Anatomia, ex Caspari Bartholini parentis Institutionibus,

발행: 1651년

분량: 625페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

C A P. V.

DEPERI CARDIO ET HUMORE IN EO CONTENTO.

PERI CARDIuM aliis cordis involucrum, capsula, Peracar-

arcula, camera, panniculus, Sc. membrana cor totum

eingens, cujus ideo figuram aemulatur, & fere naagnitu-iudinem: sed tantum a corde distat, quantum fatis est pro H. motu cordis & humore, qui in hac capsula continetur. Defuisse pericardium in quodam discipulorum suorum testatur ad basin ex tunicis vasa cordis cingentibus, quae Ortis. a pleura nam inter basia cordis & pericardium , haec tunica non adest) ubi propter eadem Quinque foramina habet: nempe pro venae cavae intro- Foramina. itu & exitu, & pro reliquorum vasorum trium egressu. Situ magis ad sinistrum latus spectat, quam ad de Xtrum; si M.& ad priorem partem, quam ad posteriorem.J Connectitur orbiculatim mediastino plurimis fibris, & Connexio. vicinis partibus, praecipue diaphragmatis circulo nerveo firmiter adhaeret, quod homini singulare: nam ab eo in canibus & simiis distat, item in aliis animalibus omnibus. Superficies externa est fibrosa, interna, lubrica, & utraque Superficies. sine pinguedine. Substantia crassa & dura est, tantoque pulmone durior, Substantia. quanto osse mollior. Vasa. Venm parvas habet sinstaJ a phrenicis & stupra abJ Vis . axillari, i Arterias nullas facile apparentes: sorte quia alias cordi vicinum est: habere tamen certum est, quamquam obscuriores. JNervos minimos a recurrente sinistro & septi ramulis. J M. Vsus I. Cordis esse domicilium firmum, ne illud in motu

duriores partes tangat. II. Ut in eo contineatur HuMOR sERosus vel aqueus instar urinae, non tamen acris aut falsus, si impidus, in quibusdam loturae carnium similis; Guil. Toleto apud Burgensem Phlegmaticus humor appellatur saporis ingrati,J unde Galeno cor quasi in vesica esse dicitur. Hic humor in omnibus animalibus naturaliter constitutis, tam vivis quam mortuis reperitur, fimo Jc in ArtuJ ut

P 3 patet

252쪽

piosior

v I. VII. VIII. IX.

23o L I B E R I I. patet ex sectionibus vivorum & mortuorum : in aliis tamen plus vel minus; in hecticis exiguus est & flavescens; in Pleuriticis subinde purulentus, observante In mortuis copiosior est : quia tunc spiritus plurimi in refrigeratis partibus densantur in aquam. In mulieribus pueris & senibus ob caloris debilitatem uberior. JEjus si nimia copia suerit, palpitatio cordis, & inde se focans mors sequitur: Si absumtio, tabes. Regenerari tamen posse, in iis videmus quibus laeso peri cardio copiosius effluxit ; nam in Ioanne Saviolo pugione sauciato pericardio, aqua singulis pulsibus cordis, e vulnere prosiliit, cujus tamen cura Cl. Vestivio feliciter successsit. JUnde oriatur, variorum variae opiniones sunt.

I. Eorum est, qui ex vasis cordis immitti volunt, siquidem palpitationem ex copioso humore phlebotomia curat, voluntque ob servorem cordis exprimi humorem aqueum: ut in ligno urente. Huic assinis est Ν. opinio, quae ex colamento sanguinis venientis ab hepate ad auriculam cordis esse statuiti cui non abstiDilis Himanum , qui partem seri esse contendit, cum finguine ad Cor adscendentem ; sed cum ejus motus sit continuu S. a tanto humoris assi uxu periculum non leve emergit. Taceo robustiores, quibus celerius movetur sanguis, minus aquae habere. I I. Alii sinter quos & videtur esse HippocratesJ volunt ex potu esse , cujus pars aliqua roris modo penetret ex aspera arteria in venosam.

III. A materia aquosa seminali in prima generatione ;sicut a flamosa aer in auribus esse putatur. I V. H uic assinis est Iaso lini opinio, qui vult esse portionem persectissimam , selectam, omnibusque numeris abso lutam , humoris sero si ab ipsa natura transis ii Iam , primi genio forsan ortu, sper venas & arterias delatam , praeter potus aliam partem de qua Hippocrates, & ipse habet experimenta. JV. Ab excrementis aquosis tertiae coctionis.

V I. Ex saliva delabente ex glandulis linguae in tra

chaeam , inde vero in arterias & cor. VII. Ex cordis adipe , agitatione in aquam converso. VIII. Ex aeris inspirati crassit ore portione in aquam

versa.

I X. Et ultima, quae nobis verisimilis est: ex vaporibus& exhalationibus humidis, ab humoribus cordis foras a

253쪽

motu & calore protrusis, & ad peri cardii densitatem pulsis. iti I. Cor humectare S refrigerare, motumque faciliorem reddere. Unde quibus absumptus est, cor torretur: quod Casimiro Marchioni Brande burgico evenit. Et juveni illi Romano apud Panarolum. H mannus hic contrarius, stimulum caloris esse contendit: licui fasciculus stramineus quo diuturnior sit, a fabris aqua mergi solet : & ligna quo felicius ardeant, humore tinguntur , sed iste fasciculus ab aqua conservatur, quia humidum & tenacius redditur subjectum, ne absumatur. Calor autem cordis humido radicali conservatur, & assi uente continuo sanguine , nec stimulum ab aqua petit , qui in senibus alioquin seret vegetior. JII. Ad adipis concretionem facere. III. Ut cor innatando minus grave fiat; & in nullam partem impingat. HuMOR quoque IN THORACIs CAVITATE communiter reperitur, similis cruori aquae permisto , quo thoracis partes oblinuntur, ne nimium calefiant δ: exsiccentur. Hinc latere Salvatoris aperto , fmguis & aqua emiaxe runt , squod ex subitaneo fluxu mixtura cruenta & Authoritatibus Veterum suse in Dissertatione de latere Christi deduximus, coirira Laurentium , Ariam Montanum, Bertinum , Nancellum, Poetam, Tremestium, Aeetam, Tiriuum, Gratium aliosque , qui ex peri cardio derivarunt, & contra Cositum, Tam ovium, Arentium , Lauren bergium recentiores , antiquiores vero , Prudentium, Brigit tam , Vidam, Sannaetarium, Vigerium, o c. qui ex vasis cordis laetiς eandem advocarunt. Nihil autem est P. Latir.

objectio , inopiam causantis, quia I. sussiceret copia naturalis quum copiose fluxisse nusquam dicant sacri Annales. 2. Augeri potuit ultimo illo vitae discrimine, non repugnante corpore ejus perfectissimo , quod in nostri redemptionem temporariis obnoxium passionibus, ipsam quoque mortem subiit. 3. Aliquando adeo copiosam hic observavi Patavii aquam , ut instar crumente magnae, diaphragmate depresso propenderet. in vulneribus thoracis interioribus illaesis per 3o jies aliquando quinque eminas humoris aquei collegit unoquoque die , quae in phlegmone

membranarum exsiccabatur diminuebaturque, quo sublato, copia redibat. In puero Parisiis , me praesente , variolis extincto , copiosa quoque reperiebatur, sed colore viridi, de quo alibi. J

254쪽

232.

LIBER II. C A P. VI.

DE CORDE IN GENERE.

COR a currendo ob motum dictum, squibusdam, sor

stris hierte, quasi ερον sacrum, J pars princeps animalis est, qua nullum animal carere visum est , teste Aristotele, & ex cujus laesione animal sere statim moritur, quia vitae fons est, &spiritus vitales elaborat, & per arterias a se ortas, per totum corpus distribuit. Exempla tamen vide apud Schen chium de cordis absentia. Vide & Gellium lib. is. cap. II. Galensu victimas refert ad aras corde exsecto cla masse, & Verulam ius hominem , postquam cor esset avulsum & in carnificis manu, tria aut quatuor verba precum pronunciasiis. Exta sine corde bis inventa, Caesare facrificante , teste obsequente. Illorum vita a reliquiis fanguinis arterio si perduravit. In extis autem latuisse potitis cor quam defuisse suspicatur Spi elim , qui in strutio-Camelo tantum adipem vidit, ut facile imposuisset avi defuisse cor. Forsan a Daemone suffuratum. Non ex qua vis laesione animal statim moritur. Patitur enim cor omnis generis morbos. I. Putredinem ; teste Ga leno in se bre pestilenti & putrida. 2. Tabem, autore Plinio, exsiccationem instar pyri tosti Iordanus , totum inaria oderato calore absumptum, apud Tilesium. 3. Inflammationem, ex qua tamen non posse diem naturalem transire , experientia in Lectore quodam didicit Saxonias. 4. Ulcera sordida& cava invenere Fernelius, Trancavedim, Riverim. q. Tu- morum varia genera. Durum in sinistro ventriculonalis, ovi magnitudine vidis Columbus. Tuberculum nigrioris carnis Beni venitis. Alia habent Masia , Hoderius, Bauhinus , Io ubertus. Ego in bovini cordis parenchymate sinistro abscessum ovi columbini magnitudine nuper deprehendi, duplicit linica, sero & pituita repletum. In exterioribus Gesnerm carnis excrestentiam in basi adunciam unam & sex drachmas. Membrana circumdans undique e rosa apud Vulnera quoque ad tempus pati, historiae docent. Param vulneratum ad Loo passus citcurrisse. Antiquam sagittam

cordi infixam cerva gestavit apud is Th. IVNam,

255쪽

D g T H o R. A e E. 233. xandrinum. leporem sauciatum ad teli jactum perrexisse vidit. De studioso Ingo istadiensi Senneratis, Ion-

sonus utroque cordis ventriculo transverberato,& N. Muia Ierm de milite xv dies post acceptum in corde vulnus superstite , tabulam Groningae suspendit. Heerplura exempla a se visa recentat, & Tulpius duos dies vixisse vulneratum indext. o sinu. Glandor pius post Sanctorium refert, quod cor cuniculi instrumento acuto sit perforatum, vivo permanente animali ad multos menses. NCr. agitur. I. Cor morbos pini, sed quia a remediis loni, tu S distat, perier re aeque non posse. z. monente si ad ventrem pervenerint vulnera, mori cessarib, si vero in substantia consistant, posse diem S noctem super vivere. sed oborta inflammatione interire. 3. Dextrum ventriculum tamen facilius sustinere , quia ex sinistro, vita totius dependet.

4. Utrumque posse brevi tempore , si vasa sint illae a, quibus motus languinis continuatur. Numero cor unum estJ Theophrasim scribit in Paphlagonia perdicibuς bina esse corda: fcujus etiam in homine exemplum refert Galenus in Administrationibus Anatomicis. JSitus ejus est in medio corporis, si crura non considerentur, ut in brutis fit; in quibus cor medium est , ob mobilitatem & securitatem,& in thoracis quoque medio, ubi a pulmonibus undique cingitur. Est autem cor, quoad basin exacte in medio; sui sanguis nutritius cum spiritu , in totum corpus commodius distribuatur; JMotus tamen ejus magis in sinistro latere persentitur. r. callia in sinistro ejus ventriculo spiritus vitalis continetur. &a sinistris est arteria magna: hinc vulgus putat cor in sinistro residere latere. Practici vero sinistro latericordialia epithemata applicant. J2. ia mucro cordis sinistram spectat, sub laeva papillaJ ut diaphragmati cedat: ad dextram vero declinare non potuit, ob venam cavam , ibi per medium thoracem ascendentem. Interdum cordis superior pars ad sinistram vergit, in quibus hominibus sinistra pro dextra est, si credimus Magsa: qui vero cor in medio exacte habent, sunt ambi dextri. JMagnitudo. In homine quoad proportionem majus esteor quam reliquis in animalibus, uti & cerebrum atque e par.

tere.

inclinet inclus co ν u quibus reperiatur

256쪽

flantia Coritis adeo

tos aequat, in latitudine vero quatuor. J Alioquin magnitudo variat pro aetate & temperamento. Frigidiores enim &timidi cor magia tum liabent, calidiores S audaciores minus,

de quibus videnduς-Hinc Aristoteles assirmat de

timidis animalibus, ut lepore , cervo , mure, hyena , asino, mustela, Sc. quod cor magnum in proportione habeant. Dptii P siui olim , ut liquet apud Herodotum in Euter-pe, de cordis magnitudine haec somniarunt. Cor eorum, qui nulla morbi violentia depascuntur , quotannis pondus auarum drachmarum asstumere, usque ad quinquagesimum annum , asseruere ; ita ut quinquagenarii hominis cor pondus centum drachmarum habeat : a quinquagesimo autem anno ad centesimum usque motu retrogrado quotannis duarum drachmarum pondus deponere, donec timul cum vita

evanescat, assirmavere.

Fi ura est conoidalis, quia in mucronem exit. pars suprema ob vasa ibi reserta latior & rotunda , quamvis non exacte ; dicitur basis cordu, radix vel caput: pars intima acu tior dicitur conus , mucro , vertex , cui is , & apex cordis. extremum & cauda. Anterius cor gibbosius est , posteriuς , magis simum. In contractionibus totum cor est

oblongius Osecundum quosdam , aliis contractius & latius, Jin dilatationibus maximum & globosum, de quibus nos infra accuratius. Jest cum mediastino & diaphragmate per per i cardium , at cum aliis partibus , per vasa, basis junguntur. Mucro ipse liber est, instar campanae pendulae, ut facilius retrahi possit ad suam basin, vel ad latera moveri. JSubsantia est D primo membranea seu vesicula in sce tu, deinde a materno sanguine accrescit J caro vel solidum, crassum, densum. I. Ad sustinendam motus continuitatem. munimenti loco, & fortius impellendum sanguinem ad dissita totius corporis loca.

a. Ne spiritus subtiles f& luminosi in mobili sanguine

etiam J contenti cum calore innato exhalent. In deaetro latere minus crassus paries, 'liua ad solos pulmones singuinem mittit, nec ita subtilem habent fanguinem venosum. Sinistri lateris robur majus ob validiorem motum in pellendo sanguine ad totius necessitatem. In mucro;ae spissior caro & durior, non tam quia moveri non debui ta

257쪽

DE THORACE. 23 Ibuit, ut Riolano visum, quam quia liber est, totum cor ves- ut compendio stringens, vasis auriculisque destitutus. In basi non tam mollior, quam tenuior , cui vasa annexa & auriculae firmitudinem compensant. Caro autem haec, fibras habet omnis generis, invicem adeo commista S, & compactas, ut non perspicue cernantur, spartim ad robur , partim ad motum. Fibrae enim hae tensae omnes in cordis bystole

constringunt ventriculos & interiora latera, ut sano uinis protruuo adiuvetur. JTunica non facile separabili vestitur haec substantia, ad Tunica. ulteriorem firmitatem: cui adnascitur fratione materiae, non essicientis. Jcirca cordis basin non facile circa eo num) quia

hic ab humore peri cardii humectatur. I. ad venas circa corinungendas. 2. &cor humectandum , ne ex motu exsiccetur. 3. Pericardii aquam calefaciendam , ut renum adeps, ex conjectura Io. Dan. Horsit, interdum eo adipe plane occultatur , quod observarunt, Digelius, Riolanus, Iessenius in Principe Lunaeburgico, ita ut imponat astantibus ac si cor plane absit. JInterim recte dixerunt Aristoteles, Galenus, & Avicenna

circa nullam calidam partem, ut cor , e par, arteria S, vena S, An circa&c. coire posse esuis , pinguedinem: haec enim facile correperiae a calore liquatur. Interim G ς εαρ adeps multum a μ p μς differens, substantia, consistentia , loco, ut ex Polluce, Suida, Erotiano aliisque demonstravimus in Vindiciis Ana

tomicis. J cum dissiculter liquetur , ad nasci potest. Qui ad

candelam stridet ob aqueam , annotante Iasolino, substantiam , quae ne cito coeat, impedit: ut mirum non sit quod a calore cordis non liquetur. Adeps autem circa cor nascitur vel quia cor durissimum crasso sanguine , ex quo generatur sevum, nutritur; vel quia sordes excrementitiae a corde nutrito proveniunt; vel quia sanguis multum agitatur, sicut ex sorti lactis agitatione butyrum extrahitur, quod Achi Pinim voluit. JVasis. Venam habet cor, quae coronaria dicitur, quia in Vena cor.'orbem cor amplectitur, aliquando gemina. Haec a cava oritur extra fventriculum de atrum, circa cujus basin excurrit amplo ductu ab auricula dextra , & patente meatu sese extrorsum circumducit ad sinistram auriculam, quam non

ingreditur, sed in paren chyma cordis deflectit. Hinc J ramos spargit deorsum per superficiem cordis, & per sinistram

258쪽

2 36LIA. II. DE THORACE.

FIGURAE EXPLICATIO.

Cordis in corpore situm, vasorumque quorundam

ex eo egressum monstrat. A. Cor in stu naturali, pericardio inclusum.

BB. Pulmones.

CC. Diaphragmatis pars nervosa. DDD. Musdem carnosa portio. E. Vena cava portio supra cor, superiora petens. F. Musdem vena pars diaphragma penetrans.

G. Arteria magna e corde emergens.

HH. Dus rami Carotides. I. Mucro cordis sinistrorsum vergens. ΚΚ. Nervi sexta conjugationis is quibus recurrentes oriuntur, quique ramulos pericardio'cordi distribuunt. L. Auricula sinistra. M. Auricula dextra. N. Vasa pericardii. O. Cartilago scutiformis.

P. Musculorum Dungis propriorum par primum in situ. Q. Ossis θoidis situs.

R. Assem arteria. S. Arteriae axiliaris , circa cujus exortum nervus recurrens dexter incipit. plures, quia densior ibi est caro. Valvula assigitur in exortu ejus, quae ingressum sanguini in dextrum ventriculum concedit, egressum denegat. Usus. Ad extimae partis nutritionem facere crediderunt quidam , quia minor est, externam tantum superficiem perreptat, & cor arterioso sanguine nutritur. Alii ad totau cordis nutritionem destinarunt. Transcolando sanguini ad sinistrum ventriculum cordis ablegavit F. Licetus, quod

miror , quia I. exilis admodum. 2. eXterna perreptar. 3. a cava, non ventriculo dextro , exterius oritur. Agno

ville eandem viam Botalius videtur, in cujus sententiam inquirit inatius. Aliu ut Riolanus non tam nutritioni quam adipi reparando dicarunt i sed I. protenditur longius quam adeps. nulli in adipe ex illa ramuli comparent. 3. Adeps a vaporibus cordis sine venis potest Senerari. Verus coronariae

260쪽

a 38 LIBER I Lnariae venae Usus est, qui reliquarum venarum , sanguinem nempe a nutritione cordis remeantem ad dextrum ventriculum iterum reducere , quo situs valvularum nos ducit, de

ineptitudo sanguinis hujus ad nutritionem parenchymatis selidioris. JArteria, duas habet coronarias a magna, si bidem in exortu antequam peri cardio excidat, valvula donatas prohibente sanguinis regressum. Per has, quia moventur pulsant uti e , sanguis ad nutritionem cordis& auricularum defertur , fitque hic quaedam sui generis , ut tradit mrυejus, lingularis a majori circulo, ex ventriculo sinistro ad arterias, ex his in venas coronarias, ex quibus in dextrum linum labitur, iterum in sinistrum per pulmones compellendu S. Remanentem autem a nutritione sanguinem , non per venas; omnem remeare, sed per paren chyma particulas ejus transudare in ventriculos, & sermentationem excitare in generatione sanguinis arterio si credunt aliqui , inprimisHMelandius. Sed I. fermentatio, si aliqua adsit, fieri posset 'a reliquiis in foveis contentis. 2. Coronaria vasa ad ventri culos non pertingunt. 3. Transudatio per carnem duram, compactam , in fano statu dissicilis, nisi fanguis fuerit serosior in corpore raro. q. Cur non transudat sanguis per cutem quibusdam locis tenuissimam e s. Nulla particula in carne remanet, nisi ad nutritionem ejus dest inata. JNervulos quoque a sexta conjugatione obscuros triplici loco insertos: Uno qui terminatur in ipsum Cor; altero qui in auriculas; tertio inter vasa ejus majora, J ad facultatem sensificam, non motricem, fui voluit Piccothominem, quia disiecto nervo cor tamen movetur. Nervoς plure S cor non habet, sed magnum fibrarum contextum nervis similium, quas pro nervis listem Aristoteles sors an , cor dixit principium nervorum. Sed id materialiter verum esse potest, non formaliter. In corde tamen suillo nervorum propagines

vidi versus conum implicatis ramis a septo ad parietem ventriculi trajectas. JFalsum tamen est, quod habet Fal pius, per cordis basin dispergi lautiam cohortem nervorum, &quasi reticularem

plexum: non enim mimalis est cordis motus, cum cor non sit musculus, sed naturalis: nobis enim etiam non volentibus cor movetur, f& in foetu ante pulsat, quam facultas ani-

malis immittat ir.J Et Galanm recte negavit cor esse musiaculum

SEARCH

MENU NAVIGATION