Fr. Thomae Mariae Mamachii ... Originum et antiquitatum christianarum libri 20. Tomus primusquinti pars 1.

발행: 1750년

분량: 563페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

men omnes induci nequiverunt, ut Christianorum mysteriis initiarentur. Seculo superiore fi qui super Ilitionem ejurarunt, ii in novorum haereticorum impietatem prolipsi sunt si .

Neque diversa in blandia Christianismi primordia sue runt sa) .

De Initiis, & progressu Christianae religionis in Germania, Helvetia, Rhetia , Testio , ct Batavia.

GErmanos jam usque ab Ecclesiae seculo secundo non eos solum , qui in potestatem populi Romani reda isti suerant, sed etiam ceterorum , qui seri, barbarique cum essent, aditum Imperatoribus ad se patere nondum permiserant, aliquos Christianam religionem amplexos fuisse , traditum a Tertulliano est illustri scriptore, & aequali temporum illorum λδ . Atque est

illud verisimile, suisse nostrorum aliquamdiu ante nonnullos tam magnis animis, ut nihil veriti earum gentium , quas crudeles, ac beluinis moribus esse intelligerent, feritatem, ad eas contendere

ε Consele Irenai Ioeum . quem ge Eeelesiis in Germania constitutis retulimus tom. pag. 34o. Et testimonium Tertulliani ibid/m notat. I. reeitatum. Atque primordia quidem Religionis Christianae in Germania. quae Romani, non parebat. seculo tertio esse vetustiora ostendunt Hadrianus Daviaeva LI. Theologus v. de Meses. Hieraνes mei. erit. an. 74s.πιι v. . tr. n. t. v. a o. s. q. Cellarius miseri. de Inietis euitiinis Geνmania n. xxv. pag. 39 t. seqq. erit. Dissertationum au. Iria. 8e salthasar Babelius Antiq. Germ. art. II. DI. I a. seq.

262쪽

tendere auderent aurareque, ut quos Romani subigere nequivi Dsent, ii se in Christi potestatem permitterent Ix Sed metu in

numeranda in fabulis esse quis cense χt quae de introducta in eam regionem aut a Tlam Apostolo aὶ , aut a Materno Sancti Petri auditore , aut a Valerio , di Euchariο 4 , aut a Marco sς ,& Lucio Cyrenens 6), aut a Crescente discipulo Apostoli Pau

li Christiana religione, liquot ejus gentis scriptores memoriae tradii erunt. Et si vero initio reperiebantur in Germania,qui pr digiis, aliisque 3 momentis, quae ad rem Chriltianam amplificam dam

At alii Codie es Curare annis habent . Iam vero Martyrologium Romanuin neutrum admittit aud. v x . Deerans. Nam in eo Arachnu Is se situr , i quod quidem ad historiam itinerum Thomae Ionge eue videtur aerom rogatiua , propterea quod penetrasse in Indiam seraetur.

3 Materno Apostoli Petri discIpulo e ev institutore suo gloriantur Tungrenses, Colonie es, Auenforarenses , A MUυυitemses cte. Iu hae sententia versantur Gel uerus , Κι ningsh

ferus , aliique , quos recenset Balthasar Bebelius Antιq. Germ. artae. II. pag. 3 4.seqq. euit. an. i εεν. Probat id etiam .aegidius Buchetius Beli. Rom. lib. v. pas. 13 2.sqq. essit. an. 16sca Nue propendere videtur musaeus c. n. iv. pag. a I. seq. se cesp. v.se . a I. num I. p. g. 28 I. Mitto e eteros , ne sin longus. sed quam hae omnibus partibus nutet opinio, ostendaut Dio-nvstis summarthanus rora. ra I. GaII. Grast. edyr. an. x a 3 .pag. ε ai. N pag. Tille montius rom. vi .m . mp. Eeι l. not. 3 i. ad D. Nam Donati ru1n pag. Tor. Calmetius isse. ει ι Lρυ in rom. a. plas. 16 3. N ex Prtitestantibus Behci ius ibid. pag. o. seqq. Maschovius lib. v a. R. ιus sons Germanorum . quem Dausaeus nominat ibι pag. I. in not. di Samuel Laianagius Annal. Polii. Ee i. ad an. 3 14. 4 Dorum 1 sociorum opera suerunt , qui scriberent in Callia , atque Germania Christanos aeqvasse sere numerum ethnicorum . Valeriumque potitum Episeopatu Trevirensi fuisse . Vide Eollangianos rora. tr. menses dantiaν. pag. s 1 7.Aq. AEgidium Eucherium ι. e. pag. is x. Christophorum Bro v verum tib . 1 I. Annai. nevir. au an. 43. tr 3 o. pag. 43. Fqq. ed ι. an. io ι. de Dauci eum l. e. es. v.fes. l. n. I. Iag. 233. sed vereor . ne hae minus veta cuiquam esse videamur. Tam 'enim Eucharium, S ualetium Episcopos Tie virenses vetustos esse , fuit . qui du-hitent as De Marco Evangelista eonsule II ansatum Germ. Satra rom. . pas. 13. seqq. At si eius dilixentis ad Noricos delatum Evangelium est . moti intelligo . cui non item in Dei maniam Transrhenanam . sed hae ineerta omninti sunt .

. vide uans; r. abi pag. et Consule Planshium ab a Iollandianos rom. v. Iunii pag. a 3 o. se N. A Crescente Moguntinam Aeetes am fuisse administra iam pugnat Seratius tom. a. rer. Mogunt. pag. 3sa. sta'. stu I . Georgii Christiani Iohan. n e . an. 17aa. Verum upi agam de propagMione ne igionis ia allia. , quis hie suerit C reciens inqui tam . 1 De Mart Fribus io Germania Marti torosium Romanum ad x. Oct. tibi de L. reone M. Cia rasus Maximiano d d. xv. CB. iasi O scio.MM.,ad d. xv. usa d. Mia νt . 5auta Iiι

263쪽

216 ORI G1NUM ET ANTIQUITATUM

spectarent, impulli, nostra se initi rem seqai profiterentur , tamen nescio quo casti, temporum lapsu, evenerit, ut rursum in ea se perstitio invalesceret, verique Dei cultus extinctus pene , ad deletus esse videretur'. ' Itaque opus deinceps studiis, laboribusque illustrium si) virorum suit, ut religio Chrilliana relli tui . atque propagari possiet . Sed dilatata magis magisque est , quo tempore Carolus Magnus sa) in occidente imperio potiE-hatur . Atque in re eadem perficienda plurimum operae

an. ss o. aliique. Rursum Martyr . Rom. -δου I. a. ubi L innum ευέ libus Asas. o virouo ΓιAso Raro. Alii memorantur plerique Maro res a seriptoribus Martγrologiorum, S lstifariarum, qtios in Germaniarum parte aliqua pas , ferunt. Atque est sane e fedihile ein 3: Romani, SBarbari inimici noliti essent . saeviendumque in hoste Deorum arbitrarentur . suisse sire in cnris ianυs Cermaniae in eo ras concitatos . multosque ne ea ise . a I r elate Iohantiea Albe v Fabricitia homo , sa quit alius . Io Germani ea trillaria versat ut .es κτα fallit. Tne. Evang. p. t. as. , , cetium est, inquir longe ante t mrora cat lina reli- , , glonem Christianam Saxonihus , Anglis , de Frisiis esse commendat aut , ut patet ex Marcelli ψυ,, de . ita Sancti sui berti , item ex vita Lud gerii, Le la venerab Ii, aliisque . quos ei tat Sc lim, , tetitiis in Historia Uessphalia . Quid Quod ipse Conting Ius non distetur, ab M. gio saxoni, , bu ,, 3e suis Frisii, fidem Chiistianam in west phalia aliquatenus suisse Fropagatam λ Quod quo- , , que e stat ex vita Divi ponitieii , Ae I literis Papae C. ego iii I. . s. e Zach, i a P uti scis adis prine ireη, & primores Saxoniae datas apud se rarium rerum M sum natum lio. ii . Ios. Duris.., Geiamus nor. oti Couring um r. v 4. cpp. p. a i f., . . Causa autem , cui tes clitisitan in Cermaniis tantum irierim modi patet eaur , ut i estitui'ribus Orus stierit . 4lamannorum, altatu non .a. baiarum gentium irruptiones fuerunt . ad veto cum ab alii, multis . tum est et ilim a i astu ita iae hembergio Germ. Meesa Durra a r. n. II. p. 292. e tr. au.isb s. observat uui. fg tait se e. v I r. apud sve uti S. Collim batius Evangelium praedicavit, consit Cartilum cci intium Mna I. R aneor. t. ii.

264쪽

vicus Pius si) Imperator exemplum Caroli imitatus consumsit. Borussi interea sa) fallorum numinum superstitione detinebantur. Seculo X. S. Ad albertus 3) P agensis, cum ad eos convertendos ad Christum in eam provinciam contendit et, a Sig-gone idolorum ministro lancea confossus martyr decessit. Seculis XI., ac XI I. etsi non deerant, qui salutem ei vi genti afferre

conarentur, tamen parum proficere potuerunt . seculo demum x I II. sin permoti Boruis sunt, ut recte de religione sen-TOm. II. E e tirent.

strate commentariis curarunt. Post haereses in Germaniam a Luthero . aliisque invectas plures Ecclesa io errores eorum inciderunt, multique Catholiei pro religiove orthodoxa martyres

de eesserunt .

a Arno Iet Andreas schol tua Dantisse anus edidit Gedani Dissertationem inseriptam Pru et sis taurissiana , s, a d. I tradussiona Religioni, αν Iliane in Pνusam per mar0res tentata , qui ncultos errores, in quos historicos incidis e contendit, emendate conatur, scriptoresque rectum set , qui eisdem in argumentia versati sunt. 3.x. seqq. pag. 14.seqq. . 3 De sancto Malberto eonset Bollandianos avi cxxi ra. April. tom. ult. pag IT . seqq. Sseboitum abrae 4 conser Sebυttuin ibid. Di νν. με. qui de Brundine disserIt, seriptoresque indicat, qui de rebus ab eo in Botussia praelate pro religione gestis disputarunt. .s Iohannes iubet tus Eabrie iusserui. Luce E ngelii pag. 419. seculi . anquit. κι3 . in ἰ M tio

265쪽

2I 8 ORIGINUM ET ANTIQUITATUM

tirent. Atque ut Borussi. ita siὶ Germani ceteri, alii ante . alii vero post, uti quidem animati recte . aut prave luerunt, sacris

religionis Chri ilianae initiati sunt a .

Helaetii quoniam Gallis, Germanisque vicini erant, regionemque incolebant , quae aut Galliae, aut Germaniae a scripto ribus antiquis . novisque attribuebatur , iisdem fere temporibus adducti sunt, ut Christum esse Deum habendum crederent , quibus hoc idem Galli, atque Germani crediderunt . Itaque suerunt apud eos , qui cum initia Christianismi in provincia minime haberent explorata; propterea quod monumentis , quibus res ejusmodi continerentur , carerent, viderentque

gloriae his Ecclesiis duci , quae institutoribus Apostolis, horumve discipulis usae fuissent; laborandum sibi putarunt, ut illis vetustate pares esse existimarentur. Ergo Anglum nescio quem sacerdotem a Petro Apostolo missum ad Helvetios fuisse cripserunt, ut eos Christo conciliaret . Sed quum minus haec conflare intelligerent, satiusque esse arbitrarentur augustiora in patria Christianismi primordia quaerere. Petrum ipsum di xerunt, cum ad Britannos iter inllituisset, in Helvetiam ingressum doenrinam Christi incolis explicasse, multosque perpulisse, ut ei se traderent 3) in disciplinam . At quum alii Petrum institutorem Helvetiorum non suisse plane perspicerent, missum ab eo in provinciam Beatum , M

. tio αν manus ,- ώνων, cisteretenses Monachi selietore Reeect hae in re sunt vellis. , ita ut Chri lianus ille primus pratienorum Episeopus sit e cieratus Α. C. rai 3. Innocen M tio III. Papa eidem suffragante . se Equitibus ordinix Teutoniel ,, De iisdem equitibus Urdinia Teutonici A. I x Io. . deinde per annos II. Prussos hello persequentibus . vide christophori Har. knoehil opu r. i I. e. I. mg. aT .seq. a Pomeranemam Apostoliis ineunte xi. seeuto Reimbernui sile. Conser Pagitiae adan. eos. ism.xv. Doc eodem munere functus Otho Bambergensis ei rea an. aeaci. suit. Adi-sis Batonium dan. I a 4. Eallandi an rem. I. Iul. pag. se .s ε . orioinos Pomeranitas deseribit Conradussamuel SehvrEtselichius Di . xx. i. pag.r.se . intra eaeras an ia sa. De Religitit Christiara apud Silesios primordiis eons.le Martinum Ilae e tum De sale jum NMI adan. sas. p.r a. . seqq. edit. . n. i Oa. Johachimum currum Annal. Gensis Διι/s edit. an. is i. Has Im, di Conradum Samuelem se hurriseisessum in Lemmat. μ' ad silesiam Pertinent. edit. n. 1ε sat . Inter Insulas citerioris Pomeraniae eelehεἰ rei numeratur Rugia . In ea seculo I x. Elenam prine iratum obtinuisse , seque addi Iae christiana religioni pugnae vir eruditismus Iosephus Simonius Astemanus in Calmdar. series. Unm. ρ.s 3 3 Ieq. multosque auctotes recenset quo rum testimoniit suam eonfirmet sententiam . Iam vero Ruxiani populi Henetl , sue flavi a isar demato Dania rege . Isti Christo sese consecraverunt . Cons.le Pagium ad an. II ε4. num.η πη a Franeiscvs Guillimannus de re s Helvetiorum lib. 1. es. xv. pae.11s.seq. edis . an. 16

266쪽

CHRISTIANARUM . LIBER ΙΙ. 219

qui ante esset Suetonius appellatus, existum runt, ut incolas ab idolorum superstitione abducere curaret. Sed quoniam primis Ecclesiae seculis plerique ita animis comparati erant , ut Christianismum ne tolerandum quidem arbitrarent ut, actum hinc fuisse, ut Lucii Reguli Britannorum , qui Eleutherii Pontificis Maximi tempore florebat, laboribus secundo seculo opus esset. quo Helvetii magno numero, imprimitque Tigurini veram religionem si jam plec terentur. Nihilosecius I v. seculo ineunte cum Maximianus acriter nostros homines insectaretur. degerentque adhuc in Helvetia, qui diis cultum, precesque adhiberent, suerunt, qui a Felice, quem unum e Martyribus Legionis Thebaeae fuisse ferunt, ejusque sorore Regula, nihil fuisse prie termis. sum putarent, quod ad conciliandos Helvetios Christo spect1- re ai videretur. Hoc revocari in controversiam non potest, etsi olim in Helvetia Christiani reperirentur , a quibus tamen nostris mysteriis primum fuerint initiati , minime constare . se

xto seculo in locis quibusdam superstitio obtinebat. Quam ob rem Collus 3ὶ auditor Columbani Tucconliae ad Lim agi superioris fauces delubrum nescio quod incendit, ut est ab Helvetiis

scriptoribus memoriae commendatum . Atque m delensa superstitione deorum Romanus, & Lupicinus eodem seculo λ) plurimum operae Consumserunt. Sed quod illi tot laboribus susceptis obtinuerunt, ut purioris doctrinae Helvetii cultores essent, hoe xvi. fcclesiae seculo Zuinglius, sociique haereseos everterunt , cum permultis suorum civium auctores fuerint, ut conjungi Eccletiae Romanae locietate religionis veteremque institu-Donem . quae ab Apostolis quidem manarat, profiteri desine

. . tolle.

267쪽

22O ORIGINUM ET ANTIQUITATUM

Rhetia Noricis ab ortu , ab occasu Helvetiis, a meridie Gallis Transpadanis, a septemtrionibus Vindelicis finitima. initia religionis Christianae apud suos repetit a I Petro Principe Apostolorum. Quinetiam Barnabam inter Apostolos Rhetorum numerandum esse ejus regionis incolae , qui minus periti Historiae habentur, putant. Iidem, mortuis Apostolis,Linum, cui datae administrandae Romanae Ecclesiae partes erant,io Rhetiam venisse, usumque praesidio Aruntis Mauri propinqui sui,qui loco

Procuratoris provinciam moderabatur, rebusque nostris stude-hat, auxisse numerum Christianorum contendunt. Id ipsum fuisse deinde curatum a Beato, quem Apostolum Helvetiorum censeri diximus. Hujus exemplum fuisse Achatem, ipsum quoque Petri discipulum, imitatum. Post Apollonium Brixiensium Antistitem operam, ut res nostrae in Rhetia amplificarentur, dedisse. Lucium Regulum Britannorum anno circiter I9 . non

Helvetiam solum, sed Rhetiam quoque lustrasse , atque Episcopum factum Rhetorum bonos in fide confirmasse , ceterorum plurimos, qui errore implicati essent, vi veritatis impulisse, ut Christum Deum agnoscerent,riusque religionem profiterentur, tandemque martyrem obiisse pugnant. Temporibus Septimii Severi, & sequentium Imperatorum ad aetatem usque Constan

tini in provincia fuisse plerosque, qui pro Christo supplicia per

ferrent , mortemque oppeterent. Horum unum Fidelem suisse, cum Maximianus, & Collegae in nostros omnia cruciatus exemis

pla ederent. Constantini auctoritate desii se Ethnicos in Christianos saevire. Deinde S. Valentinum Passavi ensem Episcopum ab Arianis de sede pulsum seculo I v. , di ad Rhetos delatum cons disse in Pingiano vico; atque ubi intellexit, aliquos esse in montibus , qui in summa rerum divinarum ignoratione versarentur, ad eos contendisse, egisseque prodigiis . oratione, laboribus, ut Christianorum doctrinae assentirentur . Post S. Gaudentium

Brixiensem idem sibi onus suscepisse , multosque a superstitione ad

M tollet heniss mo sondata . ma tra gli eretiei affatio baadita . solo ne due missi sis part . ,, eolarmente da Capruce ini di quella Provineia qualehe progresso . Stando in Lueetna ii N- , Elo Apos olieti, saetae sat ebbe avere Per suo mezaa .n eatta relaxione de Ita sede Cattollea. eis dei modo di propagarIa ne' siddelti cantoni misti . quando non si possa ira gli eretiei ade. Eminentissἰmui Cardinalis Passeneus vir singulari eruditione eum Nune itia a summo Pontifice ad Flet vetios missus esset. re bene gesta . vulgavit Acta Legationis Π/ωeriea . 1 Hae omesa eongessit Eucellam an Meg. Sacra, c, Proflas. 3a.seqq. M t. - σοι.

268쪽

veram pietatem colendam revocasse . Sanetam Ursulam , si Ciasque, quum Roma reverterentur, iter in Rhetiam institui Lis, atque inde Coloniam migrasse. Ita nihil est fere apud Scriptores sequiorum temporum sabulosum . quod non totum in suos commentarios nonnulli, si quidem digni sunt hoc tanto nomine , historici Rheti transtulerint . Qui diligentius, accuratiusque versati in hoc argumenti genere fuerunt , hi sane longe esse apud suos Iv. seculo vetustiora Christianismi initia putarunt . Sed quoniam de rebus a memoria nostra remotis, si monumenta in promtu non sint, nullo modo judicium ferri posse

arbitrabantur . monumentis autem carebant. quibus quis primus suerit religionis Christianae in provincia propagator oste derent, assensionem,quod ad rem ejusmodi pertinebat, cohibendam esse existimarunt. Iam vero funditus everti idolorum sana apud suos ad extremum usque sec. I v. non potuisse scripserunt. Itaque quod aliqui in ea loca, ubi cultus daemonibus adhibebatur, se contulissent, nunciareque Christum coepissent, ab incolis captos, multisque tormentis excruciatos martyrii palmam

consequutos esse. Numerari in his Sisinnium . sociosque Martyres , & Sanctum Vigilium Tridentinorum Episcopum oporte-Te. si Belgas, quod regionem , quae pars olim Galliae censebatur. incolerent, & propinqui Celtis essent, quos proprie Romani Gallos appellabant, eodem sere tempore de Christo cognovisseverisimile est, quo cognoverunt ceteri Gallorum . Sed ut aliis plerisque gentibus usu venit, ut primordiaEcclesiae suae auetustiora facere interdum conentur, quam veritas postulet. ita Belgae, qui plane ignorant, quis ille esset, qui primus omnium cultum religionis Christianae in provinciam eamdem intulerit. scriptores invenerunt, qui conjeeturis indulgerent, jactaque

Primo seculo a Ruso, & a) Pudente suisse in Belgio Ecelesiae

1 Nam Ttἔdentinorum tractum ad Rhetiam pertinuisse in sene a Geographi arbitrantur . Consset Cellarium Geuri Antiq. rom. l. tib. I east. v ii. ad. . ar x et 3 a. De martyribus Si sinnio Me . conser Epistola. s. vigilii Episeopi Trideo itii ,3 simplieianuin Episeopum Mediυlanensem . di ad Iohannem Chrysostomuin in Aer. n. AsaLsa eris essit. Merom pag.s 3 s.s . D 1. Vigilio eoaser Batonium ad an oo. num .a v. seqq. a Ita quidem tensere avetorem Dissertationia vulgata in Diar. Best. Ams Dd. mens Apri AE . I I s. refert I. Λ. Fabricius Salui. Lue. Evang. c.xxI. pag. .

269쪽

arg ORIGINUM ET ANTIQUITATUM

fundamenta defenderent . Sed quamquam hi errent. numquam tamen committam, ut longe recentiora apud Belgas fuisse,quam apud Gallos Detint, Christianismi primordia putem si . Quod de Belgis, hoc idem sere de Batavis esse statuendum existimo, apud quos tamen nescio quo casu factum sit, ut orthodoxa religio vigere desierit, introductaeque sint variae . interque se disi dentes haereses, quae universam pene nationem per-vεrterunt. a)CAPUT XXI. De Origine, & propagatione Christianae Religionis in Italia.

g. I.

Ae primum quidem Roma .ET si fieri potuit, ut qui Romam Christianum nomen primi

omnium intulerunt. iidem ante ad oppida quedam Italiae appulerint, in eisque Evangelium nunciarint, multisque civibus persuaserint, ut praeter nostrum, nullum alium habendum putarent Deum ; quoniam tamen , nisi auctoritate veterum monumentorum , nihil in hoc genere coniti tui certi potet . eaque jam monumenta aut nulla sunt majorum memoria scripta , aut si quae olim reperiebantur, funditus omnia progressione tempo

270쪽

CHRISTIANARUM . LIBER II. 22 3

rum perierunt; missis civitatum nonnullarum , quas vulgo pro ducunt , traditioni huc. Iὶ quae neque satis antiquae, neque Ita-Iorum omnium consensu firmatae sunt, initium a Romanis ducam , ostendamque breviter, quibus praesidiis auctae apud eos Christianae opes , profectique ex iis fuerint, qui doctrinam, cultumque Religionis in ceteras regionis ejusdem civitates importarent . Igitur cum Petrus Apostolus , ut dictum alio loco est, Romam venisset, atque auctor multis suisset, ut neglecta superstitione deorum , solidam pietatem colerent, Ecclesiam

initituit, quae jam inde a temporibus Claudii Augusti maxima apud nostros homines in celebritate sa) versaretur. Sed quum

aegre Iudaei paterentur , continenterque oriri proinde inter eos, atque Christianos concertationes solerent, Imperator, qui tumultus ejusmodi in re publica serendos non putarat, omnibus,

qui nati Iudaeis parentibus erant, sive illi Rabbinorum , sive Christi partibus studerent, ut urbe 34 excederent. Praecepit. Itaque Aquilas, ejusque uxor, atque alii plures Christiani ,

quoniam orignem ex Iudaeis traxerant, Romam deserere coacti M.) sunt, alioque abire exulatum. Pol cum data Iudaeis redeundi potestas esset, & partim eorum, qui consilium revertendi in Urbem susceperant, ac reipsa redierant, partim Sanct rum cohortatione, qui, quoniam ex Ethnicis erant prognati, in patria manserant, amplificata majorem in modum res Christiana fuisset, ita ut Nerone Imperatore, in palatio quoque nostrae disciplinae , ac religionis homines reperirentur, qui apud Caesarem gratia. & auctoritate valerent, Paulus Apostolus ad Ecclesiam Romanorum litteras s) dedit, quibus eam multis laudibus commendavit, promisitque fore , ut ejus visendae caussa in Urbem aliquando proficisceretur. Interim Petrus, qui m

xima cura eorum , quos Christo conciliaverat, tenebatur . R

mam sorte redierat, & Simonem Magum . qui maleficiis populo Romano imponere studebat, 6 coercuerat, longeque plures

a De hisee tradisi Bibas agam . evim de singulis Reelesilla Italis erit instituendus seranti . a vide qua diximus rostri. . pag. 33 Consule qua dixi tom. 3 .pa .ara . nat a. a Co set tom. I. AN ea .. pag. 3ο.s vide Epist. ad Rom. e. s . v. s.seqq. a consule Titiem ntium t. i. H.E. pag. a. ias eius. Paris qui multa reserta qua ad hanc

rem maxime pertinent.

SEARCH

MENU NAVIGATION