장음표시 사용
81쪽
Austriam,coniunctas, e ei regione Alberto, natu maiori filio, non excluso tamen Rudolpho minore, cui Sueviam post succcs- re vacuan aiscnsiui incipum contialit,et bonis artibus,rectisque consiliis, atque arctillima necellitudine et affinitate praecipuas Germaniae lamilias opportune ibi coniunxit, magnaque
virium accessione contarmatus, auctoritatem et potentiam le-cundo rerum successu auxit. Nihil ergo prodigi instar dilli pavit,
ct temere dilargitus est non cis Alpes, ubi Australiae regiones plene integreque Imperio parebant, te est, isqve patriae rege hantur. Necdum Arelatente regnum Imperio subtractum est, quod ne Galli quidem ea tempestate Germaniae coniunctum esse,inficiati sunt, et nitri in eo,nili vicario nomine, aut precario,etiam post Rudolphi tempora obtinuerunt. Delphina te, adhuc devincti Allobroge in iide conliantes, Burgundiae ea
Ferretarum Comites in ordinem redacti, in verba Regis iurarunt. Ipse enim movit in Sequanos, et mi blentius see fierentes compescuit. Id quod constat ex monimentis zorum temporum, et Chronicis Herbardi, Argeminensis, et compluribus aliis, et, bus iungendus es Trithematis br. Hi au. ISi. Ad eu-dus huic Pontus Heuter de absJuta orig. ca . m. . II. Ita liam non adiit, sed illis eo lagatis, et constitutis etiam, qui prole curarent, Vicariis, o licii tui admonuit, et nihil de iure suo detraxit, confii nistisque superiorum donationum sorinulis, nequicquam delibavit de summa patestate, qua ad Flami. niae et picen urbes spectat. Tum vero privilegia et innui nitates Florentiae, Lucae et Genuae impertitus est, salvo iure suo, et certis finibus circunscripta. Nec modo non partes lia perii vetet is, et membra regni Insubrici abalienavit, sed etiam, ne quid eiusmodi fieret, missis illuc nunciis lites isque cavit, cum per remit ei manici negotiae non esset integrum, trans
Alpes prolicisci ramobrem I peratorio regioque ulpi
cio milli sunt in Romaniolam et Maritimam Henricu Fui sten
82쪽
stenbergius,et alius in Eo uriam Vicarius,qui Florentinos tu i censes ad os sciuria revocavit. Eoogeu iunt diplomat Rck olphi, inter saec memorabile re criptum do 'faria onis, Comites, Noli es, Capi mos , et Civitarum pol sate missu in in quo Romani ola Imperii pomoerium nominatur, apud I am-ίerium de ili Vindob. I. III. Ap. R. Jay Gron. II frugient Fex bifl orbeta Sangalon si ritu o ire heriano Ac ferius est,an. ΤΙ Ac de Vicari potestate per Italiam constituta, etiam posteriora Henrici Vll. et Ludovici Boioari noni mentanos confirmant terque instauravit auctoritatem Caesaream, et Rudolphi exemplo continuavit vicariam aciministrationem, non tantum in tegi ortaliae, verum in ipsis quoquerim perii terris, sin illatim in o ..ia, in Piceno, in Etruria, Insubria, et Civitatibus pallim 'a in re Ioninsu Florentinus non est ingenum, nec magis sis lacerum, qui eum syriitur, gonim, in huiuwce narrationis capite, a Gibeianis, qui Ner.etrorum Lonorisudebant alienior, et parsium studio mutarus Rc sellunt hos acta consequentium temporum,et argumento sunt privilegiorum formulae, in quibus desilire Caesareo et regio nihil remisit, reliqua autem confirmavit, sic tamen,ut non plus daret, quam ante eum procere, Italiae et Vrbes, iure per concessio. nem, aut consuetudinem quae lito, habuerunt. Neque res illorum temporum,neqve Imperatorum vicarios omiserunt Ioannes Vilianu/,et Bern.:rdinus Corius, qPorum resimonus esei Ius sal Antonius Marcellus, Senator Venetus, s libro, quem
scripsit de iurescit Rom. Pon/.Se alter lapsius est in originegentis IIubs urgiae, titer in capitibus, etcquirendi modum complectentilus, non usquequaque sati ecito utrumque diogenter legit, securesecutus es Marcellus, ut inter acia documento es c. XVI. Sed λῖ uini Mussati non meminit, quia paucissimis antea cognitus,et caligine temporum ac vetustate obrutus,nondum in ma-
rubus oculisque eius versabatur. Nemini priorum diligentia,sed
83쪽
AUCTARIUM SIT AUGUST. SEQV. charitate Caesare normnis rit m Maecedit,multa alioquin tradi quae alii praeterierunt. Illu .lh. id dubie ex eo liquet,Imperatores post Rudolphum l. iura inperii per Italiam fortiter tutatos, atque in o laudati simum Rudoipli exemplum constanter imitatos. Sod adeo verum est, ut ne ipsa quidem Vrbs Veneta auctoritatem Rudolphi neglexerit, aut contarin tionem eius praetermiserit, quemadmodum ollendi privilegium, quod monetam in Italia usurpandam res plait, Francisio
anserim conservatum. De regno Apuliae aestimabat periculum , et contra subitam sortianae mutationem conliliis se muniebat, neque in Etruria Vicariam Caroli Andegavensis potestatem agnoscebat, et iure Italac, ani additaque armorum comta natione repetebat, ac si ipse auspicio urbium et provinciarum rectores praesidesque constituebat, ut paulo ante comprobavi. Protecti in Syriam idonea ratione, et maturo conlilio ab eo interim saeti, cum variis eventorum argumentis intelligeret, eam ad suam patriaeque perniciem specta e et robora militum, viresque Germaniae temere confici atque consumi, reduce Sautem nil ni praeter morbos et labem militiae rebelle ad suos. I aud tamen segnius, quam par erat, ne
cellaria patriae subsidia comparavit, et coram tritis Imperii rebus, A. M CC LXXXul Kalendis Iuniis,successionem ii striae confecti Rein-selsae tabuli utrique filio concesti simul et confirmavit, ea vero lege, ut
rea men Austriae inseri Oris ellet ac maneret perres natu maiorem, adiectis et iam con .htionibus,quae in diplomate leguntur. Exio corripe S
tu n. riorem, in Suo quoque ulpicio nobilitavit Saxoniam,huius regionis patibus descriptam,et in novo Septemviratu coli. iirmatam, finitimo Brenae Comitatu, ac digi. itate Palatina auxit, ut vacanteii xlcerum Germani te is regem habetat, et publica learii auctoritate persun at ri eques secius i nincium posuit apud Hen si eum Illustrem, ad quem uiringi et Ali ciens palatii praefecti ra
84쪽
86쪽
Acrum, et venerationis plenum AV-
GUSTI nomen est, quod diviniore
m silio, fatoque gentis Romanae scitum,atque aboctavio susceptum, et auctoritate eius comprobatum, Romulique et Quirini nominibus S praelatum, tum ab omnibus Octavii successoribus constante servatum, et religione quadam ac reverentia populorum semper cultum est a que celebratum. Florus in extremo epitCines rerum Romanarum. Traciarum etiam in senatu, an, qaria Octavius comἀd et velut conditor instaurari et imperium, Romulus vocaretur in inctius et reverentiui reverentia maiori dignum)avsum es nomen Augusti, ut silicet amfum, dum colit terras,
ipse nomine et titulo consecraretur l. IV. c. a.
II. Ante Florum Velleius, Tiberii temporum aequalis,tr dit, Octavio ad summum imperii gradum evecto, Augustic gnomen a senatu populoqve tributum, annitente Munatio Planco, cuius auctoritatem reliqui haud gravato secuti sunt, titulumque lingularem et novum ei decernendum pariter ac deserendum censuerunt. Cognomen isti viro Planci sententia consensus unoers enatus populique R. in aedit. Bb. II. c. st Virum dicit, quem fortistimum principem dicere voluit, quidi
se qui vicio animos Autonio, belloque civili consecto,solus imperavit, et summi Principis potestate rempublicam
87쪽
I. DISPUTATIO 'constituit perinde ac admitti stravit.Diodorus diculus I. XXXVII.
III. De Quirini cognomine tacet Suetonius, cetera plenius tradit, et testamenti adoptionisque titulo Caelarem, ex Seianatus consulto Augustum maiori cum splendore appellatum scribit. Possea C. Caesaris, et deinde Augis cognomen 2m- attreum testamento maioris avunculi qui fuit C. Iulius Caesar alter uis Munatis Planci Ciceroni familiaris, cuius epistolae supersunt)sententi trisum quibusdam censentitus, mu ι- pestar oportere, vasis Dum conditorem urbis, praevaluisset, it Argustu potius vocaretur, non tantum nolo, sed etia ampliore cognomine Plancus ergo suffragiis vicit, acretiqvos deinde senatores iritesque, ut ex Velleio intelligitur, in suam sententiam deduxit. Insigniorem Augusti appellationem idem scriptor aliivsrcpetit, causamque subiicit, et odiora quo e relum eliseole dedicata et in quibus augurato qui Iconsecratur, augusa dicantur, ab auctu peta avium gestum λι- signiricatu secundum iuris auguralis disciplinam inte laclo, eoque hic proprio et sacro sugres cap. VII. Ceterum
IV. Servius Vergilii interpres commemorat, primo quidem Octavio destinatum fuisse Qui in titulum, sed ab eo non
susceptum, et consulto reculatum, indicat Suetonius; in eo at te inerrat Servii , et errantem equuntur, qui putant, Oct
uium primo Evirimim Heli na m e Castri , pos in nomine Argusipermansisse. Ad Georg. III et Aen. I. Nihil tale retulit Suetonius, nec tamen dissimulavit Dio Caelius, cupidum fuisse suscipiendi cognominis Quirini, sed ratione civili vitandae OD sensae ductum abstinuisse, lib. LIIL: Quirinus idem est, qui Suetonii Romulus, et eo cognomine appellatur a poetis quibus haec scribendi ratio constat, ut undecunque amplificat dae
88쪽
DE TITVLO AVGVSTI. sdae laudis materiam quaerant, et liberiori titulorum genere utantur. Repugnet licet Servius, et rationes historiae con
turbet. Nihilo enim verius est, quod seribit, Caesarem deinde appellatum, propterea quod hoc nomen supremis Iulii tabulis consecutus est, neque ad hoc coniequendum et sustia plandum, ei opus fuit S. P. Oiuensu, cum aliunde, et ex diversa causa iam tum obtineret, eoque post Actiacam Victoriam uteretur. Probant hoc numi, et inscriptiones, quae fidem publicam habent, et utrisque sul agatur gravis et vera scriptor Livius, qui, imperante Octavio Augusto, populi Romani
historiam contignavit. Nostrae aetari Dis dederunt, ut videremus, post bestum ac Lacum, ab Imper.riore Caesare Augusto, p.
V. Ceterum solenne illud,et Dei providentia selectum Augusti cognomen a sacro et augurali verbo originem et auctoritatem suam ducit, atque hoc indicat Suetonius, prolato Ei
nil versu, in ope Oa ustum augurium Vocaretur. c. Extat in libro I. annadium Ennianorum, exusquc adducitur, et Varronis,
Suetonio prioris, ac eadem verba legentis, testimonio comprobatur. I. III de rebus. Quo indicio apparet, nihil hic mutandum, neque delendum argum Vocabulum , neque Mliud videlicet imperii, quod minime congruit, reponendum. VI. Omni aetate, qua literarum honos floruit, creditum est, aliquid divinitatis in hoc inesse titulo, quem veneratione sacratum, iudicio et interpretatione Quiritium, usus temporum seculorumque perpetuus, ab aliis Imperatorum Romanorum titulis, et cognominibus distinxit. VII. Idcirco Graeci haud aliter, atque Latini, exponunt, Latinorumque vim exprimunt, et explanatione sua probant ac retinent, et acrum quiddam ac venerabile hoc vocabulo
complectuntur Appianus, scriptor haud negligens, indicat, eo ipso nomine Octavium Romae consecratum simul et '
89쪽
ό I. DISPUTATI pellatum, potestatem Gaio Caesare maiorem, certe hoc titu- o, magis venerabilem, et quod hinc sequitur, opinione omnium magis sanctam acceptise, debens Cirrisib u lib. I. Idem infra confirmat, Octavio considatum suscepturo, et urbem adia-crificandum ingressuro auspicium XII vultures praebui illa ut velut alter Romulus, de integro urbem conderet, signoque diviniore admonitus, constitueret imperium, et virtute consilioque distacitima eius negotia explicaret de sessi Civ f. b. III.
Omine haud vano, cui fidem fecit eventus, postquam anno ab urbe condita DCCXXIII summam est adeptus potestatena Dibo lib. LI. Iosephus Orginiim LXV. c. 7. Ad hanc splendidus Augusti titulus accellit, ut firmati iam imperii novus dem solennisque honor esset, anno ab V.C. DCCXXVII. Ex A. D. KAL. FEBR. Jod firmat idoneus testis Censorinus,
et cribit ex ante diem decimumsextum ML Februaris Imper Dr fir divis tu sententia L. Munacus anc a Senatu et
ros e civib/UAugustu anc atmesse optimum, et M. Vipsanis Agrippa III. COSS. De die Natali cap. XXI. Alii tamen a Censorino dissentiunt, et Idibus Ianuariis additum Augustii
men putant, auctore Vidio temporibus priori, que in le- quendum arbitratur Carolus Neapolitanus. I r.Ita , . Nec
improbavit Casaubonus, et dissidentes aliorum de die sententias una retulit, error autem in anno admissus est, quem DCCXVII. ibi supputatum, aut potius librarii vitio politum, sed innoviissima, ceteroquin emendatissima editione, repetitum legimus et miramur. Alii annunt ab V. Q proximum DCCXXVI. rationibus suis adhibent, eoque hunc titulum Augusto decretum collatumque volunt. Rei gestae historiam pers
cutus est Dio lib. LIII. Supersunt numi testes, et non dubia i scriptionum monumenta.
90쪽
IIX. Ab hoc tempore perpetuus, et ad successores propagatus est Augusti titulus, auspicio divinus, elogio singularis, et formula Olennis. Exempla huius sunt in statuis, lapidibus et numis, quibus historiae auxilium saepe ac fit numentum petamus. Nam qui Caesar antea seorsim, nunc CAESAR A GVSTVS coniunctim nuncupatur et scribitur, quod tituli in numis incisi Ostendunt. Graecus extat, quo Consulatus Oct vii VII. in lignitur, Dionisque ad hanc rem pertinens narratio
lius, qui conditoris oppidi huius, prope Actium extructi, memoriam servat. NIKono YI IEPA. Aversa parte EB TOΣRTimio Latinus, sed perrarus, et conspectu nostro dignus, duos consules aperte ignat Octavium Caesarem, et M. Vipsa- Dium Agrippam, uterque annum DCCXXVII. indicat, quo ab ter septimum, alter tertium urbis constulatum gerebat. CAESAR AUGUSTUS M. AGRIPPA inare Mec Caesaris Augusti appellatio in sormulam abiit, et a gravi scriptore Livio hirpata est, LX X. c. v. Postrema Ommum Hispania nostna demum aetate tertio post collatum Augusti titulum anno, cui DXXX. V. C. resipondet ductu aulicioque Augusti Caesaris, perdomitas. His aniam intelligit, Asturiae et Cantabriae regionibus comprehensam, quod ex Dione intelligitur,lib.LII. IX. Cum igitur in summo esset regiae potestatis fastigio
Octavius, varios sius cepit honores et titulos, quorum alii succellionem familiae et nominis, alii auctoritatem per se maximam, alii maximam simul et sacram significarunt, nullam voro novam ei potestatem addiderunt. Ab his autem diversum est DVerram nomen, quod norminibus titulisque omni-