장음표시 사용
391쪽
38 a M. FABII QUINΤILIANII On, ut OmneS Veteres, et Cicero praecipue, hanc rem
et incumbere illi', non in illum: et, Plenum uino, non Dini': et, huic, non hunc adulari, jam dicitur, et mille
a alia: utinamque - non priora vincant. Verum schemata duorum sunt generum . : alterum loquendi rationem vocant', alterum 7 maxime collocatione e quisitum est quorum lamet si utrumque convenit
9, i 3, huic rei inoidere. Boliqui
p. sed huic rei, cuin d. a densori ante Ald. P. si hiate rei, Ambr. I sed rasum et repositum). Verum Flor. , P. huic rei, cum Alm. videIX, a. io7: item mox . Goth. tac. Gesti. p. hae rem. Nostram dant
Guols. C, M p. Ambr. a, rum Voss. I, 3, norti. et edd. ah Aldo. Burinantius loriam recte Constituit, nee tamen emendationem reseopit. Promon ante ut est nam in Turie. a
hane rem. Multis Plinii juniori; locis, etiam majoris Villi ua, p. Hard. 458, uti no suo invident, . i. P., nobis. Lucani VII, 98; Tacit. Annal. l, Ia, 3, apparet recentiori-tius placuisse striacturam ablativi in re, quam per accusativum effere- Latii metim et veteres. Vide et F. A. Molfium ad loe. Tac.; it m Dra-ketiti. ad Liv. II, 4o, ii, qui reeti simo accusativum retinuit in Livio, pertition e ad Deteres vide IV, a, ii 8: it. VIII, 5, ra). Suecedere genitivum huic ablativo por g cam
rationem , reete monet Gestierus
vide S. 17 , qui et grammati eum
ι 'aprum testem addit p. Pu sch. II 39: a veteres ... dixerunt invideo . t dii divitias , non dioitiis, Μ quum Burmannus Nonium Marcellum exhibuisset, cap. 9, p. Gothois. 765 r. Itividit illam rem pro illa re. n In reliquis, quae hic tauguntur, strue turis eonsule lexiea et grammati- eos. illud in fitio utinamque... Nineant similo ost loro pro inm. 6. I. Incumbere illi. Plinius tamen lib. lV, Epist. II, veteres aetnulatus dixit: mirum est, quam efficiat. in quod incubuit. ED. 3. Plenum . . . vini. Ita Servius 1 se rento Burm.) ad Virg. AEneid. I 464 , observat etο plenus genitivo melius jungi; sed non tam n semper Ciceronem hoc observasse do-eet Bivius ad Sall. Iug. 38. ED.
5. Sunt senerum. Turic. Florent. hie a pr. inani Omiltiant sunt. 6. Voeant. Turie. Flor. , Nociat.
Ta . totum lior alterum ... Mociant
omittit. - Avic. Put. Pouh Prat. ΒΗ. 5, io, vocat. Reliqui νυcarat. ED. - Alterum ... Dociant. l. e. , alterius nomino appellant certam albquam loquendi rationem. . AIιerum maxime collocatione nia filiam. Turio. Flor. , ia. sentis
m. conlatione suisi quod late eos . Disi
392쪽
INSTITUTIONIS OBAT. LIB. IX, 3. 383
orationi, tamen possis illud grammaticum', hoc ita toricum magis dicere : prius fit iisdem scia cribus, quibus ' vitia: esset enim' orationis' schema vitium , si non peteretur, sed accideret q. Verum auctoritate, Vetustate, consuetudine plerumque defenditur, saepe etiam
ratione quadam; ideoque, quum sit 7 a simplici rectoque loquendi genere deflexa, virtus est, si habet probabile aliquid, quod sequatur. Una tamen in re maxime utilis, ut quotidiani' ac S semper eodem modo formati sermonis fastidium levet φ,
e., Cum Alm. Maxima, Turie. asec. manu). A. m. collatione e., CAN p. A. m. collocutione e., Guel A. maxime eoni titione exquitum, Ambr. a. A. collocatione m. e. , GOlli. Jens cum VOss. I, et viliti. posterioribus ante Bad. qui sic a. quod eotio tione m. e. Bnfiit., a. quod eo lationem m. e. , sine est mox. A. quod ad elocutiones.r m.
e. , VOss. 3, 3. Reliqui a. quod ad
mattei , sod ab viadem, ni fallor,
manu eorrectum eum. Bern., ctriam mattei cum . .
pr. manu) omittunt, eum Ahia. 3. Esset enim . aecideret. vido
lib. I, cap. s, N. 53. 4. Orationis. Vide I, 5, 5, , deis figuris orationis r . IX, i, 37, 36; X, a, io .) Turio. Flor. , onis. Hic
a sec. manu omnis. Goth. omittit vocem, cum Voss. I. Omne ejusmodi, Guolsu Ambr. I , eum BDdi. Ioann. v as. I, 3, quamquam ex
his assertiar hujusmodi. Pro sehema Guel f., thema; et Flor. Turirens. , t thema. notiqui loeci nostrae vocis omne. - Nostri loeo σου orationis habent alii omne, alii omne ejus
Omnia omittit. ED. 5. Selema vitium. Die doficiunt iterum Avie. Put. Poul. Prat. ΒΗ.
6. Non petereiuri ... accidere . Sensus est: si non quaererotur doindustria, sed Arto incogitanti etii. piam contingoret. CAPPEB. . Quum sit. . . defexa, virtus est Habes eamdem strueturae syraesin
de qua egimus ad IX, 2, 79. Sed quum aliende dictum pro etsi, et vides Turaeli., p. 39o. 8. Ut quotidiani. Turie. a prima manu) Flor. , et cottid. , cum dens in priore.s Ae: sic Turicensis, Florentitius. Reliqui ei. O. O. . . fastidium t et. Citat hie Almolovonius Demetrium Phaler. , S. 77, cujus locum vide apud Setinet derunt , p. 37. Mox Pseudo-Turneb. . et Capper. ahlogant ad Aristo t. Rhest. III, 3, 3, p. Bulit. 3at :eta 'Aλκια, ν r.e ψυχρα ψαυν-αν εὐ
393쪽
έ nere defendat Qua ' si quis parce δ, et quum res poscet, utetur, velut a Sperso quodam condimento jucundior erit : at qui nimium affectaverit, ipsam illam fratiam varietatis β amittet : quamquam Sunt quaedam figurae ita receptae, ut paene jam hoc ipsum nomen effugeriqt; quae etiamSi fuerint crebriores , consuetas s aures si minus ferient . Nam Secretae, et extra vulgarem usum positae, ideoque magis nobiles', ut novitate excitant', ita copia satiant: nec se obvias ' fuisse dicenti, sed conquisitas, et ex omnibus latebris extractas conges-6 tasque declarant. Fiunt ergo et circa genus figurae in nominibus: nam et oculis capti ta*te , et timidi δε- moe dicuntur a Virgilio : sed subest ratio, quia sexu Suterque altero significatur : tamque mares esse ta
. Defendat. Turic., offendat. a. Quas sic Gueis. Catis. Turie. a sec. manu) cum Coiti. Vos s. I, Alit. Quod, Turic. a pr. manu).noliqui quo. - Nostri omnes quia, exe. B. 3I, qui dat quo. En. 3. Parce. Turie. Guelf. CAMP. , parte. - Nostri omnes parce. ED. 4. Iucundior erit. Quod subjo tum tribuos adiectivo jueundior' Si intelligetur Ilaura , quae sit iucundior futurn , perperam sustinetiit ea partes rei cotiditae, quum sit ipqa condimentum. An ipse orator erit jueundior' Itimata fuerit imasti Lo- mitiis eum cibo comparati. Equidem intoreidisse suspicor interju-
eundior et erit vorem oratio. NP-que Eo minus mox in amittet sub-joetum crit orator, non oriatio.
5. Varietatis. Vall. lib. a seruDda manu, RII. 8, 9, II, Deritatis. ED. s. consuetas aures; sic Turicetis. Floe. Goliam. Goth. lac. Geso. C, M p. Reliqui a. c. 7. Ferient. Turic. a pr. manu feriunt. Placet. 8. Nobiles. Verissimam e sera emendationem LOchmanni θοῖ μα- ιμων, qua reponit notiabiles prolus. a in. 9a priori, p. 5. Λblegat
io. Nee se obvias. Turio. Plorent. Cuel L, et se obo. Sed Flor. a see. manu et se non Obo. , et si Authr. l. Eadem nostri. ED.
33. Taleae. viro Georg. i, I 83. Timidi damor, Ecl. Vil I, 28. Fabri tus est y ad. , Cie. pro Rabir. post. 3. Ptinitias est inimicum, id . pro Milone, c. I 3.1α. Altero styni . Vide I, 4, 24. 3. Tamque mares; sic Turie. n
394쪽
iNsTITUTIONIS ORAT. IIII. IX, 3. 385
pns damasque quam semita aS, cci tum est: et in verbis', ut, fabricosus' est 'Milium, et, inimicum Di nitus est. Quod mirum minus Τ est, quod in natura
verborum est, et, quae facimus, patiendi modo sa pedicere si; ut arbitror, SusPicor: ei contra faciendi, quae patimur, ut vapulo: ideoque frequens permutatio est, et pleraque i utroque modo esseruntur, η luxuriatur, luxuriat; fluctuatur, fluctuas; assentior', assentis '. Est
figura et in numero, Vel quum singulari pluralis subjungitur , Gladio Pu9nocissima steris Romiani; yens enim
sec. manu ; a pr. . inmque rares. Flor. rasum Lah t lorum et a recentiore mare geriptum e niam tram,
4. Θω... quod. Nimi itis avo hoc, ni malim pro altero scribere
ric. Cuols. C, Mi . uont hae verbaui participia pese s iri sities, ruinc: ih. et edd. ant a Loc. - Haec quoque ut participia datit omnes Dosiri. En.
395쪽
Nec deus hunc mensa, dea nec dignata cubili est.
Ex illis enim, qui non risere, hic quem y non indignata. 9 In Satura Φ,
Et nostrum istud vivere triste Aspexi
quum infinito verbo sit usus pro appellatione : nostram
enim Dilam vult intelligi: utimur et verbo pro participio β,
scribendi et interprotandi modus recto post Bemhum t Erithraeum eri ieitur ah I. li Vossio in eo m- metitario, repetiturque a vilio Iuhrarii , cujus eodicem usurparet Quint. Ex votero otiim seriptura
quoi vide I, 7, a7ὶ corruptum erat
qui, et Noster, figurae notandua magis intentus qua in versus in carmini ipsiua eontemplationem, a ripuit hoe in ex inplum. a. me quem non d ynala; sic ruris . Gustis. C Mp. cum Λl m. ot edd. anto Bad ne quem non diagnais, Flor. Ambr. I, cum Coll. . Voss. I. Non diynatus deus nee deadisnato, Basil. uia quem non di-ynnitis detis, nec dea dis nata, Obr. utiliqui hune non dignatus detis necdon diynata. supervacuum stippi mentum. satis enim stiam iam caseminis lectori signiscatur, et cupit seripior cito destingi. 3. DUtinta. In Satura: sic Turi . Flor. Ambr. 3, Queis. Et ante in inserunt Goth Cati p. Iotis. ere.
Voss. I , et sedd. ante crypti Beliqui haee danii d yn. Et mutatione partium ut in Sal. non quidem enogii conjectura ut conset Gesu.)qui eorti nihil destitit: cuiusque xtate nihil talo additum fuit. Vidi f. 7. De Satura nam sic Turio. Flor. , vide lX, 2, 36. - Solus B.
3, et mutatione partium. ED. 4. In Satura. Et apud Persium I, 8. Abruptum sano hor et minus praeparatum, tace monemrar aliamnunc, quam adhue tangi fisura in , quae' si partibus oratiotiis mutandi . Mollias aliquatenus lo-
gelido est - Iti Satura est: . pro
rem parere quod in Persio ipso prwmittitur rit, sed noti facietis illud ad exemplum quo hic opus. N quo tamen cum Badio contendam, subaudietido .fstim est, is locum expleri, nec laitur manetam dicetidum. Sed inserere quidquam me pariter ae RPgium votat r ligio vetustatis. Etiam hoc satis durum quod usus sit, vult, subito ressici ad poetam, Persium, eritis nulla nec in prioribus. nee ira sequentibus moratio. Struetura quidem quum rasti sit, et mox ost S. 8 in Caitii Io. Absonat nitrin. ad similo Petronii, e. 44, illud erat Divere. 5. Participio, Mestatim; sic Tu-
396쪽
INSTITUTIONIS ORAT. LIB. IX, 3. 38'
tamquam ferendum ': et participio pro verbo, VOMdalum. Interim etiam dubitari potest, cui vitio β simile sit schema, ut in hoc,
aut enim parteS Orationis mutat, ex illo, Virtus est fu-9a υiliorum; aut casus, ex illo, Virtutis 4 est Ditium fugere mulio β tamen hoc utroque si excitatius I : junguntur interim schemata, Sthenelus Sciens Puynoe: est enim , scitus η Sthenelus Puyna tuli. Transferuntur et temporas, Timarchides ' neyat esse ei periculum a se
ferre) interpretatur per ut et verbum passivum, id est, ut fere
ture vid tiar tamen phrasis esse gra, ea: Nam sic loquuntur Graeci per infinitivum. TER . 3. Vitio timile; sic Turie. Flor. Reliqui s. υ. 4. Virtutis. Turie. Flor. Ambr. I, Guols. Cara P., viritis, rum Gotha D. Vall. Vos . I err. prosec O Biarm.
qui nostrum ex illis , Ald. Baul.
Ohr. Virtutem sine est dens. cum Postori ribu a me Ald. - Nostri vim nos Dirtus est. ED.
multa, quod deinde reserunt ad
punxit Post eis. 6. Hoc utroque. Flor. insorii qumque, cum Goth. Κapp. - sie Vall. lib. a see. maii. Iul. 8, 9, 32. ED. . Earitiatius. Vide vi, i, a. 8. Scitus Sthenelus. Turio. Flor. seiuslieus; a spe . maiau illo scius ste-nelias, hic sciens scilias. CAMP., scitis M. Guolf., reiens M. P. Goth. tae. Gosti. sci us p Noti profecto tritum est seittis pro peritus, etsi aliquot poetarum locis probatum; nec suo rit rationis huc vocare obsoleium illud seius. An tentatii ω eia. nona nescius St. pugnandi . - Εadom
s. Et tempora; sic Turio. Flor. Gusis. Gothan. tae. Gesta.) CAMP. Beliqui et iam r. - omnos nostri et
io. Tnnare hi des. Vide Cie. Verri
397쪽
curi praesens enim pro praeterito positum c St , et Status
et, ne morer, per omnia genera β, per quae fit sola ci et mus. Haec quoque est qHam ἐτέρωσει si vocant: cui
tem peculiaris phrasi; hi toriois:
s et nuciores vatiissima, scriptum.
Ut V myilitis, nas l. ni liqui et fiatur iam pro praesenti de Badii eo ti-joeiura. Vido, Costi ero itidicanto, Catin g. ad Avianum I 1, P. I Di, qui poetissime vidit haec os o inquinnaici.- Nostri et stratias, Oxc. n. io, qui ei Sintius ED. - Et stritus. Ilo , oeabulum hic interpretor positum Pro : modi, nam se it conjunctivus ost pro Duli indicativo. Sie variatum fuisse a grammaticis in hac appΡllait Ono apparot l. 5, 4 i. Locus Vir uilianus est Trioid. l . io s. 3. Omnia sciterra : sic Turicens. Flor. Cuols. Ch Mi . GOihan. detis. tac. Gosti. cum Alm. Vos s. I, etodd. ante Ge, ph. Beliqui inserunt j ι. - Nostri omittunt. ED.
quum nor mulium proseint illud quod cotiioctura polo Lai jam Dan. vi de S. i) ωτι suo . sati, miniti firmata vox DO tra por Solane id rumloeci Anio Ditii iv, 39: quamquam alias rara in scriptoribus, Doc Proprie, quod sciam, rhoioribtis iis uris pala. Quod Emest. in Toch Dol. absonat ad Altimonium, v. Et Mamete ιλ .εσθαι, ille quid om νι lorico significatu Doti habet. 'Maias assis σξαλλαγχ'. Apparet pro artii trio has appollationes positas a rhetoribus ; ti que enim quidquam inestiti Oi3mo, quod corium discrimori constituat. Usu igitur si quo δε-iaias dignos ore contingat levesticis o sintiis iratiotium umbras, quas nutio, semel modo oblatis vi, at tilis, ignoramus. Nam 'MAE est apud Diony ium de vi Domi sit . , p. 98a, Belsu. , indiearito Ernosio, tu Tochilol. s ca, latius patet ot
tiotiis artificium domonstrat. IV cpronomen accipio ut Ilia. Vido Vt, a, so; et mox S . Io, 35; ut ostsignificet, accidit, reporitur, Di subaudiendum festiria, ad pronomen minitium . itvtime quidem Diali Oxemplo illustratur, quod pro se isto argilii ititore disso hie aliutioi ver-ha. In losto Sallu tiano ausurit . io fui uni haltiit variatum esse pro fefellis utius itiis quo vid t. Aliorum quid sibi xolit, difficilius dii iii, et miror Deminem P ter naui iam attendisse. Suspicatur ille suis su z
398쪽
iNsTITUTIONIS ORAT. LlB. IX, 3. 38 si
non dissimilis' ἐλὶ Pit' dicitur: ut apud Sallustium, Neque ea res fialsum me hiabuit: et, Duci in Probare: ex quibus sere praeter novitatem brevitas etiam peii solet:
Unde eousque processum est ', ut non βPoeniturum, pro non acturo poenitentiam : et Visurosi, ad videndum
missos idem auctor dixerit. Quae ille ' quidem socerit schemata, an idem vocari possint 2, videndum, quia
recepta sint ': nam recepti S ctiam Vulso auctore con-u opinione duci pro pro re, u milii quidoni nil otia modi per,uadens. Qui itivonorit locum scriptoris, si forte sit alicuitiq. DPilo rom expP- dicit. Adliust rospici Sallu itum Oteius verba esse, soriasso iti dopor-dita operum parie, verosi millinaum, propior id quod sequitur idem numtor. In hoc quid ira Oxemplo solo tirovitas pos it d prehetidi, neque
P. esse, per sphalma suspicor, quamquam possunt videri Turie. et Flor. dare, e quibus titilla varietas. 6. Non prent turum... Disti ros sunt ha,e o dopordi ii scillusiit, ne- qu tamen inter fragmenta recen-Aotitur apud Coelium, ubi poenitens solum est e Charisio, p. Put; hi illas, sod titie et apud Cloemnem et Suoicinium et Prisciatium, pag. 9ua. Oblitus vidotiae Quitit. Λecii exemplum, quod praestant loxiea. 7. Visuros. Non praetormiti radalioe loeo aetati sim a Lipsit ad Tae Antiat. . XVI, I, coniectura, qui Sallustii quod memoret Noster,stiisso suspicatur Dran DAtiros, sodNisores. Eram nimis Palide rejicit Eetiosius, do Derbis agi mola iis, non de xtis, tinfitiis. Tutita iti votoribus DOD orat subtilita; disputandi do latis graminaticis, ut vortialia pla
no socerneretit a usertio. Nee tam ti
tiantis ipsi ii quo setiam Oberlitii. Vido Catiniuiti in v. s. Quin tu . . . nidendum . . II Deu quum primum scriberoni ur a sali.,
o schemata profecto suorunt; nune vi lamori nil eodem nomines sint ap- , pellanda, quaeretidum est, quia.. iam abierunt ita commvnom spr
a incino m. i. Malim u recepta sunt. .
s. Possint. Turie. Guels., possit.
399쪽
tenti sumus : ut nunc ' evaluit rebus astentibus quo I
Pollio in Labieno damnat: et, contumeliam fecit δ, quod a Cicerone reprehendi notum est: assci enim conluxi melia dicebant. Alia commendatio vetustatis , cujus amator unice Virgilius fuit,
sit. Vido S. dio, ubi sit pro sunt. . O nune evaluit. Turie. Guel CAMP. , utinum velut, cum Gothail. Κapp. Isodl. Bal. Vall. VOss. I, Flor. a soc. manu); a pr. utinam voluit,
manu utinam υetuit. At r. I, ulmmmam, an Lationi evaluit corio non dicam. Utrum natura M., dotis. Cum odd. anto Ald. ace. Dad. Vertim navitum e., Ald. rum reliquis ante Ohr.
Sod hie eum Burm , uti. Malim equidem tit iam pro tit, vel titi nunc.-vall. lib. nn. 9, io, tilinam Delut rebus agentibus. BR. 7, 8, II, ut
Nelut rebus Mentibus. ED. I. Rebus astentibus: sic Turicons. Flor. Ambr. 3, Gueis. CAMP. cum omnibus MSs. sod edd. a Jenson. atiis Obr. Omittunt rebus. - Rebus ventibus. Suspicor vitio m esse in eo, quod passivo usurpaturn est participium, qualia strue timo PC tenta amant Dostri pragmatici vide
α tragende Lietio . . Miram lom est sane quod huius. quae e Leriat
loeulionis D in adhue pxemplum
demonstraxit in scriptoribus, soriasqo iam ii lias familiaris sermonis sordes dedignantibus. Labieni eum Ptillion rixa vide ad IV, I, II. Pollioni vi lotur suisse quod Ciceroni Antonius.
3. contumeliam feeit. Cic. Philipp. III, s. Do eo loeo diligetiter egit ad quem ablegant interpretes, a. F. Gronovitis, observ. III, 8, p, 3 5-384. Boeto monet Gesnorus, Quintil. in ellovisse diei iam sticere eontumelitim velut facere jacturam pro pati. 4. Vetustatit. Turicensis, Florentinus hie quid om a prima manu Guelserb1ianus , veritatis ,
cum Ar Delov. - Vetustatis. Mus quidem Doram in Oxemplis his, quae asseruntur, Virgilianis, non agno eunt V v. DD. Vel licie a Cicerone potius sumpsisso Virgilius Budaeo videtur Comment. sme. ling., P. a 454 indicanio Burm. 3, quam ab obsoleta vetustate rotulis o. Et se ne rus aliquid intereidisso sitii por-suadot anto hunc versum, quod ad vetustum tisum Particularum xperiatiin pertineret. Εquid na Non puto ad liiij smodi rem dium osse
relinquitur, multum habet insolentiae, quam sto antiquitati nAcriben-aam osso facile eredo QtiiDtiliano. Neque ullus eorum, quos Budaeus ponit. locorum hac parto sitnilis est raci tro. In altero vorsu aeneid. , I, is) sed enim, et maximo ita pD qt- positum, vetustatem habot. De Vidissiliti a retiat mi studio o vido VIII, 3. 25. speeicitur et ibi vetustas pasetieularum tisti. Mire vacilla it memoria Nostri, quum juctat scriberet in priore versu, pro quo est
400쪽
INATITUTIONIS OBAT. LIB. IX, 3. 393Vel quum se pavidum contra mea iurgia iaciat:
Progeniem sed enim irriano a sanguino duci Audierat
Quorum similia apud veteres tragicos coinicosque Sunt plurima; illud et in consuetudine remansit, Enim- Dero λ. IIis amplius ' apud eumdem :
Nam quis te i iuvenum confidentissime. . . .
quo = sermonis initium fit si : et,
Tam magis illa tremens P, et tristibus effera nammis, Quam magis effuso crudescunt sanguine pugnae.
Quod est versum ex illo', Quam magis clerumnia urstet,
apud Virgilium Insit, quod solum
etiam a. Enim υem. Trati positionem Coniunctioni R , quas alias vitat ini
probavit eonsuetudo in hae quidomvoce. Videtur orgo vel quoque inversia Virgiliano ut transpositum notasse, quod ad patiidum portinuerit; in qua ratione minimo sequar eius auctoritatem 3. Bis timplius: sie Vall. lib. BR. 8, 9, io. CAMP. Andr. aerison. ahomotid. His amplis: sic B. 7, dens.
N amplius, Ald. Vide I, 5, so. En. . Nam quis te. Georgie. IV, 445.
6. Initium st: sie obe. B liquia. sit. Nostram rationem probabat. t segnertis. - Nostri omnes in Dii iam sit. ED.
7. Illa tremens. Ald , illa δε mens, et sic est apud Virgilium. n. 3, illa funus. ED.
8. Quod est uersum ex illo. . . vias t. Hunc locum interpretes praetor negium, moxque Muretum Varr. lecti. Is, n) sociari transeunt, a quies otii ses illi, ut videritur, horum, quos dixi, suspiciones, ess hoc ex vetere quadam tragoedia. Versus enim, ait Muretus, est tro-ebaiotiq. Et sano in illa Romanorum lieentia , ubi fas est trochaiecis stipare quatuor temporum peditius, exit te irameter qui digitos expleat. Hanc rationem tenens Gedornu
reddidit: Quod est versum ex illo Iisce: aee qui est υisolement imi, te de eet endroit. ii noccine autem potuisse placero Quintilianum letontibus t Quando ille imitationem aliquam ex alio seriptore Oxprossam iis designavit, ut uersum dioersi lo- eum i Et quis unquam ita Latinorum 3 Nee quidquam interserat ex pressum hoe . . ,eere aliunde. Noster modo s. io 3 pronunciabat