장음표시 사용
321쪽
regressi is , Provinciarum illarum pacem turbare , & incautiores pertrahere ad exitium elaboraret, rem Omnem ab ovo,
quod aiunt, aggreditur , & nervoso quo solet dicendi genere , ita pergit . Est itaqκe unus ex illis , qui plurimum excitant turbarum , Eustatbius e Sebasta minoris Armenιae . Hic olim institutus ab Ario , eum is Alexandriae florens , impias ad rsus Unigenitum Dei blasphemias strueret , sectator illius re inter selectissimos discipulos connumeratus fuit . Postquam Uero ad suos reversus, a beatissimo Hermogene Caesareae EpiJcopo , propter impiam opinionem condemnaretur , confesonem illi obtulis sanae fidei , atque ita manus impositionem ab ipso obtinuit . Ubi υero dormitionem accepit Hermogenes , mox ad Eusebium Constantinopolitaηum sese eoistulit e qui ct 01e niuiis mi- η x rque quisquam alius , impium Arii dogma rueIur . Inde
post galb dam de ea sis possus , ad patriam se sic recep ι :iliique denuo emoris purgationem obtulit : sed ita celata obtecta mentis impietate , ut quandam exbiberct verborum rectitudinem . Mox υero ubi uteum Me adeptus ecter Episcopulum , anatbematismum contra . in Gnodo An rae babara, scrimsisse deprehenditur . Ex ijιn ad Seleueiam profectus , cum illis, qMos 6 dem babet opinionis , ea gest, quae omnes norunt . Constantinopoli υero iterum ad ea , quae ab Haereticis propositAE Junt , consensit . Atque ita Episcopatu ejectus , propterea quod
jam in Meletina Grado depinius esset , viam fibi ipsi , per
proficisceretur . Quae viro sint illi a Beatismo Liberio pro-ρωιβ , S ad quae consenserit , nobis cIam est : nis quod epistolam artuIit, per quam restitueretur : eam ubi Hanae nodo exbibuit , in suum locum restitutus es . Ue itaque jam fidemesm , in quam receptus est , depopulatur , cum illis facit, quis μωσι - condemnant. Deinde re Pneumatomachorum quoque bae
si patrocinatur . Quonium igitur Ubine υires accepti laedendi Ecclesias, ae , quam vor dedistis, ad subversionem multo- m Uus est , neceme es , ut istbine quoque veniat malorum so-rμm correctis , seribaturque Ecclesiis , quibus quidem conditio-ηibus ad eommunionem susceptus sit : semel vero adjiciarur, quomodo jam immutarn sententia, gratiam a Patribus , qui tum
erant , ncceptam , irritam reddat . XI. Baulius oratorie utitur voce . Nam ut ait
322쪽
sui das novissimae editionis TOm. III. p. 3O. II -- . Fiducia , Potinas , Liberias Oratores iscem με abuDe dieunt is illis , qui in auditores is buntur , his iijsdem aIiquid exproba i , ὰum eorum, quae perperam facta sum,mextioηem faeiunt. Sιe Aesebines in Orati e contra rimarchiam: Nicodemus autem ab Aristagora υiolenta morte necarua est , s-bobus oculis misero cruris, , lingua , qua , legibus fretus, liberius locutus fuerat graech est ψ μαε ωιαiis. exsecta . Et in oratione de falsa legatione . Decreυι ιανυιde S palam, quae dicenda sunt graece Πινε ηει- dicere , Iibereque vera loquens , υitam , are . Haec cum Aeschine Suidas , utut Isocrates, & Harpocratio dixerint . Παρ ε- -ἀ -ωνιέα --. Illud autem ad rem nostram quam maxime facit , Basilium oceidentalium Encyclicam, Eustathio, ceterisque Lampsaceni Concilii legatis datam, nuncupasse , innuens ex Plebis , Ecclesiarumque persuasione , indubitatam Dogmatis susceptionem . Qua phrasi apud Plutarchum Amphlegm. Imperat. p. 324. Parysatis Darii Nothi uxor
Et Episeopi orientales in libello , quem Agapito Romano Pontifici obtulerunt adversus Severum , & Anthimum Acephalos, post ejusdem Pontificis Encyclicam, quae E. in actis Concilii Constantinopolitani sub Menna Ast. I.
Hard. Tom. 2. p. I 226. , ita loquuntur ibid. pag. I a. I 8.
Ex quo Cbrissus D 'us noster pro debitis vobis praemiis propter ipsius in omni tempore cum υera fiducia graece est Παε γωι si sua inυisibili , ac terribili υirtute diυustatam confessionem, essς. XII. Tomus interim occidentalium , in Oecumenica II. Synodo laudatus , nec non ejusdem evulgandi occasio qua de re in III. Dissertatione diligentiore criterio , quam nactenus ab aliis factum sit , Deo dante , differemus vix ac ne vix quidem intelligi potest , nisi caussa illa Eustathiana in sua hac origine introspiciatur . Enimvero quanti faceret nova haec , quae postulat Basilius , Encyclica subsidia , sat hisce commonstrat verbis , quibus claudit epistolam . Horum curam d vobis requirimus. Eam adbibebitis , F uniissis intentis Gelasiis scribere dignabimini , ut eos , qμiwraratis doctrinam ad Mac modum adulterarum , ram demum Diqitigod by Corale
323쪽
ad commuκionem admittant , fi quando errata correxerint . Si Urro contentiose rerum noυationi immorari voluerint , ab illis se-eedant . Ceterum baud ignoramus ct ipsi , quod oportuerat nos υestrae prudentiae asse1sores , communi de bis rebus consideratione tractare ζ υerum quoniam nec temporis id ratio permittis,
ct dilatio perniciose est, propterea quad Haminum istorum pestis radices agit , necessitate adae i , Fratres basie misimus , ut simuι quaecumqκe Iiteras fugiunt, de suo vos perdocentes , pietatem υestram eo peIIDeam , ut quaesitum Ecclesiae Dei auxilium exbibeatis . Vides ergo Basilium arbitrari , ex aequo auxilium pestiseris Haereticorum ausibus infringendis afferri posse per Concilia , ae per Encyclicas , atque Postremum
hocee remedium tunc praesertim esse adhibendum , quum mala celerrimam,expeditissimamque opem videntur exigere . XIII. Alterum porro se se offert non minoris efficaciae ex eodem Basilio argumentum , quod pondus, aut Oritatem oue Encyclicarum luculenter commonstrat. Scripserat pres-lus Eustathiano 'um calumniis atque criminationibus, epistolam ad Patrophilum Episcopum , quae est n. 82. In ea autem enarrata Eustathii, sociorumque apostasia , nec non rejectis , quibus per illos tradueebatur , calumniis , resert)uae adhibuerit media , ut Apostatas, ac perjuros ad bonam rugem reduceret , eosque ex Encyclicis epistolis , quas illi ipsi detulerant, redarguere se voluisse testatur, quarum vim minime valentes evertere , falsaque veris commiscentes , iudicium declinarunt. me in ipsis admiratus sum . An propterea quod exbibito a nobis Libella subscripserunt , raηιο disdendi
studio usi, ut exuentia, ct non exsistentia commiscuerint, quo deIutoribus fidem facerent , non cogitant, quod Romae scriptum ipsorum, quo Nicaenam fidem confessi sunt , reconditum babetur : nec quoae Roma acceptum Libellum TFanensi Gnodo obtaeterunt . Quin ct apud nos, eandem bane fidem habens, repositus est. Pronum est ex hoc loco colligere , quum in laudata superius ad occidentales epistola dixerit Basilius , ignorare se, quam consessionem Eustathius Romae edidisset , occidentales dum rescriberent , ad eum transmisisse exemplar Libelli, quem versipellis Homo, sociique Lampsaceni Concilii Legati ediderant, propriaque manu subscripserant, quodque in archi vis Caesareensis Ecelesiae repositum , exscriptumque ad
324쪽
Patrophilum ipse transmittit . Caussam mox aperit simulati illorum ab Arianis recessus, Juo ementitis Iegationibus , imo di Nicaenam fidem pro-essi , Liberium , atque occidenta Ies appellaverant : repetitisque rem omnem ab Eudoxii Constantinopolitani Episcopi, di sociorum persecutione, patrocinante Imperatore Ualente, apud quos, ut latam in se eluderent depositionis sententiam , a Synodo Constantinopolitana confirmatam , simulaverant poenitentiam . suin f pergit Basilius 3 o propriae orationis obliti sunt e qxa eum in medium tum constituti essent , de sedActione conquerebantur , qua illecti, consensissent Vo- Iumini , quod ab Eudoxii congregatione comporum fuerat. suocirca erroris illius istam excogitaυerunt apologiam, ut Romam abeuntes , Paxrum inde fidem neciperent : atque ita noxam, qua
Ecclesas ex mali consortio laeserant , per meIioris inductionem corrigerent . Sed qui tam Iouinquarum profectionum Iaborem sustinuerunt, tamque sapienter tum isa concinnati sunt , nunc con-υiciantur , quo dolose ambulemks , re sub praetextκ Charitaris, insidiantium fraudem occultemus . Et quae jam circumfer-tur , manifestum faciMnt , quod Nicaenam fidem condemna-rint . Viderunt enim C etuum , S mox , mutata fide , reversi sunt . is quid de verborum immutatione dico, cum ex ipsis rebus D tam esse ad contraria inυersionem, multis potioribus δε- monstrare queam argumentis p sui enim quingentorum Episcoporum contra se promulgato decreto non obiaierunt , nec ab Ecclesiarum administratione amoveri sustinuerunt , cum tot consentientium Episcoporum sententia ab oseis depositi essent : propterea quod illi , ut aiebant , Spirito S. non erant participes , nec per gratiam Dei Ecelasias gubernabant , sed per humanam petentiam , ex inanis gloriae desiderio , Ecclesiarum gubernationem rapuerunt : bi nunc eos , qui ab illis ordinati δεηι , pro Episcopis agnoscunt. Colligit ergo ex Encyclica epistola ut Eustathii improbitatem , qua periurus , dc ab Ecclesia eX- torris factus , sententia depositionis suerat muItandus ; ita calumniatori hujusmodi ac periuro Homini fidem minimὸ esse adhibendam . Sed quae hic cursim tetigimus , ubi de Tomo Damasi , librata lance expendentur .
XIV. Quod autem auxilium in Encyclicis praestolari se aiebat Basilius , idipium pridem gravissi inum, aptissimumque
325쪽
que remedium iudicaverat Alexander Alexandriae Episcopus ad contumaces, rebellesque motus comprimendos, quos Arius excitaverat. Quum Haeresiarcha cum asseclis , parvi pendens latam a proprio Antistite excommunicationis sen tentiam , in Palaestinam aufugisset , in secunda Encycli ea
errorem de nuncians Alexander , contumacemque ejus mentem , innuit quas mutuas ab orbis Episcopis suscepisset epistolas , di post brevem quidem , sed doctrinalem errorum oppugnationem , concludit , inter cetera remedia peropportunum esse Encyclicarum usum . Ita enim legimus in ea epistola , quae exstat ante Concilium Nicaenum , TOm. I. P. 3 7. Et cum multae aliae curationes ad bos sananaeos , qui boe errore υulnerati Jant; tum istud etiam remedium
ad medicinam populo ab istis decepto faciendam , inυentum est obtemperanti , ct eum consensum Collegarum nostrorum imelligant , eorum sutoritate ad poenitentiam se serio recipient. .apropter non secus ac Populis , ut Oecumenici Concilii autoritas nota , manifestaque facta est, praestanda injunguntur obsequia I ita Alexander , di post eum Basilius asseverant, declaratum per Encyclicas epistolas consensum, unamque ὸoctrinae professione in e Scax esse remedium , quo &Populi consonam Episcoporum in suis Cathedris sedentium definitionem audientes , obtemperarent , & ad poenitentiam adducerentur rebelles .
XU. Sed ad Basilium regrediamur , qui in eadem epistola ad Patrophilum data , quum de Eustathii , sociorumque apostasia fuisset locutus , in hunc modum pergit . Parem circa fidem inconstaκtiam , quam in illis υideo , baud scio , σηin aliis ipse υiderim bactentis , aut ex aliis audiυerim . Arium primam Jecuti, postea ad Hermogenem sunt mutata sexrentia eo υes , qui ex alamerro bostis erat Arii Cacodoxiae 2 quem AEdmodum manifestum est ex fide , quae ab illo Uiro Nicaeae pronuneinta est . Post dormitionem Hermogenis , iterum immuIari ad Eusebium defecerunt , Uirum , qui omnium eorrem , qui Arium sectantur , Cor*baeus est , sicut asserunt qui experti sunt. Inde elapsi , incertum quibus de caussis , iterum ad patriam reversi , denuo Arianam sententiam celarum . Ubi Episcopa-ικm nacti sunt f ut quae interea temporis gesta fune ob illis , omittam J qaoties fidem exponendo novarum λ Anorae dede-
326쪽
reliqua ignoro , hoc tamen audio, quod pressa D, πνιγε confesone, T. κατα μαν P,ων. jam circκ erant . Et praserea bIa1ρbemias contra Spiritum Sanctum cum Eunomio conscribunt . Istae autem fidei formulae, quas recensui , etiamsi non omnes, sibi ipsis
inter se contrariae sunt , nihilominus sententiae pro luat inconstantiam propterea quod nunquam iisdem υerbis comenii , stabιles pessunt . In hoc ergo Orientis ita tu , di qui recens contigerat Ariminensium lapsu , non opportunius aliud reineis dium Basilio suppetit , nisi occidentalium excitare Zelum,es ut , facta ab Episcopis lapsis Ariminensis formuIae per Encyclicas eiuratione , scriberent unanimes , Legatosque in Orientem dirigerent , editas omnes formulas , una demta Nicaena , antiquaturos. Iccirco scripsit & ad S. Athanasium epist. 32. , in qua cum ejus pro Nicaena fide Erium extollit , tum imprimis hortatur , ut Dominicum Cursorem ad occidentales dirigat , apud quos in summa erat nominis gloria , quatenus ejusdem hortatu compulsi , Encyclicas vicissim ipsi in orientem dirigerent , atque Iegatos , omnia secum babentes , quae in Arimino ad necessariam gestorum, quae illic facta sunt , evacuationem. Quoniam vero sit noveisiat, Valentem Imperatorem, tunc ab Arianis partibus 1lantem , legationem , di epistolas impediturum , haec more
consulentis subjungit . Et Me nemine friente , absque strepitu , tociiὰ , per mare ad eos , qui bie sunt , veniant ' ne qui pacis sunt inimici , adventum eorum pra6entiscant . Imperator quippe dubio procul remedium auxiliumque hoc Encyclicarum , Arianorum suasionibus, praepedivisset. XVI. Dixerat Alexander, di Magnus Basilius firmaverat , Populorum animis facile revincendis aptissimum per EncycIicas remedium auxiliumque afferri , quatenus indubitatam Dogmatis susceptionem admittant . Alio id exemplo, eoque
sat insigni , venit demonstrandum . Quum Nestorius sua meti 18 improba scita, fretus Chrvsaphii, imo di Theodosii Imperatoris potentia , apud quem strenuus erat fidei Athleta , libere in
Urbe Constantinopolitana disseminaret, nemo unus audebat improbum Haeresiarcham , grandia loquentem , fascinantemque
327쪽
temque Plebem , impetere . Eusebius tunc Ia icus , --ryleensis subinde creatus Episcopus , tacito libello Populum pestiferae haeresis commonendum duxit , in quo quidem non alio documentorum genere usus est , quam collatione facta inter errores Pauli Samosateni , & Nestorii , assumens in amplissimum documentum veritatis, Encyclicam a Synodo Antiochena evulgatam . Haec itaque Contestatis , tacito aut oris nomine , totam brevi Constantinopolitanam Urbem pervagata est . Legitur in Parte I. Concilii Ephesini p. I 27 i. , atque hanc praesesert epigrs phen. Con- restatis proposita in pabliso eoaetra ciericos Constantinopolit anos, ct in Ecclesia iUisata , quia sectator effer Nestorius Pauli Sa--fatent, athematizat; ante annos C Lx ab Ortiadoxis Episcopis . Brevis illa quidem , sed vehemens , & succi plena in
hunc modum orditur . Conjuro accipientem bane cbanam, per
Sandiam Trinitatem, ut eam palam faciaι Episcopis , Presby- eris , maeonibus , Lectoribus , Lis Dis babitantibus Constan- impolim , insuper etiam exemplar eis praebeat ad increpa-ιi-em haeretici Nestorii, qui similia sapit anatbematizato Paula Samosatem . Pergit deinde Nestorii verba cum erroribus in Enevclica Antiochena descriptis , conserre , atque alia aliis velut ε regione Iocare, concludens. Propterea designavi ribi, o Zelaia Sanctae fidei , ct partem mathematis t hoc
est , Encyclicae fidem statuentis J Ecclesiae Antioebenae . Uidebat ergo Eusebius , Encyclicam Antiocheni Concilii ad Plebem suadendam , quod Nestorius haereticalia doceret, efficax illud esse remedium, quo praemuniti, ab illius labe
praecaverent Certe tam vehementes motus apud Urbem
Constantinopolitanam , & Plebem excitavit Contestatio haec , ut fundamenta jecerit secutae damnationis Nestorii. XVII. Eodem hoc tempore Iulianus & assectae , earum proM gnari , quae Coelestinum inter & Nestorium motae erant de fide eontentiones , ad Nestorium coniugientes , ejusque patroe inium adepti, Mario Mercatori, Constantinopoli tunc agenti, locum dedere , ut, edito commonitorio , publice apud Constantinopolitanum Clerum, di Populum reseraret Haereticorum it Iorum eontumaciam . Non alia autem in commonitorio profert veritatis subsidia , quam exEneycliea Zosimi , subscriptionibus Patriarcharum Constantino.
328쪽
stantinopolitanorum Attici , Sisinniique , Nestorii decessorum , Theodoti Antiocheni , Prayli Hierosolymitani . ceterorumque Africanorum Antistitum roborata . Ιmo vel ex hisce tantum Encvelicis publica disputatione se contumaces illos Episcopos spondet revicturum . Hos igit- in bullus modi impiissimis erroribus deprebensos ad satisfactionem Ecclesiae Iulianus , S cereri sei participes , vel modo condemisnem , ct si quos confidunt adisrsus Catholicam fidem non re-fiὸ sentire , uominatim desigκare non dubitent , S Ecclesiastico ordine a nobis accipient pro nostra posbilitate respongum , aut ab eo certe , quem dicunt a senis Catholico deviare . Haec sane , & alia plurima , quae in hanc rem asterri possent, sed in seqq Dissert. commodius expendenda reservamus , sat demonstrant , quali quantoque pondere istiusmodi Encyclicae adhiberentur , & quam obvia Plebi etiam di Populo
essent veritatis, subsidia . XVIII. Tandem quod argumentum ex ipso adversariorum usu petitum quandoque essicacius urgeat , animo paulisper versari lubet persuasionem , qua , si per istiusmodi
epistolas, ultro citroque datas, Episcopi perfidiam firmarent, caussam omnem se tulisse , existimabant Haeretici . Dixerat Alexander in secunda sua Encyclica , Arianos , ut asseclis ostenderent , priori Alexandrinae Encyclicae haud fuisse praestitum ab Episcopis consensum , corrogasse hinc di inde epistolas , quibus non modicam Alexandrinorum partem seditiose ad impietatem protraxere . Pravissimae huic arti vires addidit prosecta e Nicomediensi Concilio , praecinente Eusebio , haereticalis Encyclica , cui semet , suosque suffragatores dedit Paulinus Tyri; atque simul omnes , confictis in Alexandri gelum odii livorisque calumniis , injustam multis persuaserunt latam ab eo in Arium sententiam , & ab iisdem Episcopis literas obtinuere plures , quas in Codicem Encyclicum compactas , cum Ariani primitus , tum deinceps isse cIae , grande velut perfidiae autoramentum, iactitarunt. Discimus id ex Socrate , qui , enarratis Arianismi primordiis , ita de epistolis ab utraque
parte emanatis, icquitur I. I. c. 6. Ceterum quibus Arii opinio absurda υidebatur , ii prolatam ab Alexandro adversus il
329쪽
nator esse eensueruηt . Eusebius vero Nicomediensis , re quotquot opinionem Arii amplectebantur , ad Alexandrum seripse runt , ut latam jam excommunicaIionis sementiam dissolυeret , di Excommunicatos ad Ecclesiam revocaret : neque enim illos male sentire . In bunc modum cum contrariae utrimque literae ad Episcopum Alexandriae mirierextur , utra que Partis Illerae in unum Corpus colle Liae sunt . Et Arius quidem eas , quae caussae fune faciebant Alexander vero contrarias in unum M. Iumen redegit . Atque binc Sediae illae , quae nostra aetate plurimum υigent , Arianorum sciliceι , Eunomiaxorum , ct eorum , qui Macedoniaxi Meantur, defensi is suae ansam arripiunt . Singuli enim Sectae suae episolas, tanquam testes idoneos , Iaudant. Ex his jam mihi dijudica B. Lector , quam profundum sapiant tralatitiae quidam , & proletariae eruditionis Homines , qui palam asserere sustinuerunt , Pontificum , Patrumque Veterum neminem, petitis ex Eneyclicarum magisterio sententiis, Dogmata,disciplinamque constituisse . Uah malum i nihil praetermittunt nostrates Historici: nihil ignorant : dumque vana se imagine ludunt, apprime docti , di intelligentes perhibentur .
330쪽
g. XX. DE PRIMARIO ENCYCLICARUM , ET SIMI LIUΜ EPISTOLARUM SCOPO , FIDEI UNI TATE , ET ANIMORUM CONCORDIA .
I. Animorum unis , fideique eoneydia a Chrso , ct Apostolis
commendara , ex Capriam expenditur . II. A Uiolata ea aeni. late praesumtis AntenoeIiearum manavit . III. Ad eandem se an iam Enoclicae institutae . IV. Ratio hujus adfertur . V. Duo imprimis harum episoIn mgcnera . VI. Unitas epistolis Paschalibus promota est . VII. Idem Paesearum usus . VIII. ti bis fidei professio exigebatar . IX.
Id exemplis confirmatur . X. Et ex arilis Grilli eum Paω- Io Emessem tempore Pacis . XI. uuia caverent ,-d quibus darentur Pae eae Formataeque . XII. Commendatitiarum usus ει origo . XIII. Haraem a commaenicatoriis discrimen , per quas multiplex data communio . XIV. Forma tae unde dictae . XV. suae, quidis earum Forma. XVI. uuibus essent tradendae . XVII. Earum ex Augustino tisus . XVIII. Et ex Leone M. XIX. Has praetexuerunt Sebis marici . XX. CaIumnia in Basilium eo statur , quod For- maiam Apollinario dedisset . XXI. Formatam quoque obtinuit Marcellus . XXII. Data ApolIinario Formata ex Νa
etianem expenditur . XXIII. Formatarum commercia urin
get contra Donatisas optatus . XXIV. Iis destitui, Sebismatis erat character . XXU. Easdem Haereticis tradere, graυe nefas . XXVI. DIMMaiis id in caussa Petri Lambesiani . XXVII. Flori testimonium de Enoclicarum usu , autoritate , ct scopo . XXVIII. Dissertationis Conclusio . I. v Edemtor , coena peracta , quum in Divino it Iosermone Trinitatis , Redemtionisque complendae mysteria reserasset , orationem ad Patrem dixit , atque inter alia , quae ab eo ad Ecclesiae incolumitatem ,