Fiae rebore M. Bb. Micralius in FHistor. Politici lib. I. scct. 3ι pag. I I 8. Rugios in Amerania Occidentali refert ad Vindilos seu Haudulor. Hemoliulib. r. Aurea Infula , scribit, longe major es contra Irisios posita, quam imcolunt Rani, qui e Rumani, gens fortis a Selavomum, quisli Regem base κα
456쪽
rioris aevi auctoribus, AElam quoque , Sidonis, En dis , Diuom & aliis
dicti sunt quorim alteros tam Rugos a Gothis, antequam hi V ulam tras sirent, debellatos notat, qui inter Viperam quoque & Suevum siti, alteros Etheltatagos vocat, quasi Nobiles Rugos, non in Scirora, sed eadem cum re liquis Rugis Regione. Posterioribus temporibus Rugos ad Sanusii ripam tra iuste quoque ex Diacono de rebus Longobarificis proiat Cisvertas l. c. Et Ramolandiam quandam cum Diacono ad Danubium haud obscure ostendit Procopius qui pine Rogor illos vocat lib. a. Rerum Goticarum. Ex quo deducit Clinoems s Rugios jam aute 'stiniani tempora inter Transsi Daniam , Gepidarum tunc sedem, & Urum incoluisse, & Herulorum Vandalorumque exemplo una cum Gothis domo ab Oceano in Sarmatiam & ad Minotin Paludem, hinc vero
ad Pontum & Urum fuisse profectos. Imo Rugos in Italia quoque egisse exEnnodis in vita Divi Epiphanii constat. De Rugorum Gentis sedibus & t qui is Lazius, qui illos ex Meliea natione dicit fuisse, haec scribit l. I a. de migr.
Genti p. 79 I. Rugorum discrimina flue trisus fuerint tamerum Meus Oceani Germanici, ubi hodie ad e Rugilandia Lusula est e regione Meetaburrensis Du cottis, Elelaum iu Germania Quadis proxime habitabone. Superes adhuc p steritas vel nomen fastem Miux popuIF, inde titutam mandeArgenses Priseipeam iis ibis usurpant, Rugorum se Principes feruentes. Erint D' Rugi Ture, gi, qui mee Ot Aaro , prem Latini Scriptores eorrupte Odorearum nomianant, in Italiara transmigrarunt, a Theodorieo Bemense Gilorum Rege pene
oonfecti. Qui illi elai superfuerant Gothis immixti Gothorum Regibus rebant. Quare Proeopius scribit, ndibaldo Messio, quem Gothi Regem pos Wittgem eremmant, Arari U Rugum ad Regni fuisse Golliri fastigium finisatum. De - rum Regibus vid. plura apud eundem Laetium l. c. pag. 8aa. De canem Utiqui illi Rugii referri quoque possunt ad illam partem Suevorum, quae , ut T
ritus loquitur de moribus Germanorum, in secretiora Germania porrigebatur, id est, in remotiora , respectu Hermundurorum, Narseo , Marcomana s--m, Quadorum, Sue in itidem nationum, quae proximae erant Provinciis
Non urnis, Rhintia, Norico ac Pannoniis. Hodie Insula & Principatus Rugiis, opitius potens & promptum horreum Sunisnsibus, ut Sitalia Romanis, pars est Ducatus Pomeranis, Mei Regno Pace of frugensi satisfactionis loco sub seudi jure concessi ab Imperio. Genealogia veterum Principum Rugia, qui Larthiam quoque possederunt Ducatum Anteroris, cujus cmput Strafunda ur Drtissima , vid. apud Lavium L c. pag. 8i8. Minsterum in Cosmograph. lib. 3.
pag. 771. ubi habetur quoque desaiptio Insulae Rugii ,1 & quod etiam iaciem inges , primus Principum Rugia ponitur Witalaus gentilis Anno 939. tempore Ortonis L. Imp. cui filius datur Dromarus I. Rex Danii. Alii autem eiis Principes a Critone Obotritorum Regulo, novae Liaeea fundatore, & tyrannide in Christianos famoso, & ejus Successese μα- numerant, cujus filius Pammarus Christianam fidem amplexus est, pronepos Primarus LI. Danorum jugum excussit, abnepos Witatius III. Imperio Romano se subjecit, clausitque Gentem Mepos Witatius V. Anno I 31s. urbem Sindensem vicinorum Regum α. Principum auxillis frustra obsidens. Atque ita Principatus Rulia multum licet reluctantibus Metapolitanis, qui propterea cum Pomeraniae Ducibus bstigerabant, & Danu, quibus Rex Grissophorus An. 13aa. illam assini erat bidem annus in Lexic. h. v. ubi plura quoque de plantata Christiana Religione iis Rugia & Iob. Isaae. Ponto. Reta Danie. Histor. lib. VIL pag. 446. ex pacto mutuae Successionis pridem facto, ad I ratistium IV. Ducem Pomerania, victomno, delatus est. Inde in illa Familia mansit ad extremum usque , & plorumque cum molo UPrincipatu eundem Ducem, aliquando tamen etiam peculiarem, habuit. vid. D. Speiuruι in Historia Insignium Illinilina lita r. c. a 3.
457쪽
36. & lib. t. cap. 9y. g. 16. Hennom in Genealog. Rugia Principum p, 31o. ubi scribit, liis sine liberis destinctis, Sundenses post diuturna Ducum
Ameramia & vicinorum Principum Memmio m ac Herulorum, de continentis Rugiis ditionibus , Barsiensi , Tribulans, Grimmensi dec. bella , tandem omerantis Ducibus se privilegiis & immunitatibus salvis adjunxisse, & marti Lo IV. homagium praestitisse. Addatur his David CDirinus in Chronita Saxoriri lib. pag. Iss. ubi etiam qualiter Principatus Rugia ad Ducatum
Pomeranis pervenerit, ollanditi Cataogus Ducum Memsurgensium, qui rum Herulorumque posteritate orti sunt, vid. apud Lazium l. c. p. 8i9. Addatur D. Speneri Sylloge Genealogico-Historica p. 7o I. in Familia Mandrisio, in Reges Heresorum, Principes Duces Merapolitani , nec non Anurania & Principes Rugis. Ummerus de praecipuis Germania Principum Gentibus I. cap. 6. Author Notitiae S. Rom. Germ. I . Procerum LIV. c. I. s. & ExcclL Dn. Georgii Grenti Insula Ruma. V. praeterea, Σιβι m. Σιβ ,-Gens apud nem lib. VIL Geograph, C sio quoque & Ortino memorata, quam Mar boduus Suevorum Rex sim Regno subjecit. Vix ultra nomen amplius nota. HUmamus populam Sumis conterminum facis ex Strabone. Sidenos autem vel Siaaros male cum Sidonibus vel Sitonibus, apud quos foeminae dominabantur,
confundit C sitis L c. qui circa Stetis, m vel in Oπολή Ducatu illos ponit. A milliebis quoque , Peucere & moltiango Ruo , non resinante Oraelio, ponuntur in Stetinet 2mb. Cluverius in Germ. Ant. lib. 3. cap. 3 . p. assis ποῦ i Sidinorem Carino isque post Plinium Ptoleminumque nulla apud auctor mentio, in alius cujutam Gentis nomen hos expeditione suscepta tra siisse, credibile esse scribit, creditque ipse in Burgundionum corpus illos tra sisse, quia hi cum Taciti aevo fument exigua atque humili civitate, postm dum ingenti multitudine in Galliam effusi unt; pars etiam cum Gottis in Sammatiam ac metam. vid. de his Disputatio prior hujus Argumenti, Ges XXV. Idem Cluverius i. c. quoque eosdem ficit populos Sisinos & Sidinos, cum
enim apud Strabonem cun serme Germinxie-- Gentium vocabula sint pes.smum in modum corrupta, illud etiam ramo non praetulerim, inquit, Ptolemisi rux . Hos autem meus conterminos facit a meridie, eodem inter HA
lam Sueoumque sitit, vita finibus hodie continetur pars, item Ameranis pinio. Plura de illonan termino vita I c. di apud HUmmmum in
Lerico h. V. XXVI. Suintanes Germania Populi auctore Tariti, Crino teste In RE Verania habitasse perhibentur, & postea ad Nigram Sylvam c Her uirim sciliaco, vid. tamen de utraque genuina Sylvae hujus appellatione Ciaver. I. c. L 3.α47. se contulisse. Aius, teste Alibamem, crante ratur MVniam tenuisse. Aliis & hos inter Gemmis Fri , contrarium quidem sentiente Lissi amo, circa Suerinum in D m MPm sitam ponuntur. in Chronici V . Τ.in. Erasmum Stellam in Commentario de Populis & rebus pristis orae inter Atanae de num Germania tamina, taxat, quod ille Sorbos a norinutis derivet. Idem Alsinus L c. MLIV. pag. 7. Mardones refert ad Saevos Aquilonares,cim Eudosis de Marinis, distinctos a Siritu Aestialibus, quales erant Hermunduri, putatque Author ille , nardones Tariti a Ptolemiso, qui saepe vocabula in manica coma ere & confindere solet, vocari mare nor vel Pharadisos , inam ipsi Alsim accedit Praeems, de non longe recedit Oreriturin Τhes Geograph. vim .vero Auintis Mardones 3 via excludit, qui veteres inde Suevos expu laim, caeterum antiqui Gemini, inan movi mantat acinobe aua Mari, ut mi
458쪽
- caeduntur in Chronico Miseno, Erasmo Stellis, Gareoni Trausio fuerint. Climerω in Germ. lib. 3. cap. 27. p. Io 7. Mardones X quos apud Ptolemium inendose legi credit pro Suevo flumine, mari Suevico , Eud um , Marinorum , Cavioramne confiniis cingit, illo terrarunt reactu, quo hodie Romemnais pars, cum oppidis Mettin, Gemunde de Uferim, cum Mechelgurgiens Ducatus portione inter Tussium lacum & fluvium Ha lum continetur. Quod autem Crous conjecturatur, a Sti,donibus Comites nenimetenses & Barones Selmam Merins nomina habere, vix certo fund
mento nititur. Quod enim istos attinet, mite indus, qui in sacro Iavacro Caroli nomine insignitus, primus Comes Seba raeburous.Anno Grim 831. obiit, arci in saltu Thuriviso ad Salam & fluvium Schisame a semet ex ictae id nominis indidit, ut testatur Elias Retissertis in opere Genealogico Caui hco pag. o. ejusd. Auctari apud quem , ut de Hennivium in Genealogiis
pag. 323. & seqq. plura videri possunt de Illustrissima Comitum Selmata
surgi eorum Familia, ut & apud D. Spenerem in Historia Insignium Illustruunlib. 3. cap. 3 . &Aulborem nupcrum Notitiae Historico-Hosdico Genealogicae S. R. Germanici Imperii Procerum, ubi de Origine Schmaresurgieorum Combrum c quae eadem a multis creditur cum Comitibus mei ensis Hennivii, Reu eri, sed & D. Mneri opinionem cum recitasset, subjicit, quod alii illos a priscis Comitibus de Amerisum, a Castro hujus nominis , cuIus ruderaerope civitatem adhuc visuntur, sic dictis, derivare ament, atque ex illis quendam extructa arce Abisaraburg , a novo domicilio nomen mutuasse perhiberi, cui sententiae inde robur addi soleat, quod Ae mltietenses iisdem insignibus usi fuerint, quae nunc Schamar urgiri gestant, aureo scilicet Leo in scuto coeruleo. A e burgensium porro originem vel a Gottis vel a Gassis,& quidem a Guarii Regis filio sexto Gundaro sive Gunibero quosdam arcessere. His autem bene praelaudatus Author praemittit, Familiae Seir 'Arrica Origi nes, uti plerarumque illustrium in Germania Stilpium, incertas atque obscuras esse, quod ruditati vel simplicitati illorum Seculorum, in quae prima Imperii Gemanici tempora inciderint, tribuendum sit, utpote quibus frigente luter tura optimus ac praestantissimus quisque facere quam dicere, gladium vibrare,' quam stylum prehendere, maluerit. Dum itaque, quoties de primis clararum Familiarum incunabulis agitur , traditiones ac opiniones regnant, diveri, ut plurimum sententiae emerserint, id in S marisurgica quoque usu venisse. Nec melius favet Suardonum nomen origini alterius Illustrasn per Franconi mrimiliae Summenlergica, quae ad nim imios refert sua primordia, Illustris Nobilitatis olim in Franconia Equites, qui antiquissimae Provinciae ejus habiti, di quorum Genealogiam legas apud Meelinum in German. Tom. IV. pag. 13 Ex illis autem Michael ge ait Ere ingerum prunum Sumamenbergium Bamnem S. Rom. Imperii Anno I t 7. ab Imperatore Suismundo Procerum assensu creatum, cujus abnepos mannes primus Comes Sum enserrisu cum fratri. hus & patruelibus creatus est ab Imp. Maximiliano II. Anno i 166. Et ex hac gente natus quoque fuit cimes Sobnamenbeet , Thror m terror, Gubernator ' expugnator, Pater Comitis S charamen.
IAetiei Magistri Ordinis Ibannitiei, Ferdinando II. Imperatore acceptissimi α gratissimi, Avus Bannis Ados primi in Familia sua Principis S. Caesareae Majestatis Consiliarii Intimi &Consitu Imperialis Aulici Praesidissi
qui Cato in foro, Cicero in rostris, Fabius in armis, Patriae providus, sui prodigus, anno superiori Laxenburgi in vivis esse desiit, filium de Principalis Dignitatis Ditionumque haeredem relinquens Serenissimum Hrdis iam Witae, Mum Eusebim, S. R. Imperii Principem in Misaramberg, S. Caeta eae vij
statis Camerarium di Consilianum Aulic Imperialem, vid. plura apud D. M.
459쪽
n, in Historia Insignium illustrium lib. a. cap. 8s. Auliarem supra citarim Notitiae Historico-Ηerat dicO-Genesceticae S. Rom. German. Imper. Procerum
XXVII. Teutomari, πι-α vi Cmmi. c. collocantur, Gino ebis, &I --ria, Oreelio ad dextram Mis fluminis versus Boream. Prol ao Gens haec Germamia inter Marodinos fle Suevos vicina Teuton is dicitur, populis insemimia ad Mare Germinicum, qui ab omnibus auctoribus cum Cimbris in Fionis& Glandia junguntur, Teut che patria lingua Authores interpretantur, quos Omli qui viae in Thesauro Geograph. h. v. - proprie hodie p
' rati viae de vera Gentis & nominis pariter Theutfremm origine Ctaver. in Gemo. Ant. lib. I. cap. s. & 16. & lib. 3. Cap. 34. circa nn. & cap. 4Q. ubi de Insulis Sinus Codam , quarum Incolae Dinom , Godmi, Codmi ac si. Non possumus hic ominere ea quae m=--s m LGoo h. v. notat, Tetiram et Ge---s non esse eosdem, sicut neque --raim: & Germani, quanquam hodie omnes Germani Teutones vocentur. Horum linguam vulgo Teutonicam seu Cestieam, Boreales Europae pares, sicut Latina occidentata, Moontra
orientales & Graea Australes, occupasse, latissime dissulam , cujus dialecisnt vel remotiores, quales Blandica, Nommea, Dantea, necisa, Anglica, Sotiea, Hiberalea, Wallica, Gottiea, quae superest in Tauri Chersoneso, vel propiores, in Teuticta, seu inus Saxonica, vel raeotissa, seu Frameses,
die Illam originarii genii magis tenacem, subdivism esse in
Hismata varia: Belgicum seu Hostandisum, Briarenticum , Fri eum, Mesph Deum & Brun Dens, sm inserius Saxonisin proprie dictum, Hosaticum, MAHArrioum , Pomeranicum, Marchicum , Bor cum, Lisonicum de Sax num veterum in Dram Iisania. Istam successis temporis expolitam habere suas uerum dialectos, Au iacam, Helveticam, Bavarisam, Franconicam, Suevs- eam, Mi ierem, T rivica , Hassiserem & Sue eam. Haec HUmminus ex Seboetelio, horum intelligentissimo, addens ex Memanno, nec vulgari in his auctore, matricis Immmcin propagines praecipuas esse dialectos, Manescam in Superiore Germania, Saxonicam, cujus subdialecti in Gemoria Inferiore, FHgio de Anglia , quae postrema iterum in gurissimum de Scotissimum genuerit, di Danieam , cujus iterum tria sint discrimina, Danorum limitaneorum, quos
hodierna profluat, quam ita Nomen intest ant, ut linguam Belgicam Germani. XXVIII. Varinos velo Vimnis Crinus propter M ebium quoque Smisma iam ponit, nomenque ab eis in Meviam migratione facta, Herivrain Comitatui natum esse ex Spangense Vere conjecturatur. Widiebius hos Germania populos, Tacito quoque & Irinio memoratos, putat novam Marchisara Frandenburgicam meoluisse, Althammerus vero & Serenistius Samitius in Ge
graphia Sarmatia cenisat illos inmiensiunes Episcopali in Pru a, ubi mil. Melanebeon quoque in Chronte. p. 3o3. Marinos ponit, nomen reliquisse. Sed negat hoc & H-inos Arina excludit m. Hare noctius pari. I. pag. 3y. dc 56. Arussa antiquae ερ novata Larius hos in Rhintiam ducit, & memmi quoque interpretatur, Genealogiamque Comitum a Veringen in Sue a B eira, ex quorum Familia fuit Hermamus Contractus, Chronographus sui temporis circa Annum Io66. Poeta item & Astronomus celeberrimus, adducit ita Vm de Migrat. Genti pag. 333. 134. Guverius cui adstipulantur quinque Baud dus, Bristius, Hari moebius, Hinnannus in Germ. Ant. lib. 3. . 27. Haemor hos dictos in antiquis legibus merinos notat, & eosdem fiat Hamis di PDumai Hrenis, illis finibus olim inclusos, ubi ho . die
460쪽
die Mutinargiensis Ducatus pars , qua oppida Rosto & GUerem, itemque
exigua portio, inter duos amnes, Remmeium 8c Baritium, horumque Marinorum nomen ibi etiam nunc manere in flumine maris, quod Rost ebium alluit, item in oppido Inren Munitio lacui adposito, Ptolem- Vir ο--m Vimmum dicto, censre idem CLDer- Lsci ubi ex Tacito Marinos hos quoiaque jungit Doringis, Cavionibis, lis, Eudosius, Mardonibus & Misi nibus Suesis, qui unum inter se corpus olim constituerunt. Nec dum ergo certo fundamento constant, quae Crusus & Lazius de Veringens Comitatu a Marinis derivando autumant. De illo autem Comitatu plura vid. apud D.
Spon in Historia Familiarum illustrium lib. 1. cap. Ii . apud Principes &Comites de rassem. De Turnis autem quos Crinus quoque in saepe citato opere ultimo Iomi allegavit, nihil amplius, quam hoc ex Strabonis libro VII. Geograph. constat, quod inter Germaniae gentes quoque a Marisorio Rege Sue rum sibini
XXIX. Has & recensitas ahas ne rum Gentes ab antiquo Reges suos habuisse certum est, & probatum jam in priori Diovitatione. An vero Gesemani Duces prius quam Reges habuerint, non disputabimus cum Cno. Le ebio, de ord. Equestr. Germ. p. 31. n. 63. Sane Duces initio Comitesque a Regibus praesectos Gentibus Civitatibusque 'ulus Aemilius scribit lib. r. H, stor. licet Ducis oscium inferius Regio fuerit, fatemur tamen Reges Germ norum fuisse quandoque supremos Duces Exercimum de Ducem pro Rege i
terdum nominatum, nec in eo recedimus a Lerebis l. c. p. 33. num 69. Inter.
hos Reges autem inclaruit ille, ad quem nos ordinis ratio iam ducit, circa prima Monarchiae Romana sab Fulio Cin re coeptae initia, vel potius jam sub finem Reipublicae Romana liberae , ARIOVISTUS Germanorum & Sumorum
Rex, nostra lingua Elmst vel juxta alios honoris robore,
qui anno ante orsum namm, LVI. una amate duo maxima bella cons emto eleum de Germanicum, de quibus ipse C se copiose lib. I. Belli Galliei. Mutareb. in Cisseare, ae Dio minus lib. 38. lcribunt. Hujus Ario in Regnum in Germania eosdem habuisse fines, quos ante Helvetii, scribit Mil. CLυ. in G. Ant. lib. 3. α 3. p. 6, Suevi sutem fuerunt cum Arioviso, primo Regum inmanorum propter bellicas virtutes Populi Romani a Senatu salutato, magna primum clade a Cadio DL Cin re affeta cum Heliseiis ad Arairim fluvium. Unde hi domum revers instaurarunt postea sua oppida Soloturium, Avent eum, Tigurum. Romani autem post haec stativa Ze hybema in miseriis habuerunt, & horian opera usi sunt in securis temporibus contra ipsos Sumor
contra quos Blius C ar paraverat Agaunum, hodie S. aeroripem. Saepe
denique miseriis in Suevos Romani invaserunt, videatur Stum . in Chron. IDDeeia lib. 4. cap. 19. Crinus in Annalibus Suevia I. c. lib. a. cap. s. juxta quem vicit Ariovissur presio Gasiorum copias Amaeetobria, quae Mistb--- dum aut Masiere puratur. Tunc autem adeo infeliciter cum Ariosso dimicavit Cresar, ut Mias majore nunquam periculo ac milite minus audaci numquam, in quo exercitu praecipua Suevorem virtus enituit, si Eutropis mus. Cluverus autem in Germ. Amtis lib. 2. cap. 8. pag. 3 r. locum Maret
briga non putat investigari posse. Deinde primo C seris in Gallia Proconsulatus anno ad ipsum querela pervenit Divitiari Hedui de Ariovisto , qui H duos socios & hospites Populi Romani vicit, & Sequaninum agrum invase ac o cupavit. Habuit autem rationem Ariovisei Caesar, qui Consili Regem illum
antea inter Amicos Sociosque Populi Romani adscripui, di illum mesuit Mn.