장음표시 사용
551쪽
memorat etiam ut Pontifex caedem in Vaticana Aula a Georgio Vasa ro, velut vindicatae Religionis monumentum, coloribus describi jus serit, k FlaviumCardinalem Ursinum Legatum a Latere inGalliam dostinaverit, Carolum Regem,ut fortiter coeptis insisteret, admoniturum. Sed da lialcanseamus. Cum decennio post,Gregorius XIII Calendariun novum promulgasset, in hujus rei memoriam numismacusi m fuit, in quo tum caput Arietis florum lenticorolla exornatum,
tum Draconem in orbem circumvolutum,caudamque suam ore complexum conspicias, inscripto lemmate: ANNO. RESTITUTO. MDLXXXII. Ubi capite Arietis anni principium, cum scilicet Sol
Arietis signum ingreditur, 'floribus vernum tempus, Draconis figura perpetuas annorum revolutiones notari, dubio caret. Missi a Gregorio XIV,ibb ductu nepotis sui Siandrati, bigistis adversusHenricum IV Galliae Regem exercitus subsidiarii memoriam servat numus,in quo Pontifex vexillum militare nepoti solenniter committens, eumque cum benedictione dimittens repraesentatur, cum inscriptione:
DEXTERA. DOMINI. FACIAT. VIRTUTEM. i3 i. Cum pax A. 1398 inter Henricum IV Galliae & Philippum III Hispaniae Reges
Vervini, conciliante nomine Pontificis Clementis VIII Alexandro Cardinale Medicato coaluisset, cusum fuit numisma , quo duo Reges dexteos jungunt, ex quibus frumenti spica oritur,adlcriptis verbis: PAX. REIPUBLICAE. CHRISTIANAE. Quemadmodum & A. 16oi, cum inter Regem Galliae & Sabaudiae Ducem, interventu per nepotem Cardinalem Aldobrandinum Clementis VIII, de Marchionatu Saluciarum convenisset, numisma vulgatum est, figura Pacis crucem gestantis faceque scuta comburentis insignitum, addito lemmate: PAX. ET. SALUS. A. DOMINO. MDCI. Duo ex recenti sinis addidisse numismata pro speciminis modulo suffecerit,Alexandri VIII alterum, alterum hodieq; regnantis Innocentii XII. Illud me. moriae culum est novae insignisque bibliothecae Ottobonianae, quae in aedibus Eminentissinii Cardinalis Petri Ottoboni, sub praefectura Do - 'issimi Abbatis Blanchini custoditur, auspiciis Pontificis constitutae, quo Bibliotheca exhibetur, inque ejus medio mundi globus,cui aquila biceps insistit, genti litium insigne; cum lemmate ex Proverb. III, lyrSAPIENTIA. FUNDAVIT. STABILIVIT. PRUDENTIA. Hoc
munificentia pontificis erga egenos memoriae posteritatis consecra
tur,quo eapressum conspicitur Pontificium apud basilicain Latera-
552쪽
nensem Palatium , quod a Sixto V extructum, Innocentius XII pauperum invalidorum hospitium esse jussit, egenisque perpetuo addixit. Inlcripta numismati leguntur verba ex Ila. LVIlI. v. 7: EGE.
NOS. VAGOSQUE. INDUC. IN. DOMUM. TUAM.
Caeterum servata in his Pontificum numis inter alia depre. henditur memoria eorum, qui in Sanctorum ordinem fuere relati seu canonietati, velut Nicolai Tolentinatis. ab Eugenio IV; Didaci Hispani, a Sixto V; Franciscae nobilis matronae Romanae, & Caroli Bor-romet, a Paulo V; Ignatii Loyolae, Francisci Xaverit, Philippi Nerii, Isidori &Theresiae, a Gregorio XV; Andreae e Corsinorum familia orti, &Elisabethae Reginae Lusitaniae, ab Urbano VIII: ut recentiora
exempla praetermittamus. Nec exiguus num ortam se numerus o
fertiquibus Iubilaeorum solennitas notatur. Circa quam advertit inteealia Auctor, ceremoniam qua Pontifex portam sanctam reserat &claudit, primum in Jubilaeo ab Alexandro VI A. Isoo celebrato coepisse; nec ullam ejus memoriam ante hoc tempus uspiam occurrere. Tametsi enim numus etiam extet Nicolao V adicriptus, in quo porta
sancta ex presta est, dc inscripta verba leguntur: RESERAVIT. ET. CLAUSIT. ANNO .lOB. MCDL; hunc tamen monet proximis ela'psis annis primo fabrefa mim, & ad libitum efformatum, eoque spuri. um esse. Ast genuinus utiq; Alexandri num iis eis, qui tali essgie & inscriptione in memoriam Iubilaei A. 1 oo cusus est. Quod attinet Iubilaeum A. Isso peractum,videas numisma plane idem quum a Paulo III, tum a Iulio III vulgatum, frontem exhibens Basilicae Vaticanae, si ibscriptis verbis PETRO. APOST. PRINC. supra vero positis verbis
AN. IOBILAEO. M. D. L. Nimirum Paulus III Jubilaei quod instabat,
celebrandi desiderio flagrans, cum quae ad solennitatem illam require 'bantur, appararet, jamque Iubilarum indixisset, numisma hoc in an tecessum cudi jussit, duobus etiam aliis ad eundem finem, ad instan tem nempe annum sanctum pie celebrandam, publicatis, quibus porta sancti insculpta erat, cum lemmate consueto r JUSTI. INTRA BUNT. PER. EAM. Verum quominus destinata perficeret, mors in tercessit. Nec enim, quem in priore exprimi curaverat, quinquage' simum annum attigit Pontifex, die io Nov. A. 13 9 exstinctus. Ita que a successore ejus Iulio III idem numisma repetitum fuit, cum Q. Icania a Paulo I I apparata exequeretur. Porro in numismatibus
553쪽
Po tiscum crebra deprehenduntur eorundem elogia tum ob virtutes alias,tum ob studium exornandae publicis operibus Urbi impensum. Ex quo factum iit praeter numili nata ipsa huc specantia, alia et amoquam plurima publicorum aedificiorum ichnographica ac scenogra- phica monumenta aeri eleganter incisa, & magnificentia Sumnac rum Pontificum testantia, Operi huic inserenda curiosus Auctor censuerit. Unum luperest, de quo Lector Benevolus admonendus est, in praesenti opere istos quidem numos,qui speciatim ad fabricamTempli Vaticani pertinent, & peculiari justoque commentario, velut Prodromo a nobis jam mense Aprili A. 1693 pag. ro -2ir prolixe satis recensito, pridem ab Auctore nostro fuerunt illustrati, iterum exhibe.ri, addita etiam brevi explicatione ; ali vero,quae de ipsa fabrica dicta ibidem uberius fuerant,hic omitti . Ut adeo Prodromus etiam iste comparandus illi sit, qui opus integrum possidere desiderat.
HISTORIA POESEOS HETRUSCIS VERNACULAE, SCRIPTA
a JOANNE MARIO CRESCIMBENO,in At.: leuia Arcadum Alpo fibra Cario dicto, Custode Arcadiae. Romae, apud Chracas, I 698. q. Alph. 2. plag. s. T Ruditissimum laborem in libros plures dispertitus est Clarissimus Auctor,in quorum primo originem & statum Poeteos Hetruscae, in secundo brevia Poetarum elogia & judicia de iis repraesentat; tertio specimen Poetarum lib. II recensitorum exhibet; in quarto serie alphabeti poetas vita functos & prae caeteris memoria dignos sistit;quinto commemorantur commentationes variae vel ipsorum auctorum,
vel aliorum in poemata Hetrusca; sexto demum ac ultimo exequitur scriptores Artis poeticae, quique de variis carminum Hetruscorum generibus egerunt. Esse vero Nostrum Societatis Arcadum membrum,
vel ex titulo libri & additis in frontispicio ejus Societatis insgnibus discas, cujus leges in elegantissimis Iani Vincentii Gravinae opusculis vid. Acta A. I697, p. 7 seqq. )pag. I9I. eperimus. In praefatione ad Lectorem sub nomine Typographi ipse doctissmus Auctor tria de Poetis Hetruscis volumina se possidere testatur. Lib. I. p. 2 - 7. disputat contra Allatium, qui primum Poeseos vernaculae auctorem
554쪽
facit Ciullum: ipse in ea versatus sententia, non posse certiIm au'ctorem designari, nisi forte ex Pr vincia natales ejus arcellendi, quip pe ubi jam A. tioo sub Guillelmo VIII Aquitaniae Duce floruerit. P. IJ. versus 'eo uinos circa A. lo;2 coepisse tradit, dc his quidem Noster originem Rythmorum Italicorum adscribit. P. ir, i 8 varia carminum genera leguntur,ubi imprimis pag. i', ro multa de Sonulisseu Sonet tis annotat. P. J8 memoratur Bemardinus Rota, Poeta superiori fae. culo clarus, auctor Eclogarum Piscatoriarum. P. 75 discimus, Poe-seos Italicae ad pedes Latinos exactae auctorem feculo superiori fuisse Claudium Ptolemaeum, qui circa A. i339 floruerit. Lib. II, p. 8 elo'. gium invenies Gmdoms riretin , auctoris poeseos nitidioris,qui vixit circa A. ir o; pag. 86 illustratur vita Dansis, pag. 8i Petrarchae, pag. 93 Anari, pag. 9s Joanni Pici Mirandulani, pag. 96 Sannazarai A. 3438, d 28. Iul. nati, cujus natalem Academia Arcadtim,quae ex ipsius Arcadia surrexit,celebrat. Recententur porro pag. 27 Petrau bem btu, pag. 98 Ludoricin Ariosi , pag. 99 Balthasar Casilionem, p. IOO
Meronymus Fracastorim, de quo, quod ore caruerit, cum nasceretur,
leges apud AEgidium Menagium in Anti-Baii l. T I. p. 372; p. lo I. sqq. Victoria Columna,Ferdinandi Avali piscariae Marchionis, clarissimi faeculo superiore ducis, uxor, p. lol Veronica Sambara , p. lG6 Franc. Marius soleta, p. IOZ clauium Ptolemaeim Io8 Bened ejus marchim, pag. Ilo Bernar m Ta ἄπι, p. III Speronim, pag. I26 Nicolaus Fran-cω, p I 27 P. Hieronymus Aquaviva Dux Atri, cujus operum editionem promittit Noster, p. IS Michael Angilus Buon rota, cujus opera inedita pariter se publicaturum Auctor pollicetur, p. 136 Annibal Carin, p. i3 9 Ludovicus TansiiDN, Poeta miles, p. 14 Torquatus Tassu, cum quo Poesis Hetrusca cecidit, & cujus primus Amyntae chorus inter vernacula Italorum poemata primas fert, pag. iq seqq Mtonius Ongarus, qui a via regia deflexit, quod vulgi magis plausum spectaret, quam nominis immortalitatem, pag. i 8 seqq. D. Baptisti Maranu , corruptor eloquentiae ligatae, p. Iq9 ONavius Einuccius pag. i3o Baptista Guarinus nimis floridus, cum quo extinctum, quicquid ex aureo Poeseos saeculo supererat, p. isi Gabriel chiabrera, in dithyrambicis inimitabilis, infelix in reliquis, Sonulis praesertim, p. IJ2 Ma-phaeus Barberinus masculam sectatus poesin, p. 1 ψ Hicronymus Preti,
555쪽
non ulque adeo puritatis studiosus ibid. Claudius Achi inus, turgidus, p. 16o Iulius fio stliosis, p. los Pyrrhus Schetlinus Canonicus Consentinus,inter restauratores Poeseos primo loco nominandus, denique p. I68 Franci Redi centenarium Poetarum numerum explet. L. IV. p. 29o Thomas Cambiator Regiensis primus Traductionum Hetruscarum auctor. AEneidem Virgilii transtulisse narratur. Lib. V. p. 297 - 3os Auctor nullum, excepto Petrarcha, prolixius recenset , quam Dantem, ejusque Commentatores,Censores & Hyperaspistas addit. p. 3o7 - δῖ6 Petrarchae, & pag. 3ra 327 Ariosti Commentatores enarrat. p. 33J Tractatum de venuitate Poeseos vernaculae promittit.
p. 33 pe rsequitur lites Annibalis Caridc Ludovici Castelvetri. p. a I-3 2 Tassi Commentatores, p. 33 3y9 Marini Censores & defensores, p. 3S9-ῖ6i Guarini Interpretes, Aristarchos, Apologistas recenset. p. 368 Garopolum Poema suum de Carolo Magno ipsum subcensuram vocasse, ut tanto majori fama gauderet, tradit. In Ap. pendice Lib. VI Noster de laudibus agit olim frequentatis,de quibus adisis D. Lucium de Regno Dalmat. Lib. II. c. 7. p. 73 ' 7J, ubi observat Trugurii, Spalati, Justinopoli adhuc hodie cani Fresi. Glos . Latin. Tom. II. 6I. seqq. De caetero doctissimo Auctori partam hoc ipso erudito labore laudem gratulamur; vitamque ac vires ad majus,quod promittit, opus, cui hoc veluti specimine prolusisse videtur, apprecamur,ut vel ejus etiam laudatissimo exemplo, nationes aliae ad vernaculam unicuique Poesin diligentius excolendam, ejusque originem de progressum enarrandum incitentur. -
Mishna,sipe Totius Hebraeorum ueris, Rituum, tiquitatum N Legum oratium S siema, cum Maimonidis N Bartenorae Commentariis integris re pariorum Notis. Latinitate donaris ac Notis Hus vis Guillelmus Surenbustus Pars. I. Amfleiadami apud G. α I. Bostum, t0J.fol. Pars II. ibidem apud eosdem, is .fol. Melinges d' Histoire de Litterature, recueillis par M. De VigneusMarvisie. A Paris, cher Augustin D signe, H .ra.
Les oeupres de Platon traduites en Francois avec des Remarques. Et laVie de ce Philos hs,apec ι' exposition de s Philosophie. A Paris
556쪽
calendis Decembris, Anno M Dc MIXIS. EUS II HIERONTMI, STRIDONENSIS PRESBITERI,
Operum Tomus secundus. Studio JOANNIS MARTIANAT, Hesbyteri Congregationis S. Mauri. Parisiis, apud Io. de Nuljy, 169'. fol. Alphab. 9.
QVi prim*m tomum Operum Hieronymi, Bibliothecae Di
vinae titulo insignitum, & a nobis in Actis hisce A. 16ys p. 98 seqq. late recensitum, evulgavit Doctissimus Martianaeus, acrem nuper nactus fuit adversarium in quodam Richardi Simonii nepote,qui in libello aut epistola potius e Simonii Commentariis excerpta,& Coloniae sub hac inscriptione, Critique du Livrepubliepar les Moines Benedictins de la Congregationde S. Maur svile iitre de BIBLIO THEI UE DIVINE DE S. D. ROME, hoc ipso anno impressa, modis omnibus ostendere annititur, frustra Hieronymo attribui, quaecunque in isto tomo contineantur. Quod quidem quomodo laturus sit celeberrimus Editor, imposterum fortean dilucidius conssabit. Nobis in delineando tomo Hieronymianorum operum secundo, qui lucem nunc aspexit, occupatis esse impraesentiarum licet, cujus faciem nosse, non injucundum Lectoribus nostris, uti opinamur, futurum est. Edito nimirum jam utriusque Testamenti sacro contextui libros Commentariorum in Legem & Prophetas subnectendos, & hos, quicquid secus visum fuerit aliis, epistolis beati Patris moralibus praeponendos esse existimavit. Sed cum ejusdem liber unus de nominibus Hebraicis,alterque de situ& nominibus locorum Hebraicorum,pςncrales velutCommentarii in omnem Scripturam sacram nu*cupa'
557쪽
ri mereantur,Etymologicus quidem alter, & alter Geographicus,hine eos primo statim loco collocat. Mor tamen duo haec opuscula excipiunt Quaestiones Hebraicae in Genesin, quas solas reperire se potuisse testatur, quamvis aliarum iii caeteros libros sacros Hieronymus ipse saepius meminerit. Deinceps,cum partes modo nonnullas plurimorum divinorum voluminum ab eodem expositas teneamus,Epistolas omnes Criticas a Genesi usque ad librum Ecclesiasse in unum collectas,& juxta ordinem librorum dispostas sistit, ut adeo,quantum seri potuit, integram commentariorum Hieronymi seriem in hae editione invenire possimus. Singula vero opuscula ex fide plurimorum codicum vetustissimorum se emendasse,tantamque se in hoc negotio diligentiam adhibuisse scribit, ut dicere haud vereatur, Hiero nymum ipsum propria quasi manu correxisse& restituisse in hac editione,quodcunque in veteribus libris antea descriptis corruptum fuerat. Nullam quippe tutiorem esse possedc magis Hieronymianam restitutionis librorum viam atque methodum, quam Autorem ex Autore castigare, eumque mutua exemplarium veterum ac novorum
contentione facta, ad primigeniam integritatem revocare. Cui industriae cumrealtera accesserit, collatio scilicet quamplurium Hieronymi locorum similium, quibus invicem illustrentur saepius sententiae, ac variantes eo dicum lectiones in unam genuinam concilientur, nihil desiderari poste,quod ad perfectam textus cujusque emendationem & restitutionem neces arigni arbitreris. Multas quoque ad res perutilem, imo &pernecessariam esse notitiam chronologiae operum Hieronymi deprehendens,quandoquidem vir sanctissimus diversa vel contraria diverso tempore scripserit,aetateque major plurima, quae juvenis ediderat, mutarit, idcirco in eam indagandam haud mediocrem operam impendit. Libros videlicet Hebraicorum nominum & locorum,ac quaestionum Hebraicarum inGenesii,conditos eodem tem
pore fuisse existimat, iisque annum 388 aut circiter assignat. Epistolam, quae sequitur, ad Damasium Papam A. 383, ad Evangelum δ' , primam ad Fabiolam A. 396, vel δ97, alteramque vix ante A. qOO, ad Dardanum qi , & Vitalem Presbyterum 39J,ad Sunniam & Fretelam floJ, cunctas ad Marcellam & Paulam Romanam 38 , ad principiam 398, ad Cyprianum post A. 389, Commentarios ad Ecclesiasten A. i83 vel ι89, Translationem Homiliarum Origenis in Canticum Cantico
558쪽
rum A. ir; vel circiter, epistolam denique ad Rufinum Romanum post
A. 398. conceptam demonstrat. Atque haec singula, quae breviter hac tenus indicavimus, pr ixiori stylo prosequitur Martianaeus in praefixis tomo huic protegomenis; ubi &istud agit,ut eruditionem Hiero. nymi evehat, eamque contra Criticorum quorundam,& Simonii imprimis, objectiones vindicet. More autem suo singulis propemodum paginis notas aliquas subjecit Editor, inque iis jam varias diversorum te Xtuum lectiones, jam hujus illiusve dicti interpretationes, jam alsa passim notavit & re censuit. Ast spatium multo amplius occupant Praefationes sive Commentationes,quas tractatibus his addidit,& e quibus summa quaedam capita huc uansferre operae pretium existima inus. Quemadmodum nempe libri de nominibu Hebraicis tres simul Scriptores fuiste innuit, Philonem Iudaeum, qui nomina Hebraica Veteris Testamenti Graece fuerit interpretatus; Origenem, qui omissa a Philone, utpote Iudaeo,suppleverit, nominaque Hebraica Novi Testamenti addiderit; tandemque Hieronymum, qui plurima emendarit ad fidem Hebraeorum fontium, quae in Philonis aut Origenis exemplaribus Graecis depravata jacuerint: ita,quod alias non facile dictu apparuit, quaenam sint Philonis, quae Origenis,quae Hieronymi in isto libro, distinctius ostendit, &post allata quaedam M Sta antiquiora, in quibus Lexica Graeca nominum Hebraicorum reperit, eruditionem Hieronymi in rebus Hebraicis laudat, librumque istum nominum ab utilitate sua pluribus commendat. Circa librum de stu & nominibus locorum Hebraicorum,Boniseriana subinde diligentia gratum se uti voluisse innuit, cumque istum librum ex Graeco Eusebii textu sic transtulerit in idioma Latinum Hieronymus,ut literarum alphabeti ordinem in nominibus Hebraicis rite collocandis sermoni Latino accommodarit, utut ab Eusebio Graecus usurpatus fuerit,ideo nec ipse Eusebio Hiero nymum, sed huic potius istum accommodare, Graecarumque literarum ordinem ad Latinum revocare voluit. Insuper Graece nescienti
bus indicaturus,quaenam abHieronymo addita sint ad Eusebium Graecum additamenta . illa in Latino contextu uncinis inclusi, notas ta .men istas omisit, ubi ea ex absentia Gryci contextus in altera paginaesare satis a quolibet internosci possunt. ' plura etiam, quae in Bon- fieriana editione typographor uni imperitia corruperat, notavit, re
saeuit & supplevit. Libro isti subjunxit Geographicam tabulam ex
559쪽
operibus Nieronymi concinnatam,e qua facili negotio internoscatur illa terra sancta, quae tempore Eusebii & Hieronymi viculis, castellis urbiumque nominibus recentioribus, haud parum discrepavit in superficie ab ea,quam Josua victori populo distribuit Libro Quaestionum Hebraicarum in Genesin notas prolixiores subjecit, inque istis ea loca examinat, in quibus vitium admisist e,aut imperitiam suam prodidisse Hieronymum, statuant recentiores Critici. Sigillatim vero, quid circa translata ab eo verba Gen. I. a. II. 8. III 6 17. VI. a . XIII. Iq. monitum a nonnullis deprehenderit, allegat, & Hieronymum quantum potest, tuetur. Quod Epistolas Criticas spectat, sive eas, quae ad explanationem Veteris Testamenti pertinent,monendum hoc in loco ducimus,quod eandem illam ad Sutiniam &Frete im,quam in prodromo Divi Hieronymi jam A. i5yo edidit, hic repetere haud fuerit dedignatus. Ad commentarium in Ecclesiasten eandem attulit diligentiam, quam ad superiorem Quaestionum Hebraicarum librum. Istum etenim non minus, atque hunc, Richardum maxime Simonium observationibus suis criticis impugnasse queritur , quas tamen inertes ex se& male sanas ac Hieronymo iniquissimas appellaeaque de cauta ad eas strictim refellendas teneri sese opinatur. Duas Origenis homilias in Canticum Canticorum ab Hieronymo latinitate donatas posteaquam exhibuit,Origenis Hexaptorum partem non minimam subjungit. Nam cum eorum hodie nec volumina,nec par tes, nec saltem laciniae aliquat superstites inveniantur in manuscriptis aut editis libris, magnum istud damnum resarcire toto cogitare coepit animo, cum occurrentes haberet in suscepta operum Hieronymiano rum editione & Hebraici contextus, & Graecarum versionum, e qui' bus Hexapta constabant, recitationes frequentissimas. Sane quicquid nunc restitui potest Hexaptorum, tόtum illud ab Hieronymo mutuandum venire censet, quippe qui non solum propriam nobis ediderit sacrorum Bibliorum translationem, sed veterum quoque Graecorum
Interpretum saepissime recordat uuingentem verborum ac versuum
Scripturae copiam suo ordine in Hexaptis positam & descriptam sub ministra verit. Quamobrem cum multa huc pertinentia excerpsisset ex Hebraicis Quaestionibus in librum Genestos, plurima quoque epistolis criticis & ex commentario in Ecclesiasten, integrum tandem volumen Hςbraicorum locorum denuo revolvit, & ex eodem
560쪽
sylvam nominum propriorum,quae tanquam appellativaAquila, Symmachus & Theodotion interpretantur, in Hexaploruin excerpta suo ordine digessit. Graecas interim voces nonnullas Graece reposuit, ut- ut Latine tantum apud Hieronymum legantur. Ubi vero omnes in terpretationes Graecas diversas recitatas invenit, excepta illa, quae est
Theodotionis,persua sum sibi habuit,in ipsissententiis Theodotionem non discessisse a IXX Interpretibus, e quorum proin columna defeetiim illum supplevit, sed ea tamen supplendi licentia & in Theodotione 'di maxime in Aquila dc Symmacho ratissinie abusum se fuisse profitetur,ne pro Graecis interpretationibus conjecturas suas subdole
Atque hactenus memoratum a nobis est, quid circa ea opera Uarissimus Martianaeus in hoc tomo praestiterit, quibus nomen Operum Hieronymi genuinorum deberi statuit. Iam igitur & eorum mentio injicienda, quae supposititiis accenset. II te in peculiarem constipavit appendicem, sed eam iterum nonnisi expositiones aliquot
librorum sacrorum comprehendentem. Harum vero sex sunt,utpote
epistola de decem tentationibus populi Israel in deserto; in Canticum Deborae commentarius; in libros Regum, itidemque in Parali. pomenon libros quaestiones Hebraicae; in librum Iobi interlinearis Philippi expositio; tandemque in Psalmos Davidis prologus, commentarius & epistolae. Opuscula duo priora, quoru alterum jam olim editum,alterum hucusque ineditum dicit,pro genuinis agnoscit foetis bus antiquissimi illius Scriptoris Hebraei, de quo plura dixerit in pro- legomenis ad Bibliothecam Divinam, Cons. Acta nostra cit. loc. p. Icy.) & cui quaestiones quoque Hebraicas in libros Regum & Paralipomenon, Hieronymo vulgo,sed male tribui solitas adscribit. Inter- linearem in librum Iobi expositionem Philippo presbytero tribuit, discipulo Hieronymi insignique ejus auditori & amico, eidem illi,cui
debeatur commentarius in Jobum, a Io. Sichardo Basileae A. I 27 editus, & e quo commentaria etiam in Jobum,quae nomine Hieronymi circumferantur, tota fere, paucis detractis & additis, confecta sint. Praesentem vero expositionem interlinearem hactenus ineditam pronunciat,& eam breviorem esse dicit in multis, quam sint commentaria modo nominata, in paucis autem aliquando prolixiorem, maxime
ad finum operis,ubi quaedam addita legantur, quae in editis non repe