장음표시 사용
481쪽
coutem eris me, tulerit uxorem
Uriae . Remittit ex una parte Deus culpam , dc poenam aeternam, & ex alteri temporalem poenam morte filii ex patre ipso repetit, non tantum indisciplinam & emendationem Davidis, & aliorum exemplum, ut solent respondere Novatores, sed etiam in vindictam peccati , quampiam dimissi. Eodem lib. 2. Regum cap. 2 q. Quamquam Deus condonali et Davidi peccatum, quod in numerando P
pulo commiserat ; tamen superstest pruna selvenda proponitur , dc ipsi
datur optio, ut eligat bellum , aut famem, aut pestem . Exodi 32. intercedente Moyse apud Deum, ne universum populum internecione deialeret , ob crimen adorati vituli aurei, placatus quidem dicitur Dominus, attamen ait: Ego In die ultionis vi l robo, O hoc peccasum eorum. Numerorum I q. ob murmurationem populi iratus est Dominus, & Oratione Moysis ita placatus, ut dixerit: μ-ruic juxid verbum tuum ; Attamen addit : Omnes homines qui viderunt majesarem meam , ct Ag , fμα
feci . . . . non videbun terram cte.
His addenda sunt ea Scripturae loca, quibus viri iusti, & sancti declarant se propter sua peccata, haud dubie
praeterita, & jam a Deo condonata ,
puniri , & amigi hac invita. Ita
Tobias q. dicebat: auoniam non obedipimur praeceptis tu,s, ideo traditis ut indiseption , ct captivitatem :Et Danielis p. tres pueri in fornacem missi, alunt: In veritate, γ λjadicio indux si hMe omnia grasteri peccata nostra. Unde JOmnes confluentibus ad se Iudaeis dicebat Matth. 3. ec Lucae 3. iis ostendit vobis fugere a ventura ira i Facite erras m s dignos polientiae. Hanc fidei veritatem probat constans S S. Patrum , & totius Ecclesiae traditio per petua, Concilium Trid. sess.6. c. t q. Can. 3 ., oc sessi Iq. cap. 8. Can. ia. Igitur, quan vis Deus ex misericordia sua, & merito charitatis diligentium i pium, persecta contritione poenitentium, culpam simul & poenam pecca-
ioribus dimittat; tamen re millionem culpae non semper consequitair remisis o pinnae, quia non semper talis est in peccatore poenitente contritionis intenso, ut Dei misericordia movere valeat ad remissionem culpς simul,& poenae ; quin imo frequentissime remissior est , quam qus debitum poenae valeat extinguere, prout noma extinguit attritio; ideoq; cum sanctificatos virtute Sacramenti manere non possit poena aeternae damnationis, manet eos cruciatus temporalis.
38. Negat utilitatem indulgentiarum , quas ad invidiam vocat Ecclesiae fraudes, & meras Pontiscum impostvras, Fidelibus noxias. R. ET Scripturis Matth. i 8.auriumques veritis super terram, eν uns soluta o an caelo . Nihil excipit Christus: non
culpam, quae in Sacramento, non , temporalem poenam, quae extra Sacramentum dimittitur Ioann. 2o. A eipite Spiritu auctum: quorum T inferiris pecessa , remittuntur eis, P quorum retinuerilis, retenta funt. Porro auctoritas conserendi indulgentias , seu solvendi a poena temporali, supplendo aliunde satisfactioni iustitiae , includitur in auctoritate, seu potestate ab Qlvendi, & retine di peccata : qui enim potest peccata
remittere , ac retinere, potest etiam opera laboriosa in i indicia scelerum iii ponere et sed qui siquis potest haee opera laboriosa imponere , ea potest cum expedit, aliqua ex parte relaxare ; ad eande enim potestate utrumq; pertinet: &qui de illam potestatem a Deo accepta ,seper vel ab initio exercuit Ecclesia. Insuper Ecclesia confitetur communionem Sanctorum: haec communio Sanctorum non subsisteret, s eorundem meritorum non iseret in Ecclesii charitativa participatio. Si autem hac participatio fit etiam sine ulla speciali indulgentiarum concessione, sed solo influxu vi. viscantis charitatis, consequens est ut eadem charitate operante, δέ secundum spiritum ejus, plus appii u i spossit de communibus meritis indi- .gentibus membris ; quippe omnes :
482쪽
unum corpus suimus in Christo. Haec ero applicatio congruit ut fiat ab eo,
i qui potestatem in ipsinia corpus habet
ad aedificationem . Item, Ecclesia Christi est regnum bene sundatum , ideoque habere deli et seum thesiit rum, in quo continentur infinita merita Christi, & superabundantia merita B M. U. & omnium Sanctorum. Superfluus autem esset hic thesaurus
Ecclesiae, si non haberet thesiura-riuui, qui posset juxta necessitatem fidelium de thesiiuro disponere . Me rita Christi esse infinita , non negant ipsi haeretiei, sicut & B. M. & pIurium Sanctorum esse superabundantia; ideoque negare nequeunt EcclC-siae thecturum: sed neque n gare
prudenter possimi Christum constituisse thesiurarium , qui posset disipensare pro opportunitate, scilicet D. Petrum, ejusque succestares, quibus dixit : IVOdeumque ligaveris super terram , erit ligatum di in tae- lis : quodcumque superis super Ie ram , erit statum ct in caelis. Quae auctoritas solvendi , comprehendit Omne vinculum, quod potest animam
retardare a consecutione vitae aeter-ns: ideoque potest etiam si,lvere non modo reatum, sed etiam poenam temporalem pexatis debitam, quod fit mediante applicatione meri. torum Christi , Sc Sanctorum , ii , iquibus Christus promeruit . Quod confiicverunt Pontifices peragere ab initio Eeclesis usque ad haec tempora, dum enim a tempore immemorabili ea praxis habeatur, nullum nos posisimus recentius determinare principium , scilicet, ut illi,qui propria mel rita susscienter non habent, per quq; satisficiant poenae suis culpis dehitae, satisiactionem impendant median. te applicatione meritorum Christi,t & Sanctorum eius. quae doctrina conis ernens indulgentiarum usinn, abunde exprimitur a Concit. Trid. tessas. De indulgentiis. Ex quo decreto constat esse in Ecclesia potestatem concedendi indulgentias , quorum usius,l falutaris est Fidelibus, etiam desun- ctis in Purgatorio existentibus, per
modum suctagii : nam vivis indulia igentiae prosimi per modum absolu- ltionis, defunctis vero, qui amplius lnon sunt absolutionis capaces, quippe lnon sunt sub Ecclesiae potestate , dan- ltur per modum sussragii. Utrisque luero conveniunt per modum soluti nis, ut nulla justiti e injuria liberentur a debita poena. 39. Asserit Christi animam apud
inferos damnatorum poenam exolvisi se . R. Ex prima Petri cap.3. vers I9. Morti sim quidem carne, τλ ω-
tus autem spirisu, in quo ct his, qui
in earcere erant, i risibus veniens praedicazu. Ex quibus, & aliis Iocis aperte constat Christum apud inferos
non exolvisse damnatorum poenas,
cum potius a Limbo liberaverit ibi detenim . Tum quia poenς damna- ltorum debentur solis damnatis, &peccatoribus. Τum quia descenden-lte Christo ad inferos, habitantibus in regione umbrae mortis lux orta eis, ergo non potuit pati qui descendit ad inferos, ut patientes liberaret, & consolaretur . Vide verbo
Ao. Invehitur contra observantiam festivitatum in honorem Christi , & Sanctorum. R. Actorum 2o. vers i s. Festuubat, ossibile sibi cssu H d eis Penae Fer facererrosomis . Prima ad Cor. I 6. a. merunam Sabbati unus irique vesως, apud se seponat. Apocal. 3. 3 . Fui in spiritu in Dominus dis . Ex qui bus textibus patet antiquus usius imo EceIesa celebrandi dies festos, de
quorum observantia agitur in constitui. Apostolicis lib.2. cap. 39. Iib.F.
cap. I. I 6. I9. lib. 8. cap. 3. Tum
quia etiam in lege veteri erant dies prscepti, in quibus in honorem Dei
a manuali labore cessabatur, ergo &C. Tandem festivitates instituuntur, ut memores beneficiorum Dei, ejus cultui in gratiarum actionem vacemus ,
a terrenis rebus spiritum extollentes, l& erigentes in spem aeternae foelicit tis , quod maxime congruit seri die- lbus ipsis , quibus beneficia nobis a lDeo collata memorantur, inter quae irite
483쪽
rite adscribuntur Sanctorum natali tia : agimus enim in natalitiis Sanctorum gratias Deo , quod e genere nostro assumpserit creaturas suas ad caelἰ principatum , atque suturam nos sperare gloriam ex fide Catholica protestamur, eorundem Sancto rum patrocinium interpellantes, &merita allegantes ; quemadmodum sub veteri testamento allegabantur merita Abraham Isaac, Sc Jacob. M rito itaq; cu Propheta Novatores exsibilamus illis verbis et Co uatio e
ruissimul: quiescere faciamus omnes diei hemi Dei d terra . si . Asserit Mariam Dei Matrem peccasse. R. Luzς I. Ase gratia plena, Domin ra secunet: BenediEZatu in mulieribus: Ergo s Maria habuit plenitudinem gratiae, non pec cavit . Mariae sinctitatem testantur omnes SS. Patres, ipsa est de qua legitur Cantic. 7. Tota pulchra et, ct macula non es in te. A convenient iadeducuntur etiam validissima argumenta, ad probandam Mariae sancti-l talem , Fc ab omni peccato immunititatem , qui virtutibus eminentior fuit, quam titulis. a. Dubitat an Maria in caelum corpore , & anima assumpta sit; ideo
libro De piis eaerimoniis Ecclesiae, sessum Assiimptionis Mariae abroganducenset. R. Testimonio veterum,& re. centiorum Patrum. Item ex Concilio Salegustadiens: celebrato ann. Ioa .
in quo cap. I. legitur : cirisiani sint in absiuentia in vigilia Ain tionis LMariae. Videatur hac de re Marius Victorinus Episcopus Reatinus, ir scholiis in Hieronymum. Sicut etiami S. Bernardus Epist. 74. ad Lugd
nenses. Tum quia congruum videtur,
non debuisse corrumpi corpus Mariς, unde corpus Christi assumptum fiuit.
l As, In hanc prorumpit blasphel miam , in post illa majori ad Euangelium in Nativitate Mariae : Ferre nequeo , ut Muria dicatur spei, ct τμIa mea . R. Et quidem Mariam esse omni laude dignam constat ex litudigia D. Petri, D. Marci, dc D. Jacobi. Mariam sufficit dicere suisse Christi Matrem , ut quam merit 6 a nobis honoretur, conci piamus. Sed consusus est Lutherus ex eo , quod scripsit in comment: super Magni at, ubi om. ni laude digna esse, cunctis hominibus
superiore, asserit Non potuerunt conticere Marte laudes ipsi ligretici,cico. lampadius sermone De laudando in
Maria Deo. Brentius ad cap. I. Lu-
ear. Joannes Spangenbergius in Euangelium de Assumptione Mariae. Urisbanus Regius in minori Catechismo. Martinus Bucerus ad cap. I. Matth. Henricus Bullingerius serm. de B. M. Virgine, quorum verba ad rem resert Coccius lib. 3. art.3. Quo autem sensu Beata Virgo dicatur: Vita edines no a , manisestum est sincere intelligentibus; per ipsam enim affui. sit mundo vera vita, Christus, inde essi uxit aeternae Relicitatis spes, atque ejusdem intercessione vivere ii aeternum speramus. Vide S. Bernardum strin. in Salve Vegina. . Negat per amictiones,& tol. lerantias , hominem posse adjuvari ad promerendum gaudia aeterna. R. Matth.3. I i. TesIi sis cum maled xerit vobis bowives, ct persecuti vor fuerint, gσudete , ct exultate quo- viam merees de a copiosa es in eclis. Matth. io. 3 8. Di non accipit crucem 6am , ct se uitur me, non es
me dignus. Actor. 14. ai. Per multat tr2bulationes oportet vos imrare in
regnum Dei. Tum quia si mortificationes essent infructuosie , non dixi siset Christus. Matth. 16. versa . Si quis vult pos per me venire , tollaterveem Dam . Unde sepe Christus,& Paulus nos hortantur ad mortificationem libenter subeundam, quae nombis aditum reserat immortalitatis. Hinc B. Petrus Epist. l. cap. . v. II.
Communicantes Christi sinioniburgaudete, MI ct in revelatione gloriae
ejus Iaudeatis exuuantes. Bona ope ra esse necessaria ad salutem, declarat
Concit. Trid. sessi6. Can. 19. Si qui dixerit, nihilpraeceptum esse is Mon- gelu, 'ster fidem , t aetera e e indifferentis,onathemasi . Inmper sacra Scriptura nos hortatur ad bona ope
484쪽
ra. ad quid autem istae frequentes ex-l hortationes , nisi ut nobis constet quanta sit bonorum operum necessitas Τοσ. Negat Sanctos necessitates nostras videre , & vota notira percipere . R. Nam Regum S. legimus, quod Eliseus, famulum Giceti munera a Naaman Syro accipientem, absens vidit Ergo si Sancti adhuc in corpore mortali, potuerunt absenti: agnoscere, a sortiori triumphantes in cadis . poterunt neccilitates nostras videre . Insuper Luc. I S. t O. legimus quod Angeli in caelis cujusque hominis conversionem norunt, & de peccatorum poenitentia lς tantur,sed sanctorum hominum spiritus visione Dei gaudent, R in Deo vident scut Angeli, ergo eodem modo , quo illi, & hi ea, quae hic fiunt,intelligent. Demum nihil vetat quo minus Sancti e caelis,
nos in terra peregrinantes videre queant: quae veritas comprobata est tot tantisque miraculis, ut etiam si siles hanc non doceret veritatem,adhuc nefas esset illi contradicere . An vero , & qua ratione inaequales snt Beatorum visones, sive cogniti nes eorum, quae hic aguntur, cum tamen omnes in Divino lumine,Deique legentia videant; ad Theologos stlio. llasticos lectorem remittimus. ψ s. Construere templa in hono- lrem Sanctorum abominationem v cat ad Euang. Dona. primae Advent.& ad Euangel. in die Nativit. Mariae.
etiam reprob. constructionem tem-pIorum. R. Et quidem, quod dedica- ltio tcmplorum Deo grata sit, cra eo satis constat, quod Deus promisit Salomoni , se facilius exauditurum pre ces orantium in templo, ut habetur ex s. Reg. 9. Tum quia Deus vocat templum domum sitiam, quia ibi sp cialiter vult honorari. Reprchendant illi Paulum Apostolum , qui moren conveniendi in locum sacrum ad Divina peragenda , & Deum orandum, usque adeo approbavit, ut VChemcnter increpaverit eos, qui inibi pro- sanas coenas peragerent. Num id, inquit, domos non habetis ad inandu- l
eam um, Cr bibenom, aut Ecclesiam Dei conumnius σύ. Extant ergo ab ipso Apostolorum tempore templa
ad sacra peragenda , scilicet aedificia orationi, sacri';fidelium conventibus destinata; sed & quis ignorat a tempore nascentis Ecclesiae erectas fuisse ilicras aedes in Martyrum memorias Qua in re magis ignorantia Lutheri, quam reprobandi audacia, se exhibet ldamnanda. Videtur enim Lutherum lin illo fuisse sentit, quod putaverit nos dedicare templa, aut altaria Sanctis. Proscto ita se res non habet. Sed in
Sanctorum honorem, seu memoriam, eorumdemque nomine , dc titulo, D.D. M. uni trinoque templa, Sc altaria dedicamus.
7. Epistola contra duo Caesaris mandata,negat seculari potestati,sive principibus , esse obtemperandum. R. Ex sacris paginis, ubi quemlibet suo magistratui teneri obedire, Se honorem deferre, asseritur, sic lib. I. Reg.cap. 9.Cs uuis te Deus regem,
ni fuceret judicitiis, ct δε tiam.
Proverb. 8. I S. Per me regra regnant,
ct legum conditores juxta decernura. Marc. 22. Veddite quae sunt Caesurir Caesari. Luc. 24. Maria,& Ioseph paruerunt edicto Imperatoris Augusti, ut iret in civitatem suam Bethlehem;
Item ex Matth. I7.27. ad Rom. II. I. ad Hebr. II. II. prima Petri a. II. evidenter constat omnem potestatem
a Deo esse , atque illi parere teneri lChristianos : Item, ex quotidiana experientia facile evincitur, quam n cessariuui sit dari Speriorem potestatem, Sc magistratum , qui contineat
subditos in disciplina civili, taciat iudieiuni ne opprimantur pauperes, ut castigentur facinorosi : ablato squidem timore superioris potestatis, vix lesset qui seeure posset vivero, vel ali- lquid possidere . Vide verbo Anaha- pisae, Gripo oras Sculorur. 8. . Nogat justitiam originalem, in qua creati fuerunt Prothoparentes sui iue donum supernaturale, sed vult fuisse naturaliter debitam , sicut naturale
485쪽
i turale est oculo lumen recipere . R. Eccles. II. I. Deus creavit de te
ra hominem, Oseeundum imaginem suaru ferit illum;stiterum convertit
l est idum virtute, ad Ephes. q. 23. Renoetammis ritu mentis vesrae, di induite novum hominem, qui fecundum Deum creatus es in kstitia, ct sunm te veritatis. Tum quia Adam per peccatum amisit justitiam originalem, & tamen persectionem nat raliter debitam non amist; si quidem mansit anima cum siuis potentiis , &quantum ad corpus cum sensibilibus omnibus facultatibus. Verum quidem est , quod non solum fuit homo per
originale peecatum expoliatus supernaturalibus donis, sed etiam in naturalibus vuIneratus ; quemadmodum
docuit Dominus sub figura hominis, qui descendens ab Ierusalem in Iericho, incidit in latrones, qui expoliaverunt eum , & plagas imposue runt . Inde tamen probatur supernaturalitas originalis justitiae, quia non lisa fuit vulneratus , quod pertinet ad Issionem naturae, sed etiam expoliatus,quod pertinet ad supernaturalia bona,quibus superinduta natura in rectitudine iustitis constituebatur . Inde est, quod homo non amisit liberum arbitrium,ut finxit Lutherus,sed illud mansit, licet infirmum propter ignorantiam,& inclinationem ad malum , ae dissicultatem in bono, quam induxit concupiscentis rebellio. ide
V. Dicit hominem non esse causam peccati, sed ex Dei ordinatione, ita necessario peccare, ut non possit non peccare. R. verbo magus,& --za. Tum quia Psalm. Iqq. 17. legitur: RHus Dominus in omnibus viis Iris, , functus in omnibur operibus suis. Item Sapient. Iq. 9. Similiter odio
bit. Is . Nemo cum tentatur,teat quoniam is Deo tensatur, Deus enim in tentator malorum es. I.JOann. 3. F.
paruit ut pereata vosra tolleret, ct peccatum in eo non e 2. Tum quia, unicuique libertatem esse in electio. ne bonorum, & malorum, unusqui'; in se comprobat. Tum quia malum n6 potest esse ex bono, ergo peccatum, esse nequit ex Dei ordinatione. Ipsi Gentiles ne Deum auctorem mali dicerent, dixerunt materiam,quam credebant esse malam , esse ingenitam: alii ex ipsis alia opinati sunt. Nemo tamen Deum auctorem peccati fecit. Audiatur inter ipsos Plato lib. a. de
Repub. Honortiust Ilus Deus ea a es dicendus, malorum autem quamlibet aliam,srster Deum, quaerere causam luet.
3o. Asterit solum peccatum infidelitatis posse hominem damnare. R. Quia Deus prster infidelitatem , prohibet omnia peccata,propter quae iis qui comiserint, ab lute minitatur infernum. Insiuper fornicarios, homicidas,periuros reos fieri gehennae,asserit Apostol. i. ad Corinth. 6.9. ad Gal.3. I9. ad Ephes 3.3 Priter supra recensitas haereses, plures etiam alias in Lutheri scriptis est invenire, quas commodius sub Lutheri sectatorum nomine reprobamus , quippe qui illas speciatim defendendas , &promulgandas assumpserunt.Demum non reticendum , quod imprudenter
Lutherus contra Ecclesiae dogmata ,& ritus suo more blateratus, saepe in suis seriptis sibi contradicere conspicitur, ita ut sua contra se ipsum contradictio validissimum sit argumentum , ad ejusdem falsam doctrinam convellendam. Plures contradictiones ex Lutheri scriptis decerptas profert in suo eruditissimo opere t Oeeius, in quo poterit lector assertionis nostrae Veritatem paleare.