장음표시 사용
281쪽
ET SCRIPTIS PORPHYRII. CAP. n. 2I
perium, vel primis Philippi annis,qui Gordianum imperio exuincirca
aetatis annum XIII. ves XIV. Id enim ea verba, ών ετ, indicare videntur. Carthagini quoquese vixisse testatur, lib. d Abstinentia, ubi perdicem ab se educatum refert, adeo cicut alum, ut vocem humanam intelligeret,eidemque respondere conaretur. Atque
eo ex Lilybaeo ipsum trajecisse verosimile est. Athenis etiam aliquan-atu versatum este, ubi omnia sapientiae studia, maxime autem divini Platonis doctrina tum florebat, ex alio ejus loco apparet, quem Euse-bbius lib. X. de praeparatione inseruit, ex primo libro Philologicae auscultationis: ubi Plotini natalem apud Longinum epulis celebrarimia
refert, Sc sermones deautorum furtis inter convivas habitos comm morat. - Πλωτίκεια . inquit) Λογγῖύν κελα κεν ἄλ-m γν dec. unde videre est Pomphyrium post obitum Plotini ex Sicilia eo commigrasse. Euna pius
quoque post Siculam commorationem Romam qum rediisse,ae dice .cli faculiatem summacum laudeexercuisse testatur: ita ut Senatus populusque Romanus magno eum in pretio atque honore haberet.Ubi
tandem in profunda senectute decesusse dicitur. Quibus & hoe addo,
editam ab eo Plotini vitam circa septuagesimum aetatis annum: cum ibidem reserat, se annosexagesimo octavo e stasi divina sive excessumentis correptum fuisse: niuea melancholici cerebri potiuscommo. tio, aut daemonis in angelum lucis transfigurati ludicrum phantasmata, cum D. Augustino lib. io de Civ. Deie. X. censenda sit. Fuit is annus
Christi CCCI, Diocletiani Imperatoris XVIII. qui triennio post imperio sese abdicans Constantium habuit Iuccessorem. Sed cum Poro phyrius dicto loco anni illius LXVIII. ut pridem elapsi meminerit; verisimile videtur, scriptamab eo Plotini vitam in extrema senectute, &sub finem imperii Diocletiani. Nam illius tempora non excessisse Porphyrium recte ex Eunapio assirmat Suidas. Cujus autoritate neglecta , Illustriss Ecclesiamcorum annalium autor multo longius, ad annum scilicet Constantini XXIII. atque ulterius vitam ejus producis, uti mox videbimus. In Sicilia cum alios libros plurimos,tum sceleratos illos contra Christianam religionem a Porphyrio scriptos testatur Eusebius libae. hist. eccles cap. tu. & post ipsum D. Hieronymus. in catalogo illustr. script. ubi Eusebii opera recenset. Id sane nos L.
obscure colligi potest, vixisse eum aliquot annos in Sicilia,& quidem fama maxima. Nam &Longinus post Plotini obitum inde illum in Ee a patriam
282쪽
patriam evocat, &Plotini libros ad se mitti petit: tum D. Augustinus retractat. lib. I. cap. 3 I. oblongiorem in insula commorationem aliaum ab hoc nostro Philosopho credidit futila Porphyrium Scalam illamis, ut ait, cujuν celeberrima effama. Qua in re similis fere error est .nescia an Nicephori Callisti,an ejus interpretis, lib. Q cap. t I. ubi dictus labii locus transscribitur. Nam cum Eusebius dicat, ε καθ' ημῶς ω καταπος Πsσφυρον, pro eo apud Nicephorum Porphyrius Siculus nunc legitur. Unde videre est eum in Siculo recessu magnum sibi & illustre scribendo nomen parasse : quod unius alterius ve anni spatio vix fieri potuit. Quin & Isagogen de quinque vocibus ad Chrysa orium in Sicilia ab eo scriptam affirmat Ammonius : cujus verba inferius suo loco a me producentur ι quamvis ille aliam , & meo quidem judicio satis ineptam Siculae prosectionis causam afferat.
UErum II lustrissimus annalium conditor, eontra quam Eusebius &Hieronymus, non in Sicilia, sed in Bithynia eum impiis suis
libris Christianam religionem oppugnasse contendit: cujus sententiae fundum habet Lactantii verba lib.V. de justitia, e. a. quae pressius conliderare operae pretium fuerit. Refert ille, eo tempore quo Diocletianus crudelissima persecutione contra Christianos saeviret, &Ecclesias veri Dei funditus subversas demoliretur, duos extitisse, qui blasphemam linsuam Imperatorum furori commodarent, scripto religionem Christianam oppugnare aggressi : alter quidem Philosophus, alter judex. Neutrum tamen nominat: credo ne suis scri- litis ad posteritatis memoriam illorum nomina transmitteret, qui sa- utare IESU Christi nomen impiis suis libris oppugnare &extinguere
studuerant. Ego, inquit, Lactantius, eum in Bithunta hieras orat, irias accitur docerem, eontigissetque eodem tem e ut Dei templum eperteretur, duo extiterunt ibidem qui jacenti atque ablecta veritati , nescio utrum 'bVerbtur an importuntur, inbutarent: quorum alter antipitem se philosophiae prsiae at- : varum ira vitiosus, ut conlisentia magister non minus araritia
283쪽
, ET SCRIPTIS po RPHYRII. OPIII. 22
quam libidinibin arderet : in victu tam samptassus, ut in schola virtutis agemtor, parsisnonia paupertatisque Dudator, ἐπ ρaiatiori s taenare, quam domi;
tarmen vitia sua capillis re passio, s quod est maximum velamentum , disi iis
praetegebat: qua/ ut augeret , ad amicitivi Iudicum miro ambitu penetrant, eosque sibi repente autoritati μίν nominis obligabat non modo ut eorum bententiam penderet, verum etiam ut eonfines Auos, quos aedibus agrisque pellebat,a seuo repetendo hac potentia retardaret. Hic vero qui suM H futationea moribus destrxebat , vel mores suos ἀθputatisn/buν arguebat , ipse asiem susse grapis centor, s accusator acerrimus, eodem ipso tempore , quo justin populus nefarie lacerabatur, ιres libros evomuit contra religionem nomenque Chrisianum. Professus ante omnia Phil ubi incium est erroribus hominum Abveni e, atque istos adveram viam revocare, id est, ad cultπs Deorum , qu rum numine. ac majestate, ut ille dicebat , mundus gubernaretur: nee pati homines imperitos quorundam fraudibus istici: ne simplicitas eorum praeda ac M-bulo sit hominibas Uuiis. Quibus multa de totius operis instituto a ' que argumento subjungit, quae apud ipsum legi malo. Quinam illo fuerit, ait Illustrissimus annalium autor, quem Lactantius inter Philosophos hujus temporis sibi locum principem vindicasse dicit , nullus
alius quem opinari possimus occurrir, nssi Porphyrius: qui inter Platonicos horum temporum excellebat; quem& adversus Christianam religionem commentarios edidisse exploratissimum est. Q mob- , rem ut quae Lactantius tradit alicui alii adscribamus potius quam Porphyrio, nulla, inquit, est ratio. Sane cum Cogito quam immani odio apud Christianos laborarint ii, qui bello adversus Christum suscepto inclarescere voluerunt, &quam detestabile istorum nome Christianorum scriptis atque execrationibus evaserit: vrx memoriam nomenque hujus Philosophi, quisque demum fuerit, intercidere potuisse arbitror: praesertim cum nudo e aperto, quod ajunt, capit , in infaustum hoc certamen descenderit. Tum vero quod omnium gravissime Christianos id tulisse testetur Lactantius, quod illo potissimum tempore id operis esset aggressus, quo furebat odiosa cludeliistas , nec quisquam dirae persecutionis metu veritatis amictae patrocinium luscipere auderet. Quae odium haud dubie auxerunt, ut mox respirante Ecclesia eo acrioribus animis in Christi hostem insurgerent; cum nullum in principum favore praesidium , nullum in aperto jam atque aequo certamine effugium reliquum esset.Exosum fuit Celsi . nomen, quod primus ille Epicuri de grege porcus adversus exorientem veritatis lucem grunnire rdido ore ausus fuisseti Nec minor
284쪽
222 invidia excepit alterum Christi hostem Hieroclem, qui ignorantiae suae deliramenta Φιλαλήθους titulo inscripsit: ut fallaci illicio incautos irretiret.Iulianus quoque Caesar cum desertis religio nas nostrae Iacris, errori-hus paganorum turgens οφ 1- stulte& arroga iuer adinvertiis Christum sustulisset; & ne temere a veri ate defeci se videretur,stylo eam suscepisset oppugnandam,quam gladio exscindi non posse retro seculorum experientia didicerat ; imini & nomino aeternum infamis evasit. Sed longe gravissima fuerunt odia adversu Porphyrium, contra quem universa Ecelesia Christi junctis viribus arma cepit. Triginta enim circiter scriptores Catholici blasph mias ejus refutarunt i si qua fi ies Fl. Lucii Dextri Chronicis, Et ipsi Imperatores suis edictis nomen ejus perpetuum infame esse v
Haec omnia dum cogit pedibus in illustrissimi Baronii sententiam discedere lubet; sunt tamen quae non leviter me retrahunt. Primum quidem Eusebii&D. Hieronymi autoritas, qui eum in Siculo secessu adversus Christianos scripsisse disertim testantur. Eusebius enim dicto loco ait, coaea Θ' μωναι σαμὰν m. &D. Hieron. refert Eusebium edidisse contra
Porphyrium, qui eorim tempore feribebat in Sicilia, libros XXX.Tum librorum ruam erus non convenit: XU. enim,non Iolum III. edidit, ut Hieronymus& Suidas testantur: tum vero inprimis temporum vitaeq; ratio: nam nec aetas, nec vitae Pythasoricae institutum cum iis convenire videntur, quae LactUtius de Asiatico illo Philosopho prodidit: nam cum persecutionis Diocletiani, de Ecclesiarum demolitio, cujus Lactantius dicto loco meminit, in annum Christi CCCII. incidat. qui suit X lx imperii Diocletiani, LXIX. aetatis Porphyrii; aliorum ego judicii facio, an ea quae dei midinibus,de luxu, de assentatione & p.rasitismo aulico Asiatici illius Philosophi Lactantius refert, seni decrepito conveniant: ei praesertim qui siccum & sobrium Pythagoricae vitae institutum semper fuerat sectatus,quod diligentissime ab ipso servatum libri Firmum Castricium scripti,abunde probant: neque enim amico intimo, & fraternae necessitudinis vinculo sibi conjuncto eam vitae & Philolophandi rationem tam operoso volumine suasurum fuisse existimo, si ipse eam neglexisset: nec quisquam veterum, quod quidem ego observarim, h.ijusmodi quid Porphyrio objicit:quem rabidum, suriosum,impium, blasphemum , veritatis & DEI hostem Eu. sebius, Hieronymus, Augustinus, aliique perpetuo cognominant: qui nullam
285쪽
nullam ejus exagitandi materiam ansamque praetermiserunti Et quam
vis non ignorem silerosque Philosophos aliter disseruisse in schola, alis ter domi vixisse: de Porphyrio tamen cur secus existimem, caussa hanc potissimum habeo, quod eo ipso tempore , quo Lactantius Λsiaticum illum Philosophum luxu & Iibidine obrutum contra Christianos scripsisse ait, Porphyrius pareo&sobrio victu animum a corporis contagione purum, &a sentuum communione abductum,ad vitam secum dum mentem extollere studuerit: quod quidem ea manifeste testantur 'quae sexagesimo octavo aetatis anno sibi contigisse in Plotini vita retulit. Accedit ingens ille librorum atque commentariorum numerus,qui bus procudendis vitam omnem impendit: adeo ut extrema adhuc senectute P Iotini scripta emendata, & concinno ordine digesta publicarit aceo quod ieia aetas haud exiguam respondendi materiam praebere, & delirii susiricione irrideri potuisset. Sed illud mihi argumentum omnium gravissimum videtur ν quod Methodius Patarensis Episcopus Tyrius, qvi nitidi compositique sermonis libros adversus Por phyrium eonfecit, ad extremum persecutionis Diocletiani, sive ut alii affrmant sub Deeio & valeriano, martyr o coronatus sit: haec enim D Hieronymi verba sunt de sanctissimo viro. Atque ut posterior illae opinio, de consummato martyrio sub Decio,manifeste falsitatis convinci potest ex eo, quod Decio imperante Porphyrius,quem Methodius refutavit,vix vicesimum aetatis annum attigisset, & post XV l. integros annos demum in Siciliam prosectus fuerit; ira posterior illa aperte ostendit,ante praedictum XIX. annum Diocletiani, & Porphyrium suas blasphemias edidisse,& Methodium iisdem respondisse: cum Lactantius Christianos temporisa rati a conticuisse diseriim affirmet: quod nemo illum dicturum suisse existimaverit, si Methodius tum solus communem Ecclesiae caussam defendendam luscepisset. Nec reticuissent Eusebius atque Hieronymus, diligentissimi harum rerum observatores. Quis vero D. Augustinum rerum Ecclesiasticarum adeo vel imperitum velim memorem fuisse existimet ; ut cum Iib. X. Civit. Dei cap. 32. Porphyrium eo tempore vixisse dixisset,quo Diocletianus crudelissima
persecutione Ecclesiam Christi oppugnabat ; nec tot martIrum con- Rantia ad veritatis Vram agnoscendam permotum doleret, id tam opporturao loco omitteret, Porphyrium eo ipso tempore furentem impe- . ratoris animum impii s suis libris adversus innocentes Christianos vehementius concitasse, & verirati armis oppressae importuna insultatis
. protervia: nomine Lactantiu Asiaticum illum philosophum m
286쪽
Et xime accusat Ego D. Augustini verba apponam, ut eo facilius quisque judicare possit. Ille enim cum sub principium capitis scripsisset, Porphyrium libro x. de regressu animae dixisse : Nondum receptam unam quandam sectam qua unmersalem vim anima contineat Eberanda st subis iungit deinde, Ea nam universalia via , nisi qua non sua cuique genti propria , sed universis gentibus qua communis esset , divinitus imper ita es Z quam eerte iste homo non mediocri ingenio praeditus, esse non dubitat : providentiam quive divinam sine faunipersali νia liberanda animagenis
humanum relinquere potuisse non eredit. Neque enim ait non esse s sed hoe tantum bonum, tantumque ad torium nondum receptum, novaeum in 'am notitiam esse perlatum. Nee mirum, tune enim Porphyritis erat in rebus humanis, quando ista hberanda axima universalis via, qua non es alia quam refigis Christiana , oppugnari permittebatur ab idol rum daemonumque cultor bus, regibusque terrenis, propter asserendum s consecrandum mari am numerum, hoc est, testium νeritatis o per quos ostenderetur omnia corpomlia mala pro fide pietatis cs commendatione veritatis esse toleranda. Videbat ergosa Porphννi- , s per bu=tumod. persecutiones eιto issam piam periturum, spropterea non esse ipsam anima liberanda unisersalem purabat e non intestigens hoc quod eum movebat, s quod in ejus electione perpeti metuebat, ad ora confirmationem, robustioremque commendationem potius pertinere. Nonn
certissimis rationibus ex hoc loco colligitur, vel Porphyrium postre- mae illius persecutionis tempore non scripsisse: vel lupinam D. Augustini fuisse ignorantiam aut oblivionem , qui tali loco rem tanta
PoetBrsi vitam non recte produri ad Constantisum. M. Pubfius Opia. tianuι Porphyrius Poeta eam Porphyrio Philosiopho eonfusius. Britannia fertilis trMnnorum provincia. Constantini ediatum expli-
UErum dehisce libera evique per me sentiendi potestas esto,donec
veritas aliorum studio diligentius limata, ex antiquitatis tenebris clarior elucescat. Sed in eo summo viro non temere assentiendum existimo, quod contra Eunapii atque Suidae fidem Porphyrii vitamus- 'que ad XXIII. annum Constantini Magni producit: tum in iis quae de exilio . Diqitir poste
287쪽
exilio & palinodia elus prodidit : quae eruditissimorum hominui animadversiones ac centuras non effugere. Sed praestat ea hie ape nere, quae ad annum Christi CCCXXV. ecclesiasticae historiae princeps scribit. ad Porphyrium adversem Christianam religimis ut rem,que ιι hemi- esuriiset, es ipsium Imperatorem contumeliis prosciδι- fiet, cum inter aba, quod testatur Giuas, dixeris in ipsius odium,Brimn iam ifertilem v annorum provinciam esse ; dignam laboribuι mercedem eum recepisse Constantinus cum tradat e non tantum quod libri eius fuerinι intendis nimnati ; sed re quod exilio multatus sit e id a masse videtur, ac planei lauat , eundem Por Uriam adhue , eo tempore quo hac contra Arrumumbebat , fuse supersitem et quem ex testificauione S. Hieronymi abhinc pos tria ennium , nempe anno XXIII. ejusdem Constamini Imperatoris,misso ad ea insigni, ut ait, volumine, ab exiri liberarum apparet. In quibus verbis doeti
viri jam pridem monuemni Porphyrium philosophum confundi cum Publio Q ptatiano Porphyrio Poeta , Christiano quidem, sed caetera nugacissimo: nam de illo D. Hieronymum loqui testatur panegyricus ad Constantinum Augustum, qui adnue superest. Et ne quis dubitandi locus relinquatur,apponam Poetae exulantis versus, quibus Thaliam suam in praefatione alloquitur.
Hu trepitis peis tecta petis Mnerabilis aula; myrida quo nimium sit tua mundisier pHos habitus νaιis praebentia tara meremur iklix Deus hoc satiem praebuit unde venis. Supsiciter tamen ire potes , dominumque precari : ualor ba fordes conveniunt miseris. cim dederit clemens veriam, natumque laremque
Reddiderit, comptis ibis es ina comis. Neeminus in eo hallucinari videtur , quod ex Gilda Britanno Porphyrium de Constantino Imperatore contumeliose locutum, atquo eam ob causam exilio damnatum fuisse colligit; cum potius contrarium ex Gildae verbis evincatur. Igitur nune ominens, inquit, prisios comi munesque omnibustentibus errores, nec enumerans patria portenta ipsa Hab sica pene numero AEgyptiaca vincentia, s taeens retustas immanium e anno rum annos,qui aliis longe positis regionibus vulgati sium: ita ut PorphWius bibi - . das orientalis adpersus Eecinam eanis dementia sua ac panitatissimo hoc etiam
adnecterem, inquit, fertilis provincia Urannorum. Quid quaeso
288쪽
hic de Constantino,aut Constantini aevo i cum disertim de iis temporibus loquatur, quibus Britanni nec Romani Imperii potentiam, nec Christianae religionis veritatem agnoverant. Atque aliter haud dubie sensisset Vir judicii maximi, si D. Hieronymi locum, unde Gildas Porphyrii verba transcripsit,observasset: quem ex libro ad Ctesipirontem
. adversus Pelagianos adscribendum duxi. Ee ad extremum, q-dboisino bis objicere eon ubereatu vester Porphstrius: ratione clemens s misericors Mur ab Adam usque ad Momen , s a Mo e utique ad Misi adpentum, pas fit univeUM gentes perire ignoraηtia legis π -ndatorum DEL Neque
enim Brimonia fertilis novincia Orannorum , cs Scotica gentes, omnesque tu sue ad Oceanum per eiscuitum barbara nationes Moysen Hubetvique cognove
munt. An non luce meridiana clarius, nihil hic in Constantinum dici: sed ea designari tempora. quae Christi adventum,&Romani Imperii propagationem ad Britannos praecesserunt Nec de Porphyrii mente dubitare nos sinit, quod eadem quaestio ex Porphyrii libris comtra Christianos desumpta D. Augustino inter alias proposita fuit: cui ille suis respondet Epist. XLIX. ad Deo gratias. Cur auteni Britanniam fertilem tyrannorum provinciam Por phyrius appet Iarit, id C. Taciti gravissimi autoris verba de Britannis
an Iulii Agricolae vita docent: Olim,inquit, regibus parebant; nunc perprinciper factionibus f sudio trabuntiar. me aliud adveUαι Glidis vi gentes pro nobis utiliuν, quam quod in eommuni non eonsulunt. Et Strabo libro iv.
autor est, apud Britannos δαμιςωας fuisse: & plerosque Dynastarum Caesarem legationibus offlatisque coluisse. quae ex IV. libro commentariorum de bello Gallico cognosci poterunt: ubi Caesar ipse expeditionem suam Britannicam narrat. Neque hoc saeculo tyrannicae familiarum factiones, apud Scotos praesertim& Hibernos exoleverunti sed ut quisque nobilium vel genere illustrior est,uel manu promptior, ita facilius lubditos ac clientes plurimos in studia partesque suas, saepe etiam regibus ipsis periculosas, pertrahit. Ex hisce iam latis apparet quid de Constantiniani edicti explicatione sentiendum : quo Illustris- .simi scriptoris sententiam minime stabiliti facile agnoscet , uuisquis edictum ipsum inspexerit. Nam cum principio Imperator scripsisset;
Porphurium νeligionis hostem pravis quisurdam commentariis contra yietatem
edi=io dignam invenisse mereedem; ne quis de exilio aliove supplicii genere explicaret, ipse subjungit: ac mum, ut ipse quidem infamis apud
omnem postera tem maximo opprobris S dedeco e compseretur 2 impia autems
um scrip μισe delerentari annon manifestum est , nihil aliud Imperatori
289쪽
ratori propositum suilla, quam ut publico edicto eandem probro u nominis infamiam Ario ejusque sectatoribus inureret, qua Porphy rium flagrare videbat; &pari exemplo, quo Porphyrii libros extinx rat,impia eorum scripta supprimeret Quod egregium piissimi imperatoris factum dein Theodosius imitandum sibi duxit: qui simili lege Nestorii sectatores invidioso nomine Simonianos,a Simone magoappellari voluit; ut cujus scelus fuerant in deserendo Deum imitati,ejus vocabulum jure viderentur sortiri, l. 6.Q de haeret. & Manich. Hate
accuratius explicare volui, quod nonnullos temere &-Baronianam sententiam amplectentes affirmare videam, Porphyrium Dei spiritu afflatum, tandemque ad fidem conversum, instar SauliTar. sensis Jesum verum Deum agnovisse. Mem utinam cognovisset, utar enim D. Augustini voto J eique se potis quam vel sua virtuti , qua humana, fragiliu s infirma es : νel perniciosi a curio isti senandum euriviummisiit. Quae sanctilmi Patris de hoc Philosopho. verba sunt ii, bro X. de Civ. DEI cap. 27. ' . ,
Hieron=mau voearis: Paria in eum locum eo ectara.
NEe sorte abs re fuerit, aliam maximi scriptoris sententiam do Porphyrii patria & genere hoc loco expendere : novam quoque illam, &adversus constantem omnium autorum fidem deduciam ex Obscuro quodam D. Hieronymi loco. In quo tamen facilius quid falsum sit convincere possum, quam quid verum affirmare. D. Hieronymi verba sunt in praefatione commentariorum in epistolam ad Galatas:
quod nequaquam intellieres Bamnaotes'scelerare- iste PorpΘrim in primo operis sui addemus nos luro, Petrum a Paulo objecit eo reprehensum. Ex qui biis
Illustriss Cardinalis contendit Porphyrium non Phoenicem , sed Iudaeum; non Tyrium, sed Balanatotem fuisse; natum Baianaeae,quaeIu.daeae civitas est, xv. miliaribus a Caesarea Palaestinae , aquarum calidarum celeberimis fontibus celebris. Sed quod patriae generisque eum taederet, falso& impudenter mentitum fuisse Phoenicium,quo &olinia& nunc quoque vulgo censetur. Nee Diuitigod by GOrale
290쪽
Nec forsan a vero abhorrere haec sententia videbitur ei qui cogitet,D. Hieronymum complures annos in intima Iudaea eum Judaeis eruditis familiarissime vixisse, eorumque opera multa ab ipso perquisiit multa cognita suisse,quae ab aliis nullo modo sciri potuere,is' ν άκο--ἀόενον ejus nationis. addo & illud ,quod Socrates ex Eusebio
prodidit, Porphyrium principio Christianum, odio Christianorum, a
quibusCaesareaePalaestinae gravius fuerat reprehensus, quam impotenti animo ferre posset, religionem nostram deseruisse. Id enim leve aedesultorium ingenium arguit, cui ea , βασις non insolens fuerit. Quibus & tertia ratio accedit, quod Moysen Prophetam citet in libello de antro Nympharum, & libro 1. & 4.de abstinentia, de Iudaeorum institutis sectisque ex Theophrasto& Flavio Josepho multa reserat. Verum multo plura sunt & validiora quibus contrarium evin ei videtur. Nihil enim dico,quam effrons illa fuerit impudentia hominem genvi patriamque mentiri. Facile concesserim potuisse id fieri ab eo, qui animum frontemque adversus Deum & veritatem ipsam obduraverat; metus saltem infamiae eum deterruisset, cum mendacium nequaquam posset latere: quod ex maxima Phoeniciae civitate plurimi &Alexandriam &Romam quotidie commigrarent,quorum indicio frausiacile detegeretur. Idque eo magis,quod & ipse patrem Tyrium no minet; & Eunapius eum non ignobili genere apud suos ortum testetur. . Et quomodo latere potuit, qui tanta eruditionis de Lapientiae fama inclaruerate & ut alios latuerit; qui potuit Longinum , Iamblichum, aliosque Syros, qui cum eo versabantur e Iple Longini epistolam vitae Plotini inseruit, ex Phoenicia ad se scriptam, qua ex Sicilia evocatur: ubi Longinus Tyri patriae ejus meminit. Vivebat eodem tempore in
Phoenicia Anaeliu condiscipulus Porphyrii. An eos & patriae & senus amici ementitum latere potuit Z quem tamen ipsi constanter in , suis scriptis Tyrium vocarunt. Et cum Libanius Sophista Syrus,oratione sun ebri in Iulianum imperatorem, Porphyrium Tyrism senem honoris caula appellasset;Socrates tamen qui lib. 3 hiit. Eccles. cap. 2eaSophistae verba conquisitis rationibus verbisque operose confutat,de patria nullam ei litem movet. Et quis credat, eum in tanto contradicendi studio praetermissurum fuisse illud, unde Tyrii senis nomen gravi infamia aspergi poterat : si quid tale vel scripto vel fando proditum accepisseti' nec neglexisset Suidas,qui ea quae ad gentilium Philosophorum irrisionem spectant, diligenter undique transscripsit; taceo enim quod Eusebius non uno loco in libris de praeparatione & demonstratione