I.E.R.D. Caroli Augusti Salesij Tulliani ... De vita et rebus gestis serui dei eximiæ sanctitatis viri, patris ac patrui sui, Francisci Salesii, episcopi et principis Gebennensis. Libri decem

발행: 1634년

분량: 539페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

mum longE rectilis res habeat. Quin etiam ii paulo pressius idemiple Lex a Geneuenit Republica contenderet ut libertas quam vocant) conscientiae intra Ciuitatis ipsius Genetiensis moenia permittatur, sperandum citet rem eam, qua vix alia magi s hisce temporibus optada occurrit,scelicem habituram euentum Haec ita, Beatissime Pater, fusius explicare sum aut iis, quod non limnescius quam fidei ac disciplinae Christianae instaurandae clementia tua libenter incumbat, & absentia non nisi per praesentes possit cognoscere. Interim dum currit Epistola aduertens Tononensium plurimos, Salesius a suis Concionibus ita auersos, ut vel omninb abstinerent, vel quam rarissime fieri posset ad eas accederent: cogitauit nonnullas praecipuas Sc electas Catholicae fidei rationes scriptis publicis, libellis etiam demandare,quibus Caluinianos avia illacile alieniis mos quam tenuerunt Apolloab. - , ut in caelestem Hierosolymara peruenirent luce meridianam,hῖ-- clarius ostenderet. Sua autem peculiaria commoda scripturam se θ hane habere. Primo enim sin lutcbat, quod apud nos accipere Iiti; . renuitis,apud vos deferet. Secundo, satisfaciet iis qui cum ad ira

tiones meas irespondere ne ciant, velle se inquiunt cas coram Ministris videre nu pallore aut rubore suffinderenturὶ num etiapotius etianescerent i na cas nunc ad quoscunq, Ministros conducere liberti erit. Tertio, cum otiose scripta mea teretis vestris manibus rationii momenta profundius dc attentias perpendetis.

Quartb: Vt cognoscatis omnes nihil me Tononi dicere, quodno libere Anicij vel Rom. si res ita ferret, licerem. Hoc vero in quiebat vir Apostolicus quia nonullis de Religionis Catholicae ' fide non nisi per Ministrorum impositasque impietates informa- λ: tis minus Catholicus videbatur, cum diceret opera nostra nul- a lius esse meriti, nisi in quantum Dominico tincta sunt sanguinc: misi Corpus Christi substantialiter esse ut aiunt Theologi realiter α - β ver sub speciebus panis A vini in Sanctissimo Eucharistiae s

cramento, scd camalltcr. Sanctos maiorem habere excellentiam canaque eminetioris qualitatis quam mortalesViatorcs habeant, sed nullius alterius esse proportionis cum Diuina quam Creatu rae ad Creatorem, de finiti ad ins nitum.Hisque similes veritates.

Cum enim Tononenses aliter Salesium de religione Catholica praedicantem audiebant, quam suis hactenus Ministris didicis sent. Quid hic ait3 exclamabant ut adularentur sibi, An a pugna. suetam

132쪽

Liber Tertius. II3 fugam adornatὶCerte non loquitur ut Papista. Salesios ergo scit,ptis etiam agendum ratus adhibuit statim operi manum, quod tamen cotinuis praedicationibus, priuatis colloquiis, morbis item dis nactus imperfectum reliquit, nec nisi pauci codices iique

non tibi inuicem ordine cohaerentes ad nos peruenerunt. In Vno FGH τ'

fragmento tractat de notis Ecclesiae per has regulas capita, aitque Scripturam sacram verain cile regulam Chris lanae fidei, μδc probat Ministros eam violasse. Quod ut faciat enumeratis libris quantum in unoquoque corruperint fasissime receniet. Hinc quantum scripturaruin maiestas Ministrorum seu versionibus seu interpretationibus detrimenti acceperit ostendit; agit postea de earumdem per praetensam in intelligentia facilitatem prophanatione per psalmos praesertim Dauidicos a Clemente Maroto &Bega vertibus redditos : tandemque ad obiectiones

solidissime respondet. Ad haec secundam Christianae fidei regulam Traditioncs Apostolicas subijcit, probatque a Nouatorum

Ecclesia violatas. Plura nondum reperire potuimus. In alio fragmento octo probationibus Diui Petri primatum confirmat.Quo facto habuisse in suo munerc succcssores ait,continuo conditi in lup.iri.

nes aJ Diui Petrista cccllionem necessarias enumerat,& successi-ue Romanum Episcopum verum esse Diui Petri succetarem de Ecclesiae caput ostendit. Add ictis in medium nouem testibus, Diuo Clemente in Epistola prima ad Iacobum fratrem Domini, Diuo Irenaeo, Tertulliano, Diuo Cypriano, Eusebio in Chronico, Epiphanio, Optato Mileuitano, Diuo Hyeronymo ad Da masam, Diuo Augustino ad Generosum. Quorum pondcr tis sententiis refert quasdam in hanc rem Conciliorum Calcedonensis Nic ni & Alexadrini historias,ac demum breui facta vitiῖ , Beati Petri & su celsorum eius institutionis descriptione,omnia cx nominibus ab anti luis Patribus Papae datis confirmat; primo quidem: Quod ad Romanam Ecclesiam attinet, nominatam aD Frelesia serit, Petri Cathedram , Princ i palem Ecclesiam sacerdotalis unditatis exordium: Unitatis vinculum: Sacerdotij sublime fastigium: a,si uis Ecclesiam in qua cst potentior principalitas Ecclesiae: radicem dc matricem : Sedem s spra quam Dominus uniuersam construxit 'Ecclesiam: Cardinem & caput omnium Ecclesiarum: Episcopo

rum refugium: Summam sedem Apostolicam : Caput pastorat is honoris: Apostolicae Cathedrae primatu: Principatum Apostoli'

133쪽

Romani ramina ex

Patribus.

Eeelesiis

Vira Chrisiana io sectist. Vniuersa

ci Sacerdoti j: Caput omnium Ecclesiarum: caput orbis & mundi religione : Caeteris praelatam Ecclesiis: Ecclesiam praesidentem: Primam sedem a nemine iudicandas Tutissimum Communionis Catholicae portum: fontem Apostolicum. Quod verb ad Pa pam spectat sic affirmat appellatum : Sanctissimum dc beatissimum Patriarcham: Vniuersalem Sanctissimae Catholicae Ecclesiae Episcopum : Caput Concilij: Caput uniuersalis Ecclesiae Beatissimum Domnum Apostolico culmine sublimatum : Patrem Patrum: Summu omnium Prae sulum Potificem: Summum Sacerdotem, Principem Sacerdotum: Rcctorem domus Domini: Custodem vineae Dominicae: Christi Vicarium: fratrum Confirmatorem: Sacerdotem magnum: Principem Episcoporum: Haeredem Apostolorurn: Primatu Abelum: Patriarchatu Abrahamum: Gubernatu Noachum: Ordine Melchisedecum: Dignitate Aaronem: Authoritate Mosem: Iudicatu Samuel ei Potestate Petrum: Ouilis Dominici Pastorem: Clavigerum domus Domini: Pastorum omnium Pastorei in plenitudine potestatis vocatum Posthaec Caluinum & Bcetam stagellat mentientes Phocam primum fuisse per quem Romani Pontifices nomen &aUthoritatem acceperunt. Sic sensim ad intentum sinam leue niendo Ecclesiam Catholicam unam csse,52 in uno visibili capi, re unitam: Praetensam vero minime talem demons frat, unde s equitur Optime ver. un non esse. Transit deinde ad tractationem de unitate Ecclesiae in fide, ostenditque veram Ecclesiam in sua doctrina deberc esse unitam, qualis etiam cum praetcnsa non sit, nullo modo veram esse costat. Vnitati subi jcit sanctitatem,ut secundam notam, alique veram Ecclesiam debere cile miraculis claram, qualis cἰim sit Catholica, praetensa vero res armata nequaquam : sequitur hanc vltimam non esse veram. Secundo, in vera Ecclesia debere esse prophetiae spiritu, huc Catholicam habere, hoc vero prmata cilc praetesam, nec idco ucia esse. Terti b, in vera Ecclesia reperienda csse vitae Christianae persectionem, quam in Catholica optime in praxim reduci, in praetenta vero sperni de profligari digito commonstrat. Sanct itati uniuersalit tem subnectit, ut tertiam notam, & ad hanc uniuersalitatem Antiquitatem reuocat, perpetuitatem,ad loca dc personas extensi nem & 'cunditatem: probat autem egregie Catholicam Ecclesiam dc Antiquam,&perpetuis duraturam temporibus,& cxtcn-

134쪽

sti itum

operam nauar.

Liber Tertius. Nisam ad loca person. sque & soccundissimam; Praetensam vero,

nec antinuam sed nouam, nec duraturam sed perituram, nec cX-tetit in sed archillimam, nec faecundam sed sterilem ab uniuersalis non ine deturbat.Haec sunt quae e temporis iniuria res hau runt de tam praeclaro opere. Apostolicam etiam ex quarta nota Catholicam cise , praetensam vero nequaquam tractat, sed an Perierint paginae,aut ulterius non procellerit vir Apostolicus, ad huc inexploratum est. Quidquid sit, mouerular sanc plurimos,&ad amplectendam orthodoxam fidem communicata fragmenta indaxerunt, non secus ac maXimam de autbore sito existimationem indiderunt.Pcr haec tempora vexabantur ab immundis spiritibus Veragrorum non pauci,& Salelius abigendis iis sedulam nec inutilem nauabat operam. Terrebant vero 1 Iinistrorum animos mirabiles tot essectus, nec enim unquam eorum ullus ni si Lutheranae temeritatis particeps rem tentare simile ausus fuit,

Mapam esse de Veneficii Salcstu altius idcirco inclamabat: alij vero fantasiae, S imaginationis vi vexationis specie tribuebant, negabantque vel esse demones,vel tantam in mortalium corpora authoritatem habere : dc accessit ad has nequitias insolens &calumniis resertissimus anonymi cuiusdam,qui se Medicum Pa risensem aiebat libellus Regi dicatus, in Communem Ecclesiae Parisiensissensum Exorcismorum fulmen impugnans , atque adeo sui authoris impietatem & pellaciam praeseserens. Quae causa fuit ut tacentibus caeteris non agendi sed loquendi, non accusandi sed defendendi libertatem Franciscus arripuerit, tractarumque de Daemonomia decreuerit scribere , ut reuera scripsit, licet postea & qua ratione non constat luci denegauerit.

Continet autem hic tractatus nouem Capita. Naturam humanam communicare cum Angelica. Satanam communicare cum

homine a statu peccati, ecquo perueniat haec comm Unica io-Huiusmodi communicationem qua Satanas incorporat se ho- seri it mini ab Incarnationis mysterio frequcntiorem esse .Eamdem in serre in anima pugnam & in corpore supplicium. Dcum verbordinarium remedium tanto tάmque frequenti malo praeparasse. Quaenam siti praecisa huius ab immundo spiritu vexationis qualitas 3 Quaenam sint dispositiuae & applicati uae causae maligni spiritus in corpore possessi 3 Quodnam sit Satanae consilium aduersas eum quem possidet, dc quodnam pos frcino aduersus Ec-Ρ Σ

135쪽

clesiam,quae a sua vult eum possessio te deturbare His capitibus quidquid de energumcnis dici potest &. disputari accuratii sine

pertractat,concluditque Deum,qui Diaboli rabiei ctanc ne u mcnum veXat terminos imponit, maliti ae etiam & calliditati da re limites, cum Ecclesiam fallere & decipere tentat, utvnias patientia eius vincat sertitudinem,& alterius prudelia fraudem. Tunc ubi se detectum videt huius saeculi Princeps, ad ictum mundum rccurrere, ab eoque vim dc calumniam, duo velut brachia quibus impugnet Ecclesiam, dc suam tueatur possessionem, mutuari i Ecclesiam vero quae contra vim caret armis habere sal-lcm contra calumniam suis in actionibus innocentiam, suis invcrbis veritatem dc ad se tuendam suis in iudiciis authoritatem . . Dum non his duntaxat scriptis, verum etiam continuis, sitic publicis siue priuatis sermonibus ad Veragrorum salutem Salesius occupatur. V iretus Haercti corti aures pergebat replere menda ciis, quodq; restitutos Tononi Catholicos Ecclesiae Romanae ri tus videret, Mi stam praecipue, a qua tanqua ab incendiis ablio

rent perduellcs illi de sacrilegi, Idololatriam esse Papistam hanc Mi stam exclamare non desistebat; desolationem abominationis hanc cile stantem in loco sacro a Daniele praedictam ue realem ii iam Dominici corporis in Eucharistia praesentiam symbolum &Analogiam fidei destruere. Vtebatur vero hoc Logicorum vo. cabulo vir stolidi sirtius, quo Docti de cruditi nonacia ab ignaris auditoribus praedareturi denique infimam plebem in sui admira tionem rapiebat, & simul viris utcunque scio is ridendi materiam satis super luc largiebatur. Ne tamcn hac vanitate vicisse, aut ex Rabbinorum numero Mosem aliquem aut Salomonems: crederet , rogauerunt Salesium Concionatores Catholici Caballi uti iam incolentes , uti scripto Viretum in sanam mentem reducere dignaretur, insolentemquc Bardi hominis vanitatem pia, si is, consularet. Id egit Salelius meditatione bi cui in Apostolorum β' .i S mbolum, in qua duodecim paragraphis ad totidem fidei articulos respondentibus Dominici corporis in Eucharistia verit tem, iis quo nobis Apost oli credenda propos uertant, rasormemese fortis limis rationibus demostrat. Mandari typis curauit pro

tinus,& in pnblicum spargi, adhibito in libelli fine sui nominis

anagrammate, quod ipsemet idiomate Gallico, & ad rem optime construxerat, unde S fidelis ad finem esse, d ibesii auctior o cca

ron urandiam sistam Con

136쪽

Liber Artius. II 7 nosceretur. Volauit haec meditatio Lutetiam Parisiorum usque, quam Dion vi ius Binetus in publicum bonum suo etiam subdidit praelo. Sed Viretus de sua hic scrio apud Tononenses fama agitatus, eam modis omnibus impugnare conatus cst. Clui itum Dominum praeter naturae ordinem factum dixerat Salesius, ohaeresimi Minister amens exclamauit : Sed castigauit Salesius ignorate adductis sui dichi probationibus no disputationc publica,neque enim illuc unquam adduci Virctus potuit, sed scriptis victilina epit lotis, per quas ubi constauit, Factum C in illi corpus ex Virginis semine, in virginis ventre mansisse : Lacte nutritum Virgineo: Spiritum sanctum supervcni se in Virginem: Foeminae Virginis semen serpentis caput conterere: Chri istum Dominum absque virili opera cX Abrahamo Davide desiccndille ue cum dem factum quidem similem nobis, sed non simili modo, nec nisi quantum placuit, dc ubi adducta est Diui Ambros ij sententia. qua dicit. Liquet igitur quod praeter naturae ordinem Virgo generauit, dc hoc quod conficimus corpus ex Virgine est. Quid hic

quaeris naturae ordinem in Christi corpore, cum praeter naturam

sit ipse Dominus Iesus paratus ex Virgine 3 Erubuit V iretus, de ubi in Ioviniani haeresim se lapsum dum subterfugia huc S illuc

quaei Cret, apertumque Virginis uterum diceret, Saleiij indicio cognouit ignominiosam cora suis palinodia canere coactus cist. Haec clim diu secti ipse Petrus Fornerius primus Tononesis Co-sul perpendisset, conuenissetque Salesum, Caluinianas ineptias detestatus , Romanae fidei prosessionem emittere postulauit. Rem agebat sane prudenti &. maturo viro dignam, se quae magnum conuersonis Caballianae operi incrementum allatura orat P ublicae authoritatis Neophilum,publice etiam & solemniter in maiorem Ecclesiam abiurationis faciendae , dc emittendae professionis causa ducendum Salesus arbitratus est. Conuocatis igitur nouis omnibus Catholicis perrexit ad illius dexteram in sacras Diui Hyppoliti aedes: scd ecce dum appropinquat, populus haercticus in seditionem pene versus , arreptis saxis non sine multorum laesone plateam perplucrunt ό Immunis non fuit Salesus, scd lcmplo proximus sereno vultu, subridentibus oculis, de verborum potenti teneritudine ita starentes coercuit, ut miraculum fecisse qui insanos populorum tumultus experti sint, nos, semcl ppo star ntur. Abi uini a Fornorius bae inclis de

137쪽

confessis ad Sale' pedes peccatis, sacraque communione sumpta,nolle se iam dixit Tononensem urbem a maiori & nobiliori parte, quandoquidem Uci gratia Catholicus erat, Haeretii ameenseri seu denominari: sed dandum cile absolutum conuerso nis nuntium Supi cmo Pontifici, qui rem illam tantopere ardere dicebatur, de reuera scriptis ctiam ad Serenissimum Ducem Antistitemque Gebennensem litteris, testatus fuerat. Hallato igitur hac de re Concilio sic omnium nomine scripsit Salesius Sanctis-λ sim simo ac Beatissimo Patri Clementi octauo Pontifici optimo, in εὐ- se in ximo, Humillimi scrui ac deuotissimi in Christo fili) Tononenses bis Ton incola: Catholici. Quod nos ciues non ita pridem errantes, Pa- - .r ter sanctissime, nunc autem ad caulas Christi reuersas tanta sollicitudine ac charitate Tua Sactitas complectatur, sicuti ex litte- .ris amantillimorum nostri virorum qui in urbe versantur,ac pi Psertim ex Archiepiscopi Viennensis ad nos aduentu cognoui

mus: Illud ipsum cst proculdubio, quod ab iis qui nos per Euangelium Christo genuerunt, statim initio audiuimus: unum esse nimirum in terris Pastorem maximum, cui sic absolute, sic indis inche suas oues Christus commiserit ut planum sit non aliquas designasse, sed assignasic omnes, cuique proinde, praetcr. instantia quotidiana, sollicitudo sit omnium Ecclesiarum : Principatum namque Apostolici Sacerdotij, bc zelum tali congruentem fastigio, in Beati thidine Tua agnoscimus: luam propterea, Petri cuius tenet sedem, vices Ctiam in eo vel maxime sustinere laetamur, quod ovibus non praeesse tantum, sed praesertim prodeste velle videamus: Omnibus sane; nobis autem seorsim quam in

pensissime. Qui ob id ad pedes Beatitudinis Tuae prouoluti gna'

tias agimus quantas possumus maXimas, precamirque ut ea b neficia , quibus iam nostram hanc Prouinciam nosque auchiores facere animo des hi nauit Apostolico, pergat promouere, neve suam clementiam ullo unquam tempore, nobis deesse patiatur. Sic cnim fiet, ut quemadmodum munere, sic immortalibus me ritis sit beatissima ita Deus immortalis Sanctitatem Tuamquam

, , - diutissime Ecclesiae suae seruet incolumem. Labente inter haec Ciso O- tempore Quadragintadiati ieiunio hactenus Tononi incognito per Cincrum super capita aspersionem Sc concionem sacram, GH; H. Salesius initium dedit singulisque postea diebus continuauit e

scacissime , nec id tantum agebat in ici essi vir siudij, verum

138쪽

Liber Tertius. Ita etiam pomeridianis horis diei Dominicae conuocatis, non pueris dumtaxat, sed & ipsis senioribus doctrinς Christiane pulchri

tudinem & soliditate Cathechillica methodo exponebat, unde sane ingentes Conuersorum manipulos in Ecclesiae Gatholicae congerebat horrea Messor diligentissimus, Diebus vero duobus aliis in Hebdomade Saccrdotibus quos aduocarat, caeterisque benevolis conscientiae casus ut vocant magno fructu explicabat. Qui Vitelum vel ipsa soli diei Dominicae concione pene cXanimem' pridem aduerterant. Cum Salesium viderent nullis unquam irangi laboribus, quin imo vehemcntiori semper motu serri diuinum in ipso manere auxilium fateri cogebantur, quae causa crat ut languidos in finem Ministros accusarent, pςr hunc tramitem in ampliorem veritatis Catholicae viam trans euntes Haercticam deserebant prauitatem : Exierat iam pene Quadragesima cum militares copiae Francisci Comitis Martinen ij Sabaudiae Producis venerunt in Caballium, in iis ut nemo non erat Catholicus, ita Salcsj sermones avidissime omnes CXceperunt, tantamque induerunt existimationem ut apud illum ad Christiani debiti satisfactionem Paschali tempore peccata plangere voluerint. Audiuit poenitentes Salesius mira cum mansuetudine , charitate& patientia , necnon seria quinta in C ima Domini, Sabbatho sancto,& ipso solemni Resurrectionis die communione sacra rccreauit. Miles quidam Confessione facta cum ad aliorum forte consuetudinem qui sumebant ictata ccitum, communionis ad quam accedere eo die statuerat iminc mor buccellam panis sumpsisset, hausiisetque scyphum,& poli' modum nihil praetcrea cogitans, elapsa semihora ad sacraria mesam Angelorum panem comesturus accellisset, comedissetque reacra,cum socij saeuis idcirco obiurgationibus afflixerunt, unus praesertim ex iis, qui in societate praefecturam habebant i Quid egisti miser inquit Quid mentis oculos fascinauit, ut nescires laicinis tam im Dominicum corpus exhiberi 3 Peccasti procul' dubio grauissime. Tachus ingenti dolore miles, non in lachrymas modo, verum etiam in horrendos crupit ciulatos: Me mite runt eae clamabatd An tanti peccati veniam obtinero potςro ZHei mihi i Quid cogitabam maledictus , cum tam graue ficinus perpetraui 3 Rapiebatur in furorem Diabolicis susurris incitatus, ec desperationi proramus sociorum animos horrore commoue

sacerdote moralem

militum consessa nes audis

139쪽

visererat

Frant leus ad Martinenguium, pro cabal . Eanis re

.ibitur.

12o De et ita T. Francisci Sosii

bai,cum is idem, qui obiurgarat, animae timens, ad bonum PDtrem ut iret lic vocabant Salesium in cohortatus est. Ivit Miser, δίvbi cubiculi superauit limen, acerbius quam antea fietibus quς- stibusque indulgens, ad boni Patris pedes ciaci gumeno similis procubuit. Nequibat prae contritionis magnitudine loqui, imp dientibus vocem singultibus.Tum Saleiicis Et quid hoc λ fili misinquit. Quae tantorum motuum causat Bono sis animo, ego quid pro te poti um3Grande scelus commis pater cxclamauit aerumnosus miles. Quid vero subiecit Salesius, an mileti corde Deum nescis3 Ego, retulit ille, sumpto ientaculo Commu 'ionem ctiam sumpsit,hei me perditum, nisi opem feras Patet deliniuit blandi liis pcnc amentem Salesius, ac vi coepit mansucscere , num id sciens secisset, interrogauit)Respondit,inconsiderate actum a se, malle que deinceps millies mortem oppetere, quam in similem incidere offensam.Tiinc,vade in pace illi,dixit Saleiius ignoscit tibi Deus, qui cor contritum humiliatum nunquam despicit. At saltem,retulit illo, intringe mihi quam voles poenitentiam, o Domine Recitabis senaci inquit Franciscus Orationem Domi nicam,& 1 cinci Angelicam salutationem. Confide iam, & tuas ctiam pro me apud Deum preces ne denega. I cccllit consolatione miles pleni stimus, tranquilloque prorsus animo, bonum. Patrem miris laudibus extollebat, nec deinceps, luatum per militat is disciplinae libertatem liccbat,ullam citis Concione omisit. Inter haec, nuntiatum est venturum brciri Martinenguium, ut caeSereniis mi Ducis impcrio, cuius in Sabaudia gerebat vices, non de rebus bellicis modo, sed& de pacis ac religionis actibus, quid agendum posset,prouideret. Parauit quac sibi videbantur cXpedire Salesius,scrioque suis cum filiis, ic restitu cnda prorsus religione Catholica his in Prouinciis apud Comitem tractaturus cia pectabat, Cum ecce Comitem ipsim Sancatharinianam arccinnon transgressiim, paucissimissique ibi permansurum diebus rolatum est. Conscendit mox in equum, noX licet iam atra quemuis alium terruisset,lantumque perfecit itineris, ut summo mane relictis ad Aruae Pontem Gebennensium moenibus, Viriacum peruenerit. Hic, pridie recessum Martinen guium frustra quaeri intellexit, quia tamen vel Crusiliis,vel Anicij sorte haesisse dii bitabat, veluti praecurrentem consequuturus, ad multam usque noctem iter secit, Tandemque per occurrentes passim viatores Mar

140쪽

Liber Tertius. ira Martinen tum,celeribus equis Camberium reuerti, certior factus,quo iacturam illam aliquo modo rcsarciret, Anicium , salutandi Praesulis optimi Claudij Granieris, cum illoque de rebus omnibus conferendi gratia venit, Salesium etiam ad Parentes

suae consuetudinis auidissimos perrexit, quorum amoribus & I U Am Congratulationibus recreatus, conscriptis de rebus suis articulis, τοῦ non mora Camberium profectus est. Pene fixerat in divcrsorio Camb, M. pedem, cum ii s suaseu in aedes Antonius Faber trahens, allatas, non ante multo, Serenissimi Ducis litteras, alias clausas,alias pa- --. tentes obtulit. Amplis smain continebant hae Religiosissimi Principis voluntatem,qua Gebennensi Episcopo, omnimodam ple- cambre nissimamque potestatem & authoritalcm dabat, luatum sibi cxpedire videretur, si aper Ecclesiasticis quibuscuque beneficiis in agris Caballiano, Galli ardens,Terni acesque ad Curiones, siue iam stabilitos, siue etiam ex arbitrio stabiliendos, alendos , &fouendos cariendi iure fiduciario , donec ad haec suum supremus Pontiferi praeberet consensum. Non defuerunt constituti ab Haereticis Atinistris, qui rem omnem in lites traherent, dicerentque in f rri sibi i 'iuriam. Salesum diris prosequcbantur,. &impropcriis: Vcsum ille sorti prorsus animo, sic egit Canaberi j vide ipsis, ctiam ui et Beneficia Ecclesiastica, Ministris assignatis , ἡ ' ispensionibus Vindiciarum addictionem obtinuerit, eoque pacto Q rectat cratis aliquQt nummis, aliquot etiam Curiones, aliosve Catholico Ecclesiarum cultui idoneos Sacerdotes aduocauit. Claudium Cheu alterium, Theodorum Varussium Gotidanum Cathedralis Ecclesiae Canonicum, Claudium Grandem Tallo- - Ciaa riensem, & ipsum Cathedr lis Canonicum, Doctorcs Theolo 'gos, necnon egregios Verbi Diuini Concicinatores. Praeterea Ioannem Maia rium,hactenus Parcecialis Ecclesiς Sancti Mauritij Martyris Boegiensis rectorem , & Franciscum Tabui sitim hactenus Ecclesiae sancti Theoduli oppidi Flumetensis Curi

nem , viros omnes maturos, & de pastorali onere optime meritos, qxiorum opera res fidei Catholicae mirum in modum brcui creueriint. Cheia alterius quidem a Salesio Bellaeuallensium Curam assumpsit,ac eorum parocciali Ecclesiae Beatae Mariae Virginis praesectus est. Vir erat de quo Salesius iampridem, & ab eo tempore a quo Theologicas suas conclusiones propugnauerat, optimam spem conceperat, cum idcirco voluit iplemet in poss

SEARCH

MENU NAVIGATION