장음표시 사용
11쪽
39. De rapis, o caulibus,seu colibus.
De mulse ex Diosior. De mino Albano.
12쪽
I o. De Surrentino,nlerno dras II. De variss viris.12. De vini crasi eu temperamento. 26 or 3. De U. aqua calidae δgelidae. etsi Iq. De potu vetervmomodo MLendi. 263I F. De vim haustibus su erateribus.
I 6. De modo bibendi. I. ggIT. De mediocri potu. 26938. De bibendo. a. OI9. Depraebisendo. 27 2 o. De cottabo. 2762 I. Rursum de cottabo. 27922. De alijspotionibus. 28 I23. De vomitionibus inter vina. 28424. De coronis. 188 2s. De lucernis. 29126. Devrimentis. 29227. De -onuo unguentis. 29628. Rurs2m de unguentis. 2992 9. De ludis inter uias. 3o83Ο. De acroamatis. 3o93 I. Desurris. -3 2. Desolio. 31 s3 3. De sicalis se cantu. 33 q. De libatione. 31 o3 F. De griphis. 32436. De consiuitatione incarna. 3 2 s37. De militari conuiuio. 326
13쪽
33 3. De carptoribus dr scissoribus.338
6. De poculatore, se alijs mini Hris.
7. De pueris re Desiis ministrantibus.
8. De alijs conuiui, curatoribus.
14쪽
IOANNEs CLAVDIvs DE VILLE, in sacra Theologia Magister, in S. Pauli
Lugdun. Canonieus, Ac in hac dioecesi ab Illustrissimo Domino Cardinali de Mar-quemoni Lugdun. Archiepiscopo in librorum censuram incumbere iussi: fidem facimus nos P. Iulij Caesaris Butengeri e Societate IE s V, Trachatus De Pictura, Ludis, orcinuisus vidisse, nihilque contra bonos mores,aut Catholicae, Apostolicae, & Romanae Ecclesiae dogmata,imo maxima doctrina ad publicam utilitatem refertos comperisse. Lugdun. apud S. Paulum pridie Idus Decembr. I 626.
15쪽
Auctore R. P.Iulio Caesare Butengero Soc. IE s v Presbytero, ego Consiliarius AzProcurator Regius typis mandari & in lucem exponi Consentio. Lugduni Σ3. Decembris I 626.
Auctore R.P.Iulio Caesare Butengero Soc. IE s v Presbytero, a Ludovico Prost Halrede Rouille in lucem dari permittimus, ac ne quis citra factam ei potestatem denuo excudat interdicimus. Datum Lugduni 24. Decembr. I 626.
17쪽
Ο N v I v I v M dicitur a conuictu. Cicero bb.de Senectute, Maiores nostri accubitionem epularem ami Corum, quia vitae coniunctionem haberet , conuiuium nominarunt mclius quam Graeci, qui hoc idem compotationem,tum conccenationem,symposium,syndipnon Vocitarunt. Idem ad se l. Pertinere ad beate vivendum arbitror, ut cum viris bonis,
iucundis,amantibus tui vivas. Nihil est aptius vitae, nihil ad beate vivendum accommodatius, nec id ad voluptatem refero , sed ad communicati nem Vitae, atque victus, remissionόmque animorum,quae maxime efficitur sermone familiari, qui est in conuiuiis dulcissimus, ut sapientius nostri quam Graeci illi aut κωμοπα, id est, com
potationes, aut concaenarimes, nos conuiuia, quod
tum maxime simul vivitur. Latinis item Epulum, visceratio, epulae, ientaculum, prandium, meren Α a a a da,
18쪽
da, coena, comessiatio. Graecis apud Pollucem -
λινου , , Thucydidi , quam vocem duriorem Pollux putat. Jbs Genesios cap. 26. u--, ες-α , Platoni in Symposio, ιυπο τ ευ δάις, δεωτυς , δατι , eo , Huuio, quia partes cuique in conuiuio diuidebantur, unde & δά- Δεν , δωτυμονευς, conuiua, μες scissor. Vel 3-γειρὸς coquin, Gm νγ pistor, λια Polluci, apud veteres Christianos , Doribus αῖ Γλον, φυκιλμα, conuiuia , ε- οι secunda mense Athenaeo bb. . ct lib. i I. cap. II. dicitur & αμοῦ
Luciano in vitarum mercatu. αμ2ωνω δεξιος συμ
mali ἱυνος, in eonuictu elegans, ct vim potor egregim. Polemon existimat αῖχλον Laconibus dici apoph reta , quae darentur conuiuis qui Phiditia ege
Halycarn. vocat επαάρια, Curiones Ebατορα, Liuius, Epulones. Phiditia olim dicta ανθεια, virorum conuiuia, quδd foeminae illis excluderentur. μάζωνα conuiuia parum lauta. Athenaeus lib. 4. ia τεις λεγ=ιδεις - ζωσι. m β εο ι ν - ἡ δονυσια- -οδγ; σι τουM t. Nomen Maronum hodieque coetus
19쪽
V Eteres Graeci & Romani conueniebant aut
ad coetiam rectam , aut ad nuptias, aut ad ἔρανον, seu collectam,& symbolam. Coenam rectam intelligo eam quam Graeci V cant , ωδαι--mνbis, Latini prandium , aut epulum dapille, conruiuium opiparum, siue publicum, ii ue priuatum, viscerationem. Eustathius ad bb. I.Oμθ. ia. να-ρὶ μυηλειν επ' 6 ἐρανι . Coenam rectam Hesiodus vocat αλάξεινον δεῖα, coenam hospitibus, aut amicis refertam. Sueton. lib. 2. . . Augustus conuiuabatur assidue, nee unqualia nisi recta, non sine magno ordinum, hominumque delectu. Coenam rectam sustulit Nero, reuocauit Domitianus. Symbolas conferebant
Eranistae,& symbolum, id est, annulum, vel quiduis aliud soliti dare loco arrhae ei sodalium qui
iubebatur coenam parare. Quare lena conqueritur de filia apud Luci anum in Dialog. Eiar. Quod amanti annulum dederat quem deponeret pro
ψιαλ- γυῶς, accepit θmb m a Rege phiala aurea. ubi symbolum pro arrha sumitur. Plaut. in miliιegur. Ea causa miles hic reliquit symbolum, impressam in cera ex anulo suam imaginem, ut qui huc afferret eius similem symbolam. Dicitur autem Eranon -ερεν, b qu)d A a a a a Era
20쪽
laeus lib. 8. συαδελί, dixit. Terentius in Phormi ηίact. 2. scen. 2. Tene asymbolum venire unctum, atque lautum e balneis. λλα is dicitur ex eo, quod bibunt in turmis equitum, m σι ta ειλής, ut Eustathio, vel sem F λα φ Hειν , sine modo expendere. ing δας, aut θαλια, forens conuiuium , a Mat, germino , vel ab Noli, conuenire in Deomm gratiam, ut Eustathio ad tib. 9. Iliad. Plu- rarchus θ g. s. quast. ιε. conuenire gratia compotand hilariter. Athenaeo coenae ferales, lib. 8. .c. τηεια, gymnasia,aut conuiuia pu
berum. Lib. I . cap. T. φιλοινιοι φιλεπὸ si φιλινια aut
φιλιτ α , conuiuia ad amicitias augendas. 5b. s. cap. I. φρα υνἀ, , epulae tribulium. δειλα, αμκτα, epulae, ad quas incondita multitudo vo-Catur. ψ on , in mysteriis , conuiuia , ad quae Στασιωται Vocantur. ἐρανι ἰ φυ diu apud Ath naeum bb. 8. cap. I 2. Hesychio φω τηεια,ubi thiasotae conueniunt. Apud Athenaeum lib. . cap. q. πιτκοιδα nutricales epulae, cum nutrices in te plum Dianae pueros deferunt. πικτα Persarum apud Herodotum lib. p. mutus Nane. Apud Athenaeum tib. cap. 8. άικλω vesperna Laconum,
thio. Vnde bellaria k-λα, δ δεράσματου, α πια. Apud Athenaeum Ib. 4. cap. 4. Coenae M άδες, quia capra immolatur. , panis in canistro vimineo. . b dicitur a Mia , diuido, quia in epulo suae cuique partes datae. Homerus δωτα εσσω, vocat. Proverbium , me e . -ιγγι, Pars non strangulat. μεριυ, ου , modeste edentibus. Apuleius Milec. 4. partes surreptas.& praegustatas portiones offerebat. Suetonius de Caligula cap. s.