장음표시 사용
341쪽
phalo eontendente, lX; de Demade, XlV; de Hegemone, ibid.; de Pr-thea, ibid.; de Ρhrvnone, XVl; de Aristogitone, XIV; de eodem Irichi
nem atave Timarchum accuSante,
XVIII; do Rhetorica a Corace desinita, XXX lI; de Polo rlaetore, x XXIV. Praeterea citatur, p. 96; 108;
Tisias, Coracis discipulus, Rhetoricam docuit, XXXI; hujus artis sines prolatavit, XXXII; Lysiam et Isocratem erudiit, thid. Troilus, sophista, III; de Corace, XXX li; eitatur, p. i02; 39; 173. Turiaphiis, do Philodemo, CXll.
Ta lor. , de Lysia, V; de Lycurgo, vl; .se Demade, XVI.
Tertullianus de Demetrio Phalereo, G. Themistius de Prodico poetas interpretante, XXX VH; de Epicureis a magistri sui placitis non dese, Scentibus, CIV; pro Epicureo dicit
Θω μελει ὁ κηπος, CIV et Ct X. Themistocles, oratur, II.
Theodectes Phaselites de Rhe- lorica scripsit, XLIV. Theodorus Byrantius arguta et exilia praecepta de lit, XXXVIII; accusandi et defendetuli rationes instituit, thid. et XXXIX.
Theodosius vocem desiniens,LXV. Tlieonis Progymnasmata Citantur, p. 138; isii; lG7; l77. Theophrastus, Aristotelis disci. pulus, scripsit de Rhetorica, LII; copiosissima doetrina insignis, Ibid.; ea quae de hac arte reliquerat omnino sere interierunt, Lili; ejus fragmenta de Elocutione, de Argumentorum Partitione, de Laude ac Vituperatione, de Actione, ibid. Theramenes, Orator, Ili; scripsit de Rhetorica, XLI.
Therini comitiales conventus habebantur, apud AElolos, XXII. Thrasymachus rationem judices commovendi docuit, XXXVII XXXVIII; numerosam orationem
invenit, XXXVI li; Actionis prauecepta inclicavit, ibid.; de Rhetorica scripsit, ibid. Thucydides, orator , II; hujus
aetate exordium habuisse Rhetorica dicitur, p. 14; l0b-l06; nonnullaeum a sophistis mutuatum fuisse vero simile est, P. 110; citatur.
Ulpianus Aristophontem Cotyt-len Sem cum altero confudit, IX. V
Valckenaer., XIlI. Valcli., de D mnasiis litterariis veterum Romanorum, LXXXIV. Valerius Max. , de Apollonio Molone, in senatu audito Sine interprete, XCV; de Philone architecto, P. il4. Valesius Henr. , ad Ila Ocration. , de dictionis elementis, LXVI. Walpole Traveis, CV. Wala., Rhetorum graecorum editor doctiss., in omnibus sere paginis sive Dissertationis, sive Anno
Varro, de Aristarcho et Cratete, diversam docendi rationem secutis.
342쪽
Actione sileὶ apud Philodemum,
C lli: Actio est maximi momenit in oratione, p. 24; praecepta de Aelii ne componere ad Rhetoricam non Pertinet, P. 26; pauca de Actione primitive observata sunt, P. 30; maxima est ejus potestas, ibid.; natura auxilio eget, ibid.; de Actione in tragoedia et comoedia, P. 32; sophistar Actione male utebantur, P. 34; Prii epta de Actione in nugas apud quosdam abierunt, P. 38; Actio alia alius decet, p. 4 2.
Argumenta probabilia, argumenta necessaria, P. 54; argumenta ad Assensionem ii 'rducentia, e . . 38 de Argumenti A veris aut salsis, s cundum Stoicos, p. 145.
Demonstratio a Stoicis delinita, LX Xlli. Dialectica a Stoicis desinua LlX; quid inter se disserant Dia. lectica et Rhetorica, LX; Dialecticam in verba et siqnscutioncs Stoici dividebant, LX lv.
Dietione silet apud Stoicos, LXV;
Hus elementa erant viginti quatuor litterae, e quibus Septem vocales, sex inulae, reliqua' semivocales,
illid. et LXV l. Dii laudatione ab homine . tui. posita nequaquam indig ut, p. 70. E. Eloquentiae studium fuit proprium Athenarum. II; Eloquentia apud Graecos quatuor n lales habuit, ibid. : eius insanlia, il- lli: adolescentia, ill VI; maturitas, Vl-XXll; senoctus, XX li XXX; Eloquenlia Athenis cum lili rinio concidit, L l. Et mologicae nimiam curam Stoici impenderunt, Ia VI l. G. Genus deliberativum tantummodo tractavit Theramenes, lil; Unus demonstrativum nullam utili. talem habebat. p. 82-84; de quarto Rhetoritae genere, p. 10; 100-
Grammaticae Alexandrini set Pergam ni iucubuerunt, Lil; hujus
studium serum fuit apud Romanos :Grammaticae insantia apud eosdem, LXXX lV; hanc promoveriint, ninina , Livius Andronicus ei Ennius; Alexandriae, Aristarchus; Permanat. Crates, LXXX lV-LXXXV; Gram. malica in scientiae formam redacta.
LXXXVII. Grammatici veteres Rhesoricam docuerant, LXXXVII; Grammatica in scientiae formam Perducia, Roma Grammatici dicti sunt qui antea appellabantur Litterati, ibid.; I,--
343쪽
tarum interpretationem, historiaraim cognitionem, verborum inter.
pretationem sui juris secerunt, ibi l. I. in torrogatione ideὶ : quid inter se disserant interrogatio et Perconlatio, I XXII. L.
Laudatio animalium rationis expertium est prorsus inutilis, p. 72; Hominos autΡm ad honesta laudatio impellit, ibid. Litteruli Romae appellabantur, qui Annales Ennii publice legebant et interpretabantur, LXXXVI. Ludi litterarii apud Romanos non memorantur, ante Appium Claudium, LXXX lli. M.
Methodi eommunes omni hiis qua stionibus non sunt, p. 4 49. O Oratio in pedestrem atque numerosam a Stoicis divisa, LXXlV; eorum Principes quatuor tantummodo orationis partes admiserunt,
LXXVII. Oratores Asiani et Rhodii, XXII; x XVI.
Philosophi generalia sibi vindi.
Philosophia de ab Epicuro definita, L Vll.
Pronuntiatum, Recundum Stoicos, duo membra continebat, LXX.
Praedicatis dein apud Stoicos,
Quaestione dein apud rhetores g cos, ab excidio Corinthi, XCI.
Rhetores germana Graecia , Sive Attici, XI/XLVI; Rhetorta graeci, ah excidio Corinthi, oratoriam artem bifariam secerunt, XCI; docebant quinque esse Eloquenliae membra , ibid. Rhetorica de) graeca usque ad Aristotelis tempora, XXX l-XLVi ;de Bhetoriea , Aristotele norente , XLVI-Ll; de Rhetorica inde ab Ari-gtotele usque ad excidium Corinthi, LI-LXXX llI : l' de Rhetorica apud Peripateticos, Lll-LVll, 2' de Rhetorica apud Stoicos, LVII-LXXIV, 3' de Rhetorica apud Academicos, LXXV-LXXVI, 4' de Rhetorica apud Epicureos, LXXVII-LXXXIII; do Rhetorica, inde ab excidio Corinthiusque ad Augustum, LXXXIlI-CXIRhetoricae ad Alexandrum Auctor, XLIV-XLV; citatur, p. 143; l 45.
eepta . LXXXV H; Romae, SenatuS- consulto prohibita, LXXXVlli; postea utilis et honesta habita, ibid. S. Scholastici a ratione alieni, p. 20. Soloecismus delinitur, LXXIV. Sophistae veteres, XXXV-XL; non-ntilli exstiterunt ante Protagoram . XXXVI; inde a Polo, poeticum vestitum , numerus, si ras aucupati fuerunt, P. il0; sophistarum dicendi genus in forum denuxit, ibid.
phistis dei, Philodemi aetate ,
C; Cl; politicam scientiam sibi assu.mebant, CIV; nihil ad veritatem di. celiant, duininodo divitias et honores oblinerent, CVl; in dicendo, primipua iis cura erat, ne audientes ossenderent, ibid.; inania praecepta congerebant , de exordio, narratione , argumentis, etc., P. 4 62: hos imis pugnat Philodemus, ibid.; argumenta plerumque salsa adhibebant, P. tiu :
344쪽
t ria genera esse docebant : judiciale, deliberativum, demonstrativum, ly. 62; a Philodemo refelluntur. Praec, piae de genere demonstrativo, p. 6286 ; sophistarum pollicitationes de laudatione atque vituperatione , p. 66; Pra O laudationis usu, mala hominibus inserebant, P. 72 ;lucri amore, aut metu, aut ostentatione laudabant, p. 74; omnia judicabant ad Opinionem vulgi, p. 74 ; ea quae Rhetoricae sive Parim , Sive disciplinas sophistae voeahant Philodemus overtit, D. 86- . Sophistica, Philodemi a late, antiquae Eloquentiae in locum Successit. C; CI. V Viso dein apud Stoicos, LXI. Vituperatio animalium rationis expertium prorsus est inutilis, p. 72; homines autem vituperatio avertit a villis, ibid. Vox a Stoicis desinita, LXIV: in toris animali hiis ab impetu caeco prorumpit, in hominibus a ratione. ibid. et LXV: articulata et script lis est vox hominis; inarticulata et confusa vox animalium, LXV.
345쪽
ET FORMULARUM QUAE VISAE SUNT NOTATU DIGNIORES
Paginoe Dissertationis Notiticeque indieantur numerorum notis quas
346쪽
Λυτιστρεμιυ, id denotat quod Dialectici dicunt propositionem Con ertere, quum sub cium in priodica.lum, et Praedicatum in subjectum mutatur: et lamen vera manet ipsa enuntiatio, P. 108; ἁnimpe πια subinteli. ἐυθυμηματα), argumenta ruae converti in eum possunt a quo icta sunt, ibid.
347쪽
sepium, P. 153. Δικα mpto , judiciale, in malam partem acceptum, P. 64 ;
348쪽
so disserant, p. 339 ; qiud sit utrum. que, ibid.
Θε inooc, de Elocutione, LIII. LlV ; le Argumentorum partitiODP, bid.; de laude ac vituperatione, ibid.; de Actione, P. ll6. He ric, insinita quaestio, p. 138. Θετικά θαὶ, infinita, p. 138.
349쪽
ουρία ἐμπια, p. 95. Καππιευς, P. 16; videtur is Marομ- κ desisnam oratores aut, suo ingenio conlisi, artis Olaem dedignantur, p. 307. Καmi convenientiam signifieans, p. 130. Κατὰ et παρά permulBntur, P. 125. Keeta et περί Permutantur, P. 12s. Καταummuri 'i), LXXIV. Κατερ rotagau, opus conficiendum suscipere; redempturas sacere, P.
Καχαια, ' in, pravus liabitus, P. 14 i iii plurali numero, P. i5.
A et A, permulanlur, P. H3. Λ et a permutantur, p. 166. A et Τ permutantur, p. 10s
350쪽
125. H. Πάθη ' τα πάθη τα τῆς γρου καὶ τα σχηματα του σωματος, LV; P. 122. IIα- τα συμεατμιτα τοῖς μεγε-
ε p. iba; aliquid habet peculiare,
IIαράδειγμα, δειγμα, in citrμα, quid inter se disserant, P. 97.