장음표시 사용
1001쪽
tiorem tempotis aequatione inlcette mattere,u deuotiesclaircir l. Morinus in medium proferreissiet sur lequel ii Iaeudoute, volebat,elucidanda erant illi, ea ensegner queis sent au vras tis in quibus reperiuntur dubia aclfandemens de ι ιnegalite du temps: dissicultates, veraque principialMais au lieu de traicter certe d. ex quibus pendet temporis ae- Ebrine dans te fandi de s disset,l- quatio scrutanda: Sed praeter-lte, ii s est amuset aeger herunnau missis iis in quibus erat noduslueau mouen de calculer dans le- dissicultatis , abutitur opera &iquet, meseme cena qui noni quvnotio in disquirendo calculo , inspeu de cognoissance de la Trigono quo datis veris causs, etiam ijlmetrie, n, t uuent aucune dis qui a limine tantum salutarunticulte. Et apres s'estre vante ἀ a trigonometriam minime labo-lueis δεηι treuue les vrais f.nd rant: de postquam gloriatus est,imem de rastromise , in la inseomnia vera astronomiae funda-imethode de faire coquation dis meta sibi esse aperta; seque prius tempi, si m- veut ostre les άeui inauditum verissimae aequationistragier, que les au tres pronomes temporis mysterium propalatu-.nε- Ont Iaisseet , auriquetis ιι α tum, exhibet nobis falsam regu-la nuste erreur,pour nouden supp/lam aequationis temporis a se in-lfer me favsse de son inuention. uentam quam in loco binarum regularum errore carentium ab aliis Astronomis traditarum te metὸ substituit. Cur autem Astronomi duas orta rasnpeurquartis Iro- diuersas regulas tradid Crint, adinrmes ant donne deuae methodes indagandam temporis aequatio- disserentes de Dire t 1uati,n dunem demonstrativam , cst pro- 'temps , depenάante de ces deuipter diuersitatem temporum, ad causet , est , que ter epoches que quae supputantur epochae: epo-l stir a mis dans les tableschae enim, quas Keplerus in ta-last bines soni pοur le temps gal; bulis Rudolphinis exhibet, adjm eestes que Ptolomete , Coperm- medium tempus pertinent: quaeique, Reinhalde, in auires MD ο-verb in tabulis Ptolemqi,Coper-4-mes Ont mis ilans leura tablis,sent nici,Rein holdi,aliorumq; Astro- paur te temps Way ou apparent:
1002쪽
dem praecepto , quo in tabulis Ralloipitinis , utendum esse in
tabidis caeterorum astronomO-irunι , quae tuas epochas ad tempus verum Jc apparens reserunt. Plaeceptum autem ad inueniendain temporis aequationem
demonstrativam in tabulis Ru-dolphinis . hoc est. Si ad datum tempus apparens sue verum, sumantur ex tabulis medius, verus locus Solis, differentia inter medium motum,oc ascensionem rectam veri mo-itus Solis , in tempus conuersa, et it quaesita temporis aequatio, quae erit subtrahenda ex tempore apparenti, si medius motus Solis superet ascensionem recta veri loci ; addenda vero si deficiat , residuum vel summa erit tempus aequale: contrarib mo- 'do instituendae erunt additio &subtractio , si tempus medium ad apparens sit reducendum. Praeceptum ad inueniendam
temporis aequationem In tabulis , quae habent suas epochas supputatas ad tempus apparens, est hoc.
Ad datum tempus apparens sumant ut ex tabulis minius dc verus locus Solis, similiterques en siit, te precepte Τη
1003쪽
atis epocham ex qua deducta sunt i epoche, pμis sient ausii trouue: te loca Solis: tum si mediorum mo-lmaren in le vra mauuemem duti uim differentia sit aequalis dis i Sνleii,pour te temps apparent done. lt, πentiae ascensionum rectarum' que ' disterente des ascensioni verorum locorum Solis,apparus droites de deux vra monvenient
tempus & medium siue aequaletes gale a la d erence des deuxidem suiu,nullaque est aequatio:lmo ens amouuemA, VnI aura poιnt At si different re ipsae fuerint in de disserente entre le ura emps Craequales , earum distarentia inlle ma n Ou Ual: mauji ces deux empus conuersa, erit optata ae-ldserences soni inedales enir edes,
quatio : Addenda tempori ap-'ia distance deces deux diste nees parenti, si ascensionum differen-isant redmum rem's,sera.ι esu tia fuerit maior; detrahenda ve--requis : laqueile faudra ad. rosi fuerit minor quam differe-lioufler auecte temps apparent dontia mediorum motuum, sicqueine four auoir te myen, iadi e- prodibit tempus medium. rence des ascensioni excesse ridisse.
In his duobus praeceptis inue- En ces deux methodes de tronuerniendi temporis aequationem init equation. durampi en iliuerses ta diuersis tabulis, medius motus uetes,lemyen mouuement onme en- sue media longitudo Solis silmungitude duSolo se prendpourmitur pro aequatoris arcu., quilunarc de te nateur sequbel, eem initio facto ab aequinoctio ver- naensata tequi xe duPrint ps,
rum una abscindit arcum aequa-lcommesant au premierpoinre A. toris, mitio facto a prinsipio A-lraes, retranche de l'equale r υn arcrietis, aequalem ascensioni rectaeistat a. tascension drsite du S.Ieil: veri. loci Solis : Altero recta ab-i l 'autre commensant au mesmescindit arcum eiusdem aequato-lpombi δ .rrei. retranche vn are duris, ab eodem initio Arietis, ae-lηυμ ef teur L eZal Qualem medio Solis motui . mouuement gis Sole l.
1004쪽
Itaque si in eodem aequatoris plano fingantur duo horologia, in quorum primo index horatii sit recta linea, in quam desinit ascensio recta veti loci Solis, id
est, recta linea per quam circulus declinationis per centrum Solis transiens secat aequatorisi latuim: In secundo vero horo-ogio index horarum sit praedicti recta linea , quae in plano
leritate, qua linea me dij motus Solis in ecliptica , eodemqtie tempore, quo linea medij moreis Solis, semper ad puncta aequinoctialia appellens. Ex his duobus horologiis, primum, inaequali seinper celeritate inceiens , ostendit verum tempus aue apparens: δc secundum, obequalitatem siti motus, est vera nensura temporis medii: & dis.lerentia horarum horum duo-um horologiorum est aequatio emporis,id est, differentia tem oris apparentis, de medi),ex in-equalitatibus veri motus Solis, Q. ascensionum rectarum pro- lucta. Unde sequitur, tempus mediuiae aequale superari a tempore
us horarum illius horologii ai umero horarum huius horo-ogi j exceditur. Sequitur etiam Par cosequet si an au ρο
1005쪽
Morinum hallucinari, ubi asserit, Sole versante in apogaeo, vel per i gaeo , nullam esse temporis aequationem: Nullum enim tempor fi momen cum dari potest, quod aequatione demonstrativa non in lageat: praeterquam illa,
in qui laus apogaeum vel per i gaeu
una cum Sole i e peritur in aliquoa uncto cardinali, aut excess as,
et de istus motus proprij Solis, ta s. defectum, vel excelsum uae ascesionis rectae compensat: quod fit bis quolibet anno.
Morinus autem. qui non concepit in aquatore motum regularem aequalem medio motui Solis in ecliptica, non potuit intelligere praecepta aequationis temporis ab aliis astronomis tradita : Ideoque in pagina 269. septimae partis longitudinum , arguit erroris Tichonem, alios que astronomos,asserens eos squod minime verum est non solum aequatorem,sed eclipticam quoque assumpsisse pro me sura temporis r& ad errorem emen landum, quem in illis autoribus, de edtu intelligentiae inueniebat, latuit lineam, quae ascensionem ectam medii motus Solis terrainat , esse quoque terminum empori S aequalis . nihilque nouin sua noua methodo aequandi
tu ,'s imagine que la ligne qui
1006쪽
temporis reperitur, praeter mutationem arcus aequatoris,quem
alij medio Solis motui aequalem statuebant , in ascensionem rectam medij motus Solis: quod est Morini, qui alios erroris arguit, turpis nallucinatio r Circulus enim declinationis , si in
ecliptica moueatur motu regulari ,in aequatore mouebitur motu irregulari. Ideoque tempus, quod orino est aequale, re vera est inaequa Ie. Ex hoc exordio restitutionis tabularum astron micarum a Morino in lucem
edito, iudicium ferre licet, qua lia debeant esse ea quae supersunt restituMa; δc an eius Commissarii optimo iure dissiderint proferendae ab ipso constructioni tabularum, quas pollicebatur satis accuratas ad longitudinem ope Lunae inueniendam.
Annotationes in Annotations en la
l In hoe eorollario supponitur planum horologij, nulli trium circulo Iu, quorum mentio facta est in hac sexta propositione, esse parallelum: si enim uni ipsorum esset parallelum , lineae
1007쪽
In hoe corollatio,vbi dieitur,nullam esse lineam liorae I x. abortu vel occasu subintelligitur,diltinctam a linea horaetextae astronomicae. Sur ia D de eo curaraircieveux dire, qu si lepoles etesia de . . degrex, la ligne da Ia.heures. roι Babylonique que Italique, ne dissere Im de Ia luna d.
Triangulum rectangulum FHG, oncipiendum est in plano meridiani, uius iatus FH est pars rectae a veitice tyli ad centrum terrae ductae. HG est,ars axis mundi,inter verticemH styli, R eentrum G horologi, intercepta: Gverb est pars interfectionis meriliam de plani horologii: unde pcrspi- uum est,angulum H esse complemen. um eleuationis poli, punctumque G:sse centrum horologi i
partie dela ligneae incὶination. Le in gle recta ule F BG se doli imas γu 3lan du meridieas, dent l. itUe FNes parite de la ligne mense dώβmmet du His au cen Ire de Ia terre. EGs pania de ι'axeia monde con . trisse entre te sommet H du fu,-tioentνe G ἀu quadrant re, FG est parti detintersectιon meridien se duplandu qtiaurant: d ou il anere, querantia H este complem, Zt de ι eleuation dupole. is lepoindi G uι enite .u quadrant. Si triangulum rectangulum EDF in coprio situ concipiatur,scilicet in pla-io horizontis, latus EF erit interiectioiorizontis M meridiani, quorum uterlue per styli verticem transi: E D eritntersectio horizontis, & circuli inclitationis plani horologii : DF vero pars meae horiZontalis horologi j : unde liuet,angulum D E F, qui est in plano orizontis ad verticem styli,esse aequa-em angulo declinationis plani horo- gij, quin quidem declinatio, in hoc xemplo,est Zephi austral continens
1008쪽
Innentis autem puncto F, benefieionguli declinationis D E F: & puncto ope perpendiculi ex vertice stiliersus centrum terrae demissi, dabiturositione linea meridiana FG Α. Triangulum rectangulum FGHγncipiendum est in plano meridiani, iris latus GH est pars rectae a vertice vii ad centrum terrae ductae: FH veroi pars intersectionis meridiani & ho-Zontis, inter verticem styli & pun- um F intercepis : unde perspicuum 1 M H A esse axem mundi, dc pun- um A centrum horologii. sor astant trouuέ ti Unct F, paν ulmo en de Pantia de declinasu DEF er te potnct G parte moren de Iaper e ldiculaire,qui tombedu sommet duvere is centre de la reme, lameridienne FGA sera donnee de position Le triarile rectangis FG H se dot imminer au plan dia meridian. doni ἁese GHs partie de Ia ligne droite me- nee du semmeidu pyleati eantra de Ialterrere, F H sparti de tintersectionidu meridiens de Phorixon, compriseentre is semmeidu style, lepoin ZF:d'ou il appen que i axe dumonis,fili potnE A te centre qua
Errata corrigenda. Emura a corriScr.
fit pl- petit periodi lunod pertinere in linea aequinoctiali pιam non parastusF I N.