De cultu sanctorum dissertationes decem, quibus accessit Appendix de Cruce. Auctore D. Joanne Chrysostomo Trombelli Bononiensi ... Tomi 1. pars prior 2. pars tertia .. Tomi 1. pars prior complectens Dissertationes 4. 1

발행: 1740년

분량: 380페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

28Dκum, ω laseisiam agaηtur. Imaginibus vero sacris Cuia tum deserendum a junt, illiusque genus explicant, & em lumenta proponunt. Sed quod ad Reliquias, atque Im gines Sanctorum attinet, fuse alibi, ac cumulatiis me age-Lib i. 48 rii in V. constat Petavio judice cM Summam litis carnatibne capit hanc esse, utrum praeter Christum primarium, ac pro II. g. D cipuum mediatorem, alii sint adhibendi minores, M, , secundarii, qui apud hunc pro hominibus intercedant: , , an hos invocare liceat, & religiose colere, sacra in ,, eorum celebrare memoriam, &in eandem Basib cas exies gere; tum eorum corpora vita defunctorum, ac reli- , , quias venerari. Hoc Lutheri, & Calvini discipuli, hoe ,, est, veterum errorum inquit ille) interpolatores, neri farium, & sacrilegum esse clamant,& idololatriae d , , mnant. Nos id pium, & Christianae Religioni consen- laneum esse, inde potissimum contendimus, quod per- , , petuo usu, ac more Ecclesiae Catholicae receptum, comis, , mendatumque fuerit. IV. Porro quod de Sanctis hominibus mortali vita functis, Tridentini Patres, Petavius, aliique nostri Theologi edocent, de Angelis quoque pro portione dicendum est. Scilicet quaeritur, num Angeli pro hominibus intercedant: num eos deprecari, eorumque OPem possiimus exposcere: num eorum Imagines cum laude colamus, templa Deo in eorum honorem erigamus, aliaque id genus , ipsi erga nos beneficientiae , & bonitatis , nOS vero Crisga eos obsequii, & fiduciae argumenta PraebeamuS. V. Satis vero ut arbitor ) ex his constabit nostram cum Protestantibus disputationem neque spectare modum, quo Sancti impetrant, nosque per eos beneficia recipimus.' neque spectare modum, quo nostras preces audiunt. HaeC ω sane non extant in Tridentini decreto , & praeclarissimi .i,. V Theologi apud optimos fratres de V Valemburch c) proposita illis quaestione: Utrumsit credendum Me eatbolica, Sanestis, innotescere omnes preces nostras ad eos directas', aut utrum hoc ipsum sit absolute necessarium ad fidem, ω praxιn in DocatI nis Sanctorum, ut At salutaris: pro parte negante stete

siam propterea reprehendunt, quod Cli isto Sanctos aequet, parilem illis cum Christo tribuendo mediationem, ideoque invocationem, & cultum. Apage scelestam persuasionem Qsod ad mediationem Sanctis tributam attinet, illius o .

62쪽

29nino non meminit Tridentinum; immo quod genus imp trationis, & quam a Cbristo dependens admittat, palam fatetur; dum decreto suo inserit verba haec . ob beneficiatmretranda a Deo per filium ejus Jesum Cbrisum Dominum nostrum, qui solus noster Redemtor , ω Sal Dator es, ad eorum oratioves, opem , auxiliumque coηfregere. Quod vero ad invocationem spectat, qualem agnoscat, a Perit, dum cou- fugium appellatia eorum orati nes, opem , quxilium, ut heneficia a Deo impetrent per filium ejus Jesum Christum Dominum nostrum &c. Quod denique spectat ad cultum, tantum abest, ut parilem Sanctis, &i Christo tribuat, ut aequivocationem omnem evitare cupien S, deuerat Iovem cauistissime appellet cultum delatum Sanctis, numquam vero adorationem a fidelibus veneranda ese Sanctos, quorum illae imagines militudιnem gerunt, veneremur . Contra , Christo delatum cultum adorationem nominat: Christum adoremus. VII. Nec minus constat errare eos, qui dicunt in Ecclesia Romana cogi fideles, ut relicto Christo ad Sanctos confugiant, eos invocent, deprecentur, & colant. Ubinam extant haec in Tridentino Θ Quin etiam nullania in eo vocem invenies, a qua jubearis, ut Samnos invoces, depreceris, aut colas: immo nullam Vocem, a qua docearis necessie esse, ut haec Sanctis pretestemus omnes. Contra

Viri candide animadvertunt nullo fideles omnes ad rem . i r Opera Theolo- hanc aut praecepto, aut necessitate devinciri, sed tantum δ ' VIU I N- Α- utilitate moveri . . ' leJ Tom. 2. pag. VIII. Propterea vero dixi nullo praecepto adigi fideles 131. omnes: quia procul dubio fideles aliquos, ut Sanctos co- fJ In defensionelant, jubet Ecclesia: Ecclesiasticis scilicet praescribens, ut Fidei Catholicae li- eas recitent preces, quas Divinum officium, seu Breota 'ς p, 9 n. q. Viuvi appellamus, praestribit etiam, ut Sanctos deprecentur, risi D Ter. . alias S invocent. Litanias eis dicendas praecipit, in quibus eX- , s. saeculi s. quaest. pressissime invocantur Sancti. Sancta Maria, ora pro nobis. h. art. 1. Sancte mcbael, ora pro nobis . Sancte Petre, ora pro nobis. ωρ. Saepe etiam in hymnis, & responsoriis invocantur Dei

para, & Sancti: veluti in hymno, qui canitur in Vespexis alitu ius Ayostoli , Apostolos deprecamur , ut voces supplicum audiant. Audite voce seupplicum. Statim vero sic

63쪽

Qui templa Coeli clauditis,

Serasque verbo solvitis,

Nos a reatu noxios

Solvi jubete quaesumos. Praecepta quorum protinus Languor, salusque sentiunt;

Sanate mentes languidas, Augete nos virtutibus.

Etiam Dei param Virginem deprecamur, invocamusque in eo hymno, qui his verbis incipit. Ave maris Stella: in iis Antiphonis, quibus Sacrum officium claudimus, & expressissime in duabus illis, quae ad hunc modum incipiunt. Sal De Regina. Alma Redemtoris: in eo Responsorio, quod canimus in matutinis precibus festi Beatae Mariae Virginis ad Nives, & sic incipit. Faelix namque. In festo etiam . Nominis Virginis Mariae sic ei supplicamus. Sancta Maria fuc curre mi stris, juva pusillanimes oee. Immo si Complet

rium excipias , antequam eXOrdiamur eas preces, quas horas canonicas nominamus, Ecclesiae jussu orationi D minicae eam iungimus, quam Salutationem Angelicam, seu Ate Maria dicimus, in qua Mariam Virginem mani, festo obsecramus, invocamusque. Sanctos porro omnes in die eorum festo sic oramuS . Et vos beata per novem Distincta gyros agmina, Antiqua cum praesentibus, Futura damna pellite.

Vos purpurati Apostoli cum Vatibus Apud severum Iudicem

Veris reorum fletibus Exposcite indulgentiam. Martyres &C. IX. Constat etiam temere reprehendi Catholicos , quod quaedam amica dissidia inter se instituant, dum explicare Conantur genus cultus Sanctis adhibiti. Nimirum silente Tridentino, nihilque edocente , quo dirimas antiquas illas concertationes: ad quam virtutem revocari debeat cuiatus adhibitus Sanctis: num Religiosius is appellari debeat, an tantum Sacer: Et id genus alia, liberum cuique est sentire

quod libet, & sua cogitata, dummodo probabilia , & a

Veterum doctrina minime aberrantia proponere. Neque vero reprehehendi sunt illi, qui haec Proponunt, quando in quidem obsequium suum erga Fcclesiam produnt ea aclis mittendo, profitendoque, quae illa admittit, profiteturque;

64쪽

ingenium vero, & diligentiam eXereent, dum ea , quae aliqua ex parte adhuc latent, in luce ponere student. X. Constat denique ferendos non esse eos, qui propter abusus quosdam in Sanctorum cultum illapsos, & cultum ipsum, & Catholicos omnes damnant. Ubi nata abusus hosce Concilium approbat, ut eam ob rem Catholici Concilii Decreta excipientes damnari mereantur Immo vero Concilium, & cum eo Catholici omnes, abusus siqui irrepserint, & condemnant, & pro viribus tolluntui Novimus porro ob Zizania, quae Tritico se se immiscumi Tunt, noluisse Deum, ut illico seges demeteretur, ne scii licet dum Zizania evellere cupit Agricola, Trit icum evelin

65쪽

DISSERTATIO ILEnumerantur hostes Venerationis Sanctis adhibitae.

Enumerantur externi hostes cultus Sanctis adhibiti. Ii sunt - Gentiles, inhometani , ω Judaei , quoriam nonnullas ad- . . versus Sanctorum Paetum criminationes conatasque edisse

rimus.

Onuere jam pridem Catholici Doctores,

in damnanda , reprehendendaque Sanctorum Veneratione consensita Ethnicos, Maho metanos, Judaeos , & Haereticos, paucis eos omnes, qui Christianae Religionis aut certe Catholicae hostes sunt. Ut ab Ethnicis exordiar, dciquibus etiam videas volo quae tradit Theodoretus seIm. 8. inter eos, quos de Curandis Graecorum assectionibus inscribi mos est: quis dubitet primis ipsis Ecclesiae saeculis reprehensos ab Ethnicis fuisse nostros , quod Martyres Venerarentur, impeditosque saepissime, ne eorum Corpora sepelirent : quin s interdum curasse eosdem Ethnicos, ut Sepulcris, quibus fuerant illata , extraherentur , Projice renturque in mare Quamquam vero notissima haec sunt , ne universa tamen videar praetermittere , unum afferam lain Cap. lib. 8. ex Eulebio, a) Valesii interpretationem secutus: , , Sed Historiar Ecclesia- & Corpora regiorum cubiculariorum, quae post morsicae tem convenienti tradita fuerant sepulturae, ipsi eorum le-

gitimi Domini erui ex sepulcro , & in mare projici Oportere censuerunt , ne quis illos sepulcris conditos, se pro Diis, ut ipsi quidem opinabantur, reputanS, inpo- sterum adoraret. Vide etiam quae idem Eusebius Cap. q. libri, quem inscripsit de Martyribus Palesinae , & Lactantius cap. x I. libri s. Institutionum hac ipsa de re tra

dunt.

II. Porphyrius teste Hieronymo b) Martyrum miracula , & intercessionem irrisit . Julianus Apostata referente Cyrillo o hanc etiam ob cautaci Christianos acriter

lantium num. II. M Lib. 6. contra Iulianum a

66쪽

distringebat, eos Iudaeis peiores appellans: quippe Iudas

unicum colebant Deum; Christiani non unicum hominem

releb t Christum tum ille indicat sed plures, Θ iu-

felices homines: quo nomine procul dubio Martyres intelligit, quos odio maximo insequebatur. III. Non absimile odium in Martyres , eorumque culintores explicavit Eunapius , quem Valentiniani, ac Valentis , tum Gratiani, quin & Theodosii magni temporibus vixisse serunt. Hic in Vita Edesiit VeneratiO- Φ) sub snem. nem a Christianis, ac praesertim a Monachis adhibitam ' . Christi martyribus hisce verbis vertente Petavio , qui Adriani Junii interpretationem non multum probat ) M . , describit, & damnat . o Monachos etiam in Canobo col 'I. gyy j. ς '

se locarunt, hominum ad hoc alligantes genus, ut pro cap. xx. .ir.

se intelligibi Iibus Diis, mancipiorum, ac ne illorum qui se dem proborum, cultum susciperent. Quippe isti Capi- ,, ta quorumdam colligentes, qui scelerum convicti, &,, publico judicio paenis addicii fuerant, hos Deos faciebant , & ad eos advolventes se se, Numinum instar hais hebant, ad ipsorum sepulcra polluti. Hos vero Martyis res appellabant, ac Ministros, & legatos, qui supplicum preces ad Deos perserrent, servitia improba, &,, infida , flagrisque pessime concisa, quae nequitiae suae cicatrices in suis Idolis circumserebant. Atque hujusmodi Deos nihilominus terra parturit. IV. Iisdem sere temporibus Maximus Madaurensis , Ahomo Ethnicus ad Augustinum scribens e sic veneratio. Vide Epistolamnem Martyribus adhibitam irridet, condemnatque . , , Quis in editiur,, serat Iovi fulmina vibranti praeferri Mygdonem l, Πς Pr. b. M ura gunt alii Migginem Iunoni , Minervae , Veneri, ' ',, Vestaeque , Sanaem legunt alii Sanamen & cunctis pro nefas ) Diis immortalibus Archimartyrem Namphanionem legunt alii Namphamonem inter

quos Lucitas etiam haud minore cultu suscipitur, atque alii interminato numero, Diis hominibusque odiosa n mina, qui conscientia nefandorum facinorum , specie gloriosae mortis scelera sua sceleribus cumulantes, diagnum moribus, factisque suis exitum maculati reper , , runt Horum Busta, u memoratu dignum est, relictis Templis, neglectis majorum suorum Manibus, stulti frequentant, i ta ut praesagium vatis illius indigne serentis ,, emineat . Inque Deum templis juravit Roma per umbras.

Sed mihi hac tempestate propemodum videtur bellum

s IIIII

67쪽

t f In verbo Ma

sticae a

M Actiacum rursus exortum, quo Egypta Monstra in RG

manorum Deos audeant tela vibrare minime duratura. Idem quoque Augustinus lib. XX. contra Faustum Cap. XXI. vulgarem , atque poeticam appellat Paganorum opianionem: quae censet in hoc nos Idola convertisse, quod in Urum memorias honoramus. Vide etiam quae tradit identi. Augustinus Cap. 26. libri 8. de Civitate. V. Mahometa nos Sanctorum venerationi adversari multis quidem argumentis discimus, sed praesertim ex iis quae. Prateolus f) prosert. EX eo nempe novimus plane Ilia eo convenire cum Mahomete Lutherum, quod Sanctis deinlatas preces, & cultum uterque reprobet. Μabometes s i equit Prateolus ut omnia innovaret, Dei unius pretexebat cultum. Itaque Mariam a Christianis pro Deo baberi eat mniabatur: unde is Maria, ommumque Christi Marurum cultum omnem abrogavit . Porro quis nescit falso Prophetae ac legislatori suo plane parere, atque omnino consentire eos , qui propterea se Mahometanos appellant, quod mnes prorsus Mahometis sui antecessoris errores, & falsa dogmata consectantur

VI. Quantum Iudaeis adhibitus Martyribus cultus dinplicuerit, tum alia quidem haud dubia indicia, tum cer te cura illa evincit, qua pro viribus studuerunt, ne Christiani Sanctissimi Martyris Polycarpi ossa colligerent. Rem paucis describo ex Eusebio la) interprete Valesio usus. Quidam igitur suggesserunt Nicetae Herodis Patri, is fratri autem Dalces, ut Proconsulem adiret , mon retque, ne cadaver illius donaret, ne forte, ut ajebant, is relicto Crucifixo, hunc deinceps Christiani colere inciisse perent. Et isti quidem haec ajebant suggerentibus, a ,, que instantibus Judaeis. Sed ejusdem in Sanctorum venerationem odii aliud non leve argumentum praebet Leontius in libro s. apologiae pro Christianis, ω contra Judaeos, ex quo libro prolixum, & perspicuum testimonium rogatu Legatorum Pontificis Romani legit in II. Nicaena Synodo , actione 4. Stephanus Diaconus, & Notarius. Vide

obsecro testimonium ipsum. f Sed de his hactenus.

68쪽

C A P. II. 3IReeensentur ii, qui Christianam fidem profe1φῖ Sanctorum cultui obstiterunt , ω bavus haeresis auctor inquiritur.

professi Sanctorum cultui iniquiores se praebuerunt; sed antea animadvertamus oportet eos in duplici differentia constitui. Nam alii cultum Sanctorum v. g. Martyrum improbabant, ex eo quod hosce vere & Sanctos, & Beatos eme non agnoscebant: vel quia Martyrium ipsum non existimabant bonum eme, vel quia puta-hant eos non pro vera, sed pro falsa religione vitam profudita. Alii vero quamvis Sanctos vere eme illos, qui Sancti dicebantur, agnoscerent, & in Beatis numerarent, illis tamen nullum adhibere Sacrum cultum volebant. Ad primum genus spectare videtur Basilides, de quo mox eloquar, &Gnostici, quorum meminit Irenaeus, Caini, quos redarguit Hieronymus, & sorte ii Novatiani, qui Alexandriae vivebant, dum illi Ecclesiae praeerat S. Eulogius anno fortassie 18o. Q. Ad id etiam genus spectare videntur ta) Videphotii Ei non pauci Ariani, oui Martyribus a nobis cultis demebant blioth. lat. 181. venerationem , vel quia pro eo dogmate mortui erant, p/g-4M quod ipsi improbabant, vel quia saltem in ea fide mortui erant , quam ipsi malam putabant. Ad hecundum genus reliqui fere omnes pertinent. Hic tamen quum hostes enuis merabo , neminem flentio praeteribo, quamquam si penitius res attendatur, illi tantummodo referendi viderentur, qui Sanctos fatentes, cultum illis negabant. ΙΙ. Ioannes Gaspar Rullandus Basilidem vetustissi- tbὶ In eo libello,

mum haereticum hujusce erroris auctorem facit, ac vadem quem inscripsit Lo- dictorum Hieronymum ex ejus Epistola 68. citat in maris ci Theologici comis

gine. Primus autem inquit ille ) qui Sanctos Oenera-os. μη titulo De Ue- invocandorique negaverit, fuit 'fides taremus sutaqMJL- uis

inus, tegie Hieron mo πc. Vixit autem Basilides antiqui mimus ille primis Ecclesiae temporibus, & quarta ex haeresibus, quas enumerat Augustinus, ea est quae ex Basilide

desumptit nomen.

III. Edocet Vir eximius Suareet se in eodem fui me In tertiam par- errore Gnosticos, qui propterea reprehensi sunt ab Iraeneo Capite χo. libri 3. Et revera in citato Cap. 2o. Q haec lGJ In nova editi verba extant. Et quum haec ita se habeant , ad tantam ne i 8. n. s. E a , , teme

69쪽

εὶ Cap. 3. alias n. s. libelli adversus Figilantiu scrip t. fὶ lib.2ogapa Iolat In Epistola

pistola olim 34s. in

nova editione 214.

iterum vero in Epistola olim 4. in nova editione 16 .

,, temeritatem progressi sunt quidam, ut etiam Martyregis spernant, & vituperent eos, qui propter Domini con- ,, fessionem occiduntur, & sustinent omnia a Dominois praedicta , & secundun hoc conantur vestigia assequi , , Palsionis Domini pallibilis Martyres facti , quos & conin ,, cedimus ipsis Martyribus . IV. Cainis forte Ca janis ) vetustis sane haereticis visus est aliquando Hieronymus praeclaram hanc laudem tribuisse. En ipsa Hieronymi verba e) , , Scribit adve o sum haeresim tuam , quae olim erupit adversum Ec is clesiam, ne in hoc quali repertor novi sceleris glo- , , rieris Tertullianus, vir eruditiis mus insigiae volumen,

o quod Scorpiacum vocat, rectissimo nomine: quia arcua- , , to vulnere in Ecclesiae Corpus venena diffundit, quae ,, olim appellabatur Caina haeresis , & multo temporeis dormiens vel sepulta a Dormitantio suscitata est. Porro si Caina haeresis illa est , cujus meminit Augustinus de haeresibus differens num. I 8., antiquissimum fatea mur oportet errorem hunc : Et certe haud recentes agnoscimus haereticos eos , contra quos Tertullianus striae

sit.

V. Manichaeos omnes Sanctorum venerationi insens fuisse, propterea nonnulli putant , quod S. Augustinus Faustum Manichaeum hoc de errore accusat. Nam quod

, , etiam sinquit Augustinus hinc nobis calumnia-

,, tur Faustus, quod Martyrum memorias honoramus, in ,, hoc dicens nos idola convertisse, non tam me movet, se ut huic calumniae respondeam , quam ut ipsum Fau- , , stum ostendam studio calumniandi etiam ab ipsius Ma- nichaei vanitatibus exorbitare voluisse , & in vulgaremis atque Poeticam Paganorum opinionem, a quibus

is alienissimum cupit videri, nescio quo modo incautumis incidisse. VI. Eustatium quemdam, seu potius Eustathium, aut Eustasium, forte etiam Eustachium, jubent alii, ut primum

venerationis , cultusque Sanctorum hostem agnoscamus . Mirabile est autem quantum varient auctores in designando hoc Eustatio, seu Eustathio, aut Eustasio, qui Pr cul dubio a Gangrensi Concilio damnatus est. Putant non

nulli ipsissimum illum esse Eutactum , de quo loquitur Epiphanius haeresi 4o. Dixere alii eum esse, qui Arian rum partibus postea favit, & a Basilio magno D acerrime reprehensus est. Sed quisquis is suerit, ab eo m

70쪽

mnium primo sanctis adhibitam venerationem suisse impetu tam viri doctissimi putavere. Idinnuit vetustus scriptor Jonas Aurelianensis his verbis b o Quapropter Verisimile Vi shJ In ipse sere intari detur hujus novitii Sanctae Eccletiae hostis animam ex tio lib. 1. ad Versu. D duorum animabus priscorum compactam , atque uno Blasphemias Clau-

corpori indeptam, Vigilantii videlicet, di Eustalii , dii Taurinens spr.

,, qui ut verbis Sedulii utamur) ambo errore pares, quam par to. 4. Bibliori quam diversa secuti. Licet enim in plurimis ab alterutro thecae Patrum c D desciverint, in contemnendis tamen Sanctorum Mart 'μ ηδ I '' , , rum reliquiis , eorumque sepulcris dehonorandis ,& nonis, , nullis Eccletiasticis traditionibus reprehendendis, unum is pervertiis me senserunt. Quorum alterius error a Beatori Hieronymo Sanctae Dei Ecclesiae eximio Doctore, ve- , , ritatisque fidelissimo assertore , & vesani erroris expe- rientillimo execratore strenue superatus: Alterius vero ,, in Gangrensi Concilio perpetuo anathemati a Sanctis, , Patribus est destructus forte destrictus.) Verum id indubitate sentit Alphonias de Castro i) Etenim haec ait. tio In eo Ii Huus pestiferae haereseos auctor primus, q od sciam , fuit Eu- quem scripsit ad stacbius quidam , propter hunc errorem, is multos alios inversus haereses ad Concilio Ganrrensi damnatus. Id quoque apertissime vide. Verbum Sanai. tur tradere Bellarminus ἔ) haec elocutus. Fuit antiqua haerois Eustachii . . . . Sanctos non esse colendos , quae rur- . .: lfh fus per Calvinissas , ω Lutheranos renovata es . Cum enim hiaziuilis. . ' '' neminem Eustachio isto priorem enumeret, credibile est Bellarminum in ea fui me sententia , ut Eustachium, seu Eustatium auctorem hujusce haereseos arbitraretur . VII. Quamquam tempus, quo celebratum eis Gangrenisse Concilium, minime notum est, in dubium tamen verti non potest Eustathium illum , quem damnat Gangrensis Synodus, ante Eunomium nequiorum A Nanorum Principem

vixisse l): Quippe sub initium saeculi quarti Concilium illud tr)vide Tillemon.

celebratum est, cum Eunomius non ante annum 376. in- tom. 6. de Arianis notescere caeperit. Censent porro viri optimi, Sc doctissi- disserentem a r. 96. mi Eunomium adhibitae Sanctis venerationi omnium pri- pλg IO .mum obstitisse . Profecto Hieronymus sic Vigilantium alloquitur ). Rides de reliquiis Martyrum, & cureta smis p. 3. alias'. is auctore hujusce haereseos Eunomio, Ecclesiis Christi ca ' νς 28 VJ lumniam struis: nec tali societate terreris , ut eadem . S---ηδος ', , Contra nos loquaris, quae ille contra Ecclesiam loqui- ,, tur. Et moκ: , , Nisi forte in morem Gentilium, im- ,, piorumque Porphirii, & Eunomii has praestigias Da D monum ella confingas, & non vere clamare Daemones,

sed .

SEARCH

MENU NAVIGATION