장음표시 사용
521쪽
bantur. Rituum enim Curia, instituta deliberatione, primo anceps consilii pependit, Imperatoris hinc erga Christianos propensione, illinc avito in religionem odio, Assessores in partes trahente; prae.
valente tandem odio,in hanc sententiam concessit: Temptam in urbe Hamicheou, aliaque hinc inde in imperio extrud D, inflatu, quo tunc forent, restauenda s solisque Europaeis liberum prectim N cui tu dirini exercitium iv iisdem conceden um esse; quam Imperator sua deinde au.tpritate confirmavit. Hoc eventu perculsi patres,ad cubicularium Chao denuo confugere,& lamentabili oratione in sinum ejus deposito dolore suo, tergiversantem,& indignationem Principis veritum, tandem compulere, ut eidem luctum ipsomna quam expressissime exponeret: qu0 officio eodem die, Imperatore Pchinum, ex suburbano quodam praedio, quo animi relaxandi causa diverterat, reverso, ex fide defunctus est. Imperator praesentibus aulae officiis,obstinationem Sinensium adversus postulata Patrum detestatus, Chao in mandatis dedit, hos suis verbis solaretur; se enim curaturum,ut desiderio ipsorum satisfiat. Re postmodum cum Principe Sosano communicata, cum hic causam religionis strenue & plus quam a pagano expectari poterat,perorasset, tandem decrevit, Curiae Rituum revocandam esse modo latam sententiam, novamque in gratiam Patrum ferendam. Hunc in finem Sosano imperavit,ut senatoribus Curiae & Colati injuriam,quam Euro- - paeis facerent, ob oculos poneret,eorumque animos ad mitiorem seu-tentiam disponeret; cui obtinendae nihil, denique inquiit ibi aeterea .
opus est, quam ut qua mibi modo dixisti,apud ipsos bona e repetas. Pro nissime id in se recepit SosanusIT ibostrivit Usque confidenter loquar, quando nihil quicquam metuo i, nec bonam causam defendentem oratio disciet. Eodem ipso die peculiarem gratiam Grebinnio Ac Bouvetosamarus Imperator, elogium eorum, in grandi tabula descriptum,i
museo suspendi curavit, quo mathematicis operis vacare consueverant: posteroque die, quid in gratiam ipsorum sibi constitutum es Ietper chao in aula exponi voluit; quodque, ne quid impedimenti aut contradictionis instituto suo posset intercedere, solis Tartaris Constaliariis exclusis Sinensibus de quorum iniquiori animo parum sibi pro mittebat committere decreverit. Susanru
522쪽
MENSIS NOUEMB. A. M DC XCIX. 4ρ
Sofanus interea partium suarum omni studio satagere conten ait; primariis Senatoribus super hac re prius sigillatim conventis. I ipsa deinde Rituum Curia, consessuque citiorum, tanto fervore vi &eloquentia, tantisque argumentorum momentis causam hanc egit, ut omnes,etiam pervicacissimos,in suam sententiam pertraxerit. Omnes p. Ita. unanimi consensit statuere, solidam libertatem praedicandi Evange-
, lium Missionariis, subditis vero idem amplexandi & profitendi, indulgendam esse: citraque moram se junctim accinxere concipiendo hujus formulae Edicto,quod Imperatori postea offerretur. Imperator accepto per Monum rei ex voto suo gestae nun cio, mutata de excludendis Consiliariis Sinensibus sententia, in pleno Couorum & Curiae Rituum conventu negotium expediri peculiari p. Iῖλmandato jussit; in quo diserte testatus est,tegem Dei summa cum injuria tanquam sectam perniciosam & erroneam traduci,& hoc nomine prohiberi. Coacto hoc Senatu, in praesentia Diani discussis omni. p. 18 bus hujus causae argumentis,in sequentis formulae Edictum,quod autoritate Principis postea in legem publicam Imperii abiit, concessumpst. Ego, vestersubditus Coupatat, primarius Praesei Curia supre- p. 33;
ma Rituum, oe caput plurium aliorum Tribunalium, Majestati Vesracum debita veneratione libesium hunc ossero,'s Vestrae M satis subjjecti me exsecuturus. Consilium inirimus,ego meiqae Uessores, supra negotio, quod a Majestate Vestra nobis commissum est: comperimusque, Europaeos hos vasa maria trajecisse, sab extremis terrae oris advenisse, adPectos summa Vestra sapientia, oe incomparabili ilia virtute, quae populos uηipersos demulcet, eosque in ossisio suo retinet. Praefecti sunt illi hoc tempore Apronomia re Tribunali Mathematico. Mem solicito si disse applicuere conficiendis machinis bellicis, quarum usu uit in novissimis belgis civilibus. Suo tempore una cum Legatis nostro pangenda paci cum Mosopitis Nipdctou mi sunt,medium i invenere negotio ligi feliciter conficiendo. Denique ingentιbus ossciis praesitis de Imperiopsi esunt meriti. Nunquam hucusque Europaei qui in provinciis com morantur, delati sint alicujus facinoris, aut turbarum excitatarum . Doctrina quam profitentur, non est prava, nec apta ad seducendum populum, aut concitandos tumultus. Permittitur promscue omnibuwIrequentare templa Lamas, Hochan es Taosse; intredicitur re
523쪽
accessus ad templa Europaeorum ,qui nihil adversuι leges committunt: id . quod rationi non videtur convenire. AEquam ergo est, ut omnia templa in Imperio eo inflatu, in quo antea constituta erant, relinquantum universim omnibus permittatur, ut eadem frequentem, Deumque adorent ;nec uis posthac eam ob causam quisquam mole suι fit. Experim- mandatum Vestrae Majestatis, ut Edictum hocper totum Imperium executioni mandetur. Actum per Ministros in Senatu, tertia die secundae
Lunae rigesit oprimo anno imperii Cam-hi ; hoc est,rigefimo Martii anni 1692. simul atque Imperator Edictum hoc confirmavit quod factum die perendino Tribunal Rituum idem Proregibus provincia tum transmisit, ut consuctis ceremoniis in omnibus locis ipsorum jurisdictioni subjectis, hoc est pro tribunalibus pene roco publicari curarent. Tenor praecepti sequens fuit: Proregesprovinciarum, reciapite hoc Edictum Imperiale subjectissime; re quam primum ad ma cvs ras perpenerit, idem cum attentione perlegite, observate, nec quis quam, quominus exactissime executioni mandetur, omittite: curate μjm exempla describi, eademque ad omnes urbium rectores mittite rosque eorum,qua a vobisgesta sunt, certiores reddite. Caeterum quo Christianorum applausu Edictum hoc per totum Imperium exceptum sit, quemque effectum, in convertendis plurimis Sinensium, etiam Mandarinis non infimi ordinis,habuerit, B. L. ex ipso Autore cognoscet. Quod vero pacificationem ,Sinenses inter & Moscovitas, cujus supra meminimus,attinet, ex Autore nostro historiam ejus meminrasse non abs re erit. Nimirum inter seculi hujus res admiratione dignissimas jure optimo censendae sunt, tam amplae Orientem versus provinciae citra ullum belli strepitum, aut vim armorum, a Moscis acquisitae. Nunciantibus enim ex Sina Iesuitis Gallis,quos Rex anno 1683 eo ablegarat, bellum Sinensibus cum Moscis intercedere, missisque ad utriusque Imperii confinia plenipotentiariis, utrinque de pace componenda agi ; instar prodigii vix creditum, interque paradoxa Geographica habitum,inter has gentes de finibus invicem contendi ;utut res sit omnium verissima. Vergente enim seculo proxime lapso,quidam ex Siberiensibus martium Zibellinarum venatoribus consilium iniere, de petenda Rus sia.
524쪽
ha, ibiquc exponendis pellibus Zibellinis. Has cum longe praestantiores hactenus prostantibus Mosci c nerent,advenas hos amice habitos, donisque oneratos, non solum ad commercia ulteriora invitarunt; sed & consortio cum ipsis quaesito, nonnullos eo venatum, terrasq; illas exploratum miserunt. Hi ibidem nec oppida, nec pagos, nec fixas habitationes, sed palantes tantum hominum greges hordasyex adverso copiam pretiosorum horum animalculorum ingentem,lu.crosamque venationem offendentes,rem Principis sui notitia dignam rati, negotium detulere Ducis Theodori assint,rerum summam tunc tenenti, Poristo Boru Gourino ) qui jam tum consilia agitans de occupando Principatu, tanti rem aestimavit, ut missis in Siberiam legatis,
gentis amicitiam ambiret, eamque ad foedus ineundum invitare , .
Hi abductis seςum in Rustiam quibusdam hujus nationis praecipuis, iisque optime habitis, incautis hullique cum hominibus exteris hucusque commercio assuetis, & per ipsos toti deinceps genti, facile persuasere,ut potestati imperioque Rustorum Monarchae se submitteret, valida illius protectione inposterum fruitura. Atque sic Russis,cum
novis his civibus permixtis, occa sio nata percurrendi pro lubitu va- .stam illam Tartariam, cujus hucusque solum nomen innotuerat. Suc. cessu itaque temporis, ingentibus fluminibus detectis, ad eorum litora,citra ullam Tartarorum, hylvas & tesqua contermina incolentium, contradictionem, castella erexere. Eaque ratione, gradu ab Occiden. te in Orientem indies promoto,cursuque simul Meridiem versiis parumper flexo,securitatique suae extructis per intervalla penes fluvios& fauces montium csistellis & oppidis, tandem ad Oceanum usq; Orientalemo fines Tartarorum Orientalium Mancheseus se appellant qui Sinensi Imperio novissime positi sunt, penetrarunt, Hi vero exteram ignotamque gentem in solo sito impune ea. Pstella excitare minime ferentes, cum hospitibus suis, nec ipsis possensione, quam vacuam adiverant, sponte cedere volentibus, postquam verbis diu disceptassent, ad arma denique versi su ni Rustarumque fortalitium, ipsorum intra fines extructum,bina vice solo aequarunt. R sis idem tertium longe munitius restaurantibus, commeatuque&armis sufficienter instruentibus Tartari cum Sinensibus locum omni vi oppugnavere ; Moscovitis machinarum bellicarum ope strenue se tin
525쪽
lestiarum pertress Sinenses enim consuetudo mollis & desidiosae v tae, cui & Tartari in Sina degentes ja:n asi leverant,revocabat; Russis vero grave erat, exercitum in dissitis adeo regionibus , silm-tibus immanibus alere ) Russi misio Pelinum legato, de pace cum Sinensibus ineunda egere. Oblatam hanc occasionem pronissime a plexatus sinensium Imperator anno insequenti i688 Plenipotentiarios suos, magnifica pompa,& insigni plus decem millium comitatu, qui ab omnibus necessariis instructissimus, exercitus speciem verius praebebat,quam legationis, Sebnguan, oppidum Rustorum limitaneum, Pelino o milliaribus distans, conficiendo pacis negotio ablega,
Principes hujus legationis , saepius memoratus Sosanau, cum alio quodam Imperatoris avunculo, jussit Principis secum habebant Patres Gerbillonium& Per ram, quorum scilicet ministerio utipo sent, si linguae Latinae commercio cum Rusis opus foret: qui ut tanto Russis essent acceptiores, ad dignitatem Mandarinoriun tertii ordinis, cum aliis honorum praerogativis evecti erant; Legatis etiam in maridatis datum, ut nihil quicquam, nisi communicato cum ipsis consilio, decernerent. Iam autem haec legatio ad Ioo milliaria processerat, cum ulteriori progressui, a Tartaris Mongousis & Eluthensibus, bello inter se implicitis, quod via per eos facienda erat,mora injecta est. His transitum tantae multitudini armatae negantibus, Sinensibus vero viribus suis non ita confisis, ut vi viam quaerere auderent; hi multa cum suorum jactura, & post mille aerumnas, domum reversi stulti Negotio in sequentem annum ea ratione conjecto, convenit utrinque, ut Nipchoet uod munimentum Rustorum est, 3oo a Pe ino milliaribus aliquantum versus Orientem distans,Legati coirent. Pos varios ibi congressus & colloquia nihil actum est; partibus utrinque aeque obstinatis,& uti moribus,sic& animis toto coelo inter se dissidentibus, ita ut divi sis ab invicem legationibus, & in sua utrinque castra se recipientibus, prope ad arma ventum esset: nisi Gerbidonio & Perora, ut sibi solis res permitteretur, contendentibus, seque summa ope curaturos, ut Rusi negotia pacis abrupta redintegrarent, dc pax obtinere tur, spondentibus, Tartari tandem annuissent, ut Ge/biPomui , qui jam sepius in castris Russorum fuerat, solus eo iret, & huic fini obtinendo fortunam suam periclitaretur. Hic conventis Rustis,dierum aliquot
526쪽
consortio eousq; apud ipsos profecit,ut posita pervicacia, salutaribus
hujus Patris consiliis animum adverterent. Ostentabat ille Nationi quaestui deditae commerciorum divitias, quas ex amica Sina acquisituri essent, totius Orientis opes imperio suo invecturi: inculcata simul necessitate pacis, ut ejus beneficio provinciae Tartaricae occupatae retineri firmarique possent; quas utique ob immanem a Russia distantiam, invito Imperatore Sinensi, & forte tota imperii sui mole Russis incubituro, tueri nequeant. His similibusque suasionibus re luctantes flexit, ut mista inani disputatione super uno alterove muni mento in desertis locis extructo, in conditiones a Sinensibus propositas consentirent, easque, juramento utrinque in templo eastri N*choud. 3 Sept. anni I689 firmatas, ratas haberent. Atque haec de praecipuo, quod Auctor tractandum suscepit, argumento diista suffecerint. De Apologia Jesultarum circa cultum Confudit alibi dicemus.
7OHANNIS I ET, ICTI ET ANTECESSOR Is IN Ac AD
mia Lugduno-Batava,Commentarius ad n iectas. quopraeter Roma
ni Iuris principia ac contrapersias itastiores, Ius etiam hodie num repraecipuaesori quaestiones excutiuntur.Pars prior continens duos π riginti libros priores.
Lugduni Batavorum apud Iohannem verbesset,l6ρ8. in sol. Alphab. II. plag. I4. SC ipsit Consultissimus Autor ante annos octodecim ,& quod ei currit, Compendium Iuris, juxta seriem Pandectarum n quo cum
id sibi negotii datum crediderit,ut verbis paucis multa complectere tur,hinc istam brevitatem luculenti cujusdam commentarii ubertate velut pensare, ac ejus primam partem, viginti duos Pandectarum libros complectentem,nunc in lucem emittere voluit; ex cujus quanti tate, totius operis, ptopediem ceu spein Noster in praefatione facit, complendi prolixitatem , ac simul laborum exantiatorum magni tudinem, Lectores agnostent, ac utrumque grata mente dubio pro. cui venerabuntur. Primo quidem Consultissimo Autori visum fue rat,suis se numeris adstringere, ac peculiari proprioque ordine Com mentarium hunc adornare, sed eum ille sibi quidem, non vero aliis perinde fuerit notus, hinc mutato consilio, vulgatam Pandectarum
527쪽
seriem, nulli vel mediocriter in Iurisprudentia versato ignotam, in eodem concinnando sequi maluit,ut ita quisque in sede propria inveniret,quae tum certa,tum controVersa ad istam juris partem pertinent.
Quod si tamen nec notissimo hoc ordine aliquando quaerentibus satis prospectum sit, ideo locupletiorem indicem, subsidio investigantibus futurum, taediosa, industria Noster composuit. Rem ipsam quod attinet, ita in singulorum Titulorum enarratione versatus ille est, ut praemissis tum Romani tum hodierni juris principiis ac regulis, saepe per suas rationes expositis, subjunxerit notabiliores plerasque factorum species, in legibus occurrentes, aut extra legum Romanarum thbulas usum in foro praebentes, & eas quidem, quae parum ambigua paucis assertas,dubias vero magisque controversas,disquisitione pleni.
ore adhibita ,suis rationibus stabilitas, a dissicultatibus ac objectionibus liberatas, conciliatis Ictorum responsis aut Principum placitis, quorum videbatur pugna esse; additis insuper non aliena sed propria fide Autoribus, iisque selectioribus, ac magna ex parte, probatae eroditionis recentioribus. Praeterea Illustris Autor Romanae Iuris prudentiae explanationem, cum hodierni Iuris tractatione sociandam. censuit: quicquid etiam alii in contrarium sentiant, quibus vel sordet, quicquid ex jure Quiritum, tersum licet nitidumque promitur, vel quos offendit,quod post explicatam civilemRomanorum sapientiam, spinosa fori dubia addantur; quasi minus commoda theoriae cum praxi mixtura esset, nec utraque satis apte in una posset sede morari. Dum etiam Compendii olim concinnati vestigia in hoc pleniore Commemtario Noster passim fere legit, hinc, cum dies diem doceat, subinde candide confessus est, quod in uno atque altero loco olim scripta sibi nunc displiceant. Nam uti illorum odit socordiam,qui quicquid ab alio recte vel perperam dictum inveniunt, obsequio deformi coecoque
velut impetu amplectuntur: ita nec propriarum opinionum ante comceptarum adeo tenacem aut veneratorem se esse fatetur, quin errata corrigere,ac in melius reformare, laudi ducat, as ingenui esse exist mei; cum errare humanum, sed in errore cum contumacia persevera
re jam monitum meliusq; edoctum,& inanibus ludibriis effugia quae rere, bruti magis quam hominis, insani quam sapientis sit. Denique
cum in hoc scriptionis genere Ictum egeritNoster,prae caeteris ea,quae
juris ac consuetudinis sunt, & foretissem redolent disciplinam,expli-
528쪽
MENSIS NOVEMB. A. M DC XCIX. sos
eare pensiculatius&ex professo tractare ipsi propositum fuit. Caetera, quae ad antiquitates spectant , quorumque tenues tantum in nostro juris corpore,plures in fragmentis veterum apparent reliquiae, summo tantum digito tetigit, subjunctis illorum nominibus, qui circa haec luculenter ac praeclare operam navarunt; ut quisque ex iis velut sontibus ultra hauriret, quibus aut proscere se aut delectari posse putet,ubi gravibus Iurisprudentiae praeceptis, dissicilibus & impeditis praxeos controversiis fatigatam mentem reficere,& per amoeniora humaniorum latifundia, varietate sua taedium discutientia, spatiari visum fuerit. Quae vero in hac&mox secutura altera parte, tandem praestiterit Noster; quae ab aliis intacta, indicta aut minus recte concepta, circa Iuris Romani dissiciliora observaverit, explicuerit, illustraverit; quid circa juris hodierni abstrusiora velut aenigmata solvenda contulerit; quomodo vetera novis rationibus firmaverit aut reprobaverit, distinctionibus sepe rem planiorem fecerit,ab aliis judicari dicique mavult, quam inani propriae laudis depraedicatione sibi ipsi adblandiri, multa que sibi arrogare jactantia nulli profutura. Superest nunc, ut habi tu totius operis generaliter delineato, in praecedentium illustratio. nem quaedam exempla, prout succurrent,adjiciamus. In Titulo de Iustitia & Iure, post adductam legum necessitatem, primosque praechpuos legum apud gentes autores nominatos, ad Ius Romanum transit Noster, cujus usum licet subsidiarium solum esse fateatur, ejus tamen accuratam scientiam nec hodie inutilem, testimonio Ariae Pinelli& Eguinarii Baronis praecipue suffultus,censet. Inde Iurisprudentiem Romanam merito divinarum atque humanarum retum notitiam,
justi atque iust scientiam,vel artem boni Naequi, et eramque non simu- Iaramphilost phiam dici ostendit, ac ad Iustitiam, ejus finem, progressus, recte eam a Ictis constantem oe perpetuam voluntatem sera suum cui que tribuendi, vocari amplius contendit, ideo quod non tam ex eventu ipsaque tributione ejus, quod cuique debitum, quam potius ex Vo luntate ipsa atq; proposito, justitiae actus dijudicari, justos'; aut inju'stos dici conveniat. Post haec divisionem justitiae in commutativam &distributivam tradit,ab eaq; Grotianam,qua in expletricem & attribu'
tricem illa discernitur,non longe recedere putat. Cum autem in nuda lustitiae contemplatione Ictos haerere ac consenescere haut oporteat,
ι ed ab iis potius exigatur, ut leges applicando & justitiae studeant, α alios
529쪽
plios ad idem studium excitent, hinc Nostro enata est occasio de legibus differendi. Primo igitur considerat jus naturale, cujus fundamentum ipsi neque convenientia & disconvenientia cum natura rationaliae sociali perlapsum non depravata, juxta sententiam Grotii, nec socialitas, quod visum est Pusendorso , sed potius jus Dei Creatoris, potentis quidem, sed & pariter benigni ac summe benefici in suas creatu
ras, est. Hinc enim fluit obligatio ad Deum colendum,se ipsiam conservandum, socialitatem erga alios exercendam,imo etiam genus humanum propagandum. De caetςro jus naturae immutabile est in clie-s,mutabile tamen in hypothesi. Hinc licet in universum vetet homicidia , latronis tamen, vim inferentis, caedem permittit,ac sceleratorum
jubet supplicia, quin cum multa jus naturale su aserit quidem at non praeceperit,nec vetuerit iis contraria, consequens fuit, justis causis urgentibus a tali suasione jure recedi. Postea ad jus Gentium progreditur. Primaevum ei nihil aliud est,quam jus naturale hominum, a
Gentibus receptum; secundarium vero dicitur,quod non tam ex rationis luce exortum,quam potius ratiocinatione legitima collectum est, dc accommodatum non tam hacorruptae naturae bonitati, quam depravatae necessitatibus,adeoque quod usu σ humanis nece latibus mitas 'tibiu gentes sibi constituerunt. Quod tamen non ita accipiendum ςsse Noster monet, quasi aliquod jus Gentium esset, omnes qua tales obligans, omnes populos in publicis inter Gentes commerciis devii cens, sed quaecunque juri Gentium secundario adstribuntur, non alio sensu a Gentibus constituta dici posse docet, quam quia id, quod multiplicato generi humano per ratiocinium videbatur utile, paulatim nunc hujus, nunc illius populi usu,tu ita tand in Gentium plerarum que, comprobatum sit, nulla de caetero universali obligatione gentes adstringente: ut adeo jus gentium secyndarium tandem nihil aliud sit,quam licitus Gentium usus ex ratiociniis utilitatum profectus. Ex. gr. suadebat utilitas commercia: hinc a gentibus instituta sunt, & primo quidem permutatione fere constabant, sed sollicitant; bus utilitatis regulis,enatio, locatio aliiq; contractus secuti sunt: quod si usus Gentium rerut rationis dictamini repugnet,illum non jus Gentium, sed pessimam potius morum humani generis ςorruptelam, dicendum esse, Noster addit. Tandem ad jus civile pergit, illudque,
ςlut rem satis planam, breviter definit ac distinguit, quod vel tale sit
530쪽
origine petet sola comprobatione. In titulo de Constitutionibus princi ,
pum, sub peculiari rubrica, luculentam de Statutis Noster exhibet eommentationem, argumenti hujus tum utilitate, tum dissicultate ad eam instituendam commotus. Primo igitur supponit,statutorum no mine non tantum intelligi leges inferiorum Magistratuum, sed & sit premorum Principum ac Populorum majestate praeditorum jura, si-Ve expressa voluntate sancita, sive moribus inducta, veluti Germano. rum, Angloriim, Gallorum, Hollandorum,ta trajectinorum aliorum. que similium, atque adeo leges omnes gentium omnium, solo Roma.no civili canonicoque jure excepto,quin & sententias ac decreta judicum circa personas singulares, dum v. gr. prodigi infames declarantur. Postea nobilissimam illam statutorum divisionem, qua quaedam personalia, quae de qualitate personae, v. gr. an sit civis, nobilis, inte grae existimationis, necne, disponunt ; alia realia, quae rem principali ter assiciunt,ut jura succedendi ab intestato; quaedam denique mixta, quae neque de personis,neque de rebus principaliter disponunt, sed actuum a personis circa res gerendorum,sive judicialium sive extra-judicialium, formam,modum, ordinem, solennia definiunt, esse perhibentur,pluribus explicat. Inprimis vero, istis explicatis, de vi & eLficacia statutorum satagit, data regula, quod ultrastatuentis territori'um statuta propria vi palere nequeant cujus veritatem quoad statuta re alia,circa quae vulgo etiam consentiunt, personalia, quod communiter haut volunt, & mixta, ex natura imperii eleganter & prolixe de- . ducit, rationibus quae obstare videbantur, 'dextre resolutis. Licet autem statuta propria virtute in aliena territoria haut penetrent ,saepe tamen gentes de jure suo aliquid remittere, ac alteram alterius decreta mutua comitate probare sistere,Noster amplius admonet,utque de hoc exacte judicium ferri queat, ostendit, quod a statutis realibus Magistratus cujusque loci circa immobilia, ne latum quidem unguem ex comitate recedere, sed suo mordicus juri inhaerere soleat, ut inde, immobilia non alia quam loci situs lege regi, tralatilium sit: ast quoad mobilia, igorem juris laxari docet,sic ut ex comitate prosecta regula, praxi universali invaluerit, mobilia in dubio regi lege loc , in quo eorum dominus domicilium fovet, ubicunque ilia νεre exstiterint. Atque hoc ipsum etiam de statutis mixtis asserit: hinc testamenta luxta solennia
loci, in quo quis mortuus est, condita, ubique tam quoad bona niobi'