장음표시 사용
91쪽
I DISPUTATIO, bus praeposuit Octavius, revera ut praenomen es et regitque iuris praelio Actiaco parti, Q ritiumque obsequio ii malid cumentum. ridem rei facis vetus inscriptio. IMP. CAESAR DIVI. F. AUGUSTUS Contra duces exercituum,et summi castrorum praefecti titulum imperatoris nomini ei tilitio subiecerunt, ut causam recepti huius tituli ostenderent, qui ab exercitu appellati imperatores, populi certe auspicio praeerant copiis er mandata potestate fungebantur. A
X. Aliquando tamen, et velut eXtra curiae usum, veteres, et formularum periti homineSAugustum, regio iure imperanterii, brevitatis causa Caesarem nominarunt, quem non ignorabant, more et usu viritium, nominariinperatorem ae
rem Augustιm, si integri eius tituli ratio habeatiu probare supervacuum est, praeteri in in ipsa iuris elementa
praebeant exemplum. Nam in illis non alius, quam Octavius Augustus, Caesaris nomine intelligitur, g. Io Ins de iure nar. gent et ciυ Congruit nova Iustiniani Constitutio, quae extat oves XXX a principio. Vanus sit, qui hic dubitet, Oct vius, an aliquis ab Octavio diversus intelligatur. Auctor enim imperii et conditor nemo fuit, praeter Octavium Augi stum, cuius successione merit gloriatur Iustinianus. Evenit autem deinceps, ut aes r novo exemplo diceretur, non qui summae rerum praeesset, sed qui spem untaxat succedendi in imperio haberet Quo pacto idem est Caesar, qui
designatus successor, iecusqVam antelia , et superiori te re, quo Carfar Algusus dici consuevit. Ea res admonet, ut legantur iustoriae augustae scriptores, Tacito et tanquillo posteriores, qui minores Vulgo appellantur, Aelius Sp.ratiamus
Sed ubi Caesares in inperii cons ,rtium alciti sunt, aequalicum imperatoribus titulo et Ην rore rebriatur quod primum contigit tria permate Marco Antonino, qui Pratrem Lucium V
92쪽
DE TITI IO AUGUSTIrrim non succei rem destinavit, et heredem instituit, sed in perii ocium declaravit, Caesaremque Augustum dixit, ex e qua tempore duo Augusti, prodito novi moris exemplo, imp
ritam summa potestate administrarunt Spartianus in Vero cap. V. Marco c. 'Linum ergo ruit haec imperandi societas, ut pari et aequo ure duo Augusti imperarent, non regnum, neque uni mansit imperium, quoad neuter sine altero
ius statuendi habuit, legesque sanciendi. . Contra usiuvenitiqvum Augustorum alter alteri obnoxius,et iunior seniori, filius
patri, adoptivus adoptanti, certa ratione potestatisque temperatione devinctus Illud non obscure Capitolinus sci ibit, Lucia
UmVerum,quem arcu Augustum diri praeter reverentiam
et ossicia, quae seniori Augusto exhibuit, et fori aetatis rati ne exhibere debuit, in gravissimis reipublicae partibus obtemperasse Marco, atque ex huius voluntate omnino gessisse bellum Namque ei obsecutusefutogatus oconsuli, De praeses
imperatori, cap. m in Vero. Praecipua ergo Marci auctoritas fuit, quaecum exacta alterius aequalitate conciliari non potest, et illo etiam argumento confirmatur, quod Marcus, tanquam
Augustus senior, exercitum, quem Vero ducendum tradidit allocutus est, ut potestatem de eo statuendi integram sibi reservaret . Quisquis enim non suo arbitratu facit, nec facienda, praeiertim in bello, decemit, is quin alteri audiens sit, dubitari non oportet. Iam primum, Capitolinus pergit, Marcus pro ambobus pro se et ero ad milites es Iocutus ADLOCA TIO numis ac inscriptionibus et pro consensus imperio pro consensu imperii, sive ut Casalabonus legit, consensu in imperio
graviterse, et adMarci mores egit cap. eodem Nam ita se compa avit, et rationes suas iniit, ut Marci institutis convenienter viveret, maxime sub imperii initium, et ante expeditionem c0ntra Parthos susceptam. eges tamen supersunt Marci et Lucii Veri, divorumfratrum nomine inscriptae, et in pande clari
93쪽
libi separatim scribitur Marcus Antoninus, Narcus Aelius Antoninu'quia .ssigna Marcui Iugustum seniorem, atque huc spectat constitutio,Claro et Cethego Cos . promulgat anno V.C.DCCCCXXIII et N. S. CLXX inae legitur in Codice . i. de petit hered. Nulla autem lex in universo iuris volumine reperitur,quae solius quidem Veii Augusti Iunioris nornine inscribbatur. Contra multae extant, quae uniusAugusti Senioris, mentitulumque praeferunt, in Codiceaeque ac in pandectis. Accedit ad hoc Capitolini testimonium , leges a Marco latas
commemorantis, sed quas Verus eortina sanxerit, et suo nemine promulgaverit, nusquam indicantis Haud semper eadem fuit haec imperandi ratio, et in striptorum formulis Augusti iunioris nomen omitti potuit, et interdum, quod res ipsa loquitur, omissum est, inclicio praecipui, cuius multa, nec incerta d cumenta sunt, maxime sub hoc tempus, quo duo erant Augusti Marcus, et Verus. Non enim habeo ambiguum, neque inficiari possiim, unisti iunioris potestatem aliquando titisse pleniorem, id quodexpedite colligunt, qui Caracallae et Diocletiani
tempora contendiant a Sed in numis, quod omittere nolim, contueri licet Augustos fratres, limul in solio sedentes, uitulcongiaria dantes, dextrasque iungente et consociata potestate, concordiam irrinantes aliquando et simul stantes, fructium
rebelli in Oriente gesti, et victoriae ibidem partae limul capientes, titulo ARMENIACI et PARTHICI, limul utentes, ob
eamque causam flumina duo Orientis in ligniora libi subiicientes,in quod in altero Marcus, in altero Veri is pedibus inlistit, ille Ligrim, se sphratem calcibus premit. l.uid secus, atque Danubius quondam αἱ brnus,tanquam victi domitique lignat turin numis, iste speciatim habitu procumbentas, victoriam Marcia. Marcomannis relatam diuitiat. XL
94쪽
DE TITULO AUGUSTU M. De sumpto Imperatoris titulo multa passim mentio est
apud scriptores,cuitis suscipiendi aves Orsenatus fuit, eoque nihil adiecit ad potestatem Octavit, quam antea liabuit, maximam, sed honoris, et praecipue auctoritatis in republica sum mae testimonium dedit, cuius videlicet ea is esset, ut nemo illam non coleret ac vereretur , Dio Usu , Mi diligenterliaec persecutus est, subduxit rationes semporum, et coufirmavit, anno urbis conditae DCCXXV collatum mus Imperatoris i tutum, ut hoc maximae potestatis argumento exaequaretur cum patre Iulio Octavius,atque ab aliis discerneretur imperato ribus, quos exercitus in castris, senatus deinceps urbe appella set DL LU Nam id auoribus et institutis Romanorum conveniebat, ni imperatores, ante limperatorem Iulium Dictat rem duces belli essent, copiasque regerent, et linam tam tum militiae magistratu ungerentur Postea reri potiti, et praenomine tituloque Imperatoris summum regendi ius ad pti, multum nilutomuriis iudicio senatus tribuebant, eiusque consensu audebant, ut potestatem hanc armis quaesitam, ex legibus habere videri vellent, quam tamen ante intum omnibus partibus perfectam, atque adeo ante legitimum senatus de cretum, non obnoxiam lenatui, nec precariam a populo, nec vicariam et nomine populi,nedum a populo dependentem ii, bebant. Non praetermittcnda est vetus inscriptio, quae promulgati eius decreti veritatem tuetur
IMP. CAESARI. DIVI. IVLI.F. COS.QVINCI . COS DESIGN. SEXT. IMP. SEPT.
Συinctus Octavi consevcrius magnum rei gestae momentum ancri, tempusque definit, qVod cum anno Dioni congruit,s stisque Romanorum exacte respondet. Cornelius Tacitus me morat, Octavium, qui ab senatu imperatoris praeno ne inli-
95쪽
n I. DISPUTATIO, gnitus est, semele vicies appellatum fuisse imperatorem, idque diversa ex causa, et ob victorias, prosperosque belli eventus. Ax-OLI. p. o testimonio pondus accedit ad fastos, quibus numiet inscriptiones auxiliantur, maxime hic inconstituenda Di ni lectione, quae ad dinumerandum, quod hic quaeritur, temporis intervallum, annos unum et viginti exposcit. In quo
omnia rei numariae monumenta consentiunt, et annum V. C.
DCCLXVI indicant, quo postremum est imperator salutatus. Etenim propter belli auspicium, honor ille Octavio decretus delatusque est, non ut ei, quod antea monuisse memini, plus auctoritatis adderet, sed umescitatis Augustae, quam tot victoriae distingverent, testis ille titulus esset, communisque gaudii
signum, et suae erga Principem reverentiae gratulationisque argumentum. Idcirco Tacitus cum Dione in concordiam redigendus, et cum utroque inscriptiones conciliandae sunt, ut definitus annorum numerus, quem haec disquisitio postulat, intelligatur. Consentiens enim tempotum ratio Tacitum tuetur, et admonet, ut Dionem Tacito recentiorem, et huius etiam vestigia secutum, idone Ointque ex ipla scriptoris penud
prompto sublidi adiuvem, verbaque eo, quo par est, modo coria iram inod fiet, si collocatis apte orationis partibus,
experiar leniori remedio, et caveam, ne scriptori vis inseratur. Convenit autem historiae, et rerum temporumque argumentis, ut unus et vicesimus OctaVi annus statuatur, eaque de causa legatur, , - κοσ4QVO marinae cum Tacito congruit, nec
multumabant vis Graeci scriptoris vestigiis recedit. Secus atque legi solet, De 6qVia ineptum, et ab instituto Dionis alienum est, uri, quod ne insititore quidem eget. Amplius
ut ita senti.ura, adducor auctoritate inscriptionis veteris, nullo, cuius vel tentii illima suspiciosi vitio inquinatae, quam Arit ni repertam esse constat, non mutilan neque mendosam, e te talem, quae uilla atana Castu lectionem defendat
96쪽
IMP. CAESAR DIVI. F. AVG. PONT MAX. COS. XIlI IMP. I. TRIBUNIC POTEST XXXVII. P.P.
Nomina titulorum, et notae temporum consentiunt, et quorundam sive incuriam, sive errorem produnt. Equidem Calaubonus in diversa abit, et quartum decimum Oct vii consulatum ponit, argumento inscriptionis, quam ab Onu-phrio, cui multum debet antiqvitas, consignatam tradit, in qua Octavi Consulatus anno XIIII appellatio Imperatoris XX. Tribuniciae potestatis XXXVIII definitur. Sed annum ibi demptum oportui quoiatam teret decies Consul fuit, neque exuperavit hunc numerum,quem vetus inscriptio in Fano Piceni servata, ab ipsoque nuphrio laudatata confirmat Vix po sum, quin moleste feram Xylandri audaciam, rationes aliter illa euntis, et quartum decimum Octavii consulatum, contra Dciti sententiam computantis. Neque enim Tacito repugnat Dio Cassius, nisi quod Xylander iterum culpae at finis, nomina
in notas temporum perturbavit, I b. LV ubi omnino legendum est. DK σαρ υγους. ωος Contra quam vulgo legitur C. ο σαρλυγους - ιδ. Numerusex ingenio additus, qui tamen extat in fastis Siculis, quorum magna quidem est auctoritas, sed non praeserenda Romano historiae augustae scriptori. Ad A. V. C.
DCCL. Hunc secutus est Papinius Statius, et Consulatum timi cies v gestum, versibus mandavit. AID. LIV. car. I. Caius ceteroquin illa Dionianus, Agrippae et Iuliae filius, cum Lucio se tre ab Octavio Augusto adoptatus est, quem Consulem populus creavit. Hinc Cos. DESIGNATI titulus etiamnum legitux in pervetustis inscriptionibus, quae historiam confirmant, aut minimum illustrant Inanquil in Aug. cap. LXIV. Non destia natus est tantum ab Augusto Caius, sed etiam a populo deligia tu et sicut inscriptiones fidem faciunt, in Cost de lignatorum
numerum relatus inod Taciti causa observari par est, qui festi uti more, hoc uico magis Augusti consilium aperi u 3 Vam
97쪽
I. BISPUTATIO, quam eventum. Ial. LI. Addatur Dio lib. LV. Sed redeo ad
exquirendam, suisque veluti ponderibus examinandam inscriptionem, quam ab nuphri sumptam Casaubonus adduxit,
cuius numeri non congruunt cum rebus Octavit, et rationibus temporum adversantur. Nam λplorate cognitum est, Triabunicjamporestatem Augusti septem et triginta annis,non pluribus, nec paucioribus,c initineri. Ergo aut ex ingenio, quod opinari nolim, aut per incuriam scriptus in anous octavus et trigesimus, quem Romanorum fasti non lignant Onuphrius ille Romanae antiquitatis lieluo, recte iniit numerum Augusti Consul imum, quorum postremus fuit tertius decimus, vere et sine vitio ab eodem descriptus. At numerus, IMP. XX.
mendosus est, quem haud maiori cura exprestit Casaubonus. Subiicit tamen Onuphrius, Augustum IMP. XXI. appellatum, idque docere Tacitum, Utirmare. Recte id quidem. Nec a men ignoraxit hunc Casaubonus, sed Dionis testimonio, quod inquinata lectione nititur, confisus, in mendosum inlcripti nis Onuphrianae exemplum incidit, et errore haud animadverso approbavit. In rationibus annorum Tribuniciae pol paludiit ident Calaubonus et Onuplirius, ille annum iusto in iorem XXXVIII hic contra, quam rationes postulant, minorem ponit. Vterque contra Veritatem historiae, contra auctoritatem inscriptionis Ariminensis , contra fidem num rum, quorum unus est ex aere factus, et care mihi aestimatus, propterea quod eosdem anno designat, et maximo contei sus ar mento, eadem verba retinet, exceptis duabus literis, S. C. quae Senatusconsultum indicant, quod ita perspicuum est, ut facile omnes, etiam tyrones, sciant. De Onuphrio in ror, vidisse eum lapides, et descripssisse, sed temporum illas notas et numeros, de Icribentis industriam sesellisse. Quam cubpam alibi non ei fugit, annumque tribuniciae potestatis nihilo accuratius tradidit, temporum Me Ordinem turbavit. Non
98쪽
fugit hunc laborem, et reostendit nuper Antonius Pagi, in dise catione 'patica, quanquam in hunc locum non incidit, quem censura mea dignum putavi. Alibi tamen agnovit
nuphrius, Augustum per XXXVII annos contiri uarie tribunitiam potestatem, eamque habuisse perpetuam, et summa regendi auctoritate subnixam, Tranq. in Aug. c. XXIII. Non enim iure magistrarus, hanc dignitatem gestit, ut Tribunus p
puli, neque ad tempus retinuit, quasi reposcendi facultas populoesset, neque populi nomine exercuit, vel adnunistravit,
delato iam astunum hunc imperio, quud summo rerum arbitrio continebatur 4 At historici interdum minus accurate I quuntur et laxe, quum imperium Romanum, quod non modo regia potestate constabat, sed etiam hanc persectione et splendore superabat, Romanam Rempublicam vocant, ut metanus Marce uislib. XI c. D. re Pius Possio in Gaudio cap. M. Aequo enim iudicio, et iustae excusationi locus est, ut de re ipsa, et iure regendi inter scriptores convenit,
quod sane administrandi modus, ad quem genus loquendi populare exi tur, non mutat. Neque ametaoni lirius, quod moneri attinet, omni praesidio nudatus est, quilin auctoritate, et exemplis bene multis sententiam firmat, usumque tituli iure victoriae quaesiti, aut sponte sumpti a concessione senatus legitima distinnit, et ipsas adeo haben causas discernit. Illa enim concessio, cuius Dio seriptor alta mente praeditus,
et rerum civilia momenta aestimans, meminit, epocham h bet solennem, et lingulariter aiumadversam. Idcirco non
est, quamobrem argylatur Onuphrium, Pippe qui non inficiatus est, hunc tituluin multo ante ab Augusto utilia usurpatum. Qv9d propter Huberta costium subiicere volui, apud quem etiam in anno mendum inest, quem nuphrius DCCXX V. temporum rationibus haud repugnantem tradit in fastos Mnimadvers p. J1. IdoAea ergo est quaerenda ratio conciliat
99쪽
I DISPUTATIO, di numcς, in riptiones et historias, ut ne inter se pugnent,
nec temere opponantur. Veruntamen hoc Imperatoris praenomen non semper praescripit Augustus, neque eo, certe in numis, titulum auxit successor Augusti Tiberius, et potestate, quae vocabulo denotatur, contentus, exemplum pariter in numis omittendi aliis praebuit, quod numorum monumenta inspicientibus non potest esse Obsturum. Praeterea cauto opus est, et interpretibus observandum, ut non modo explicandi huius vocabuli significatus, suo quoque loco, rationem habeant, verum etiam inexplicationibus legum, quo quisque iuris conditor tempore vixerit, diligenter attendant, in quo Amtonium Augustinum aliquando haesitasse animadverti, quod utique evitasset vir summus, sit inter Augustum aevum, quo coimstitutum est imperium, et secula eo priora, proxima et rem tiora distinxisset, rationesque temporum explicatiores iniisset. XII. Cum illo ipsi,, quod explanavi, Imperatori praenomine erat pleritiaque coniunctum Patris parriae cognomen, cuius initium nihilo magis certum, et ratio perquirendi minus expedita, nec facilior explicatu est, Vana ea, quae paulo ante fuit. Onuphrius, quem rursii inter primos nomino, in annum urbis DCCLVIII. reiicit, qVOCOnsularuni gesserunt Cn. Cornelius Cinna, et L. Valerius Messala, quos Dio sub hoe tempus consignavit, lib. LV. Fidem facit Casendarium Pris Desinum, quod totum vetustas conficere non potuit, quamvis reliqua deperdita sint, et literae aliquot, quae numeros signant, detritae, aut depravatae. Illud vero permagnum pondus ad historiam affert, et Tranquilli testimonium coire horat, apud quem Messala novi honoris interpres, et tituli collati testis atque internuncius, ita alloquitur Augustum. Nnatuste Ni cns cum pop. Rom. consalutat PATRIAE A TREM. in Aug. cap. VIII. Fragmentum Calendari inter in scriptione retulit Gruteras, in qu Era Tribuniciae potestatis
100쪽
mendos legitur, XXI. mutanda omnino, et constituenda XXVIII. quae congruit cum Augusti consulatu tertio decimo, et resipondet amao quinto decimo, quo bienniter est Impetu. tor salutatus. Ucr. p. 36. Nec discrepat Sedunorum lapis,
a Calaubono deici iprii et apte restitutus, certe cum allato Veteris Calendari fragmento conferendus in Commotario in
Augusum cap. LVIII. Quare corrigenda est inscriptio, quae exta apud Bartholomaeum Martianum , ubi annum TRIB. POTEST XVIII. coniunxit cum COS. XIII et Imp. . E rore manifesto, et forsan per imprudentiam librarii ad mill . quem corrigi necesse est, ita ut epoch tribuniciae potestatis recte se habeat, additaque nota, decem sigi uricante, inposterum legatur, XXVIII in anna . Con tam p. Ilo. Alii tamen
priorem V. C. annum DCCLVis quem Golgius perperam O- nuptureo tribuit, rationibus conveni clatiorem putant, adclamque re runt Consulatum Cinnae et Me alae, quibus non a sentior, et a Pighio, sic computante, et Consules collocantediicedo in Romanor DLXVIII.p.13. Maior in eo dii n- cultas restat, quod num adversantur inscriptionibus , et antiquiorem huius tituli usum apertissime ostendunt. Nam aqvinclo inde Augusti Consulatu usque ad tertium decimum et postremum, extant hoc titulo insignes, et prius usi, quana
tribuniciam potestatem, et simul perpetuum regendi ius accepit. Era Consulatus V. quem aureus nuntiis signat annum Vrbis DCCXXIIII manifello indicat, temporisque intervallum, ab inscriptiorubias diverium, commonstrat. Recle iis fragatur Golatus, et re numariae instrumento cati an de sendit, foro gra adducto p. as1. 7. Nihil unpedit, quin tempora et concellione , distinguam, quarum utraque legitima, et SPQ consensu fac a prior autem, qVam numisignant, decreto comprehensa, et ab iistolicis omissia, poste ior, ad quam hi storici et inlcriptioine spectant, sine decreti formula a Valerio Messa-