장음표시 사용
191쪽
tione , in primis agit de Schismate Gradicorum per Μichaelem Cerularium in Romanam Ecclesiam excitato, deque objectis Graecorum in Latinos ; dein de Berengario ν ejusque haeresi ; nec non de multiplici ejus condemnatione s resipiscentia simul & poenitentia ἡ variisque' qui contra illum calamum strinxerunt autoribus . Sub haec de gestis Gregorii Septimi , qui Ecclesiasticae disciplinae, j risque Pontificii acerrimus defensor conistra investituras , & simoniam , proque Clericorum coelibatu strenue laboravit . Postremo variis recensitis ordinibus , seu Congregationibus in Ecclesia Latina sae. culo undecimo institutis , scilicet Cainal-dulensi , Vallumbrosana , Grandimontenos, & Cartiisiensi , nonnulla de more obis servanda proponit . . quae in priori praela. tionis parte desiderantur, , de mutatione scilicet nominum in Summis Pontificiis bus , de Chorepiscoporum abrogatione ,
de Missis quotidianis c ac serialibus , de Viatico sub utraque specie, de Communione sub unica , de habitu Monastico
in extremis assumpto , de origine & instituto statrum conversorum , eorum qui donati & oblati voeantur. clemonais steriorum servis , de utriusque demum sexus reclufis . , quae omnia nusquam iucu
lenter adeo enucleata reperias. . -
Λnno proxime sequenti , suadentibus
192쪽
multis pietate ac sapientia conspicuis viris , opusculum de Morte Christiana supe rius memoratum i ac Reginae Majoris Britanniae nuncupatum in lucem emisit. Huc etiam memoranda spectat Epistola Christianissimo Regi Ludovico XIV. inuscripta , novae S. Augustini operum editioni praesiXa , atque ob arguments diagnitatem , nitorem styli, sententiarum gravitatem , majestatem rerum , ac varia quae in illa passim splendent eloquentiae lumina , patrio etiam idiomate eracusa a Inter varios quoque Μabillonii tractatus , locum haud infimum obtinetis, quem ann. MDCLXXXXVI. evulgavit . ad illorum refellendam opsni nem , qui Milsae & Commanionis voces in Capitibus XXXV & XXXVIII. Regulae Benedictinae adhibitas i a vulgata Sacrificii & Eucharistsae acceptione detorquebant ; atque a constanti tolsus non solum Ordinis traditione , sed communi ruoque interpretum Regulae sententiis istiaebant, dum per vocem M a div
norum officiorum conclusionem; per Com--nionem vero Sandiam pauculum panis &vini , quod a Lectore mensas sumitur a te lectionem , in signum Ecclesiasticae u--nis cum fratribus suis , quibuscum eindere non potest , significari contendebant. Novam hanc eXplicationem tum ab antiquissimorum monachorum praXi, tum
ditioni praefixa. Tracta sde voeibus M a. de
193쪽
R communi totius ordinis disciplina . tum ab Interpretum pene omnium opinione longe alienam confutat Μabili nius ; eumque subinde docet in monasteriis obtinuisse morem , ut singulis dominicis ac festis diebus Monachi Μista Sa..crificio interessent, & ad Sacram Synaxim accederent . FratreS Vero coquinae,& refectorio deservientes , Lectoremquς mensae , quibus pauculum panis &vini, guod Mixtum Regula vocat , ante res fionem indulgebatur, Mixti hujus sumptionem iis diebus post Missas & Commmationem , idest post Missae Sacrificium, &Communionem Eucharisticam , quae a jejunis percipienda erat , distuIisse , tum vero Lectorem Mimum sumpsisse. propter
Communionem Sancitam , ne ipsa lectione& contentione vocis , periculo sacraS particulas exspuendi objiceretur . Id argumenti pro sua eruditione , ae eo quo tuendarum antiquarum traditionum studio tenebatur , non sine multorum 8ratulatione tractavit Mabillonius e in primis vero clarissimi batis Trappensis, qui, eo perlecto, non ita eamdem modo, uti per litteras Mabillonio significavit, abire sententiam, sed novorum quoque argu mento*m accessione, quae secundae fui in Regulam. Commentarii editioni subjun rit,eam tueri voluit. Non sic D. Claudius de Vert antiquae observantiae Cluniacensis
194쪽
Io MABILLONI i. ε 3 Monachus , non sic : squidem opus illud Clandilignon dissertatione modo confutare, sed in Mon,ehi soperis autorem verbis in ciosis , ac so- . n: dati parum dignis invehi non erubuit. Non minoris certe pretii videtur Μa- Epistolabillonii epistola ad amicum , de primario
instituto Romarici-montis , Vulgo Remiato Roma-
remont . quae Ecclesia , insigne quondam Coenobium Montalium Benedictinarum, nune, collapsa regulari disciplina , mutata est in Collegium Canonicarum tac larium. cum enim illius loci Abbatissa ,
canonicarum suarum mores in melius reformare cuperet , hae novae ac severioris disciplinae impatientes , nihil quo tale consilium frangerent sive autoritate, sive scriptis non egere ; duove res eX Voto selicius cederet, Ecclenam suam numquam monastico ordini , & Regulae S. nedicti addictam fuisse contentibant . Contrarium ut aperte demonstraret inabillonius , epistolam edidit anni MDCLXXXVII. in qua ut erudite , sic , ut solebat, moderate probat Abbatiam Romarici-montensem in Sanctimonialium dumtaxat gratiam conditam , Regulae .
Benedictinae ab ipsis primordiis subjectam fuisso; nec illius loci monachas ab ea de
fecisse, donec anno circiter MD. rejecto Cum monasticis vestibus nomine, in steaculares Canonicas , nullis eonMictas vo
195쪽
i ' , ο nonnulla licet anonyma in lucem prodim, autorem tamen Mabillonium satis superque indigitant, Siquidem , ut pulchre annotavit saepe memoratus enmmiastes D. de Bora , ea erat inbillonii la- ma , ea luX, Omrumque illius dignitas, ut quamvis ista nomen. ejus haud prae se ferrent, ab eo tamen profecta vel ex ea quae passim appareret animi pietate , ac sincero qui in eis ubique luceret vςritatis amore , eruditi quique facile conjicerent. Idipsum quoque paucis hisce , ac Μabiti lonio nostro perhonorificis verbis test tum voluit, magni apud litterato. nomi- autor . Vis , inquit , satis pro meritis
laudari potest Mabillomus reconditam atque e mmam ejus litteraturam eruditis omnibus piaunt edita opera. In iis st3Ium xvirere ac lucidum , purum, nemosum, a fuco S ornamentis alienum , nobilem tamcn , atquc a ZMmentis prorsus accommodatum ς ejus denique oratio numquam enisis , nec latus divagatur.
LxxviI - Qua polleret in discernendis iis, quae lucem publicam emisit, veterum Pa- monumentis , sagacitate juxta ac, su si limato judicio, abunde testantur Anale-ςit s- veterum Patrum, ac ea omnia quae
ex Italiae Germaniaeque Bibliothecis eruit selecta documenta , quaeque ad calcem cujusque Annalium voluminis refert, Regum ac Pontificum diplomata , publica
196쪽
IO. ΜΛBILLONII. 37s instrumenta , ac maXimp. chartae illae propemodum sin lares , eX quibus vel illustrandae historiae . Vel adornandis suis editionibus opportuniores prae multis aliis etiam sinceris scite adeo selmit, inseruitque in sexto Rei diplomaticae libro.' Par ipsi dexteritas ac solertia' dignos Mabillonascendis iis , quae ad cujusque perfeAio, nem , atque operis utilitatem , aut res Cand aut addenda videbantur. Hujus rei vel unum exeri pIum offeram, eX quQquam utilia serent , quae rogatuS interdum dabat amicis consilia , quamque ut rerum sic operum esset peritus aestimator cuique patebit . Opus elucubraverat vir dudum sibi familiaris de ivitae solitariae commodis , praeciarioribus, quas non sine labore collegerat, Sanctorum Patrum sententiis distinctum, editumque dein Mabillonio expendendum tradiderat . Legit
opus eruditus censor; ac ne a coeptis autorem deterreret , probavit operis consilium , conatum laudavit ; suamque ipsi subinde mentem ingenue aperienS , istendit , vana prorsus ac supervacanea in axi fore quaecumue in Iaudem d erat iiii tantum litudinis , nisi ejusdem ineundae ratim pia ...tanes praescriberet ad cujusque ingenii viis internam- res accommodatas . . neque enim a ta-Φεh.m' d. mabat mz Inudentissimus omnibus indisi criminatim hominibus proponendam via '' tam solitariam .: quippe non Omnes ad
197쪽
eam vocatos aut a Deo destinatos probe noverat. His igitur, quae sequuntur, Ver his autori responsum voluit : Percum, inquit , nec parum legendo probavi tuum de vita solitaria opusculum ἔ at certe exoptafasem i ut qU quisq- methodo secum solitarius agere intusque secum versari debeat, laeuis/- ter exposuisses : quae res etiam cupientibus sperse iis non 'rum operosa videtin . ut ex Aviero in sui tantum ipsius contemplatione quis delectetur , probe seipsum cognoscat si mentem habeat optime maeratam ι internae demum so titudinis suacitate ac delectatione capiatur , necesse omnino est I non enim placent jejuna colloquia: Deum praeterea , quocum versari queat, intra seipsum possideat oportet: quod cerate neci omnibus , nec diu a Deo con essum faciale crediderim: atque hamuscio ; utrum Deus justos dimnes ad hanc internam dumtaxat sui contemplationem additios velis', an forte umge acceptiores Deo sint, qui mentepura, 'mnimoPe religisse cosse to , publicis ministeriis.' λh; i' occupontur . Ut ut se res habeat ψ j at Lexterna dentidem illa etiam externa. solitudo ad cotis, tu potissimum animos , rerumque temnarum religiosius es eunda munia . Tum enim ab omni rerum te realiam curis expeditus mnimus, omnique aut negotiorum , aut studi
rum mole deposita , impensius sibi ae Eb
rius vacat . Caeterum meipsum vere psit
rem fuit iam , si ister Iab andum aut smidendum , Dinis in primis inice munderem, . sium
198쪽
IO. MAg ILLO MM. 17 1μrsum aliqua o animum erigerem , mentem frequenti oratione pascerem, nec quicquam de mundi cupiditatibus cogitarem . ad eam igitur solitudinem interdum recurrat opo Get quisquis es reficiendarum animi virium , ac foυendae eupidus pietatis . ipsa namque, teste . Guillelamo a San io Triodo rico in sua ad Fratres de Monte Dei epistola , monachorum valetuis
dinarium est. Plura alia comphndii causa praetereoisiquidem ex jam dictis satis
iuperque patet, quam Opportunae ac prudentes forent animadversiones , Mabillo.
Anni MDCCL Regiae Inscriptionum Lxxviii Academiae titulo honoris, innuente, quae summa laus est , Rege Christianissimo , num Aea- adscribitur I litterasque ea de re ad iυ ων , ii tum scribere dignatur clarissimus Comes Nabillo de Pontchartrain. delatum honorem reis fugit vir modestissimus; nec nisi suadente undequaque conspicuo Abbate Bigno. nio , ac jubentibus Μajoribus nostris inavitus accepit ; atque huic pro viribus respondere conatus meritorum haud imis memor Mabillonius reconditam in1criptionum ac numismatum scientiam ornaavit promovitque. Vix fuerat praedictae Λ- Cademiae eooptatus , cum honoris causa, gratulandi scientiarum Academiae de muo tua , quae inter uirgmque Viget, atque in posterum vigere debet , animorum consensione , prae aliis deputatur I quo in
199쪽
Αeadem in Mabiblon. amoriae existi matio .
r 3 VITA munere obeundo totam quam concitaverat sui expectationem egregie sustinuit. nec . minori - haud . ita , post Academicorum laude ac plausu eXcepta ἰ-, atque . iupublico consessu perlecta est , quam in
Regum nostrorum. sepulcra adornaverat erudita disquisitio . ea A.
Quo demum loco Mabillonium habe
ret laudata' modo Academia , quove iti tum amore dignaretur , testatum in prirmis secit, cum gravi morbo correptum, per duos, eosque conspicuos Academicos, qui communem dolorem significarent , invisum suo nomine voluit; vel cumzidem demortuo , praesentibus cunctis A. cademicis parentavit.: quin etiam in pu blicum suae de illius virtute opinionisi monumentum, i in primo post obitum coetu per eruditissimum virum Dominum Boetium perpetuum Academiae Secretarium singulari plane elogio commendari eum jussit. quam digne atq; ex omnium Voto de Habillonio dixerit praestantissimis Orator. facile quivis intellerit tum omnium Academicorum, , aliorumque applausu a tum maxime ex praeclaris celeberrimi Α- cademiae Praesidis. Abbatis . Bisnonii laudibus u Grodo, inquit , parissi: tibi e Num,H- tanu viri egregia merita tam eximie fe inerque praedicasti . Percrebuit mox praeclari rumor elogii; eamque in omnium movit eruditorum animis ejus legendi cupi
200쪽
ditatem , ut studiosis , nec semel iteratis precibus adducta tandem Academia idiapsum in diario Parisiensi jam jam licet inserendum , publici juris fieri curaverit. atque inde nata quae tum vulgata est praedicti elogii editio , summa, omnium
gratulatione eXcepta.. Paratos praelo duos Annalium ordinis tomos, praeter multa, quae ad alios conistinuandos collegerat, non prius in publicam lucem emisses Voluit , quam nonnulla, quibus opus habebat, Archivuorum monumenta consuluisset. hinc opportune natam SS. Benedicti Floriacensis, &Bernardi Clarevallensis tumulos adeundi occasionem , eo libentius amplectitur , quo piae dudum illius peregrinationis majore desiderio tenebatur I ut illorum patrocinio auspicioque Patrum seu potius Monastici ordinis Luminarium susceptam Praepositorum rogatu ad Sodalium aedificationem, totiusque cum Benedictinae, tum etiam Ecclesiasticae Reipublicae decus & commodum, vastissimam Annalium provinciam digne pros 'i, atque
ad finem usque perducere posset. V: EVropter exeunte mense Sept. ann.
MDCCI. me sibi adjuncto comite ad Coenobium, Floriacense contendit; ibique discussis nonnullis , quae in ejus cienobii celeberrima olim Bibliotheca supererant, antiquis monumentis, obVia quo-