장음표시 사용
261쪽
DE THORACE. 239culum. I. Quia omnis generis fibras habet. 2. inina D Antorsecutus est motus voluntarii instrumentum. Quod si vero quis m culmi dicat , cor esse musculum motus naturalis, impropriae huic locutioni non repugnabimus: & ita verum esse potest Eippocraticum illud, cor esse musculum. Definit enim hunc, carnem in orbem circumactam. Musculum referre aliis visum, quando diutius est elixa tum , tumque non unum esse, sed plures musculos ob motus diversos in se contractos. Alii musculum concedunt in sua specie, ut diaphragma, quod perpetuo movetur. Rectissime omnium inatim non musculum appellat, sed constringi in motu sicut musculuς per fibras carni intertextas & ventriculis inprimis, ad instar musculi temporalis in masticantibus. JTemperamentum Cordis in activis est calidum imo calidissimum prae omnibus aliis partibus. DBenignuS ramea calor est & luminosius, non ardens, non exurens, si recte se habeat. Unde mirum non est, quod in viva sectione subinde non major calor in digito sentiatur, praesertim densiore cuticula, breviori mora & aere externo non praeparato. Eundem calorem aliis partibus communicat, I ad nutritionem sanguinem arterio sum reddit aptum, quo calore invenis sublidente longiori itinere , necessario recurrere debet ad
cor, ut eodem calore restauretur. J Vana autem est Erris AE
opinio , cor esse frigidum ob partes frigidas, quas continet, verrois. vasa & valvulas: nisi sorsan cor spiritu destitutum intellexerit , uti multi volunt. JIn quibus vero calidius cor est, thorax hispidus fit. & Ηispidis partes hypochondriis vicinae ; iique homines iracundi & thorax
Rarius tantus calor est cordis, ut ipsum hirsutum fiat &pilis refertum , quale inventum in Aristomene Messieniore- ., quid stibus Plinio & Valerio Maximo : & in Hermogene Gr Aco; signi cel 'referente Coclio Rhodiginor & in latronibus quibusdam insignibus testantur se hoc vidisse , Lusitanus &Muretus. Tales vero homine ς audacissimi fiunt, calidissimi& callidisssimi, atque ut plurimum scelerati. Pilorum horum materiam es Ie sero si humoris crassamentum quod inperi cardio habetur, docet Riolanus. Sed potius crediderim eam calidi cordis seliginosa copiolioraque excrementa. In passivis cor hiantidum est, humidius nempe cute , sed musculis siccius, quia durius : nam partes tanto humidiores
sunt cute, quanto molliores. Rarissimum est cor ita solidum
262쪽
LI AER II. dum esse , densum & compactum , ut concremari non possit, quale Germanici Drusi filii fuit; aut cartilagineum, quale in scelesto quodam observavit Riolanus. Js sui Cordis primarius I. Harubo , Baccio aliisque asseclis, nullus alius est,
quam ut sit animae instrumentum, sanguinem venosum ab auriculis acceptum in arterias urgens-transmittens, cujus ea ministerio toti corpori nutrimentum dispensat, potiusque pro juvamine auriculis adjungi, ut viribus pollens majoribus , auricularum desectum suppleat. Caeterum secundarius hic est Cordis usus. Nam I. Nutrimentum debet praeparari & calore persundi vitali, quod
nisi a corde, non habet. 2. Potuisset natura solum hunc transitum alio membro non ita laboriose consor malo supplere. 3. Cordis tanta non foret necessitas. 4. Aliquid amplius in corde fieri, indicium est, quod venosus non nutriat antequam Cor ingrediatur. Primaria autem Cordis actio est , ut sit, II. Caloris fons, unde in totum dispergatur, quo partes animantur & sustinentur. Syncope id docet & alii cordis desectus, quibus intercepto cordis calore, labascunt membra& calore destituta torpent. Unde cordialia prosunt, quae
excitant calorem cordis torpentem. Sectiones vivorum quoque monstrant, cor esse calidum, imo cor animalis exemptum , Π nperque emortuum, digito calido vel alia recalente imposita ad se videtur redire & moveri, quod in columba , anguilla, falmone, homine observarunt mius, Constantinud, Harve jus aliique. Fons ergo caloris est, tam ratione , quam contenti sanguinis. Utrumque conjungimus. Non enim a sanguine solo calor est , ut voluit Harubio, quia Cor antequam in ovo& sce tu persectum sit & ventriculis excavatum, calet moveturque , remanetque idem calor in evisceratis &disiectis cordibus. Qui affuit ex coronariis, nutritionis causa amuit & caloris conservandi. Nec fanguineae partes reliquae eo censentur calidiores, quod vasis pluribus vel sanguine magis abundant quocunque, sed quod arterias habeant arterioso cruore plenas, dependeantque a cordis influxu, quo calet sanguis. Unde nisi per cor sanguis omnis transiret, nunquam calerent partes; quantoque longius a corde recedit,
tanto fit motu tardior & frigidior. Corde frigidiore frigere Parisis, quanquam sanguine repletas, tardus pulsus indicat.
263쪽
Nec a solo motu cordis particulari sanguis corque calent,
ut volunt I. atomos igneos motu excitari &moveri concedunt, qui a motu eliciuntur tantum, non pro-l ducuntur. Inerat enim cordi calor in litus, ante motum. 2. Multa moventur, quae non calent, ut aqua, nili insitumi caloris principium habeant. 3. Ante motum calor inerat abi ortu semineo, qui continuo deinde motu conservatur. guinem l III. Sanguinem non tam conficere . quam perficere. Uscisit ei Conficit arterio sum, venosum perficit. Peccant enim qui
nimium cordi tribuunt, quasi solum cor ex chylo conficiati cruorem ; peccant & qui nihil ad sanguificationem conser re contendunt. Nos media via incedimus. Ex chylo sanguificas tionem primam sibi hepar vendicat, ut supra demonstra-
tum , quae cum persecta ibi non sit , sed crassior & ad alen
i dum inepta, ab aliis partibus debet compleri. Nulla praeter Cor huic muneri apta, quod inter primas partes in foetu
generatur, & per quod in adulto omnis sanguis transit. Pulmones & auriculas id praestare, nemo credit: Cor duplicem ian uinem perficit, hepati cum & venosum. Hepaticus duplex, unus venae portae, alter ex chylo nuper consectus, crudior. Venosus pariter duplex, ex venae cavae trunco descendente de adscendente. Hepaticum per cavam
accipit, eui se alter fungit ex trunco infero & supero , qui a nutritione partium superfluus, longo itinere de foecatus torpet , caloremque pulsui & nutritioni necessarium deposuit. Consummationem hane sanguinis confirmat, quod san .l guis non prorsus eadem conlistentia dc colore ex sinistro ventriculo egrediatur, qui dextrum intraverat. Diversitas
in calore coniistit copiaque spirituum , quibus egrediens donatur , ingrediens caret ; S essecctu, hic ad nutritionem ineptus, ille aptissimus. Spiritus vitales ab insita vi cordis adduntur, adimuntur breviltima illa coctione suligines peris pulmones Sc peri cardium evacuatae .
Pro quibus partibuου sanguinem perficit O renovat'. Antiqui pro pulmonum nutritione tantum crediderunt conisi i ficere. Sed majora fiunt vasa pulmonaria quam pro pulmo - nibus nutriendis, plusque fanguinis continuo dextri ventri-l culi pulsu illuc expellitur, quam cedere posset incommo dum pulmonum , iiqii idem omni eo nutrirentur, quod toti corpori est sussciens. Nec omnem in pulmonum substan- l l tiam consumi, recurrens sanguis est documento, qui per
264쪽
2 2 LIBER II. arteriam venosam versus pulmones in ligaturis vivorum intumescentem, magna copia continuo pulsu ad sinistrum ventriculum decurrit. Ad dextrum enim clausis valvulis mitralibus , nulla remeandi via patet. Dexter igitur ventriculus circa sanguinem occupatur pulmonibus nutriendis mittendum ι linister sanguinem refluum , aere in pulmonibus impraegnatum, pro totius corporis nutritione perficit. Nam arteriosus solus nutrit , quia
solliς idoneus , solusque per arterias ad partes extremas pellitur. Ad perficiendum hunc sanguinem plura concurrunt. I. Calor, qui torpet partim in crudiore hepatis, partim in
totius fanguine recurrente. 2. Spiritus vitalis, omnium
qkuuntur ζ confessione admiscendus. Lumen spirituum comes , quo color redditur illustrior, movetur & nutritioni aptatur. Coctio quaedam levis & momentanea, crudiores partes edulcorans , attenuans & flammam latentem eliciens. Tota cordisfabri a interior & exterior , & vasa tam recipientia quam expellentia. 6. Excrementorum separatio, quanquam receptaculis non ita manifestis. Fuligines dextri
per venam arteriosam evaporant. Vapores utriusque ventriculi in aquam pericardii densantur,& in pilos subalares evacuantur. Reliqua permista sanguini manent, & in arterias deferuntur, expurganturque seros a per arterias emulgentes ad renes . per sudores ad habitum corporis, crasi ora per
arterias haemorrito id ales & me sente ricum ramum. Quaedam redeunt per venas cum sanguine ad cor, ut repetitis vicibus edomentur.
An in dextroosuifro ven triculo aeque perficiatur 'Quanquam utriusque calor videatur aequalis, quia in homine uterque a spirituoso semine essctus, tantumque dextro ventriculo suppeditetur a sanguine hepatico & recurrente veno is , quantum sinistro per pulmones; praeterea in sectione viva major alterutrius vix sentiatur calor: Tamen in sinistro majorem persectionem induci, haec in dicia persuadent, quia I. A pulmonibus nonnihil praeparatum accipit. 2. Pro toto debet perficere, dexter tantum pro pui.
3. Crassiores habet parietes , compactiores carneas co- Iumnas, quibus & calor facilius custoditur, reverberatur, &fanguis itius impellitur.
265쪽
4. Frequentius a calore ibi grum escit sanguis,cartilaginosa & ossa apparent, calore exsiccata. s. Laeso linistro majus vitae imminet periculum. 6. Multa animalia dextro carent. 7. In morientibus citius moritur & moveri desinit, quam dexter.
8. Angustior hujus est cavitas, unde facilius contenta conservat de perficit. Locum exacte definire nequimuς. Universa ea vitas est, paren chymatis virtute irrigata. quia sanguis totam implet in diastole, insitusque spiritus ubique diffusus. Nec ullum indicium comparet ullius morae totius sanguinis magis in una parte quam alia, nec virtutis peculiaris alicujus particulae.
Tempus. Momento perficitur , quia I. Continuo recipitur & expellitur, nec moram trahit. 2. Ex mora sequeretur sanguinis adustio, non persectio. a. Flamma elychnii aliam nictu oculi accendit. . Continuus est sanguinis arteriosi ad extrema prolapsus, debet igitur continuo & subito in Corde perfici. IV. Usius cordis est perpetuo A foveri. I. ut a putredine conservet sanguinem , singulasque partes. 2. sanguinis calorem & elaborationem juvet. 3. Lumen vitale accendat&suscitet. . singulis partibus aptum nutrimentum mit
Is motus eordis PULSUS dicitur, qui continuus est, Pul nunquam cessans, a sanguine influente & facultate pulsifica ibi residente concitatus. Constat ex , Diasole de Per 'stote. Quae diligen-Linparistius per causas omnes sunt exponenda, prout vivo-u .
rum & Ratio dictabit. S Zole, motus proprius cordis & naturalis, est contractio
cordis& tensio in angustum , ut fanguis e dextro ventriculo per venam arterialem in pulmones effundatur, & ex sinistro per aortam in universum corpus. Diasole. accidentarius motus, est dilatatio cordis, ut hauriatur sanguis per venam cavam in dextrum ventriculum , & per arteriam venosam in sinistrum.
Peris ole est inter utrumque motum quies & morula quaedam , quando sanguis ingressurus est ventriculos vel egressurus, adeo exigua in fanis, ut distingui non possit, in moribundis satis manifesta. Unica est, inter systolen & dia
266쪽
Cordis Systolen in vivo animali quadan tenus eX- primit, & Circulationem.
FI G. I. A A. PAlmones retracti. B. Arteria aorta ligata Ῥestis cor tutumseus.
C. Vulvus tumidae parti inflictum. D. Vena arteriosa lagata , pari modo versus cor tumida, favescens qua pulmones respicit. e e. Auri cule utriusque lateris. FF. Cordis anterior facies, in S sole duriuscula,tensateribus extensis, mucrone ad basin retracto. g. Vasa coronaria. F 1 G. II.
Cordis in Diastolen Armam exhibet, & humorum in
vatis ejus motum. a a. Arteria venosa citra ligaturam υersus pulmones impleta, versus cor inanis.
b. Auricula finisera , qua recipit ab arteria venosa sangui
C. Vena cava vinculo confricta , ct tenuis Iuxta cor, ve sus hepar tumida. d. Auricula dextra turgens.
E. Cor in diasola sua flaccidum postica parte repraesentatum. 1 f. Pulmonum poserior pars gibba.
FIG- III. & IV. Auricularum cordis interiorem faciem repraesentat, &Fig quidem 3. auriculam sinistram, A. dextram innuit. a a a. 3. q. Membrana auricula plana. b. 3. Arteria venosa orificium. q. Vena cava orificium. cccc. 3. Valvulae tricuspides septenariis fibris , in . eadem quinis consantes. d d d. Carnea columna majores. eee. Carnea columna minores invicem miro artificio con
268쪽
Letu ER II. stolen , vel versa vice inter diastolen&systolen. Naturalis hic status est cordis.
Praeter hos motus duo alii obser vantur, I. Undatio quaedam & latera lis inclinatio secundum ductum ventriculi dextri, quali leviter sese contorquentis, sicut in equo potante , de quo Ha rubus. 2. Tremulus motus cordis discis L. Ille ex dextri ventriculi titu dependet : hic cordi praeter naturam, non a corpusculis aliis per coronariam immissis, tum discissam, sed i reliquiis spirituum vitalium.
In quavis recipi sanguinem copiose , & in quavis S sole expelli copiose tam in venam arteriosam , quama ortam , oculorum testimonio docemur.
I. Ligatura in vivis dissectionibus. Si ligetur, vel digito aliove instrumento comprimatur utrinque cava& aOrta cum vasis pulmonariis, videmus manifeste cavae partem cordi insertam inaniri & evacuari, quod in diastole auriculae ea impleatur, exindeque cor ; alteram vero partem venae adscendentis & descendentis eis ligaturam tumere. Pari modo arteria venosa vinculo prope cor intercepta, a diastole auriculae sinistrae inanitur & depletur citra ligaturam, qua correspicit, versus pulmones vero in tumorem attollitur. Contraria ratione se ostendunt arteriosa cordis vasa: Vena arterios a vinculo constricta: intumescit versus cor, quia a
systole dextri ventriculi impletur; arteria magna a systole sinistri, inter cor & ligaturam turget. 2. Praeter ligaturam apertis vel laesis vasis idem colligimus. Scalpello vulnerata vena arteriosa & aorta arteria, fingulis systolis cordis seu elevationibus & contractionibus, copiosum sanguinem prosundit, quamdiu cor vegetum suerit, languidum enim aliquot pulsus intermittit antequam quidquam effundat. Nihil tale observamus si cava aut arteria venosa inter cor & vinculum aperiantur.3. Abscisso mucrone vivi cordis, vel per medium dissecto corde, in contractionibus singulis profluit sanguis donec cor sanum , quod saepe , praeeunte Harvuo, apud inatium vidimus. . Tumor cordis & ejusdem flacciditas externo sensu palpabilis & visibilis, satis demonstrant, quum angustius redditur in systole, necessarib aliquid quasi vi exprimi, dilat C. tum vero in diastole repleri humiditatibus. Ventriculi in diastole apparent maiores, minores in systole. 6. Ex
269쪽
lDg THORACE. 247s. Ex vasorum cordis amplitudine : Vena cava & arteria venosa majori osculo diducuntur & in cor se aperiunt, quam ut parum ingredi permittant. Arterialis vena & a orta am pliores quoque sunt, quam vel nihil , vel spiritum tantum
Luantitas sanguinis implentis cor in diastole, & exeuntatis per sustolen singulis pulsationibus, exacte mensurari non
potest , quia variat pro vario cordis statu , animaliumque temperamento, aetate , sexu , victu, &c. Multum recipi &expelli ex sectionibus vivis ad oculum patet, sed ea copia non peragitur in finis , ubi cor quietius suique juris Veteres guttulam unam vel alteram sussicere arbitrabantur, libereque meare sanguinem & itidem viis remeare. Sed gutta una non mutata, implendo cordi est in idonea, nec ad pulsum incitat, ut taceam supra allatis experimentis copiam adstrui. Liberum autem sanguinis itum & reditum, valvulae impediunt, quarum tricuspides in Cor missum sanguinem non sinunt refluere , mitrales vero semel egressum ex corde impediunt eadem via recurrere. in diversas partes iverunt. Aliqui guttulam unam vel alteram vel rarescere fingunt ut Cor impleat, inter quos Cartestas ; vel in spiritum converti , ut Riolanus, Primirostas Leichnerus aliique , qui per grana metiuntur, quibus in Causis satis sectemus: Alii circularis motus patroni & fautores, Harmejus , Walatis , Conringitas, S lege-lius, &c. per uncias, drachmas, scrupulos, calculum po
Res ut clarior evadat, tria consideranda. I. Quantum eontineatur sanguinis in diastole cordis. 1. Quantum expellatur in systole ex corde, an omne quod ingressum est cor in diastole, sequenti systole expellatur. 3. Q ot pulsatione Scor edat una hora, seu quoties per diastolen recipiat aliquid cor , dc per systolen expellat horulae sp acio. I. In corde Diastolen patiente , ultra uncias duas sanguinis invenit Harυ0M. Plempius quoque in strangulati ii nistro ventriculo sere duas uncias repperit. Riolanus semunciam concedit in strangulato sinistro, majorem a tem in dextro esse copiam. Huelandius dimidiam quoque unciam singulis auriculae aperturis infundit, vel ad minimum drachmam unam. Totius autem sanguinis in corpore contenti mensura, Iaro xxiv. libras excedit, aut minor est libris et v.
270쪽
1 8 L I B E R I I. 2. In Θstole expellitur pars vel quarta vel quinta, vel
serta, vel minimum octava, vel tota omnino. In homine supponit unciam mediam Harvejus, vel drachmaS tres, vel drachmam unam, in ove dc cane scrupulum unum ponit. Idem probat ex subita illa effusione omnis sanguinis , si vel minima suerit arteria dissecta , & cum unius 1emihorae spacio possit per cor omnis sanguis trajici, certo concludit qualibet systole cordis multum fanguinis expelli. Consentit liti ic computo Conringim. alatu semunciam admittit, sed lingit tantum scrupulum unum ut & Slegelim. In corde canino inciso saepius semunciam interdum duas tresve drachmas observavit drachmae uni acquiescit. Parcior ego, scrupulum semis pono in sanis, minima proportione ad copiam in vulneratis exeuntem. Non enim tantum egreditur in fano , quantum in ligato Sc coacto corde; nec tantum sequenti systole expellitur quantum diastole hauserat. haeret aliquid in foveis cordis, haeret murutum in sinu a produc tione valvularum tricuspidum efformaro,&quasi a ventriculis distincto ; denique non potest adeo arcte constringi cor in systole, ut omnem plane sanguinem extrudat. Igitur recte Conringim unius alteriusve pulsus momento ibi commorari suspicatur, donec sensim sursum tendat, quod de reliquiis accipio & parte sanguinis, non toto per diastolen praecedentem recepto.
3. Pullationes cordis una hora Primirosius numerat TOO, Riolanus hoOO, Walam & Regitu 3OOo , Harvum ZOOO, in aliquibus 4o oo, 6o oo, gooo , Cardan m 4 OOO , Plem- O , Sugelius Ego in meo carpo numeravi M OO circiter. Sed variat pro cujusque aetate, temperamen
ro, diaeta,&c. systoles igitur tot erunt una hora & totidem diastoles, quamdiu vegetum cor, languidum enim plures habet diastoleς, quam systoles. Ex tribus illis Praemisssis colligimus, quantum sanguinis una hora diversis micationibus cordis expellatur. EX Bl, O COBj, 4O OO