장음표시 사용
321쪽
rent tanquam gladiatores, etiamsi nongladiata- tres ,sed bessiarii essent; qui cum uno leone congrederentur. alterum D tet ex eo quod dixiticum ex ergastulis emptos nominibus gladiatoriis oranarit, O sortito alios Samnites, alios Prouoc tores fecerit. alterum ex his uerbis cognoscitur ,
VER v M utatur hac defensione: cupio eustae caussae confidere: solet enim tribunos pl. appellare,& ui iudiciu disturbare,cum diffidit . que non tam admiror, quod meλ lege contemnat, hominis inimici, quam quod se statuit omnino cosularem legem S nullam putare. Acilia, Didiam, Liciniam,
Iuniam contempsit: etiam ne eius, quem sua lege, & suo beneficio ornatum, munitum , armatum solet gloriari, C. Caesaris legem de pecuniis repetundis non Putat este legemἰ & aiunt alios esse, qui acta Caesaris rescindant, cum haec optima lex α ab illo socero eius, & hoc assecla negligatur ἰ & cohortari ausus est accusator in hac caussa uos iudices, ut aliquando essi iis se ueri ἰ aliquando medicinam adhiberetis rei p. ἰ non est ea medicina, cum sanae parti corporis scalpellum adhibetur, atque integrae: carnificina est ista, Se cru- . delitas. ii medentur reip. qui execant PQ-stero
322쪽
stem aliquam, tanquam strumam, ciuitatis. Sed, ut extremum habeat aliquid o ratio mea, & ut ego ante dicendi fine iaciam , quam uΟS me tam attente audiendi; concludam illud de optimatibus, eos rumq; principibus, ac re ip dcfensoribus: uosq; adolescente S, &qui nobiles estis, ad maiorum uestrorum imitationem ex citabo i ta qui ingent O , & uirtute nobilitatem potescis consequi,ad eam ratione, in qua multi homines noui & honore, de gloria floruerunt, cohortabor.
Solet enim tribunos pl. appellare: quidsignia cet , apertu est in oratione Vatinium. ait enim 1ic. Quaero etiam illud ex te, postulatus ne sis lege Licinia o Iunia ἰ edixerit ne C. Memmius praetor ex ea lege, ut adesses die tricesimo ζ cum is dies uenisset, Iecem ne, quod in hac rep. non modo factum ante nunquam est, sed in omni memoria sit inauditum λ appellaris ne tribunos pl. ne causam diceres ζ Vi iudicium disturbare: ct hoc eiusdsm Ciceronis uerbis in eadem oratione exponam. Quaero, inquit, ex te Vatini, numquis in hac ciuitate post urbem conditam tribunos pl. appatra, ne caussam diceret num quis re Psinet ribunalsui quaesitoris ascenderit, eumq; vi deturbar it f bsellia, urnas deleverit ψ eas deniqt eomnes res in iudicio dipurba Milo commiserit, qua
323쪽
rum rerum caussa iudicia siunt costituta ζ Quod
se statuit: omnino praenomen , Se , latinae linguae ratio postulat ut tollatur: sed, nisi uetera co- sentiant exemplaria , mutandum nihil statuo. Aciliam, Didiam: malim Caeciliam, Didiam: quam consules tulerunt Q. Metellus T. Didius, anno ab urbe condita D C L v . de qua libro ad Atticum II. 28. O in Philippica v. ubi hane legem cum Iunia Licinia video coniungi: quae tri- nundinum in lege seruari, iubebant: sed poenam grauiorem Iunia Licinia irrogabat . illa uero Caecitia Didia, de qua in oratione pro domo sua strueptum est, ab Udem quidem consulibus , alia tamen de re lata est , nempe de hac: ne unam in i gem diuersa capita inculcarentvr ; ne populo προ cesse esset , in coniunctis rebus compluribus aut id , quod nollet, accipere , aut id, quod uellet , r pudiare . Liciniam, Iuniam: nullam video
caussam esse, cur duas esse leges existimem . sied
quemadmodum una lex est Caecilia Didia, de qua proxime dixit, d duobus consulibus lata: sic , ut una set Licinia Iunia , ὰ duobus item consulibus lata, consentaneum videtur. mouet etiam me non
nihil illa ratio, quod in oratione in Vatinium cum dixisset Cicero, Quaero etiam illud ex te , posui tus ne sis lege Licinia o Iunia ἰ Subiunxit , edixeritne C. Memmius praetor ex ea lege, ut adesses die tric iuro λ Liciniam , o Iuniam cum Nomi Masset , in:ulit , ex ea lege. fecerat autem contra
324쪽
legem Liciniam O Iuniam Vatinius, quia trι- nundinum in legibus ferendis non seruasset . quod ne eret, lege Licinia cautum esse, aperte in oratione pro donis sua , in v. in Antonium Cic
ro docet. ea uero Licinia, qua de meminit inJI I.
agraria, O pro domo sua, diuersa luit ab hac, piae cum Caecilia Didia semper a Cicerone conium tur . haec enim, ut dixit, de spatio legis promul gata fuit: ea uero de legum latoribus sanxit , ut, qui legem ferret, is non modo sibi , sed nec collegis , cognatis, a finibus potestatem ullam curationem ue mandaret. Omitto, quod Iuniam Licinia proximis annis latam uidetur Cicero significare in v . in Antonium his uerbis: Vbi lex Caelim Didia ρ ubi promulgatio trinundinum ρ ubi poenae recenti lae Iunia Licinia ψ at uero alteram Liciniam non recentem, sed ueterem in I I. agrat Iadicit fuisse: eamq; non cum Iunia, sed cum ebutia nominat . Solet gloriari: ucre gloriabatur. nam ei Galliam cisalpinam cum Iibrio in quinquennium lege lata dederat. Suetonius, Plutam chus , Paterculus, Dio. Rest in dant: quod ab
eo constite nihil sali is austioes antum esse dIcant. supra , de prouinciis, in Pisonem, pro domo siua,
Suetonius . Socero: L . Pisone, Macedoniam
obtinente, cuius filiam Calpurniam Caesar in comsulatu duxit uxorem ,suamq; filiam Iuliam Pompeio collocauit, ut suam potentiam notas a nata tibus augeret. quod memι. hac de lege a Pisone V 2 ne L.
325쪽
neglecta , quia de creditis pecuniis ius in liberos populos dirat, mentio fit in oratione de prouinciis, O in Pisonem, O pro domo sua: ubi, Soceri, pro Generi , mendose legitur. Hoc assecla: Vatinius enim in tribunatu pecunias iniquissime coegit, contra legem de repetundis eo ipso anno i Casare consule rogatam. qua de re haec sunt uerba in oratione in Vatinium: uu ero ex te , sis ne expau 'perrimo diues factus illo imo anno, quo lex lata est de pecuniis repetundis acerrima ut omnes intelligere possent, a te non modo nostra a Ita, quos tu tyrannos uocas, sed etiam amice imi tui lege esse contemptam .hSanae parti: significat, ut in ιorpore sanam partem , sic P. Sextium, virum bonum, atque innocentem, esse conservandum. Tanquam strumam: Vatinium, qui ct rumis laborabat, de republua tollendum, quas pectem aliquam, intelligit. Plutarchus in Cicerone , in Vatinium . ad Atticum libro I l. : Vatini,ctruma, inquit, διαφω uestiant. Vosque adolescentes: totum hoc, quod sequitur, usque ad illud, sed me repente, de moribus oratio es:
quam εἰθικον λογον Graeci nominant: O maxime
illum quidem in dialogo ct episeola, sed in omni
etiamsermone conuenire , Demetrius tradidit . oratoris enim imaso quaedam et index animi es
326쪽
& dignitatis , & honoris, a bonis uiris,s
pientibus, & bene natura constitutis laudari diligi ; nos edescriptionem ciuitatis a maioribus nostris sapientissime constitutam qui cum regum potestatem non tulissent, ita magistratus annuos creaues runt, ut consilium senatus rei p. praepone
rent sempiternum, deligerentur autem in id cosilium ab uniuerso populo, aditusq; in illum summum ordinem omnium ciuiuuiu industriae,ac uirtuti pateret. senatum reip . custodem , praesidem , propugnatorem collocauerunt. huius ordinis auctoritate uti magistratus,& quasi ministros grauissimi consilii , ese r senatum autem ipsum proximorum ordinum splendore confirmari, plebis libertatem,& comoda tueri, atque augere uoluerunt. haec qui pro uirili parte defendunt, optimates sunt , cuiuscunque sint ordinis: qui autem praecipue suis ceruicibus tanta munia , atqne remp. sustinent, ii semper habiti sunt optimatium principes, auctores& Conseruatores ciuitatis . uic hominu generi fateor, ut ante dixi, multos aduersari os, inimicos, invidos esse, multa proponi pericula , multas inferri iniurias , magnos esse experiundos, & subeundos
labores: sed mihi omnis ratio est cum uir U s tute,
327쪽
tute , non cum desidia ; cum dignitate, non cum uoluptate; cu iis, qui se patriae,
qui suis ciuibus, qui laudi, qui gloriae, noqui sommo,&conuiuiis, &delectationi natos arbitrantur . nam si qui uoluptatibus ducuntur, &se uitiorum illecebris,& cupiditatum lenociniis dediderui; misi s faciant honores ; ne attingant rem p. patiantur uiros forteS, laborum patientes , frui. qui autem bonam famam bonorii , quae sola uere gloria nominari potest, expetunt; aliis ocium quaerere debent,&uoluptates, no sibi. sudandum est his pro Communibus commodis, adeundae inimi. citiae, subeundae saepe pro rep. tempesta tes , cum multis audacibus , improbis, non nunquam etiam potentibus dimicandum . COMMENTARI Us.
Ab uniuerso populo: ante creatos censores.
nam de/nde non a populo, Aed d censoribus senatores lecti sunt. a populo autem deligebantur cousule nominante. Proximorum ordinum : i
telligit eos , qui sienatoribus dignitate proximi sunt, ut equites ct iudices. Cuiuscunque sin tordinis: siue senatores , iue equites, siue munis ripales , siue rustici, siue negocia gerentes , sue etiam libertini. sic enim optimates desinitrat.
328쪽
hi, qui desidia languent , sed iis, quorum animos
uirtutis cupiditas excitat. ignavorum et inertium hominum in hac mea cohortatione rationem non
habeo : strenuis, O fortibus, O uirtutem dii getibus haec dico. Laborum patientes, fruisssoleo mirari O hic, o quibusdam in locis, unde factumsit, ut impressi libri, ut appellantur , amansscriptis tam ualde dissentiant . hic omnes impressi, Labore se ocios o perfrui. omnes ant qui , Laborum patientes frui. ego , cur ab utrisque dissentiam, babeo: quid ipsi asseram de meo , non habeo. facilius enim possum, quid di liceat, iudicare, quam inuenire quod placeat. non gravate relinquo , in quo aliorum exerceri possit i dusim.
H Ag C audiuimus de clarissimorum uiro. rum consiliis,&factis, haec accepimus, haec legimus. neque eos in laude positos videmus, qui incitarunt aliquando populi animos ad seditionem, aut qui largitione caecarunt mentes imperiorum,aut qui fortes, & claros uiros,& bene de rep. meritos in inuidiam aliquam uocaueriit: Ieues hoc semper nostri homines, & audaces,& malos,&perniciosos ciues putauerunt. at uero, qui horum impetus, &Conatus represserui, qui auctoritate, qui
fide, qui constantia , qui magnitudine a-
329쪽
nimi consiliis audacium restiterunt ; ii graues , ii principes, ii duces, ii auctores huius dignitatis , atque imperii semper
habiti sunt. Ac nequis ex nostro, aut aliquorum praeterea casu hanc uitae uia per- timescat: unus in hac ciuitate, quem quidem ego possim dicere, preclare uir de rep. meritu S, L. Opimius indignissime cocidit. cuius monimentum celeberrimum
in foro, sepulcrum desertissimum in litore Dyrrhachino relictum est. atque huc tamen, flagrantem inuidia propter interi tum C. Gracchi, semper ipse populus R. periculo liberauit. alia quaedam ciuem ea
gregi ii iniqui iudicii procella peruertit.
ceteri uero, aut repentina ui perculsi, ac tempestate populari, per populum tamen ipsum recreati sunt, atque reuocati ; aut omnino in uulnerati, inuiolatiq; uixerui. at uero ii, qui senatus consilium, qui a ctoritatem bonorum, qui inlli tuta maiorum neglexerunt, & imperitae aut conciatatae multitudini iucundi esse uoluerunt, omnes fere reip. poenas aut praesenti morte, aut turpi exilio pependerunt.
Haec audiuimus: uiros clarissimos sudasse pro communibus commodis , adiisse inimicitias ,subiisse tempestates , cum audacibus, improbis, potentibus
330쪽
tibus dimicasse. O , Audiuimus, ab iis , qui ipsi uiderunt: Accepimus, ab iis, qui ab aliis audierunt: Legimus in libris, antiqua referentibus. ascendit enim ἀ propinquis rebus quasi per gradus ad ea, quae longe istant. Consiliis, &factis: qui ea, quae proposui, O iudicarunt,
fecerunt. Incitarunt: ut aliquid in republica nouarent. Cecarunt: ut honores consequerentur. In inuidiam aliquam uocauerunt: aliquo crimine accusarunt. Leues, & audaces , Se malos, & perniciosos: leues,ct audaces eos intelligit, qui incitarunt aliquando p puli animos adseditionem. O alterum ad uol
talem, alterum ad actiones refertur . nam, mutationem in republica cogitare, leuitatis est : avgredi vero, est conari ea, unde mutatio sit, audaciae . Malos uocat eos, qui ambitu sibi uiam ad honores muniunt: perniciosios, qui fortes O claros utros, O bene de republica meritos insectantur. quos grauiore, quam alios, nomine appetilat , partim quidem quod ita sientiret , quid enim hoc ciuium genere detestabilius ζ 9 deinde etiam sua inius caussa, quod ab his indigni stime
palpus erat. L. Opimius: qui consul C. Gracchum una cum eo circiter tria millia ciuium Romanorum occidit. Monimentum: tem
plum Concordiae; quod ab eo factui' esse Pluta chus tradit raut basilicam Opimiam; de qua meminit Varro lib. III I. de lingua lat. O forte de
