장음표시 사용
81쪽
34 Discus CHRISTIANUSLTk Ti diculani praediorum insculptae, designant vulgarem annum Dionysianum 87 I. Ex Flaminia & Faliscis Romam regress , perinsignem Gregorii i I. Pont. Max. donationis tabulam, Principibus Apostilorum
iactat, post renio loco servatam, proferamus, quia penitiorem formulta Christiana: DE DONIS DEI , a me hactenus commendatae , sententiam , quasi luculento S undequaque absoluto commentario , nobis explanat . Tiberius Assaranus , qui Sixto U.
Pontifice opus , nondum editum , scripsit de A riguitate O praestantia Basilicae raticanae, testatur Gregorianum istud donarium cum aliis sortasse )in Ieptem lapideis tabulis exaratum , pro foribus sancti Petri, de more, stetisse et quarum tamen duae tantum aevo Alsarani supererant. Unicam, quae nunc superest, ad archetypi sormam expressit Iohannes Baptista Donius in libro pereleganti de Restituenda salubritate agri Romani pag. 6q. Baronius ejus laciniam in magnos Annales invexit , ratus A. D. Gq. q. xv. illud Gregorio Ι. adscribendum : quod ab aliis post Baroni una pariter creditum . Sed apud Petrum Mallium in Descriptione Basilicie Vaticanae, quam sub nomine Romani Canomia Paulus de fingelis primus vulgavit , donarii tabulis prostant serme totae pag. 8 I. cum charactere chronologico in fine , qui nos
mouet , ne rem veram salsa annorum computatione decoloremus : Datum Idibus Novembris imperante piissiso Leone . Est Leo Isaurieus, foeda persecutione in sacras imagines excitata , postea Infamis , cujus Imperii annus primus incidit in A. D. II 7. Gregorio II. annum tertium pontificatus agente . Ianningus tomo via. Iunii Bollan-
82쪽
CoΜΜENTARIO ILLUSTRA Tus 3Idiani pag. η3. suae Mallii editioni ex Anῆelo to- cAp. xiutum diploma Gregorianum inseruit: quod Angeli tamen est auctarium, non Mallii contextus. XIII AD rem nostram quod attinet , tabularum , Miso ..h, i 'einitium , quibus Pontifex multa olivetaid: ' δρ''sanctis Apostolis Petro & Paulo pro concinnatione Iuminariorum lareitur , tale est , servata scribendi ratione , quae in ipso lapide exstatem DoΜINIs Scs ae beatis. Petro oe Paulo Ap suorum principibus Gregor sui indignus serum. I uotiens laudi sesbae Us Igus servitura quedam , licet parba, conquiramul, UEsTRA VOBIS REDDI ΜUS , NON NOSTRA LARGIMUR , ut hoventel NON SIΜUS ELATI de MUNERE , sed de statione securi. Nam guid unquam SINE UOBISNosTRUM es si No Npossumus ACCEPTA REDDERE , nisi quis ger vos ITERUM er ipsum hoc , ut REDDEREΜUS , ACCEPI Μυs t Unde ego vestir servus reducens ad animum , multum me vobir,eati Apostili , Petre Paule, esse devitorem , propter quod ab uveribus matris meae, divinae potentiae gratia protegente , intro gremium Eces
sae sesse riuisis incrementum per Inguior gradus ingue ad summum apicem sacerdotii , licet
immeritum , producere estis dignati, ideoque Boeprietilegii MυNusCULUM humili interim o erre de totione praevidi . Statuo enim oec. Deven reor tam pios grati animi sensus erga Apostolos Petrum &Paulum , a quibus, veluti curatoribus & dominis suis , Gregorius se nutritum, evectumque ad
83쪽
Petrus Apost Insnon ε/miai , sed Mismin vocaliuio ut Batus in Di v .
36 Discus CHRISTIAN Us summum Ecclesiae fastigium agnoscit . In libro Pontificali scriptor aequalis de Gregorio II. ait:
hic a parva crate in patriarchio nutritus. Ceterum Pontifices maximi Petrum nutritorem, nem-lse herum Sc curatorem suum, saepe dixerunt in ibro Anastasiano pag. I 76. I 88. I93. 2O8. 2IO. 263. 277. Immo Hadrianus I. in epist. LXXVIII. codicis Carolini pag. II 6. editionis Lambecit be tum Petrum Caroli Magni nutritorem appellat.
Ex hoc Gregoriano decreto constare jam pu
to quid lateat in formula DE DONIS DEI , qua nihil genio sincerae pietatis magis appositum , dc vanae gloriae, tumidaeque jactantiae contrarium effngi potest. Constat etiam , cur in Disco ALbano sanctus Petrus Domni vocabulo ornetur , intestimonium scilicet pietatis 3c reverentiae . Quanto enim cordis affectu anathematis auctor, qui suum nomen modestiae caussa reticuit, Petrum Apostolum observaret, vel hinc discimus , quando illum , ut vere suum , suarumque rerum Domnum 8c Dominum , quod perinde est , compellavit . Donantis enim verba sunt, non Disci, secusae in Inscriptione Sigea , omnium Veterrima , quam Edmundus Chishullus peregregio Commentario nobilitatam typographicis operis commisit Londini A. D. I a I. ubi saxum ipsum loquitur e cujus rei alia exempla non desunt , longe tamen recentiora. Ne inferiori aetate Ortun is& in blanditias flexum domui vocabulum putes cum Barthio in Adversariis libro XXIX. cap. XIX. pag. I 393. audi Commodianum, Cypriano epistopo 3c martyri aequale m, ut Henricus DodUel
84쪽
lua primus detexit. Is enim stilo quidem rusti- c. . xiveus , sed pietate egregius , Instructione Lix. Christianam seminam lais verbis alloquitur: Matronas, vis esse, Grisia , ut saeculI DOMNAs,
Auro te circumdoI, aut serica vesu, pudiea. Uocum Domni & Domnae eadem est notio . Exstat enim apud Sertorium Ursatum in Marmoribus eruditis to. I. pag. q. Vetus inscriptio, pridem ab eo in Monumentis Patavinis etiam prolata pag. 13 3.
ubi legitur GENIO . DoΜNOR . CERERI Oc. Utrius.
que vocis originem scrutatur EZechiel Spanhemius in magni operis tomo II. pag. 294. ubi Domnam proprium cogVomen , & quidem Syri cum in Iulia Augusta Septimii Severi uxore , di gnitatis autem titulum apud nostros, este animadvertit . Titulus est similiter apud Commodianum, omnium , quos viri docti observaverint, antiquissimus ; si tamen lapidem Patavinum forsan
exceperis . De his , ubi vacat, consule Tanaquillum Fabrum in notis ad Phaedrum lib. II. Fab. v. sed & Andream Scholium lib. II. observationum cap. XIX. Quae sunt veterum Christianorum , ea summam religionem , animique candorem &simplicitatena nobis maxime suspiciendam , ubi que spirant. Pormulam , alias frequentem in ore clientum , & savorem captantium, illustravit Christophorus Broverus, cui sacra antiquitas pluriamum debet, in notis ad Uenantii Fortunati opera libro III. pag. So. edit. II. Sed in Cangit Glossario sannos passim dominos, R domnos etiam , per syncopem , apice uno ex domini voce detrito,
85쪽
38 Discus CARI sTIAN Us honoris caussa appellatos, uberrime notatum recperies . Ad haec Latinorum perinde ac Griecorum exempla congessit vir eximie doctus Hugo Menardus in notis ad Concordiam Regularum sancti Benedicti Anianentis cap. LXX. pag. I 22. Immo Apostoli Petrus & Paulus non tantum Domini, ut in tabula donationis Gregorii 1Ι. sed etiam Romani Principes dieii, ut in nummo ΠΟ-stro, quem damus: Auctor Panegyrici, Berengario Augusto didit , Petrum Apostolum eodem sensu magiserum dixit, scilicet dominum more Gallico, potius quam δε- Horem , ut Hadriano Valesio interpreti visum . Summum enim pontificem Iohannem X. nomine Romanorum sic assatur:
Innumeris optata modis Per vincla MAGISTRI
Te petimur, depone moras, ct δε e votis. Viris doctis, qui Adnotationes in Iohannis Boccatii Decameronem concinnaverunt , hoc idem apud antiquos scriptores Italicos alibi jam obser-Vatum pas. 79. Pra nomen sancti Petro non datur in Diso. Hoc ejus antiquitatem ostendit. Johannes Diqj jgod by GΘos i
86쪽
hannes Baptista Sollerius in pererudita praefatione α πad Martyrologium Ustardi Artic. IV. q. 33. pag. A XXVI. quanto rarius rasum vel beati prienomen adponitur , tanto antiquiores esse Martyrologio-Tum codices monuit . Certe summis pontifici-hus martyrio coronatis nunquam adponitur in
Calendario Romano seculi iv. ab AEgidio Bucherio primum, & ab aliis postmodum edito . Quanquam ex signis etiam titulisque fictilibus per Bonarotium in primis, aliosque publici juris factis res per se patet ; novo tamen id argumento lectorum oculis adhuc subjicio . Est 1axea tabula sepulcralis Aselu, Christiani adolescentis, dignissima quidem certe quae in hierothecam Albanam inferretur. Eam enim ex coemeterio Hippolyti ad viam Tiburtinam in agro Verano paucis abhinc annis ad se perlatum , M. Antonius Ansidatus Damiatae Archiepiscopus, inter sacrae aulae pranatos viros maxime illustris , utque juris divini & humani scientia clarus , ita ecclesii sticae juxta ac profanar antiquitatis studiosus ,
quem honoris caussa nomino , gratum munus dedit recolendar memoriae Clementi XI. Pont. Max. mecumque genuinum ectypon graphice expres
sum perofficiose communicavit: quod eo libentius in aes incidendum curavi, quod alias nuper editum , sed foede corruptum , insigne monumentum pristino suo nitori hoc pacto restituam. Lapis est longus pedes IV. altus unum.
87쪽
Demum oculo v. praenomen Sanm usurpari coepit , ex Bonarorim in ObterVationibus secris pag. 83. plerumque tamen his literis contractum SCs in recto . In Roma subterranea Pauli Aringitii libro iv. cap. XXV. exstat lapis, in quo legitur sci MARCI . Thomas Reinesius Claste xx. g. i. nullo certo argumento eum trahit ad A. D. ηIq. Est in Titulo Agnetis via Nomentana sub basi secundae columnae in deXtero Ordine. Supra vocemsci serpit lineola , quam Aringlitus , R ex eo Reinesus praeterierunt . In ultimo versu pro MENfE , errore quadratarii legitur ΜENfEsE . Vocem SCS eodem modo contractam pariter legas in notis Magnonis & Petri Diaconi post Valerium Probum inter Grammaticos veteres Eliae Pulsellii pag. IIII. & I68 I. In tessellatis etiam picturis ab Iohanne Ciampino congestis tomo II. Ueterum monimentorum , inque epigrammatibus hoc ipso
88쪽
COMMENTARIO ILLUsTRAT Us Asnostro Commentario prolatis. In nummis quo- cAp. xiv
que aevi Carolini, a Paulo Petavio, Blanco, & Uignotio publicae luci expositis . Item in Anglosaxonicis 3c Anglodanicis , quos And reas Fountaine subjecit tomo II. Τhesauri veterum linguarum Septentrionalium Georgii Hickesi pag. I 8 I. quibus adde prolatos a Johanne Spei manno in tabulari I. cum Uita Ail redi Magni Anglorum Regis. Denique post iaculum. XI. praenomen Sanni unicalitera S indicari coeptum . Adi Claudium Molinetum in Museo sanctae Geno vela pag. I S. num. VILI. R XXI. Hinc videat quomodo sibi consulere possit qui ex hoc uno clemento , superioribus iaculis alicubi expresso , nec nominibus propriis tamen ad posito , sibi Sanctam posse exsculpere putavit. Argentei Venetorum denarii veteres apud me sunt, in quibus Sanctus Marcus eorum patronus literis compendiariis S. M. denotatur. Iisdem
literis in nummo Rogerii Sicilii Ducis Sancta Maria designatur apud Carserem Antonium Ver-garam , qui pridem in lucem edidit Nummos Regum Siciliae , & terrae citra Pharum , quam Vulgo
regnum Neapolitanum dicunt : qui tamen nummi omnes post Aculum XI. cusi . Horum ductu perplura carminum lemmata corrigas apud Uenantium Fortunatum, aliosque . Ut res ipsa intuentibus pateat, lectorum oculis subjiciam nummos Pontificum Romanorum , seculis IX. & κ. percussos , atque aliam ob caussam a me antea vulgatos , in quibus Vox Sanctus eo modo, quem dixi, contracta spectatur , literis tamen sCs ob angustiam circuli curve expressis , nec isneola extensa
prie terquam in III. & IX. contectis .