장음표시 사용
351쪽
terarum characteres , & sormps ab Episcopis adhibitum suerit . Sed hac de re prolixius ex veterum monumentis alibi fortasse disputabimus . XVI. Formatae Episcopis praesertim , & Clericis dabantur, quoties extra regionem , seu Provinciam peregrinabantur , ut cum reliquis orbis Episcopis commercia haberent, non quo ad jura tantummodo hospitalia, Fidelibus reliquis concessa, affatimque suppeditata , sed & plenae, persectaeque communionis jura. Unde quum post Iiberationem persecuti nis mandalicae . Episcopi Africanarum Provinciarum , qui Romam aufugerant , ibidem persisterent , Concilium Carthaginense postulavit a Iohanne II. , tum ut ad Sedes illi regrederentur , tum ut quod ediderant decretum , confirmaretur, ne absque Formata reciperentur deinceps Episcopi .
s o Collegio , relictis sine caussa plebibus suis, ad transmarinas
naυ gare saepius regiones . me diutius Ecclesia tolerois, excusante eos υiolentia temporis mali: petimus nunc, ut quicumque forsitan Episcopus, aut Presister , si in Diaconus, aut cujuslibet inferioris ordinis Clericus sine instra Epistola Veneris, re non approbawrit , se pro ut Iitate Sanctismarum Ecclesiarum fuisse dire -ctum, similis Haeretico judicetur : neque vestra communione dignus exsistat, ut in omnibus, ct per omnia Beatitudinis vestrae disciplisa laudetur. Postulationi huic Agapetus, Iohannis successor, ita respondit . LIIud quoque, quod Carbolicos,qui praesunt, aut militant Ecclesiae , sine Sacerdotum suorum Ilieris suscisi a nobis minime debere mandatis , o Canonibus est congruum , ct disciplinae prodesse judicamus . Ambae exstant epistolae in Tomo IV. collectionis Labbeanae Concit. An notandum interim est , fateri Pontificem , id Canonibus esse congruum , quod scilicet pluribus Conciliorum decretis cautum jam esset.
Formatae vero epistolae Clericis tantummodo tradebantur :quod innuit illud Sidonii Apollinaris lib. 6. epist. 8. Agnoscitis, profectura civi, me epistolam Ierico debuisse Formatam. Ex quo nihil est dubitandum, discrimen suisse inter epistolas,quae
Laicis , quaeque Clericis tribuebantur : illae simpliciter epistolae , hae autem Formatae sunt appellatae. Imo si audiamus Sidonium, Formatae non dabantur nisi Episcopis ', reliquis autem Clericis adinstar Formatarum . Scribit enim l. 7.
352쪽
pist 2. Literas meas ad Formatae vicem , sellicet ut Lector, elicuit . Nec sane immerito. Quum enim Formata specialem contineret Formam, atque modum , publicumque esset, di indubium probitatis ,& fidei ejus , cui tradebatur , testimonium , tradi imprimis , & principaliter debuit Populorum Pastoribus , quatenus cum illa ad unamquamque Diaece sim accedentes , susciperentur ad fidem in concionibus testan dum , & ad sedendum in Conciliis Episcoporum Provinciae, si sorte convenissent . XVII. I ine lucem foeneratur dictum illud S. Augustini in disputatione cum Fortunio Tubur si censi Donatistarum Episcopo habita. Agebatur de Ecclesia, per orbem diffusa,
quae cum Catholicis communicabat, di Schismaticorum Donatistarum commercia exsecrabatur . Inter alia , adducta ab Augustino argumenta , quibus universalem Catholicarum totius Orbis Ecclesiarum inter se communionem probat, unum erat , quod per Formatas invicem communicarent ubique Pastores : adeo ut , squis Catholicae partis Episcopus ad Ecclesias omnes pergere voIuisset , ilicet ad plenam communionem admitteretur . Id experimento probandum Fortunio offert ; audacter assirmans , Episcopos Ecclesiarum Apostolicarum ultro eis communionem daturos , qui cum Formata incederent I a commercio e contra rejecturos , qui sine illa accessissent. Sed Augustinum ipsum praestat audire . Quaerebam , utrum epistolas Communicatorias, quas Formatas dicimus , posset quo υellem dare : S a1firmabam, quod manifesum erat omnibus , hoc modo facillime illam Icrminari posse quaestionem . Parabam autem , ut si consen; ret , ad illas Eessas literae mitterentur , quas in Apostolicis autoritatibus pariter Iegeremus , jam illa tempore quo nempe ob Caeciliani ordinationem Schisma conflatum erat fuisse fundatas . Supponit equidem Augustinus , Formatas epistolas tune inter Episcopos fuisse frequentatas : insuper ex factis ad easdem rescriptis cognitum illico,quibus communicarent Apostolicae Ecclesiae, & quorum rem gerent communionem , iis minime respondendo . Quae sane omnia haudquaquam eontingere potuissent , atque ut manifestum veritatis argumentum ab Augustino assumi , nisi peculiaris fuisset istiusmodi Communicatoriarum forma , qua CallaO
353쪽
licae partis Episcopia ceteris , extra Ecclesiam positis, dis-
XVIII. Quod de Formatarum usu , scopo , & effectu
Fortunio Dunatistae proposuerat Augustinus , praesertim ubi fidei , disciplinaeque caussa agitur , idem expressit S. Leo in epistola ad Anastasium Thessalonicensem . Om-πiam quidem Iiteras Sacerdotum grato nos relegere animo,Frarerinni Collegii ebaritas faeit ; qaum per 1, rit alimgrariam runquam praesentes amylactimur , quibus sermone , est stolis mutuo commeantibus , soriamur . En Formatarum usus , quibus fidei, animorumque coneordia , quodam velut arctissimo vinculo , inter Episcopos fovebatur , graphice expressias i Moris autem necessitatem sic pergit exponere . Sed major in bis videtur esse affectus , ix quibus de statu Ecclesiarum certiores effecti , ad exercendae solieitudinis vigilant tam , officii
nostri consideratione eomyeIIimur ; ur in speculis , quemadmodum Deus voluit , constit ut i , ct pro υoto nostro currenιibus rebus nostrum commIdamus assensum ct ea , quae depraυari aIιθη urpatione projpicimus , adbibitae correct ionis remediis
XIX. Haeretici., Schismatici , &impostores, agnoscentes
Formatarum apud Ecclesias aestimium , ubi merito non poterant , fraude elaborarunt, ut hasce epistolas quomodolibet extorquerent, surriperent , aliosque subinde in errorem pertraherent. Id quod factum videmus a Schismaticis illis, Qui, ut adversus Cyprianum insurgerent, subdole ab Apostolica Romana Sede Formatam habere curarunt . De quo ipse Cyprianus epist. 33. ad Cornelium, ubi monet, ut FOrmatam Pseudo- Episcopo tradere caveat, qui ad Urbem hac
de caussa navigare statuerat. Post ista adbue insuper, Pseudo- Episcopo sibi ab Haeretieis eo stituto , volare audent S ad Petri Catbedram, atqxe ad Ecclesiam Principalem , κηde aenitas Sacerdotalis exorta est , a Sebi atteis, m profanis literas serra , nec co' itare , eos esse Romaηυ , qkorum fides Apostolo praedicante laudata est , ad quos perfidia babere non potest accessum . Id ipsum egit postea Coelestius , qui quum subdola professione apud Zosimum visus esset Catholici Dogmatis assertor , epistolam obtinuit ad Afros Episcopos . Atque obboe i Am n olla iIlius Sancti Sacerdoris humauitate dignas
354쪽
est babitus edi sie epistoIam quamdam benigxitate plenam ad Afros
Episcopos meruit , qua iIle abusus est , vel adbuc abutitur ad mattoram ignorantium dereptionem. Ut observat in suo Commonitorio Marius Mercator . XX. Inter accusationis capita , quae Basilio Magno objecta suere , non leve illud erat , quod epistolam Apolli. nario dedisset . Ita enim Patrophilo scribit epist. 81. Haud sero multum remporis intercessit , confestim in Ciliciam legatis , atque inde reditus : mox Iiterae adsunt , communionem nobis d negantes . Abruptionis Πηrem hujus , ac secessus caussam as- gnarunt , quod Apollisario scripserimus , o quia Gmpresisterum nostrum Diodoraem habeamus consortem. Quomodo vero , quanthe celeritate dispersae fuerint literae , quibus Basilii epistola A pollinario data denunciabatur , monebantur. que ceteri Episcopi , ne Formatam a Basilio susciperent ullam , neVe mutuo responderent , mox ita describit . Dyraeterea afflixerunt πω cI aliae Iiserae , ad Datietam quendam in speciem , rei a vero uni rsis Mortalibus scriptae: cujus isdicium est , qκod iam festixa distributione sparsae1xat ,
ut paueis diebus totam Pontum , ct GaIatiam pervagatae sint . Sunt qui istos bonarum rerum nuncios re Billauiam perexrrisse dicaης , atque ad ipsum pertigisse Hellespontum . Abutebatur enim Apollinarius hac Basilii epistola . Unde qui ad modum , formam , textumque ejusdem haudquaquam attenderunt , in Basilium eonflavεre calumnias , ceu qui Formatas Apollinario dedisset . XXI. Eadem ratione quum Marcellus pravos libros , ut ait Basilius M. , fraudulenter occultasset , solosque Romae ostenderet eos , quos tueri poterat ; unde edita fidei professione, Formatam a Iulio obtinuerat, qua simpliciores subinde in errorem inducebat; Eusebiani in sua Synodica conventus Philippopolitani , apud Hilarium in fragmentis pag. I 3IO. scribunt . Etenim Marcellus, quum apud πρs Haereticus baberetur , peregrinationis auxiIta requi is , sciIicet ut
re illis faIIeret, qui ct ipsum , ct ejus scripta , sensusque profanos occultat ' falsa pro veris appoηens , quaestum sibi de plicibus , atque innocentitas fecit ; quippe sub praetextu Eccle- fasticae regulae multos EecIesiae Pastores induxit . Formata
itaque erat peregrinationis auxilium , eatenus datum , ut Proserentem
355쪽
serentem Pastores recognoscerent . Quapropter Marcellus sub praetextu Ecclesiasticae regulae multos Ecclesiae Pastores seduxit . Apertissime hinc patet, Formatarum usum inter Ecclesiasticas regulas obtinuisse Iocum , easdemque fuisse Episcopis auxilia peregrinationis : atque adeo eas conquisivit Marcellus , ut falleret illos , qui sua scripta ignorarent , unicEque ad Literarum formas incaut E respi
XXII. Mirum ergo deinceps non videbitur , si Forma. tae illae , quarum usum , vim , sic aestimium ipsi agnoscebant Haeretici , fuerint apud Ecclesias , Patres , & Fideles grande communionis argumentum . Eas iccirco Gregorius NagianZenus epistola i. ad Cledonium vocavis comis
munionis indices , ex quibus dignosci poterat , Apollinaristas , eorumque haeresim ab omnibus ubique Episcopis suisse improbatam , qui Formatas illis denegarant . Ac quidem si υel nunc , υel ante suscepti sunt, qui Apollinarii placita sectantur , boe ostendant , ct nos aequiescemus . Perspicuum euim erat , eos , ut πουse doctrinae assentientes susceptos fuisse: nec enim aliter ris se babere potest , si boe consecuti suηt . Omnino autem ost nuant , vel per senodalem libellum , υeI per epistolas eommunionis indices . Nam bie Gnodorum mos est . Si autem boc merus sermo est , ae figmentum speeis cujusdam coloris causa , S ut fidem sibi ob personarum amoritatem apud multitudinem eouiIient , ab ipsis excogitatum , quiescere issos
doc , ac coargue . Tuae quippe υitae , rationi , ac rectae Methoe conwnire existimamus e nρ Homines si alios decipiant , -- eissimque ipsi decipiantur . Diu equidem caussam tuam prΟ- moverunt Apollinaristae per epistolam imprimis Basilii, perinde ac si illa Formata fuisset , & publicae autoritatis , non autem privatim scripta r deinde ex Synodo occidentalium , ut ipsi iactictabant . Iccirco Gregorius ad fraudem reserandam scribit , monetque Cledonium, ut eos ad aliorum Episcoporum Formatam , aut libellum Synodicum proserendum cogeret . Gravi enim acerboque animo Theologus ille serebat , quod Apollinaristae pravam doctrinam subdole ac veteratorie simpliciorum animis instillare cona. rentur , quodque Episcopos traducerent , ceu qui per Formatas , communionis indices , secum ipsis commercia fre
356쪽
quentarent. Insuper audacter asserit, Oportuisse eos recipe. re, ut rectae doctrinae assentientes, si, quae ab illia proserebantur Formatae , figmentum excogitatum non prae se tuli
sent. Hoc vel inde arguit , quod nulli bi in communionem suscepti sint: pariterque sat ostendit, quanta circumspectione Formatae ab Epi1copis traderentur. XXIII. optatus , ut probaret, Ecclesias Asricanas. Caeciliani ordinationem defendentes , in vera esIe Ecclesia, ab hisce Formatis, ut communionis, veraeque Ecclesiae indicibus, id adstruit, alendo , easdem Ecclesias cum Cathedra Petri, ceterisque per orbem Episcopis mutuo Formatarum commercio fuisse semper , atque esse unitas: Donatistas vero ab illis divulsos esse , quod mutuas hasce epistolas nee darent , nec reciperent . Libro enim a. quum probassiet , Ecclesiam merito Catholicam dici, di esse, quae per universum Mundum multiplicata , fidei , & animorum concordia una est , quaeque, licet in remoti tanas partes disterminata,
commercio nihilominus Formatarum conjungitur, Parmenianum Donatistam ita interpellat. Igitur negare non potes,
scire te in Urbe Roma Petro primo Cathedram Episcopalem esse collatam e in qua sederiι omnium Apostolorum Caput, Petrus. Unde Cephas appellatus est : in qua una Cathedra unitas ab omnibus serυaretur , ne ceteri ApostoIi singulas sibi quisque defenderent: ut jam Schismaticus, oe peccator esset , qui contra sin-galarem Caibedram, alteram collocasseι. Ergo GaIberia unica,
quae es prima de Dotibus . Sedit prior Petrus. Mox omnes ad Siricium usque, tunc sedentem, enumerat, subjungitque :Siricius hodie, qui noster est Socius, cum qi o nobis totus Orbis
commercio Formatarum, in una communionis Societate concordat.
Quod videlicet ad ipsum sive in ordinationibus, sive in Pascha te quotannis , sive in aliis plerumque controversiis epistolas mitterent, mutuasque acciperent. Quamobrem concludit . Igitur quum manifestim sit,. sa luee sit clarius , nos cum tot innumerabilibus popuIis esse , tot Pr incias nobiscum :iam υidetis , vos, in parte unius regionis positos , et ab Ecclesia wstris erroribus separa:os , 1ἰ vfra υobis sol s Me nomen Ecclesiae cum suis dotibus vendicare : quae magis astud nos sunt , quam apud vos : quas constat ita sibi connexas , ct indiυiduas esse , ut intelligatur unam ab altera separari non posse . Etenim numς-
357쪽
adversus eosdem Schismaticos disserentes, & potiora hine ad eorum infringendos conatus, subsidia repetunt. XXV. Episcopos enimvero sedulam nava me operam in Formatis tradendis , ne qua fraus intercurreret, facile unusquisque deprehendet, qui earum secum reputet scopum , in eo constitutum , ut fidei unitas , vigor disciplinae , atque Pastorum integritas essent incolumes : quatenus siquid pIe bi , & Populis communi calculo proponerent Episcopi , id summa fide , consensione , obsequioque susciperetur . Levis suspicio, eaque calumniose Basilio imposita de Formatarum
cum Apollinario communione , amplissimam Diaece sim Pon licam, plurimorumque Episcoporum,di Populorum animos. ita distraxit, perturbavitque , ut brevi EX archae proprii communionem evitarint . Et tamen ante XX. annos Basilius visus fuerat Apollinario communicasse, idque per epistolam, quae omnibus Formatae notis erat destituta . Quod Eusta iathio objicit epist. 7q., qui calumniae fuisse videtur architectus . yam una epistola, eaque ambigua neque exim dicesie illam ex ceriis Iubscr ρι ovis πω is cognosse, quum recta eam,
quae primum scripta , sed quae postea transcripta est , in manus acceperis ex unis ixqaeam, lireris, iisque vetustis periclitatur inter nos amicitia.
Ut autem Eustathium , sociosque Lampsaceni Concilii Legatos , Formatam postulantes, ad audientiam nequaquam admisit Liberius , nisi postquam, subscripto libello, Nicaenam fidem professi essent ; quo demum praestito , & Formatam obtinerent, di ceterorum Episcoporum communionem promererentur: ita Basilius eosdem non admisit, nisi primum ampliori fidei professioni subscripsssent , cujus exemplar ediderat Basilius , di exstat epist 78. , sub cujus finem legitur eorum sit bscriptio . Eustathius Episcopus tibi Basilio. Legi, agnovi, ct probaυi baec praescripta . Subscripsi
autem cum his, qui mibi aderanι Fratribas , Horιone , ct Core-piscopo Severo, atque aliis nonnullis Gericis. XXVI. Privatus Lambesitanus ob multa , eaque gravissima celicta damnatus fuerat , ut est S. Cypriano epist. 35. 3proditum . Id quod ipse Ecclesiis omnibus de nunciaverat , 'ut fidei unitas servaretur, & damnatis intercluderentur epistolarum commercia. Ille vero clanculum a Romano Cle
358쪽
IOjro Formatam extorquere tentavit . Cleru S tamen , Sede tunc vacante , Ecclesiam moderans, solicitis Dominicorum Cursorum nunciis a Cypriano commonitus, rescripsit epist. go. suod nutem pertinet ad Privarum Lambesitanum , pro Ius munere fecisi, qui rem nobis solicitam nanctare viluisti e omnes enim nos decet, pro corpore toIius Ecclasiae , cujus per varias quasque Proυineias membra digesti sunt, excubare. Sed nos etiam ante literas tuas fraus eallidi hominis latere non potuit. Nam cum ant bae quidam ex ipsius nequitiae cohorte υemsset Vexilla.
rius Priυati , ct furio , ne fraudulenter literas δε nobis elicere
curaret , nec quis esset IaIuit, nec literas , quas voIebat , accepit.
En quanta indagine Romani Presbyteri in fraudes, & machinationes inquirunt; qui Formatam epistolam hoc uno denegarunt , quod missus ad se Cursor, Pii vati Vexillarius, characteribus illis, & notis destitueretur , quibus id hominum
genus insigniri consueverat. Haec potiora erant Ecclesiasticarum epistolarum genera , quae publici exercendi ossicii gratia dabantur ab Ecesesiarum Praesuli biis. Nos quidem eas hic tantummodo censuimus, quae vel fidei controversias proponebant , vel datae existimantur, ut Pastores, quorum erat probata fides, atque integritas, necessitate compellente, possient suo amensu,& subscriptione, sententia , & voto, ut par erat, dogmata confirmare, & fideles cum a noxiis, novisque doctrinis avertere, tum in Majorum traditionibus erudire . Istiusmodi autem omnes epistolae , qualescumque ement, eo collinea bant, ut una fides , dogmatum eorumdem una professio , ct illibata animorum concordia , juxta Christi praeceptum , &Apostolica exempla servaretur . Quod exemplis hactenus, variisque animadversionibus ostendere conati sumus. XXVII. Sed unum pro Dissertationis coronide testimonium mini in E est praetereundum , quo, quae hactenus de Encyclicarum usu, ct scopo disputata sunt, egregie , di luculenter confirmantur. Florus Magister, nomine Lugdunensis Ecclesiae opusculum edidit adversus Iohannem Scotum Erigenam, qui plurimos induxerat contra dogma Praedestinationis errores . Atque imprimis circa liberum Arbitrium , Gratiam , S Praedestinationem, tres aiebat fuisse Se- istas, in quarum tertia multas effutierat propositiones con
359쪽
tra receptam Ecclesiarum doctrinam. De tertia itaque haeresi, juxta Iohannis assertionem , haec ad rem Florus. Dr-tiam baeresim ponit, Praedestinationibus necessitates , ct vim inferentem: cujus, ut sibi υidetur, autorem non ς acet, is sng eam
tres chalcanam, is quodam videlicet miserrimo, o infeliciss-mo Manebo, jamdudum illis nescimus quo orstine damnato , ct annys Jam plκrimis carceraIi ergastulo retruso, nomine Gortesebalco , qui si aliquid tam grande , es periculosum contra Fidem Catholicam docere praesumsit , ut necessario judicio tali , ac
tanta damnatione plecteretur, profecto dignum fuerat, juxta an-ιiquum Ecclesiae morem , ut tantus error, propter cautelae studium , ne eo plures inmerentur , eeteris UcIesiis in disersis Regni partibus constitutis, etsi non initio , quando tanIum malum es de- prebensum, ves in fine, quando tanta est θυeritate damnarum, saltem postea per literas Gnodicas, S Ecclesiasticas ad omnium Fratrum , ct Coepiscoporum notitiam perferretur. suod se more, ut diximus, Ecclesiastico, semper a Patribus observato, factum fuisset , melius nunc sciremus , o parmiores egemκs ad redarguenda, ct conυincenda, quae iste eum docuisse proponit. Hactenus ille cap. q. pag. 6o9. ex Editione Mavguini Tom. I. Veterum Auctorum, qui IX. Seculo de Praedestinatione, di Gra. tia scripserunt. In hoc quidem testimonio graphice propohuntur quae cumque de epistolis EncycIicis, earum usu , uti Iitate, necelsitateque hucusque ex Veterum monumentis asseruimuS. Erat,
ut Florus, & Ecclesia Lugdunensis testantur , Antiquus O-clesiae mos, ct a Patribus semper obse atus: Ut quum nova oriretur haeresis , novus error, damnationi abs Episcopo quovis subjiceretur: quae sententia eeteris EccIsis perferretur , ct per Iiteras Gradieas , ct Ecclesiasticas ad omnium
Fratrum, o Gepiscoporum notitiam perseniret. Morem autem hunc invectum ea de causia asserit, quod apprime conduce rei ad Occurrendum erroribus, atque impediendum, ne iis plures inficerentur: quippe Iudicio, quod universa probarit Ecclesia , Omnes fideles ultro acquiescebant . Denique conscribebantur Ecclesiasticae illae epistolae , quatenuS emergebant fidei de sensandae opportunitates: atque ex iiS repeti consueverant argumenta, ad redarguenda , S conυinccndsquaecumque vel pridem docuerant, vel deinceps docere POL
360쪽
sent proscripti hisce Encyclicis , damnatique I aeretici. Nihil hoc Flori loco illustrius, nihil dilucidius afferri potest, ad praeclarissimam hanc Ecclesiarum disciplinam, dogmatum, Traditionisque custodem, commendandam, S pro merito suo, nostroque instituto illustrandam . XXVIII. Atque haec quidem nos pro modulo nostro de saluberrimo, di antiquissimo Encyclicarum more di D mimus. In quibus tantum abest, ut aliis omnino factum
satis credamus , ut ne nobis quidem omni ex parte satisfecerimus . Plurima enim occurrunt alia , quae accuratiorem, diuturnioremque meditationem , & solicitam rerum collationem efflagitant ; quaeque in sequentibus Dissertationibus explanare conati sumus, ut quam hic habes communiorem prisci hujus moris ideam, iustam subinde, numerisque omnibus absolutam in censu Encyclicarum Primitivae Ecclesiae deprehendas . Nosti equidem ita hominum animis comparatum esse , ut segnius rerum contemplatione, quam experimentis, difficiliusque ratiociniis , quam iactis , exemplisque ad assensum trahantur . Haec interim aequi consule, quae nobis vel recens Iectio, vel vetustioris observationis memoria suggessit : dijudica etiam si Iubet. Ut enim id nobis concedi non postulamus , ut regnemus in literis quod
ab iis , di intriue quidem fit, qui opprimunt judiciorum libertatem , atque in verba, Iegesque suas homines adigunt ita Eruditorum placita aequo animo patimur , sint modo subacta, di , quod exigit veritatis amor , ac Religionis studium, post solers, diutinumque monumentorum eXamen prolata . Modo itaque candide iudicetur, sat est : quid censores , quid nasutuli, ου φροντὶς - .