Titi Petronii Arbitri ... Satyricon Johannes Boschius ad scriptorum exemplarium fidem castigavit & notas adjecit

281쪽

sATYRICO N. 2 9 At miles circumspectus dum relidet, ut pol laro die vidit unam sine cadavere crucem veritas supplicium , mulieli, quid accidisse set , exponit nec se exspectatu rum iudicis sententiam , sed gladio ius dicturum ignaviae suae:

conamo daret modo illa petituro locum fatale conditolium familiari ac viro faceret. Mulier non minus misericors, quam pia

dic, Nec isti ut, inquit, Dii sinant, ut eodem tempore duorum mahi caris limorum hominum duo funera si eciem malo mortuum an pendere, quam vivum Occidere. Secundum hanc orationem jubet corpus mariti sui tolli ex arca, atque illi , quae vacabat, cil

ci adfigi. Usus est miles ingenio prudentissimae seminae; polier que die populus miratus est, qua

racione mortuus isset in crucem. Risu cepere fabulam nau-

282쪽

aso P vae I, erubescente non mediocritera typhaena, vultumque suum super ei vicem Gitonis amabilitet ponetate. At non Lycas risit, sed iratum commovens caput, a si

justus, inquit, Imperator fuisset, debuit altis familiae corpus in

monimentum referre, mulierem

adfigere cruci. Non dubie redierat in animiam moechil expilatumque libidinosa migratione navigium. Sed nec is verba

permittebant meminille nec hilaritas, quae praeoccupaverat mentes, dabat iracundia locum Caeterum typhaena in gremio Gitonis posita, modo implebat osculis pectus , interdum concinnabat spoliatum crinibus vultum. Ego incestus de impatiens foederis novi, non cibum , non potionem capiebam, sed obliquis, trucibusque oculis utrumque spectabam. Omnia me oscula vulnerabant,

283쪽

A TYRICO N. II omnes blandulae , irascumque uti ei libidinosa fingebat, necta ei adhuc sciebam atrum magis uero irascete , quod amicamihi auferiet an amica , quod uerum conrumperet. Utraque nimicissima oculis natis, o captivitate praeterita triti ora. A

haena me adloquebatur ana quamma iliarem, di aliquando gratum bi amatorem , nec Giton aeaut tralautia propinatione dignum rudicabat, aut, quod, nimiam est, sermone communi vocabat. credo veritus ne inter initia coeantis gratia recentem cicatricem rescinderet. Mundavere pectus lacri mae dolore paratae, gemitusquesu spirio te ius animam pene subna vit. In partem voluptatis tem stabat admitti, nec domini sui ercilium induebat , sed amici quaerebat ol sequium

284쪽

2 2 Pr TRONII a Dum ancilla re litans in

erupit: Si quid ingenui sangui ii habes, non pluris illam facies, quam sportam. Si vir fueris , non ibis ad spuitam. Ilaec animi p

dentein angebant. Se i me nitati

magis pudebat, quam ne Eunaolpus sensist quidquid illud fuerat, homo dicacissimus carminibus

vindicaret creditam noxiam.

Iurat Eumolpus verbis conccptiissimis.

Dum haec talia o ire lactamus, inhorruit mare, ni ue undi' oue adductis obtues tenebris diem. Discuriunt nautae ad ossicia trepidantes , velaque tena pestati subducunt. Sed necceitos luctus Ventus impulerat nec quo destinaret cursura a gubernator sciebat siciliam modo ventus dabat, sapissime Italici litoris Aquilo

285쪽

SATYRIco N. et si possessor convertebat huc illuc obnoxiam ratena oc quod omnibus procellis periculosius erat, tam pistae repente tenebrae lucem sup- presi erant, ut ne proram quidem totam gubernator videret Iciaque Hercules postquam spes omnis manifesti, evolavit, Lycas trepi dans ad n e supinas porrigit manus Tu, inquit, En colpi , iuccurre periclitantibus, id ei vellam illam divinam , si strumque redde navigio Per fi dem , miserere, quemadmodum quidem soles. Et illum quidem

vociferantem in mare ventus ex

cussit, repe itumque infecto gur- gite procella circumegit , atque hausit Tryphaenam autem pro petam fidelissimi rapuerunt servi,

286쪽

si vere Encolpion dilexisti, da oscula dum licet, ultimum hoc

gaudium fatis properantibus rape. Ilaec at ego dixi, Giton vestem de, osuit, meaque tunica Ont terius exseruit ad osculum caput: sc ne ac cohaerentes malignior stuctus distraheret, utrumque Ona circumvenienti praecinxit , c,

si nihil aliud, ei te diutius inquit, uncta nos mors seret ;vel si voluerit misericors ad idem litus expellere , aut praeteriens

aliquia

287쪽

aliquis tralatilia humanitate lapidabit, aut quae ultimum ii, iratis etiain suctibus, imprudens

arena componet a Patior ego

culum extremum , dc veluti erit, funebri aptatus exspecto mortem jam non molistam. Peragi interim tempestas mandata fatorum

ona lares ra reliqtaias navis ex gna On arbor erat reli ta n II gubernacula, non funis, aut re

mus; sed quasi rudis atque infecta male ies ibat cum fuctibus. Hospites veluti conclamans Pro currere piscit ore par vili is expedii inari iis ad praedam rapiendam deinde ut aliquos videiunt, qui

suas opes defenderent, mutaverunt crudelitatem in auxilium. Tum vocum concursu ficto mi

auet alariti humanitas. Ii: scilicet liumanitatis colurn illa : sacrum enim erati ext . IV Dile ca- claver homiliis mortui praeterire non sepelire. Dia

288쪽

audimus inmur insolarium, csub diaeta magi tui, quasi cupien tis exire bellure gemitum Pelli

curati igitur soniana inveni mi Eumolpum sedentem, memDI. oxque ingenti versus ingere inen Mirati ergo, quod illi vacat et vicinia mortis poema facere, extraximus amatriem, jubemus - bonam habere mentem. At ille interpellatus excanduit, c Sinite me, inquit, sententa explere: laborat carmen m Ia . b Injicio ego phrenetico manum jubeoque Gitona accedere, terram trahere Orcam u tem. Hoc opere tandem elaborat casam piscatoriam subimus moerentes, cibisque naufragio cruptis utcumque curati, iis a. imam exegimus noctem. Postero.

289쪽

pique viventibus oculis maris idem inspicere dc Uum sorti tau proclamo, in aliqua parte

terrarum secura ex it uxor:

sortitan ignarus te pellatis filius: aut patrem utique relictuit aliquem, cui profici lcens ostia una dedit. Haec sunt coni lia mortalium: haec vota magnarum Ogitationum. En laomo quem ad anodum nata . Adhuc tamquam ignotum des ra, trum inviolatum os succir c tit in terram , agnovique terribilem paullo ante implacabilcm Lycam pedibus meis pene subjectum. Non tenui igitur diutius lacrymas, imo percussi semel iterumque manu pectus: , Ubi nunc est, inquam , iracundia tua Ubi impotentia tui nempe piscibis,

290쪽

belli usque exposatus es , de qui paullo ante jactabas vires imperii tui, de tam magna nave ne tabu llana quidem nausiagus habes. Ite nunc mortales, o magnis cogi tationibus pectora implete. Ire cauti, dc opes Raudibus captas per mille annos disponite. Nempe hic proxima luce patii monii sui rationes inspexit nempe diem etiam , quo venturus esset in patriam, animo suo finxit. Dii Deaeque, quam longe a desitu tione sua jacet Sed non sola mortalibus maria hanc fidena prinstant. Illum bellantem arma d cipiunt illum iis vota reddentem penatum stlorum ruina sepelit ille vehiculo lapsus properantem spiritum excussit Cibus avidum strangulavit , abstinentena frugalitas. Si bene calciabam ponas, ubique naufragium est. At enim suctibus obrut non Ontingit sepultura. Tamquam inte sit periturum corpus quae ratio