장음표시 사용
21쪽
L1B. IV. DE ARTUBUS.Cap. I. De Manu in genere , & de Unguibus. Cap. II. De Muiculis humeri, seu brachii specialiter dicti. Cap. III. De Musculis scapulae seu homoplatae. Capi IV. De Musculis Thoracis seu respirationis. Cap. V. De Musculis capitis. Cap. VI. De Musculis cervicis seu colli.
Cap. VII. De Musculis dorsi. Cap. VIII De Musculis cubiti & radii. Cap. IX. De Musculis carpi & digitorum. Cap. X. De Pede in genere. Cap. XI. De Musculis se moris. Cap. XII. De Musculis tibiae. Cap. XIII. De Musculis pedis. Cap. XIV. De Musculis digitorum pediς. LIBELLI I. DE VENIS, Ressondensis Libro I. De Infimo Ventre. Cap. I. De Vena in genere. Cap. II. De Venarum substantia & Ualvulis. Cap. III. De Venarum corporis divisione,&de vena portae,& Venis lacteis. Cap. IV. De Venis haemorrhoidalibus.
Cap. V. De Venae cavete trunco adscendente, ejusque ramis, praesertim vena sine pari. Cap. VI. De Vena subclavia ejusque ramis, ut jugularibus,&c. Cap. VII. De Venis Brachiorum & manuum. Cap. VIII. De Trunco Vena: Cavae descendente , usque ad
Cap. IX. De Venis cruralibus. LIBELLI II. DE ARTERIIS. Respondentis Libro II. De Media Caυitate seu Thorace.
Cap. I. De Arteriis in genere. Cap. II. De Arteriae magnae trunco descendente. Cap. III. De Arteriis Carotidibus. Cap. V. De Arteriis totius manus. Cap. V. De Arteriae Magnae trunco descendente , usque ad
Cap. VI. De Arteriis Cruralibus.
22쪽
LIBELLI III. DE NERVIS, Respondentis Libro III. De Capite. Cap. I. De Nervis in genere. Cap. II. De Decem paribus nervorum intra cranium a Medulla oblongata ortis eortumque progressu.Cap. III. De Nervis ex spinali medulla prodeuntibus,3 pri
mo de nervis ex cervice, adeoque totius manus nerviS.
Cap. IV. De Nervis Thoracis vel dorsi , & lumborum. Cap. V. De Nervis ex ossis sacri medulla prodeuntibus, &ὸe Nervis totius Pedis. LIBELLI IV. de ULT. DE OSSIBUS,Vbi sim stlDE CARTILAGINi Bus & LIGAMENTIS.Cap. I. De Ossibuς in genere. Cap. II. De Cartilaginibus in genere. Cap. III. De Ligamentis in genere. Cap. IV. De Cranio in genere. Cap. V. De Suturis Cranii. Cap. VI. De Ossibus Cranii propriis in specie. Cap. VII. De Ossiculis auditus. Cap. VIII. De Ossibus capiti & maxillae superiori communibus , Cunei formi & spongioso. Cap. IX. De Ossibuς maxillae in genere. Cap. X. De Ossibus maxillae superioris propriis. Cap. XI. De Maxilla inferiori. Cap. XII. De Dentibus in genere. Cap. XIII. De Dentibus in specie. Cap' XlU. De Spina, ejusque vertebris in genere. Cap. XV. De Spinae vertebris in specie. Cap. XVI. De Osse in nominato. Cap. XVII. De Costis. Cap. XVlII. De Osse pectoris seu sterno. Cap. XIX. De Claviculis & scapulis. Cap. XX. De Ossibus totius manu S.Cap. XXI. De Ossibus totius pedis. Cap. XXII. De Osibus Sesamoideis.
nis motus explicatur & adstruitur.
II. EPIs TOLA ejusdem, qua motus Chyli & sanguinis ab adversariorum objectionibus vindicatur. PRO -
23쪽
20. NTHROPOLOGIA seu doctrina de Homine , vulgo Sc recte tamen in geminas dis
pescitur partes : Anatomiam , quae de cor pore , ejusque partibus agit:&quae de anima. Anatomia itaque rectius An .ato me, ab , quae alioquin S. inter martyria recensetur. Coelio Aur. apertio. Tertulliano prosectio, unde Prosector ut ad hanc nos accingamus, quatenus pars Phy- Anato mire sicae est nam Medica Anato me de qua Galem , in Adm. β'GYRVi. Analom. quanquam utilis, medicis relinquenda Subjectum habet Corpus animalis cujuscunque, terrestri S, aqua talis, volatilis, &c. non tantum humanum. Verum humani corporis structuram potissimum rimari solemus. I. Ob persectionem maximam, quae regula est imperfectionis. 1. Quia Cypoti l animalia varia innumera dire sunt. ut iis secandis & rimanldiς humana aetas his seculiς non sussiciat. q. Ob usum incre- id tollem ad ne nem non redundantem ἰqui te ipsum de prOlprium aedificium pernoscere cupit tum ut lanitatem rei est US ξ tueri , & aegritudines profligare possit: neque quisquam Phylicus esse, aut dici potest. nisi hanc, ante omnes doctrina Physicae partes, artem ad unguem calleat. Neque iccirco bruto/μmqnimantium dissectio minus utilis, aut Anatomico neglirenda, partim ob analogiam cum corpore humano, pa Lxim O. ropter viventium motus cognoscendos partim denique ob xercitationem tam Anatomicam quam Chirurgicam. De-nocriti sedem bilis & naturam in illis quaesivit. Post illum Salentes limias aliaque aperuit, ut & Severinus, Aldrovaulus, Castellus , Bro Idries, Pana rotas, & nos diverti ge- eris disse cuimus. Ex vivorum Aristo me Asessius venas lateas , Harυ0tis & inatius sanguinis motum invenerunt θPorro, quia ob varias actiones corpus humanum non ex Divisita 1ε- A un. a
24쪽
IN ANAΥOMIA Lltius couο- una & simili parte constat, verum pluribus; ideo scienduin νῖ - corpus totum dividi tanquam quantitativum seu integrale in continentia, contenta, & impetum facientia sex antiqua Hippocmtis doctrina, J hoc est, in partes solidas, humores &spiritus. Atque laxa hac ratione partes dicentur omnes et haequantitatem habent, & totum complent, atque integrant, etiam ungues, pili, adeps. medulla. Stricte vero & proprie pars dicitur qtiae forma totius participat & vita; estque Ana Pars quid ζ tomicis tantum solida. Unde non male partem definit Fer-
ne litas: Corpus toti cohaerθns communique vita co unctum, P.fissis p ο- ad functionem vel tisum comparatum : Galeno vero pars
p er est corpus toti qua dantentis conjunctum , & aliqua ex parsep qq propriam habens circumscriptionem. Summatim dicunt: partem proprie estis ;i. Quae vivit, nutritur, nec aliam nutrit. Ita excludunt spiritus, humores, Sc. item adipem , quae quandoque abit in partis nutrimentum f& medullam ossium tanquam illorum alimentum.
a. Quae solida est. 3. Quae propriam habet circumscriptionem. Contrarium in adipe est , quae terminatur figura partium circumjacen
q. Quae toti continua Mathematice & Physice, ratione materiar & formae simul. J
verrucae, tumores de alia praeter naturam corpori viventi adnata. JUt vero intelligatur, quid significent hic functio Jc usus breviter explicandum. Actio vel stinctio potest esse vel privata vel publii ca. Privata actio est qua partes sibi consulunt, Publica laa toti Animali. Publica Actio opposita usui, est actipo partis praecipuae in organo quod integram actionem absolvit. Habet enim quaelibet in animantis corpore acti O, peculiarem particulam teste Galeno , perquam perficitur. Jfluid ρ ρ Exempli gratia : Cutis habet actionem privatam per se , ut
octiori u alimenti attractionem, retentionem,&c. habet vero etiam
L E tu j p bliςJm, pro toto animali, videlicet dignotionem qualita- tum tactilium. Sic actio e patis est sanguificatio, testium seminis elaboratio. mammarum lactincatio. id per Usus vero est auxilium . quod partes minus praeci-Uμm t pure , ut pars praecipua sunctionem edat, conserunt isque omnibus incit, etiam nihil a neutibus ex Galano. J Ex tri-
25쪽
bus potissimum fontibus hauritur, & sunt, I. Propria ejus temperies , hoc est , Symmetria quatuor qualitatum. Exempli gratia, Cutis quoad qualitates primas est temperata quaeritur in quem usum ξ Resp. Ut dignoscat
omnes qualitates tangibileς. 2. temperiem consequunttir, & fiunt secundae qualitates: durities, mollities, crassities, tenuitas, densitas, raritas, &c. necessario accidunt, ut magnitudo, numerus, meatus vel cavitas, figura, conformatio, connexio, situs, superficies. Verum nos in hisce institutionibus in gratiam discentium cum aliis Anatomicis raro accuratum hoc discrimen inter actionem & usum servabimus; praesertim ad evitandam taediosam variarum rerum repetitionem. Antequam vero ad partes divisionis seu differentias aecedamus i tenenda summa quaestionis istius . fuaenam pars GP nam
prius Oeneretur. Sciendum secundum Hippocratem , partes omnes limul tormam & ait criminam: quemadmodum in cir-
culo nec principium nec finis est , se) omnia simul principium atque finis. At non omnes partes simul perficiuntur &exornantur; Uerum I. vena umbilicatis. 2. Epar: postea cor quod Aristo t. priuio generari voluit, Epar vero Galenusitandem cerebrum. Umbilicatis ergo vena primo perficitur S: absolvitur ratione amplificationis sanguineae, non ratione primae constitutionis ex seni ine. Alii vero dicunt, ex semine esse partium quasi stamen .ex sanguine subtegmen, putantes duo esse principia materialia partium corporis: semen Scsanguinem. Quam sententiam refutavimus, & abunde explicavimus in Controυersiis nostris Anatomicis quas. II. De
Atque ita vasa ante viscera ratione perfectionis gigni dicuntur. Et merito. Alias enim viscera nutriri non possent absque instrumento hoc proportionato; vena, per quam sanguis ad alendum defertur. em ad modum enim ex nucleo Cti vastvel semine in terram misso, primo destendit in terram radix ante visce- oblonga, postea aliae radices se diffundunt in latitudinem ad bsuperficiem terrae, ex quibus postea truncus & rami: sic ex semine in uterum commisso primo oritur vena umbilicatis, sanguinem excipiens ex placenta uterina, ex qua umbili cali si rur vena portae cum suis radicibus. Nunc ad divisiones seu disserentias partium accedemuς, Partesqμο- quia variae esse possunt. tuplices
26쪽
IN ANATOMIAM Late sumendo partes nonnulli dividunt, ut quaedam sint necessitatis , quemadmodum cor , e par, cerebrum, pulmo, ventriculus: quaedam commoditatis, & vel magnae , ut oculi& testes, vel minoris, ut ungues: quaedam ornaturas, ut coma& barba.
Sed nos dividimus partes praecipue ratione finis , vel ratione materiae.
Ratione f- Ratione Mis dignioris aliae sunt principes, aliae minusnis, principales, &ministrae. Principes sunt e par, cor, cerebrum, quae aliarum partium principia sunt. Ut, ex cerebro nervi oriuntur communitententia ex corde arteriae, ex e pate venae. Addunt alii teli i-culos, sed nulla necessitate, quia ad Individui conservationem nihil conserunt, de sine illis generatio fit , ut exemplis docemus, lib. I. cap. 2 L. Intelligendum autem principium non radicationis seu pium radi- originis ; iram ita semen omnium partium est principium,catis nis. sed dispensationis & distributionis ; hoc est,quod a se emit tit aliquod instrumentum , vim & communem materiam. Sic a corde tanquam principio dispensationis oriuntur arteriae, quia hae a corde virtutem suscipiunt, ibique initium habere videntur. Ita de venis & nervis intellige cum suis principiis. Ita ab ossibus oriuntur cartilagines, item ligamenta. Ministrae vel sunt necessaria , vel non. Necesseria sunt, sine quibus animal vel non vivit, vel male vivit. Sic in servit pulmo cordi; intestina ventriculo; ventriculus e pati & lieni; e pati vesicula fellis, portis bilarius, ct vesica urinaria ; cerebro sensuum instrumenta omnia. Nou necessaria, ut caro simplex, &c. Respectu aliarum partium: Nam in tabidis absumitur,& in carnosis est oneri, eaque insecta privantur apud Aristotelem. JRatione materiae proximae partes alia sunt simplices, ho-niogeneae sive similares alia compossitae, heterogeneae seu dissimilares. Similaris parς est, quae in similes sibi partes dividitur, ita, laris, quid ut omnes particulae ejusdem sint cum toto substantiae , ut . 9 quaelibet pars carnis est caro , Sc. 'pi Tales partes similares ab aliis plures, ab aliis pauciores
Aristoteles variiς in locis has numerat: Sanguinem , pituitam, bilem, faniem, semen, lac, set, pinguedinem , medullam, carnem, venas, arterias, ner VOS, fibras, membranas, cutim,
27쪽
P R O OE M I v M. Scutim, ossa, cartilagines, pilos, ungues, cornua , pennas. Averro es ex his quasdam omittit,& addit melancla oliam, spiritus, musculum, chordam, ligamentum, aXungiam. GaD-s variis in locis has habet; os, cartilaginem , venam, arteriam, nervum, membranam seu panniculum , fibram, tendinem, llo amentum, unguem, cutim , pinguedinem, medullam, humorem vitreum & cristallinum, carnem musculorum & viscerum , cum propria substantia cerebri, ventriculi, intestinorum, uteri. Archangelus omnes hactenus ab aliis dictas retinet, &addit sipiritus triplices Α. humores alimentarios , item e X- crementitios, ut ui inam in vel ica. bilem flavam selleae vesicae , pituitam excrementitiam . & omnia omnium coctionum e Xcrementa, cuticulam, & internam cavitatum interiorum. Addit autem adhuc alias similares non vulgatas II.
propriam nimirum substantiam fremotis aliis partibus similaribuς, veniς, arteriis, S c.) cerebri, linguae, pulmoni S, cordis, jecoris, vesicae bilariae, lienis, ventriculi, intestinorum, renum, ureterum, vesicae urinariae .uteri, penis testium,
musculorum, glandularum. Sed frustra ceu nova haec adducit : Sub carne enim continentur sere omnia. Nam Hippo- Caro e -- crati & Galeno alia est caro musculorum , alia viscerum, alia glandularum At alibi Galenus triplicem proponit carnem. I. in musculo, quae tantum caro vocatur. 2. in jecore, corde, rene, &c. 3. tandem in ventriculo, vesica, venis. . in ossibus, sed improprie. JUnde quadruplex colligi potest Caro. I. Musculosa, quae T. Galeno saepe Caro libros a dicitur estque mollis & rubicunda , & proprie Caro dicitur. Atque saepe Caro, idem quod musculus. g. Viscerosa vel viscerum. 2.paren chyma seu affusio fauguinis Galeno simi laris & simplex Caro, quae viscerum vasse firmat , spatia inania replet,& actionem edit. 3. Membrano a vel cujusque partis mem- 3branos, carnosa substantia, ut in oesophago, ventriculo, intestinis, utero, vesica. q. Glandulosa, vel glandularum, quae q. est 1. pro vasorum divisionibus firmandis. i. pro humoribus
sit perfluis praesertim serosis quia spongiosae & rarae sunt
glandulae imbibendis : Unde vulgo dicuntur emunctoria. Capitis quidem . quae in collo sunt: Cordis, quae sub axillis: Epatis, quae in inguinibus. 3. Pro pari bus humectandis ad faciliorem motum, vel alias ad prohibendam siccitatem Tales sunt ad linguam, lar ingem, in oculorum angulis, &c.
28쪽
quid IIN ANATOMIAM Sed parte ς similares numerantur: Os, cartilago, ligamentum, membrana, fibra, nervuS, arteria, vena , caro, cutis.
Ex iis quaedam sunt ad sensum tantum similares, ut venae, arteriar, nervi addunt alii musculum) aliae simpliciter similares sunt. Venas, arterias, nervos, musculos, non esse rein vera simplices, recte docuit Aristoteles: Nam musculus constar carne . fibris, tendine : Nervi ex dura piaque matre &medulla: Arteriae ex duplici disserente tunica: Venae ex tunica fibris etiam secundum alios) & ostiolis sive valvulis. Simpliciter S: vere similares sunt os , cartilago, ligamentum, membrana libra. caro, cutis. fidis alii addunt ureteres, auram aurium, Sc. sed frustra. Nam I. non sunt partes toti corpori communes, sed partibus quibus dam propriae. 2. Aura aurium nihil est nisi spiritus insitus, qui ex partium solidarum nomenclatura excluditur. Hic notandum , partes has omnes dici vulgo vel Oermaticas , vel sanguineas , vel mistas. Spermaticae, quae ex semine factae, & sunt octo priores enumeratae; quae si disse centur, non regenerantur, Nec vere uniri queunt; sed callo medio junguntur ob inopiam materiar & virtutis effectricis, quae post consormationem partium sopiti tr. Sanguineae seu carnosae partes contra regenerantur, quia ex finguine factae putantur, Ut caro. pars est cutis , de qua poste alii . I. cap. 2. Etenim semen & sanguis communiter statuuntur duo
principia generalia generationis nostrae : ita, ut in siemine iit principium materiale paucii sinatim, effectivum plurimum. In sanguine materiale plurimum,essiciens vero imbecillius. Ex semine prima partium rudimenta & filamenta tanquam stamina constitui aicuntur: ex finguinis adfluxu subtegmen: Sed quidnam revera statuendum sit contra vulgatam hanc
Opinionem, docuimus ita Controversis Anatomicis. Dicendum enim potius, ex solo semine partes primo conflari tanquam materia ex qua: sanguinem vero maternum conferre ad partes nutriendas, augendas & amplificandas. Cutis in proportione ad reliquas partes mediocrem portionem seminis adepta esst, nec adeo copiosam ut spermaticae , nec adeo exiguam, ut sanguinear. JPanes compositae, seu dissimilares sunt, quae in partes dissimiles plures dividi possiunt, ut manus non secari potest in alias
29쪽
PROOEMIV M. Talias manus; sed in ossa, musculos, vena ς, &c. Dissimilares Philosopho dicuntur membra: alioquin partes vulgo dicuntur, seu instrumentales. In quovis autem organo quatuor ut plurimum sint par- organi aetium genera. Exempli gratia, in oculo i. est pars, per quam p πι f. fit adtio nempe visio , ut humor crystallinus. Sine qua non fit, ut nervus Opticus. 3. Per quam melius fit , ut tunicae & musculi oculorum. q. Per quam conservatur actio, ut palpebrae, &c. Quia vero magis vel minus compositae fiunt dis imites, dividuntur in 4. gradus seu ordine S. 1. Sunt similares ad sensum, ut musculus, vena, arteria. 1. Ex his constant & reliquis similaribuς, ut digitus. 3. Ex secundis componuntur, ut manus, pes, &c. q. Ex tertiis, ut brachium. Tandem in maxima sua membra dividitur corpm , aliis in caput, thoracem, ventrem & vescam; aliis, ut Aristoteli, Engo Oribassio in caput, collum , thoracem sub quo etiam 1 mum ventrem complexi sunt unde hepar in thorace Hippocrates collocavit J manus crura. Sed rectius aliis in ventres artus. Ventres fiunt insignes cavitates, in quibus nobile aliquod C, in modi est viscus : & quemadmodum ima sunt principalia mem-di 'δ'
bra, sic tres ventres: In ut vulgo abdomen, e par continet, & partes naturales. Medius seu thorax, cor, & partes vitales. Supremus seu caput, cerebrum , & partes animale S.
qui melioris vitae causa sunt dati, sunt manus & pede S.
Atque ita quatuor libros faciemuς: I. De ventre imo Div ots-2. De cavitate media. 3. De suprema. sive capite. . De ar- ti b M tubus. His respondebunt quatuor alii libelli Primm , de
venis, quae ab Epate in cavitate ima oriuntur. Se isnatas, , 1 vde arteriis, quae a corde prodeunt in cavitate media. Ter de nervi S, qui a cerebro prodire communiter statuuntur. artus, de Ossibus, quae maximam partem in artubus reperiuntur : & sicuti os se conjuncta compagem constituunt, quasi totum aliquod coi pus : sic etiam venae, arteriae& nervi. Aliam divisionem corporis reperire licet apud Ferne- D 9 οlium , cujus tamen usus non est nisi in Medicina. Dividit co pueris s- corpus tu regiones publica, & privata s. cHndum Privatas vocat cerebrum, pulmone S, rene S, uterum, &c.
30쪽
IN ANATOMIAM PROO IV M. Publicas sieti communes facit tres in totum corpus eX- tensas. I. Habet venam portae & partes omnes, quibus ejus rami prospiciunt. 1. Incipit a radicibus cavae & terminatur in tenues venaς, antequam in capillares desinant. 3. Habet niti sculos, ossa& corporis molem desinentem in
Primam regionem praecipue purgamus per intestina; secundam per vias urinarias; tertiam percutis spiracula.
Haec Tabula hominis viventis effgiem exhibet, in
quo tum abdominis partes CX ternae , tum con
spiculae sub cute venae a Chirurgis incidi solitae, locusque inurendorum fonticulorum repraesen
tantur. A. 'pochondrium. O. Venabas alica. B. Epigorium. P. Vena mediana su com-
Vena Cephalica manus D. Ilia. E E. Inguina. F. Pi bH regio. G. Vmbalicus. H. Scrobiculus cordis. I. Iugulum. Κ. Vena spontis. L. Vena temporum. M. Vena Iugularis. N. Vena Cephalica.
V. Vena schiatica. XX. Locus fonticulorum iubrachio tu crura.