장음표시 사용
111쪽
Drs cus CHRISTIANU scrip. xxi stiaria eap. XV m. Mox Cangius in Historia Blaetantina pag. 97. & rursus demum ex archetypis
Iohannes Clampinus to. II. cap. IX. tabula XXII. In
his ritus sacer , quo Cristianus Augustus vasa rea obtulit in eadem Ecclesia, repraesentatur. Ibi enim Maximianus Archiepiscopus , clero praeeunte, Imperatorem ad gradus basilicae ab se exceptum , vasque aureum manu gestιntein, palatinae custodiae spathariis stipatum ad aedem sacram introducit. In alia vermiculati operis parte visitur Theodora Iulliniani uxor in Atrio, quod Area , impluitam, triporticus, gusdri orticus, paradisur ,& narthex alias dii tum , ubi est fons, quem canu rum , phialam & v Θcum appellaverunt. Haec accurate pertractant Heribertus Rosseydus in notis ad Paulinum Nolanum pag. 8I4. editionis
Plantinianae , Sc Cangius in Constantinopoli Christiana libro ii I. cap. XXI. & MXII. inque Commentario ad Paulum Silentiarium pag. S3q. 536. 338. ubi sanctae Sophiae , ceterarumque aedium sicrarum partes uberrimo reconditae eruditionis apparatu describit. Augusta ipsa vas aureum pariter manu gestat, eamdemque Caesarei gynecaei matronae per narthecem in lacram aedem ingredientem comitantur: cujus velum Augustalis minister extollit. Vasa haec non suisse vacua , sed panem , de more offerendum , continuisse arbitror . Panis enim & vinum in usum incruenti si
crificii offerebatur. Etiam Carolus Magnus, ab Leone HI. Pontifice jam Augustas dictus & coronatus , in confessoue Beati Petri obtulit diversa vAS A ex auro purissimo A MINIsTERIO sus MENSAE ,
inquit auctor vetus in libro Pontificali pag. I 8 q.
112쪽
Ceteri non in vos , sed in candiis snonibus, cAp. xxi quae erant mundissima linteamina , panem offere-.bant. Fanonis triplicem significationem Mabillonius distinguit in Vita sanctae Wiboradat Saeculo v. Benedicti no pag. II. Primo enim sumitur pro quavis manula . Secundo pro vestis sacrae parte illa. quam manipulum Vocant. Tertio pro corporali. Nos de mappula loquimur , quam linteum oblati tium etiam dixerunt. Hujus generis fuisse oportet fanones XX. quos Theobaldus Abbas fecit in ee-clesia sanini Silvestri, ex lapide inscripto A. D. Io6o. apud Iohannem Iacchetium in Historia ejusdem sacrae aedis cap. V I. pag. qS. Si vacat, consule virum pium 8c eruditum Edmundum Mamtenium in Antiquis Ecclesiue ritibus libro I. parte I. cap. IV. artic. VI. pag. 378. Interim audi Honorium in Gemma animae libro I. cap. XXVII. quidam de populo AURUΜ , fuidam ARGENTUM,
quidam de altera substantia SACRIFICANT . Sic pariter eus Albanus sacrificatus est . Oblatio enim saeri eium dicebatur . Dixit quoque Cypria nus in libro de opere & eleemosyna j. XI. quae in dominicum hoc est in sacram aedem ) sne sACRIFICIO venis , suae partem de SACRI PICIO, quod
pauper obtulit , sumis Z In Liturpia sancti Cyrilli
Alexandrini, quam Uictorius Scialachius ex Arabia in Latium transtulit, haec leguntur pag. 63. editionis Augustanae: orate pro iis, qui procurant clas peditant OBLATIONES SACRIFICIA , vinum, oleum, thus, VASA altaris. Quid rei nostrae adcommodatius t Est Apostolica & nascentis e clesiae primaeva phrasis . Munus enim , quod Deo offerebatur , duo significasse adnotat Hugo Gro-Ι tius
113쪽
Ritus offerendi liteis res donationum te stes super stit rea
66 Discus CHRISTIANUS tius ad Matthaeum V. 23. &XX II. I 6. Primo δε- num , quod altari superponebatur , sacriscii s luntarii nomine expressum . Secundo pecuniam in gazop lacium missam . Utrumque sic Dei proprium censebatur , ut siquis per utrumvis jurasset, per Deum ipsum jurasse crederetur . Uide eumdem Grotium ad Epistolam Iacobi U. I a. Quum Theodosius Magnus Ob sublatum Eugenium Tyrannum oblationes Deo fieri jussisset , Sanctus Ambrosius de Augustali epistola id jubente haec ad eum rescripsit epistola Lx I. classe I. tomo II. Operum edit. novae pag. IGI . q. S. epi- solam Pietatis . tuae mecum ad ALTARE detuli.
Ipsem ALTA Ri imposui ; isti iam gesavi manu, suum
ferrem Deroisium , ut fides tua in mea voce I queretur apices Augusti ,sacerdotalis os LATIo-NIS munere fungerentur . Ambrosius Theodosianam epistolam Deo obtulit jacrificium . Quod enim defertur ad altare , quod altari imponitur , & sacerdotalis oblationis munere fungitur , Deo sacri iam est . Uerba sunt divino quodam spiritu plena , tantoque praesule digna.
FLorente pietate Christiana maxime viguit
apud majores nostros mos , religionis plenus , minimeque lacatus , quo res suas Deo sacrificantes , ipsas donationum testes literas manu sua Deo offerentes , deponebant super altare , ita
quo VOTA populi ct membra Cissi portari ait Optatus initio libri vi. de Schismate Donatistarum ; quodque ab eodem sincto viros des 9 comporis,' anguinis Chrisi appellatur. Morem hunc
venerabilem chartas rerum testes Deo in men-
114쪽
sa sancta, quam etiam propiIiatorium dixerunt, of rendi, servatum videmus in Regula oecidentalium monachorum Patriarcha: Benedicti cap. LvIII. ubi tiro cisariam, qua in coenobium petit admitti , manu sua super altare ponere jubetur: ad quem locum vide Marten ii Commentarium . pag. 776. Postmodum sacer hie ritus in alios manavit. Exstat enim in vetustissimis Agaunensium Regulis cap. l. & Magistri cap. LκκκIx. in Codice Regularum, cujus editione Lucas Holstentus suam & alienam famam amplifieavit . Ejusdem
consuetudinis memor Gregorius Magnus libro I vis Expositionis in librum I. . Regum cap. IV. q. I 8.: haec literis consignavit e quod coram uobis promittunt , DEO OFFERIMUS , ut ipse jam de MANIBUS NOSTRIS TENEAT uod exquirat. Et mox equum ergo ea, fuc novitii requirunt, DEO OPPE
RIΜUS , quas CHIROGRAPHUΜ , quod nobis faciunt , illi DAM Us .. Iisdem pene verbis Grego rianis usum Stephanum H I. in designanda oblatu nis charta, sanisho Petro Apostolo per Pippinum Regem Francorum exhibita, & super ejus altare posita , statim patebit. Decretum ponendi super altare donationis epistolam, habes in Balvetianis Capitularibus tomo I. pag. 93. Hujus disciplinae, quam in Formulas suas retulit Marculsus libro r. cap. I. in sacris donationibas exempla passim offendimus , & quaedam profert Hieronymus Bignonius in notis ad Marculsum pag. 248. edit. i I. Jnum ex donarias . longo omnium magnificentissimum , a Carolo Magno oblatum non praeteribo, cujus ehartam intus super comas Baati Petri ab eo pro
priis suis manibus post m testatur Bibliotheca I a rius
115쪽
68 Discus CHRISTIANUS cxxii rius in Hadriano I. pag. III. qui sine Pontifex hoe idem ab ipso Carolo praesentaliter ΜANIBUS suis factum , in memoriam ei redigit epist. LI. pag. II q. codicis Carolini editionis Petri Lambecit. Ante Hadrianum Stephanus ΗΙ. ad Pippi num , ejusdemque filios Carolomannum , & Carolum Magnum ibidem haec scripserat epist. IX. Pag. 37. CHIROGRAPHUΜ , vestram donationem , princeps Apostolorum firmiter TENET . Ideo Hadrianus epist. XC. pag. I 77. prope finem illud post Pippini obitum a Carolo ubi iterum factum ,
confirmatumque , vocat sacram oblationem , quam antea epist. LXXXV. pag. 166. HOLOCAUSTU Μ beato Petro oblatum vocaverat; ne quis jam habeat , unde procax neget, saer ciuin suisse quod magistri totius Ecclesiae summi Pontifices sacram
oblationem, & holocaustam Deo se Rum dixerunt. His jungendus rerum Liturgicarum praeclarus interpres Cardinalis Bona lib. II. cap. Vm. Eandem Pippinianam & Carolinam oblationem in magnis &celeberrimis ecclesiae conventibus memoratam reperio. In Actione Iv. Concilii iΙ. Trecensis, A. D. 878. coram Iohanne Vm. Pont. Max. celebrati, lecta suerunt diplomata &sacramenta oblationum,
ab iisdem piissimis Regibus Deo factarum : deinde
Osuio, LECTA sunt. Hoc Concilium speciatimeo ctum contra Spoletanos Duces , rerum sancti Petri invasores , aliosque bonorum ecclesiae prae dones . Exstat pariter Coneilii Lateranensis anni etia a. sub Calisto II. Pontifice canon XXII. con
tra intrusos Archiepiscopos Ravennates, qui in
116쪽
CΟΜΜENTARIO ILLusTRAT Us 69 Exarchatum invaserant , Ejus canonis laciniam Urbano i I. falso adscriptam Gratianus refert XII. in II. C. XXXVII. Alienationes . Evolve Concilia Labbei to. IX. pag. 3O8. D. & tomo X. Pag. 9OO. Quid in Concilio I. Lugdunenti A. D. Ia S. coram Innocenti O IV. & XL. episcopis actum sit , alibi dixi. Uide tamen Martenti Veterum scriptorum amplissimam collectionem to. II. pag. Ia 2 q.
Denique in Concilio Tridentino Legati Regis Galliarum Pippini , Caroli, & Ludovici merita in Sedem Apostolicam exaggeraverunt ob patrimonia fgncto Petro Apostolo restituta; quippe qui ei ditionem multo majorem , quam nunc pos det , munifice tam large donarunt ; immo resiluerunt. Id produnt Instructiones & epistolae de Concilio Tridentino a Iacobo Gillotio primum vulgatae, postmodum a Petro Puteano auctae pag. 687. editionis Iv. Genuinum sensum resiluti mum S. R. E. factarum , de quibus plura alibi dixi, egregie explanat eruditus presbyter Jesui-ta Lassius Bisciola Mutinensis in Horis subsecivistomo II. libro XIX. cap. XIV.
Uia vero hae praesertim aetate se nunquam desiderari patiuntur qui gravi in Roma-
nam Ecclesiam malevolentia suffusi , ad laureolam sibi satis putant, s quae a summis Pontificibus veniunt , petulanti supercilio contem nant ; jam non amplius Pontifices , sed occidentalium Augustorum principem Carolum Magnum audiri postulo : qua in re cum iis agam liberalissime . Itaque donationum Ecclesiae iactarum partes iterum veritatis studio suscipiamus , & Carolino
fila saetae , ipsi Deo sant ladi ν
117쪽
o Discus CARI TI AN Usumbone alacriter defendamus ; quandoquidem cum his larvis nobis rursus luctandum est . Ne vero eum , cujus commenta excutimus , imitari videamur, paucis hoc faciemus . Carolus ergo in Capitularibus Balvetianis tomo I. pag. 6 6. se scire ait, res ecelsae, Deo esse s ACRATAS , O ab
auferentibus SACRILEGIUΜ committi, quod SCRIPTu RA de i s rebus D EO CORAM ALTARI , aut SUPRA , data fuerit: qua nimirum transimulationem induentes, ex non sacris in sacras evasissent. Idem maximus Imperator pag. IOO2. Omnia, in quit, quae Domino, Eccle eque a quibuscumque OFFERUNTUR , Domino INDUBITANTER CONSECRANTUR, O a J US PERTINENT SACERDOTU Μ. Et
quia Chrsum oe Ecclesiam, unum persenam esse veraciter agnoscimus , quaecun ue Ecelesae sunt , CHRIsTI sunt. Verba sunt, magni Caroli animo &religione dignissima. Decretum vetustius Dago bertinum , formulis Carolinis & pontificiis undequaque respondens , ponendi super altare chartas , donationum testes , habemus in iisdem Regum Francorum Capitularibus to. I. pag. 9S. Id projacrificio majores nostri acceperunt. Anne Deum tam pio actu ludificare voluisse dicendi sunt 8 Quis eo temeritatis prorumpat, ut tantum nefas illis affingat Ad veterem ritum , donationum chartas uper altare imponendi , nos allusmus in carmine de Ersone Fortesulii dynasta, qui medio seculo VIII. nostrae Abbatiar Sextensis auctor fuit. Illud propterea huic loco inseremus :Me , ubi lene suens se Reghena fundit in agrol, Bacche tibi, raros, ct tibi, flava Cerer;
118쪽
suum Desiderius late dominatur in omnem Italiam , populis regia jura daret; Emo , vir priueeps, pietate Ermo incirius heros Se famulum vovit , Virgo Maria , tibi : uaqque aedes fruxit, Benedicti pandit alumnis,
Aris imponens grandia dona Deo. Ad sExTUM lapidem Concordia Iurgere vidit Arcem sanctorum, nomen O inde loco. Dicere non reuuas qui relligionis amore Tangeris : Emonis molliter osa cubent. Iam dictis consona habet Irene Augusta in Typi- eo cap. VII. inter Analecta Graeca pag. r63. ubi
vetat , sacras Virgines , quibus Regulam scribit, quidpiam ex bonis mobilibus sive immobilibus , quae in suo parthenone , Gratia plenae dicto , beatae Virgini donum obtulerint, illinc , daemone instigante , egressas , unquam resumere posse. Rationem addit : quod enim semel Deo consecrarum es , resumi nequis et ui tuis resumit, s crilegus est. Lurali vero perna plectatur jacrilegus,
omnes uorunt, licet id nos minime dixerimus . ΤΥ picunt istud ex autographo erutum blattis & tineis eripuit, & latinum secit celeberrimus amicus noster Bernardus a Montefalconis . Gim religio
fuit in rem, tam probato & solemni ritu Deo oblatam , quicquam sibi juris servare , nisi pra- essenis nimirum omnis sacrae officiorum & mysteriorum in ecclesia celebrationis ) gratiam , quπGrsianis omnibus in commune debetur , teste libro Diurno Romanorum Pontificum pag. 9a & io a. Hujusnodi processonem sve conventum populi ingentis Iexu ex utroque , quem capacis
119쪽
otiit ma basilica sancti Justi Lugdunensis ) non e ret , quamlibet cincta distus; cmpta portieibus ,
lege apud Sidonium libro V. epist. XVII. Unam ergo & veram caussam habemus, cur a puris veteris ecclesiae monumentis juris & dominii cujuscunque reservationes omnino exsulent e quae longo postmodum intervallo a bonis viris Henricianis & Arnaidistis primum excogitatae , emerserunt . His clarissima lux datur praecepto sancti Gelasiti I. pontificis apud Gratianum XVI. VII. C. XXVI. Hae mentis, cujus legitimum sensum ob disciplinae veteris ignorationem non
est assecutus Johannes Strauchius in Amoenitatibus juris canonici, Ieme editis A. D. III 8. Gelasii verba adscribam, quia maxime huc faciunt . Scripta vero sunt ad Senecionem episcopum : pis mentis amplectenda devotio es , qua se Iulius no
bis in re Iuliana sui juris Iundasse perhibetur
ecclesam : quam in bonorem sancti VIII eonfessoris ejus nomine cupit consecrari . Hanc igitur , fratereari me si ad tuam dioecesm pertinere non ambigis ) ex more eonvenit dedicari, COLLAT A primitus DONATIONE SOLEMNI , quam miniuris ecclesia desinasse se , praefati ΜUNERIs testatur OBLATOR , se iturus sine dubio, praeter PROCESsIONIs aditum . qui omni Chrsiano debetur, NIHIL ibidem se PRo-PRII IURIs habiturum . Gelasii locum Gratianeum ex aliis ejus rescriptis, ab Holstenio editis, explanat Ludovicus Thomassinus in Uetere & nova ecclesiae disciplina tomo II. libro I. cap. XXIX.
120쪽
EX his pariter liquet , quam bene cum san- x x i vistioribus Musis rationem subduxerit qui 'orinti Meeel post tot & tam luculentas sormulas , veteri Ec-ielesiae sermone prolatas , verbis ad proprium sui scribendi characterem expressis in patrimonia sancti Petri ea garrire est ausus, quae magno studio ex ejusmodi auctoribus suppilaverat, quos socios, & consortes criminis , non patronos & defensores innocentiae jactare debuisset.' Iorum enim naeniis , centies jamdudum explosis , chartas implere non desinens , eo festivitatis , ne dicam amentiae.
prolapsus est , ut in sacris ollationi,as Deo factis ipse culus nomini parco jus beneficiarium, quod
fudum vocant , se tandem exspiscatum , unive iso orbi nunciaverit. Ab hoc uno audaciae exem-lplo de ceteris sit conjectura. Mox de sapientum& proborum judicio parum sollicitus eo processit, ut donationem Caroli Magni saeripetam non suisse palam ediceret: quod pariter ejus modestia dignissimum est . Caussam adsert , opido egregiam, proptereaquod incruentum acri elum corporis &santuinis Domini nostri Iesu Christi sertim sit sacriscium . Ego addo , & vere propitiatorium , ubi hostia & Otarens ministerio sacerdotum Christus Dominus unum sunt , ex Concilio Tridentino sess.
NXII. cap. I. II. III. & canone II. Anne ergo apud
Catholicos infra Eucharistiae saeramentum , quod non solum est sacramentum , sed etiam , ut ait sanctus Thonias Parte HI. in LXXIX. Artic. VII. sacrificium , & quidem longe omnium sanctissimum , & vere ac prorsus divinum , in .quo cogitando totis artubus Contremiscimus, aliud nul-