Quaestiones horatianae quum de carminum forma venusta generati, tum separatim de Carm.I,22,III,8 ...

41쪽

- 39 quendam Romanum simulare contendit oerlhampius, sed levem illum et fucatuna. De praeclara carminis oeconomia, ex septem strophis compositi atque in duas partes divisi, quae media stropha optime coniunguntur, os illenburgeri luculentam annotationem. - Quas carminis consormatio quomodo fugisssi potuerit eerthampium, non capio. Neque morati miram componendi artem, in quarta stropha positam, animadvertit. Quum enim sit omnium media, hoc loco illustri poeta sollemnis sacrifici artificiose indicavit causam amicique commode intexuit ad concelebrandum invitationem. Ea etiam est causa, cur hoc ipso versu 13. nomine appelletur Maecenas c. p. 35). Omnem vero Sententiarum Vim positam vides in vocabulis amici sospitis', ex orati more ita distributis, ut alterum finem Verηus prioris, alterum posterioris caput

Complures praeterea verborum ordines in carmine inveniuntur, qui peculiarem scribendi consuetudinem Horatianam omnino redolent. s. V. 1. Martiis caelebs quid agam alendis of P. II.

A. n. α). Lepida simul antithesis cernitur inter vocabula Martiis' ethcaelebs . v. . eriodu primo Sequentis strophae versu concluditur.

x. 19. Exemplum constructionis απο κοινον quae Vocatur is . . . . infeStu sibi luctuosis armis. v. Dissen, ann. Cf. . II. B. o. a. v. 19-20. Medus insestus sibi luctuosis Dissidet armis. μ

42쪽

- 40 Vocabula dona' et severa alterum in initio, alterum in exitu enunciati ac versus collocata. Ρ. II. A. 1. b. - . a.)Num igitur color carminis Romanus vel oratianus levisos et fucatus 3

Quare quum carminis auctoritas Horatiana codicibus ac testimoniis comprobetur neque argumenti dissicultatibus infirmetur, lamae vero elegantia admodum sulciatur eos equidem errasse arbitror, qui carmen ab Horatio seu tacite seu aperte abiudic

Verunt.

Haec habui, quae de carm. I, 22 et III, 8 conualeerlhampi et Lehrsi sententiam dicenda putarem. Horati singulares sunt in exercenda arte poetica Virtutes neque tamen errores et Vitia prorsus Vitata, sed leviora illa quidem elegantique rationis dinatu callide et artificiose tecta. maiorem igitur, quam fere fit, poetae componendi ac poliendi arti et studio in iudicandis ius carminibus tribuendam esse peram, haud immerito mihi videor

contendere.

43쪽

Pars IV.

An notat lo ne η. Haud poenitebit, hac extrema dissertationis parte aliquot scriptorum Latinorum carmina, metris Horatianis composita, strictim attigisse, ut pluris etiam Horati carminum bene cons mandorum Virtutem aestimemus et, quantopere ceteris poetis excellat, Videamus. - Etenim inveniuntur quidem in eorum carminibus quaedam verborum collocationes ab Horatio Dequentatae, sed casu Vel ipso metro sere praebitae neque cum ingeniosa artificis ratione quaesitae.1 Apud Catullum ' venusti neque dissicilis vocabulorum ordinis exempla haec invenies: Carm. XI, 10:

-Caesaris Visens monumenta magni. μ

44쪽

urrum

Agit, pessimus omnium poeta, Τant pessimus omnium poeta, Quant tu optimus omnium patronus '

ἡ Otium, Catulle, tibi violestum est; Oti exsultas nimiumque gestis. Otium et reges prius et beatas Perdidit AEG.μ

Sunt haec speciosasi verborum circumsinptionis exempla, sed pauca neque laboriose expetita. Neque vero eisdem his uertis figuris ubique Catullus artis olus usus est, ut ornat rhetorico orationis maiorem reddat gravitatem. - Τ.XI, 22 h Velut prati Ultimi sos MXXXIV, 12-14 ἡTu Lucina dolentibus

Iuno dicta puerperis. μ I. 36 151 224 226 228. 232. sit. LXI. 101 106. 204. cet. Omnibus his locis neque magna vis est rationis neque idonea ad augendam vim vocabulorum compositio. Ceterae verborum figuras, Horatio usitatae, apud Catullum, nisi me oculorum

sesellit error, non invehiuntur. Sed videbis in armine eius XL versiis, qui dicuntur, intercalares eluthcollisis Heliconii cultor, Uraniae genus,

45쪽

Αliis autem locis rigida atque impolita est oratio in XXXIV, 19-20. LXI, 12-13 17 19. XI, 11. LXI, 46 86. LXI, 91 93. Iam intelligitur, in laborando leni atque expedito Verborum

cursu concentuque metrorum et sententiarum essicaci nec tam

subtile fuisse studium Catulli, nec tam Varium, quam Horati. 2. Idom fere de rudentio praedicari licet, cuius in cadiminibus passim rationis color Horatianus pellucet. Θque tamen Verborum figurae, dispersae quidem illae, magis studio artificioso sedulitatique poetae curiosae, quam casui cuidam felici deberi videntur. Haud iniuria rudentium carminum Horatianorum sormam elegantem sensu utitaiga neque sine collaudanda componendi facultate eorum exemplar imitatum igne suspicaberis sodnon aequavit arte oratium, qui certis atque everis sessiundi legibus semet ipse obstringens hac ipsa liberi alis circum-ipti 1 ingenique vi summam scribendi venustatem assecutus t. f.

h Invidus quamvis bitum supremum Persecutoris gladius negaret.'

Cathemer V, 7 h Securu pateat te duce transitus. μHII, Mollibus catenis. μ Ρ Π A. a. c. - . o. 1.)Cathemer V, 15. i. ἡvivax flamma viget' 43. VIII, 1. Ρerist. IV, . et alliteratione usus est poeta. Epigeuxis et anaphora invenitur in cathem V, 151-152. 153. ἡlux'. 154. VIII, 40-41. -reddit Perist. 1V, 117. ἡVivis'.)185 187. hambo'). Duo vocabula inter se coniuncta utrumque in fine duorum' et edit messeli. Lipsiae 1860.

46쪽

versuum collocatum vides in Cain V, 29 Vm 35. s. 46 48. 75. erist. IV, 1. 195. et alterum in capite, alterum in exitu versus Cain V, 145-146:ἡCredas stelligeram desuper auream Ornatam geminis stare trioni .μVIII, 3. 7. erist. IV, 7 12. 65. 66 87. cet. utrumque in initio versuum Cathem. VIII, 11 12 51-52. Perist. IV, 119. Vocabuli alicuius interpositio Cath. ILLI, 45. frequens palmis nemus', erist. IV, 37. Lusitanorum caput oppido

rum', et cet.

Vocabula decussatim distributa: Cain V, 1:ἡInventor matri, dux bone, luminis.μ' ibid. 4. 15 19 53 108. et cet.

His aliisque locis verborum compositi orationis gravitati et elegantiae nonnihil inservit. 3. Contra Iacobus Balde, poeta nostras, felicissimus Ηο- rati imitator est quum in rerum ingenios delectu, tum in carminum Arma Venusta, stropharum ac Versuum facili compositione, singulis deniquo verbis artificiose distributis. Cuius existimationis partem alteram nonnullis exemplis, ut prima sorte occurrerunt, comprobare iuvat. it. a. Marm. Ι 1, 43. ' si tot .... impetu. μ

TV, 26, 25. Auri nulla fames, nulla sitis lucri. μIV, 30 13-16. Qualis unda Ante se motam pede trudit undam, Talis impellit nova semper horam Hora sororem. Chiasmus.)I, 3, 19. I, 32, 2. IV, 7, 5. et cet. - V. . H. A. d. c.)h. Epigeuxis et anaphora: I, 1s 5-7. hpone μ). 33. hmagnua in fine versu et caesura). I, 35 2-4. ἡVince in capite et fine versus). 37. hVe- Dedi F. Hiplvi. MonMter 18M.

47쪽

n integram Sedem praebet humi nec violabilem. IV, 1, 1-92 si iustas

iras.

Quemcunque μIV, 49, 5 se Sacro Dolore Mcet. - Ρ Π. . o. Idde. Ῥοlysyndeton Carm. I, 3 9-12, multisque aliis locis. I. Quatuor vocabularum bina et sensu et numero conexa: I, 32, h dies vitas viantia una. Ι, 2, 2 35-36 m 1, 23-24. cet. - Ρ. II. B. o. D.)M Marm. I, 3, 28:hIpse suam petiit Muri μII, 8, 9 4 Virga Gaavi generata fundo.' , , hVirgo Davidicia edita regibus. , Ι 1 14 Ι, 2 66. I, 3, 5. IV, 26, 1 cet. - Ρ. H. B. M. o.)h. Idem verborum ordo repetitus: IV, 45, 27-28:hAuriga curru, nauta remo Miles equo properant ad Orcum. cet. Ρ Π. . o. di Vocabulum aliquod duobus coniunctis cinctum: II, 33, 16: mors . . . nullo mobilis ordine. μΙΙΙ, 4, 28 si tenebrae, mea lux, amicae. μI, 3, 4. V, 33, 20. 28. et P. II. B. o. 11.)

48쪽

m 29, 17: De luco lucem 3μIII, 47, 25: Immittit astris. U. 17, 17. II, 34, 21. II, 41 9. et Ρ Π. . o. ad L Versus e carminibus Horatianis deprompti: II, 15, 11: Dulce est, desipere in loco Factis quisque sui Olamat Horatius. II, 12, 1 hinserarum est neqη amori dare finem

m 2, 1 Montium praeses nemorumque Virgqi III, 4 95 Neote, Christe, Necte tuae violae corona μm 6, 14 h Desine tristium, Vogii, quaerelarum μm 29, 2: O matre pulchra parvule pulchrior. i

cet cet.

Quam egregiam componendi artem y tam nostrum non sive

iudicio, tanquam operariorum cum habilitate atque sedulitate ab Horati s urripuisse, sed ingeni magna cui i sollertia atque dexteritate exercuisse, acile intelliges, si vel unum lycorum laudMorum subtilius examinaveris. - Memorabile et tali virtute dignum epigramma Christophorus echilin Iacobo B alde condidit: Lusisti, Iacobe, lyr', ne dulcius unquam Ρhoobeum digitis impulit inua ebur. ἡ hQuisquis hic est, regeres qRum fila sonantia)Flaccum tumulo revocat dixit Apollo, hmeumμμ.

Risi; quique lyra potis est sincia Mere' dixi,

ἡ tumulo Flaccum non revocat, sepelit.'Quamquam nec sepelivit nec sepeliet Baldiua raetium; namque auctore non est maior aemulus. Ne praestantissima qui-dom Baldi carmina ea compositionis modulatione utuntur, qua Horatius auxe gratissime emulcet. Sed perspexit Balidius Horati summam virtutem eique iustam tribuit et meritam operam atque aestimationem,

49쪽

- MI Neque memet fructum satis uberent ex hisce studiis percepisse abnuerim, si quae exposui rerum peritis probata videbo; magnumque mihi erit incitamentum virorum doctorum approbatio, occasione oblata etiam de sententiarum figuris oratianis aliquot in medium proferendarum quaestionum. Scripsi Rheinae mens. Dec. a. MD 3CCLXXII.

50쪽

J, 15, II, 12, III, 2, III 4,m, , III, 9,

iniudicio Horat, ritate

rum I

epigrar

Pars II. De verboriun collocatione in Horati carminibus usitata. x 'ingulorum vocabulorum locus B Verborum figurae Horatio usitatae Pars III. carminuma, M. III 8 defensio. A. De carm. I, 22 disputatio B. Da arm m 8 disputatio Pars IT. Annotationes. Disputatur de Catullo de redontio d Iacobo Balde .

que isdem Horatrati .