Titi Petronii Arbitri ... Satyricon Johannes Boschius ad scriptorum exemplarium fidem castigavit & notas adjecit

발행: 1677년

분량: 416페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

s DC o G sconsumat , ignis , an luctus, an mora. Quidquid feceris, Onania haec eodem ventura sunt. Ferae tamen corpus lacerabunt. Tamquam melius ignis accipiat. Imo hanc poenam gravissimam credimus, tibi terris irascimur. Quae ergo dementia est, omnia facere, nequid e nobis relinquat sepultura,

uando etiam ita de invitis fata aruant Et Lycam quidem

rogus inimicis conlatus manibus adolebat Eumolpus autem dum epigramma mortuo facit, culos ad arcessendos sensus longius mittit Hoc peracto libenter ossicio , a destinatum carpimus iter , ac ''

momento tempoetis in montem sudantes conscendimus, ex quo

haud procul impositum arce sublilia oppidum cernimus. nec quides bet sciebamus errantes , donec a villico quodam , Crotona stecognovi imus , urbem antiqui sit

inam, aliquando Italia pri-

292쪽

exploraremus, qui homi ines inhabitarent ni obile soli lira, Quodve genus negotiationis praecipue pro 'harent post adtrita bellis Dequentibus opes: a O mi inqu:r, hospites, ii negotiatotes cliis,nlutate propositu na aliudque vitae praesidium quaerite sina' Item urbanioris notae homines sustinetis semper mentiri, recta ad lucrum curritis. In hac vina ut behon literarum luctia celebrantur, non eloquentia Ocima habet, non sugalitas sanctique mores laudibus ad filii tum perveniunt , sed quoscumque homines in hac ut be videritis, scitote in duas partescite divisos. Nam aut captantur, aut optant. In laac urbe nemo libero tollit quia quisquis suos

293쪽

sATYRICO N. crheredes habet , nec ad senas nec adspectacula admittitur; sed omnibus prohibetur commodis inter ignominiosos lautat. Qui Ver nec XOres umquam duxerunt, nec proximas necessitudines habent , ad summos honores erueniunt, id est, soli militares,soli fortist Ini, atque etiam innocentes habentur. Videbitis,inquit,ol pidum , tamquam in pelii lentia campos , in quibus nihil aliud est, nisi cadavera, quae lacerantur, aut colui, qui lacerant. a iudentior Eunaolpus On-c n. vertit ad novitatem rei mentem, Π en usque divinationis sibi non iis licet e confestus est. Iocati ego nem poetica vitate, credebam , quum ille, b Utinam quidem susticei et lassior sc aena, id est, vel iis humanior, quae praeberet mendacio fidem. Non me-Her

cules peram Elam differrem, sed

294쪽

: si Pr TRONII continuo vos ad magnas opes ducerem a Atqui promitto cluidquid exigeret, dummodo placeret vestis rapinae conres, inuid

quid Lycurgi villa grassantibus

praebuisset. Nam numnaos in praesentem usiam Detina matrem Proside sita reddituram. Quid ergo, inquit Eumolpias, cessamus imum componeret Facite ergo me dona inum , si negotiatio placet e Nemo ausus est a tem lamnare nihil auferentem. Itaque ut duraret inter Omnes tutum endacium , in verba Eumolpi sacramentum luravimus, uri, vinciri verberari ferroque necati , c

quidquid aliud Eumolpus jussit let,

tamquam legitimi gladiatores domino corpora animasque religiosis

componere.

295쪽

sis me addicimus. Post peractum

sacramentum sei viliter dominiam consalutamus , elatumque

ab Eumolpo tilium pariter On discimus , juvenem ingentis eloquentiae, b spei ideoque deci- tate sua miser imum senem exiisse, ne aut clientes sodalesque filii sui, aut sepulcrum quotidie

cauilam lacrymalum eineret.

Accessisse huic in ilitiae proximum naufragium , quo amplius vicies sestertium amiserit. nec illum jactura movet i , sed destitutum ministerio non agnoscere digni a tem suam. Plaete ea habere in Africa trecenties sestertium fundis, nominibusque depositum. Nam familiam quidem tam magnam per agros Numidiae esse sparsam ut possit vel Carthaginem capere. Secundum hanc formulam impe- iamus Eumolpo, ut luctimurn tussiat , ut sit modo solutioris stomachi, cibosque omnes palam damnet loquatur aurum

296쪽

arge inulta: fh dosque mendaces, e perpetuam terrarum sterilitatem. Sedeat praeterea quo: idie ad raciones, tabulasque te lamentioni nibus diebus renovet nectu: scaenae de siet, quotiescunque aliquem nostrum vocare tent aliet, alium pro alio voca et, ut facile ad pateret, donatuum etiam coium meministe , qui pr.esciat non essent. His ita ordinatis, qua bene feliciterque venire , precati eos, viam ingredimur. Sed neque Giton sub insolitos alce du-

trac itor in sterii , post a re qauentius sarcino naaledicebat properantibus , adtirmabatque , se proiecturum sarcinas, aut clamonere fugitui iam , a Quid vos ,

297쪽

anquit, me unae rium puIasielle, aut linam navem hominis opera locavi, non caballi nec inimis liber sum, quam vos, etsi pauperem pater me reliquit. . Nec contentus maledictis , tollebat subinde altius pedem , c trepitu obscoeno limul atque odore viam implebat. Ridebat contumaciam Giton, singulos mepitus elus pari clangore pers octatur , ol

genium re l . . . umolpus.

Multos, inquit Eumolpus, '. o juvenes, carmen decepit inam ut quisque versum pedibias instruxit ni unaque teneriorem verborum ambitu intexuit, patavit se continuo in Heliconem venisse sic orensibus mi irili et iis exercitati, frequenter ad carmi-

298쪽

266 P Inis tranquillitatem, tamquam ad portum faciliorem refugerunt, credentes facilius poema exstiui posse, quam concioversiain sententiolis vibrantibus pictam Cae terum neque generosio spiritus Vanitatem amat, neque concipe re aut ectere partum Mens potest, nil ingenti lumine literarum inundata Effugiendum est ab omni verborum , ut ita dicam, vilitate , de sumenda voces a plebe submotae, ut fiat,

Odi profanum vulgi u , O

arceo.

Praetet ea curandum est , ne sententia emineant extra corpus rationis expresae sed intecto vestibus coloreis eant. Homerus testis,in Lyrici Romanusque Virgilius, moratii curiosa felicit . Caeteri enim aut non viderunt viam , qua iretur ad carmen; aut visam timueiune calcare. E

ce, belli civilis ingens opus qui Dciuis attigerit, nisi planus ieris, sub

299쪽

sal YR ICON 267 sub onere labetur. Non enim res

sestae versibus comprehendendae sunt, quod longe naelius Histo- iici faciunt: sed per in ages,

deorumque ministeria, cibu- losum sententiarum tormentum praecipitandus est liber spiritus, ut potius furentis animi vaticinacio adpareat, quam religiosa orationis sub testibus sides tamquam a placet hic impetus, etiamsi non C i dum recepit ultimam manum. Orbem jam totum ictor Romanus habebatria mare, qua terra

ctirrit utrumque,

Ne sitiatim erat Gravidis freta pulsa carinis yam peragrabantur si risu sinu abditus ultra,

Siqua fret te riu fureum

mitteret aurum,

Hostu erat fatisque in tribilia

300쪽

Ecce alia clades, vulnera pacis. Varini iussi Itio auri fera:

ultimus inmora oram excutitur . ne desiit bel- dente, Ad mortes 'recto ι suas, premita dena cla sies Tirris, O aurata gradiens vectator in isti,

dente cruorem.

Dei pudet Vari , terituraqγe prodere aia

SEARCH

MENU NAVIGATION