장음표시 사용
261쪽
DE IIo NEsTA DI sc I PL. xos manibus Salonis institum, prosicto enim nunquam istud temnium iudicaretis. Ex quibus haud dubie colligitur, quanti sit habenda ratio uitae quietioris,praesertim in Arate iam Gm. Num idem quoque Diocletianus cum priuatus uiueret, prudenter ais egregie de imperio dixit, Niabit esse in rebus humanu discilius, quam bene imperare Quod et Flauius Vopiscus in cometarist ad Basumscribit.
Dissentire C. Plinium ab antiquis scriptoribus de ursis Ninnidicis:& quod in Libya S Numidia celebretur:
ex Solino, Herodoto,& aliis. C A P. I T.
SEruatum est, ex in Rom. annalibus relatam,ursos quiadem Numidicos in circo Romano ab Aedilibus editos, Μ.Pisone,Cr M. Messala cos. qua in re C.Plinius mirari
se plurimum refert, quod etiam Numidicos additura sit: cum in ipsa,ut inquit, Apbrica minime uis gignatur. Ego etsi a Pliiiij autoritate non constam penitus disidendum,
quoniam is quidem in ueterum monumentis perquirendis, pensendus diligentior caeteris,s accuratior uideris olet: non tame praetermittam, quo minus ea de ursis Numidicis ad cribam, quae cum publica Annalium autoritate conueniunt. Siquidem Iulius Solinus in Polγhistore cita enim liber inferibitur ursis Numidicis haec trudit: Numis dici urpyrnis inquit,caeteris praestant,rabie dunt a Cruillis projndioribus.Quod haud dubie probat er in ipsa
pariter Numidia ursos procreari. Verba autem ex Romanis Annalibus haec sunt, qlis Solinus etia ut alia permulta ex libris Plinianis transtulit:M .Pisone,Cr M. Messaluco, ad κ i H i .calend.Octobris.L.Donatius Aenobarbus curulis ardius ursos Numidicos centa , Cr totidem uenatores Aethiopas in circo Romano dedit:quod 1 ectaculunter memorabiles titulos annotatur. Herodotus quoque o Hal
262쪽
xto PETRI cR INITI LIB. XIII. Hallea mulsaeus idem sensit de ursis Libγcis: ut poem n Ibros mirimus, qui aperte probant, Aisse Numidicos u fos maxime celebres: nam ex Numidas, er Libγcos passim appellitant, tu modi illud: Proluit ergo nihil misero quod comminus ursos Figebat Nimidas albana nudus arena. Aliud, Quod si aeno Libdici domantur ursi.
De figuris & effigie elementorum,ex Pythagorica doctrina,apud philosophum Platonem. C A P. T.
PRO comperto iam omnibus est, Platonis quidem philosophiam magna ex parte e sacrisistri ac indicterijs PFthagorae prouenisse: quando er ipse Plato pleraque non aliter sensit, ac Pγthagoras: quod ' in alicubi inis genue prosissus est ut homo ad ueritatem natus cuiusmodi etiam placita haec, atque decreta sunt de mundi primorisdijs,eormn que habitu cr figuris. Asserit enim Pγthagoras , qui qlle eum secuti unt, Terrae elementum cubi suquadrati emtem prome: Igne uero P ramidis: Aquam forma esse octangula: uniuersis durem duodecim anguisiorum erile. In qua sententia cr Plato ine fuit, qui in .
Timaeo copiose hoc totum percensuit. Quod ego uel ob id obseruandum putrui, ut istiusmodi etiam opiniones memoriae commendarem. Sederim PIthagorus in hunc modum dit, sicuti er claudius Galenus repetit, quo loco de philosophorum placitis, atque sententijs distunt. P tha
annes Zetes diligenti studio prosequutus est: vir ut apydis ut in omni antiquitate maxime diligens.
263쪽
Quid in Romana Theologia serent Deus sentinus.&Deus Vitiinus: ae de Diis etiam selectis nonnulla ex Vationis,& Augustini commentariis. C A P. X r.
Ll bros x v i scripsit Μ.Varro de Romanorm Theologia, in quibius cum vitria deorum nomina,atque rationes collegisset, in tam diuerso, tamq; multiplici Doram
numero, Vituniam, Cr Sentinum eiu eruuit: eos que
appellari sic asseruit ut est autor Augustinus quod alter uitant,alter sensum i puerperio Iargiatur. Itaque hos Deos Augustinus obsturis mos appellat: Cr ij tamen, inquit, multo plus praestini, cum sint ignobili semi, quam illi tot
proceres, er electi dij. Nam nihil dici potius atque pM- clarius potest in omni oscio mortali ,quim uiuendi csentiendi munere ampliari. quocirca Viviscatorem , ac Sensificatorem nominat. Quod autem selecti dij ab A gustino nuncupantur, sciendum est, hos omnes a Varrone explicatos uno uol ine, ob eam que rationem sic appellatos,quod ampliorem potestirem,ac dignitatem po iactant: seu quod apud ipsos populos celebriores alijs βαrent,maioribus que honoribus colerentur. Quapropter a ueteribus Di, felecti nobilisenti habiti unt supra caeteros
Deos. Ab Augustino bis deni enumerantur ex truditionibus M. Varronis X i I .mares, v II i. 'minae:hoc est Iuniis, Iuppiter, Saturnus, Geniim, Mercuriim, Apollo, Nurs, Vulcanus, Neptunus, Sol, Orcus, Liber pater, Tellus, ceres, Lucina, Iuno, Diana, Minerua, Venus, Vetti.
sed haec de Dijs alibi explicauimus, dicatis huic operi uoluminibus.
Quam sit grauissimum crimen, nimia in homine insolentia: & quod pro comitiali morbo habeatur atque execretur a philosophis. C A P. X I I.
264쪽
1tι PETRI cR INITI LIB. XIII. Vantum praestitit Prienensis Bias consilio atque sapientia in omnibus uitae ob , notum est his omnibus,qui antiquitatιs studio,atq; disciplinis delectantur: cum ab ipso etiam Apolline propter egregiam fingi I renis illius sapientiam tripode aureo donatus tradatur.Is igitur inter celera hominu uitia er delicta, Factum praeiscipue ac Insolantium odio maximo habuit: nihil existiis mans iniquius, aut scelestius in rebus humanis feri, quam elatione animi,immodicas arrogantia uti. Quocirca in deste inquit,er ciuiliter iii uitae olfrijs agendum esse: iri is gratia er studium paratur apud omnes:Fastus autemer I ii olentia Limnum atque odium asstri. sed cr Zeno
ille citieus,cuius uerecundia praecipue commendatur,m
nere homines consueuit, ut nihil prorsus fistu er insolentia indignius atque foedius existimaret cus cum in omnibus ura in iuuenibus maxime:suod eoru ingenia sine ulla ratione impudentifime insoleficant, eos nomine in fur rem atque infamam facile rapiantur. De quare cum c piose atque eleganter Picus Mirandula mecum disserui1 se haud alienum existimaui ab instituto nostrae pro i ms aliquid,ceu mnemo γnon, mihi ipsi adnotare. Est enim hae in re habenda semper in memoria Heracliti Ephesii sententia,qui ex ipsa scribendi obscuritate Scotinos est appellatus:is nanque astum dicebat, atq; unimi elutionem, perinde atque sacrum morbum ,seu comitia
265쪽
NA L I x I I i i. Quam probis moribus & egregia doctrina Plutarchus praestitit: ac ibidem epistola eiusdem adscripta ad Vlpium Traianum Augustuitu cAP. tio ΜpLVRA sunt in Graecoru com meritarijs , quae chaeronensis Plutarchimores,atq; ingentu declarent:quanta videlicet modestia,Cr probitate omnes diasciplinas,dis optima studia percoluerit: etsi opera ab eo composita, cucubrataes uigilis, hoc toα tum etiam coproben iuxta illud,Qualis oratio,ialis uita. Num cium Ulpii Traiani Aug. praceptor luerit, ac eius ingenium bonis disciplinis injh uxerit ,furum esse oscium existiniauit,non minus honestustudijs, quam proprio utitae exeplo eum optime crudire,qui merito consensu omniutotius orbis terrarum Imperator dici deberet: nes, modo Imperator, ed optimus Imperator quod in nummis adhuc veteribu3 uulgo pes icitur,in quibus idem Traianus titulo quast peculiari optimus cen etur. Sed libuit epistolam philosophi plutarebi subinere ad eundem Traianu defcriaptam,quo acilius iudicari post quanta animi libertate ad optima quaeq; consequenda adhortetur, Cr moneat quasi iam tum tanti animi indolem,ac uirtute praenotaret. Plu tarchus Traiano Aug. Salute. Modestiam tuam noueras non appetere principatu que tamen optimis moribus sem per mereri spuduisti. Itaque tanto dignior hoc iudicuris, quanto a crimine ambitionis abesse longius existimaris: quo nomine tuae uirtuti gratulor, er fortunae meaes eum o 3 recte
266쪽
it 4 PETRI cR INITI LIB. XIIII. recte gesseris,quem probe meruisti: alioqui te periculis,erme detrahentiu linguis ubiectu non dubito cum er ignomani Imperatorii Roma non strat, sermo publicus deis lim discipuloru retundere soleat in praeceptores. Sic S neca Ncronis fui culpa detrahentisi uerbis inrefitur, adolescentu suorum temcritas in Onintilianum refunditur,er Socrates in pupillum suu clemetior fuisse culpatur.Tu vero quodcunque uelis,aut cupias,rectistae geres, si non a teipso recellieris,si primum te,animumq; tuu copo ueris omnia ad uirtute disto ueris, recte tibi uniuersa processe rint. ciuitatis constitutiones nor cly uires tibi descripsi: quibus si,ut par est, obi perdueris, Plularchum uiuendi habebis autorem: alioqui promtem epistolam testem inuoco, quod in perniciem quidem Roma. Imperii non pedigis autore Plutarcho. Haec hactenus,quae ab autore in libro de imperatoria institutione referantur.
Sacricommissum, & impiecommissum quomodo inter se disserant,ex Pontificum legibus: & quid haec ue ba significent. CAP. I r.
APposite mehercle, Cr emitte fieri uri esst a ueteribus
Romanis proprietas quaeda Cr potestis in exponeris uocibus adeo,ut quo antiquiores aliquid scripserunt,eo id uideatur absolutius,doctius, ac 'ncerius. Sicuti quod nuper in iure Pontificiι Rom legimus quo loco Implacomissum cr sacricomissum di erre inter se asser ut nam comi fere impie is dicitur, qui tamen purgari potest: ille autem Sacricommetsi arguebatur,qui titillo pacto aut tepore posse set expiari. Versus ex tabulis illis Pontificum hi fiunt: Sacricommissum est,quod nunquam expiari poterint inplacommissim est,quod expiari poterit. Qua in re peregregie mihi uidentur considerasseculter ad ui
267쪽
ed uitae modestium pertinere, ulterum ad religionem CrDeos. Μ .etiam cicero ius pontificum accurate doctus,ΗοGinquit, post cmum uel astersisne aquae,uel di rum numero tollitum animi Iabes neque diuturnitate uan scere,nec manibus ullis elui potest.
De obitu Daemonum, ac memoranda historia de panis interitu Tib. Caes. imperante: tum de Christo etiam nonnihil eonsiderandum. CAP. I I I.
Librum scit chaeroneus Plutarchus hoc titulo: Quod
oracula ueterum defecerint,vir iudicio Cr Graeca et
quentia uramus. In eo autem D mones quoque ipsos suisese mortales affirmat, exempturas adqcit de Panis memorando interitu,que accidille inquit Tib caesare imperante.
me Plutarchi grauitas, er in rebus decernedis iudiciu cola moueret: sed eius uerba subscribam, ex quibus aperte hoc rem de Panis interitu comm posit. De morte,inquit,din momι audivi equide a rhetore Aemiliano intro Cr prudete ac modecto,que multos uel brum cognouille arbitror:quod cum eius pater I testum adnavigaret,circa infulds,quas appellant Echinadis, ex uetu deficietibus prope Paxas deo uenisset:curus omnes fere, qui simul nauigabant,utietiori res euigilare repente a Pors infula uox magnu est exaudita,qua Thamus quida uocabatur: quae uox rei novitate magno admodum terrore cunctos perculit. Thannus enim ille,qui uocabatur,homo eratANγptius,et sides nauisgubernator.Ex quo semel atq; iterum uocatus,nihil restodit: tertio aute morem uocati gefit,di' illi res odit: Ille uero multo maiori uoce exclamauit, cum ueris propter pal de,nutia tunc Pana magna esse mortuu.Quo audito,dic bat Epite es ita enim Aemiliam pater uocabatur omneses o 4 ningim
268쪽
uiis PETRI cR INITI LIB. XIIII. magno terrere fuisse aflictos. cms magnopere dubi rent,dn eiusmodi voci foret obtemperandum,Thanni guis bernatoris coiilium hoc a caeteris probatis est, ut si uel ti pro uoto stirarent,nihil prorsus dicendum in aute contra accideret,uc fatus eo loco deficerent, proloquendum esse quod audierunt. cum igitur paludem attigisen nestum uenti stirarent, Thannus ine in aequor promos clara uoce exclamauit, quae audierat: Magnus Pan mortuus est. O nuntiato titim magnus multorum gemitus quodam
quasi nuruculo exauditus est: quonianis haud paucis serunt,qui simul nauigabant,cum acili cursu Romam venibubent, tae rei rumores uniuersam quidem ciuitatem replerunt. Tib.autem caesariqui Romanae tum Reipublicae inmperium gerebat, Thurinum accersivit, eis tam certam' dem habuit,ut conuocatis philosophis, qui in Urbe erant,
diligenter quaesitu fit, uinum ille Pan esset:ipsi uero phi
losophi pari consensu dixerunt,de illo quidem nuntiam uiae deri,qui a Mercurio ex Penelope origine duxerit iactenus Platarcis. Quae uel Pamphilus Eusebius ad episcopum Theodorum recenset:idems ait,dignum esse diligenati animaduersione eodem tepore fuisse hunc daemonis obiatum, quo er christim, quem pro fi mo Deo Christiani
colunt,omnes quidem daemones de hominum uita expulit, utque deiecit. Tiberio enim imperante christus uixit, erpro salute mortalium in crucem elatus est. Sed hoc totum commodius infacris Theorematta explicauimus.
Galieni Imperatoris impudenter dicta contra Romana rempublica,& quo animo fuerit in aeceptis cladibus
atque defectionibus. CAP. I I I I.
CVm legerem nuper Roman. Annales, in quibus Inmperatorum historia scribitur,aperte cognovi,quanto. in Abe
269쪽
DE HONESTA DI sc I PL. Metis distrinutie Romana dignitas saepsime ageretur, his praesertim temporibus, quibus ipsi principes libidinibus, ac uoluptatibus dediti, nihil praeterea pensi habebant de
Imperio Romano Cr eius maiestate. Inq; mirandum non
est, si quido im sumina dignitas ad hastam etiam deuenit, de uilifimi in is mancipii Meditioni exposita est:ut is Imperium orbis posideret, qui plus auri militibus obtulisset. Illud autem foedius,atq; damnosius,quod quidam Imperatores de acceptis cladibus, ac prouinciam dejctionibus, impudentifime lacati sunt: tu modi fuerat illa, quae Gu lieno imperante contigerunt. Is enim tam perditae fit liacentiae,atque improbitatis int contra Romanu decus, proae prianis dignitatem,in his iocari non dubitaret,quae in hi mani generis damnu extarent: sicuti ab antiquis scripto- .ribus useritur. Nam cum Galieno relatum eset,AHγptua Romano Imperio deficiuisse: ita illudens,inquit: Quid si ine lino Aegγptio esse non possumus s Perdita autem Guti Eu,risisse strium Et no est,inquit, tuta resti blica fine truis beatis sagis cum uero Actum uastatam,Cr Alemannorum concursionibus,sothurim que inuasionibus comperisfiet: Ovid,inqui sine aphronitis esse non postiumus sed istiusis modi plura alia et foediora de Gulieno I inperatore a Pollione Trebel lio scribuntur ad constatinu Imperatorem.
Probro fuisse apud Romanos, ut equites ae pedites in caelibatu estent.: tum leges allatae contra caelibatum:& quid item Moses & Plato statuerint. CAP. V.
EGregie ac prudenter a ueteribus factum est,qui ciuiutatum in lituta ex Ieges uolebant a suis ciuibus perdisci ne uidelicet ignari rerum, er uitae,rationisq; expertes haberi possent. Nam quid esse hominibus melius,ac potius debet, quam ex aliorum inuentis, atque constitutionibus O I prud
270쪽
ris PETRI cR INITI LIB. XIIII. prudentiam augere, Cr institiam prorsus expellere Ex quo illud nuper ob cruandum putaui,quod in X Ii .relatu esset cotra eos ciues,qui in caelibatu per sineret.Erat enim censorum Uicium, ne Romae equites ac pedites caelibes frent: hoc ipsum ueluti probrum habitum est.Versus autem ex antiquis legibus subqciam, quo scilius id totum
censores equitum,peditum prolem distribuunto: caelibes esse probibunto: Mores populi regunto:
Probrum in Senatu ne relinquunto.
Ex his constit, qua diligentia er studio seruatum sit a
S.P, Q .R.uteoriun oboles concresceret. Valerius autem
Maximus camillum, Cr Posthumium cen ores tradit Dcisse eos aerarios, qui ad senectutem caelibes peruenerant. Cumq; aliqui talem conctitutionem incusarent, puniti sunt a cen oribus,haec asserentibus: Natura uobis penatam dum nascendi,ita gignendi lege praescribit: parentess uos alendo nepotum nutriendorum debito si quis est pudor Gigauerunt.Ite igitur oe nodosum exoluitestipem,utilem posteritati numerosae. Sed ex hoc idem constituit, qui diuinas leges,quos oracula quaedam Hebraeis tradidit. Plato uero in omni uitae osticis co ultifimus,lta in logibus stituit:Vxore quisq; a XXX. anno li1' ad XXXur. ducat quod si non 'it,pecunia cr probro mulctetur. Ita enim fit,ut humanum genus suapte natura immortale extistit:nes ullus puto reperitur,qui iis maxime cupiat aeteraenumsibi nomen apud posteros. I tas hac lina ratione pedipetua ducuntur hominu fecula,quod cr flij filiorum continuo generandi ordine coalescant:neq; as est seipsum hae immortalitate eximere: quod ab illis escitur,qui filios cr