장음표시 사용
431쪽
Le nom de Libelles que e on affecte da
S. Pons hoc praetercum Breve invehitur in partieulari ; includit in sua condemnatione quidquid continetur in scrinin illius Prael ti r & quid eredi potest elis condemnarumper illud Breve Sunt e opiniones parti ineulares Domini Epistori de S. Pons , vel maximae generales super authoritate Epist porum, quae sunt dispersae in litis operibus t Si iudicium seratur ex expressionibus paristieularibus huius Breviet , & omnibus ela
sulis, quae pro ubiem habent dare Sanme
Sedi authoritatem immediatam in tota E clesia, cogitandum est, quod hoe Breve intenderit , condemnando id quod posset eiis dignum Censura in eius seriptis , eo demnare eodem tempore quod solidi itabiliunt in favorem auctoritatis Orcinariorum. Si haee condemnatio in se ipsa sit vitiosa, clausulae & expressones , quae ipsam comis
tantur , non minus sunt irregula reg.
Nomen Libellorum , quod datur stridiis Episeopi , & maxime Mandato , quod dirigit ad Fideles suae Diseeesis , denotat satis , quod illud Breve non agnoleat M nisdatum Episcopi super materia dogmatica , sicut opus legitimum authoritatis di surtidis ctionis Episcopalis. Haee affectatio non est nova r exempla qum visa sunt non ita pridem per similia Mandata designata in Brevibus Curiae R manae sub expressionibus, quae eonveniebant potius operi e uiuiam Theologi , qui suas opiniones explicat , quam operi Episcopi , qui suum fert iudicium super doctrina , debent exeitare omnem Curiae attentionem ad obviandum sequelis perieulosis horum atten
Una expressio, quae aἐhue tolerari nequit in nostra eonsuetudine, illa aet, quae nobis indicando primam condemnationem scriptorum Domini Episcopi de S. Pons, quae nou potest ella alia quam illa, quae fuit facta per viam Indicis , videtur insinuare , quod illa prima condemnatio suffeeiulat ad obligandum omnes fideles. Si Breve, de quo agi rur , habeat chara cteres , qvi nobis non permιttuat, ut illud
432쪽
4ox Appendis Monumentorum admittamus, etsi nobis constaret de eius Um admetire , quand nos feriens assureet de faxitate , quid non dicemus contra illas alias veritό , qtie ne dirimDuotis potnt coutre cescondemnationes, quas Curia Romana intro- autres condamnations que la GMν de Romeduxit, sed quarum numquam agnovimus au- a introduites , mala iant nous Q avons Iria thoritatem, condemnationes, quae fiunt sine mais reconuu t autorit/ p condam nations ς,λulla forma , quae invadunt saepe opera soll- se reudent faus aucune forme , qui altaquent dissima sub praetextibus frivolis ,& quos po- foment Ies plus Ioliris Otiissees δεών lestissimum inspeximus sicut leges politicas Ci- p texies tes plus frivoles , ct que notis vitatis Romanae , absque hoc quod possint avons au plus regariU eomme des Loix da
Non possumus adhue subiicere illam clam Nous ne 'visus votis dioenser de rele-sulam, per quam hoe Breve vellet suae di υer encore rette elaιι se, paν laquetis te Bres spositioni subjicere etiam illos, qui indigent voνδεο it aseiettir a fa disposition ceux m/mentione expressa & individuali , ut com- mes qui out hebin a une mention expresse σprehendantur iub Censuris. indiυidueue, polit ἔtre compris dans les Ce
Maxima est approbata per Concilia & C est tine maxime appro se par tes ComPontifices , quae coneemit aequλliter interes- cile o par tis Papes , qui reaeaiae Gai se Regum & eorum Statuum , quod ali- ment e interest des Rois oe eelo de letiri quae sint personae adeo sublimis ordinis & Etais , qu' it 3 a des persennes s Aeo ex dignitatis , ut non pollini intelligi compre- pae leur rana oti par Dura digniteα, ρι'elles hensae in prohibitionibus generalissimis , n i si ne petimul ἔtre eo rises dans les MIenses nominatim exprimantur. les pitis generatis, s elles n F sona nominia
Protestatio, quam debuimus sacere anno La protestation que mus si mes obligent sqq. contra similem elausulam , & quam de Dire en e auiae I 699. eontra une paretia Curia aut horizavit per suum Arreitiam, fuit te elaus , ct que la Gur author is parfideo publiea , ut non sit opus sule loqui su Ares , fit si publique , que Deus . super abusu talis dispositionis , quae submit- asens par beso n de nous oenise fur e abustit aequaliter Censuris & Magi liratus, qui- ἱ une relle disposition , qui μίmet Oal bm ordo publicus est commistus , & Epi- ment aux Ceulures, les mssrais aus
ratione tenentur cognoscere per seipsos qua- me oblis et a veillo a la polire de leur Rostatilitatem Librorum, qui disseminantur in tuis me , evum par rette rassion a conno is Statibus . tre par eux-memes la qualiis des L res quis repandent dans letira Elats.
In eadem dispositione authoritas ordina- C' es dans certe mma disposition , queriorum adhue violatur, & per in junctionem e autorit/ des ordina irer est eurare violee , factam Episcopis, ut exequantur illam C - par tini ilion falle avx 0Ms δαμ- stitutionem, & per commissionem, quae da- etiter retia Constitutio , o par ia commi ta est respectu Dioecesis de S. Pons , Epi- son qui est donuis ρο rapport aia Diores storis vieinioribus illius Dioecesis , & per de S. Pons , aAx Eveques ter plus procias reservationem, quam Pontifex sibi facit ex- de re Diocine, cY par ia referve que is P
communicationis, quae non poterit tolli nisi se se fati de rexcommunication qui nepou per semetipsum. G εtre leto qua par MLm me. Has varias elausulas non lieet aliter in- On ne peut regarie era disserentes clauspicere , quam sicut sequelam harum ma- fer , ρΜe comme tine fuit e de ees maximes ximarum Doctorum Ultra montanorum , quod des Dineves intramontains , que is Pape
Papa sit ordinarius ordinariorum , quod est Ordinatre δει ordinatres s qu' il es I fit ge
433쪽
consideris , que eomme tine enuestris effutre
. La Jurisdiflion Getesiasti a n a jam alam dans le Restatime te disit de Iaire bro Ram pen rim. IX. kr sit Iudex immediatus interioris omnium Dioecesium , quod sit Episcopus universalis
omnium fidelium t hae iunt maximae, quae iustissime eondemnantur a sancto Gregorio,& saepe sunt reprobatae per vestra Arresta. Si hae maximae authomarentur, Papa i requis tus condemnans , & inconsultus pronuntians , nihil relinqueret Ordinariis nisi obedientiam caecam.
Episeopi, qui a Iesu Christo Ipso aeee inrunt potestatem iudieandi de dogmatibus , non amplius haberentur nisi ut simpliem executores Mandatorum Pontifieis , spoli rentur ill iurisdictione immediata, quam habent iure divino in suis Dioecesibus, imo
privarentur potestate, quam habent in co
scientias , ligandi & solvendi , pronuntiau di , vel tollendi Censuras a fidelibus im
Sie ordine Hierarctim destructo , iubir herentur fideles sine ulla forma iurisdicti ni suorum Episcoporum , Episcopi iurildictioni Metropolitani , Metropolitanus su spoliaretur , re eius ius devolveretur per δε-lam authoritatem Pontifieis ad Episcopos vel Suffraganeos , imo & saepe ad Epite pos differentis Metropolis.
Imo hoe praetensum Breve non est ex entioni mandandum ab Episcopis solis, proponuntur ordinarii locorum Inquistoribus; committuntur ambo cum potestate pari pro una condemnatione , quae iuxta illud Breve debet praesertim meeutioni mandari in Regno . in quo haec scripta suerunt publueata e quasi possemus agnoscere Tribunal, quod esset independens ab authoritate Ordianariorum , & euius stabilimentum knimus& eonstantia nostrorum Patrum impediv
Illis Inquisitoribus & ordinariis locorum
e Breve committit euram combustionis exemplarium horum operum, cum ires su rint cxtradita.
Sed talis dispositio non potest eonsiderifinis ut attentatum eontra Iurisdictionem Regiam , & per consequentiam necessariam
Iurisdictio Ee lesiastiea in Regno num quam habuit ius eurandi eomburi libros F s s quan
434쪽
. 4IO . Appendix Manumentorum quantumcureque scandalosos . Didicimus abii , qui nos praecesserunt in munere, quod O cupamus, nec timebimus, ne sequendo eorum sentimenta , quae consecrastis per vestras decisiones , erremus t seniumnt , quod
pana combustionis consistens in facto non possit executioni mandari nisi in quodam territorio , & quae non potest habere effectum nisi ministerio eius, qui habet exec tionem poenarum capitalium , fuit omni tempore reservata Iudicibus iecularibus, quibus omnes Ordinationes commilerunt curam. l 1
Inutile esset diu immorari defectui directionis ad Archi-Episcopos & Episcopos ,& a sui illius elausulae toties condemnatae, quae continet . quod omnis generis peri nae etiam illi, qui morantur in terris dissitissimis a Curia Romana subitetantur per lam publicationem factam Romae , Censuris Ecclesiallieis, quas ignorant , di quod
incurrant excommunicationes propter lectionem scriptorum, quorum non poterant iciare condemnatiouem.
Si Iustitia laedatur per talem dispositionem, quae pronuntiat Censuras contra Pe sonas, quae non potuerunt scire Legem, qua reddebantur rei , nolim libertates non minus laeduntur per claululam, quae destruit necessitatem iudieii & acceptationis Epist porum , & publicationis iaciendae ex per-milsu Regis, sunt omnes illae conditiones indispensab: liter requisitae ad receptionem Conilautionum Curiae Romanae. Si fiat progressus a tondemnatione scriptorum ad dispositiones Sanctissimi per re. spectum ad eondemnationem personae D mini Episcopi dejSainNPons , nihil apparet magis contrarium saeris Canonibus es Legihus generalibus Regni. Mitis , Domini mei , formam praescri-yam per Cone ilia & per antiquum usum celesiae, dum necessitatur procedere contra quemdam Episcopum . Sit ratione morum vel doctrinae , Can nes non distinguunt . Subi icitur unice iu-1isdictioni Metropolitani & Episcoporum
435쪽
audiremirent leura Amurem dans res Dura de tenebres ρο δε ccinfusiore, par des exemptis istitans. En , ia fomiὸ de res D cretales a una δεδ reeonnae par mus tes Da-υans, rien ne P es plus oppose en Framea t exl tion des anciens canons fur tine Provinciae, nou alios agnoscit Iudires Ee clesiallicos; & eum veritas & ivltitia ple rumque Inveniantur reunitae in suffragiis plurium, Concilia nolentes eonfidere hon
rem & existimationem Episeopi uni seli se
nec parvo numero suorum Confrarium , statuerunt necessitatem congregandi tr. Episi copos ; & li tot non lint in Provincia se recur1uet habetur ad Episcopos vicinos a, concurrendum indicio. ι ν
Imo videmus . quod in primis seeulis hoe Tribunal esset illud unicum, ad quHcauta criminales Episeoporum possent de ferti ; distiplina Ecclesialii ea non agnosce bat Tribunal superius. a
Si expost Coneilia ca) statuerint viani revisionis vel appellationis ad Sanctam S dem. hoc primum Tribunal eom sitam ex Episeopis Provineiae semper substitit, Eu
nfirmatum fuit per miseriora Concilia m. cognita per intam Ecclesiam. Pontifices quidem voluerunt interrumpe re hune usum ; false Decretales publieaintat in istulis ignorantiae inustarunt oculos
etiam illorum , in quibus restabat aliquod veltigium antiq- disciplinae.
Fuerunt interea Episcopi Galliae , qui ausi sunt in suspieiouem adducere falsitatis
has Deeretales, eodem tempore quo earum
i uppositio deeeperat totam Eeclesiam , &firmarunt sua Privilegia illis diebus ten Marum & eonfusionis per illustria exemplar tandem. allῖtate illarum Decretaliam agni-t1 ab omnibus iapientibus , nihil amplius is opposuit in Gallia executioni antiquorum Canonum super materia tanti m mattere se impretume.
Hae sunt maximae, quas possessio plurim,rum seculorum , constantia Clericatus, a thoritas suprema Regis, deciso vestrorum Ariestorum tam religiose conservarum inhoe Regno Haec suerunt principia, quae fuerunt e re
Eta , inlisuctiones, quas Carolus I x. dedit suo Legato , apud Pium IV. ad sustinendum, quod aliqui Episcopi tum temporis . F s t x a
436쪽
At a Apporidis Minumeκtorumaeeusati Calvinismi deberent iudieari per Episcopos suae Provinciae. Hate eadem principia dederunt occasionem Arretio celebri de anno is 69. Curia non acquievit tum temporis remittendo Cardinalem de Chatilion Episcopum de Beauis vais accusatum haeresis , coram Archi-Episcopo Rhemensi, & aliis Episcopis eius tu diei hus naturalibus , voluit explicare moti
va sui iudieiir & poteti dici quod per illos
terminos insertos suo Arretio , ad manui nendam libertatem Ecclesia Gallicanae , qua semper fuit defensa a Rege, oe eius praede-eessoribus cum visu oe scita sannorum Pa-simum 'ut cum Romanorum, reliquerit posteritati monumentum aeternum inviolabilis adhaesionis, quam semper habuit pro sacris Decretis, tundamenta selida nostrarum lia
Snper has maximas Ioueo. Episcopi Galliae stabilierunt Remonstrationes, quas fece runt Ponti fiet , ad defendendum honoremia praerogativas sui characteris. Hie tandem est unus ex praecipuis articulis, qui excitavit nostras querelas ad imis Pediendum receptionem ultimi Concilii. Hate sunt interim solida principia, quae violantur per hoc praetentum Breve , per ouod Papα Melarat, quod intelligat proce- aere contra personam Domini Episcopi de
Non potest iustificari rite declaratio ter minis eiusdem Brevis , qui habent , quod processus debeat fieri per vias iuris . & P- eundum Constitutiones Canonicas , prout duris fuerit juxta Canonicas sane mes . Nam
par era tremes θ esie a inferre dans son
cn Loquitus ia concilio Triderum
437쪽
etiorum in Tras. De Promuli. IV. μιι motis secureἰt. 4 3αν quelles soni res Constitutions Cano- Nam quaenam sunt illae Constitutiones niquas P Sonice les ancians Canons , ou la Canonica: Suntne antiqui Canones , vel
di postion da demire Concile' Ce seuι dou- dispositio ultimi Coneiliit Hoe unicum duia te ne fiasyroit- I pas poων renise cerae Com bium nonne sinceret ad reddendam hane sitution dangere est Constitutionem periculosam mis ae alueurs piasmo t' on que te Sed aliunde praesumeturne quod Pontifex Pape ait υοuia se Bumattre a P age et voluerit se submittere usui stabilito per an-hli par ae anciens Canous , qu' ii pr/teia liquos Canones , quos praetendit esse abolia ne abolis par Ia iacimn dia deruier Com tos per decisionem ultimi Concilii, & teriale las termes m e du pistendu Bres mini praetensi Breuth nonne dissipant omnia ne diffspenDiti pas Dur tes Mutes eu on dubia, quae formari desuper possent Si ilia murisit formeν a cet Maia ρ Si re Bref est lud Breve verum est, non eil iuxta primaveritabie, ee n es mirer si nι les memiera Concilia , quod Pontifex velit agi contra Concitis que is Pam vetit qu on agisse eo Dominum Epitcopum de S. Pons , sed est
ire Monseur r Eiaqua de S. Pons , d est juxta dispositionem nitimi Concilii , eum fui ut Ia dioiniton da demier Concite, sit ille idem, qui vult procedere; quod hoe pussique e es tui mime qui in ut proc/dre; sit vigore potestatis, quam dieit se habere e e est en veriu δε ροα-ir qu ii dit inre divino; quod sit ad adimplendum suum
ais, de disit diυiu ; que e se poue rem- munus pallorate: sunt proprii termini, qui- νιν fori d mole Pastoral o ea soni tis Wo- hos utitur , contra authorem libellorum e pres tremes Ant ii se festi , contra auth rumdem, Wo tradita nobis diuinitus pote rem libellorum eorumdem, pro tradita n - flate, procedere intendimus. bis divinitus potestate , precedere intendi
Comment Murrion notis vias ceti dism Quomodo post haee poterimus dissimul muter tes aiks Pi se remontrent dans ce re abusus , qui reperiuntur in illo Brevi μύρ er ne serott-ea pas trahit te minissere Nonne esset prodere ministerium nobis eo qui nous est confiὸ , que de rensemer πον missum, involvere silentio iustas querelas, jusses plaintes dans an simo qui murroir quod posset authorietare Curiam Roma maiatorifer ιa Gων de Roma a de nomelus ad nova attentata mireriss ρ Notis ne devons mini reaindre que les Non debemus timere . ne Novatores i μ tetira resardent e Ares qui interetem spiciant Anestum, quod interveniet ad im-dra potir e Echer Ira consequentes danae- pediendas consequentias periculosas illius re es de re Bres, comme una approbarum Brevis , sicut approbationem tacitam Sc miscite des Eeriis de Monsi ν e Eesque de ptorum Domini Episcopi de S. Pons , &
chir de e dei ance ρυ iis do ens aux Cor tiae, quam debent Constitutionibus receptis situtions resues dans le M ume fur u δε- in Regno super laniemsmo.
La Cotie inυiolablement attach a aux ἀδε Curia inviolabiliter addicta decisionibus ιἰ ons de e sei se, lora qu' altis soni re - Eeelesae , dum vestitae sunt omnibus is
tias da toutes lis formalitea necessatres malitatibus necessariis ad dandam illis auth mur liue douner e autoriιό dans le M'au- ritatem in Regno, numquam deviabit ab me, ne P artera iamis de res princNes; illis principiis; &.qualecumque iudieium fe-o que ae iugement eu' elle pine fur vive rat super condemnatione tam irregulari, condamnat - β peu inguitieme, elu ne pedi non permittet , ut aspiciatur hoc iudieium, metira potnt qu ou puus remiam ea iuge- nec ut consilium doctrinale, nee ut absol ment, ni remme uu meti de Ia doctrine, ni tio personae Domini Episcopi de S. Ρoas. comme ane absolution de la persone da Ueis e E que de S. Pons.
Mais s D doeirino est reprehen is , P ii Sed si doctrina est reprehens bilis , s sit
438쪽
414 Appendix Monumentorum 'meedendum eontra ipsum , observetur BD Dμε pro Mer contre I in obseris lama praeleripta a Canonibus; examinent E- forme pres ire par ιυ Canone ς qu. lis pileopi Provinetae eius scripta , desgnent E Ψ ex de fa Province examinent sta Eerit,ppropositiones dignas Censura, pronuntient γ' is designent Ler Proposition, diguis δε modo procedendi legitimo , satisfiet Iulii- se qu iis pronoueent fur une pro Atiae, & nostrae Libertates conservabumur. si e tegitime, ta Iustice fera Diisse te , σ
Interim ad impediendum ne fiat abusus mur emρθων testendaue ρω on ne puisse super vestra deeisone, Sc ad capiendas prae- οι er de Porre iacis , or potis prendis Gutiones solidissimas in negotio tanti mo- te p cautiores tri plus Iolides dans reue Oeamenti, proponemus Curiae, ut adiungat suo ς seu si i ortante, notis pro emiss a IaArresto, quod hoe fiat sine approbatione Cour g stioliter a fon Ares, que e's fa rastriptorum Domini Epistopi de S. Pons: VProbation des Eerita de Missi vj r Eo a
te elausula superatandans obviabit omni- qu. de S. Pous: retra elause furaboreda rebus inconvenientibus, quae pollent timeri. ρ iendra rotis lex lucon eniens qu'on auroirlieu ir apprehender.
deamus illud, quod condemnat Tractatum portous nos effuν celo eui condamue Regalis, inveniemus quod non minus at- is Trait/ de la R gale, nous t mereus gistentionis mereatur. ii ne merite par motus ae attentions . Non praetendimus quidem adoptare o- Nous ne prstendoue pas a ta inriti ado. mnes eonjecturast adductas per Authorem pler toutes les eo lectum haeres es par esuper origine Regaliς; si nobis esset seren- Autein fur ζ ον elue de la Rυσυ : P iis Diadum iudieium super illo libro, plures sunt Ioit porter redire 1Mement fur ce Liυre, iuex illis eis efflaris , quas ipsum interesse X a plumuri de era contectures , que e imRegalis nos cogeret negare et sed munus teres m/me de . Roale uous forceroit d. nostri miniilern interim nos cogit invehi d favis r : mais te devore de notis Min se rein Constitutionem, quae eondemnando hoc nous oblige emendam de mus Arere eo treopus, in directe invaderet ius eminens C une Constitution , qui en e damnaut retronae; & sustinere non causam novi defen- Οutis e. nemit atteinte Hired ement asoris Regalis, sed eausam ipsus Regalis. tin droit minent de la Guranne , m δε
mus, quod respicit Dominum Episcopum quer tis abur dor te Bees qui regunde de S. Ρως, Ae qui adhue in Me invenium Μοουμών t με ue de S. Pons, o gui setur r hoc iudicium latum per Pontificem reneontrent recore dans M - : re ius
proprio motu, eontra librum impressum in ment donns paν is Paste de son prome mo- Regno eum permissione Regis, quod Dement, contre un Liine imprim/ dans lenuntiat excommunicationes eontra illos, qui Rostaume , ετ imprimμ συα la permissi specialiter debene designari, quod vult ut da Rom; qui pronosce des excommuniertiens illae excommunicationes non possint tolli contre e x nsemer qui ont besin ου' δι reo nili me PontiMem, quod committit Episem Haliment desisu ἰ qu. Mut que ces exeom pos & inquisitores m exreutione illius De- municatious ne stuissent line I ges que 'iis creti, ad comburenda exemplaria illius li- te ripa; qui commee les E quo GT Obri; quod tandem continet, quod omnes In usteuνν mur finiati Au δε ee Decret fideles sit obligatura publieatio facta Ro- ρουν fatis beri ν les Exemplaires de re Liamae ; hae omneς eircumstantiae sufficerent ad me ; qui pone in que ιa publiear on f reiiciendum Constitutionem tam contrariam te a Rome eneagrea toυν les Fidnes; rem Libertatibus . tu res circonstances semient μή antes postra reuiter une Conseitution se contraire is πυ
439쪽
nes s legitimes, qua re Bres sembis plus
Notis nous arr/terens volontires a cetra
Sed si examinemur particulares Hausulae. quas continet , eit iudicium Sanctae Sed is super materia pure tempor is, lupur iure annexo Coronae uoltrorum Regum , in
uuam nulla potestas secularis vel Eces uallica quid poteli; hoc iudicium quod nutilam partem libri videtur eximere a Censura , condemnaret ergo & Regale tu is ipso . quod Consilia & Pontifices toties agnoverunt, & universalitatem illius iuris, quod Curva manutenuit per suas decisiones, quod Rex confirmavit per suas Leges, E elesia Gallicana, ut ita loquar , adlcripsit numero suorum Canonum. Si ultima Edicta formarint aliquam mutationem in illo iure, non aliud obiectum
habuerunt, quam ut diminuerent , procul abest, quod dederint aliquam extensionem. Cum Rex bene voluerit te pri are etiam parte thorum surium in favorem Eeclesiae, haec nota & teilimonium, quod illi dedit lux protectionis, non videbatur debere exiscitare querelas Curiae Romanae : interim est contra eius iura, est contra universita tem Regalis, quod moderatio Regis eminclusit limitibus tam legitimis, ut hoc Breve videatur fortius se extollere. Haee sunt prineipia , quae Doctores conis sulti a Pontifice deelarant non solam salsa, iniuriosa immunitatibus Ecclesialticis, eonistraria Constitutionibuς Canonicis, sed impia , temeraria, plena erroris, imo haereti- ea, & iuper qualisieationes tam odiosas alia quo modo adoptatas a Pontifice videtur stabilire suam Centuram. Magnus ille numerus abusuum, qui videretur debere animare zelum , quem habemus pro conservat ae nostrarum Libertatum , si veritas horum Brevium esset certa, nos in contra movet ad dubitandum, an sint data a Sancta Sede . Credimus illa potius esse eonsideranda s- eut opus quorumdam ingeniorum inquiet rum & inimicorum pacis, quae vellent peris turbare illam felicem tranquillitatem, quae regnat pro bono communi Religionis inter Sacerdotium & Imperium.
Libenter immorabimur illi praesumptionisavorabili , donee cognitio certa veritatis
440쪽
16 Auendis Monumento umistorem Brevium nobis imponat necessitatem interponendi appellationem sicut ab abusibus: sed cum semper esset perieulosum quod diffundantur in publicum, nimias nodi possumus eapere praecautiones ad illorum curtum sistendum. Ex illo motivo eredimus a Curia petendam esse Arrestum, quod ordinet suppressionem c piarum horam seriptorum , sive manuscriptorum, sive impresserum, ut permittat inqui, pere eontra illos, qui ausi sunt illa publicare,& reiteret eodem tempore prohibitiones ordinarias in illis occurrentiis, ad impediendam publieationem ullarum Bullarum vel Brevium Curiae Romanae sine Litteris Patentibus --rifieatis in Curia; ut demum ordinet Arrestum legi, publicari, & affigi modo istito.
Proponemus interim, ut adiungatis vestra Arresto, quod hoc fiat s ne approbatione scriptorum Domini Epistopi de S. Pons. Credimus a vobis esse petendam eamdem dispositionem ratione Tractatus de origine Regalis. Hoe est obiectam Conelusionum , quas seripto mandavimus, & relinquimus Curiae eum eopiis duorum praetentorum Brevium, de quibus agitur.
Et relictis in Curia Conclusonibus in seriptis Procuratoris Generalis Regii eum dictis duobus Brevibus, illine discesserunt. Ο orsa viT Curia & ordinat, ut eoram Domino Ioanne te Naia Consiliario, quem
commisit, inquiratur eontra illos , qui vendiderunt vel alias distribuerunt copias man seriptas vel impressas dictorum scriptorum in is a Brevium . Prohibet omnibus, ne imprimantur , distrahantur , distribuantur, retineantur. Iniungit omnisus, qui illorum habent exemplaria, ut referant ad Gressam, vel Serinium Curiae, ut ibi supprimantur, hoe omne sne approbatione diclorum seriptorum dicti Episcopi de Sain NFons , &Tract tus originis Regalis eompositi a dicto Aud l. ordinat, ut Arrcsta Curiae executioni mandentur iuxta illorum formam& tenorem : expresse inhibet & prohibet mmnibus Ty graphis , Bibliopolis, & aliis,
ne imprimam, vendant, aut distrahant ullas Bul eomria ance eertaine de D vrelis de eis