Quaestiones horatianae quum de carminum forma venusta generati, tum separatim de Carm.I,22,III,8 ...

11쪽

- Quo et orationi et numeri matu poeta quum totius rei, tum singularum cogitationum ac motuum artificios auxit vim atque honorem. Habes Horati proprias Virtutes, magnas illa atque ingui res. Quid igitur in iudicandis eius carminibus praecipuo spectandum Qua laudam interpretandi rationes ex summa consormandi atque poliendi arte eruenda esse existimas 3-Illa quidem tractandorum carminum Via minime acta mihi vi tur, quam quis ingressus argumentum tantummodo et sententias spectat, grammaticas leges inquirit, in examinandis rimandisque singulis vω bis operam collocat, lectionum arietati immoratur Rrtemque exedicet oriticam. es riget. - robanda haec Omnia, neque Veronimis aut adla petenda sunt. Quin aliam vituperanda milu videtur haec ratio, si alteram excludat, quae in sorina venustate atque Virtutibus Versatur. Namque ipse poeta orationis raestantia maximam a tribu e raritatem summamque navatae operam libere professus si Poet. V. 7:hDixeris egregie, notum si callida verbum Reddiderit iunctura Oom.

hEx noto fictum carmen sequar, ut sibi quivis Speret idem, sudet multum frustraque laboret Ausus idem tantum series iuncturaque pollet, Τantum de me di sumpti accedit honoris. μ

ἡNec virtute soro clarisve potentius armis Quam lingua Latium, si non offenderet unum Quemque positarum limae labor et mora. Vos, o Ρompilius sanguis, carmen reprehendit quod non Multa dies et multa litura coercuit atque Ρerfectum decies non castigavit ad unguem. En ipsum Horati iudicium, en summa eius in scribendis carminibus ratio. Quod idem Quintilianus testatur l. X, 1, 6: LPricorum idem Horatius sere solus legi dignus Nam et insurgit aliquando et plenus est iucunditatis et gratiae et variis figuris et verbis felicissime audax. μQuod positae studium ab eis, qui carminum recte iudicandorum periculum secere, adhuc iusto plus neglectum esse arbitror. Agnosco, eerthampium et Lehrsium de Horatio bene esse meri-

12쪽

estos sed quum ab una tantummodo parte carmina ponderave rint et in inquirendis sententiarum aut cohaerentia Atque conVinnientia, aut repugnantiis atque ineptiis modum saepe excesserint, hanc unam eorum examinandi normam atque rationem nullo pacto comprobare possum. - Bonileius notissimus Horati iudex atque censor, multo rectius egit, quum mentis quidem acumine potissimum usus, minime tamen sormae pulchritudinis negligens, aliquantam huic tribusti gravitatem. Iustam ac debitam autemne enueius quidem tribuit neque quisquam, quod sciam, interpretum. De qua re si non salsae erunt observationes, quas Monam, fieri non potest, quin ad quaestionem de Horati carminibus e pediendam aliquid certe utilitatis ex eis redundet. Neque eram nescius, quum refellendae adversariorum sententiae munus susci, perem, me nec noVa multa nec doctiora esse dicturum, quam quae alii ante hunc diem protulerunt; quibus tamen nonnulla additurum me bono animo sperabam, quae non prorsus a probabilitate ac novitate abhorrerent.

13쪽

Pars II.

De Verborum couocatione in orati carminibus usitata.

A. Singularum voeabularum Ioeus. In vocabulis artificiose disponendis hanc primam oratius aequitur legem, ut Verbis summi ponderis ac momenti locos quoque eximiae gravitatis quum in toto orationis ambitu, tum in singulis versibus tribuat. Qui loci sunt caput et finis periodi, initium et exitus versuum ' Qua in re et cogitationis rationi et numeri elegantiae optime inservit. . Vocabulum positum est in capite nunciatici. -- in ea ste eamminis: h Aequam memento rebus in arduis II, 3. ἡ Rectius Visea, Licini ... II, 10. ἡ Pindarum quisquis studet aemulari IV, 2. cf. praeteream, . III, 14. et cet. Plerumque primo arminia Vocabulo extremum primi Versus respondet: ἡ Vile potabis modicis Sabinum . . . I, 20. ἡ Ρ arcus deorum cultor et infrequens I, 34. h Iustum ac tenacem propositi Virum . . .' ΙΙΙ, . , Odi profanum Vulgus et arceo . . . - 1. Sim. I, 18. I, 22. et cet. Haud semel eius, cui armen Horatius sacrarit, nomen hoc loco conspicuo fulget:

Petersius i. o. p. L sedem quoque ante sive post caesuram primariam laudavit Quam si tanti facimus in versibus Horatianis brevibus illis quidem, omnes paene loci idem habent pondus neque restant odi, quibus ceteri praestent. Rem alia ratione explicavi infra Pars II. B. M. 15ὰ

14쪽

ἡ Phoebe silvarumque potens Diana. C. S. es. I, 1. Ι 8. I, 10. I, 29. I, 30. Ι, 33. Π, 6. II, 11. III, 17. m, 18. IV, 6. γδ. simia in initio rema V. et s. p. 5.):ἡMe doctam hederae praemia frontium Dis miscent superis. I, 1, 29. ἡ Nil mortalibu arduum est. I, 3, 37. ἡ Irae Thyesten exitio gravi Stravere. I, 16, 17. cf. etiam I, 6 5. II, 2, 5 m 4 π m, 19, 18. IV, 4, 30.2. Vocabulum poisitum ea; in sine δεα-iaiia simul in erit vers. V. efers. p. 60 n. . . . . et incedis per ignes

Suppositos cineri doloso. II, 1. heum populo si duce fraud .ento. HI, 3, 4.

Imperio regit unus aBquo. HI, 4, M.

Egregia laus Is vis imperii l)

b simul in inisti versus V. MN ' μ 3. :hmne virenti es -- abeat Morosa. I, 8, 18.ἡErgo Quintilium perpetuus sopor Urget. I, 24, 6. M. Η, , si Π, 17 8 m 4, M. M. - v. hara No. 15. e. simul in με carminia V. eters. p. 6.)Neu inas Medos equitare inultos Te duce Cassari I, 2. hcur alle permutem Sabina Divitias operosiorsa γ m a. hDona praesentia cape laetus horae, Linque severat m, . His aliisque locis I, 10. III, 3. ei. Verbum in fine carim,' Ubieunos legis dei vel amici vel lautoris, Mem a quitarci Sin, Nomen,

semper illustrem occupat sedem.

15쪽

- is ni collocatum pro ratione totius ara limenti mamum fere susti-- pondug. 3a. Vocabulum positum est in initio seu exitu Versus. Uniuscuiusque sere Veraus seu caput seu finem vocabulum aliquod obtinet gravioris notionis. Plerumque substantisis, adiectivis, pronominibus, verbis Horatius hos vindicat locos saepissime etiam duobus Moabulis, inter se arcte coniunctis, Versus initium et exitus tributa sunt. Cuius rei sexcenta invenies

exempla. a. oeabidum in fronte eratis locum habet: m 1, si 1οVis cuncta supercilio moventia. μm 3, 8.ἡSi fractus illabatur orbis Impavidum serient ruinae. Ibidem V. 11 et 2. ubi poeta, hyperbat usus, Verborum vim primi loci honore tig auxit v. ann Dinenburgeri. m 5, 40. . magna arthago probrosis

Altior Italiae ruinis'

cf. Π, 8, 3. Π, 17, 4. IV. 4, 25. et cet. b. Vocabu- termina uermum: ἡ matre pulchra filia pulchrior. I, 16, 1. hAequam memento sius in arduis Semare mentem, non secus i bonis H, 3, 1-2. os. I, 4, 15. I, 37 2. Π, 2, 1. et Singularem orati artem in fidornando hoc versus loco laudavit Petersius . .

Pacis eras mediusque belli. II, 19, 28.

Ne longus sim, consulto misi, in unoquoque exemplo tanquam digito monstrare, quantum angeat verborem dispositio sententiae dignitatem atque Venustatem. Quis est, qui non videaι Urius potis uberiore singulorum ei amplorum illastration tam magno rei detrimento me abstinebo,

16쪽

- Egregius properaret exsul. III, 5, 48. ἡ Ηio clam formidatus, ille

cf. I, 24, 10 Π, 13, 38 m 4 27 m 9 8. 14, 19 16, 44 21, 22. IV, 1, 18. cet. B. Verborum figura noratio usitatae. . De alliterationis apud Horatium usu cf. Cadenbach. rogr. Essen. 1837. Dillenburgeri prooemium ad carm. IV, 13. Ρermulta sunt exempla, neque vero omnia de industria ab Horatio quaesita pleraque tamen exquisite adhibita, quae in recitandis carminibus audientium iucunde permulcent

Annominationis exempla inveniuntur m 4 31:ἡTentabo et arentes arenas. μ

ἡCui rex deorum regnum di me Vagas Ρermisit. --, 29 50. cet. 2. Epigeuxis sive Conduplicatio V. eters. p. 6.)ci praeterest II, 8, 13:ἡRidet hoc, inquam, Venus ipsa, rident Simplices nymphao. m, 19, 25. ἡSpissa te nitidum coma, Ρuro te similem, Telephe . . . .' ἡΤεμ in eadem ars repstitum l)Π, 20 s. IV, 1, 2. -parce, precor precor IV, 4, 16-17: hQualem V. 1.)Dente novo peritura vidit: v. 16.

Videt Rasti bella sub Alpibus

Drusum gerentem Exspectabamus talem Raeti sed iterato vocabulo bdendi facile caremus Voce talis.

17쪽

21. 23-24. Π, 16, 33. - Τ. tiam, 27, 4s: ἡ Impudens liqui patrios penates,

Impudens roum moror. II, 19, 5-8. quo l. epizeuxis et anaphora continguntur.

a. Epiphora. III, 19, 23-24 Μ Audiat invidus Dementem strepitum Lycus Et vicina seni non habilis Lyco. μ Lyci nomen contumeliae causa bis positum.)Complexi anaphora et epiphora est in arm m s. V. 12, 16:ἡSi parcent animae sata superstiti μ- Si parcent puero fata superstiti. μM. IV, 13, 1-2. )I. Polysyndeton. m 4 45 - 48:-Qui terram inertem, qui mare temperat Ventosum et urbes regnaque tristia

Divosque mortalesque turbas Imperi regit unus aequo. III, 5, 10-11:n Marsus et Apulus, Anciliorum et nominis et togae Oblitus aetereaeque Vestae.

III, 29, 37:-Stirpesque raptas et pecus et donios. II, 19, 9-16. IV, 1, 13-18 29-32. cet... Asyndeton. Ρlerumque cum epizeuxi sive anaphora coniungitur cf. II, 19, 17 q. ceterum non est frequens III, 1, 5-6. III, 8, 25 sq. T. De chias mo etersius uberrime exposuit p. 19 sq. - ct praeterea m 1, 25-32. III, 6 42 m 9, 21-22. - 23, 20. III, 29 43-45.

' Antithesis et Oxymoron, de quibus Petersius p. 11 sq. egit, huc mihi pertinere non videntur. Est sententiae, non orationis figura.

18쪽

Quum sol Oceano subest. C. S. V. 6 ἡ Virgines iactas puerosque castos

D. Similis est ea nominum osammatice coniunctorum dispositio, qua bina inter se verba iunguntur V.letem. p. 15 sq.). Exempla, quae attulit, permultis augere licet: I, 33, 5:-Insignem nin fronte Lycorida. m 4, 34. , 8, 21 m 9, 14. 20. III, 10, 15. III, 11,9. 15. 35-36. m, 13 9 14-15 m 14 5 m, 15, 2-4 6 12. III, 16, 25 30 33 - 18, 1. . s. 13. , 17, 4. III, 19, 28 m, 21, 4.

VI, 22 6. m, 23, . et cet. Io. Quatuor vocabulorum sententia cohaerentium, primum tertio, quarto alterum respondet. V. et s. p.

III, 3, 5:-Dux inquiri turbidus Hadriae.μI, 5, 13 - 14. I, 29, 13-14. I, 34, 10. V ann Dillenb. m 1, 2122. III, 3, 29-30 m 4, 2. 17. 70-71. 73. 79. 80 m,5 22. III, 6, 4. 7-8. Ρrimum Vocabulum tertio et quarto, alterum sexto, quintum septimo respondet. 37-38. Similis Verborum distrinutio. III, 8, 22. 23. Φ, 9, 12. 16 18. III, 11, 26 V ann. Dille . 45. 46. 4, 12 8. - 14 6 25 m, 16, 27 IV, 1, 16. V ann. ille . 30. et cet. 11. Inter duas voces, quae cogitatione et lege gramma'tica continentur, unum vel plura Verba interponuntur. V. Mers. p. s.)Π, 17, 3:

n . . . . Maecenas, Barum

Grande decus columenque rerum. μ

, Augustam omise pauperi .m pati . . μ

19쪽

ἡGemmas et lapides aurum et inutile, Summi materi ominali Mittamus. ε

22 Duo nomina grammatice conexa, in fine Versuum, alterum in ultimo loco prioris, alterum posterioris Versus collocata sunt. Quo Verborum ordine, quum finia versus locus ait eximiae gravitatis, sententiam aliquantum assumere dignitatis ac pulchritudinis, nemo est, quin sentiat. - LIII, 5 39-40:ἡ magna arthago probrosis Altior Italiae ruinis i IV, 1, 4:n Desine duleium Mater saeva cupidinum. os. o. D.)I, 35 3:D superbos

n ...... notus et integras

Tentator Orion Dianae. μIII, 29, 11 homitte mirari beatae Fumum et opes strepitumque Romae. IV, 11, 35

1, minuentiae atrae Carmine curae.

Exempla innummerabilia sunt: I, 2 3s. I, 14, 19. I, 17, 5. I, 21, 3. II, 12, 15 19. ΙΙ, 14, 15 Π, 15, 15. II, 1 Q, 13 III, 1, 10. III, 4, 1. III, 5, 43. III, 8, 19. III, 9, 22 IV, 2, 7 15 39. 43 51. IV, 3, 14. QV, 4, 23 39. 7. 51 59. IV, 5,

27 C. S. 37. 1 59, 3. 1. et cet. Cf. etiam carm. I, 20, 6 :

20쪽

n ut paterni

Fluminis ripae simul et iocosa Reddore laudes tibi Vaticani Montis imago. es. o. 22.)IV, 2, 34-36:n . . . . quandoque trahet feroces Ρε sacrum clivum merita decorus

Fronde Sugambros. μ22. Haud minus ad amplificandam sententiam Valet altera emborum collocatio, qua poeta cum voce aliqua in fine Versus posita aliam coniungit, quae primum locum sequentis Versus obtinet. - Quo facili rationis et numeri progressu etiam Versuum arctior existit conglutinatio. cf. I, 31, h Non opimae Sardiniae segetes feraces. Quo l. etiam chiasmum Vides.)III, 3, 43 h stet capitolium Fulgens. μm 5, 13-15:hΗO caVerat mens provida Reguli Dissentientis condicionibus

Foedis et . . . .

m 5, 25:h ro repensus scilicet acrior Miles redibit. Quanta vis ironiae l

m, 8, 13:,Sume, Maecenas, cyathos amici Sospitis. μ Locus memorabilis; nam hic Versus, totius carminis medius,

etiam rei quaa quoddam fastigium est.)m, 24 5-7:ἡSi figit adamantinos Summis verticibus dira Necessitas Clavos cf. o. IIJ III, 29 54:

. . et mea