장음표시 사용
471쪽
dem professio fidei . quam in Concilio Lugdunensi a Graecis accepit Gregor. X. Hoc etiam docet Concilium Tridentinum sess. 23. decreto de Purgatorio. Omitto ex professio, brevitatis studio, innumeras S S. Pa
trum auctoritates,communem Eccle-
iis praxim , Liturgias, morem celebrandi exequias Christianorum, &alia hujusimodi , quae fusius pertractata videri poterunt apud veteres , &recentiores Polemi eos. Uide Card. Bona in Psalmodii cap. t 3. , ubi agit de auctoribus, qui fidem Purgatorii
mortalia . R. Ex Euangelio, ubi peccata alia squiparantur festuc g, alia tra. bi; sic Lucae s. v. i. Ite, discretionem peccatorum exhibet Matth. cap. S.
versa a. Omnis, qui irascitur statrifo , rem erit judicio. mi autem d/xerit statrino raca , rem erit Oneliis . sui autem diserit fatue, rem erit gehennae uvis. Sed, cum juxta peccatum decernatur gravitas P.Lnq; ex nojori, & minori gravitate pinnae, quς ex allato textu infligitur diversiis peccatis, manifeste insertur peccata esse peccatis graviora. Tum qui verbum otiosum est peccatum , nam Matth. la. vers 36. legitur, quod de eo debemus rationem reddere in die judieii: ergo s omnia peccata sunt sque gravia, dicendum foret equeesse peccatum Verbum otiosum , ac homicidium, ac furtum, ac sacrilegium, quod, quam sit absurdum dicere, nemo non vidct. Nec valet i ferre ex illo, quod legitur ad Rom. 6. Stipendia precat mors , Omnia peccata esse mortalia; nam ibi Apostolus intelligendus est loqui de peccatis scillan mortalibus, quorum stipendium est mors: quod si etiam ad peccata veniali I volunt adversarii Oxtendere textum: dico Apostolum asse. rere stipendium peccati esse mortem,no quia non dentur peccata levia, sed quia peccata venialia paulatim inducunt ad mortalia: ideo loquedo devenialibus, in hoc sensiti potest etiam de illis dici, quod stipendium peccati sit mors. Neque etiam valet dic re , quod omne peccatum lit contra legem , & proinde omnia peccata sint mortalia; nam peccata venialia non sunt contra legem, sed divertunt a lege, indisiponunt ad observantiam,& charitatem ea indisipositione rei mittunt. Sed confundedus est Lutherus cum suismet verbis scripsit autem de decem praeceptis ante finem e Ss eira , ct di Ferentias gulae omitto, quia non sempersent sectata mortalis : Ex quibus verbis manifeste evincitur aliquando peccari sol Mu venialiter peccato gulae.
nobis impossibilia, & quod in hac vita non possumus illa adimplere . R.
Ex Scriptura ubi asseritur plures in sanctitate, & iustitii eoram Deo ambulasse: 3c s. Res iq. 8. Non si fictii servus meus D 'tu, qui cu-
Si quis dilia I me,sermoum meruuer abit. Ad Philipp. 4. 13. O vim possum in eo, eri me eos rara. Ex quibus textibus confiat praecepi a Dei non esse impossibilia. Tum quia
Deus mistra illa praecepisset, si non
possent observari: Dpmun Iugum
sile iustiscante, vult esse peccata, quod etiam ad ipsam et justorum ope
ra ex tondere audet; cum hoc tamen
discrimine,quod iustis ad culpam peta fcata non imputantur, sicuti imputantur ins delibus. R. primo ex sacra Scriptura. Exod. i. Cum obstetrices Egyptiae mandatum accepissent a Pharaone prς socandi in ipso ortu omnes Hebra orum naasculos, illae timuerunt Deum, nec secerunt iuxta praeceptum Regis, sed mares serva verunt: quam quidem misericordiani laudat Scriptura, nec eam sine mercede reliquit Deus: Nemfecit Deus obfetricibus, ait sacer contextus , ct quia timuerunt Seum1. aediscatit eis domos. Ezech. 29. Rex Nabuchodono r propter bellum sortiter gestum adversus Tyrios , sicut impera- :
verat Deus , n ercedem temporalem i
472쪽
t accepit, terram scilicet AEgypti: Dediei terrum AE pti, pro eo qu)dlaboraverit mihi, ais Dominus Deus; unde merito S. Hieronymus in Ilunc locum ait: Ex eo ρώδου Nabuchodonosor nyercedem accepit bovi operis , intelligimus etiam Et iras quid boni fece-rrent, non simque mercede , Dei jud eis praeteriri. Daniel eidem Nabuchodonosor considit, ut peccata sael emossinis redimereI, ct AI itares misericordiis sa erum. Porro si elemmosyns hominis infidelis avertere
poterant, aut mitigare poenam temporalem, lim opera non erant pece ta , Propter quae veniunt adversa temporalia ad correptionem , vel aeterna in damnationem. Ad l oni. a. ait Apostolus:Gentes, quae legem noubahens,naturaliter ea quae legis sunt, faciunt, ejusmodi legem non habens es,
gis iis istum tu reribursis.Gentes igitur naturaliter, id est natura duce, & absque lege scripta , ea quae legis
sunt, faciunt. Porro legis praecepta aetionem imperant, quae bona, S recta sit, tum ex ossico, tum ex fine. R. a. Quia homo non semper agit ex habitu praedo minante: avarus enim aliquando liberalis, impudicus interdum temperans est. Imo nec homo justus , semper agit ex justitia, sed aliquando peccat ; ergo nec infidelis semper agit ex infidelitate, quemad-lmoilum nec peccator ex malitia : ita iratiocinatur S. Thomas a. a. q. Io lari.ς-Perspicuum enim est, quod non lpotest opus inquinari a malitia aget tis , nisi quando aliquo modo consertad illud malitia ; nam si ex bono naturς, non ex adjuncta malitia, quis in bonum finem opcretur, opus erit naturaliter bonum: Atque hoe modo
eleemosyna hominis impudici, bona esse poterit, si sat humanae misericordis causa, non impudicitiae: per accidens enim opus illud est hominis impudici, per se autem misericordis.18. Dieit quod quidquid homol in peccato mortali facit,esi peccatum,l & consequenter omnia opera peccatorum , etiam fidelium peccata esse
t contendit. R. Ex Scripturis,quae pre
catores excitant ad poenitentiam, mutationem motum, ac cordis conversionem; ut nempe in gratiam cum Deo redire possint . An vero ad id hortaretur, & id praeciperet Scriptura , quod semper peccatum est, lae Deo displicet,quis credati Ezech. i 8. Convertimini, ct Quesarniteucam ab omnibus iniquitatibus vestris. Daniel. . Treeata sua eleem
n is retine, di iriguitates sum misericordiis pauperum . Confrmant exempla, quae in Scripturis reseruntur . Publicani Lucae 13. qui humili, ae demisso animo a longe stans , ne oculos quidem ad callum attollere audebat,sed percutiebat pectus suum, dicens : Detis prosi ius so mihi
se utori . CorneIii Centurionis , qui ut refertur. Actor. io. Vir erat
religimus ae Iimens Deum , facienreueta nar multas , ct deprecant Deum semper . An quaeso peccatum fuit humilitas Publicani t An peccavit Cornelius cum eleemosynas dabar , & Deum deprecabatur rR. a. Ex Conciliis Constantiens, a quo damnatus fuit hic error Joamnis Hus , & ex Tridentino seis. 6. canon. 7. Accedunt Sanctorum Pontificum Pii V. Gregorii XIII. Urbani VIII. constitutiones , qui hanc Michaelis say propositionem pro scripserunt,nimirum: Owne quod agit peccator, velfra purget I peccatum es, quia homo peccator, non semperagit ex corrupto principio , scut iii-ssus non semper agit ex dominante juriitia: unde merito proscripta siti haec Bay proposito: In omnibus fuit actionibus peccator fervit dominarii cupiditati. I9. Reiicit cultum qui tribuitur Sanctis. R. verbo Beza. Tum quia infinita sunt in primitiva Ecclesia hujusce cultus exempla. Inter alia sisticiat, quod refert Eusebius lib. 7. histor. cap. I9. summa nempe reverentia servatam fuisse S. Iacobi Jerosolymitani Cathedram; cujus quidem
reverentis causam, Sc rationem reddit: Sara, inquit, perspicia declaran-Ι ii a ter
473쪽
ira , quesiter tum antiquiorra, tum l lmsm temporis Chrsiani, uiros San- lmi, ob qfrum ergσmeum iam rem,ribuo semper bouore veneralisunt, hamnus venerantur. Idem plane tradit S. Hieronymus epistola ad Ripatium de erroribus Vigilantii: Ho-ramur fervor, inquit, ut bouo emo rum redundet ad Immisum, qui ait:
accedit ratio . Quia tam licet cultu religiosi, prosequi Sanctos, ob eximias eorum dotes supernaturales ,
quam liceat cultu politico , & civili honorare viros principes, aliosque in potestate constitutos, vel aliqu1 inscientia, aut arte insignes. ao. Negat Samstos esse invocandos . R. verbo Uuuantius, Heur GanI . Item aliis Scripturae exemplis, nempe Genec cap. I 8. 9. a. Jerem. 1 S. EZech. q. Et certh, si licitum est ad viros Sin, os, d um in terris ncibi si
cum versantur, confugere, ut pro nO-
his apud Deum intercedant , quod constat pluribus Scripturae testibii nil g , praecipue ad Tlleges. s. ubi Pau
to magis ad Sanctos, qui eum Christo in cadis triumphant i nulla prosecto, Idololatriae vel minima umbra hie
apparet, ut nos ca Iumnientur haeretiei. Neque enim gratiam, aut gloriam ii Sanctis, tanquam luctoribus Postula imis, sed eos non alio fine, nec alix mente invocamus, quam ut suis apud Deum precibus, caelestia, quibus indigemus,bona nobis impetrent;& hoc est ipsos habere tanquam mediat
res intercellionis, non vero tanquam
mediatores solutionis pretii pro redemptione nostra; in hoc enim sensu, unus tantum mediator noster est Iesus Christus D. N. Doctrinam hanc Ecclesiae summa aequitate, ac sapientia Concilium Tridentinum , sess. 23.
ex prpnit. al. Negat cultum Crucis , 3 an Oarum Reliquiarum . R. a Bellarin. lib. a. de imaginibus S inctorum cap.
26. & sequentibus, ubi plura eam in
rem momenta congessit , primo a
Scripturis. a. amysteriis in ipsa Cruce significatis. 3. ab inventione Cr cib, ex qua multiplex testimonium sumitur. q. testimOiliis veterum, qui passim relerunt quanto desiderio tenerentur fideles habendi, aut saltem videndi particulas verae Crucis luod ad inagnum Crucis honorem pertinere, nemo dubitat . I. ab exaltatione Crucis. 6. Si,ait Bellar minus, locus in quo Angelus stetit, terra sancta est,
Josue 3. Exod. 3. cur non magis Crux
ubi stet it Clusillus y si sudaria,& semi-
einetia Pauli tum orabantur propter contactum,cur non magis Crux Christi Sanguine respersa Z Si sacramental honoratu ur,qiιia sunt instrum et a graii , cur non Crux, que instrumentum
est redemptionis Imo praesertimo si adoranda; quia crucifixum Dominum nobis repraesentat.
R. Etia in ex antiqui Ecclesis pra. xi, Κ traditione, quae innumeris sere momentis demonstrari potest. Ita Eusebius lib. 7. histor. cap. i9. scribit
summa cum reverentia in Ecesesia
Jerosolymitana servatam esse S.Iac bi Cathedram . Sancti etiam Ignatii Martyris Reliquias summa cura colleg runt, & asservarunt Presbyteri, 3 Diaconi Ecclesiae AlIti liens. Rut-snus lib. a. histor. eap. 26. scribit S.
Joannis Baptistae Reliquias Sebaste,
sumnio cum honore servatas suisse .
Hinc est, quod Caelestinus Papa in epistola ad Concilium Ephesinum, Patribus huju, Concilii sic gratula- tur : νοι Ioannis uescit Reliquias
praesentes veneramini. Reliquias San- Otorum elle colendas d et Concit. Trident. sess. 23. de invocatione ban
22. Dcicet peccatum originale, quod ab Adamo contraximus, consistere in concupiscentia, sicu in prava inclinatione ad malum. R. auctoritate Concilii Trident. sess. s. in decret Ode peccato originali, ubi ait: Bane eone iscentiam , quam aliquando e psolus peccasum ones t. S. SP nodus declarat, Ecclesiam Coibo IIcam nunquam intelli esse ρrecasum v fleuari , qu)d vere VH rie in re- inatiι peccottim , sed quia ex petes-'
474쪽
autem contrarium senserit , anathem I. Accedit etiam ratio Theologica . Quia, quidquid habet rationem peccati, id per Baptisinum tollitur, ut tenet Catholica Ecclesia; atqui concupiscentia illa, per Baptisinum non tollitur, ut constat perpetua expe-l tientia,nam baptizati adhuc sentium inclinationem ad malum concupiscendum , sleut sentiebat etiam Apostolus ad Rom. 7. Video altam legem
cupiscit adversu Piritum, spiritui
aut adversias earum, ergo concupiscentia non est peccatum Originale .
23. Alserit solam fidem ad salutem, & justitiam siufficere . R. verboannes signor, AeIIani, An πο- mi, Colaios. a . Docet Concilia generalia , rite congregata nullius esse valoris.
R. Primo iis testimoniis Scripturae, quibus probari solet,& nos alibi probavimus , Ecclesiam esse columnam,& firmamentum veritatis, eamque ex
speciali directione, & assistentia Spiritus sancti ita regi , ut non possit errare in iis quae credenda , vel facienda, tanquam ad salutem necessaria , proponit, iuxta Divinam promissi nem Ecclesiae fictam : Vobiseum omomnibus diutis . Illa enim , & similia debent maxime competere Concilio generali legitime congregato , cum lillud persecte universalia repraesenteti Ecclesiam, adversus quam portae in- lseri nunquam praevalebunt; neque ulla possit cogitari congregatio fidelium , quae maloris sit auctoritatis ad
aliquid statuendum in fide, & moribus. Hine definitio Concilii insimet Spiritui sancto tribuitur : Visum es t Spiritui sancto, cr no, I, aiunt Apostoli in Concilio Ierosolymitano l
R. a. ratione. Quia ipse Concilia generalia legitime congregata, satis existimant se non posse errare, cum multa proponant ex fide credenda ,& oppositum sentientes , tanquam Haereticos damnent. Hinc damnatus
est Arius in Concilio Nicςno primo :Macedonius in Constantinopolitano primo: Nestorius in Ephesino : I utyches in Ch lcedonenti: Origenes in Constantinopolitano secundo: Mon ibolitae in Consatinopolitano tertio: Iconomachi in Nirino secundo, atq; lut alios praeteream,Lut herani,& Calvinistae in Tridentina. Patres etiam,& Theologi, ac universi fideles idem sentiunt de ejusmodi Conciliis , ac proinde certissime credunt quidquid ab ipsis credendum proponitur . Verum quidem est , quod ad hoc ut Concilium cicum enicum sit legitiamum , & non possit erraro in fide, adeoque si incallibilis eredendorum regula,debet adhaerere Suinmo Pontifici I 'nde & canonicum non est, nisi euin suerit ab eodem approbatum:& cum Patres in Conciliis generat,bus congregati, si arum onruiuin definitionum confirmationem petere sinleant a Summo Pontifice; satis ostendunt ipsorum iudicium posse retractari , donec accesserit approbatio Pontiscis; ac proinde ante hanc approbationem esse fallibile, dc errori
obnoxium. 21. Docet ad valorem Sacramentorum nullam requiri ministri intentionem, adeoque valero Sacramentum, quod minister per iocum, &irrisionem non tantum internam, ac Iatentem, sed etiam externam,ac ma
nifestam perscit,aut confert. R. I. Ex Scriptura,in qua ita supponuntur Sacramenta instituta a Christo, ut voluerit ea fieri dependenter ab inten-l tione , saltem prudenter aestimabilii ministri: se ποι expisu homo, ait
S. Paulus, I. ad Corinth. q. ut minL
riorum Dei. Dispensator autem, ac
minister fidelis talis existimatur, cum id prudenter & rationabiliter facit, iquod commissum sibi a Domino dignostitur. R. a. Auctoritate Euge nil IM'. Leonis X. R Coneilii Triden.rini. Eugenius IV. in decreto,seu instructione Armenis data : OmVM,
inquit ) Meromenta tribus serfi
475쪽
quod facit Ecelem , quorum s at
quod desit , non perficitur Mer mentum . Concilium Tridentinum sessi. 7. canon. xi. SI quia dixerit, in ministris,dum Sacramenta consci I, ct conferuns, non requiri intenιio
f mentem cognosceret, edi non allam feduu V ntem requireret I 8c can.9. eiusdem sessi sie flatuit: Si quis duerit, ab utionem Sacramentatim Sacerdos is non esse afitam judicialem , sed nudum mnisterium pronuntiaudi, ct deetarandi remima es peccataeon sitenti, modo tamen eredat se esse ab Iulum,aut Sacerdos non feri) smi Deo abfisat . . . anathema st . Reprob. etiam auctoritate S Thom & ratione qua ille utitur 3. parte
a6. Negat utilitatem,& nec ilitatem cocremoniarum Ecclesiae in Sa. eramentis, in Liturgiis &c. R. auctoritate Concilii Tridentini, sessa a. De Sacrificio Missae, cap.I. Sc ex Ca
thechismo Romano parte a. num. 6.& iterum ex Concit. Trident. QT. 7.
anon. II. Tum ex his quae dicta sunt verbo Adi Orisae.
27. Docet unum era natura , &eiseacia Christi,ac Joannis Baptismu. R. Ille ritus natura, & substantia diversius fuit a Bantisimo Christi,qui nec
Sacramentum fruit, nec Christum habuit auctorem , nec ejusdem formae suit, ac necessitatis: at qui talis suit Baptismus Joannis. I. quidem non νsuit Sacramentum , quia verum Sacramentum signum est stabile , scpermanens:at Joannis Baptismus brevissimo duravit teinpore.Tum etiam, quia ut ait S. Thom. 3. parte, q IS, art. I. ad primum,Baptismus Joannis suit quali quoddam Sacramentale
disponens , ac praeparans ad Baptismum Christi. a. Baptismus Ioannis Christum non habuit auctorem , Hinc nusquam appellatur aut Baptisinius Christ i . aut simpliciter Baptismus, sed Baptismus
Ioannis; qua limitatione, Scriptura non tantum innuere voluit Joannem
fuisse ministrum hujus Baptismi alias pari ratione Baptismus Christi diei posset Baptismus Petri , vel Pauli,
qui sunt tantum illius causae ministeriales, quod tamen ne dicatur,vetat Apostolus i. orinth. l. sed innuere voluit Ioannem auctorem esse illius Baptismi, quanquam inspiratione, ac motione caelesti ductus ille fuerit ad hunc ritum instituendum. I. Baptismi Joannis non eadem fuit forma , quae Baptismi Christi . Tum quia incertum pland est, utrum Joannes aliqua verborum formula inter baptietandum usus fuerit ; tum quia si iisus est ista , quae insinuatur Actor. I9. Tastiaο τοι in eum , qui luenturus es, sane omnino diversa est ab ea , quam praescripsit Christus
q. Denique Baptismus Ioannis aequalis non hiit necessitatis cum Baptismo a Christo instituto; hie enim lomnes obstringit tam parvulos,quam adultos;ille vero,cum esset Baptismus lpoenitentiae, solos adultos; unde rursus baptietati sunt, qui solo Joannis Baptismo, non vero qui Baptismo Christi jam tincti fuerant . Tum quia Baptismus Ioannis diversus Omnino fuit a Baptisino Christi virtute, di efficacia ; nam Baptisinus Ioannis
suit tantum in aqua, non autem in Spiritu sancto , scut i erat Baptismus Christi, ut testatur ipsemet Joannes capite i. Ego basi zo in aqua,mediusatilem vestumseiu, quem vos nesci lis is es qui baptizat in Spirit δεν - m . Et Marc. i. Ego baptizavi τοι aqua , ille vos basIizabit Spirisu IonLIo . t nde merito Concilium Trident inuin sess. 7. canon. i. De Baptis-m ita desinit:. ι quis dixerit B Ismum Ioannis habuisse eandem virata, eum Baptimo Chrs anathemas. et S. Dicit peceata ciuidem per Baptismum non imputari. negat ea vere deleri. R. nam pr ter auctori
476쪽
i tates, quibus supra probavimus nova i Iegis Sacramenta conferre gratiam interiorem sanistificantem, & consequenter aliqua primario,& per se pec.
cata delentem : non destini aliae au- lm,ritates speciales, probantes per Baptis inum vere, & proprie omnia pec- leata r mitti: I. ad Corinth.6. Astari l
ad Titum I. Sessos nos serit preM- l
Item Adtor.aa. Paulo dicitur: Exu ge , butizare, ablur peccara tua . j His omnibus accedit auetoritas Con ei lii Tridentini sessa. canon. I. Insu
i per Concit. Trident. sess 7. canon. 6. de Baptismo damnat propositione, in qua asteritur , quod baptizatus dain- Mari non possit etiam si velit,nisi nolit
credere . Demum canon I. 8. 9. 1 O.
Alias Lutheri ineptias, & sigmenta . circa Bapti sinuin condemnat: ad quos
sacros canonis lectorem remittimus. 29. Negat veritatem, de necess-tatem Sacramenti Confirmationis, quam dicit meram esse coeremoniam. R. ex sac. Script. Actor-8.& i9. Tum quia ad verum, Se propric dictuna n vae legis Sacramentum , quatuor po tilliinum habemus notiones: i. ut litsignum sensibile: a. ut sit a Christo
Domino institutum: 3. ut vim habeat producendi, seu conserendi gratiam; 4. ut sit perpetuum in Christiana religione ; at qui quatuor illς notion sapprime conveniunt Sacramentra C firmationis, R rite inseruntur ex duplici citato Scripturae testimonio .
Habemus enim signum sens bile, ilicet manus μ' Iionem, O oratio- lnent,signum illud, seu ritum illum sen- lj sibilem a Christo Domino esse inst, l tutum ex facto,& exemplo Apostolo- lrum constat; neque enim illi viri justi, taleinritum ustirpassent, Sc lic-elesiis quas fundarunt, reliquiissent, si secus seret. Insuper signum illud sensibile vim habet conserendi gratiam :I onebantur manus,ct accipiebant Spiruti anctum, ait sacer textus .
Denique signum ilIud non transito. rium, & ad icmpus institutum fuisse, sed permanens, atque perpetuum in Ecclesia , invicte demonstratur ex praxi, di usu Ecclesiae nusquam in te
rupto, atque ex SS.Patribus,quorum a uictoritates , brevitati consulentes , iomittimus. Ritum autem externum huius Sacramenti, non meram esse s
Baptistii coeremoniam, ut Novatori- lbus placet, sed verum & proprium lSacramentum , definit Concilium, lTridenti sessi . canon. i. de Confir
Quoad necessitatem vero, quam vis non Iimpliciter talem, sed ad per. sed ius militandum Christo, S: tbrtilis agendum, tenetur quilibet Christianus ad eam perto ditionem contendere, quae neces laria est, ut securitati suae consulat, & pericula adversu, fidem constanter si peret: Adversarius enim noster diabolus, ait S. Petrus in sita I .epist .canonica cap. 3. 'ν furvo ragiens circuis qua rens que i. de vorra, cui resipit crus inpiae. Et adl Ephes te τοι armaturam mi, ut I rigare ad resin Insidio diu holi. At qui ad hoc maxime consert Sacramentum Confirmationis,ut constat ex b, patribus,qui ajiint sine illo hominem non perfici,non consim- mari, non habere plenitudinem gratiae, nempe per se, Icet per accidens pollit illam habere. Unde S. Thomas
3. parte, qu. xst. 72. art. I. ad tertium: docet Sacramen m hoc cooperari ad s
Sacramentum hoc etiam moribundis conserri debere, ut in resurrectione persteti appareant. 3 o. Dicit Sacramentum Euch
ristiae consistere in usu, & sumptione, adeoque selum quando sumitur Eueharistia, in ea fieri realiter praesensi Corpus Christi. R. i. ex ipsis verbis linstitutionis , quia prius Christus di- lxit: Hoc es Corpus meum: Hic es Sau- lguis me i , quam distipulis porrexerit Corpus ad manducandum, S Sanguinem ad bibendum . Ita Concilium Tri
477쪽
Iem, oesingulare reperitur, quod re-n a Sacramenta tunc primu amuis udi vim habent, eum quis illis utitur: at in Euebarisia i esanctitatis auctor ante usum es: Nondum taeniin Eucharisiam de manu Domini se rimosus erant, eum verὸ tamen ipse a maret Corpui suum ef se, quod 'rbebat. Et hoc etiam colligitur irranifeste ex sacro textu. Ratio enim qua Cluistus suos disicipulos invitat ad manducandum,& bibendum,
haec est , quia sub pane Corpus, & sub
vino Sanguis continetur; particulam siquidem causalem enim usiurpatChristus apud S. Matthaeum cap. 26. Dedii tuis diere Sibite ex hoc omneM. Hic es enim Sanguis meus novi Tesamni. Unde, & 1 S.Luca cap. 22.&a S. Paulo I.Corinth. I i. prius dicta reseruntur verba, quibus Calix consecratur,
quam Apostoli cslicem hauserint; e go prius fuit Corpus sub specie panis,& Sanguis sub specie vini, quam di-l stipuli manducarent, vel biberent,& consequenter ratio Sacramenti non eonsstit in illa actione, qua manducatur Corpus, & Sanguis bibitur; quod enim prius est, non pendet ab eo, quod est posterius. Addendum est , quod verba Cliristi ex se ipsis operativa sunt, & essicacia , adeoque illud ipsum effecerunt, quod significa bant, etiam sepolito usu,seu sumpti Re , quae ad essectum quidem Sacramenti percipiendum necessaria est,
non ad veritatem ipsam realis praesentiae comprobandam. R 2. ex anti-
qua, & constanti praxi Ecclesiae as. servandi Eucharistiam. Praxim hanc, S: disiciplinam Concilium Trident.
sess i s. cap.6. exponit. 3I. Docet i. effectum primarium,
i re directum saeramenii Eucharistiae esse mortalium peccatorum remissionem ; 2. ad dignam praeparationem Communionis, non requiri ut quis non sit sibi conscius peccati mortalis, sed ad illam satis esse fidem,qua cer
to credat sibi in eo Sacramento Omnia peccata esse remittenda. R. uterque error. Matth. aa .punitur severi L
sime, qui ad regium convivium sine veste nuptiali intrare praesumpsit.
Ligatis pedibus, ct manibur, sinquit
Rex convivii)mutue eum in tenebrar Ieriores . Ibi vero adumbrari convivium Eucharisticum, concors est SS. Patrum, & Interpetrum senten. tia. Denique I . Corinth. xi. Apostolus pronuntiat: Probet autem fetasum homo, ct fle de pane liis edat, o deeriue bibat. fui enim manducat, ct bibit indun/, judicium sibi manducat, oe bibit, non dijudicans eorpus Domini . Ex quibus testimoniis manifeste colligitur, praeviam esse debere in suscipiente Eucharistiam, animae puritatem, ac sanctitatem,adeoq; Sacramentum hoc ex se, ac directe institutum non esse ad tollendum, peccatum mortale , S primam gratiam sanctificantem producendam .
Quod propugnari etiam potest ratione Τheologica; quia Sacramentum Eueharistig institutum est per modum alimenti spiritualis: Caro mea Mias eibus, σε Sanguis meus verὸ ess tui, inquit Christus Ioann.6. alimentum autem spirituale supponit in eo, qui illud sumit,vitam spiritualem ani.
mae,sicut alimentum corporale vitam corporis.
R. a. Ex constanti Ecclesis totius traditione. Certum quippe est ab Altari semotos,ac separatos olim suilla, qui propter crimina luctuosam cle. curr bant poenitentiam.Ita colligitur ex Conciliis Illiberi tano, canon. 78.& 79. Ancyrano canon. q.I. Ex Τ. Ni
caeno canon. i. Arausicano I. can. S.
Et ex S. Cypriano epist. I II. 6.& tractatu de lapsis . Hinc alta voce inter Misarum Qlemnia clamabat Diaconus, De Catbeetiment, moenia tentes,indigni. Synodus Tridentinata, hunc etiam Novatorum errorenta, prostripsit, anathemate confixit. 3 a. Negat Missam esse verum , ac proprie dictum Sacriscium. R. ex his quae dicta sunt contra Faustra a Manichcunt. Tum quia in Miua,omnes conditiones ad persectiun sacriscium requisitae, occurrunt. Quinque
478쪽
s enim ad Sacriscium persectum comt ditiones requiruntur. I.Ex parte mInistri requiritur, ut verus sit ordinatione , seu consecratione Sacerdos; ita enim connexa sunt inter se Sacrificium , R Sacerdotium, ut separari non possint. Omnis Pontifex, ait Apostolus, Hebr.3. ex hominibus assum. ρtus , gro hominibus consiluitar in iis, quaesunt ad Deum, ut cinerat δε-na,-Sacrificis pro peccatis : at qui
in Sacrificio Misis habemus summum, aeternum , εc invisibilem Sacerdotem Christaen, qui seipsum visbili Sace dolum ministerio Deo Patri offert: Una enim, er eadem es hsis, ait
Concilium Trident. seg. 22. cap. 2. idem ntine merens Sacerrisum mini
serio , qui si uis iunc in osce obiaiulit, Iola osserendi ratione diversa.
a. Ex parte materiae requiritur, ut stres aliqua externa , & sensibilis quae offeratur. Omnis enim Potifex, ait Apostolus, Hebr. 8. os oferendum ,
munera, ct hostias eonstituitur: atqui in Sacrificio M issae sub speciebus externis, ac sensibilibus panis,& vini,
Christus realiter continetur,& offertur. 3. Ex parte foring requiritur, ut
res illa sentibilis, quq in Sacrificio os
sertur , perimatur , aut immutetur; nimirum ad declarandum , 5 confitendum supremum Dei in res omnes dominium, atque idcirco requiritur, lut non Qtum usus rei Deo ossieratur,
sed & ipse substantia, quod fit per
contumptionem, aut immutationem. lPorro in Sacrificio Mistae sub speci
bus panis,& vini, a quibus conse cran. do substantia deficit,ipse Christus vera hostia constituitur; dum autem co- sumuntur species , deficit etiam Sacramentalis modus essendi Christi
sub illis, &separatur realis illa prae sentia Christi, qua veluti panis subistantia, seu substantis loco ibi erat,
absque tamen accidentium in ipsone; unde totum illud consumitur Sacramentum , & separatio animς Christia corpore, quam in cruce perseeit,repraesentatur; ipseque Deus vitae, &l mortis Dominus agnoscitur summi hujus Sacrificii opere; quemadmo--- ι dum in Cruce pendens ipsa lui obla tione summus Sacerdos Christus illum confessus est. Unde idem nunc, ac tune Sacrificium , diveritis tamen modus. q. Ex parte finis requiritur ut implicite, vel explicite reseratur ad honorem Dei; si alio fine fiat,non est Sacriscium. Ratio est tuanifesta,quia Sacrificium est a r religionis, quo signiscatur interna Nostra exsim
tu de excellentia Dividis, reverentia nostra, affectus servitulis, dependentiae, ac subiectionis erga Deum. Quis porr6 negabit Sacrificium Missae, in quo Christus ipse Deus, 3c homo, Deo Patri offertur, referri in gloriam Dei
s. Denique ex parte loci requiritur, ut in Altari offeratur, quod magis ad ritum, quam ad essentiam pertinet;
ritus tamen iste naturali, Divinaque llege inductus est . Constat i. ex usi somnium gentium . a. ex Scripturis , lubi Altaria non leguntur ereeta , nisi lad usium Sacrificii, vel certe ad s-gnificationem illius. 3. ex usu, & praxi Christianorum, apud quos erecta
semper suere Altaria, ut Sacrificium
offeretur; ista momenta probant, nOR
solum Missam esse verum Sacrificium, sed etiam illud Missae Sacrificium re ponendum esse non in .sola mortis
commemoratione e reproentatione, iut volunt Novatores, sed in oblatione
incruenta, & mystica Christi realiter prςsentis sub sipeciebus panis, & vini;
nam essentia Sacriscit, ut mox dic bamus, in aliqua immolatione consistit . Ex quibus colligitur primo con-ἰtra Novatores,Mise Sacrificium vere lpropitiatorium esse , ac impetrato- lriu a. Colligitur rite offerri pro Omnibus fidelibus Christianis, tam viventibus, quam defiunctis, eorumque necessitatibus. 3I. Damnat Missas privatas, in quibus solus Sacerdos communicat,& hujusmodi Missas ad invidiam An- lgularer appellat. R. Auctoritate a lConcit. Trident. ses .aa. cap.6. Acc dit etiam ratio Theologica , quia Sacrificium pro omnibus,etiam absentibus ostertur,omnesque secundum animorum dispostionem seu tum ejus
479쪽
participant; a tque etiam illi praesentes, qui realiter de Corpore Domini
non communicant , offerunt tamen
una cum Sacerdote,& spirituali com municatione gaudent; quod ipsum Tridentinum laudatum Anctissime docet, tectissimeque inde privatarum Missarum utilitatem deducit,& commendat. optandum quidem esset ut
pra enies omnes realiter communicarent ; atque quod in plurimorum praesentia semper Sacrificium offerre tur ; id enim optime congruit naturae Sacriseii. Sed dum ita semper seri non potest , praestat totius Ecclesia nomine Sacrificium offerre , etiam a privatim, quam illud Omittere, ne sancta Ecclesia tanti boni participatione , & utilitate privetur . Nam sorationes privatae, omnibus pro quibus sunt, utiles sunt, quanto magis summum saetiscium Christi orantis Patrem, quod a Sacerdotibus orando
renovatur Τῖq. Negat sacramentum Poenitentiae verum esse, & proprie dictum Sacramentum , Omnibus lapss post Baptistium ad silutem necessarium , & a Baptismo, ejusque memoria distinetiam. R. Quia omnμs conditiones requisis ad verum,& proprie dictum
novae legis Sacramentum Poenitentis conveniunt; nam primo est fgnun externum ,& sensibile, tum ex parte poenitentis, peccata sua declarantis, es internum animi dolorem significantis , tum ex parte Sacerdotis at solventis per certa, A determinata ui verba. a. Est signum perpetuum; quia eum Christus concessit Eeclesae auctoritatem dimittendi peccata, eam certo temporis spatio non circumscripsi. 3. Signum illud est a Christo Do- lmino institutum,cum nempe ait Con- lcilium Tridoni. ses. i . cap. I. Amori lItas excito cis insist avis in risi ἰοι liuos, aerens: Asty Ie Spiritum fun- leram : quo, tim rem feriris peccata, remis viis eis, ct quortim resinueritis ,ret nisi Λι. q. Signum illud non est sterile sed efficax , quod habet annexam gratiae pronaillionem, nempe remissicinem peccatorum Inde merito Concit. Tridentinum seil. i q. canon. i. se decrevit: SI DIs vixeris, in Cossolua fetusa Murni rerum non se veri, ct propria Satramen
reesuritiandis , a Chrso Domino κο-srs Insistittin innathema I. Ex quo patet Sacramentum Poenitentiae esse omnibus laps; post Baptisnum ad salutem necessarium . Est autem , ait Concit. Trident. laudata sessione ,
cap. a. IDe Sacramentum rem rentiae
esurium , ut nondum regeneraris
ipse Natri tis. R. a. I ut herani, &Calvinistae, asserendo contra ipsos Sacramentum Doenitentiae esse distinctum E Baptismo , eiusque memoria, ratione Theologiea, ducta ex diserimine , quod est inter Sacramentum Baptisui, & Poenitentiae,quod docte,& eleganter exponit Concit.Trident. sesi .iq. cap. a. scilicet: Sacramentum Poenitentiae habet subjectum, ministrum, formam,materram,oc effectum
omnino diversum , & distinctum, a Baptismor subtemina Poenitentiae est homo hapti litus; Baptistat vero capax est homo quilibet. Minister P enitentiae est solus Sacerdos; Baptistii homo quilibet, licet citra necessat ieiu soli liceat Eeelesae ministro.
Peccatum Originale, ee omnia actualia per Bapii suum delentur; sola vero actualia, quae Bapti suum sequuntur , per Poenitentiae Sacramentum : materia autem Baptisui est aqua, seutforma ista: Ego te la leto c. materia vero Sacramenti Poenitentis sunt actus poenitentis; forma vero,verba, quibus Sacerdos absolvit. Igitur Baptismus, & Poenitentia duo sunt plane distincta sacramenta, ut Concit. Trident. Ii . can. I. des nivit. 3 3 Negat tres esse partes Poeniteni iae, contritionem nimirum, coninsessionem, & sitisfactionem , & duas tantum admittit, terrores scilicet timcussi conscientiis agnito peccato, S lfides concepta ex Euangelio, uel ab- lsolutione , qua credit-sbi per i Christum esse remissa peccata. R. I lis :
480쪽
l censeri debent partes Sacramentit Poenitentiae, quae a virtute ipsa Poel nitentiae pronianant: atqui terrorest illi constientiae incussi, & fides, seu
fiducia obtenis remissionis peccato ruin, non promanant ex virtute P. nitentiae, sed eam antecedunt;ad eam quidem excitandam prosunt, eam inchoant, aut ioducunt, non tamen vere constituum . Pariter vana est illa Haereticorum s lucia, quae verum de peccatis dolorem non importat; nec
Divinae promissioni innititur. Si vero fiducia illa, pro spe certa consequendae per Christum salutis habeatur,
haec quoque antecedit,vel comitatur,& sequitur Poenitentiam . Hinc ni rito hanc Lutheri doctrinam damnavit Synodus Trident. sestsi . 36. Docet Consessionem pecca-.torum in specie, ex Ecclesae universaIis instituto, non Divino iure instituta esse, vocans Consessione: Crue; tissimam carnificinam . Melanethor
vocat eam: Conscienturum laqueum.
Calvinus in Antidoto Concilii Trid. ait, nulIum fuisse per annos mille is Ecclesia Consessionis usum , donec Innocen. III. laqueum hunc populo Christiano induxit: unde Consessio
Tormentum Innocentianum a Calvinistis solet vulgo appellari. R. Nam obligationem confitendi auriculari. ter peccata in specie, probat effatum illud D. Augustini lib. 4. contra Donatistas cap. a . Si quisuam in hae
qus universa tenet Ecclesia, uec lonciliis institutil, fedinemper retentum est, non nisi auctoritate φο tua traduum rectis e creditur. Atqui talis est obligatio confitendi pec-l cata; neque enim assignari potest quot in Concilio primum fuerit instituta .
Quod enim de Concilio Later. q.ga riunt Novatores, fabula est, nec un. quam id probare potuerunt. Ergo &c.
Tum quia si lapsi peccata solum ii
genere, non in specie consterentur, Sacerdos non possiet agere perinam
judicis, & medici; non iudicis, quia judex exigit probatum in specie , &numero delictum, ut sententiam pro---qqIferat; non medici, quia millus medicus curat infirmos in genere . II ine habetur summa Christicharitate institutam esse Consessionem integram peccatorum , ut salutem sitam Christianus peritis directoribus commendare teneatur,quam secus passionibus lsuis, At ignorantiis caece committeret, lia in aeternum amitteret . Ideo qui luere poenitentes sunt, gratias agunt lDeo , qui illos ad remedium com issentiarum quaerendum adegit, atq; piissimum judicium criminum , ant. snalem discussionem, ad emendati nem instituit . Illi solum blasphemant, qui quaemadmodum saeretici, de quibus paulo ante mentionem secimus, superba prssiumptione sibi fidunt , & corrigi recusam. Adde x, Orienta Ies auriculare Consessionem perpetua praxi observare, quam certe non aliunde,quam ex Divina tradi. tione habuerunt,ut ostendit Natronus in sua Evoplia,& Abrahamus Ecchellensis in notis ad Catalogum scripto. rum orientalium Hebdiesu Patriarchae Chaldaei , quod & ipse Hebdiesul Romae, eo tompore, quo Tridentiat num Concilium celebrabatur, conses.sus est. 37. Docet necessario exigendam sie 1 poenitentibus poenalem satisfisectionem, tantum ad novς vitae custodiam, ad infirmitatum medicamentum , & aliorum exemplum, no vero ad praeteritorum peccatorum vindictam, seu veram satisfactionem Ecclesiae tantum , non Deo exhibendam. R. Multis sacrς Scripturs exemplis , quae significant Deum post condonatum peccatum, ultricem poenam temporalem a poenitente adhuc reposcere. Illustre inprimis est φxemplis Davidis lib. a. Regum cap. I 2. Quanquam enim a Propheta Nathan audiviset: Dominus transtulit se catum tuum: non morieris ; stati nia ladjungit: Herumtamen,'uonlam Masephemarefecisti inimicos Domini, pr pter verbum hoe, flum, gi natus estibi vorte morietur. Et insta fuamobrem non recedet gladius de domo tua usue in sempiternum, eoqu)dx k h a con-