장음표시 사용
31쪽
grum mihi de causa Campana ad suum reditum reservarem ,
collegi ipse me , & cum ipsa quasi republica collocutus sum: ut mihi tam multa pro se perpessio , atque periuncto , concederet , ut ossicium meum , memoremque in benemeritos animum , fidemque fratris mei praestarem : eumque , quem bonum civem semper habuisset, bonum virum esse pateretur. In illis autem meis actionibus , sententiisque omnibus , quae Pompejum videbantur ostendere , δ' certorum hominum , quos jam debes suspicari , sermones reserebantur ad me : qui cum illa sentirent in republica , quae ego agebam , semperque sensissent, me tamen non satisfacere Pompeio , Caesaremque inimicissimum mihi suturum , gaudere se aiebant. Erat hoc mihi dolendum : sed multo illud magis, quod inimicum meum, meum autem immo vero legum , judiciorum , otii , patriae , bonorum omnium ) sic amplexabantur , sic in manibus habebant , sic fovebant , sic me praesente osculabantur : non illi quidem , ut mihi stomachum facerent , quem ego fundi intus perdidi , sed certe ut facere se arbitrarentur . Hic ego , quantum humano consilio essicere potui , circumspectis rebus meis omnibus, rationibusque subductis, summam seci cogitationum mearum omnium , quam tibi, si potero , breviter exponam . Ego , si ab improbis , & perditis civibus rempublicam teneri viderem , sicut & meis temporibus scimus, & nonnullis aliis accidisse accepimus , non modo praemiis , quae apud me minimum valent, sed ne periculis quidem compulsus ullis , quibus tamen moventur etiam sortissimi viri , ad eorum causam me adjunserem , ne si summa quidem eorum in me merita constarent . Cum autem in republica Cn. Pompe
ius princeps esset , vir is , qui hanc potentiam , & gloriam maximis in rempublicam meritis, praestantissimisque rebus gestis
Bonum vom J Bonum civem a bono viro distinguit, quia patriae simul & amici tiae satisfacere non possit . Verum , duobus propositis hi stis . minori maius praeserendum esse quis dubitet ' Maior igitur patriae, quam amicitiae, habenda ratio est , quod ipse lib. Off. decurat . Quanquam , cum dicat , domino virum esse pareretur, quasi tiae loco postulat ab ipsa rep. quod ab eius rationibus alienum esse, id est, quod officio boni civis adversari , non ignorat. Eandem
sententiam in oratione pro. Plancio posuit
cap. 38. Res ipsa publica se is ui piare
32쪽
stis esset consecutus , cuiusque ego dignitatis , ab adolescentia fautor, in praetura autem , & in consulatu adjutor etiam existitissem : cumque idem auctoritate , & sententia per se , comsiliis , & studiis , tecum me adiuvisset et meumque inimicum unum in civitate haberet inimicum : non putavi famam inconstantiae mihi pertimescendam , si quibusdam in sententiis paulum me immutassem , meamque voluntatem ad summi viari , de meque optime meriti dignitatem aggregassem . In hac sententia complectendus erat mihi Caesar , ut vides , in coniuncta & caula & dignitate . Hic multum valuit cum vetus amicitia , quam tu non ignoras mihi , 3c Q. fratri cum Caesare fuisse, tum humanitas eius, ac liberalitas, brevi tempore & literis, & ossiciis perspecta nobis, & cognita . Veh
menter etiam res ipsa publica me movit , quae mihi videbatur contentionem , praesertim maximis rebus a Caesare gestis,
cum illis viris nolle fieri : & , ne fieret , vehementer recusare . Gravissime autem me in hac mente impulit & Pompeii fides, quam de me Caesari dederat: & fratris mei, quam Pompeio . Erant praeterea haec animadvertenda in civitate , quae sunt '' apud Platonem nostrum scripta divinitus : Quales in republica principes essent , tales reliquos solere esse cives. Tenebam memoria, nobis consulibus, ea sundamenta jacta ex Kalendis Ianuariis confirmandi senatus, ut neminem mirari oporteret , v nonis Decembris tantum vel animi suisse in illo ordine , vel auctoritatis. Idemque memineram , nobis pruvatis usque ad Caesarem, & Bibulum consules, cum sententiae
nostrae magnum in senatu pondus haberent , unum sere sensum fuisse bonorum omnium. Postea cum tu Hispaniam est riorem cum imperio obtineres , neque respublica consules haberet , sed mercatores provinciarum, & seditionum servos, ac miniis
4n ta νιν, ρο-J Uteris ad M. Ciceronem missis, officiis in Quintum collatis: rui muc erat Caesaris teratus in Gallia. I ra, di ad Atta rv. 18. Aia sui. 4r Me menta J Hoc est , in hoc pe inito I cum ita sentirem . Atque haec est vi tiana lectio , quam Camerarius sic interpretatur. Man.& Lamb iis Aane
tione eontra Rullum. corradiar.
44-DM. I Quo die senatus sume dum de conjuratis supplicium censuit.
33쪽
ministros di jecit quidam casus caput meum , quasi certamitanis causa , in mediam contentionem , dissensionemque civilem'. Quo in discrimine cum mirificus 1enatus , incredibilis Italiae totius , singularis omnium bonorum consensus m me tuendo extitisset : non dicam , quid acciderit ; multorum est enim ,& varia culpa r tantum dicam brevi , non mihi exercitum ,
sed duces disuisse. In quo , ut jam sit in iis culpa , qui me
s' non defenderunt; non minor est in iis, qui reliquerunt:& , si accusandi sunt , si qui pertimuerunt ; magis etiam reprehendendi, si qui se timere simularunt. Illud quidem certe nostrum consilium iure laudandum est , qui meos cives & a
me conservatos , & me servare cutientes , spoliatos ducibus, servis armatis objici noluerim: declararique maluerim , quanta vis esse potuisset in consensu bonorum, si iis pro me stante pugnare licuisset , cum alit ictum excitare potuissent . Quorum quidem animum in non perspexisti solum, cum de me ageres,led etiam confirmasti , atque tenuisti . Qua in causa , non modo non negabo , sed etiam semper & meminero , & praedicabo libenter ) usus es quibusdam nobilissimis hominibu ,
fortioribus in me restituendo , quam fuerant iidem in tenendo : qua in sententia si constare voluissent , suam auctoritatem simul cum salute mea recuperassent . Recreatis enim bonis viris consulatu tuo , & constantissimis , atque optimis actionibus.tuis . excitatis , Cn. Pompeio praesertim ad causam adjuncto', cum etiam Caesar , rebus maximis festis , singularibus ornatus & novis honoribus , ac judiciis senatus , ad auctoritatem eius ordinis adjungeretur: nulli improbo civi locus ad rempublicam violandam esse potuisset . Sed attende , quaeso, quae sint consecuta. Primum illa furia muliebrium religionum , qui non pluris fecerat Bonam deam , quam tres sor res, impunitatem est illorum sententiis assecutus, qui, cum
4s Quasi mriamivis e fa I speravit Clo- 4 -I Pompeius. Idem .ssius , si Ciceronem vexaret , eam sore ea Tνιν μνωοJ Clodiam, Terentiam, resam bonos cum improbis committendi . D alteram eognomine Quadrantem , qua Uo. dius frater constupraue dicitur. Cmm. εο dine remor I Hortensiuin, & G. 4o Immnitatem J Ne quis putet hoc di-tonem videtur significate .. Coreadus. ei, Clodium absolutum et te iudicum senteo .
34쪽
tribunus plebis poenas ae seditioso cive per bonos viros iudicio periequi vellet exemplum praeclarissimum imposterum vim dicandae seditionis de republica sustulerunt iidemque postea
Non meum monumentum , non enim illae . manubiae meae , sed operis locatio . mea fuerat ) monumentum i vero senatus ,
hol illi nomine , cruentis inustum literis esse passi sunt. Qui me homines quod salvum esse voluerunt , est mihi gra
tissimum e sel vellem non solum salutis meae , qnemadmodum medici, sed ut aliptae etiam virium , & coloris rationem haθbere voluissent. Nunc , ut Apelles Veneris caput, Sc summa pectoris politissima arte persecit , reliquam partem corpo
ris inchoatam reliquit e sis quidam homines .ini capite me
I i solum itiis , in eo iudicio , quod de violatis Botiae
Deae sacris Actum est a. quod ante Ciceronis exilitari factum erat i sed quo dat optimatum , quorum hie Cicero inconstantiam, de perfidiam accusat , sententiis , In senatu
dictis, factum esse. ut iudicium illud , quod
Milo tribi uius pl. Clodio de vi aeeusato in. tendebat , omittererer ; ex quo non absolutus Clodius , c non enim a soIst, dicitur , de quo latae sententiae non sunt sed impruritatem c securim , quia punitus non veru, ac proprie vicitur . Tota vero resse habet. Restituto Cicerone, cum eius d mus eri S. c. reficeretur , expulsi a Clodio
fabri de area sunt i disturbata mitiem Catuli , quae ipsa quoque ex S. C. reficiebais sit, Ze ad tactum pene pervenerae t in ciceronia domus primo stacta coniectu lapidum, deinde instammata. Neque hae una vi co eantna quievit inodius, sed, sexto post die, eum tapidibus, sinibu , atadus M. Geero
nem inseeutus est ἰν sequenil autem lie Mil nix domum exputri te, .di incendere DR -- natus est , ut Elaar cum scutis homines mductis gladiis, plos eum accensis saeibus adduxerit . . Propterea Milo tribunus pl. eum de vi accusavit . Sed judicium , opera Ct dii . eiusque amicorum , usque eo perductum est, donee habiti aedilitiis comitiis, Clodius aedilis creatus in iudieium vocari non potuit. Non enim vocare in iudicium eos licuit, qui magist tum gerebant . Hoc igitur queritur Cicero, & iure queritur, quod, cum ager tur in se re, utrum ante comitia iudicium fieret, quod Milo, Cicero , nec pauci praeterea, sene de rep. sentientes, exoptabant. n quod Clodius, eiusque Raio pollulabat, ut eomitia ante iudicium' haberemue , quo
Posset , maEistratum adeptus, poenam effuge
o ς S. C. iactum sit , ut post eomitia iudiarium fieret et in quibus positam esse Cliai L. noeentissimi hominis , salutem , licebat intelligere. Hae de re se in oratione pro Sex. tio: Volirat aedilis, accuser eum , qui ali us
ditimates, sed tantum eos, qui iudicivm MClodio x Mirone aecutato neri noluerunt.. Nam uos aliquot in se in pro Milona , id G pro rep. tensisse, satis ostendit iis ver. bis , quae iam recitavimus ex oratione de provinciis. .Cum enim dixit istaei meum in
micum , reptignante vestra auctorisara , texe
rum , optimatum duo genera sigirificat, eos, qui Clodium texerunt, eos, qui repugna
so mi mi πο-iae J Clodii nomine. Gre. Is V nemis eapur J Apelles inchoavit & aliam Venerem Cois, superaturiis etiam illam suam priorem e invidit mors peracta parte,nm , qui succederet opera ad Daescripta lineamenta, invetuus est. Plin. xxxv. I
35쪽
solum elaborarunt e reliquum corpus , imperfectum , ac rudereliquerunt . In quo ego spem seselli non modo invidorum , sed etiam inimicorum meorum : qui de uno acerrimo , & foditissimo viro , meoque iudicio , omnium magnitudine animi, & constantia praestantissimo, Q. Metello Lucii filio , quondam salsam opinionem acceperunt , quem post reditum dictitant fracto animo, & demisso fuisse. U Est vero probandum, qui & summa voluntate cesserit , & egregia animi alacritate absuerit , neque sane redire curarit , eum ob id ipsum fractum suisse in quo cum omnes homines , tum M. illum Scaurum , singularem virum , constantia & gravitate superasset . Sed , quod de illo acceperant, aut etiam suspicabantur, de me idem cogitabant, abjectiore animo me suturum e cum respublica majorem etiam mihi animum , quam unquam habuissem , daret: quae declarasset , se non potuisse me uno clave carere: cumque Metellum unius tribuni plebis rogatio , me universa respublica, duce senatu, comitante Italia, promulgam tibus omnibus , reserente consule , comitiis centuriatis , cunctis
ordinibus, Τ hominibus incumbentibus, omnibus denique suis viribus recuperasset . Neque vero ego mihi postea quidquam assumpsi : neque hodie assumo , quod quemquam malevolemtissimum iure possit offendere . Tantum enitor , ut neque micis, neque etiam alienioribus, opera , consilio , labore d sim . Hic meae vitae cursus offen)it eos fortasse , qui splendo rem & speciem hujus vitae intuentur: sollicitudinem autem& laborem perspicere non possunt . Illud vero non obscure queruntur in meis sententiis , quibus ornem Caesarem , quasi desciverim a pristina causa . Ego autem , cum illa sequor, quae paulo ante proposui, tum hoc non in postremis , de quo
coeperam exponere. Non offendes eundem bonorum sensum,sx-Cum in ta saturnini Gallieo dividendo , per vim istam , iurare noluit, ε in exilium abire, quam de tua sententia decedere , maluit . luuiarchus in Mario . Mamulus. st M vero preiandum J Ironiat quae n pandi vim ha- , cum affirmare verba tamen ipsa videantur . si e Virgilius lib. 4. itaneid. Egregiam vera laudem , M. Idem .s4 se aurum I Patrem eius, pro quo extat mutilata Ciceronis oratio. Mem .ss I vocem hane delendam esse, coniicit Gramius ex mΕs6 Sinteistidinem , ct iaborem I Quibus eum splendorem , eamque speciem tueor .
sI C peram evomere I Cum enim sentenis
tiam Platonis posuisset ae corruptis princi
36쪽
Lentule , quem reliqui sti : qui confirmatus consulatu nostro , nonnunquam postea interruptus , afflictus ante te consulem , recreatus abs te totus est : nunc ab iis , a quibus tuendus su rat , derelictus: idemque non solum fronte atque vultu , quibus simulatio facillime sustinetur , declarant ii , qui tum nostro illo statu optimates nominabantur e sed etiam sensu saepe iam tabellaque docuerunt . Itaque tota jam sapientium civium , qualem me & esse & numerari volo , & sententia &voluntas mutata esse debet . Id enim iubet idem ille Plato , quem ego vehementer auctorem sequor , Tantum contem dere in republica , quantum probare tuis civibus possis e Vim n que parenxi , neque patriae asserre oportere . Atque hanc quidem
ille causam sibi ait non attingendae reipublicae fuisse : quod cum offendisset populum Atheniensem prope iam desipientem senectute , cumque cum nec persia adendo , nec cogendo regi posse vidisset , cum persuaderi posse dissideret , cogi fas esse non arbitraretur. Mea ratio suit alia, quod neque desipiente populo , neque integra re mihi ad consulendum , capesseremne rempublicam , implicatus tenebar . Sed laetatus tamensum , quod mihi liceret in eadem causa & mihi utilia , 3ccuivis bono recta defendere . Huc accessit commemoranda quaedam , & divina Caesaris in me fratremque meum liberalitas :qui mihi, quascunque res gereret, tuendus esset; nunc in ta ta felicitate , tantisque victoriis , etiam si in nos non is esset qui est , tamen ornandus videretur . Sic enim te existimare Velim , cum a vobis, meae salutis auctoribus, discesserim; neminem esse , cujus officiis me tam esse devinctum non tum confitear , sed etiam gaudeam . Quod quoniam tibi ex-
Dum exemplo civibus , eam ut probaret, ita longe digressus est , inducta commemorati ne sui consulariis , ut a proposito nonnihil aberrasse videatur. Itaque narrationem inter xuptam , ab alio tanquam orsus principio,
,8 Tan a J In iudieiis: eum absolverunt, quos damnari oportuit . Nec dubito , quia si e Cicero Sex. Clodii , nocentissimi homi via , absolutionem significet , quem senat rum urna copiose absolvit , ad quos dirigitur haec tota narratio. Vide epist. 6. lib. I a. ad Q. Fr. Idem .so Pisto I In Critone. integra re a Integra Platoni ressuit ad consulendum quia nunquam attigit rempubl. Quod mihi non contigit . qui cum
remo. antea tra lassem . propterea implicatu tenebar. --ltur.
61 Disresserim J Vobis exceptis, nemo est . cui perinde ac insari debeam. Idem
37쪽
posui , facilia sunt ea , quae a me de Vatinio , & de Crata requiris . Nam de Appio quod scribis , sicuti de Caesare, te
non reprehendere : gaudeo consilium tibi probari meum . De Vatinio autem , primum reditus intercessErat in gratiam per Pompeium , statim ut ille praetor est sactus; cum quidem ego ejus petitionem gravissimis in senatu sententiis odi pugnassem , neque tam illius laedendi causa , quam defendem di , atque ornandi Catonis. Post autem Caesaris , ut illum μ'
defenderem , mira contentio est consecuta . Cur autem lauda rim , peto a te , ut id a me neve in hoc reo , neve in aliis requiras ; ne tibi ego idem reponam , cum veneris : tametsi possum vel absenti. Recordare enim, quibus laudationem ex M ultimis terris miseris . Nec hoc pertimueris : nam a me ipso laudantur , 8c laudabuntur ridem . Sed tamen defendendi Va
tinii fuit etiam ille stimulus , de quo in judicio , cum illum defenderem , dixi me facere quiddam , quod in Eunucho parasitus suaderet militi tini nominabit Phaedriam , tu Pamphilam Continuo . Si quando illa dicet, Phaedriam
Intromittamus comissatum : tu , Pamphilam Cantatum provocemus . Si Dunbit saee Illius formam : tu hujus contra . Denique Par pari referto , quod eam mordeat.
Sic petivi a judicibus , ut, quoniam quidam nobiles homines& de me optime meriti, nimis amarent inimicum meum:
me-6a Redistis intereserae in gratiam I Reeon. eiliatio intervenerat. CHL63 Pomνε tam J Quo consule eomitia habente , superiore proximo anno praetor Uatinius creatus est , M. Catone reiecto 2 qui eum ante Vatinium populi sitffragiis praetorseret, consul Pompeii is, auspicia mentitus, eomitia dissoluit. Quod ei, augur eum esset, iure sacerdosii lieebat . Plutarchus in Pompeio, Dio lib. Maisurius. M. De sene 'em J Acciitatus in Vatinius , ut ait Pedianus in commentarii prooemio mrationis pro Scauro, Appio ti Domitio eos id est, quo anno scr1psit Cicero hane epistolam t accusatus autem a C. Licinio Calvo de ambitu , quia praetoria comitia corrupisset.
os VI, ii ερ-DI Hispaniae duae suerunt, citerior, di ulterior et hic de citeriore aecipiendum ; cui praefuisse cum imperio Lentuislum, supra demonstratum est iis verbis, cum νω Hispaniam citeriorem eum imperis
66 Stimulus J Quod enim P. Clodium qui dam optimate , Ciceroni. inimicum , ipsis
praesente amplexarentur , in manibus habe.rent , foverent , oscularentur , ut ei stomachum sacerent i propterea , ut eorum con
suetudinem imitaretur, & quati par pari r ferret , ipse quoque . hominem optimatibus imitiam Vatinium defendit. Idens.
38쪽
meque inspectante sepe eum in senatu modo severe seducerent , modo familiariter atque hilare amplexarentur : quoniamque illi haberent suum Publium darent milli ipsi alium Publium , in quo possem illorum animos, mediocriter lacessistus , leviter repungere . Neque solum dixi : sed etiam saepe facio , diis hominibusque approbantibus . Habes de Vatinio :cognosce de Crasso . Ego cum mihi cum illo magna iam
gratia esset , quod eius omnes gravissimas injurias, communis concordiae cauta , voluntaria quadam oblivione contriveram , repentinam eius defensionem Gabinii , quem proximis superioribus diebus acerrime oppugnasset , tamen si sine ulla mea contumelia suscepisset , tulissem e sed cum me disputantem, non lacessentem laesisset , exarsi non solum praesenti , credo, iracundia , nam ea tam vehemens fortasse non fuisset ) sed cum inclusum illud odium multarum ejus in me injuriarum , quod ego est udisse me omne arbitrabar , residuum tamen insciente me fuisset, omne repente apparuit. Quo quidem te
pore ipso , quidam homines , dc iidem illi quos saepe nutu
significationeque appello , cum se maximum fructum cepisse dicerent ex libertate mea, meque tum denique s bi esse visum reipublicae qualis suissem , relii tutum , cumque ea contentio mihi magnum etiam '' soris fructum tulisset : gaudere se dicebant , mihi & illum inimicum , & eos, qui in eadem causa essent , nunquam amicos futuros. Quorum iniqui sermones cum ad me per homines honestissimos perserrentur : cumque E et Pom-
οῖ-J Querasi de gravibus , seriisque a Cicerone consule in urbe ire 'i ornatissime
rebus eum eo deliberaturi. Ma.ist. Ioeuius est . Cuiu orationi illustrem seitten- ω sana gratia J Velut inter eos tiam cum Cicero ad Attieum seri piisset, fu, fuerat simultas , vel exorta Cicemne eons, iunxit : Ilie dies me vatae Cν so a I ιnxit. le, eum Crassus Catilinae eonidiorum parti . Rursu odium inter eo emersit , quo anno
eos esse putaretur , ut historiae declarant; leae Cli dia Cicero pulsus est , Crassi Cl vel, ut ego arbitror . multo ante, cum Ci- dru ci adiuvante , ut in Plutar lio legimu .cero ab adolescentia sua, ut in hac epistola Item in autem recon iliati . restituto in pa- iam divit, Pompeii fautor extitisset , Crasi tria in Cieerone . interce iente Publio Crassisumque saepe , ut epist. ra. lita I. ad Atti- filio , Ci: eroinis amantissimo , ut idem Pluiscum icripsit , in Pompeiana laude perstrin- tarentis. rertiae tum dii sensionis, tum etiam xiaei r in suasione quidem lenis Maniliae, reconciliationis causa hic exponitur. Ma r. laudem remilia belli , Crassi virtute conse- o lait 'ura .rem I In seriatu. Ideur. mama ex parte ad Pompeium transfere. 7ι Foris 4 Vulto , apud omnes homines rPrimus dies eos in gratiam reduxit , cum hul uia tu,ser , bonam de me hominum O--Cra sm in lenatu , praesente Pompeio , a Mi- pinionem auxisset . Idem . tbtidatico bello proxime reverso , de rebus . . .
39쪽
Pomipejus ita contendisset ut nihil unquam magis , ut cum Crasib redirem in gratiam , Caesarque per literas maxima seniolestia ex illa contentione assectum ostenderet: habui non temporum solum rationem meorum , sed etiam naturae e Crassusque , ut quasi testata populo Romano esset noltra gratia , pene a meis laribus in provinciam est prosectus . Nam cum mihi condixistat , coenavit apud me in mei generi Crassipedis hortis . Qiiamobrem ejus causam , quod te scribis audisse , magna illius commendatione susceptam τε defendi in senatu , sicut mea fides postulabat. Accepisti quibus rebus adductus, quamque rem causamque defenderim : quique meus in republica sit pro mea parte capessenda stat iis . De quo sic velim statuas , me haec eadem sensurum fuisse , si mihi integra omnia ac libera suissent . Nam neque pugnandum arbitrarer contra tantas opes : neque delendum , etiamsi id fieri posset, summorum civium principatum : neque permanendum in una sententia , conversis rebus, ac bonorum voluntatibus immutatis : sed temporibus assentiendum Nunquam enim praestantibus in republica gubernanda viris laudata est in una sententia perpetua permansio : sed ut in navigando tempestati obsequi artis est, etiamsi portum tenere non queas: cum vero id pol- sis mutata velificatione assequi , stultum est eum tenere cum periculo cursum quem ceperis, potius quam , eo commutato, quo velis tandem pervenire : sic , cum omnibus nobis in administranda republica propositum esse debeat id , quod a me saepissime dictum est, Cum dignitate otium : non idem semper dicere, sed idem semper spediare debemus. Quamobrem , ut paulo ante posui , si essent omnia mihi solutissima , tamen in republica non alius essem atque nunc sum . Cum vero in hunc sensum & alliciar beneficiis hominum, & com
a meorum I Earum eaumit tum , quas olim pertuli , quia nimium in repudi libere sensiliam. Manut. 3 Natura I Quae me ab omni contenti
4 Gratia I Hic est reconciliatio . Gram 7s condixdet In diem certum denuncia sit. Sic enim Festus interpretatur. M u. . 6 msen i J vide lib. v. epist. 8. 7-J Soluta, & libera Cicero
nis voluntas non erat , cum allicereriar
Pompeii , Caesarisque beneficiis, & compelleretur optimatum quorundam iniuriis .
40쪽
pellar injuriis e facile patior ea me de republica sentire ac dicere , quae maxime cum mihi, tum etiam reipublicae rationibus putem conducere. Apertius autem haec ego, ac saepius,
quod & Q. frater meus legatus est Caesaris, & nullum meum minimum dictum , non modo factum , pro Caesare intercessit, quod ille non ita illustri gratia exceperit , ut ego eum mihi devinctiam putarem. Itaque ejus omni & gratia , quae summa est , & opibus , quas intelligis esse maximas , sic fruor , ut; meis . Nec mihi aliter potuisse videor hominum perditorum de me consilia frangere , nisi cum praesidiis iis quae semper
habui , nunc etiam potentium benevolentiam conjunxissem. His ego consiliis si te praetentem habuissem , ut opinio mea seri , essem usus eisdem . Novi enim temperantiam & moderationem naturae tuae e novi animum tum mihi amicissimum , tum nulla in caeteros malevolentia suffusum ; contraque cum
magnum & excelsum , tum etiam apertum & simplicem. Vidi ego quosdam in te leses , quales tu eosdem in me videre potuisti . Qtiae me moverunt , movissent eadem te prosecto . Sed , quocunque tempore mihi potestas praesentis tui fuerit, tueris omnium moderator consiliorum meorum. Tibi erit eidem, cui salus mea fuit , etiam dignitas curae . Me quidem certe tuarum actionum , sententiarum , Voluntatum , rerum denique omnium socium comitemque habebis : neque mihi in omni Vita res tam erit ulla proposita, quam ut quotidie vehementius te de me optime meritum esse laetere . Quod rogas ut mea tibi scripta mittam , quae post discessum tuum scripserim e sunt orationes quaedam , quas Menocrito dabo : --que ita multae , ut pertimescas. Scripsi etiam nam ab or tionibus disjungo me sere , reseroque ad mansuetiores Musas: quae me maxime, sicut jam a prima adolescentia, delectarunt scripsi igitur Aristoteleo more, quemadmodum quidem Volui, tres libros in disputatione ac dialogo de Oratore, quos a bitror
3-νatis. J Ira loquebantur , cum
aliquid se nec admodum libenter , nec m leste tamen facere signifieabant. Epist. 7. lib. S3 euando non intitus respondetur αδε mor ; plas apud me oscii residera faciIIliae patior. Manutiu . . Menoe ita J Lentuli liberto. Idem . I. din taιione ae distus 3 Hoc totum alienum videtur & subditatium. Lambia.