Anthologia lyrica, sive Lyricorum graecorum veterum praeter Pindarum reliquiae potiores : post Theodorum Bergkium quartum

51쪽

αναξ . . cf. Hor. I 18, 10 non ego te cundide Bassareu, invitum quatiam. 56, 5 θόρρακες fortasse recte. - ouλαι formis

Cetorum σΩυς forma Alcaeum usum esse his Verbi non comprobatur Ath0na0us accentu Aeolico inductus osse idotur.

eoniectura Si incertissima. Bellissimum autum dictum

into olatoris Artumidori obstur, qui formam εσσαν ex Pindari aut h00criti es qua adnotavi ad h00er. p. 338 exemplaribus Bygantinis mutuatus est, nequo in ullo antiquo carmin locum habuit. ' Hillor). r. 50 sitno Aldasi dubitari potest.

52쪽

sig. 4, Od. ρ 209. Stat silv. II 3 δωρ plerique glossema osso putant ei. O. Η0 ann p. 136), sed confirmatur

Odyssea loco S. S. post οἰνοχ0ευσα Athenaeum, qui addit τουτοις τοῖς εταψ0ις μοῖς τε καὶ σοῖς Sapphu Versum ireumferipsisS0Κalbo putat hunc ταῖσδε citis' μαῖσι καλαῖσ' ταίραις. 10, 2 μαις τερποντα O. Homanti, sed in sti potissimum vorsuum dativi forma brevioro cum plenis coniuneta admissae SS Videntur.

18, 1 παντοδάπως A. Fich. 21 versus per ossum setos pro onuinis habuit B0loch, cf. r. hilol. V p. 7 sqq. 23 hi versus xesipisso videntur fragmentum quod volgo leae tribuunt 19 p. 185 Bygantinis qui amo0-

53쪽

8ΑΡΡHO. baeum Sapphus armen fuisse tradunt fides non der0ganda, lico ipso carmino non sint usi. f. h. 63. Carmen amo0baseum quod Aristotelos ad Alcaseum et Sapphonum rettulit, non magis mirum, quam quod Horatium loqui putant omnes omnino interpretes pod. XVIIo et carm.

II 9, 1 9. 17 quippe Horatius loquontos inducit Varum sono adulterum' spod. V 73 6 iuvonem raseeum Calaidis c. HI 9, 1 comparem. Dissonti R. Hirgel, Dial. I p. 19. - 23 4 δίκαιον rababilito Spongol olim. 32, 1 μόνον post πελεται add. illor κέλος c. Her-

mann vitium gravius latet, nam maleni verbis protr. p. 9 b. hanc fere sententiam Xspectos ὀ μεν - πέλεται

34 ab Athonao nonnulla omissa ess indicavit Hilior. 34, 2 καλα ις', corr. Hormann καλ ασφι Sitgle probabiliter. 36 πεπτερυγωται. e Catuli 3, 6 eue.

41 Velut πορφυρα μη τιμάσης JacobH. Alterum καγγόνων qu0 det Casa ubonus in locum nominis proprii

p. 211 Plutarcho qui locum e florilegio Elter, pr0gr.

54쪽

LIVADNOTATIO. Bon 189 p. 12 excerpsit, non descripsit, nimium tribuit Hillor, cum οὐδ' ἔτι τις aecepit. - 69, 2 ουδ ερος Cr. :

matri restituis. Doscribuntur opinor armenta liberique vesperi domum revertentia procul habendus Catull. 62, 20. 97 f. 0il, ouuros o Ch. Grau II p. 97 sq. 99 eur xordio carminis tribuamus nulla causa nihil igitur OVundum.

cum catalecticum restituturuS. 103 b, f. r. 37 gh. δοκεῖ ' scripsi interim δοκέει, sed formam sequisitior0m lator Suspicor. - δυσπαχέα '. corr. r. non mihi idetur dis cile coelum attingere, LHorond. IV 4 καὶ θεων ψαυειν πείγετ et quae Omposui us Rhen. XLIV p. 450. - οράνω γ

55쪽

ECHEMBROTUM STESICHORUM IBYCUS. LVEchumbroti inscriptionem χέμβροτος Ἀρκὰς θηκε τω Ηρακλεῖ νικησας τόδ' αγαλμ' Ἀμφικτιόνων ν ἀέθλοις, Ἐλλησι δ' ἀείδων μελεα καὶ λεγους Paus. X 7 6 ex

poetarum lyaei eorum collectione excludondam ess censuit Hillor pra000dor enim et sequi hexametrum Verba Oluta oration scripta. Ego Sueus iudico, neque tamen

aut hanc inscriptionem es rauehis p. 11 1 aut similos quasdam Usener Alfgr. Ver8ba p. 85 sqq. id et Cr. Mus Rhon. XLIII p. 149 305 addidi; nam ineortam earum esse diseriptionem utiquo concedendum. Qua de inseriptione Metapontina exposuit eps iter Philol. XLVII 163 probare O POSSum. VII p. 204 hoste horus. Do tosiehori et Ibyeidis luet cf. . 1886 p. 94q. 1, 2 τε add. Hilier; παισὶ Λι0ς Φλ. κτλ. Suppl. idom, sed primorum Verborum rostitutio omnino inuerta. 4 sq. f. Bull. 0 0re Heli. 1893 p. 233 sq. 12 Qua si his orbis rasito Μοῖσα σὴ μεν ad St0Sichorum referenda sint, non satis apparet. Hilior. 15 CL siil ad oseh. Ch00ph. 580. . 1888 p. 177. 22, 1 μάλιστα aliam sietionum pro μάλα τοι fuisse opinabatur illex μελιστα Burgh 50; 0ssis αλλά τοι. VIII p. 20 Ibyeu S. 1, 7 κατάκητ0ς', κατάκοιτος MUS US, κατάκηλ0ς

βέας γ, ρ. albet. - 1 9 σαλάσσει Sehomann φυλάσσει φάτινάσσει Na0kemilior. cf. v. Wilamowit Herahi IIJ p. 216. Ροst 5, 1 lacunam statuerat Hillsi cum Berghio, ego Hoeheri Supplementum edepi, cf. Sappho 61 D. 60 Bgk.), Simon 27 h. 44 Bgh.); cum Gratiis Musa potius coniungenda hoc loco, quam Horae, ef Stesich. 12. 14. a sqq. Hillerianis dioei. 84, 1 ε ἀκρ0τάτοισι ξανθοῖσι φ, corr. Wilamowit apud albolium Athon. IIp. 347. -- a 2 πανέλοπες τε και αἰ γ

56쪽

LVI ADNOTATIO. 8 ὀνομακλυτος υρφην nomin. citra necessitatem

13, 1 sq. παρὰ χερσον λίθων κλεκτων es. Absilii

coniecturae locus sit, eum eadem verba bis legantur apud Athonaeum atque a osidonio circumscribantur p. 63Me.).17, 1 ιπποθόρων Bergh in ed. Daer. ἱπποθόρ0ν' CL Nabo ad hos. V. ἱπποθόρος. 18 L auly-Wissowa I 1446. 19 4 νεόπλυτον defendit albol. 25 φυγον eum Bergrio iller, sed offensioni stapud A. augmentum omissum ei Ahrens, M. Sehr. I 166φ'); pendere poterat a η.

so plura Xciderunt.

57쪽

ΡYTHERMUM ANACREON ASUS. LVII 54 δαίζων', λελίζων cum Emperio illor; λατάζων quod mihi in montem venit os etiam Philol. V p. 595)pra scepit Wilamowitgius thun. ol. II p. 430 aib. 60 δυμελες', defundit Ahrons, hi Schr. I p. 166. 62 supplementum Berghii sed poterat πότε m

58쪽

seil fabellae, non ὁ Κάριος αἰνος verb0rum Σιμωνίδης

επαινων τινα νίοχον νικησαντα εν Πελλήνη και λαβόντα

13, 1 Oro eum adobsio aibsit Athon. III p. 80. 16 constituit Blass; sed verba prima vix integra. 22. In constituonda triade quamvis dubitanter Niotg- schium sidutus sum. Hiller). - 22, 3. δείματί Hilier, δεῖμά Wilamowitg. - 22, 19 και νόσφι Wilamowitg: κν0φι', νόσφι margo Viet. η νόσφι Ahren S. 26. Cf. . 188 p. 4. 28, 1 αγναν, corr. SchneideWin, ef Dummier, Delphilia p. 15; αγνὰ eum Bergkio illor. - 28, 1 adunam indi- cavorat Hiller verum etiam ρυόντεσσι ab επίσκοπε pen- duro vid0tur. - 28, 2 ἀρυόντεσσι Eμα χρυσόπεπλε Seripsi: ἀραιόν τε στιν ἀχρυσόπεπλον', ἀρυόντεσσι Schneide in,

59쪽

40 f. r. hilol. V p. 4. - 41, 3 est Sehneide-Wi . - 41 7 ανδρεία r. 0it Hom. XXIII 352 42 Burghium estutu cum φηρες στυγεον π. Loboelii Hillsir. - Simonidis si fragmentum esse πυιρ forma indiear vid0tur talia nim e cantu molio potius, quam e dialecto vetusta repetita ess0 1dontur, et Philol. LIII Suppl. p. 95, supra p. I ad te. 56, 5. Fabularumet animalium Simonides memor fr. 6 51. 65. 43 'νθρωπε fort. non a Simonido profoetum.' Hilier.)45 fragmentum prorsus inesertum esse indieavit r., cf. Disis Mus Rhon. XXX 180. 64 Cf. v. Wilainowit Hom. XX 69. - CL Hillor,

cuius logiis flori logiorum conditores non usi sunt, s. r. Contraibl. 1886, 1161. hilol. IV 715. Ρauno ortam illam coniecturam esse et eman censet Sol. p. 30. 69, 1 raeponitur ab editoribus versus υδεν εν

ἀνθρώποισι μένει χρη εμπεδον αἰεί, qui ab Ursino laetus

osse videtur cf. achsmuth ad Stob. Eol. Ol. - 1 p. 96 1. 72 epigrammatis perperam inseruerat Burghius; Κaibolii vestigia togens vorsiculos frustra nuper in Sia Spicionem vocavit Hauvett p. 140. Eodo pentametr 129 6 Simonidem usum esse, is non mirabitur, qui eorum memor

erit, quae de Solonis iambis dididimus o Aristotelis politia, L. Solon D. 32, 22 32b. 74, 3 sq. a praecedentibus segregavit unghalin. 73 Subditidium osso onso Rettgenstein, Epigr. -dSkolion p. 118'. 73, 3 εκάμφθη ' locus nondum mendatuS. De epigrammatis nune consulendi roger Inser. r. motr. Religenstein, Epigr. u. holion p. 106 sqq. 117 sq. 135 sq. Sitgle l. s. p. 25 A. Hauvotte, 0 authenticii dos pigrammos de Simonide Par. 1896).

60쪽

LX ADNOTATIO. 74, 3 sq. interpolatori tribuerunt Iunghali 0 Hilier,

sed cf. Hauvette p. 70. De epigr. 5. 76 77 85 86 128 f. hilol. XLVIII p. 229 Sqq. - 78, 1 τεῖδε reger.

81 1 ζέν frustra defendit Haiaveit p. 77 ὼ is

A. Fiek. - κατὰ κάρτος λόντες Stadtmulier. 82, 3 sq. defendit Si igi0 p. 227. - 4 4 f. Buli do corr. Hellen 188 9, p. 60. 89 CL Reifgonstei p. 109. 91 9 φθίμενοι parum apte add. iller ανδρείας Sitglor. Coterum aibelli de hoc poemat dubitationsis resuscitavit Hauvette p. z. 3. 98, 3. . 188 8 p. 181.110, 2 CL siissha0upi Die rabged de Anth. p. 55.

138 ρθια spectabatne ad μέζεα qu0 insequebatur γ141 a Simonido abiudico cum Knibolio et Ρregero p. 115.142 sinu in suspicionem vocavit IIauveth p. 139.146 CL J. 1886 p. 75 Brine disseri philol. Hal. VII p. 29, v Wilamowit Herme XX p. 62, qui quod iaminariun docuerat, Antigenis ipsius v. 6 hos versus

esse novis argumentis firmavit.

162 164 adgnia vel autoschediasmata quae Chamaoloontis potisssimum libro excerpsit Athenaeus,poomatum Simonidis editionibus antiquis recepta esse vix probabile. r. 162 secundum Chamaeleontem Athen. XIV 656 C δειπνων παρα Ἱερων ο Σιμωνίδης . . . ἀπε- σχεδίασεν. id igitur vorsus fide non magis dignus quam vito quod apud Athenaeum insequitur apophthegma πως