Anthologia lyrica, sive Lyricorum graecorum veterum praeter Pindarum reliquiae potiores : post Theodorum Bergkium quartum

61쪽

TIMOCR. CORINNA AMPROCI PRATINA S. LXIη Ἱερων0ς μεγαλοπρέπεια καταφανης ὴ κτλ. In dialogo aliquo Hieronis sinophonto eompari Simonidum depictum osse suspiceris cum Hieron convivantem et colloquentem es R. Hirgel, Dial. I p. 145'. 170) undo haec Chama oleo tra SeripSerit. Do griphis D. 163 sq. f. Religenstei p. 115 Sqq. De D. 165 reet Wolfors, Mus Rhon. XXXVIIIp. 13.166 000ς σαγεῖται - αν μετρ0 Hille inlaetum reliquerat, Wilamowitgii et Hariungit emendationes recepit r.

Ρag. 266 De epigr. Schnoid0w. 2 et 3 cf. Hilior. Philol. XLVIII p. 232 sqq.

XIV p. 26 Timocreon. 8, 1 μη - γν Farnoll. XV p. 269 Orinnis. I EPOIA vocabulum inseriptionis vel tituli Iodo fragmontis Corinna superscripserat Hille uno quantum scio loco obscuro et incerto 1, 2 nisus opinionibus tam dubiis loeus no concedatur huius libulli consilium sua dot 3, 2 et 5, 1 εῖς et τεῖς Brugmann εους et τεους'; cf. yrossi iisns sitschr. XXXII 8. XVI Lamprocles p. 272. 1 f. schol Aristoph. I p. 23 Rutherf. - 1, 2 sexitus

XVII ratina p. 272. 1 ratina hyporchom in dramat satyrico locum habuisso conisicit O. Mullor, hi Schr. I p. 19, cf. lassi Jahrb. f. Philol. 188 8 p. 663 80 fragmentum insigne a Borghi inter lyricorum reliquia receptum illex, qui

Musileri sententia accessserat, abi cur noluit neque Nauchius altera fragmentorum tragicorum edition recopit. Mihi quidem neque uelle persuasit equo lassius volim

62쪽

ADNOTATIO. locos mihi proponant e dramate satyrie vel tragico petitos, quibus de arte musica a ratione disputetur quai fragmento rati na0. Contra simillimi hyporchematum

Simonidis vorsus nonnulli D. 14 sqq. p. 238 et indari D. 112. 116 gh.). 0 ratina lyrido es Plut de

ὀλεσιαλοκάλαμον forma quam hyphaeresi syllabi ea explices motro non sufficit. - 1, 13 βραδυ παραμελ0ρυθμ0βάταν

Dimotros constituit eum Wilamowitgio albet, Athen. III p. 378. XI p. 27 Cydias. Nomen ipsum incertum. f. Α. Nauch, Mus Rhen. VI p. 431, HStoph. yg. r. p. 4. 246 Borgh L. III p. 1223 Eiusdem fortasse D. adesp. 534. 310. Plura dabit r. Ρauly-WissoWa V 1219 sq. XX p. 275 Hybria nomen fictum esse suspicatus

est Hillor, argumenta e versuum sententia repetisse videtur.

Cf. rehil. 2.9 πεπτηοτε ἀμ0ν αἰεὶ σεβοντι προσκυνέοντί τε Hillor exempli causa', πάντες σέβοντι Stadimulier. Cf. Sitglorp. 234. - EX Aesehyl.lers. 666 δέσποτα δεσποταν ita nimseribendum Suppl. r. ei. μεγας βασιλευς - βασιλευς

βασιλεων.

XXI p. 276 raxilla. Ρaroeniorum e seoliorum fragmenta raxilla abroganda esse indieavit r. Dubitaverant iam grammatiei antiqui es paroemiogr. schol Arist. hesmoph. 52 p. 476 Ruthors. εκ των εἰς Πραβιλλα αναφερ0μενων παρ0ινίων, ita nim corrigondum coli schol Vesp. 1239), quibus suo iuro aurem praebuit Rettgenstein, Epigram und holion p. 18 iraxillam scoliorum poetriam meretricem fuisse

63쪽

CYDIAM MELANIPPIDES. LXm Wilamowitgius docuit Hera kl. I 1) qua sentsntia nunc certo fundamonio privata ost, nam in simplicibus illis Adonidis sit Achillei versiculis 1. . ingenium purum spirat sit castum. In fin opinor libelli, quo raxillas

carmina propagabantur, stolia quaedam adiecta erant, sidus in editionibus arminum sesiodi Arehilodhi nacreontis aliorum sub insim potissimum dubia fide vorsiculi legebantur. XXII p. 27 Baee hylides. Cf. r. auly-WisSOWaI 2793. Fragmonta fere intacta reliqui, nam mox ipSacarmina Baechylidea teremus. 4, 2 ευδίναν eum Sehol. ind. Vrat. 37 Fortasso Ceroris Verba, f. r. 12 gh.

Λιοσκόρους loquitur, i recte ad paroenia relatum est,ef. Deneli de theoxen. p. 2, Was8ne de her cultu p. 41; ad hymnos rettulit r. l. s. p. 2795, 2.25 Cf. r. anal ad paroemi Ogr. p. 3.34 Cf. v. Wilamowitg, syll. p. 43, qui fragmentum a Berghi receptum ἀβρότητι ξυνέασιν γίνων βασιλη ς

XXII p. 286 Melanippide S.

1, 1 . 188 8 p. 18 sq. locus non persanatus. Post 1, 1 lacunam statuit Bergh. - 1, 2 Oδε τὰν αυτὰν γυναικείαν ' quod reVocavi, nescio enim an intellegi possit neque eandem omnes gynaeconitin es Horod. V 20 tenebunt o δίαιταν τὰν . cum Berghi Hilier, quod languet, oid τὰν αυδὰν Casaubonus albet. - 1, 3 αν ευ δι αλσεα eum Burghio iller, νευηλιασδεα φ, ν ευ λι αλσεα Cr., αν ευδι Moinehe. - 1, 5 suppl. illor.

64쪽

XXIV p. 288 riphron, f. r. auly-WissoWa II p. 846.

ελεγεν των κρεῖν τα μη κρέα διστά εστι κα των ἰχθυων

daetyli eum constituit Schmerto se comm Ribb. p. 526. Aonigmata se griphos narravit fortasse post , 23. 5, 1 πρ0τομαῖς τε αλλων κεράτων', corr. r. πρ ταύρων κεραστον V. Wilamowit et alb0l, sed κεράτων luetio semipse Athenaeus tueri videtur; 0ίλων κεράτων eum Burghio

65쪽

3, 3 sq. νέχευ' ἀναμίσγων et νεορρυτ0ισι V. WilamoWitZ. Cf. r. Gott. 0l Ang 1890 17 p. 702. 12, 1 O ad motri causa Farneli primam metrisyllabam ancipito osse Wilamowitgi 0 Hillero con eod0ndum, cf. Burgh L. r. III p. 635, qui primus hanc licen tiam positis antiquioribus vindicavit. - τὰ καινὰ γαραμα Hille τὰ γαρ αμα Ath cod. Α, καινα γαρ epit. inter- profatus est illo ni fallor nempe quae recentia Sinni, eadem αμα sunt sotiora quod Sitglori causa monso) τὰ γαρ μα probabiliter Wilamowitgius.13, 1 συ ε', lato fortasse υ ω, sicut αλλ' ἰωlogitur in hymnis selphicis. - 13, 3 χθροῖσι r. hilol. VII Suppl. p. 7, nam dimetri anapa osti ei laeti distinguuntur neque ab arto imothei sunt alieni, cf. h. 8 sqq.; εχθρ0ῖσιν arneli. 15 V illor θ' ' obθ' Bergh singuli versus puros iambos xhibonios x viconis senis littoris constant: cf. Castorionis versu p. 152 Sq. XXVIII p. 297 Tole Ste S. 1, 11 γάνους μερίδ' ἱροτάταν ρ. Hille cum Emporio, Schmidiit mundations substitui albulium secutus.

3, 3 εν πενταρράβδω commendavit albol. - , χέρα versu enh0pli diseripto v. Wilamowitg.

66쪽

LXVI ADNOTATIO. 3, 1 τουτόθεν Michelangeli τουτό κεν ' του νεκεν Bergh Hilier. 5, 2 ἐνδοι Hiller uta' es . 188 8 p. 173. XXXI p. 29 Siro. In thonaei codie A non σειρώμενος Sed σείρωνος exstat Dindorf, Philol. XXX p. 10 i). Leopardi coniecturam Καστορίωνος non improbabilem sed minimo ortam ess arbitror'. Hillor. Cf. albet Athon. III p. 196. Ioni eos iam B0rghius constituerat in ad .vol. III p. 635. XXXII p. 30 Fragm. mel. de Sp.

5. Cf. Sehnoide Callim. II p. 753. ποτήριον dei et sexam utrum constituit albol, Athon. III p. 16 poeta Mexandrino fragmentum tribuens. 8, 1 4μῖυτας in X0mplari suo invenisse videtur Apollonius poeta ipse quomodo hase scripserit incertum.'

πώλως στεφαναφόρως Bergh, qui Alemani haec tribuit 15 ad Μαλις f. eam pop. 26, p. 322.2 posita recentioris sunt, fortasse GlyconiS. 33 lodi liborius tractati, qui certo restitui nequeunt, litteris minutis sunt deseripti nequo correeti ad dialecti leges. - 33, 16 Λιγυπτίων', corr. r. - 33, 16 λην Πλυν, es. Supra p. XXXII. - πιλιπαίνων', Ore. r. cf. Philol. LV p. 363. - γρὰς ἀρκου μενα φ, Ora SchneideWin - ζωικα σώματα poeta Vix seripsit. 34, 1 Sqq. est Blas et dehetur Mus Rhen. XXXII 456 462. - 34, 10 probabiliter suppl. Bergh. - 34, 11 Sq. Suppl. Bueeheler. 38 αλοκα ergk; νομα ' possi ανθεμα Vel ἴναραίοινάδα , sod scholiastam Aristotelis poeta mulie usum osse Berghius III p. 718 non comprobavit fuit fortasse M. νομαθετον ονοματοθ- και . .

67쪽

LXVII 40, 5 δε ξύλινοι πίθοι libri Patonis lut dial. yth. p. 57 λίθινοι τε πίθοι e volgata Hillor sit Borgh πίθοι

42 κοίρανος lut de ει apud Delphos p. 24 aton p. 35 Bernard ), qu0 praetuli κοίρανον Burgh et Hilior. 45 Cf. Naud trag. r. h. p. 166. 51 πνέοντος ζέοντος Plutarchi libri de garrul. p. 503 A nam ornardahis silentio vix fidos habunda): num latet

ζαέντος - διαεντος γ52 4 φιλήνεμοι γυαι V. Wilamowit Dion. rus. p. 314 Arn. φιλίην μοιγε'. 53 De auctore certi nihil se seiro eo fessus est

alii ad Cydidon Hermionenso rettulerunt tost schol Arist. Nub. 966. Vix reet Κ hlor, Mitta. d. ath. Inst. VIII 33 . Cydidon eundem esse quem Cydian satis probabile est, nam sa0pe ita Variantur nomina propria eL Cr. Jahrb. f. hilol. CXLIII p. 390 sqq). Seholium Aristophanicum sine cauSadorrexerunt Bemhard et Rutherford I p. 234) 59 CL hilol. III suppl. p. 52. Versus utrum Xantiquo hymno petitus sit an e recentiore utique insterium. Etiam r. 65 aliaque recentioris artis indicia prae se

ferunt.

68 tragico potius tribuendum est quam lyrico, cf. Naue trag. r. 2 p. 870 adesp. 144) 71 sq. f. dehetor, vis Rhen. XXXVII p. 340. 73 a sicile aliquo fictum V1d0tur, fors etiam T6 72' Ηillor). r. 73 Γαλλαι μητρος ρείης κτλ. EuphTO- ni Chorsonesitae Euphorioni opinor, cf. einehe anat. Al. p. 341 tribuit ipse Bergh, Callimacho ilamowitzius Hom. XIV p. 194. Cotorum Hillor noseio an D. 72. 1 motricis tribuor voluerit; ita infra D. 1 scripsit, ubi seribero debebat D. 80. 80 81 errore expressum erat Cf. WilamowitZ, ΙSyllos p. 16. Naue p. XX. Hillor. Addo Diel sibyll. Bl. 693. Vorba si etasionis obitu, quasi odicos Apollodori

68쪽

LXVIII ADNOTATIO. in libri III ap. 4 extremo exhibent se. 39 gh.), in

heroistos versu redigendos esse consuit Hille Maurietum

Selimid sequius cf. R. agne ad Apollodorum Mythogr. I p. 115. Verba ξεινε τον Ἀρχεβίου Ha m. castiger,AP BPOT')τάφοι aut a metristis ficta aut id quod statuit sirgh D. 14), ex epigrammate aliquo petita sunt. raetersia omisi orba sinsu cassa τὰς ραδάμανθυς ιμπλεῖ βίαν

Hillorianis accesserunt r. 84 sqq. 84 Thood Mutoch. p. 562, cf. orgh. L. r. III

cuius fragmontum 223 244 anteeedit apud Theodorum,

dubitantor tribuit Borgh sed singula fero voeabula a Pindaro sunt alien R. 85 o Stob odi. I 1, 3 ol. I p. 39 aehsm. 8 Stob. odi. I 1 9 p. 24 . ad 472 N. ζωας θανάτοιό τε Hense, ut aetylo-0pitriti restituantur. 87 Sehol Soph. l. 139, Suid. S. πάγκ0ινος es trag. ad 08p. 456 throni fragmontum γΡraetorsi ad D. mellea despota potius referenda

Fragmentum, quod ex Etymologico . protraxit R. eligenstein progr. Rost. 1890 91 p. 9 non referondum sis ad hyrnnos melicos quae sentontia oss videtur Sitglorip. 236) hexametri dignoscuntur tantum non integri:

εἰρηνη, Πολυβ0ια, και ἀνδράσιν πι0 αιών, πιλναμένης και θηρες ἀνα δρυμα πρηυνονται. V. 1 διειρήνη ' Suppl. r. ad στάσιν sedatam locum referens, ut D. 80 minus laesit δια ουλας vo δι' εφετμας . Cetera produraverunt Schwari et Religenstein; πιλναμένης, ei l. σεs, nisi Versus Xeidit . . . και εο βασίλεια et σε δε ανασσα, . E vetustissimis hymnis Laconicis, qu0rum fragmenta Supra recepta Sunt, haec

69쪽

VERSUS ET CANT. ΟΡ. LXIXΠO Sunt excerpta, quamquam Polyboea Amyclis potissimum colebatur. Cf. Rotae Psyche p. 130, Wide, Lahon. Ite p. 294. Ceterum ex ipso hoc loco facile colligas,

cur olybos auctoribus επικλήσεων Η08. S. V. cf. entZel

II 12 aut Κόρη osse visa sit ειρήνη θάλλουσα καὶ πιόχειρ γιείη 0rph. 29, 17 aut Ἀρτεμις γρίων δέσποινα θηρον Anacr. r. 1). Alia hymnorum anonymorum fragmenta apud Stobaeum et lutarchum servata, ef Stob. Vol. I p. 38 .; Iut. u. conv. III p. 654κωμοι H εἰλαπίναι τε καὶ χήεις θρόος αυλον. Versus a Buocheloro rostitutus vis Rhon. XXXVII 338:ανα sc Mθηνα, Αττικ0 λαχ0υσα ρεῖθρον γλισσου si antiquus est, melico vix est tribuendus. Versu et cant pop. p. 319. Cf. L. Corrato Peantipopolari della Grecia antica, orin 1884.1 Alterum υλον del. 0rgh, sorvavit albet Athon. IIIp. 364; f. c. pop. 23, 1. 28, Usener Gotternamen p. 282.

αμα cum Berghi Hillor, verum in loco lacunos coniecturis tam audacibus non indulgendum. Verba quae sunt δε τις αλλὰ offensionem non praubobunt ut Alcmanis partheniorum memori. Cetorum Alcmani hos versus tribuit Katb6l thsin. III p. 404, idemque ego conieceram. Alemanis Lacoda0moniorum φροδίτα Ἀμβ0λ0- γήρα, cf. ide, Lahon. ullo p. 143. Horondas, euischvo Cr. p. 80. Cf. senor, Aligr. Versbai p. 8. Usens p. 80 sq. - vix huc pertinet.

Athon. III p. 372.10 nondum persanatum. 10 1 εν ἶς ελεγε του 'θι

70쪽

ADNOTATIO. κόρη ' corr. r. πάριθι Bergh-Hilier, minus commodum πιθι. 10, 2 δη δε' o. o. τρὶς πολέουσιν ergk-Hilier. 12 a e paroemiogr. cf. r. Anni ad paro emiogr. p. 48. 146 Roscheri ex II p. 1148, 30 quae corrigenda sunt eis quae supra p. XLIX significavi. 13 vix huc pertinet.

16 βαλβῖδα ποδὸς επὶ βαλβῖδος Hilior.

18 Vorsuum discriptio insterta γαρ Luciani potius eSt, quam p0etae Cf. O. Militer, Dor. II p. 332. 20 cf. yrt. 13 p. 29.

20 a Formula saeram paro omiogr. et Dem de eor. p. 259.

Aristoph. Xo. p. 18 129. Num puellae ad arbores stantes, ut in nostr ludo est, his verbis ut cursu certarent locos- quo mutarent incitabantur Choriambos agnoseo. r. 29 Cf. Heim, Incantam mag. p. 500. VerSuum di- seriptio prorsus incerta breviusquio quos voeat Doricorum versus reStituere Onatu eS Bergh, armen perVetustum esse ratus eandem rations secutus est Hillor;

ogo ha0 formula si in Alsexandri quo antiquior valdo dubito, neque siqui tetrametros ionicos cataloeticos agnoscat miror. Similes cantilenas sit formulas multas dili-g0nter composuit eim. - 29, 1 νυκτιβόαν Θας Borgh. - 29, 2 MὀNTMION corr. Berg p. 665 adn. 30 neque populare carmen videtur esse nec satisant1quum, cf. V. Wilamowit ind. leci. 1889 90 p. 22 Cr. Philol. V p. 383βη. 44 CL sonor, ligr. Vors. p. 82 sq. Cr. hilol. LV 4. - 44, 3 καλου τ' - 44 6 o προκυκλεῖς corr. Hermann πρ0κυκλεῖν Sener. - 44 13 sqq. dori eas formas quasdam rostituit Hillor - 44, 17 αἴ κα ε . v. Wilamowitg, α δ Bergh.