Dissertatio de auctoritate patriarchali et metropolitica aduersus ea, quæ scripsit Eduardus Stillingfleet decanus Londinensis in libro De originibus Britannicis per Eman. a Schelstrate ..

11쪽

de constantia , qua cuncta etiam difficillima subire non metuis Haec enim, & multa alia virtutum dona , quibus Regium animum tuum C leste Numen ornauit, hic

laudibus extolli possent: sed cum alterius operis hoc negotium sit , quam quod breuissimis huius epistori angus ih possit comprehendi, hoc unum rogabo, ut MAIESTATlS TVAE immemor, Tenuitatis meae memor, praesens Opusculum, quod de Hierarchia Eoclesiastica contra Scriptorem Anglum edidi,benigno animo suscipere, & Maximi Nominis Tui patrocinio tutari digneris. Nec est, quod quis

12쪽

DEDICATORI A.

quisquam M AIEST A TE M

I V A M inducat, ut credat, me in nomine Regio nouitatis praesi

dium quaerere non erroris recens

excogitati, sed veritatis antiquitus cognitae hoc opusculo defensionem suscipio. De PatriarcharuRomano ago, quem Reges Catholici Praedecessores tui per mille

trecentos annos agnouerunt , &

post schisma Iacobus celebris m

moriae Princeps Avus tuus non

obscure asseruit. In illis enim littori , quas pro Iuramento fidelit iis ad Rudolphum Caesarem, ad Christiani Orbis Monarchas, ad Catholicos, & Protestantes Prin

13쪽

cipes misit : Scio, inquit, .Patriarchas in Ecclesia primitiua e titisse, & institutionem illam ordinis , & discriminis causa am

plexor sed & inter illos de Principatu magna contentione certatum est quod si in eo quaestio adhuc verteretur , m o li

bens suffragio primum lΟCUm. Episcopo Romano deserrem Ego Occidentalis. Rex Occidentali Patriarchae adhaererem Quae de Patriarchatu Romano Iacobus eiusdem tecum nominis primus hoc loco asserit, Ego hac Dissertatione clarius explico, & Romani Patriarchatus iura in totum Oc

14쪽

DEDICATO R I A.

cidentem extendi , Veterum testia monijs, ac Synodorum i Decretis comprobo , ut ijsdem : sem.

me verbis uti possim , quibus Honorius Theodosium Imperatore in ad seruanda priuilegia iam

dudum Romanae Sedi contri- κ.4.-

buta adhortatus est , ut sub Principe Catholico Romana non P se

dat Ecclesia , quod aliis Regibus etiam in Schisma prolapsis

amittere non debuit. Patere igitur,

CEPS, ut sub auspiciis tuis in

lucem prodeat praesens Opusculum , in quo id unum enitor , ne totius Occidentis speciale ,

15쪽

EPISTOLA DEDICATORIA.

& totius Orbis praecipuum Caput

Romana Ecclesia turbetur, quod inde in omnem Hesperiam , sicut

.. c... in omnem Orbem Commonitionis

aquila

Iura dimanent. Dabat Romae.

16쪽

NβSCIO , qua sorte mea factum dicam ,

LECTOR BENEVOLE , ψ intra vinnius anni spatium mihi cum aduersari,s vernaculo suo Idiomat cribentibus Me secunda futura sit concertatio. Initio huius anni egi cum Maim bourgo, qui de Suprema Romani Pontificis in uniis uersam Ecclesiam auctoritate opusculum GaIlice ed dis . P, une anno ad finem vergente agendum misi es cum Decano Loniunensi, qui de Patriarchali Romani Episcopi in totum Occidentem potegate quaestionem Anglico Idiomate instituit. Prioris opusculum licet Galbee edi non debuerit, misi Iduma ealtinti nudis iam dist cubatem attulit; secundum vero Anglice ed tum , licet Idisma in quin am cum Belgico conue-mat , me tamen adeo perplexum reddidit , mi ad illud intelligendum alterius opera uti misi necesse fuerit. Euod igitur proprio Marte non potui , Eruditi Angliope intellexi , translatirique u eo im latiuum sermonem praecipuis locis ad auctoritatem Patriarchalem Romani Pontificis pertinentibus , confluit , Aue orem non solum me , sed . alios Catholicos , qui nostra vel

parentum nostrorum aetate ea de re tractarunt , cal a mum

17쪽

mum strinxisse. Confutandos itaque sibi suscepit in

Italia quidem Annalikm parentem Earonium,

qui ibidem seripsit, Lucam Hosenium: ex Gallia

Cardinalem Perronium , Petrum de Marca , Ioania Morinum , Iacobum Sirmondum , Ioannem Garnerium es ex Belgio demum Christinanum Lupum, or me omnium minimum. Ex his illi, Anglia cum Idisma ignorarunt, si Truerent, mecum sit puto, ab Auctore desiderarent, vi s ivserum de rebus Eeclesiasticis agere vellet, vel ab impugnanis dis nostrisscriptis asineret , - ea lingua, qua intelligi posset , animi sui sensus exprimeret. Caeterum cum ex praefatis omnibus Ego flussupersim , liber Auctoris nostri ex Anglia ad me transmissus , ac breuiter refutaretur, a Nobili Viro perlatus sit, cessarium duxi, nonnulla huius Audioris placita ad

trutinam reuocare. N.on agam his de omnibus, quae

ipse Objcienda putauit: Cum enim seri erit contra ea, quae in Antiquitate Illustrata de Patriarchuli Romani Pontificis in Occidentem potestate ex Veterum testimoni,s tradideram,quiecumque ab ipso improbantur, tunc refellam, cum Antiquitatem tribus mel quatuo eculis auctiorem edam . Huic quidem labori iamsedulo a pluribus mensibus manum admoueram,ctim liber Auctoris nostri me ab incepto opere reuocaistiit, ad eiusdem confutationem coegit. Examen itaque iam inceperam, nullam omnino quaestIonem ttim Cathoticis Scriptoribus me hac de re habiturum existimans, cum ecce ad manus meas peruenit alter

18쪽

. . a

liιὸν de Disiciplina Ecclesiis in Dissertationes septeis. A- ributus, quarum ordine prima agitur de forma.& distributione Ecclesiarum , γ g. S. quaeritur, an Metropolitica auctoritas, aut Patriarchica dignitas. fuerit a Christo vel Apostotis instituta Patriarchalem diguitatem ex Aposolico Instituto ortam esse,senderiit e. ἡ ν. ion; u. priectarum Gallis lumen Cardinalis Perronius, idem hiliaque de Metropobtica auctorιιate in opere suo de concordia Sacerdoti, m Imperi, contra Nouatores nosset secuti asseruerat Petrus de Marca Parasiensis Arcu piscopus. TVeutram ab Apostolis promanare, nuperus Auctor Gallus contendit, oe quod in hane et que R diem nemo Catholicorum ausu uit, ad Haereticorum oe Schismaticorum argumenta confugit, ut probaret

utramque auctoritatem recentiori consuetudine indu- ctam , ac Patriarchalem inprimis dignitatem aliorum iurium inuasione auctam , . Synodicis quarti ae

quinti saeculi decretis stabilitam fuisse. Hae es homo

nis istiussententia, cui cum repugnent non modo pr.

f ntis Ecclesiae statuta , sed etiam veteris monimenta, non erubuit Auctor ille Conciliorum sancitiones, quae instituto)uo non fauent in peνuersum fensum detorquere , Antiquorum Pontificum scripta, quae sibi non

arrident , ludibrio exponere , praeclara Patrum testia monia, quae opinionem suam euertunt, cauiliatione

eludere , pr Uentis demum Ecclesiae usum, quia placitis suis aduersatur, nouitatis arguere. i Ediderat Anno I 55 a. Ioannes Latinoius Parsensis Theologus vinulum , quod de recta intelligentia a a sexti

19쪽

ptationes Siνmondi, aliorumlue Cariaticorum contra

Salmasium, ei quesequaces Haereticos duo Fotist umprofert, quae ad ratum sexti Canonis Pocaeninen minuestigandum quam maxime facere putabat. Alterum fure , hic non agi de Patriarchis , eorum lue iu-rsius: alterum mero, suummodo tractari de Metropolitanis , eorumque iure, quod habenι in Episcoporum ordinationibus. Plura sane in rem congessis argumenta, rhues ua, ut ibidem praefatur, Sedis Apostolicae auctoritate, quam Haeret ui pre Nicaenum Canznem impetebant . Caeterum nactus fuit in Galijsrna. e duersarium Henricum Ualsum, qui ex veterum Uta: Iiοῦ resimo ijs, ex θηodorum Decretis , ex Patrum -- cId scriptis ostendis, Canonem sextum Nicaenum de P triarchιs intelligendum esse, ei Metropolitis nequaquam expl/caririjse, ut Romani Episcopi Patriarchalis potestas ex recta eius intelligentia non pa

rum dependeat. Displicuit haec Valari, Viri Doctis

simi Disputatio Ioanni Launolo, qui anno 16 71. offertationis sua propugnationem edidit, in qua ita P retarchas tempore Cantili, Nicaeni fuiss admittit, me eos, inuitus licet , non obscure tamen insigniores Metropolitas fuisse indicarit. Agis de έος Launoi, libello Hadrianus Valesius in vita Henricifratris sui, quam nuper inter istas Selectorum Virorum Londini adidit Guillelmus Balesias, restaturque, Lumium vicum

que cavillando respondisse, quam defensionem, Inquis, Valesius sibi legi noluit, affirmans consumin

20쪽

sumptam esse materiam , de persuasissimum habens . sua scripta ab Launoto nulla ratione refelli posse, atque conuelli . Contempsit itaque Launoij propugnationem Henricus Valesius, eamque cauali tionis instar habuit. Non contempsit tamen Gulielmus Beueregius Scriptor Anglus, qui anno sequenti Dinmo a. Pan e tiarum in Annotationibus ad Canonem sextum TNicaenum Launou, partes tueri, o Glesiargumentis satisfacere studuit . Ratio praecipua , qua Beueregium mouit, Suisma Anglicanae Ecclesiae fuit, quod eum huc usque omni ratione δεμιutum esset, in Latinoi' opinione fundari posse videbatur. Non agnoin febat Anglia potestatem spra Metropolitanam , mquia his error Canone sexto Niceno , quo trium P triarcharum dignitas explicatur , facili negotio refut ri poterat, Lamnoij placita defendonia suscepit Betie- regius,statuitque, Patriarcharum Institutionem dilicaeno Concilio posteriorem esse: sis enim habebat Anglieana Ecclesia tribus primis seculis Hierarchia Meti fiastica exemplum, quo his nouissimis remporibus Schisma seum tueretur . Vivebat adhuc Launotus, dum opus Beuargij in lucem prodiit , re cum Haeretici longe aliam, quam μι Launorus promiserat, ex opinione sua consequentiam deducerent , rees Indignitate , ut puto, commo rus obticuit , nemoque in Gaui,spo ac repertus est ,

qui eius ea am de demdam suscepit. me primum sempore emersis Auctor libri de Disciplina Eeciso ,