장음표시 사용
311쪽
Mox ab eodem commemoratur Porphyrii τ
-. Et hepius deinde utrumque librum citat. Ex hoe Simplicii loco apparet, non insolens fuisse Iamblicho Porphyrii libros transscribere, aut additis mutatisque quibusdam interpolare . quod & in commenta-- riis in Platonis Timaeum eum secisse apparet ex iis, quae Proclus ex utroque passim citat. Ita enim ferme ubique eos conjungit, ut unam eandemque utriusque sententiam reserat. Idem inPythagorae vita ab eo commissum videmus, cum totum Porphyrii libellum in suos commentarios Pythasoricos transscripserit,absque ulla ejus mentione. Pari ratione ex Ocelli Lucani, Platonis,Nicomachi, aliorumque scriptis capita integra transtuli ut brevi ad ipsum Iamblichum copiosius osten- 'demus. Caeterum huius commentarii in Categorias Boethius quoq; mentionem fecisse vicietur lib. I. expositionis in Categorias: ubi in ejus operis intentione explicanda se Porphyrium sequi testatur.Idemq; opus ab Eustathio intelligi credo ad Iliad. γ. pag. 387. ubi simpliciter citatur Porphyrius D νῖς Γεώλιον. Expositio libriinsoletu de Interpretatione aBoethio principio commentariorum, quos secundo in eum librum edidit, his verbis: Cudiis libri
exposuionem nossicilicet quam maxime aPorphyrio,quanquam etiam a cateris inins
feνentes , Latina oratione digessimin. Hie enim nobis ius ositor cae intellectus acumine , s sententiarum Hostione νid tur excellere. Et occurrit ibi. dem frequentissima ejus mentio cum aliquo elogio: ita ut dubium non sit, quin Boethius Porphyrii commentarios maximam partem in suos transtulerit.
His astines suere ob argumenti similitudinem , quos Boe-Ii thius
312쪽
thius eodem lib. I. citat , Commendiνii in Theophrasti librum GaDma-ιiones negatione. Eidem Boethio aliorum quoque lariptorum Porphyrii memoriam debemus. Nam dialogo primo in Porphyrium a
Victorino translatum laudatur : Drroductio ad ollogismos categoricos. Mos, inquit, hie Porphyris est, ut in his rebur qua sunt obscurissima , in troducenda quaedam cs praegustanda praecurrat , ut in alio quodam libro de categoricis syllogismu fecis , s de multis aliis , que in Philosiophia gnavia
ilius laque versantur. Ejusdem in fine lib. r. de syllogismo categorico meminit. Recte etiam huc, ni fallor, referuntur laudati ab eodem Boethio Commenrarii in Sopbisam Plaionis. Neque enim ignoro Platonis 2 λικῖκί- aliam esse ab Aristotelica , ac multo sublimiorem, quippe quae circa considerationem ζ ο,rx ver satur: locum tamen hic tribuo illis commentariis, quod in iis logica multa, in primis autem doctrinam dividendi pertractatam fuisse, Boethius testetur in praefatione libri de divisione. Misonis6 inquit, diligentis imi benis de Avisione tiber editis , his idem a Plotino impigsimo Philosopho comprobatus, cs in libri H Ionis , qui Sophises inseribitur , commentariis a PorinpΘrio repetitu . Proclus quoque prima dissertatione in Platonis Politiam affirmat,hunc dialogum nomen accepisse , - ζ προγγουιδ ου προ- a resutatione scilicet, atque exagitatione Sophistarum Icaetera illa quae obiter de ente & non ente disputantur,esse των -κα Latque alterius gratia assumi. ἀν γουν Σο*πόαν λως , ἐπειδῆ
Sequuntur deinde artes Mathematicae,in quibus multa lcripsit, praelertim Astronomica, teste Suida. Et licet nihil in Arithmeticis, &Geometria, vel solius nominis indicio supersit, non pauca tamen ab eo in utroque genere edita fuisse , η ο- των α&Θμῶν et τα , - ἰ
hetur bis terve in Bibliotheca vaticana: idemque in Christianissimi Galliarum Regis Bibliotheca Parisiensi asservatur. Principium
313쪽
P. VII et frsertim Didymi περὶ Moφους Πυ γορειου μουσικῆς προς τἰω Αοι ξiνει-m ν δ Π γηρειων : tum ex Ptolemaide Cyrenaea , seri, Πν γωκῆ μουσικης Ex AEliani & Adrasti Commentariis in Platonis Timaeum, ac similibus. Et edidit inde jam olim Franciscus Patricius, sedulus hujusmodi rerum conquisiitor, ingens illud fragmentimia Aristotelis περι ακουςαν , de audibilibau : discussionum Peripateticar. tom. I. lib. III. Neque tamen in universum . μοnκων opus scripsit Porphyrius, sed in quatuor duntaxat prima capita : caetera dem Pappus pertexuit. Ita enim in alio manuscripto Vaticano titulus
indicat. Πορφυριου πρω- κες άμα του πρώτου τῶν ' χμονικων Πτολεμώιου. Sequitur deinde, τοόε κεφαλαιου, Astronomicum opusculum unum nobis superest , Εἰσαγωώ εἰσά- Σπιτελεσματικει Πτολε-. Introductio in Ce Ptolemaei vinde embus astrorum. Edita ante LXX. annos Basileae, cum anonymi scholiis in tetrabiblum Ptolemaei ex Demophilo collectis, & Hermetis libro de revolutione nativitatum : sed adeo corrupta , ut nullum legentibus usum praestet. Eam Vincentius Richardus, Clericus Regularis, ex optimo & integerrimo codice a se translatum mihi affrm vit, vir bene hasce literas doctus.
Porphyrii hisoria philosophica. Fragmenta eius collecta. Socratis historicι
HIstorica ejus hoc loco subjungenda : in quibus primum sibi Io.
cum jure merito vindicant ipιλsapis ἱ ργας βιEλine ri'. His ν aphiloseophicae, De Vitis Philosophorum, libri IV. Meminit hujus operis Euna pius principio ejus libri, quem de Sophistarum vitis scripsit ; cu
314쪽
sumsu, stri es unius casuque vitam singulorum opinionibus alunait. Meminit ejusdem sermone IV. & V. Quin & Johannes Taetetes Grammaticus Byzantinus Chiliadis XI. historia CCCLXXVII. idem opus laudat: ubi encyclicas disciplinas vocari docet universum bonarum artium ac scientiarum orbem , ο ς ε ωαψε Ποοφυρον ἐν β.οις φι- , hoc est, teste Porphyris in vitis Psilosophorum. Verum cum hujus operis causa tota haec dissertatio a nobis instituta fuerit, distinctius nonnihil de eo & per partes agendum. Fuit ergo min, De Visa P thagora. Et quidem ille ipse quem hic a me editu habes Graece & Latine: cum eum in Germania Conrad. Rittershusius eruditissimus I. C. Graece tantum Malchi nomine publicailat. Nam praeter illa quae superius de gemino Porphyrii nomine disserui, non sinit nos de autore dubitare Cyrillus Alexandrinus, qui hoc opus passim citat in X. illis libris,adversus Iulianum apostatam editis, quos Lutetiae Parisiorum R. & Cl. P. Iacobus Sirmondus Graece mihi legendos dedit ; cum hactenus non nisi mala Oecolampadii versio 'prodierit. Hujus Manu scripti ope plurimum adjutus fui ad primae editionis lacunas supplendas : quo & Vaticani codicis autoritas deinde accessit. Indicabo nunc ordine singula Cyrilli loca; si quis conserre ea cum nostra hac editione velit. Libro primo. γῆνκοοιικῆ δόξαν παρ' ἐκεινοις cr, άωνη , ἐν τῶ λο-γω φιλίσόφου φῆταν πι φησὶ πεοῦ τι- ανορ εσμενων σιφων, ἡτοι οκη ισοφίας δ 'ληψιν ἐκ κοτων. δι-- δνοι ς' τά πρωτα είδη, Sec. Est locus ille Moderati Gaditani, qui extato pag. 32. v. 22. huius
315쪽
ET SCRIPTIS PORPHYRII. CAP. as 3
ius libri autore dubitare sinunt: cujus nomen cur in MSS.codicibus supprimatur , postea dicam. Secundum librum a nemine citatum observavi, neque temere dixerim cujus vitam is complexus fuerit.
tiber tertiis de vis aberatis laudatur a Cyrillo contra Ius num, lib. 6. paulo post principium. προγε ταλ- λων oretro . Ig ό- αγγὰ Σμ της.
qualis pracateris relabru isse Socrates merit. Nee forte temere quis siden omnibin adhibebit , qua de illo narrentur : Porphyrii tamen sicν-tu contradiacere non poterunt , qui de antiquorum visis sitistatim expossit , atque em Lais sinam fladii quamplurimum impendie. Is hae de eo refret : Aristoxenus dum Socratu viram narnu , ais fise spintharum Merram famitiarem audivisse a mantem, quod in nullum unquam mcidisset , cui maior fueris pis persua-ῶndi : s ad hoc vovem ac vultum, morerque o M Iuse compositor , σ ζβαι singuns dictis accommodatos. Atque id eum fecisse ait, caem non imρeretur : sed hoe a1ι ctu luccensum nullum omnino 'νvasse decorem , nec ab ulla pum voce NI facto abfinuisse. Paulo post: Iium Porphrim de eodem se seribit : in resqua omni vim eum frugi fuisse , nec magno apparatu visissetis diem'. m νebus au cm Fenereis vilementiorem quirim fuisse, abstinuise --
316쪽
men ab omni injuria : φιod νιψ uxorιb- , vel prosi utu tantum utereta .Daas eodem tempore habuisse conjuges, Xanthippen rivem Attuam , Fed paulo communiorem ; s 3μrto Ari dis siliam , L simachi neptim. Et Xantbippen quidem claηculum sibi adjunxisse, ex qua Lamprotiem filium subεepit e M=rto autem nuptam domam duxisse , cs ex alla Sophroni cum s Menexenum nator
Gibse. Citatur etiam a Theodoreto serm. I. ubi de Socrat loquitur , τοότο o I et τω-ςMoσόφου τοόro i Oeta ξ-,σχ εν. ε*31 3 ουτως. Λεγω ζ Σωκοίτους, &e. Iterum sub principium sermonis IV. & sermon XII. licet libri numerum isthie non exprimat. Meminit ejusdem vitatSocratis Socrates hilloriar Ecclesiasticae lib. III. c. i 3.his verbis.
conati se ent. Eademque illa ex Socrate transscriptit Nicephorus Call. lib. Io. c. I s. & his . trip. lib. r. c.2. quaim censuram paulo post expendemus. Meminit etiam tertii hujus libri Stephanus voce Γάδεω.
Ger quartus , de vita Platonis.
Citatur a Cyrillo libro 3. saepius iam laudati operis adver
317쪽
Commemorabo ad verbum, atque ea qua apud ipsos leguntur in medium profe- vim, ut lectores raristianorum de Deo sententiam rectιssime limatam eognoscantiisque ut optimores lapientissimos quoraque iturum, quique clarum hae re s c debre nomen obtinuerunt, nostrorum dogmatum certisadinem secutos mani esse appareat; nec omnino a vero abremfe, dum nostram sequuntur sententiam.
Gribit igitur Porphrius libro .. bistoria Philosopbicae in hae perba Plato affad tres subsissentivi Dei essentiam procedere dicebat. Et supremum quidem Deum esse bonum 'lum: pos hune secundo loco esse rerum omnium creatorem et tertiam vero esse animam mundi. Divinitatem enim usque ad an mam progredi. Illud autem quod Deitate earet a diserentia eorporea inti-pere. Hrum isti, quos ante dixi hisce quoque contradicunt: agerentes Deum nequaquam rebus ipso inferioνibus esse accensendum : exemtum scilicet ab omni focietatis communione, nee ulliuι rei evacem qua pari gradu constituatur. Sed dacto a mente principio unam deinde trinimiem servari.
Citatur etiam Porphirius in Philosophia historia a barbaro interprete Chronicorum Eusebii, cujus excerpta in magno opere Eusebiano leguntur: ubi nonnulla de tempore, quod inter illi expugnationem& primam Olympiadem intercessit, ex eo aiferuntur. Tum alio loco ejusdem sententia de Homeri &Hesiodi aetate adducitur. Et sorsan ex eodem opere suere ii; a quae a Simplicio in lib. 1. Arist. de coelocitantur, de Babyloniorum observationibus astronomicis a Callisthene in Graeciam missis,--απ-o χλίων ἐτω, εινουεννεακοσγων τριῶν , των si ονων κλείομά σου τοJ, σωζομενοις. uas Porphyrius, mille nongentorum s trium annorum fuisse , cae usque ad Alexandri Macedonis tempora strvat,is namat. Nisi potius ex opere ali.
quo Astronomi eo fuerint , quae plurima , teste Suida , Porphyrius seripserat. Pauca haec magni operis stagmenta , ut dispersas nausea-gio tabulas collegi, quae specimen aliquod exhiberent eorum librorum, quos incuria mortalium & temporis injuria nobis invidit ; vel potius Porphyriani nominis invidia extinxit: si tamen tam praeciarum opus in rebus humanis esse desierit, quod Ioannes TZetzes ante goo. ad huc annos Iegit. Utinam vero integrum alicunde proferatur I cum ex primo hoc libro, licet mutilo, satis appareat, quam jacturam res lite
raria ejus scripti interitu secerit: quod Cyrillus summo studio contarum
318쪽
as6 HOLSTEMIUS DE VITA CAP. VIII.
feetum fuisse affirmat. Idque eo magis, quod plurimorum insignium autorum testimonia de Socratis & Platonis vita, ac philosophandi ratione una perierunt. Porphyrius enim cum eorum vitas scriberet, a quorum temporibus torsiori intervallo erat remotus,&de quibus protria fide nihil poterat amrmare , historiam suam ex aliorum autorum ocis centonis instar concinnavit: qui ut tempore fuerant propinquiores, ita fidem majorem merebantur. Qua quidem in re diligentiantia ejus miror&laudo : qui ne illa quidem dissimulare voluit , quae s quiora declarissimis hominibus, sive vera fide , sive invidia quorun- 'dam atque obtrectandi studio, prodita fuerant. Atque utinam tam facile nobis esset in caeteris Porphyrii causam tueri, quam nullo negotio hujus historiae fides contra Socratis objectionem 1 calumniae ac detrectationis crimine defenditur. Ea enim quae malevole contra Socratem Philosophum scripta fuisse reprehendit Itb. s. cap. 23. hist. Eccles. nequaquam de suo confinxit Porphyrius, nec propria fide asseruit; sed Aristoxeni, gravissimi ac celeberrimi scriptoris autoritate. Quod videre est Theodoreti sermone XII. Graecar asses'. ubi ea leguntur, quae Porphyrius ex dicto aut ore de Socratis iracundia ae libidine in ter- . tio hujus operis libero retulerat. Taceo enim quod Socrates ipseZ pyri de se judicium proprio testimonio comprobarit. Seorsim scriptussuit liberi Πωἰ Πλωτbis N,f- De ejus librorum stris. Qui Enneadibus ipsius semper praefigitur. Illas enim emendandas sibi a praeceptore relictas sui me ipse testatur: quod in propriis libris conficiendis ac recensendis paulo negligentior esset. Nec solum Plotini scripta recognovit, sed & introductionibus atque commentariis eadem illustravit, quod ex libello Se AEneae Gaetaei loco, quem in serius apponam , manifeste
UEnio nunc ad ea quae longe plurima in omnibus philosophiae
partibus scripsit. Atque in genere quidem de universa Philosophia agebat liber a Suida laudatus, Demmori Philosophia. Quo id haud dubie probare voluit, Homerum non
319쪽
i ET SCRIPTIS PORPHYRII. CAP. IV 23'
minus philosophum quam poetam fuisse. idque fortassis in Longini praeceptoris gratiam , quem peculiare opus de hac quaestione edidisse
constat, Suidae testimonio, εἰ Num Homerus
νhil obassis Quem non solum philosophum,sed principem philosoph
rumella Maximus Tyrius affirmat, differt. XVI. qua disquirit, utram βι secta Philolabia steuiatim Homerum ubi eleganter Homericam poesin si appellat, quod omni vitae generi atquGinstituto convenit. Atque unum illum omnium artium scientiarum. que semina , principia, atque exempla continere affirmat. Qui &Horatio teste, q-' posthrum, auid turpe, quiduvie, quianon, -- ώ-- Chrasino ac Cnotore disit. Ex hoc ingeniorum fonte omnes potaea sapientes animum irri*asse , rivulosque in suos deduxisse usus t
seram,o. unde Philosophorum praestantissimi Democritus, Zeno Cittiensis , Antisthenes, Heraclides Ponticus, Posidonius, Panaetisus, de Platonici recentiores sere omnes suis scriptis Homerum ill Rrarunt. Atque exstant duo praeclara in hoe genere opuscular ait rum quidem Heracliti eujusdam,de Homericis allegoriis. Quodneis scio qua de causa Heraclidi Pontico adscribitur,reclamantibus praeter temporis rationem quinque manuscriptis, quos in variis Bibliothecis vidi, & Eustathio ad Homeri iliad. pag. 4o. Alterum vero Proeli Diadochi, quo Poetam adversus Platonis accusationes defendendum luscepit. Quibus forte addi debet Strabonis dissertatio princi. pio operis Geographici Ex hisce enim conjicere licet, cujus gen ris fuerit hoc Porphyrii opus. '
stelis eo enβου , Γών. r. suit enim Porphyrius utriusque. Philosophiae aeque peritus, ut supra diximus, ideoque Aristotelica ubique Platonicis admiscuit. Quod&Proclus lib. I. in Timaeum, p. 38.testatur:
ubi ait Porphyrium παπατητιμας λύειν Nec Πλατωνικομ a-υσα. - Hoe philosophandi genus ab Ammonio introdu- istum fuisse ex Hierocle superius ostendi : cujus exemplo pleriquGomnes posteriores Philosophi coeperunt & Academi.am cum Lyceo comungere: explosa priorum Academicorum superstitione, qui unum Platonem nimis religiose sectabantur ν atque ejus xk dogma-
320쪽
dogmata adeo ab Aristotelicis differre existimabant, ut nulla ration conciliari possent, Hosce ab utriusque Philosodii mente, & ab ipsa veritate longius aberrasse affirmat Hierocles -- -σ
Quod & Porphyrius hoc opere demonstrandum sulceperat. Nam Taurus Berytius, ut ex Suida discimus , scripserat F δογματων 'AD r. Et Attici Platonici liber eonim Arisoresem a Mole N Platone distidentem citatur saepius ab Eusebio, libro XV. praepari Evang. idemque nunc in Bavaric Bibliotheca extare dicitur. Quin etiam inter Latinos Boethius, principio libri a. de interpretatione, se Porphyrii exemplo Aristo
oelis PMtonuque sententi- in unam quodammodo revocaturum concordiam
G in his eos non ut plerique dissentire in omnib- , sed in plerωρκe-sunt in philosophia maxima, consentire demonstraturum promi P. Optandum
que esset ut vel ipse eam conciliationem absolvisset , vel si absolverit, ut ad nostram pervenisset aetatem: ita facilius Porphyriani operis jacturam ferremust. Sed veterem inter hos philosophos litem renovare voluit Georgius Gemistus Pletho Bessarionis praeceptor,&Tr rauntius Platonis calumniator: & nuper adeo Franciscus Patricius.1n quibus conciliandis veterum exemplo Picus, Foxius, Carpentarius, Maraonius, Buratellus&alii laborarunt. Ad moralem Philosophiam spectant laudati aStobaeo & Suida ἔγνω&ωανάν,δ. Desui ' ι cognitione libri in anc enim sed cognitionem Pythagorae, ac Platonis schola, ut principium atq; fundamentum totius Philosophiae statuebat, ad purgandum a vitiis animum, de virtutibus ac veritatis cognitione excolendum. Qua de re Plato in Alcibiade priore abunde tractat,& Proclus atque olympiodorus divinis illis comment riis,quibus eundem dialogum explicarunt. Hisce recte subjungitur ejusdem argumenti liber, των ε; -χρυ-πιον. De eo quod es is nostra νoresne, ad Chrysaorium. Cujus partem non exiguam Stobatus nobis conservavit lib. 1. ἐκροων. Nam ubi homo seipsum recto cognoverit, nimirum se animam esse rationalem, quae corpore ut instrumento utitur 3 lciet etiam quae propria sibi bona adsint, quae nec alterius beneficio possidet, nee impediri ab alio queunt. Videlicet
is eis judicio prufioque μην. Quocirca is qui propriae perfectioni