장음표시 사용
291쪽
tum superstitionem tolli in urbibus suis , proximisque oppidis coepisse defendunt. Estque jam multorum consensione probata eorum opinio, qui Insubres, reliquosque Transpadanae ,& Cispadanae Galliarum incolas aut ab Apostolo quopiam, aut ab auditoribus Apostolorum fuisse ad Christum perductos
arbitrantur. Aquiluenses I) Marcum Petri discipulum, & Evam
Apostoli nequire videatur. Consule Bollan Jianos Hiu de Episcopis Mediar. pra a rom. u i t .mens
Itali ρ. xv ΗΘ l. - . Tiue montium l. i. p. 43 ρ. et g T. MabiIIonium apud Mutatorium t. I. script . ver. Iradae. par. I I. p. xo . Nicolai namque Sot mansi de Barnaba Apostolo , ει doctore Mediolanensum eam mentaraa nihil eontinet . quod elle alieulus momenti videatur . sed vetustissi. mam esse Ecelesam Mediolanensem tectata res est. Conser Bolland . rom. a II. add. xxx. Iun. p. 8a . Tille montium rom. EI. Mon. His . Eecl. pag. r. ia,t. Paras Bergomates s. Narno diseipulo Barnaba . Ticinenses s. syro de Iuventio auditoribus Hermagora. Brixi enses SS. Romulo, Faustisti et Iovita, de Caloeeto Mart te die. Crem enses sabino s. Syti discipulo . Laudenses A. An rha- Ione , vel vetustiore aliquo, alii aliis institutoribus aut Apostoliei. . aut qui missi ab Apostrili, si ita seni. gloriantur . Coosiae Bollan Lianos tom. v I. Aug. ad d. xxv ra. A nymum Ticinensem da Lau us Papia tam.xt. seriptoν. rer. Itali ν. Murator. Ee Bethardum Saeeum Bisor. Dein .
tiora vide tollandianos rana i I. Februaν. pag. 367. De religionis C hristiana aptas Cremonenses. de Laudenses initiis vide es. v it. Disseνι. pr fixa operi . quod inseribitur x Cremonensium Epi- soporiam series a Feν aenianua Ughe.lso primum conlevia , d inde a Nacolao Glero atiquantia. ιum aucta, nune tandem a Damasco Antonso Zachaνia foetetaris Iesu Fre utero restisina cte.
essit. an. τ s. pag. 3 s. seqq. Sed is auctor totius antiqestatis . latinique sermonis Originum imia peritus de Cremona disputans multa Meeat. Atque ut eetera, quae sunt gravissima , praetermit tam . illud perridiculum . quod eam, antequam Colonia Romanorum esset, urbem minime fuisse Aleat. propterea quod oppidum vocaretur . Ex qua re cognoseitve . quo in numero habendu . sieis . qui non solum veteres Plautum , Ciceronem , vatronem , Caesarem , quorum scriptorum famiama est in hoe genere auctoritas, non tonsuluerit, sed ne Levi cographos quidem novos . quorum
opera puerorum manibus teruntur .
a Aquileienses a s. Mareo, eiusque auditore Hermagora aeee pio se dicit plinam Christia tengunt . Crinser Bollandianos rom. II. Apria par. 34. . ct tam . II. Juisa ad cara . pag. 14s.Dghellum Ital. Do. rom. v. v. i. seq.edit. an. ao. Molocutum in rihelii De. mox indis rumpag. IE. Raron tum ad ann. xxv . num. a. Henricum Palladium mutir. Asiatij. lib. v. pag. seqq.ed . . is ues. omniumqus diligentissimum Bernar dum de Rubeti Cid .Prad. virum. doctissimum in Monum. EMI. Aquileb. pag. a . sqq. eu I. Venata a . a 4 o. Sed vereor . ne minuthaec Me constana , minusque vera traditio Aquileiensium videatur . Rem enim antiquis Latinis , raeisque scriptoribus ineo DI tam , pro vera ut quisquam tueri possit, est omnino dissicile . Nam.
qua via I. aut v I. se eula vetustiora monumenta non sunt, ea sane indueere hominem nequeunt,
qui partium studio minime teneatur , ut vera esse . quae continent , arbitretur . Ad eundi Tille montius rom. II. g. Os .ct 348. Mon. HE.ed i . . Is s ae Pape brochius Ac .s S. rom. HI. Iun. datur . pag. a 3ν se tomo ril. r. loeia supra indieato. De Origine patriarchatus Aquileientagon set eumdem Bernarium de Rubeia lib. De Sehismate Aquilebens . 8e Hieronymum, ae Petrum Baldarin Ioa Fratres eruditissmos rom. v. opp. Heau ei Norisi S. R. E. C pag. Io 3 .essit. Veron. De Beeleta Veranens s originibus adeundus Seirio Masse itia eis itissimus vit Verona Aluserae. bo. I. pag. a. seqq. eius. an. a.de No . ad Ni ouum C Iesum rom... Irat. Sacra rihel. ti pag. 6 a .seqq.iait. Venera am i ao. Negari tamen non potest . quin alia seculo vigeret Aquileiensis Eeelesia . verismileque sit. suisse eam Iam Inde a primo seealo ccinstitniam . Vide Rubeuna Mon. Ecri. Aquia. pag. 3 4. seqq. de Iustuin Fontanitium virum eruditissmum M'. Lirier. Aquit. 3. De eeteris Italiae Ecelesis, earumque traditionibus videndus Ughelius . At est inlud dili sentet ei animadvertendum , qui ad Vibelli Italiam legendam appellit anim*m s
292쪽
gelistam , cum Romam veniret, aut in AEgyptum contenderet, Aquilejam pervenisse, 6c jaetis Ecclesiae sundamentis Hermagorum Episcopum ordinasse, eique in mandatis dedisse, ut in omni circum regione Evangelium nunciare, coetusque Christianorum
. I V. De Imperatoribus Romanis, qui propensiore in Christianos
voluntate fuerunt, permiseruntque, ut eorum in Italia potissimum propagaretur religio. ETsi inimici nominis Christiani iram in nos concitare solerent Imperatorum, essicereque, ut illi saevire in homines innocentes auderent, atque impedire , quod ad ipsos quidem attinebat, quo minus , qui bene animati essent, Christianismum palam profiterentur; existebant nihilominus interdum principes, qui cognita nostrorum virtute, integritateque morum, aut modum veXandi faciundum , aut a caedibus, suppliciisque sibi abstinendum putarent. Quo quidem tempore Christiani rati datam sibi iacultatem esse peragrandi provincias populi Romani, curaudique, ut qui vellent, veram religionem consectarentur,
mod est a Maseio observatum in eadem ad coletum Epἐstola , non quod novum sit , aut Italia minime exploratum , sed quod maiore sit is auctor libertate laquendi , seribendique vias , quam reliqui cotisueverint . ,, Ptipulares sabellae, nee non histoelota Me mo sexeo ut prurimum secuti, ,, eoneinnatae labἱtur vir doctus , sine enim illarum ple e. e seculo sexto, ac deeimo longe ve- , , iustiores euIuslibet sere Italiae ei vitatis pastorem primvim ab Apostolorum diva. Ipsisque chelisis stlana fidet ineunabulis areessint , seriemque Episcoporum mirifieam . nec Interruptam perbelis,, Ie adigeant. in amplurimas tamen nisse ex ias et Italibus, idi quibus ante xi I. secvlum Episis seripi nomen non sit auditum, rerum ordinem , di tempora perpendenti constabit . Neque enim , , Christiana religio in omni a illieo universe Italiae munieipiis diffundi potuit, ae radices agere. Eis verta radieea in omnibus munieiplia Italia Christiana religio non e it tamen facile crediderim avditum In omiabus fere nometi Christi fuisse . extitisseque idi iis homines, qui nostra instituta colloportere arbitrarentur . Atque Iustini Martyris, Tertullianique testimonia , q- t m .sq. produxi . eonsderanti plane persuaderi hoe idem posse exissimo . Atque id erat Petro . ejusque Recesseribus eurae , ut coetus Christianorum abique in Italia eonstituerentur . Itaque Innocentiva I. P. M. epigr.xxv. ad Deeentitim EusMiniam num i . pag.as a. eouis. epis. Rom. Pont. tom. I. MD. Gusantii is Manifestum est . inquit, is omnem Italiam . . . . nullum insti ,, tu illi Ecclesias , nisi eos , quos venerabilis Apostolus petras , aut eius sueeessores eonstituerint ,, saeerdines is . Distuliae autem eos as I. quaeiumue cietilum , ut in Italia religioni latissi me propaganda operam darent, eum in remotissmlx regioni biti adeo propagata aeundo se line siet, ut ne vicus quidem esset, in quo Christus minime coleretur , numqnam credam is
293쪽
incredibilem multitudinem hominum deterrebant a superstitione, Inducebantque, ut solum verum Deum agnoscerent. Atque hae sane voluntate jam usque ab Ecclesiae primordiis vixisse Impera. tores alaqua Leruntur. Fuerunt enim qui scriberent, Tiberium Augustum , cum primum ex Pilato intellexisset, Christum hominem divinum rogatu Iudaeorum affectum crucis supplicio luita ; retulin id quidem ad Senatum , petiimque , ut Patres ipsum quoque in dias ponere ne gravarentur . Patrum plerosque omnes recusata . decrevitaque, ut Christiani imperii finibus exterminarentur. Tiberium, qui hoC aegerrime tulitat, non modo jussisse, ut nostris, ubi vellent, tuto consitare liceret sed etiam statuita condemnari eorum accusatores capitis onor tere I). r TNero autem quamquam summa erat crudelitate , habuit tamen diu viros insigni virtute domi, qui eum serte detinerene, quo minus quidquam in nostros graviter, acerbeque decerne
a Tertullianas ,, Tiberius , mi t. . . . anuvneiata sibi in s. lais quae iiiie veritatem istius divini revelarant, detulit ad Senatum eum praerogativa sust aditi sulis Mn tat quia nori in se probaverat . respuit . ar in sene tia ma)isit , I, mn inatus oerieuisis Ium aecusatoribus Chriιilaniarum , , . Erulem sere scribunt Eusebius ι a I. inst. eo. xl. ν ἀεedit. Cantabras St Hieronymus in Chronico Eusem, ad Tiberii' .iss .erit P-raea m . t 6o4. bdie Tertu ita uua east κη . .. Ea omnia super Christo Pilares di ipse lain pro sua is conscientia Christianus Caesari tune Tiberio nunciavit . Gesta liae fuisse a Tiberio facile νε-tiuntur Baronius adan. xxx v. nacri Pear nus Lectron. in Acta Apis. p.sς. edit. au. 16 Φ.
est quam magno-seculo superiore . atque hoe nostro suerint, qui lapsum errore Tertullia-
294쪽
Quinetiam Domitianus, posteaquam torqueri Christianos, atque interfici imperasset, cujusmodi tandem illi essent, cognovit , praecepitque , nonnullorum quidem opinione , ne quis deinceps in eos animadvertere auderet. Iὶ 'Tr anus autem qui Deorum superstitione imbutus erat, quod magnum esse eorum numerum accepisset, qui Christum Deum esse credebant, secumque mori potius, quam idolis, imaginibusque Imperatorum sacrificare statuerant; ac periculum
proinde esse vidisset, ne urbes, vicique desolarentur, cavit, nequis in Christianos inquireret. Quo sane pacto imitatus fuit
exemplum Vespasiani, Titi, ac Nervae, quibus principibus, quamvis non deerant, qui Christianos quandoque aggrederentur, atque ad supplicium raperent, edicta tamen nulla vulgata suerunt, quibus accusari nostri, occidique praescribere
tur. a Atque Hadrianus, qui initio Imperii paullo iniquior nostris
Sae. o. profani pag. 8so. seqq. MD. an. Tas. Contra pugnare Iohannem Dominieum Manlium Congreg. Matris Dei Pte b. utrum eruditum audio ; sed eius libellum de hoe argumentυ, &Antiquitate Lueensis Eeelesae nusquam vidi . inamquam qui viserunt , non esse ei quos ad res
quasdam attinet, credendum putent.
x Conser qua TertullIanus de Domitiano seribIt ca v. Apologet. Se quae ipse disputavi rom. r. a vide quae diximus r. I. hujus v. pag. t . sq. Ex ita enim quae seripta a Traiano ad Plinium uiae animadvertimus , plane eolligitur, non fuisse amieum Christianorem Imperatorem , sed aliis quanto alienum a eradelitate . Miror autem quid fuerit . quod Pseudo Lut ransus in Alversariis 3νν. 8t Pseudo-Plautus in Chronico pag. a 3. contendunt, Plinium Iolcirem in Creta Insula Lisse a Tito ad Christiana saera perductum . Estque illud absurdius , quod Alphonias Clae-eoniux sequutus fabulatorum quorumdam fidem singulari opustesci defendit. TraIanum Gregorii Magni preeibus misse poenis solutum , qua sempiterna esse deberent . Atque havsit hoe Ille potientum opinionis ex vita Gre ν. Maeni ab Iohanne Diaevino se lipta ,& sermone salio adiarIpto Iohanni Damaseeno de Defunctis pae.1 a g. tom. i. opp. eit. Zequienti an. x x a Clycae Annalibaerpa 24 O. edat. an assci.Consentientes autem ea in re Ciaeeonius habuit Franeiseum de Mentora lib. t I. δε Horibus seriis Problem. . . Alphoniam Salmeronem g.x i. . operum ἀθ. xxv 1 . p. 13a
seqq. edit. . Iso .sed, ut Alphonsum Tostarum, Dionnium Carthia ianum, Dominicum solum, Franeisium Suarsum , Rob/νtiam Britamitium . Bla iam Hetam . Iohannem Reeanum , mise-
vinum . aIiosque viros e tugitissimos praetermittam . qui hoe portenti genus reIiciendam puta runt , ut est etiam animadetersum a I. Alberio Fabricio lib. I. Bibtiotheca Larina e .uxa . v. s. edar. an. III. testata res est . oppugnatos si iste elu em sabula desenseres a Monaehis BenedictisIs s. inuti in ista s.Greg. Magni f. II. cx. p. a 74.ravis . e .rτos. Caesare Card. Baronio ad am s. is ad an . vexetu. n. xxx. seqvi. I eone Allatici Dissere. x I. de libris Eeeυ-
295쪽
stris suerat, & Symphorosam Martyrem , ejusque filios interfici jusserat, ubi cognovit, circumveniri quandoque judices, &calumnia a plerisque hostibus Christianorum agi, ad Minucium Fundanum littera ς scripsit, quae sic haberent; si quisquam Chri
stianus accusatus esset, qui contra leges aliquid peccasset, eum quidem puniri oportere. Sin minus, hoc tantum nomine, quod
Christianus sit, nemini esse deinceps si) pereundum . Proditum praeterea ab AElio Lampridio est , Hadrianum templum Christo
Servatori extruere , eumque in Deos referre voluisse , idque ne
faceret ministros falsorum numinum impedisse , qui dicerent, si ulla dicata Christo templa suissent, genus hominum universum Christianum sine sa) dubio futurum. ' Post
et Luei a Caeἰltu, I,3. de mori. μυωπιον. eis. II. par. it'. rom. I. o p. MIe. an. 3ν g. Omnes prInei pes. qui a D amitiano ad Dee iura vixerunt. nihil eue in Christianoa moIitos i latue. re videtur i , , Reseisi , inquit. actis Tyranni non tantum in statu in prisinum Feelesa restitutari est , sed etiam multo elatius . ae floridius enituit . secutisque temporibus . quibus multi ae M.,, ni prinei pes imperii elavum, regimenque tenuerunt , nullos inimicorum impetus passa. manus is suas in orientem . oeellentemque porrexit , ut i in nullus esset terrarum angulus tam remo. tus , quo non religio Dei penetrasset, nulla denique natio tam seris motibus vivens . . t novi, , suseepto Dei e ultu, ad Iustitiae opera mitesceret, , . Vide Lactant sum l. vir. e. xxv a. Γιυιnar. Instit. pag. 338.edit. t. l. opp. quo Joeci habitos fuisse in numero boni tum Imperatores quinam assim t. qui ante Constantinum sortierant. At negari nullo modo potest,quio Vespasiano,& Tlto ante Domitianum. post Nerva, Traiano, Hadriano, Antoninis, Comin iaci, severo dee. Impeiaratoribus permulti aut plebis impetu . aut etiam voluntate Imperatorum in sua voeati christi aut suerint, exerueiatique omni genere suppliciorum . vide tom. . v. et s.f37. ses ita s, et age . dicet quispiam, loquutus Caellius est, quod post Domitianum , de ante Deciuin eis aliqui Imper iator ex in christianos fas ierunt, tamen nulli fueriae . qui edictis vulgatis , praee perint delensum esse nomen Christianorum . Menim edicta suisse a septimio se vero scripta eirea a u. a. o a. ostenissum a nobis est tom. I. pag. a. not. I. Equidem dictum is arbitror a Caellio . quod de Caesaribus ageret . qui misere perterunt polleaquam in Christianos omnia saevitiae , erudelitatisque exempla edenda deeretis publieis statvissent, euiusmodi a Domitiano ad Deeium nulli fuerunt. Alioqui Caee illuη lapsus esset manifesto errore . De Hadriani litteris ad Minuetum Fundanum Proinconsulem Asa Provineis se habet Hieronymus in Chron. Eusebians p.rseerit. Pontaei an. εο 4. , , Quadrattiadisti lus Apostolatuin , de Aristides Atheniens a nos et Phi Iosophu, libro, pro Chtiis, , stiana religione dedere eompostos , di serenus Granius tegatus vir apprime nobilis litteras ad ,. Imperatorem mist , iniquum esse dicens .el amotibus vulgi in noeentium hominum sanguinem ,. eone edi, de sne ullo erimine nominis tantum , di sectae reos fieri. Quibus commotus Hadria- ,, nus Manueio Fundanti Proeonat; Asa selibit, non sine obiectu et Iminum Christianos tondem , , nandos, euius epistola usque ad nostra in memoriam durat exemplum . Conser quod extat exemplum in extrema prima Apologia Ial in I n. i a. edit. Monae h. s. Mauri, de Eusebium L lv. Hur. es. I x. p . a 3 3. eat. Cantabrig. Vide praeterea sulpietum Severum lib. II. ua. e. xis r. pag. 3 1 I. edar. ian. Orosium lib.v I i. es. x II. - t. Havercampi an g. Neque vero Minucio Fundano solum , sed etiam aliis 3luribus. qui praesecti provinciis erant , eodem sere modo Haditanus seripsi, ut es auctor Mellio Sardianus apud Eusebium L lv. es. xxv I. pag. . . ,, Inter quoa Imperatores avum tuum Hadrianum . inquit. πιλλεὼ μει ' ἄλλοι s , φουν -
8e Petrus Daniel Huetius Dem tilitationis Evangelica Prop. i II. Num. xx. pag. 1. eLI. Vener. an. 17 3 3. Pagius adan. ras. num. II. se ad an. t 34. nti m. s.
a De templis . quae ab uadriano extructi ereptae seruatur, se habet Elius Lampridius in
296쪽
. Post Hadrianum Antoninus Pius Augustus, quod clamore vulgi rapi in jus nostros. atque incognita caussa damnari inteuligeret, cum ad Larissem, Athenienses , aliosque sci ipsisset , tum litteras ad Commune si) Asiae dedit, praecepitque , ne quis Christianos religionis caussa puniro auderet. Quod si quis suisset, qui nihilo secius accusandos arbitraretur, is sciret se impune minime laturum ta) . Antonino Pio imperio, atque vita seneto , Marcus Aurelius Antoninus, etsi rogatus a nostris etiam atque etiam suisset, ut Ethnicis , qui provinciis praesecti erant, modum saeviendi in Chri
stianos,quos innocentes esse cognoverant, facere, rescindique de-
Alexandro se veto e.xi a it i.,, christo te irylum saee te ruoluit. M Curiique iratur Deos te ei perer quod de Hadrianus cogitasse sertur, qui templa in omnibus ei vitari libus sine simul aeris iuge iat fiet t. quae hodie iacit eo , quia non habent numina , dicuntur Ha- , , dii an I. quae ille ad litie parasse dicebatur ; sed ri obibitus est ab iis , qui consulentes saei a . . . repererant omnes Chtillianos suturos, s ia optato eventine . de templa reliqua deserenda ri . Negam filem ei historico ad hi hendam Casau nox in notia . in stive locum Lampν δ. . Deg u 1 ad ara. 3 4. u. v. Da agius in Anniar. iaci ian. i 26. n.v. Eaque templa itastianum aut sbi , aut diis, inlaturum deinde In ea smulacra . nciti Christo extiui Itigisse , t quae poli Hadrianea suerint a
Pellata , ut es: apud Epiphan. ro.n. I. sv pag. a 3 ε . Gu. an. ac a a. putant . silentium autem Pa. Gum veterum Iustini . Tertulliani &e. magni esse as suam op nionem eonfrinandam mometiti ariabit tantur . Contra Petrus Da ilia Huraius Demon 3ν. Evanu. Prop. t xl. ne n. xxi , 3e
auri us aut eurs Parens tom .i I. pag. t I. seq. evit. an. ig. non eise scriptori Ethni eo de Chri-oiani, hene loquenti ne tantam auct alitatem de seniunt. Non omnia patribat innotuisse , quae eoissitata . gellaque fuerant tempore superiorum principum . Atque eos adsueere hoe genus exempli., ut suam causiam tuerentur . iton potuisse . Nam fuisse Ethnieis. quod responderent, in promia tu i Jussire quIdem Hadrianum templa Christo fieri , sed mutasse eonsilium . mod ait c ala libo isitu, de simul aeri, in ea se in te opta post inserensis, illud quidem eum Lampridii sentetitia pugnare.
tium histor i eum se statuere i ρraoptuis ab mar ano D s. . ut timpla irae si nulae νis ex ruet en-ν- . Falsum esse , quod dicitur de ilia em templi, ab Imperatore tibi destinatis. spartianum
enim , quem caseu bonus testem appellat. extruxisse quiderii si hi Hadrianum templa die et e . non edit eui tuis ae , ut sibi poli mortem dediearemur . rida Spart. .n mdmana c.κ x x. pag. x 26. eiu t. an. is i. Vide, Iedior, uita si harum se Mentiarum ad seritatem propensor . a conser quae di iputavi inu, rom. I. pag. 3gr. not. 3. de Eusebium iob. a v. Hast. Feel. cap.κ ID. pes is s. Melitri Sardensia apud eumdem Lusebium lib. eodem es.xxv . pag. so. ,, Pater quo. , que tuus, inquit , s alloquitur autem M. Aurelivm quo tempore euncta smul eum Isso admi
nistrabas , scripsit ad civitates , ne contra nos tumultu coticitarent i noluitiatim ad Laristicia.
., ad Thessalonice Ies , ag Athenienses, ad uni .ersox denique Graecos .a sie autem habet apud Eusebium ι. t v. cxi i q. . S in extrema priore solog. Iustin. Antoninus , . super quibus piarimi ea provinciis Iudice ε etiam .enerabili Darei nostro i Hadriano a , set ipserunt. Quibus reseraptum ei ab eo . ut nihil omnino molestiae huiusmodi hominibu , ne a, , ne rarent, uit; sol te arguerentur aliquid aduersum statum Romani regni moliti. sed di milit., ipsi de his quam plurimi tetulerunt . inibus ego paternam sequutus sententia in pari mcdera-- tione resti l psi . Quod si quis persistit huiuseemodi homi albus absque ullo crimine movere ne- ,, gocia , ille quidem, qui dedatus pro hoe nomine suetit ατελελυσε. absolWatur . etiamsi proia hetur id esse , quod ei obiicitur, Chiistianus. Is autem . qui erimen Obtendit, reus pinnae M ipsius, quam obiecit, exsistat, , . Aliquando tamen , antequam de innoeentia Chri stianoraim cognosset, in nostros crudelem fuisse Antoninum , ostensum a nobis suit pag. 3 a. si. πο . i.
297쪽
creta, quae ab ipso publicata si esse dicebantur, juberet, tamen
annuendum non putavit, quoad virtutem eorum Marcoman
nici belli tempore sa) perspexit. Itaque hoc principe multi exagitati. spoliati, populique rogatu bestiis objecti. & lacerati, interfectique Christiani t 3) suerunt. Sed prodigio, de
quo supra demonstratum est, permotus . sic esse plectendos delatores Christianorum sanxit, ut etiam ii, quorum esset nomen ad judices delatum , poenas abjectae superstitionis deorum luerent. Non enim assentior his, qui a Marco datas fuisse
ad Senatum litteras censuerunt, quibus significaretur, accusatores Christianorum exuri sὶ vivos, Christianosque dimitti
liberos oportere. Nam quae litterae in extrema priore Iustini Apologia leguntur , confictae, nescio cujus, impostoris fraude, tributaeque Marco injuria suerunt. qui ne postremo quidem imperii tempore deterrendos a maleficio Ethnicos putabat .
Multo . equior Commodus ) Christianis fuit. Quum enim initio imperii accepisset, agi in eos a Praesidibus, populoque crudeliter solere; idque jam aegre tuli lset, nolle se dixit, ut quisquam in posterum tempus condemnaretur , qui nullo esset scelere implicatus, quod rei publicae afferre detrimentum posset.
Viae fora. . Muris operis pag. 34. se . Non admodum autem proneisse Patres . qui Maris eum oraverant , ut suis praesdibus , plebique finem vexandi nostros ne ere iuberet , eoastat ea ι.κ i. op/6s usuam Maνca de sua vita , quem extremis Imperii annis setipsi. consule eom. I. huius operia loeo mox indieatra . a Coos e tom. I. hullas operissem.
quibus tuam Germanteam sitim, hristianoruin ibrte militum mecati ibus . impetrato imbri ... da ussam a me flatur . Qui Mut non palam ab eiusmodi hominibus prenam dimo .it , ita allia se modo palam disperse . adiecta etiam aecusatoribus damnatione , di quidem telinore .. . vi quae dixi iam. I. pN3 a. seq.s vide ι.ε. rom. i. Missio operis. ε Ea loeo Tertulliani modo ieeitato plane eolligituraliteras ad senatum, quae Mareo Aurelio .ribis tur, in spuriis esse numerandas. Ruiectae autem illae a straha, neselo quo, extrema pristi Α-ν,logia Iustini Martyri1 fuerant. Nain iis in litteris. se habetur.uri si quia inventua fuerit erimini ., gare eulpiam , quia Christiantis sit, ei quidem . qui in crimen vocatur , inanis bim fieri uolo . ., nihil aliu3 obiectum esse . quam qaud Christianus tantum est . eum autem qui Christiadium ae- ., eusa,it, vi .um exuri r illum qui Cluistianum se eae pro nil suetie , petieulis omni, quod tibis eam reia et eredebatur, Iiberatum is, cui provincia e mmissa est , nequaquam ad di lien- .. tiam adistat. aut libertatem ea adimat . 1 re autem se etiam sane iri volo . atque hoe meum .. ad ictum in foro divi Traiani proponi, ut legi possit is . Quit vero non ahlmad errae salsa liacesse . & eum historia . di loco mon relato Tertulliani pugnantia λ Vide t mi. i. hujus o. HV.
298쪽
set. Non enim religionis. quae nihil mali contineret , sed flagitiorum reos extremo supplicio affici debere . Atque Septimius Severus IJ cum primum potitus imperio est , pari aequitate in Christianos utendum cxistimavit. Igitur eorum aliquos in suis aedibus versari, palamque profiteri Christianismum permisit. Cumque memor esset beneficii, quod a
Proculo . qui Toparcion vocari consueverat . accepisset s prodigio enim Caesarem, cum esset privatus,adversaque valetudine laboraret, lauaverat j ei ad se adducto , secum ut semper in Palatio maneret . potestatem secit . Quinetiam Caracallam filium a nutrice uti Christiana voluit, ac viros, feminasque
omnes, quas, ut erat a Christo Constitutum , vivere cognorat,
non modo non laesit, sed etiam laudavit, populoque furenti, ne quid in eos mali auderet, s3ὶ praecepit. Sed cum mutata deinde voluntate, acerbe, crudeliterque de Christianis decrevisset, & puerum , qui cum Antonino Caracalla educatus suerat. ob religionem caedi jussiiset, id graviter adeo Antoninus tulit, ut diu non modo non alloqui, sed ne dignari quidem Patrem aspectu vellet ). Juliam Mamaeam Alexandri severi matrem suerunt, qui
Christianam religionem coluisse ς arbitrarentur. Quorum I i a ex
, De septim Io severa Tertullianus ti . ad scapulam eat. F. My. a. eina. nova inuet.., Ipse etiam severus Pater Antimini Chrillianorum memor fuit . Nam Ee Proeultim Chaistianum... qui Toparcion cognominabatur, Euhodiae proentatorem . qui eum per oleu- aliquanao emta - ,, verat. requisivit. R in palatio suo habuit usque ad mortem eius , quem in os optime .. -τetat. lacte Christiano educatus . Sed S clarissima. seminas , di elariti mos viro. . se.erus M lciens huius secta esse . non modo non laesit, verum di testimo.ia exornavit. N populo R. enti,, in nos palam restitit ,. . Sed qua Severus post gesserit anno tiretior imperii κ. eognoscet levi e ex iis . quae disputata sunt tomo siperio e- ου. sqq. .
a Laeti Christivius eduearum Lisse seribit ibid. Tertullianua .
a Vide moe allatum Tertulliani tessimomum . 4 Spartianus in Graeatra eat. I. pag. o .edit. an. a 3 7 .,, Septennia puer . . unie. euin ., coIlutarem viaim puerum Ob Iudaicam religionem gravius vetueratum auriis ea . neque patrem,a suum , neque patrem pueri, Te I auctorea vel hexuui diu resp-u - . Sed de Seseevi e et siste Tis.lemontium in vir. I . tor. r. aal. M.t. ων . p. I. seqq. 8 .μινα Samuelem Petitum C -mene.
d. legibus Artieis pag. 3 oi. de Diatriba dabure, Pstane iam edactas. Ecclesia quatria pag.εμ o
s Eusebius ιι5.va. musνia e uinia edit. Cuntiaris ... Mater Alexandri Impera- ,, toris Mamina nosnitie . pia lmptimia . ae religiosa semina evin origonis rivimen ubique iam Mis., uberrimum haberetur, adeo ut ad ipsas quoque auro dataetim esset . eoti pecta elua frui , S ,, seientiam rerum divinarum . quam omnes in eo .irci magmopere admirabantiae , ee sti Iimo exis,, perimento cognoscere eoneupivit ri . similla seri his Hiae ymus da Visis Musisuras cap.xiv. δ'. I I a. edit. Martiam ram. I v. opp. paν. II. 1sive factum est . ut rara saxa ab aliquibus appel
299쪽
2 s 2 ORIGINUM ET ANTIQUITATUM
ex eo imprimis orta sententia est, quod ejus insignem in nostros fuisse benevolentiam constaret. Igitur cum singulari apud fi
lium auctoritate valeret, ipsaque per se moderari rempublicam videretur. actum hinc est, ut nostri in honore haberentur, templaque Imperatoris voluntate extruerent , in iisque sine metu I) congregarenturJam vero Alexander, etsi erat superstitione Deorum imbutus, tamen Christo rem divinam ta) Ethnicorum more sacere , & Praecepta quaedam 3) morum, quae anothris coli perspiciebat, probare, eaque palam enunciare , ut a suis etiam colerentur , solebat. His ille moribus cum vixisset, Maximino successori , qui male in ipsum esset animatus ,
occasio saeviendi in Christianos fuit M .
Sublato Maximino . Gordianoque Augusto intersecto ,
Philippus Arabs adeptuς imperium est. Is quum Christianis
partibus studeret , non aliquos veterum modo , sed novos etiam quosdam scriptores induxit, ut eum , ejusdemque
nominis filium Augustum Christianos suisse defenderent. Placuit ea sane aliquanto Baronio, s) Petro Danieli Fluetio. 6
lata ea lem Imperatoria mater narit,qui aernerent piam fuisse ab Eusebiu, atquin religiosam voea tam. vide orosum ι. v a. e.xψι ii. euit. Haυer eampi p. so . seq.Sed de Mamaea visendi Faroni ut adan. Ian. num.v I. Tillemontius i. I. vit. IN pag. 33ν.seq. edit. Paris orsus Him Eeri. rom. I pag. 46. seq. e. r. Prima. Tras anus in I . Rom. pag. 4 a I. rom. 1 I. hrist. Κorthotius Dis. Habr. is Phil. AI.2. Mamaa fi e. rari an mo edit. an. εών. Spanhemius Iunior eom. II. opp. pag.4o s. ex quibus etiam cognoscet lector, defecisse postmodum eam a tecta in ii. tutione vita .r Lampridiua in vita Alexandii severi e .x L . pag. lne 3 .essit. an. ε i.,, Cum Christiani ,, quemdam locum , qui publicus fueris . oeeupassent , inquit. contra popinarii dieerent, sta., eum deberi, reseripsit, melius esse , ut quomodocumque illie Deva colatiae . quam tit popina.., riis dedatur . Vide Raronium ad. an. a a 4. num. I T. Tillemontium in Alexandri vita tom. III.
eod. pag. as 3. seq. Vetum de hae re erit in libro de sacris aliscita eopiosus disserendum . a Lampridius in τιta Alexandri se υeri ea .sx κφ.9 3 o .seq. ,, Matut is horis in larario suo. ,, in quo & divos pi inel pes , sed optimcis , electos, & animas sanctiores . In queis de Apollonium.., dg quantum seriptor suorum temporum dieit, Chri ιm , Abraham , 3d oepheum , de huivi modi ,, Deos habebat , ae maiorum eriles . rem divinam saetebat Se. Idem Lampridius cap L a. p. a oo . haee per praeconem elamati iussisse Alexandetum Severum scribit: quod tιbi υνι non sis , alteri m feeris. Idem e. xxr i I. ρ. ος christo templum sacereis voluit, eumque inter Deos reeipere , quot de Hadrianus cognasse nitur ,, . cap.xx r. p. 9 2 4. ,, Iudaeis privil la reser .avle. Christianos eae pagis est . Eusebius lib.m t. His. Mel. eap. xx HI r. pag. as , , Caia , inqtiis, Alexandro ... in eius,, Iocam sueeedla Maiaminus cavi. 233. . qi,4 gravi odio sueeensor a versus familiam Alexa a .. dii , in qua plerique erant Cheistiani, perseeutione exeitata . sol a Eeeletaram antistites . M pote praedicationis Evangelieat auctores in te isei iussit.