장음표시 사용
242쪽
LIBER I I. quam nos, amplius post dent diaphragma, interius ad ex tremitates costarum serpens. J Nam oriri videtur a lumborum vertebris per duas partes earnosas longiusculas quae lumborum musculis adhaerent ad arteriae magnae latera, & sensim latiores factae , circa infimas thoracis vertebras coeunt, ubi circularis fieri incipit hic mustulus) & thoraci circumtenditur, annexus collis sextremis parte carnosa: quamvis rectius sorte initium statuitur in tota circumferentia ; tam a lumbis quam costis, quod alibi quoque Galeniti insinuat: Nam cum ad undecimam vertebram annecti non potuerit, ob arteriam magnam& principium lumbalis musculi, duabus suis appendiculis, lumborum vertebris valide inseritur. JGalenus alibi squem sequuntur Sylυim, Vesalim, Aqua- pendens, Digelius, Se alii complures J medium septi voluit esse caput musculi, quia ibi nervi inseruntur, & centrum in circulo , cui pes alter circini stat, dum alter circumsertur, pro capite accipi potest. Sed quemadmodum est musculus peculiaris situ, actione, figura, nobilitate, Sc. ita & hic aliquid peculiare est. Principium autem seu caput in centro hoc esse nequit, quia mobile, costar & spinae lumbares hujus respectu immobiles. Ad haec nervosa pars seu tendinosa, musculor tum finis est non caput. Substantia est carnosti, in medio nervosa & membra non, ubi apparet centrum membranosium , & circulus nervem loco tendinis, ad quem fibrae carnosae a thoracis peripheria tanquam ad centrum excurrunt. Unde necessario media pars musculi motorii nervosa est, alioquin moveri haud posset. Secunda io ad robur consert in motu perpetuo, &viscerum illi adhaerentium suspenssione , praeterea ad trania euntium vasorum securitatem. Ad cordis ictus sustinendos sortis eisse non debuit, ut suspicatur Riolanus, quia I. mollis pars facile pulsui cedit. mucro cordis in pulsu huc non alliditur, nam serit pectus Cor, quum in systole erigitur, tum vero ad latera contrahitur : in diastole quando descendit ad diaphragma, molle fit & flaccidum, nec pulsum
edit. Not ndum, vulnera in diaphragmatis centro nervoso lethalia proclamari, sive quod nervosa pars ostendatur conis
vulsionemque inducat, sive quod peri cardio & hepati adhaereat, sive quod pereat respiratio, & simul laedatur cor suprapositum; pericardium enim & hepar laesa curationem
243쪽
D x T M o R A c E. 2 Madmittunt. In carneam circumferentiam tutius vulnus adigitur. JMembrana vestitur duplici ad robur. Superiore a pleura, Membra cui peri cardium firmiter connectitur, nonnunquam & lobi na. pulmonum per fibrillas,J in seriore a peritonaeo. Et propriam quoque habet substantiam, antea descriptam. Foramina habet: minima & magna. Minima sunt pori, F-ramidmper quos ab inferioribus vapores elevantur. Dilatantur amotu diaphragmatis perpetuo; non ab odoribus & sumis,
ut credit Helmontius. alias, quia densior est membrana, crassiores vapores impedit, ne imbibantur, aut extra vasa adscendant. Inter majora estJ unum dextrum in parte nervos a media, pro transitu venae cavae: aliud sinistrum majus& nonnihil posterius, pro transitu oesophagi cum duobus
nervis ventriculum petentibuς. Et ubi exoritur circa lumborum vertebras, apparet diviso pro transitu arteriae magnae, & venae sine pari. Haec foramina patentia admittunt ex inferioribus transitum vaporum crastiorum cum sanguine , qui prohiberi a diaphragmate nequeunt. Hinc 19. in Aemi nasce cunda odor in serius excitatus, ad nareSpenetrat.
Vasa. Venas habet & arterias a vicinis, vena cava & ar- Vasa.
teria magna, dictas phrenicas: aliquando & ab adi posse. per totam ejus substantiam sparguntur, delati ex spinali medulla colli, inter quartam & quintam vertebram: quod ipsi proprium, nec aliis partibus internis sub claviculis
commune ; quia ex conjectura C. H manni ener is ictibus patere non debuit, ne vitae nostrae nos essemus arbitri; sed patent ubique necis instrumenta , quae vitae amor & pietas inhibet. J Feruntur autem per thoracis cavum , & stabiliuntur a mediastino. Ab inferiori parte a costali & stomachico illac transeuntes alios, annotarunt alii. J Et quia dia- Sardonius phragmatis nervi ramulis in maxillarum & labiorum mus VHi culos divaricatis sin transitu J permiscentur, hinc in percussione diaphragmatis risius oritur sed non verus, verum si do niu ς dictus: quia una faciei musculi convelluntur.& maxillis labiisque agitatis risus apparet. Talis risus suit Th cenis apud Hippocratem , & Agneri apud Saxonem nostrum per medium gladio acuto demessi. Illius quoque apud-telem , cui in proelio trajecta praecordia mortem cum risu attulerunt. De gladiatoribus aliis resert Plinius, & Homenti Iunonem risisse labiis, sed nubila fronte narrat.
244쪽
Ea f. ι ς222 LIBER II. Sardonium risum Galenus a musculo lato quadrato deducit. Sed ad labra non pervenit : Laurentinus Politianus a spiritibus hanc convulsionem repetit, qui ob molestiae sensum recurrunt ad superiora. Mancinius a calore excitato in
titillatione & vulneribus, cor dilatari & rictum faciei , quia
sedem risus cor voluit pro Aristotele, a Medicis refutato. Riolanus in castratione subinde risiam observavit, praenunci una futurae convulsionis lethiserae , unde damnat datam a
nobis per nervos rationem , nec tamen meliorem addit ullam, cur nempe a nervis diaphragmatis 3c pudendi laetis oriatur risus, non item in aliorum nervorum vulneribus. JPyus est Ι. Facere ad respirationem liberam ; nam myriaculi thoracis ad violentam Aciunt: illam respirationem Galenus vocat lenem seu parvam . quae a solo diaphragmate dependet, alteram ortiorem musculis inter costalibus concurrentibus, tertiam sublimem, ubi diaphragma , inter costales, di thoracis musculi simul agunt. Aves quidem , licet resipi Tent, diaphragmate carent, sed levior illis, vixque sensibilis spiratio, quia leve corpus, solis pulmonibus & thorace perficitur: Pisces contra qui non respirant, diaphragma habent,
sed membrano sum , ad ventrium distinctionem. In Ceta- ceu respirantibuς carnosum , ut aliis animalibus , observavi. Motus autem talis est: J In inspiratione quidem tenditur diaphragma, in exspiratione remittitur, contra Quam volunt Arantius Sc Laurentius. Et hic quidem vult diaphragma, contra quam alii musculi, trabere finem suum versius ; vultque fibras a thoracis circumferentia excurrentes , aequaliter contrahi, & costas ad circulum nerveum adduci, atque ita peragi respirationem. Sed quomodo centrum membranΟ- sum septi, costas ad se attrahere poterit, & totum thoracem
constringere, nisi forsan quia mediastino annexum sit 3 At in inspiratione tendi diaphragma , ex sed tionibus vivis non semel didicimus. Deorsum enim pelluntur intestina a dia phragmate in exspiratione adscendunt in inspiratione quod de sine sectione quilibet in se apposita manu experiri potest. In vulneribus diaphragmatis intestina & ventriculus in inspiratione adscendunt in thoracem , quod bis Paraeo observatum , quae non nisi secundum magis & minuς a naturali spiratione differt. Debuit autem talis esse di aphragmatis motus, quia thorax in inspiratione est dilatandus ad recipiendum aerem S tumidos pulmones, constringendus contra
in eX spiratione , quando fuligines expelluntur 5 pulmo -
245쪽
DE THORACE. 223nes detumescunt, unde ibi elevatur diaphragma , hic depri
sum cedit, in inspiratione alium motum in diaphragmate Observavit, quo pars carnosa in se contracta plicas acquirit, ita ut una portio partis carnosae, alteri portioni carnota imponatur: eam autem plicaturam maxime circa appendices esse & in valida inspiratione : putarque hac ratione d laphragma abbreviari amplius , & thoracem amplius elevatione costarum dilatari. JIl. Adjuvare abdominiς musculos incompressione, ad M. dia exclusionem excrementorum S foetus : Nam a superiore phr Em
parte intestina deorsum trudit. Oh linc observante Platera 'f' in alvi duritie prodest sternutatio δctus sis, qua deorsum compelluntur diaphragma & contentae in intellinis foeces. Propter ejusdem diaphragmatis conatum, Reces & urina in sectionibus vivis animalium & suspensis sponte excer
III. Distinguere imum ventrem cum partibus naturalibus, a medio cum vitalibus, ne ab ignobilioribus partibus frequentes vapores ad nobiliores partes, ut cor, &c. ascen
I V. Hippocrati, esse infimi ventris respiratorium, dum hypochondria ventilat. V. Alii respirationem naturalem perficere autumant, quia non dependeat a nostro arbitrio, moveaturque insomno nec nobis cogitantibuς, ejusque beneficio in Apoplexia aliquandiu homines respirare. Sed rectius Piccothominem voluntarium motum assignat . necessitate tamen aliqua cogente , ut in dejectione , mictione & resipitatione contingit , quia musculus singularis naturae ; non absolute aut limpliciter voluntarium , qui in progressione & apprehensione cernitur. Motus ejus in sorti Apulexia cessat, sola transpiratione superstite : In levi autem cum thoracicis musculis etiam diaphragma moveri videmus. JC A P. I V.
DE PLEURA, MEDIASTINO ET THYMO.
PL3uRA sive costalis tunica, Graecis Vol absolute, est membrana intrinsecus thoracis ''
246쪽
cavitatem succingens, dura & alba, sed in pleuriticis nonnullis livida, Hippocrate unde hanc in pleure si assici
credunt Practici , quod secundario tamen evCnire dem Onstrant Manelphus , Cletus , Platerara , Zecchivi , intulianus, Benedictus. J pem tonaeo quodammodo crassior & Iobustior ; orta a tunicis, quae nervos intercostales ex spina
dorsi egredientes tegunt, fa quibus continuitas illi cum me ningibus cerebri. J Ideo in dorso crastior est , cujus vertebris quasi inseparabiliter ad la aeret. C. Hosmannus ex sterno potius quam ex dorsi vertebris deducit, minus bene, ut in Animasυersionibus nostris in Eo m. & Coligio Anatomico probavimus. J In thoracis morbis saepe fit de cupio cras.sior: scallosam in hydrope pulmonis vidit Olupitu. Platero ita intumescit a scit rhoso tumore: J licet alii dicant eam adeo attenuari in pleuriticis, ut vix conspici queat. Duplex est ubiq; ut inter duplicaturam vasa serri queant. Exterior pars quae thoracem respicit, durior est & crassior, interior costis alligata , tenuior. Inter has saepe materia pleuritica colligitur, nec tantum inter pleuram & musculos. Ga lenissum plicem facit, duplicemque tantum circa mediastinum admittit. Duplicaturam illam de crast ite interpretatur , non sine laceratione demonstrandam. Contrarium in pleuriticorum tumido latere est manife
Superficiem interiorem laevem habet, ne pulmonibus asperitate incommodet; exteriorem asperam , ut validius alligetur. Jaliquid aliquando reperitur ; uti Sc quandoque in peritonaeo, juxta dorsi vertebras in pleura, ubi vasa majora sunt. Interim & costae suum habent, stertia pleurae
tunica nonnullis, aliis circum ossalis. Foramina habet complura quarum inferiora in diaphragmatis historia recensuimus, superiora sunt qua trantitum praebet venae cavae , arteriae aortae , asperae, gulae & nervis
sexti paris. JVasa. Uenas habet a vena sine pari, & intercostali seperiore ; fab intercos ali&J a magna ; , spariter duodecim. J e vertebris thoracis anterius prodeuntes. Unde vulnera hac parte dolorum acutissimorum sunt causa. II seu es , I. Secundum Galenum, inungere totam thoracis cavitatem & aequalem reddere ne pulmones in motu laedan
247쪽
DE THORACE. 22 Iaedantur. 2. Thoracem intus & ejus partes vestire, quem admodum peritonaeum imi ventris partibus tunicas communicat 3 inter Iepientem membranam seu SlEDIAS rINuM constituere, quod pleurae soboles est, &membrana duplex , thoracis cavitatem & pulmones in duas partes dispescens. Nam postquam pleura circa dorsum orta. per latera ad ascendit, rursum ad spinam tendens, recta a medio peinore ad dorsum porrigitur. Utrinque lateribus sterni annexa , haec membrana non obscure duplex est , ut
pleura, sed conspicue sex duplicata pleura constituitur, &prima fronte videri pol sit, sub sterno inter utramque J tan-rum spacii, quanta est sterni latitudo intercedere. Sed id
revera non est: nascitur enim illa demum sub sterno cavitas, dum sternum a Mediastino inter secandum divellitur, antea enim accuratissime sibi mutuo membranae mediastini connexae sunt. Quod mirum est neminem ante Falcobum gium animadvertisse. Post eum sepe feci experimentum in hominibus adultis & nuper natis, in animalibus Scce taceis, nec cavitatem ullam inter mediastinum & sternum etiam
Exercitatissimis spectatoribus potui monstrare, sed membranas illius huic arcte fibris cohaerere deprehendi, quas vi& stalpello separavimus. Ut conspectius hoc esset, interioribus abdominis & diaphragmate ablatis cunctorum oculis
subjeci. De minore cavitate laaec accipienda sunt, ut Riolano nobis contrario satisfiat, inter mediastini membranas &sternum : nam majorem , in qua cor perpetuo mobile est situm, nemo sanus negaverit. In hac cavitate majore, sive in Iliac duplicitate, si vulnus anterius inflictum penetret fleviter , illaeso corde subsidente J fatis tutum est , & absque periculo ; quod anatomes imperitus lethale pronuntiaret. Vertebras vero versus, sensim angustatur cavitas & membranae com mittuntur : sin medio vero amplior cavitas est, &J in anteriore parte cavitatis, cor & vena cava collocata sunt; in posteriore gula cum nervis stomachicis. Si in illa cavitate praeter naturam humores colligantur &putrescant, perforato sterno sine noxa educuntur, si credimus Columbo dc H manno , quod tamen negat N. Font mmdTenuioris est &-pleura; dg Subsantia,
circa vasa non raro adipe reserta est instar omenti. Vasa habet, venas & arterias a mammariis & venas ne Vasa.
pari: sterno interius applicitas, quo sublato conspiciunxur : propriam quoque habet mediastinam , quae modo P una
248쪽
Sternum abscissum & elevatum, tum medias fi num & pulmones , di aphragma oculis subji
ciuntur. F 1 c. I. Α Α A. Sterni, illique connexarum cartilaginum interior superficies. BB. Vena ct arteria mammaria sub serno descendentes.
DDD D. Mediasini divus latera. EE. Intervallum inter utramque Mediasini membranam, quod nascitur post ejus a sterno divulsonem. F. Protuberantia Mediasini, ubi cors tum est.
HH. Diaphragma. I. Cartilago ensiformis. FI C. I I. A. Nervus Haphragmatis snser B. Nervus ejusdem dexter. C. Membrana diaphragmatis superior aliquantum separata. D. Substantia carnosa diaphragmativi nuda. E. Foramen pro gula descendente.
GGG. Pars membranosa e centrum diaphragmatis. HHH. Portiones seu appendices ejusdem, inter quas arteria magna descendit. FI G. III. Corpus glandulosum ad laryngem situm exhibet. A A A. Glandula larγngi connata. B. Venae jugularis portio, ex qua duo ramuli progressi, per subsantiam glandularum discurruut.
250쪽
qMιl 118 LIBER II. una ampliorque est, modo gemina & tenuior. Nervi quoque Phrenici & stomachici per hane duplicaturam seruntur, & mediastino largiuntur surculos. J m Mediastini est I. Thoracem bipartiri, ut una parte pulmonum laesa ex vulnere vel aliter, altera ossicio fungatur. I I. Cor cum peri cardio annexo suspendere, ut nullam ad partem allidat. III. Vasa percurrentia stabilire , sut & diaphragma in homine, ne in seriorum viscerum pondere nimis deorsum trahatur. JTHYMus adnascitur ei in jugulo thoracis summa parte , t cui vulgo in figuris appingitur, a similitudine Thymi folii dictus, noni υριμ quali in perturbationibus animi sanguis Aspiritus intra glandem illam in vena cavae bulliat aut effervescat, sicut explicat-ς nam in corde effervescit cruor, hic transit nec moratur, quum rari ramuli sint conspicui in Thymi corpore, nili nutritionis ergo aliquid ex arteriis relinquatur. In pueris & embryone, passionibus minus obnoxiis, major thymus& numero auctus, in adultis facile excandescentibus exsiccatus conspicitur & contractus. J Est autem corpus glandulosum, molle, spongiosium& album, Aliis lactes, pars nempe in vitulis esui expetita s Triplici glandula in foetu distinguitur satis magna. In adultis extenuatur absumpta per calorem humiditate. Vidi tamen in Cetaceis magnum , ex quo plures aliae glandulae diffundebantur utrinque circa mediastinum & pulmonum
Vasia sangui qua per Thymum transeunt, nulla tamen indissecta ejus substantia manifeste cernuntur. siti igitur T mi est l. vasa ibi adscendentia magna, venam cavam & arteriam magnam , eorumque ramos ad brachia & scapulas proficiscentes sulcire. 2. & ob tutelam, uti fieri solet, & ne vasa ab ossis attactu laedantur. ut sit quasi cordis tegmen & munimentum, obvallare enim cor vidi quo cor tatus indigebat, adhuc quiescens. Ideo major illi thymus, sicut A Tursioni, caeterisque aquaticis ob externum frigus.JCA P.
