Jo. Alberti Fabricii ... Bibliotheca Græca, sive notitia scriptorum veterum Græcorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita extant tum plerorumque è mss. ac deperditis Jo. Alberti Fabricii, ... Bibliothecæ Græcæ libri 4. pars altera. Qu

발행: 1711년

분량: 718페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

tioneEvangelica,eum gentilem & gentilium magistrum aeTheologuini appellat. Caeterique Patres cum Porphyrii ealumnias saepe cum Judaeorum blasphemiis comparentinemo tamen commune cum illis genua ipsi fisisse scribit. Quod invidiae augendae , & impiis contra Christum objectionibus resutandis maxime profuisset. Christianam religionem eum vel serio amplexum fuisse, vel saltem non aversatum facile credi- derim,qui puer Originem ΑIexandriae audierat, clarissimum Christia nae religionis lumen. Praesertim cum praeter Socratis atque Nicephori autoritatem, D.Augustinus lib. Io. de Civ. Dei c. 28. disertim affirmet, illum vanae scientiae tumore inflatum a saluberrima Christi humilitate resiliisse. Atque esto. Quis vero hinc ostendet eum a Judaismo ad Christianismum transiisse χ Nec majoris momenti sunt illade petitis ex Moyse & Fl. Iosepho testimoniis. Cum quidem eo loco Moysen non lauded Numenii verbis citet : quem in Prophetae lectione versatissimum fuisse , testantur cum alia plurima ejus loca , apud Eusebium de praeparatione Evang. & Theodoretum in tu praesertim nobile illud dictum si, Φω Πλατων, - Mωῆς , Et demus Moysen προηγ ιβιμως ab ipso citatum : quid inde huic opinioni probandae effici poterit i eum in confesso sit ejus saeculi philosophos ferme omnes sacras literas legisse. Nam & Longinus Porphyrii

praeceptor, libro ιωνους,ex eodem principio Geneseos locum addu.cit cum honorificentissima Prophetae mentione. Sed frustra hujusmodi ratiunculis pugnamus,cum certum sit, Porphyrium non Moysen χ- Ium,sed universam sacram scripturam legi Te,& quidem diligentissime: eo fine,ut falsam & incertam ostenderet divinorum oraculorum fidem: quod Eusebius in libris de praeparatione non uno loco, de Theodoretus serm. testamur. Ea vero quae in libris de abstinentia de Iudaeis affert, liquido ostendunt, ipsum nihil proprio usu & experientia de eorum rebus compertum habuisse. Ita enim aliena fident. titur, ut hospitem in peregrino solo versari nemo non videat. Et Eu.

sebius id agnoscit, qui prolatis inde Porphyrii locis lib. p.

loco tale quid praeteriturum flaisse existimeti sed quam medicinam D. Hieronymi verbis faciam non facile perspicio. Equidem haud te. mere in veterum scriptis quidquam mutandum existimo,si senis ut-

292쪽

eunque erui possit, Ideoque animum in varias partes vertenti id pri- tetriam occurrebat, inter loca quae in divisione terrae saneta in sortem tit-hus Aser ceciderunt, Iosuae t p. v. 23. recenseri Beten,iive vicum,sive oppidum: quod recentiores Palaestinae descriptores inter Ptolemaidem& Tyrum collocant. Hanc forte Porphyrii patriam a D. Hieronymoereditam fuisse suspi bar, &maluasse Porphyrium a vicina urbe celeberrima potius quam ab ignobili loco cognomen patrium assumero: quod Virgilium & Livium clarissimos autores fecisse scimus. Nullas tamen rationes excogitare potui, quibus id mihi persuaderem. Nam Eusebius libro de nominibus locorum in saera scriptura, brevi a nobis edendo, sic scribit : ηατναὶ cita enim ille hunc locum vocat, non Baten, ut Hebraeorum sontes, & vulgata editio cpυλῆς 'Aιχρ. iamus

de Eusebii &ipsius Hieronymi autoritate cognoscimus , locum pristinum nomen eo tempore perdidisse : nec potuisse Porphyrium a Batnis, vel 3εβετεν, seu Bethbeten, Baianaeotem appellari. Taceo enim quod locus Obscurus fuerit , quem Sacrae literat unico tantum loco commemorant , caeteris omnibus ignotum. Et si patriam Porphyrii fuit se demus: quid quaeso probri ex ejus commemoratione t aut si Hieronymus probri loco objiciat: cur non pluribus verbis exagitavit rem paucis aut nulli cognitam i Inde aliud mihi incidit, quod sensus loci ultro suggerere videtur. Baianaeolam per convicium atque opprobrium fuisse appellatum: & licet hactenus nihil tale observarim, nomen hoc forte aliqua infamiae nota ex gentili probrosum apud antiquos evasisse: ut Socomitarum,ac Caper-naitarum,aliaque in sacris literis: adeo quidem ut nemini dubium sit, si quem dictis nominibus appellem, non patriam me exprobare, sed vel

impietatis,vel ἐλογιζας crimen. Nec desunt exempla apud profanos autores, qui stolidos ac stipites Abderitas, fabulosos nugatores Bergaeos, impios Melios,impostores AEgyptios, mendaces Cretenses appellarunt. Sed cum neutrum mihi satisfaceret, tandem manust. Vaticanos consului, ut Sibyllae folia; quae tamen ex incerto incertiorem medimiis serunt. Cum alii eo loco Bethaniotes illii Biothaniotes leganti. neque ulla

sit major varietas , quam quod alii adspiratam literam addant, alii omittant. Hic ad conjecturas confugienti nihil commodius occurrebat, quam ut levi mutatione legeretur: βιο ατ D s ρμωαι illi

293쪽

nv0r-ἰ Cum nee D. Hieronymum a Graecorum vocabulorum uis abhorrere constet ; &ipse Porphyrius in Plotini vita testetur, se anumum furore & atra bile percitum violenta morte ex corpore educere voluisse. Hoc enim maximum impiae temeritatis argumentum,& plane furiosae mentis signum : quod non solum sanctior uosta religio, sed ipsa quoque illa Philosophia quam profitebatur, & rectae rationis usua damnat atque aversatur. Quod si minus hae conjecturae cuiquam arriserint; addam & tertiam Cl. Iacobi Sirmondi S. I. Theologi , viri eruditione & judicio maximi: qui peramanter suam de hoc loco se tentiam mihi exposuit: ita tamen ut haud invitum se cum meliori

eam commutaturum ostendat. Is forte Βαλωεωτης ab Hieronymo

scriptum fuisse conjicit: hoe est, ut Suidas exponit, An φνω πολυ- Sed licet non abs re id Porphytio tribui posso

videatur, δι cum scelerato quod sequitur non inepte congruere, ego tamen, inquit, Porphyrium, etsi cMmonem e balneo sugasse dicitur,ca ψεώHis dictum , nisi veteres libri doceant, non faciIe credata . Haec fusius de loco obscuro exposui , non quod summae eruditionis viro contradicere studuerim , aut maximis ejus in Ecclesiam DEI meritis quidquam detractum velim : cujus piissimos manes toto animo veneror: sed ut acutioribus ingeniis cogitandi materiam proponerem. Et sane magno me beneficio sibi habebit devintium , qui in re obscura certam aliquam lucem extulerit. Verum longius me a proposito abduxit singula excutiendi amor. Nunc caeter ordine persequar.

CAP. VI.

νi Hilosopb nota. Porn ius roprie dictur. Eius inge niam, cT Philophandi ratio. Platonis atque insoletis doctrina ab . Ammonio expurgata. Porphyrii praevrores σ ἀ cipali. Suida

tae de re errores.

THemistius ea oratione,quam βα-1εοί, sive exploratorem voeant, philosophum ex Platonis mente descripturus, notas aliquas posvir, quam typos, symbola, & ςσοα-ς ωα appellat quod illarum beneficio verum ac genuinum philosophum explorare, & a ficto atqbie adulteriris discernere liceat: quas Alcinous quoque ex libro VI. de re p. introductioni suae Platonicae praemi fit. Hoc Platonico

examine adhibito nos quoque dispiciemus, quid de Porphyrii ingenio

294쪽

&philosophandi ratione sentiendum : & utrum jure merito antiquitas eum in principum philosophorum numero collocarit. Et primo quidem Plato philosophos non minus quam Homerus reges , Διο ις esse voluit: nec nisi ex sacro connubio , hoc est, ex parentibus optimis&legitimo genere natos ad arcana sapientiae mysteria admittendos censuit: ut sua illis revererentia ac majestas constaret: ne in vulgus profanum propalata vile sicerent, & sordidis ingeniis, tanquam vasis impuris commissa, inquinarentur Hanc probi ac legitimi Aeneris notam Porphyrio, quantum licuit, superiore disputatione vindicavimus. Quamvis parum de ingenii ac lapientiae laude decederet, etiamsi aliena illa deessent: cum Pythagoras & Socrates, atque ipso etiam Plato, servos A: barbaros, ingenio praestantes,ad philosophiae adyta admiserint. Verum ingenii acumen ac docilis solertia,Sc memoria depositi tenax, caeteraeq; animi dotes,quas c*λας sive is μοι lignomine Platonici complectuntur, adeo sunt necessariae; ut frustra quis ad praeclaram sapientiae laudem adspiret, de ambitiosum Philolaphi nomen affectet , si hisce destituatur adminiculis: sine quibus animus nequaquam ad coelestium rerum pervestigationem , &ad supremiae beatissimi illius entis contemplationem elevari potest: quod ab errone materiae fluxu secretum, subductumque a sensibus solo intellectu cognoscitur. Atque hac ingenii praestantia nescio an quisquam veterum. Principes illos philosophorum solos excipio ) cum Porphyrio comparari queat. Et scripta, quae ex plurimis pauca superiunt, sublimis in- genii acumen, & egregiam philosophandi rationem testantur. Et conis lentiens antiquitatis judicium id confirmat : quae in tanta philo B- phantium turba Philosophi cognomen uni Porphyrio proprium ac peculiare tribuit. Neque enim nostra duntaxat, aut patrum nostrorum se loeuriosa hominum ambitio in doctorum titulis excogitandis coepit luxuriari r sed melior antiquitas unumquemque Philosophorum , illustri aliquo cognomine distinxit. Nam ut Pythagoram Philos phum, sapientem Socratem, divinum Platonem, Aristotelem daemonium, magnum Hippocratem , aliosque majorum gentium sapientestaceam; aurea illa recentiorum Platonicorum catena, ut Damascius eam vocat, simili nominum varietate a Proclo aliisque posterioribus ornatur: qui Ammonium εοδίδακον, Plotinum , Lonsinum κριτι αυ-τον, A melium , Theodorum Iamblichum

siti , solum vero Porphyrium φιλι οφον religiosa qua dari, observa. tione ubique appellant. Quae quidem non minor inter Por

phyrii

295쪽

phyrii laus est, qui post Pythagoram illud cognomen meruit; quam

inter nostros Gregorii Naaian Zeni, qui in tanto Theologorum numero solus post D. Ioannem proprium Theologi nomen obtinuit. Ut B. Augustinus, Latinorum Theologorum princeps, Porphyrium doctissimum Philosiophorum, s non mediiseris ingenii hominem dixerit: & Pro. cius Platonicorum subtilissimus , Porphyrii non uno loco admiretur: quem & Isidorus PhiloIophus, magnum divini-nioris scientiae thesaurum collegisse affirmabat. Et Iane pressius rem consideranti facile apparebit, veterum de Porphyrio judicium, nequicquam a vero aberrasse. Si enim sapientiam ex ipsoruma

mente definiamus, Huυ ἶ-καταληχνιν, κνι μονόω His ei τουτω γνωσιν αληΘριας , hoc est , veri entu seientiam & unieam, veritatu , qua in hoc en e latet, cogoitionem : negari certe non potest,

Porphyrium recte Philosophum , hoc est , sapientiae illius studio.

sum appellari : cujus scripta omnia in hoc versantur, ut Offusum t nebris animum, vel humaniorum literarum artium cognitione , velut quadam ad diviniorem illam scientiam praeparenti vel moralis Philosophiae praeceptis a corporis ac mortalitatis expuringent contagio : aut purgatum solutumque sublimiori quadam doctrina ad veri entis pervestigationem conjunctionemque elevent: quod ex librorum argumentis, quos ordine deinceps commemorabo, facile perspicietur. Accedit, & alia ratio: quod pleraque omnia Platonis atque Aristotelis opera luculentis commentariis illustrarit:& ad certiorem illorum cognitionem introductionibus quibusdam, quas ει - γωγάς &-vocant, planam facilemque aliis straverit viamo. Cum in vero interprete non solum exactissima requiratur cognitio eorum quae explicanda suscipit; sed& facultas quaedam, ut obseurius di-eta elara & perspicua oratione illustret; dubia stabiliat, corrigat falsa;& dissidentes sententias aut conciliet, aut redarguat. Quae Philolaphiae illustrandae ratio quo studio, dc quanta cum felicitate a Porphyrio tractata fuerit, ex sequentibus etiam clarius cognoscetur. Aliam deinde notam Plato posuit, ut Philosophus natura sit temperans, at quo ea animi parte, quae affectionum perturbationibus commovetur, remissa &bene composita ; ne inferiores facultates intellectum in supremae veritatis inquisitione praepedianti ini suapte natura ,dum te renae huic, & corporeae moli immersus est, ad divinam illam & heatam lucem caliget. Cumque bruta sive irrationalis pars animae,duabus constet iacuitatibus ἱ quarum altera illa esservescit; altera ventris sit partium-

296쪽

partiumque ventri adhaerentium ingluvie atque libidine distenditur: posteriorem illam Porphyrius sicco&sobrio vivendi genere , ex pythagoreorum praeceptis instituto,ita compressit , ne a seriis cogitati

nibus animum avocaret, ut rationis si aena excuteret. Iram vero debiliosi animi furorem non tam facile compescuit. Sive quod minus isthic curae adhiberet: sive potius ira mentis sanitatem vicerit , quod Medea apud Tragicum sibi usu venisse affirmat; quodque in biliolo corporis temperamento saepius accidere solet. Porphyrio enim non lo- Iam sublime ae validum ingenium fuiise , sed & vehemens atque aliquo furore admixtum,ex eis apparet, quae de violenta animi eductio. ne ex corpore in Plotini vita de sele prodidit. Quales ferme omnes eos videmus quorum praecordiis Saturnus multum atrae bilis affudit. Qiis acrius ebullit, si praeter siccum& deparcum vitae genus lucubrationes etiam ac longiores vigiliae cum continua contemplatione accedant. Neque aliam ego caulam fuisse dixerim rabidi illius odii, quo adversus Christianam religionem prae caeteris furebat: quam quod animus atrae bilis fermento turgens, & nimia eruditionis copia inflatus, semet ipsum non caperet. Ita & hujus exemplo patuit, mundi sa- pientiam insipientiam esse apud Deum 3 &incarnatae sapientiae humi Iitatem Graecorum fistui stultitiae opinione displicuisse. Quapropterminus mirandum, si Porphyrius in tanto apientiae amore, quam non postremam Philosophi notam Plato constituit, atque in tam anxia reorum pervestigatione,nihilominus in cogitationibus suis evanuerit: nee scopum potuerit attingere, qui ab ipsa janua aberrarat. Nec possui quin praestantissimorum ingeniorum sortem miserer , quae in ea temopora inciderunt , cum religio Christiana novam &insuetam mortalium animis lucem extolleret: Numenii, inquam, Plotini, Porphyrii, A melli, Hieroclis & similium. cui cum divinae veritatis gustum ex sacris literis, & nascentis Echlesiae dinoribus, aut praeceptorum Christianorum ore percepissent, purissimos veritatis rivulos in Pythagorae ac Platonis derivarunt lacunas : & igniculos divinae lucis mendaci rum fumo ac tenebris obscurarunt. Quid enim non praestitissent in solidae veritatis de sensione, qui tenues aliquot illius stricturas admirabili ingenii felicitate , atque uberrima dicendi elegantia in tantum excoaluerunt, ut doctissmos Christianae Religionis antistites in sui admirationem pertraxerint Sed& illud veritatis studium in Porphyrio non leve ostendit: quo cum animum ad philosophiam adjunxisset, non temere, ut fieri solet, ad unam aliquam sectam velut id scopu-

297쪽

ET SCRIPTIS PORPHYRII. CAP. n. 23slum adhaeserit, nec iuraverit in cujusquam magistri verba. Ea enimo animus, tanquam objecto glaucomate,in veritatis pervestigatione plurimum impedituri ubi semel aliorum opinionibus defendendis velut nexu ac mancupio se obstrinxit. Duos tamen potissimum

sibi elegit duces, quorum vestigia premeret, Platonem atque Arist telem; quos in praecipuis dominae capitibus inter se consentire prolixo opere probandum suscepit: de quo plura suo loco dicenturi Caulo tamen pede eosdem secutus est: utlidere ab illorum sententia melioriobus perspectis discederet. Quo nomine D. Augustinus eum laudat, libro X. de Civit. Dei, cap. 3 o. & 3 i. Quod reprobata Platonis

opinione,de circuitu animae per orbem necessitati aniorem esset am- plexus. Ecce, inquit, Piatonicu/ m mesivi a Piatone dissentit. Ecce ν ' ἀι his , qasod in non vidis : nee post ruum ae nravum magi'rum res Tircorrectionem ; sed homini praeposuit νeriorem. Nee majori religion

Aristoteli se addixit : cujus lententiam de animi natura integro libro Porphyrium refutasse postea ostendemus.Atque hoc liberrimum philosophandi genus maxime probavit, quod paulo ante ab Ammonio in Alexandrinam scholam fuerat intriauctum. Nam posteriores Ac demici variis sectarum atque opinionum dissidiis divisi, dum in sua . . quique partem Platonis verba trahere studebant,magna expositionum cliversitate in subtiles de difficiles nugas philosophiam diduxerunt: &ut suas singuli sententias vel deliria potius fucarent, varia , teste Eusto

bant etiam controversiae adversus Aristotelem velut pro aris& focis susceptae,quae magna utrinque animorum contentione, sed exigua veritatis cura asitabantur. Unde philosophandi genus exortum fuit perpetuis allegoriis, & monstrosis verborum ae sententiarum chimaeris perplexum ae consulum. Donec tandem Ammonii Alexandrini sapientia orbi illuxit: qui veterum Philosophorum cisinionibus perpurgatis, nugisque resectis, quae utrinque lolii instar succreverant,puram nativam philosophiae speciem restituit,ostenditque,teste Hieroclo, duos illos principes philosophorum c. - - αγυν ἀοικ τ δογροίτων minime inter se dissidere. Hanc perpurgatam philosophiam ex Ammonii ore hauserunt Herennius, origenes , & .

Plotinus : quos deinde Porphyrius, Iamblichus & Hierocles, caeteri-

298쪽

CAP. VI.

que s lita; Philosophi exceperunt. Cumque eandem philoso. phandi rationem ex Iamblicho perceptam Plutarchus Atheniensis in patriam retulisset, restauratae ibidem Platonis Academiae continua se. rie deinde praefuerunt homines Asiatici, Syrianus, Proclus, Marinus, Isidorus, Damascius, qui non contenti luxuriantis ingenii argutiis,

magnam veterum opinionum farraginem suis commentis iterum admiscuerunt & dum crescentis longe lateque eo tempore Christianismi aemulatione Platonicam Theologiam phaleris nimium ornare studerent, veritatem paulo ante Ammonii opera in lucem retractam, δοξασματων rursus obruerunt. Atque haec commemoravi , ut ostenderem , ex quibus sontibus pleraquαν Porphyrii dogmata promanarint: ea praesertim quae de corporis &sensuum fuga, de cura animi,mentisque cultu & elevatione in Deum

praeclare scripsit , & quo iii pretio sint habenda et cum aquae eo solent esse puriores, quanto propius a sua origine absunt. Hinc enim ni fallor, perspkitur , qui factum fuerit, quod in posteriorum Platonicorum scriptis, praesertim Plotini, Iamblichi & procli,tam multa passim reperiantur, quae non ex obviis & communibus quibusdam re- a. lisionis nostrae dogmatibus, sed ex intimis & reconditissimis mysticae

Theologiae penetralibus videntur deprompta: nraue ea obiter tantum strictimque verbis abumbrata , sed proprio & emcacissimo Orationis genere adeo luculenter ab iis expressa, ut magnis ingeniis, non levem dubitandi materiem praebuerint: alios in eum impluerint errorem, ut quae apud vetustissimos Ecclesiae scriptores divina prorsus in hoc genere extant,ea in versio ordine a Platonicis, quos dixi,mutuata, & velut AEgyptiorum spolia inpios usus conversa assererent: atque isto etiam argu . mento praeclarissimorum operum fidem autoritatemque conveller aggrederentur. Cum certum sit Ammonium religionis nostrae areana discipulis sub silentii religione communicasse. De quibus non divulgandis Herennium, Origenem, & Plotinum fidem sibi invicem obstrinxisse ipse Porphyrius testatur. Cumque Herennius primus eam fregisset, nec Origenes nee Plotinus promissis stetere: sed qua scrip:is, qua viva voce in publicum ea protulerunt, quae ab Ammonio Philo. Iopho Chrilliano acceperant. Neque enim alia de causa Ammonium θεολλακτου cognomine ab iis celebratum existimo, ut Hierocles apud Photium testatur; quam quod divinioris scientiae arcana, ante id tempus Philosophorum scholis inusitata nec audita, discipulis tradi. dillet. unde & Plotini animum prima auscultatione adeo cepit, ut

299쪽

ET SCRIPTIS PORPHYRII.

cum ex caeterorum philosophorum scholis moestus excessisset , audita Ammonio statim amicis dixerit: τ νεζήτουν , hum ipsium quar Quamvis Porphyrius certo quodam & praecipiti religionis Christianae odio Ammonium exChristiano gentilem laetum manifesta calumnia , affirmarit quamEusebius iis temporibus proximus abunde resutat, lib. vl. histor. Eccles. c. XIX. ut non parum hac parte eam boni Philosophi notam in Porphyrio desiderem, quae sapientiae studiosos aequos & veraces, minimeque maledicos esse voluit. Nec in Origenem praeceptorem aequioriariimo iuit,quem ab ethnicismo ad Christianorum sacra tran iisse non minus impudenter calumniabatur: cujus etiam studium sacrarum literarum interpretationi impensum,tanquam fabulosum malevole traducebat. Eidemque calumniae Eusebius dicto loco respondet. Sed utinam hoc fine est aenis linguae audacia stetisset, neque adversus Christum ipsum atque universam eius sese exeruisset EccleIiam: de quo capite ultimo uberius disseremus.

Nunc cum oratio huc devenerit,de praeceptoribus ejus agendumis: praecedentes enim tum demum persectum reddunt Philosophum,si magistros bonos,rectamque institutionem nactae fuerint. Por

phyrius ergo, cum prima literarum ac sapientiae fundamenta percepisset,puer serme adhuc Origenis fama excitus, Alexandriani ad doctrina' ejus percipiendam profectus fuit , quod ex Eusebio& Vincentio Lirinense Porphyrii autoritate superius ostendi: nihil enim eo temporeOri-:gene celebrius, ad quem ingens auditorum turba confluebat : nec tum Christiani,teste Eusebio, sed infiniti etiam haeretici,& non pau- ei clarissimi philosophi eidem sese in disciplinam dedere: quos cum sacrae, tum profanae philosophiae dogmatibus imbuebat. Quantum, vero temporis Porphyrius eidem adhaeserit,amrmare non licet. Hoc . solum dixero, illum ex Origenis ore Natonis explicationem percepis-Ier quod non obscure ex Procli verbis lib. r. in Timaeum pag. Eo. cOI.

ἡ μίμηMς. Dubirant , inquit , de hoc locoontinusinorigenes : adest etiam ut Porphyriin assismet , Origenem ινiduam. inretram in eo hasiise , s ciamantem aeracre si usum multum sudasse, quod magnum dubimadiargumentum esse diceret, atque osten ere conaretur,Homeri

300쪽

Σι8 HOLSTENIUS DE VITA CAP. VI.

mimionem ad recte agendum si cere. Tum etiam quae p. 7. eiusdem libri, de Archansetis eorumque ordine ex Porphyrio adducuntur, manifeste praeceptoris Christiani dogmata sapiunt: propriam vero Origenis haeresin,quae ibidem sequuntur de animarum lapsu in corpora, post excitatam in coelo pugnam: Ne dedaemonibus qui animad venantur, atque in corpora detrudunt. Unde etiam Proclus hoc philosophandigerius ab Iamblicho reprehensum fuisse ait, quod Plato nusquam Archahgelorum meminerit:additque ias φιλόσος ἐτρόα M, Quibus verbis quid innuat non ignorant, qui D. Ioannem Theologum ab Amelio Barbarum appellatum fuista meminerunt quique ipsum Porphyrium Christianae vitae institutum caν βαρον vocasse ex Eusebio,loco paulo ante citato, observarunt. Habuit etiam praeceptorem Dionysiium Longinum Cassium, a quo in Grammaticis, Rhetoricis de Philosophia eruditus fuit : E cujus ludo deinde Romam ad Plotinum audiendum discessit. Dubito tamenta, utrum Longino prius,an Origeni operam dederit: m Eunapius illud a innuere videatur; dum Porphyrius -- δει- , sive prima doctrinae fundamenta a Longino hausisse affirmat:sine quibus subtiliores Origenis disputationes percipere non potuisset. Longini ingenium accuratum, limatum judicium atque eruditionis copiam satis ostendit libellus de sublimi genere orarionis, tum quaedam με , quae ex Vaticana Bibliotheca deprompta mihi ostendit LeoAlatius,vir apprime eruditus: & Porphyrius in Plotini vitam eum appellat. Eunapii enim elogium illud elegantissimum, quo virum πινα ἔμψυχον τουν ρ4ουσων appellat, omnium ore tritum est. Quo loco & hoc addit, publico omnium doctorum Iussi agio censuram,& judicandi auctorita. tem de omnibus,qua antiquis, qua sui seculi scriptoribus Longino decretam concessamque fui se. Ex disertissimo magistro,dicendi potis. simum virtutes haurit Porphyrius:quarum praecipuas in ejus vita Euna.

quibus perspicuitatem quidem his verbis praedicat : Tων ' φιλοει*ων

ινκμαγώιαι εἰς φως κμγεν. Cum Phlosophi, inquit, arcana fixa obgcariste obtegerent, ut Poeta fabulis et Porphyriis probatam perstituitu rein merium, c0- gustum ipse experientia perceperat, scriptis commengaris in lacem rotulis. Λtque hoc dilucido Orationis genere, quod omnis ele-

- - gantioris

SEARCH

MENU NAVIGATION