장음표시 사용
491쪽
IN TUTUM EVADENDI EREPTA EST OCCASIO.
f. 2: 8. IDCIRCO ecce obsepiam viam tuam spinis , Er obducam maceriam altius adulterae, ut semitas μas, calles aut vias tritas non inveniat. Loco adstringetur , unde non exierit.
Quae & pho, sormae pa2 IU. Is: ψo. & p κ Nehem. 7: 6 I. a the mate ri,a id est , rejicere , abominari. Hinc & Chaldaeorum re , .sma , quod in Thargum ponitur loco Hebraici nominis niri Iob.
Eden. Z. 6. A verbis istorum ne timeto , quod refractarii se spiana vel spinei Ant in te , ct inter rhamnos habites.
Ecen. 28: M. NEC erit amplius Sidon domui Israelis spinus eonintumax , ct spina dolorem afferens. LXX. Kimchius , Tremellitis& Coccejus πηο explicant ex Uu quasi ex 'no natum , id est . amaritudinem vel dolorem afferens. Nos quoque κ eX CX-cusium arbitramur , sed aliam ei significationem tribuimus. Nimirum τὸ DP cognationem habet cum verbo mo , id est , rebelle seu contumacem esse. Itaque ''κ d contumacem seu refractarium interpretamur. Eodem aurigantur Septu iginta & Uulgatus, qui LGvit. I 3: s. ipsum n zo leprae epitheton reddunt , persem rans , dc Samaritanus , qui φιλονεικος, contentiosa. At Tremcllius& Vatinius dolorifica vel ' dolorem inferens. Aliene : quoniam v stibus & aedificiis plaga ista dolorifica non est. Igitur rectius veristitur : Lepra contumax est plaga ilia r immundus est. Et Ymo phanobis erit spina contumax , qui excisioni suae contumacitcr resistit. Idem sensus fuerit , si ' κοο a 'κο derivatum, repetatur ab Arabicathemate A. malara , recruduit, quasi dixeris spiriam recrudescentem, di subinde recrudescentcm lepram.
DE SIC CHIM , SCHA IITH . TsINNIM, ET ACA
THA COMMUNI s PINARUM VOCABULO.
492쪽
HIEROPHYTICI PAR s PRIORS ICC VI M spina agrum Obtegentes. Spina in oculis , dolor odiosius. SCH 'ITH, spina st lis. Repras desolationis ac sterilitatis signum. Hepribus asmilata homum copia. Te -- βpina acuta , quales in palma humili. Spina famelicorum latibula: Improborum technas roriferunt. Acantha, spinarum generale nomen. Θιna fructus. Cum spinas comparata vitae sobritudo ct fraus divitiarum. Dina ct tributi, apostatarum bl phemia. Christi Redemtoris corona θιnea. I. SIC CHIM sPINAE AGRUM OBTEGENTE . Dum duo deductum a No texit, obtexit: sunt enim v res , qui brevi occupent agrum , repleturi totumni resistat cultura. Hamatos & aduncos arguit ejus dem originis nomen nUN , quod harpagones pisc tortos notat. M.AI: 3I. An implebis harpagombus -- tem e us y id est , an crebris harpagonibus in cut istius balaenae infixis, cutem ejus stipabis' II. SPINA IN OCULIS : DOLOR ODIOSUS.. Num. 33: sq. QUOD si non expuleritis habitatores terra , a facie vestra , utique erit , quicquid reliquum feceritis ex eis , in spinas sis cutis vestris , ct in aculeos lateribus vestris. III. n π SCHA IITH , VEPRIS.ΡRopnix spina sessilis , quae per humum serpens se diffundit, ut rubus humilis & vulgaris , in Dumetis nascens. Congenerum nom n est nν myclassiel ductum a verbo π pon re.
'sa. Π 6. Em NAM vineam meam desolationi , non putabitur . non resarrietur , sed assurget sentis re vepres.
resa. Io: I . ERIT lux Ipraelis , Deus, pro igne , ct Sanctus illius pro flamma , qua incendet ct consumet vepres Uus, ct sentes eyus eodem die. Consumet vepres ejus, Allyrios , qui ut vepres castris suis Judaeam impleverant. Eodem die , eadem nocte , quae civilis dici pars est , omes peribunt. VI. -x TZINNIM, SPINAS, ALEs in Clumaemphe , palma humili, Aradibusiaci Lumon
493쪽
vocata , de qua Glius Lerici appendice fol. 278 r. & 'h. Rauhinus rom. I. lib. 3. p. 3 O. A multitudine istarum palmularum nomen inditum Trini, Arabiae urbi, quaa dc Κadesch , dc vicino ci deserto. Num. 33.
Iob. s: s. STu LTi , id cst . improbi, messem, famelicus, seme icinopia rerum omnium confectus comedet, atque ad id, e sentibus factum recipiet. Exhauriet comatus , intonsius, horridus ct in- euhus , sordidis capillis , qui mystacem suum non curat. ΣI9: 2s. VI latronem elle in Arabum lingua , a radice Teamma percussit fuste vel lapide, observavit ad praef. Alcorant Hinc Amannus. Vid. Part. 2. c. 26. sere. 7. Deviat a recto Drusius , qui a spinis auferre idem esIc ait , quod recipere summis maximi Nue dissicultatibuS.
Prm. 22: s. SP I NAE, laquei sunt in via perversi: qui obsereat animam svam procul erit ab eis r id est, qui ab integritate & a recto alienus, id unice agit, ut injuriam inserat . inque fraudem alios deducat : Oui autem se servatum cupit. is ab hac malitia & improbita
Matth. 7: I6. Ε Dinis uva non colligitur . id est , ex malis nihil boni proficiscitur. Ab improbis exit improbitas 2 Sam. Σς I3.
Matth. II: 7. 22. SATORE serente alia ceciderunt in spinas , ct ascenderunt spina ct si focarunt ea. cui autem est in spinas satur, is est , qui sermonem audit e sed se testudo siculi huyus ct se Stio diυ tia. um se focat Fermonem , qui sit fructus expers. Qui in spinas satus, est , hoc cst dicere , qui in spinas semen excepit. Ascenderunt o na , spirin ascendunt in agro , & ager ascendit spinis , quando spi- Dad crescunt in eo. Hoc modo Salomo dixit in libro Proverbiorum Ascendit totus ipse urticis : de agro pigri loquitur , dc hoc signifi-Cat : Urticae per totum agriam Illum excreverunt , vel ut Plinius loquitur, asturrexerunt. Drusius. Solicitudo vel cura seeculi est , quam LM i 2I: 3 . pluraliter με μνας ειοτικάς vocat , Paulus Qq itum scribens κος δεκάς , dc ΣΤ im. 2:4. βιου sIohan. I ep. V. 2: IF. εν τῶ κμαω Suffocant, ἀποπνίγειν hic est , quod Disitigoo by Cooste
494쪽
72 HIEROPHYTICI PARS PRIAE Rquod Virgilio segetem abducere , Ovidio fatigare :-- Lotium tributique fatigant Triticeas messes ct inexpugnabile gramen.
Sed propius aliquanto Seneca , qui necandi voce usius est : Coli chas manu herbas , ne quid fortuitum & agreste succrescat , quod segetem necet. Et propius adhuc Calpurnius
Praefocata malignum Messis habet lolium. Pricaus.
Commode vem spinis comparantur divitiae, uti solicitudines quoque di illecebrae voluptatum , quas Marcus adjungit cap. εἰ I8. Nam r. quid spinosius curis, quibus , ubi simul indulgeas, inter se ConneXae haerinunt, ut te nunquam expedire possis. 2. Eaedem vitam nobis faciunt acerbam ; uti pungitur , qui in spinis sedet , quoquo se converterit. Acervum spinarum non tractaveris , quin te laedas : ita periculosa & scandali plena est divitiarum traftatio , sive eas acquiras , sive possideas. 4. Ut spinae fructibus suis solii
que fere velantur , pungunt autem eos, qui decerpturi manum i cautius extendunt : sic voluptates blanda & amica specie nos invitant , sed ad breve tempus delectantes , conscientiam, vitam , famam ac sortunas laedunt. q. Commune id divitiae & seculi volu tates habent, ut verbi Divini fructum impediant. Obturant avaris& voluptuariis aures , ne , quae sana sunt, audiant. Ingens hoc periculum moneat nos, ut voluptatum blanditias detestemur , nec tam anxii terrestres opes quaeramus , nec ipsarum usum in perni- Ciem nostram convertamus. De Caetero firmare animum divini verbi praeconibus potest , ne desperatione debilitentur, si non ab omnibus auditoribus suis verbum recipitur , neque omnes in fide &vitae sanctimonia proficiunt, quoniam & Christus , primarius sator in via trita inque spinis sementem fecit , & conquerendi Causam habuit , Isai. 49: 4. Frustra laboro , inaniter re vane vires meas Consumo , ct cap. s3 I. suis credit praedicationi nostra, ct brachium Domini , in quo revelatur ' Solatio est eis , si nullo prosecta verbum docuerint , quod Officium eorum penes Dominum est , &praemium eorum penes Deum, qui non remunerat laboris fructum. sed quam adhibuerint operi fidelitatem. Si frustra seminaverint in terris , eo lamiorem messem in coelo metent: quoniam non ab e rum negligentia, sed a malitia & socordia eorum, quibus loquumtur, stentitas dolactus proficiscitur.
495쪽
XI. SPINAE ET TRIBULI , APos TATARUM INSPiRITUM SANCTUM BLASPHEMIAE.
Hebr. 6: A 8. Quae terra profert spinas ct tribulos, ea resectanea est, ct maledictioni proxima . c us exitus tendit ad exustionem. Id
est: Qui percepto & intellecto Dei verbo frequenter gratiae coelestis imbre persulus, nihilominus blasphemias dc convitia jacit in Spia ritum Sanctum , agnitamque veritatem contumeliis proscindit lacc-natque , is a Deo reproba u r,dc brevi admodum ceu sentis & v pris execrandus dc detestabilis in ignem conjicietur inextinguibi
XII. CHRIsTI REDEMPTORIA CORONA sPINEA. LuDIBRII Causa militin Servatori coronam imposuerunt spineam.
Coronam ut Regi, spineam ut miserabili. Crudele plane ludibrium caput consertum spinis. Matth. 27: 29. Maledictio in spinis cepit, Gen. 3: 18. in sipinis desiit. Ecce lilium in medio spinarum. Cas. 2: 2. Spinarum, quae ignominiam & dolorem creent. Certe pri ter figuram contumeliae, inquit Tertullianus tibro de Corona misit. in promtu est , & turpitudo dc dedecoratio , dc his implexa Levitia . quae tunc Domini tempora dc scedavcrunt dc lancinaverunt. Clemens Alexandrinus Padag. tib. 2. c. 8. Ostendit fuisse ἀπο-, e rubo , rubumque illum conseri cum eo , in quo Deus comparuit Mosi . mysterium aliquod in utriusque conservatione observans. Sed cum runorum multae sint species , inanis atque inutilis labor fuerit velle quaerere , quae potissimum species ad hanc coronam sit adhibita. Marccllus Empiricus ex alba spina Christum coronatum suille scribit. Raumolpus Itinerarii Pan. 3. p. 8 I. Rhamni genus fuiste credidit Arabibus Hausegi vel Alliauimi vocitatum, qui plurimus ci ea Hierusolyma urbem dc intra ipsam fruticet, ramos aerens longosic amicos in acute spinae modum. Hodieque coronae hujus reliquias superesse contendit Baronius , sed idoneo , quo id probetur
argumento., opus est. Vid. Casubon. Exercitat. 16. ad Baronium.
I. Ros A. II. RUBus. III. CYNos BATUS. ROSA flos principalis. Voluptariarum delicia. Rosa ad flumen. missa comparata sapientia. RUBUS. Mons ruborum. Rubi genera. Ooo Deus Disitigoo by Cooste
496쪽
HIERO PRYTICI PAas PRIOR Deus m Rubo. Rubus ardens Dei Sematoris gratiam prasiguravit. ATAD , C nnbatur. Ridentuν Arabes vim naminis ignorare. rad non significat rhamnum , sed a Theophrasto descriptam C ad ton. Dioscorides ct Plinius reprehensi Cgnarus idem qui Cyno batus. Cynosiatus Dranni hierogl'phicum. Item inopinato pereum tis malefica. At adi area. Re demonstrativum etiam proprii pra um. I. Ros A POTANTIUM DELIC AE. A P I E N T. ii: A 8. Vino pretioso ct unguent impleamur, ac ne praetereat nos flos aeris , id cst , imterprete Junio , Iucundus aer, vel juxta eos, qui -- ρ γ legunt, flos verinus , qui Sirac. N: 8. novis natus diebus dicitur, coronemur odoris suavitatem diu retinentibus rosarum calyculis , antequam mincessant. Rosiam principem florum dixit Maliger , Exercit. I, s. I y ut non , immerito Anacreon Canat , Od. s.
Rosa caelitum voluptas. Cum vere patre florum Socianda laus rostrum. sa flos odorque divum Hominum rosis est voluptas. Deens ista gratiarum Morente amoris hora. Rosa seuavium DION , Rosa opus labor vat- ,
Et amica planta Musis v grata colligenti, Licet ante spina puUM
rara eam fovemia Manu pubinde molli.
V expetitita mensis , Solonibusue Bacchi.
497쪽
H. Steph. Proinde non postrema cura ic amor fuit eoriam , qui nepotinis sumtibus oblectabantur. Unde de Verre Cicero orat. IO. In lectica pulvinus in capite erat pellucidus Melitens rosa fartus. Ipse autem coronam habetiat unam in capite , alteram in collo , retic lumque sibi ad nares admovebat , tenuissimo lino, minutis maculis,
plenum rota. Crinibus quoque implicitas ex Euripide in Medea aliisque constat, iisque luxuriosius qui epulari solebant , imprimis placuisse , quod adstringerent, & vini cxhalationes , perinde ac hedera, myrtus, & apium, arcerent, Zc gravitate capitis sedata
potione aestuantes refrigerarent.
Sirae. 39: I7. AEUDITE me Sancti , ct germinate tanquam ros plantata ad flumen humidum. At certe odoratior locis aridis quam siccis provenit rosa , nec riguis gaudet licci raris. Plinius de rosar Seri nec pinguibus vult, nec argillosis locis , nec riguis contenta raris. Omnis tamen siccis quam humidis odoratior, lib. 2I. c. Σ.
Siracides 24: I . TA UAM palma Hengedi, inquit Sapientia, exaltata sum,st tanquam planta rosea Hierichuntina. Rosiae tribuit proceritatem , frutici qui apud nos nunquam arboris proceritatem aequat. Rosia autem Hiericumina cst, quae in viridariis Hierichuntis nata, plane alia ab ista Hiericuntia , quam & Hierusolymitanam Vocant, di alii perperam pro Amomo venditarunt.
CHALDAEIs κδ d , Graecis Σινα , Syris tr ad Sanis , Mareo ΙΣ:Synonymon l'o lutum somi & moum. A luto adpellata Sin, AEgypti civitas Pelusum. Et ech. 3or i s. I 6. A Rubo Sin dese tum , quod est inter Elim & Sina. Exod. r6r r. Ρluralis 'a'd rubi, hinc Mons Sinai, est mons ruborum adpellatus , & ab illo lapis fuem V ant Sinaiticum , quia inde ad Europaeos assertur. Lapis ipse colore albicat, qui interdum ad rusicum vergit. Linearum O o o 2 d Dissiliam by Cooste
498쪽
ductus nigri sunt, lapideque igni admoto , brevi disperguntur, re
manente lapide in simplici suo colore : estque materia, quae non 'calci natur . sed diu sustinet ignem, donec vitrificetur. Agurae arboreae ramosaeque effectus sunt exhalationis , quae , facto aliquo principio, dein QPerventcnte materia Paulatim in ramustulos minutasque frondes distunditur , haut aliter ac pyrites in fornacibus a caia lore victus disrumpitur a radicibus in ramos paulatim minores. In
Rubi multa reperiri genera tradit Theophr.stus lib. 3. cap. I 8. de H . plantar. Alius namque instar arboris crallescens in altum alia tollitur , alius sepibus frutetisque implicatur , alius humi serpit radicaturque graminis modo, quem ideo chamaebaton appellant , alius denique at iis modis in sylvis & montibus vasatur , ut sue quem Adaeum dicunt. Arboreum fuisse a Mose conlpectum rubum, verisimile non est , nec ii, qui istiric loci peregrinati sunt, talem obse varunt. Fuerit igitur vel Idaeus Rubus, vel humi repens chamaeis batus, densior, & avidius ignem concipiens , cujus moros drombeer
vocamus.. U. . ANGELUS IN Ru BO.
Exod. 3: 2. ADPARUIT Mosi Angelus Domini in flamma ignis
in medio ruri , quumque aspiceret , ecce rubus ille ardebat igne , nec
Ut omnis Prophetarum visio significationem habuit gloriae vel mperis divini , sic ca , quam Moses vidit, Dei Servatoris gratiam munguravit , qui dilectis suis benignus est & salutari&, oloribus autem ignis consumens. De ut. 3Σ: 22. Rubus humilis, despectus. que frutex . qui gracilitate sua , & simul nimia proceritate , defigit in terram Capita, Iterumque nascitur eX se , repleturus omnia , ni rusistat cultura , Israelitas significat ab IKgyptiis ad infimum quidem locum dejectos , tristique servitio presios, sed quum immemsum sene caperent incrementum , hostinus formidatos, metuentibus 1cilicet , ne auctis eorum rebus vel hostibus suis se adjungerent , vel contra Cos pugnarent. Exod. I: Io. Flamma ignis , id est, ardentissimus ille ignis, quo rubus non consumebatur, gravissimum afflictionum aestum denotat, qui ineunalians Israclitis cousumere eos non potuit, habitante in medio ipsorum Angelo Domini, qui ses uente commate quarto dieitur mῖν , & sexto Deus Abrahami, Deus uaci. Deus Jacobi, hostium duntaxat suorum ignis consumens.
499쪽
Deut. A: 24. Fugit haec expositio intelligentiam veterum, qui significasse hanc visionem putant. I. Incarnationem Domini, ut Gregorius Magnus , Ῥοῦ scripsit : Inconsumtam humanitatis nostrae 1ubstantiam, etiam in ipsa divinitatis flamma λόγ γ conservat. Nos, ut nostris quoque placuit Doctoribus , visionem hanc concinne ad incarnationem accommodari eXistimamus , cujus accommodationis insigne specimen datum est apud Baumannum A Iector. Sacror. p. 7I9. 72o. & seq. dc lupum esse incarnationis admittimus. Sed Scriptu, ac Sacra illatum & adventitium . haut innatum vel insitum , uti serpens aeneus a Mose erectus , 'h. 3: Iq. uti Ionas e ventre ceti post triduum egretius, Matth. Ia: ψo. uti Melchisedccus α--ων 1 άμηταia, ejusdemque regnum I sacerdotium. Heb. 7. 2. Qui resurrectionem putant praefigurari, ut Chrysostomus, cujus verba: Sicut rubus aesciat & non comburebatur , eadem ratione corpus
Christi, mortuum quidem est , sed a morte detineri non potuit. 3. Abeunt citam a genuino sensu, qui existimant Rubum esse gemtem Iudaicam , ignem esic leg , quae luceat quidem , non tamen penetret, vel ψ. qui contendunt Rubum notasse virginem Dei- param . ignem Spiritum Sanmim , qui in ea sormaverit corpus,
illaesa Virginitate : aut ς. qui cxistimant rubum denotam humanitatem nostram , ignem Deum , cui conjuncta sit, non consumta. Ul. AT AD, CYNOS BATUS. Usu PATun & in Arabum sermone nomen Arad, sed videntur Arabes significationem ejus ignorare , aliis aliter cxplicantibus.
Baitharides enim interprctatur hidanathusagi, Lycii liana , in Camus autem exponitur Rhamni nigri species , quam nodo rus describit. Si Hebraeorum Aiad idem sonaret, quod Arabum Gl Atad , Gen. so: II. & Psalm. s8. Io. Interpres Arabs ipsum, familiarem sibi, idemque cum vernacula sua valituram vocem, non vertisset in A g. Qui post LXX. Seni res & Vulgatum 'die. 9 nomen Iure in Rhamnum verrerunt, iis excidit, Arbores in Apologo Jothami, Regem non in fruticibus , sed arboribus quaesivisse , elenisse eam , sub cujus umbra Con
500쪽
quiescerent. Iudic. 9: I s. Atqui rhamnus arboribus non annumer tur. Dissicorides M. I: cap. Io2. Rhamnus frutex circa sepes nastatur , virgas ferens rectas in acutae spim modum. & Plinius tib. Ε :I . Inter genera ruborum rhamnos aspellatur a Graecis candidior ac fruticolior : nec rhamnus umbram sussicit quieturis. Itaque Junius & Tremellius neglecta hac interpretatione Cynostaton reddunt. Cynostatus autem sive Canimbus , Theophrasto auctore, inter a horem ac fruticem medius , adeoque frutice mavor, & punicae proximus,folio viticis , fructum subrubrum parit , malo punicae limilem. Errat Dioscoritis , qui fructum ejus oblongum dixit , nucleo olivae similem , qui per maturitatem fulvescat dc flosculos i
tus contineat. bb. I. c. I 6. Hoc enim ad Cynorhodon pertinet non ad cynostaton, quae duo genera miscuit perperamque in unum contraxit. Plinius quoque cyn baton uvam producere nigram MNeurosipaston adpellari scri ians cum Chammato eam confundit , qui nigra fert mora, & tendiculae seu nervi modo per terram extensius ambulantium pedos trahit, & trahitur ipse. Vid. Salmas. Η .Latr. cap. 2y. Porro & Κυάκανθα, id est, Cynarus spina v catur Cynostatus , Didymus Grammaticus verba Sophocli citata . nempe κυναρ' ακανθια , quum ex nit : Fortassis, inquit, cyno baton sic vocat, quoniam aspera & spinosa planta est. Pythia namque ligneum canem eum appellavit. Cum enim oraculum jussisset Locrum ibi civitatem condere , ubi ligneus momordi ficet canis, crure aculeis cynostati compuncto, urbem aedificavit. Athenaeus tib. E. Dipnsopb. p. 7O.
VII. CYNosnATus TYRANNI HIERO GLYPHICUM. Universe Arbores, quum olea, Ficus, er Vitis, delatum ab ipsis r gnum e urarent, a CInosbato postulant ut in se regnaret. suibus C noibatus respondit, ut A see bona fide regem Vsis praefuturum ungere vellent, accederent, ct in sua umbra cρnsiderent ir sin minus , exiret ignis a C Ubam, qui Libani Cedros combureret. Ddic. se I s. Habes mali
Principis idcam. Olivae, Fico, & Uiti, ausus imperitare Cynos iatus , promittit quam praestam non potuit umbram , arboribus proceritate ipsum longe superantibus : spinis autem , quibus semidi-dinem & horrorem adderet, se non abdicat. Nimirum hic tyramnorum mos cst, dum sui juris faciant incautos , in quietioris vitae spem eos crigere; spinarum vero suarum atrocitatem, id cst , saevitiam , terrorem, avaritiam, libidinem & mala consulta, ad ultimum