장음표시 사용
31쪽
Arantur, explicantuinque eae Patrum se uentiae, is quibus docemur, Sanctorum cultum in eorum imitatione ι postum esse. g. 234.
Ea quoque Patrum Ioea illu=antur, in quibus traditur, adhibendum Sanctis cultum in dilectione quadam situmes . pag. 288. C A P. XVII. Expendavtur ea Patrum loca, in quibus servi, O conservi nostri dicuntur Sancti : eorumque confutatur opinio , qui eκ iisdem locis eruunt, Sauctos a nobis coli non pin-Iς. EM. 29 I. CAP. XVIII. leκditur, haud opportunam eorum esse evasonem, qui fassi,
in Patrum libris reperiri certa argumenta cultus adhibiisti Sanctis, relativum tantummodo eundem esse Hunt ,
Deo scillare delatam in Sanctis, veluti in instrumentis, O ministris. Indieantur etiam loca, in quibus postremo Deo objectis di cultatibus sat satis . pag. 29 C A P. XIX. Ea proferuntur argumenta, quibus pium, Deoque acceptum probatur esse cultum Sanctis adbιbitum . pag. 296. C A P. XX.
feruntur quaedam adversariorum argumenta, quibus a pi rate alιenum comprobare sudent cultum Sanctis adbibiarum, isque occurrimus.
Reliquas adversiariorum objectiones, qxibus pietatem in Samaorum cudiustam oppugnant, siserimu . ρος- 3 4.
32쪽
xxvii C A P. XXII. Primas dissolvimus superioris Capitis oppositiones, O sendiamus , appellari recti me posse religiosum eum cultum , qui Sanctis adbibetur. pag. 3o6. C A P. XXIII.
Expenduntur ea, quae ex eommunibus Deo, ω Sanctis dela ti cultus argumentis objiciunt, amoventurque si qui ea in re extant servuli. pag. 3Q9C A P. XXIV. Dissolvmtur ea, quae ex spersitione in Sanctorum cultum facile irrepente, atque ex ejusdem supernitionis periculo deducunt. pag. 3, 3-
33쪽
34쪽
Daberis fortasse amice Lector, quod ego, qui duodeviginti annos ipseos in istoerioribui disciplinis tradendis impendens, nullum aut Philosephicum , aut Theologicum librum edidi, dum multos interea, aut em Latina, aut ex Gallica lingua conversios, . quin or versiculos quosdam , ω lusus meos . facile evulgarem, risubito a litteris ad alios regendos accitus, tale opus tu publicum proponam , quo Theologus exteris etiam appaream . Pq, Ii quis rationem consilii mei adverterit animum , non admodum , ut arbitror , mirabitur, tac tempora distulerim, ut protinus in lucem emitterem, viri etiam optimi cupiebant. No- omnes quot interdum graves, oe ab instituto meo, cr limreris alienissimas euras subire coactus sum, quibus dum vaco , Theologicas mercitationes intermittere compellor . Quum vero faventibus Superis ab iis aliquando emers, mepetiique antiqua sudia, adeo me in iis occupatum sensi, ut dum euncta exsequi de meo volo, ω sedulo in iis exercere discipulos, eo caruerim otio, quo fruantur necesse es ii , qui suas lucubrationes litteratorum judicio probandas perpolire optant, atque exornare. Sed non propterea tam impeditus ab his, aut a mala valetudine, qua sepe opprimor ,fui, ut lucubrationes quascumque meas omnino negligerem. Immo quoniam Theologiciιm aliquid coram prodiare jubebant ii, quorum auctoritati nisi paruissem, maximam in me concitassem invidiam, ataue ostensionem , diu perquisivi quidnam tandem excerpere debuissem, quo multorum voluntari satisfacerem. Atqui ea, quae adolescens composueram, minime nunc approbo; eis enim igneum quodpiam , vividumque in iis eluceat, juvenilia sunt tamen, multaque lima indigent, ut perficiantur. Ea vero Scriptorum meorum pars nqvcmihi utique non prorsus displiceo, eas quae itones sedisputationesque complectitur , quas praesens hominum ingenium aversatur '. putant nempe in iis plus acuminis, quam emolumenti inesse. Selegi itaque pam em eam , in qua de Sanctorum cultu agitur: aetatis quippe norae desiderio, ac consuetudini visa es ea tractatio accomodata . Plurimum scilicet dogmatis, plurimum etiam historise ,
35쪽
atqis eruditionis ta rebeadit, Meoque res illas, quae ad Onunc amantur , ut cetera studia nullossere in bouore fiat. Tanto vero lubentius eam sielegi, quanto certius in sipem deo ni fore ut illam non modo Catholici, verum etiam ii legerent, nec improbarent , quos baptimatibus aquis ablutos aliquando Ecclesia recepit in filios, haberetque nunc etiam, nisi quorum dam , quibus ipsi si regendos commistre, error nescio quis , aut potius malus dolus ab ejusdem Ecelasiae sinu , complexuque averteret. Adversus ias sane ita Catholicorum partes Sanctos coli, invocarique , eorumque reliquias, atque imagines in honore haberi volentiam tueor, ac defendo ut moaqte, ae μberaliter cum iis agam, ab aculeis, ae distretis omnino absisneus p in quibus Ascribentis ingenium, ac quidam mentis viagor , ac vis elucet, ea venda sunt tamen, tu bis V enim concertationibus: quippe seramque exacerbant , s mantaue in multatibus, ct sis eos, quorum tam etsi bona ea a nones, bonum tamen, sepe etiam fervens ingenium est, ον ad cavillationes, atque ad maledicta prompti mam. Eum enimvero servavi inorem , quem Augustinas eum Donatipis, πPelagianis tum is Ecclesiam saevire ineipientibus servari via bat, ut stilicet veritate humanitati eonjuncta ad Ecclesam deducerentur. O Pωνo dum eas lucabrationes retracto ,
Iὶ Nos tamen , fratres , patientes eirea aIsis t Donatistas i simur. In fervore fum, ω tumore oeuli , quos euνamus . Non dici ut eurare cessemus , sed ut non instat attonibus. ad maiores uma
ritudines provocemur s rationem Ieniter reddamus , non do victoria superbe exultemus: Servum enim Domini litigatre non opor-
νet apostolus dieit , sed mitem esse ad omnes, Merbplem. p.rientem, in inodesta eorripientem divosa sentientes: ne fora det iliis Deus panitentiam , ω resipiseant a Diaboli laqueis ,
A quo eaptivi teneαιων fecundum ipsius voluntatem . Patienter ergo ferra: si sani sis ωe. t Augustinus n. x s. id est postremo Sermonis olim XXI r. de Verbis Apostoli , nunc in serie 164. Impetremus ergo si possumus a fratribus nostris Pelagianis ne nos
insuper appellent haretieas , quod eor talia disputantes nos appel Hr. forsitan si velimus mssmus , Ap. tamen appellamvir . Sustineat ma' mater piis visceribus sanandos I portis docendos , ne pIangat mor suos . Nimium es , quo progrediuntur s multum es , vix ferendiam . . ans magna patientia odhuc ferri . Non abutantur hae patientia Eielsa , eorrigantur , bonum est . in amici exhortamur , non urinitiei litigamus . Detrabunt nobis ferimus habeto ad illos, qui nouis itior, habete ς m illis amica , fraterne, , laetae , amanter , dolento et quid Mi potest faeiat pietas s quiam ea diligenda .ais erit empietas . Augustinus n. xo. id est postr
36쪽
mendoque, nudeoque A facili, sed neque incompto, nee
rudi ita propositum argumentum persequi ,' ut nihil praetermittam eorum, ad id vilia eo censio, tot menses ab-
, ut demum extremam manum Operi admoveam ,
quum a sichola ad bonortificentUsimam provinciam repente avo-eor . Casu itaque, or fortuito factum est, ut tum paratum ad edendum haberem librum, quum Theologicas disciplinas alios docere desii. Ceterum jam pridem de eo edendo cogitaram , nee levem ob id insumpseram operam. Sed de empore, quo lia brum edo , jam satis egi . Ut ad librum ipsum revertar aeollegi prosecto in eo quod nuper dixi quidquid ad propositum meum conducere putavi; nisi si ea exceperis, quae quatuor amplis voluminibus ediseruit Vir dignitate , ac meritis Eminentissimus Sanctae Romanae Ecclesiae Carrinalis, ae . noster Antistes, quem bonoris causa nomino, Pro per Lamberiinus: viderer enim praeclarusimi Scriptoris gloria invidere; si eas disputationes recuderem, in quibus ipse summa eum laude se exercuit. Tu studiis meis utere Amice Lector, Deumque. eujus honori vertitur adhibitus Sanctis cultus, enixe deprecare, tit adjuvantibus Sanctorum precibus, eorumbraemiis, ac beatitudine perfruar. . . . ' -
38쪽
Arias Daemon' artes, conatusque novistis Optimi adolescentes. 1 Ejici se a Mundo per Cbristi mortem aegerrime passus , 2)- vires expertus eli suas; quidve posset in Deum , qui se mundi
principatu ex suerat, eventu voluit coae probare . Continuo Deum ipsum aggreditust, illi qua unitatem , summam excellentiam, mundique Creationem adimere nititur. Profecto unitatem, aeque excellentiam summam Deo abstulere ii, quos refellit into secundo, sa) vetuitus, ac diligens scriptor Iraeneus. Creationem vero Simon Magus, ω Menan- ei Capite subse
ib)Vide Irae n. cap. olim xx. in nOV editione XXI II. n. 1. Iterum cap. olim XXI. in nova editione XXI II. n. sacr) Dς monem a laetorem idololatriae' i Se haereseon lacere ex Augustino didicimus. Nempe hic Cap. 8. alias num. Io. libri illius , quem inscripsi de utilitate- sejunii : Ηοnem quin inquit quem patimur se illi t Pagam non patiuntur ; il
Ios , ω non ina agentes ipso pusidet. Videt eos adoratores falsorum deortim , videt eos seret os , or servos daemoniorum e quid illi lueri ea quia litigant, aut quid damni es quia non litigant Et unum quamvis falsum m vanum sentientes , sibiquo consentientes , sie eos possidet. At vero eum desereretur , Θ mutri ad unum Deum concurrerent, ejus sacrilega Sacramenta dein sererent , templa everrerent , idola frangerent , Sacrificia pro-mberent, vidit se perdidisse quos tenebat , vidit 'a sua familiata recessisse , veνum Deum. eognovisse : quid facereti Quomodo in diaretur aeordes nos scit quo possidere non post , unum Deum nobis dividere non potes , falsas deor nobis supponere non potes. Sentit esse vitam nostram earitatem , mortem nostram dUfensionem a lites immisit inter Christianos s quia multos deornon potuit fabrieare Christianir ; festar multiplieavit , errores seminavit, hareses insiluit. Cum Augustino , quod ad hae reisses saltem attinet, consensit Leo Magnus , dum Sermone 7. de Mativitate haec eloquitur 4 Non enim desinit Hsis otiquus transfigurans se iή Angelum lucἰs , deceptionum laqueos bique pratendero, es' ut quoquo modo fidem credentium coris rumpat , insare .
et Nune itidisiam es mundi, nune princeps hujus mundi ej cietur foras. Et ego si exaltatus fuero a terra omnia trabam ad me ipsum . Ioanna1 ZIὲ. 3I
39쪽
novς edition.xxiv. prima Christianae Religionis aetas haereticos per summum anti Quae . horrorem vidit, & condemnavit. Irritos ut sensit primostein Vide cap. XXV impetus; Trinitatem.adortus est, Praxea ut probabilis sertnoVς editionis, Π nio auctore aut certe stultissime haeresis propagatore.
Rui de Terius Ita - f . Haec Dustra conatus,
num in libro eontra Ario Duce δ eripere cupit divinitatem. Hac peraltente, Praxeam , ω deis in Spiritum Sanctum erumpit, & eum Macedonio antecel-P Ucriptionibus a- fore, creatis rebus annumerat. hJ Quum vero lpe inulumpite postremo si se .idit neque Christum: quod modis pluribus Pertentavit, tamen Tertulli P0 dissol Vere si saeviit in Mariam, illique adimere
tapetis. 'l' studuit Virginitatem, n Matris Dei praestantiam. 0 M
y PVx Eli-infestia, dotes. Quod ubi minime consecutus est, Consule quae tum demum alio se convertit, & in I q 'alibi sese attuli- ram insecuti fuerant Eunomius,& Vigilantius, furorem exe mi S in hanc rem . euit suum , ac. per honestissimam pietatis, & religi Ouis spe- bin Vidu quae d diem.adhibitam illis veneratiooem toti te , ac Penitus M ςςd ni Q ςη RV desere contendit. Metuens porro ne si linguas tantum uti
Tost 'I' Nil eos acueret, facile reprimeretur, gladios inbibuir, quos
Oi: nete no , aliisque Leo Isauricus, aliique PrincipeS, qui illum Perinde in Im- Priscis Scriptori- perio, atque in impietate subsecuti lunt, in alnol Icos Dus edocet Tille- dist rinxerunt. At Catholici omnino in avita persuasione . monitus to 6 p g perstitere; plerique vero eorum ipsorum, qui Leonis, & RhRqμ η' Constantini impiae Synodo adhaeserant, post breVe tempus , ' Vide Peta. tum ab errore, cui ob metum furentium Principum assentiri
de Incarnat. lib. t. Visi fuerant, resipuere , & Iaudabiles traditiones confir- cap. 6. & r. matae sunt. Ne frustra tamen.& fraudes compotu illis, Oct J Vide PetaV. de minas suas jactasse putaretur, quoniam novos errores cu-ΙΠς i. tib dere non poterat, haud ita multis ab hinc saeculis veteres VPI ' ... instauravit, atque in primis odium in cultum Sanctorum. sti ibidςm ikh' δ' inoniam ergo nos veritatem Catholicam tD dogmatis tu , 8' i' γ' Ρ' & exposuimuΑ , & defendimus, hic. quoque eamdςm, exponere, & tu err nostras partes esse arbitramur. In Vigilantium itaque, atque in Eunomium, in Leonem Isauricum , & veteres horum similes , in eos quoque, qui se Protestantes, aut Resormatores, seu Resormatos appellarunt , potissimum scribimus: at ea lας, ut neque Pra tereamus quae ad historiam spectant, neque eas Controversas intactas relinquamus quae inter Catholicos instituuntur. Ut vero, quod hactenus consuevimus, articul tim, ac distincte rem uberrimam pertractemus, in decem Dissertationes eam partiemur. Harum prima cultus definitionem . & divisionem statim edisseret, tum controve sitae
40쪽
sae summam, quae nos inter, & Protestantes hac de roagitur . Secunda ejusdem venerationis hostes recensebit . Quoniam vero cultus adhibitus Sanctis, tum aliis quidema rugmentis, tum certe ea innititur persuasione, quae censet nobis opem, praesidiumque ferre Caelites, de ope ac prae fidio nobis a Sanctis collato, ideoque de eorum intercesissione agemus. Id tertiae Differtationis erit munus. In qua
ta de cultus Sanctis adhibiti antiquitate , & praestantia differemus, eumque antiquissimum , pium, & nobis utilem era ostendemus a In Quinta de Invocatione dicemus , &precibus, quibus Sanctorum suffragia exposcimus. In sexista enumerabimus , Vindicabimusque reliquos modos, quibus eosdem Sanctos colere consuevimus . Postremas quatuor assignabimus iis, quae Sanctorum causa veneramur,
eorum nempe reliquiis , & Imaginibus. Tractatui terminum imponet utilissima quaedam appendix , in qua de Dominica Cruce , illiusque Imaginibus disputabimus. His fortasse accedes auctarii loco descriptio praecipuarum vi r- tutum , meritorum, ac privilegiorum Mariae Virginis , ac Sanctorum illorum, qui illi carnis affinitate, ac cognatione propiores fuere.