장음표시 사용
111쪽
iuriam Germaniae secisse intelligimr, qui alienum usurpavit, titulumque tibi non debitum ascivit a moriturus denuo e 'tinxit, revocato, ut par erat, nomine pristino, et duobus filiis, cum Regum titulo heredibus institutis sane modo Alphon ius VII. liberavit conicientiani , et succelsorum trai quillitati consuluit, eosque officii adimonuit, ut sublata aemulationis causa, Reges ipsi graves Regum olffensas, ac pericula, tarent, atque in proposito aequalitatis titulorum retinendo perseverarent. Vivum certe Alphonsum nemo Regum pro Imperatore habuit, neque Imperator eum agnovit, aut hoc nomine tituloque unquam appellavito fori ere modo ex simare licet de Sanctio majore, apud Hieron mum Blancam in
commentario rerum Aragone tum p. Lan.
XVI. inamobrem non est cur a priori sententia me deduci patiar, eorumque in opinionem discedam, qui negant, hunc Augusti titulum Ro Imperatoris esse proprium, quippe quem Clodovaeo Francorum Regi collatiani, scriptores Omniexceptione maiores testentur, eo quod Anastasius, Graeci R manus Imperator Augustus, missis ad Clodovaeum codicillis, eum honore et appellatione AE cohonestarit. vam in rem legendus est Gregoriuspraes Turonensis, et perantiqvusrerum Francicarum scriptor, qui haec, quae huius Deiώnt, traiatrab ea diei pathodo eus ab Anastasio codicidio accepit tanquam Consul et Augustus est vocitatus Histor 'I Lucap. u. De quod insenui verborum diu magna contentione inter ipsis metae allofrancos disputatum est, quorum aliqui de imperio Augusto exponi posse arbitrantur, nominatiim Carolus sicii te annalectas. Francor. At an pol si Dem secutus est Antonius Pagi, in disseret hypat. rt. I. c. y ' At enimvero hi Codicilli ad nsulatum Vrbis honorarium, non ad Imperium, aut summum
Romae principatum spectabant. in certe indicio hic Consulatus, qui Codicitaris quoque dicitur, nihil iuris in Romam,
112쪽
aut Romanorum Imperium, aut competentem eius ratione proprium Augusti titulum dabat, sed solo honore externo, per
Consulatum ab Anastasio concessum acquii it contineb ur, huiusque ceremonia inaugurationis extra Vrbem, in trans a pino Franciae regno, quo SPQR. longissime aberat, peragebatur Mera igitur dignitas hoc nomine significatur, quae non erat perpetua, neque ad successores transibat. Contra verus propriusque Augusti titulus cum summa'o. Imperatoris potestate semper et ubique coniunctus est, omnibusque succestaribus debetur. Honorabat Regem Imperator, sed non secum exaequabat, nec potestatis, neque tituli, cum ea nexi, consortem reddebat , Idcirco Gregorii testimonio abutitur Cointius, quum Clodovaeo plus tribunt, quam ei convenit, atque ab hoc anno, quo Anastalii voluntate Consulatum accepit, annos Imperii linumerar, eosque a regno Clodovae distingvit. Perinde aerii hiuus concessu tituli novum in Francia Gallica perium, qyod ingemosa comminiscitur, constitutum fuisset. Magni enim honor ille habitus, et misIis ab
Anastalio insignibu publice collatus est , sed suam ipsius dignitatem, et proprium suae dignitatis titulum in omnibus coisces- onmis formulis Imperator excepit, neque Clodovaeum cre vit Imperatorem, sed Consulem declaravit, nec parem ibi eonstituit, sed nova, et nunquam Francis attributa dignitate condecoravit, quae in Urbe quidem et in Orbe Romano splendidissima, augustae tamen nos aeqvalis fuit. Titulum sine Imperio datum concenuinque res ipsa evincit, et constans regii nominis, quod tabulis Clodovaeus praescripsit usus, regnique, cum heredes instituerer, divitici, nulla neque imperii, neque imperatorii tituli mentione facta Verba Turonensis summae eius dignitatis, quam Imperatores augusto nomine praeferunt, et suo ac perpetuo iure obtinent, imitationem xivandam ostendunt, et in lignem adhuc divellitatem inter
113쪽
trosque, Imperatorem et Regem, alterum concedentem, a terum accipientem relinquunt Praeterea id nativa conditio rei concessae requirit, et ex natura .retus concessionus eqvitur, ut Consillatus intelligatur, regio honori congruens, quo Regis dignitas, manente regno augeatur, ita ut Cloia reuitanquam Comulet Augusus, dignitate ab Imperio et Imperatoris cum ne seiuncta, vocitetur Papirius Masonus de concesso collatoque patriciatu interpretari voluit, Cassiodon, ut arbitror, oblitus, qui allatis librosexto formulis, gnaviter distinxit. Sed praeter nomen dignitatis expressiim, quo minime recedendum est, insignia quoque Consulatus, quae cum ea dignitate coniunxit Gregorius, ridem novi scriptoris infirmant. nas Francor. l. I. Itaque Consulatus per epistolam Clodovaeo
tributus est, ut splendidissimum Vrbis Consulatum, in solenni, si procederet pompa imitaretur, non ut per eum ius Imperatorium, sive imperium regno diversum, eiusque ratione propriam Augusti nominis dignitatem inter Francos conicqveretur omnino id cognorunt cordatiores Franci, et usu probarunt, ab eoque titulo, in quo lingulare quiddam et praecipuum inest, recto modestiae exemplo abstinuerunt. mnesque Reges et populi moratiores cum veneratione quadam observarunt, summumque terrarum orbis Principem -- gusti nomine designari,magna consensione censuerunt, et primi etiam Francorum Reges perpetuum launc et sacrosanct m
Augusti titulum significantiore, et Semper Augusti cognomine
exprimendum putarunt, eiusque exemplum rei prisci Franc rum scriptores conserVarunt, posterilique retinenduan tradiderunt. tuntur prorsus iure imo, quod in eorum,ut ita dicarri, visceribus inhaeret, Imperatores, titullinaque line aemulati nis causa susceptum, et antiquissima possessione servatum, qu sique cum Imperio natum, et continua succedentium Impora orum serie propagatum tuentur . Alii Reges nomen Imperararis raro, Augusti narillime , nec proprie , et separatim
114쪽
E TITULO AVGVSTI. semper ac seorsim a titulo Imperatoris, contra Imperatoris Augusti nunquam usurpant, quod tabulae docent, et ii strumentorum in Gallia, Hispania et Anglia editorum formulae, quae vitio temporum carent, et apud domesticos externarum rerum scriptore extant. Franci Meroveadum successi
res vel ob stirpem Carolovingorum augustam, ex qua prognati sunt, vel ob regnum Franciae, in quo augustis Impenatoribus, divitione facta, successerunt, aliquando, nec proprie, nec e dem scribendi tenore, neque ordinario et continuato Curiae usti, nec perpetuo, atque ad posteros transmiss titulo, neque ab Imperatoribus, quorum ea in re honor vertebat, neque a Regibus aliis, ad quos tanti momenti negotium ex capite aequalitatis regiae spectabat, approbato nomine utebantur. num et alterum exemplum non infringit confirmati iuris titulum, soli Imperatori debitum, quem nulla vetustas conficere potuit, quemque perpetuus omnium seculorum ustis, cui ctis tacite consentientibus populis, uni Romanorum Imper tori tribuit, ac pr. recipui iure semper, et summa ratione addixit inae autem raro fiunt, et praeter regulam, perinde ac si non tacta enent, aestimantur, praesertim quum moris Mugmati V, inter gentes recepti forma nominum dignitates metitur, et congruentes cuique titulos ostendit, quorum discrimen adeo non tollit, ut qVsque pioprios, et ex .iingulari causa quae litos, eosque perpetuos, ac nequicquam intermistas, et nullo unquam contrari usu mutatos, a ceteris distingvat, confusionemque inpiimis vitet. Haud secus innovandi ci
piditatem fugit, et Augusti titulum unice Imperator assignat, quem praeter sacram eius nominis dignitatem, ultima antis avitas suffragio suo defendit. Convenit hoc cum stylo et
sententia Romanorum, inter quos Capitolinus scribit. Gordi
xus Caesar destinatus Augusto succes Hyublatus in altum, si .
ve elevatus, ut alibi loquitur a militi ου, Imperator est anest tus, id est Augustaι. e. p. XIV m Maximi en ibim unus ergo
115쪽
I DISPUTATIO, ergo est Imperator Augustus, summa et sacratissima auctoritate praeditus, quo nomine etiam celebnatur a piis, et in civitatem Dei ascriptis doctoribus, ex quibus Fulgentius, In secuso,
inquit, Christiano Impereatore nemo cel orina emiur. L. II de Veri
aedest et alia, qeo repetit/r in Capiolarium Iob. V. c. 3υ. Apud Gothos haud aliter existimavit Theodericus Rex prudentissimus, et teste Cassiodoro, ad Anastalium Imperatorem scripsit. Vos totius orbis salutare praesdium, quod ceteri δε- minantes ruresus iciunt qaua in ritu SINGULARE ALIQUID inesse cognossunt. Car. l. I. . t. diate Francos Theodebertus luculentum summi huius nominis testimonium dedit, et Ii stinianum Semper Augusti titulo veneratus est; eodem hon re Mauritium asiecit Childebertus, uterque Rex Franciae, et consuetudinis scribendi haud ignarus. Epistolae, quae fidem alienant,legi possunt in tomo I scriptorum Francorum Duchesii me editionis p. ID SOL Extra tituli in riptionem, et in ipso epistolarum contextu Imperator ibi nominatur Augustus, pii simus Augustus,serenissimus Augustus,ps se. Et Imperatoris Augusti Coniux dicitur Augusta erem ima,p. n. Alio in loco, Domina gloriosa arget e mota Augusta, quo titulo Anastasium cxcepit regina Francorum Bruneclides p. in . Iniquum ergo postulatum fuit, superiori congressus Monasteriensis tempore, quo titulus perantiquus, et plurimorum possessione seculorum firmatus, aemulatione quadam in controversiam vocatus, sed magna animi constantia servatus est, cum pacificus Imperator, quae suae partes essent, declararet, titulumque documentis et rationibus defenderet, ac nihil contra dignitatem suam fieri sineret atque in eo optimi, et amantissimi patriae Augusti os-ficio ungeretur. Sane quam egregium , et observat dignum modestiae specimen, ac singularis erga Imperatorem reverentiae arguimentum est, quod Reges Septentrionis nulla aemulatione commoti, religiose et constanter ab hoc titulo
116쪽
DE TITULO AUGUSTI abstinuerunt, quamvis regna Cimbrorum Gothorumque an liquissima tenerent. Recentior est Christiani imi titulus, quippe seculo XV a Capetinis Regibus sumptus, e tante hos in loco epithet habitus, neque in Rarolin aevi curiam receptus,
quem tamen pro aeqVitate sua Imperatores non impugnarunt, nedum moderationis suae fines ransierunt.
XVII. xliis demum intelligi potest, Reges Francorum nihil de majestate huius tituli delibasse, nec, ut maxime voluissent, delibare quicquam ac detrahere potuisse, quippe quem Imperatores ex singulari causa quaesithun, et summae venerationis auspicio susceptum, ab ultimis inde seculis proprium et perpetuum, praecipui indici retinuerunt, eumque externi etiam Reges, citra et ultra Alpes, finitimi ac remoti, nullo repugnante, agnoverunt. On equidem illi mulo, Regibus lucundae stirpis nomen Imperarios tribui, sed non proprio, nec
usi, quem rei veritas, et Vetus Curiae Romanae consuetudo requirit. Verbum Augusti in Regum tabulario inibiens, et semel, quod legerina, ac praeter Curiae consuetudinem usurpatum, qualique extra propriam edem positum, non mutat
eius vim ignificationis, quam per se habet. Ex primo enim imponentium instituto, e usu proprio ad auspicii Imperatorii
sanctitatem pertinet, et titulo Imperatoris summam venerati nem addit, maximumqVe splendorem Nemo ex omnia gum numero titulum Imperiator Augusti, aut Semper Augo suscepit unquam et sibi alcripsit. involvantur annales, replicetur memoria temporum, in piciantur tabulae, perquirantur omnia et excutiantur nemo niter Reges, qui ita se scripserit, invenietur, uno duntaxati ge Aowanorum excepto, qui veteri more idem erat, ac imperator lectus, necdum vero consecratus atque inauguratus At secus multi existimant, et exempla proierint, quae obcsse quidem huic sententiae videntur. Inter aliosiac ιs Gothfiat, Iurecolit ultus acri iudicio, et varia E docti LI
117쪽
doctrina praeditus. .recorum Impenatoria; coiri estiones o vertit, nec tantam Augustorum, sed etiam imperatorum nomen Francorum Regibus Dagoberto, Ludovico Crasso, et Ludovico Iuniori tributum esse contendit. In D arrba de iure
praecedenti.r aph. XXV. Sed monumenta non insipexit, et rationes praecipitavit. Non enim Dagobertus, sed Clodovaeus,
tanquam consule Aigrisi es ab Anastatio dictiis, neque is, neque alius quispiam, primo huius nomini, auspicio Augusius, multo minus Due .uo Augustu , coniunctim est appetatus. Rel, qui, quos enumerat, Reges, non Augusti, nedum Imperatores Augusti, sed Imperatores, line imperio, nec proprie, neque titulo Cura. , et raro, extraque usus P .rgmatici formulam, ab M liis vocati sunt, ut veteres chartae, quas exaudiare Gallico an nymo commemorat proprininsectae nihil contra me probent.
horum ne mentionem quidem facere attinet, quorum titulus ab Impexatorio Augusto est maxime seiunctus urorsum referri debent Ludo Picus Basius, Κνosus S mplex, Delo it Ludovitus Tria mar nus, quo non fuisse Impetratores, Galli peritioresiplimetiarentur. Stephanu, Detrus innotu ad P. Mariam de
Concordia Sacerdotii et Imperis tib VI. r. Is Titulus aulcm
peratoru non iure Imperii, nec usu curiae, sed perraro in quia busdam privilegiorum formulis, et epistoli etiam dubiis pe
scripturi codoni quoque non legitimo Gallia: egi, nec linefalli suspicione addi us neque a Romanorum Imperatore ad nuisus et agnun neque ab alii Regibus comprobatus, teque aditu Curiae alcuus, neque constanter ervatus, et ab ipsis i l talen ii S, Omnaque succestoribus est intermillius. Eo minus probant nomina Regibus Francorum extra moris pragnetatio Ormulam, a Ponti cibi et Praesilibus tributa, ut epithetorum numelum impleant non ut titulorum, quos verus Curiae ut is definit, loco liabeari rur, quod Ludovisi Balbi, cinis, et Roberti Reguli causa obse .andum. Neque eo secius
118쪽
cius de Lo hario et Ludovico Regibus adnionendi in est, titi Ium si ab Imperatorio eiunctum, qui ratillime illis ascribitur, nihil ostendere praeter inane limulacrum, quod a primo eius, de quo hic agitur, tituli auspicio, et proprio perpetuoque usu quam longillini abest. Socirca Rex Clodo-vaeus, Consul .b An allatio renunciatu S, amVOnominis Auguli initium et originem vulgo repetunt nunquain usus est Augusti titulo , contunius nomine INLUSIER, quod propter Co falatum sonorarium suscepit, tabulisque praescript .i. Duste ius in Glossar. ex eoque Ambivomu, de reis Amas a Ll. II. c.3. Idem hoc tute ac merito possum affirmare de Anglorum Regibu quorum nullus ad litu dictus est Ar gustus, vel Imperamin, ulu proprio, atqVe in formula Culiae relato. Se is atque se res habet cum Imperatoras regres titulo, qui a primo at vis te ad succeriores transiit, et cum auspicii sanctitate continuatus est, suminaqVe semper chim veneratione servatus. At non eandem rationem et viam ingresti sunt Angliae Reges, E arus Ethe e , et Gui en to II. qui primo Augusti tituli auspicio caruerunt, et cum ad figendam regni gloriam, vicinorum aemulatione exciti pectarent, nomen Imperatoris pro ιthri alciverunt, ne i ead excellislimum illud Caesareae et augustae dignitatis fastigium pervenerunt, ac intcamillo quoque Luperat , nomine, ad pristinam contuetudin em modestiamque redierunt, et posteri atque successores ab incepto tam invidiosi, et ac niti lationis pleno s. pienter abstinendum putarunt. Quaerit altien, quod i btendat, Dariaris doctrinai inj.d Studentis, et nonam, quod proprio Γa .rctere e omlololii Otia' strian amni definit, ex populari quodam usi aestimat, nec Etthei.r, neque appellationes ex alia quacunque causa factas, a singulari et perpetuo titulo secernit. De titutis honorum .rri. I. c. a. Proxime limius argumenti parte maris: Gerar ius elim diu , Iureconsultus apprime doctus, sed cui
119쪽
16 DISPUTATIO, DE TITULO AUGUSTI.non licuit tam esse liberali, ut negaret, titulum esse proprium, et concederet, alios quoque Reges eum sibi vindicare posse.
Truct de tit honor. I. I. c. 2ν. Quem mint caute, nec tanto par
instituto secutus est novus annotator Seldenianus, qui ducem in hoc genere, quem sequeretur, accuratiorem deligere potuit D. Henricum Boreorum, cuius extat elaboriata, et ob civilis ρίι siphiae momenta eclogans dissertatio, quam de ausici regio m-kripsi. Nilillo autem est emendatior sententia Antomi .rtthaei, eruditi hoρὶ in doctoris bacavi, Imperatores cumprimis ob Tribunitiam potestatem , sanctissimos et sacratissimos dici existimantis, de Nobilitate Lb. I c.s. XVIII. Tandem pro eo, ac par erit concludo, et oi uir Ueveratione amrmo, hunc, in quo explicando multus sui, hunc, dico, unicum esse titulum, qVO inter ouactas nationes et gentes, sine ambitione gloriatur electus Romanorum imperator
LEOPOLI VS, summus idem ac religios illimusti bis Christiani Princeps Regumque maximus, et supra omne regium interris fastigiuiam evectus, ac suo proprioque, et lingulari prae
aliis nomine venerabilis, et sancto perpetuoque iure, omnium Principum ac populorum, quos humanitas imbuit, consentione AUGUSTUS et constanti, neque inlci rupto plurium eculorum usu, diutillianoque, nec unquam intermisso Curiae more, cui nemo contradixit ollim, ne lye ulla veri pecie coi tradicere quisquam potuit, pleno et rem magis declarante titulo, quem sermo Teutoluciis, funda nento praecipui salvo
ad significatum an L deflexit, SEMPER AUGUSTUS,
auspicio divinus, re sacratus, exemplo lanctus, et uno hoc nomine omnem gloriam, summamque