장음표시 사용
651쪽
sinamque tamm,nec Asia cogitis usem,nec longior cupiditas,ne mnquam maritum
Dranquam matrimonium ament. Conser Bernegger. qV. 92. ad Tacitum Lacedaemoniis vero Lycurgi leges promi scuam uxorum consuetudinem concesserunt,utyraeter alios narrant Theodoretus lib. 9. de curatione Graecarum affectionum. Ita deAgathyrsisHerodotus ITIo . --κοιπον των γ/α κων τὴν μωξιν ποιευντα , additque causam, ut velut consanguinei omnes procul odio ac livore vitam degerent. Idem cap. I LapudNasamonas Libyae populum narrat sponsam prima nocte obire sinis ulos convivas, S ab iis concubitus praemium marito referre. Eodem. oco testatur um Nasamones illos tum Massagetas polygamos promiscue uxoribus uti, posito ante lares cum ad mulierem intraverint bacinio, in signum. Gindanum vero mulieres cap. t 76. tradit nodis fimbriais rum palam testari q vot cum viris concubuerint, di gloriari maxime quae plurimas habet, tanquam plurimis amatam. C. i8O. de Ausibus Nomadum gente, quod pecudum more promiscue coeant. In Plat nem eodem nomine, quod communionem uxorum in republica sua adis
misisset, passim invehuntur veteris Ecclesiae doctores, licet Platonem defendit Ressarion lib.IV. contra Calumniatorem Platonis cap 3. ConserHolstentum ad Porphyrium de vita Pythagorae p. 8ῖ.' Livium Galantem incomparationeTheologiaeChristianae cum Platonica Iib. r. p. 16. sq. Mosellanum ad Gellium XVIII. 2. Cotelerium aβ Patres Apostolicos T. I. p. s82. inanquam vero Lactantius lib. . cap. 3. negat matrimonium dici posse ubi mulier una multos viros habet, tamen & hoc Polygamiae genus inpritannia olim obtinuisse testatur Bardesenes apud Eusebium lib. 6. c. IO. praeparat.&Caesarius qV. 67. & de Medis quibusdam Stiabo ac de Lithuanis Eneas Silvius. Idem de Malabaribus relatum memini. ut praeteream quae collegit Zeidlerus in libro de Polygamia p. ;χ. sq. vide etiam Augustinum de bono coniugio c. i7. Quod vero ad alterumPolygamiae genus attinet, quo unus vir plures ducit uxores, illu* non tanis tum apud plures gentes hodie receptum est, sed ita quoque receptum ut Missionarii testentur, nullum majus obstaculum introducendo Christianismo se reperisse quam Polygamiae improbationem, praecipue apudSinenses. Etiam Mahomedanis probari Polygam iam notissimum est,& ex ipso Alcorano constat. ConstrLudovicumVivem lib. IV de veritate fidei c. l3 Maurorum Imperatori plures qVam quatuor uxores simul ha re non permittitur, sed idem plurimas alit concubinas, ut Moullam Isimae. Iem Olonus Gallus in relatione de Imperio Maroccano testatur quais
dringentas propemodum habere, quita quingentae aliae sint famularum
652쪽
iarum loco, atque ex his jam suscepisse masculos CXUIII. sceme, Ias CC. XII. Veteris puerperii antiquitates brevi Synops, eum opus ipsum incendio periisset, complexus est Tho. Bartholinus, quam Commentario illustravit Cesp. Bartholinus Thomae filius, qui cum patris ad filium Epistola lucem vidit Halaiae I6 6.8. S Amst. I 676. Ιχ. Praeterea Romae I 678 8. apud Mascardum, prodiit eiusdem Casparis Bartholini
expositio veteris in puerperio ritus ex arca sepulchrali antiqua observati, qui etiam uberiores Commentarios de hoc argumento promisit. Vide praeterea Potterum lV. r . Archaeol. &Joh. Meursii filii depuerperio veteri syntagma, recusem tom. 8. Antiquit Graecarum Gronovit, qui Graecos pariter ac Romanos ritus attingit. Inuntibus vagientibus it immorigeris terror incussus proclamato nomine Cyclopum vel Lamiae vel vel larvis propositis. Vide Eet. Spanhem. p. 274. sq ad Callimach. 8c i78. In insula Corsica virum loco puerperae per aliquot dies decumbere solitum narrat Diodorus Siculus lib. U. p. 2os. De nutricibω Npad σου, pe culiaris extat diatribe Joh.Jacobi Claudii. Ultraject. I oh. Ιχ. De cunis infantium Joh. Alstorphius libro delectis veterum cap. XIV. De respe-- ctu parentali di privilegiis πολυτεκνιας vide Phil. Lud. Hannehenium diis; de cura domestica Romanorum. De conviviis ablactationis,dentitionis dic. Stuckius Antiquitat. Convivat. l. II. De dilatis praegnantium supplicis Menagius cap. 21. amoenitatum Juris. De Natalitiu veterum sacris S prophanis,Ioachimi Hildebrandi liber lucem vidit Helmstad. i66t. q. cui addendus Michael Piccarius
Oratione X. quae est de natalitiisVeterum: sp.Sagittarius indiss de natalitiis Martyrum his dies martyrii ipserum innuitur: vide praeter alios Clariis Muratorium d iis i9. ad Paulin. p. 39s.sq. quae cum Joh. Κ indieri exercitatione de natalibus Christi recusa est in syntagmate primo dissPhilologicarum, apud Batavos edito 8. 8c recensetur in Ludolph. Ne coli Bibliotheca librorum novorum A. I699. p. 67 . R. Uaria etiam de natali die, strenis ' natalitiis sacris celebratis Amphidromiis quae etiam notante in Obs Joh Frid.Gronorio Meursius Graecia seria a p.16O. R.& Meursius filius de puerperio veteri c. . De conviviis natalitiis aliisque laetitiae signis observavit etiam nonnullsHenric Lindebrogius ad Censbrinum de die natali: ne b H. Dod welli praelectiones I. st Σ. Cambdenianae praetereundae, in quibus praecipue de observatis' apud
Ovultra L i . de arte amandi: Marnaueri suis tibi μ πιυμ amica, . dandum est, istasit ama duri
Idem de die Natali videndus IV. 13. Tristiam.
653쪽
apud Romanos Natalibus : tumMartini de Roa liber de die natali sacro Nprophano, singularibus S. Scripturae subjectus Lugd 16o . 8. Ioachimi
Immanuelis Nendii dissi de n atalium apud veteres solennitate quae prodiit Nitteberg.I637. De conviviis natalitiis agunt etiam Lud.de Orieans lib. 6. novarum cogitationum in Tacitum. Guil. Stuchius antiquitatum convivalium lib. I.c.I6. Tassinus c. I 3 de Iudis secularibus tom. 8. Antiqv. Roman. pag s o. vide di quae viri docti notant ad haec Ciceronisorat. 1. Philippica natabita in hortis tomaei Graev. p. 4O . De varii generis ritibus quibus veteres, Ethnici maxime in natalibus usi sunt, item de varii generis natalibus, vitae, muneris, Martyrii. Ecde die nataliChristi agit Rich. Montacutius in apparatu ad Origg. Ecclesiasticas pag. 377. R. S in Analect is, qui idem propemodiun liber est sub alio titulo editus)p.;7 sq. De natali Herodis celebrato adeundus idem Montacutius, parte se cunda Origg p. I I. B. Interpretes ad Matth.XIV 6. Isaacus Vossus ad. Catullum p. ἶO7. q vi ooservat, non diem qua natus estHerodes,sed diem quoad reg num evectus est, eo in loco intelligi. Conser Joh. Glegorii scholion Graecum ad illum Matthaei locum, quod habes etiam inActis Ε-rud. x7O . p. s 2. sed di Henrici Dodwelli praelect. Cambden. pag i69. De natalibusHomeri,platonis,Epicuri,Virgilii Sc aliorum celebriumUirorum solenniter 8c instituto convivio celebrari solitis nonnulla collegit
Joh. Jonsi de Scriptoribus Historiae philoseph. p.s8 sq. Etiam Urbium
natales celebrati, ut Γενέ-M Urbis Cpolis de quo auctorario numCPol. in fasciculo Combefisiano p. 27. Alexandrinos memoriam terrae motus, vo Urbs sita propemodum conciderat. appellasse Γωσα observat Ualeisua adSozom.VLχ.fortasse quod post illum restaurata pulchrior ac veluti renata est. Et Genethlia vivis. Genesia mortuis destinata ut notat Laurentius lib. I. polymathiae disr XI. ubi perperam visu excussim pro visu. Vide&Hesychium in To-υ ς. QInquam vero haud dubie antiquus mos est natalem diem selenni ritu obeundi, ut praeter iam laudatos ostendit Ioh. Dougtheius in analetasadGenes XL.χO. Valde tamen dubium est, quod Jac. Boulduccius, homo mire credulus, vel potius mire credulos requirens lectores, de Ecclesia ante Legem capite di libro primo tanquam rem exploratam tradit primos homines, quotannis natalem suum celebrasse. Eodem, quo nati fuerunt die mortem obiisse obis servati sunt, ex veteribus quidem Plato, Pompeius, Antipater Sidonius, quem praeterea quotannis die natali febre correptum serunt: ex recenistioribus Hermolaus Barbarus, Pet. Pithaeus, Joh. Hevelius it multi alii.
Natos sibi infantes parentum erat apud Romanos ex lege M. Antonini. Phi-
654쪽
CURA UIRGINUM, GENEALOGI E. ων
Philosophi intra tertium a nativitate diem profiteri apud praefectam aerarii Saturni, inam hoc relaturum: porro die octivo sceminis, mastis lis nono nomen imponebatur qui dies lustricus,atque omasteria. Daeliberinam abiuratione Sam. Petitus ad Leges Atticas P. Is ' sq. De Mad rione liberorum apud Gentes permissa olim ac recepta Ioh. Hi FDauit. Consiliarii Nunenbergici liber prodiit Ulmae r7 .8. De liberorum exispositione es nere apud veteres, Gerardimodi JCti praeclarissimiIuliusPaulus, sive singularis liber de hoc argumento editus Lugd. MLI7 . 4. Ninter opera eius recussis. Ioach. Christophori Stisseri diss de liberis e posititiis, Helmst. i677. &loh. Christoph. naue Orfit de iniqua liberorum expositione,Lipsi692. Δ sive δόρπια expositis insantibus quo agnoici possent appensa memorat Dio Chryses omus dissIV. de regno p. 63. De jure pinio post Petrum Erodium erudite commentatus in Mbraham a Kerkvaad, Ustralest 17O8. 8. . XIII. De cura virginum apud veteres dissiduae Io. Phil Reifieri. Pros Regiomontani reculae stant in Belgio inSyfilagmate x.dissPhilolog.& recensentur a Ludoipho Neocoro in Biblioth. novorum librorum Αα99. p. 474. De variis rationibus pudicitiam virginum S puerorum custodiendi, vide notas ad Ciceronis orationes tom. 6. edit. Gravianae p. 6 . Potterum lV. tb Archaeologiae Gr. De infibulatione mi Mercurialis lib. I. Vari lea cap. I9. εt Io. Rhodius Iibro de acta Celsi XIV. De cura Iudaeorum circa genealogias consulendus Melchior LeydecherusUL9. de Rep. Hebr. Apud Athenienses duplex filii liber publice asservatus, quorum primo infantes statim a nativitate inscribebantur, altero qui vocabatur nomina eorum qui iam ex ephebis excesserant. VideScholiaGraeca ad Lueianum tom.2-p.II. sa
miliis Romanorum jam pridem interciderunt scripta Varronis, Titi Pomponii Attici, Hygini, M. Valerii Galae & Suetonii, de quibus videndus Reinerus Reineccius in praefatione adGlandomitonomasticon, ubi etiam notat recenti aetate, Iob. Rosim, de Romanis Giliis commentarios lenae, ubi humaniores & sacras literas docuit, molitum, eosque in summa exspectatione fuisse sedAutorem interea opere neutiquam edito defuninim testatur. Hoc ars'mentum sparsim di obiter attigit itali λVolaterrantu, in anthropologia uve commentariorum urbanorum lidro13. ει sq. Diligentius Richa Syromiin,Baro Schwarete vius in libro degentibus di familiis Romanoriam. Parisiis is 3 9. U Henri Steph. in sol &
oblitis I. aetat. 3'. Hie est Rosa jus eruditi in ciceronis Made eas & de finibus Dbres conmentarii exstanti
655쪽
Venetiis apud Ald. Manut juniorem Is 7I. . Isyr. 8. 6c tomo VIL Antiacavnait. Romanar. Gravit. Consulares tamen familias tantum di essit et multa sine auctoritat multa contra Historiam et temporis rationem
scripsitjudice Christoph. Adamo Ruperio, quem vide in Epistolis Gem gii Richteri p. s 64. sq. i&ipse gentes familiasque patricias ac plebeias
collagisse se testatur. Ioha-issiana psi onomasticon Historiae Romanae neutiquam hoc loco praetereundum est, utpote praecipuarum familia inrum Romanarum stemmata ordine alphabetico explicans , di innumera intelligendis Romanis scriptoribus utilia observans. Lucem adspexit post Autoris obitum demum, curante eius discipulo Reinero Reinucio Francos apud chelos A.Is89 sol. de similiis Romanorum
opus abU. MAugustum nonAugustinum ut typographiiffsu legitur
in Bibl. numaria Lactei ex antiquis numisinatibus collecium Rom.1s 77. sol. cum appendice 3O. familiarum ex Antonii Augusini Episcopi A- ensis libro ae Familiis Romanorum, exstat etiam lom. VII. Antiquiti RomGraevii recusum. SeptingentosUrsino memoratos S alios duce tos ipsi graeteritos familiarum numos possidere se testatus ests vinus Ddio . ubi circa numos Pompeianos Ursinum aliquoties emendat. Idem p. 6s duodecim ex illis Ursino praeteritis exhibet di illustrat. Asmhami vero Gomi similia Romanae ab U. C. usque ad obitum Augusti, ex num mis, quos Ursinus vel omisit vel aliter posuit, lucem viderunt Anime . A. I6os'. sol. Ab eo tempore laudatissima industria Carati Patisi qui post Ursinum diligenter est in hoc argumento versatus ParisI663. BL Con- serendus etiam Laur. Egeri tomus ti thesauri Brandenburgici p. 29. R. praecipue vero cujus numi antiqui familiarumRomanarum perpetuis interpretationibus illustrati lucem viderunt Amstet. Irog. sol. in hocVaillanti opere similias nonnullas qu rumPatinus meminit omissas notant Acta Erud. A. 17O . p. Αο7. quanquam vicissim ex Golzii numis consularibus A. Is I. ad calcem Historiae Iul. Caesaris editis di sui scriniis non paucas i 32. Patino praeteritas vir doctissimus adiunxit. Ne- ve enim omnes Goletii numi a Patino omissi prosiipposititiis habendiunt, ut iam notavit A. Morellus p. 238. specim. Omitto Hia Re neri Scaliorum scripta, familias Romanas illustrantia, quarum plures quotidieti novas sive ex nummis sive ex aliis veteribus monumentis erudit tum industria observat. De prisca semilia Casiorum singulare dc locuples
opus Io. Baptistae Fonteii, cum Julii Iacobini appendice Iucem vidit Bonon. lol. Familias Byzantinas illustravit Caranu et Parisi68
sol, in parte priore Historia sua Byzantina. XV. Tria
656쪽
Xv. Tria fuerunt apud Romanos cognationis gemera, agnatio, gens de stirps, ut notat Turnebus ad Ciceronem de legibus lib. I. p. 3 t. aestus quidem omne cognationis senus continebat, gemis ius nullum Mahebant plebni sed tantu atrini ac nobiles qui capitis nullam erant di minutionem passi, agna n virilis stirpis cognatione posita erat. De imaginibus yobilium, earum collocatione in atrio, gestatione in funeredi simili pompa qua claritatem generis veteresRomani testabantur,vide Lipsium r.eleste.19. Liberi erant vel νόσωι legitime nati vel adoptivis ετοι,vel νόθοι sive quorum patre non constabat SΘενίαν ex adulterio geniti. Vide Potterum IR'. Archaeol. De adoptionibus privatorum Principumque apud Romanos Nadoptorum juribus
agit H. Dodwellus praetere Cambden. XVIII. Nobilitatis quatuor genera ε mente Platonis Ladit III. R. Apud Romanos distincti nobiles, ingenui sive liberi, liberti et libertini ac servi quos diverses ordines
etiam apud Germanos veteres observat Cluverus German. Antiquae lib.
XVI. De Nominibus propriis di Nominum impositione atque ossi apud veteres, praesenti loco nonnulla permingere operae pretium fuerit. 'Apud Hebraeos unicum nomen inuti fuit, ovod primis temp'ribus anativitate statim, ut Caino vel macho immutum est: deinde in circumcisione dari consuevit. Hinc additum nomen Parentis, in hunc fere modum: Iaac filiusAbraham, Saul filiusΚi Simon ben Syriace bar' ona, Moses benMaimon, Menasse benisrael. Sic At sceminae, Michaisa ahu filia Urielis. Neque alia nominum ratione in hoc usque tempus utuntur Judaei, licet nonnullos video cognomen etiam habere ut M'Schabini integrum nomen est Schabiai Strimer, Pragensis,est enim frater
IacobiStrimeri,filiusJosephi&rimeri in direptionePragensi occisi. Idem tamen in titulo libri de scriptis Rabbinorum, cui titulus est labia dormiisentium, se non aliter vocat quam R. Schabiai ben Ioseph. Satis frequens
autem inter eosdem Hebraeos mutatio nominis variis de causis unde bi nomines, quae res ut observata magnas difficultates tollit, ita neglem s eit, nec exiguos pariterrBres. Conser Beckium ad Targum Paralipom. p.I36. Uno tamen nomine tantum utebantur uno tempore,ita ut ex quo adscivit Apostolus nomen Pauli. desineret appellari Saulus. Nec Abramus vocabatur amplius, cum datum esset nomen Abrahami,nequeSarai, ex quo dicta est Sara, nec acob ex quo haesit nomen Issaelis, quanquamine postea jam hoc iam illo nomine in si cris literis appellatur. In sor-
657쪽
Chron. IV. Neque in scribendis eodem modo nominibus admodum superstitiossis fusile veteres, Rich. Simon lib. I. Hist. Crit. RV cap. 3. In Talmude Hierosolymitano dissechel Gittin f 3.1.legas Taelitas extra terram Isracliticam habere nomina sicut nomina Gentilium. Sane a Graecis nominibus S Latinis non abstinuisse, exemplo Tryphonis, Philonis, Nicodemi, Iusti, Rufi & aliorum constat. VideRev.AldertiaFelde
Epist ad D. Kochium de dialogoJustini Martyris p.33.R.&Io Braunium in selectis faciis p. II. sq. qui p. 34. sq. ostendit Iuciatos post captivitatem
duplici nomine non raro usos, uno quo inter suos Si altero quo inter Ethnicos vocarentur. Dinomines etiam fuere quidam, si credimus Cornelio Iansonio parte I. Concordiae Evangel. c. 6. ει Beneditanis ad S. Ambros tomo I.ALI331. In peregrinae autem lingvae nominibus prouptiis esserendis tripliciter versari lent Hebraei, nam vel aliter pronunciant ut Graci aliaeque Gentes, ut pro Cyro Cores, pro Artaxerxe Arta-sasta &α vel ex peregrina lingva in retantur in Hebraicam, Vide Grotium ad Gen. XI. I di quae notavi lib. I. Bibl. Graecae c.6. g. v. vel n
mina in aliam atque ingeniosam significarionem defleinant, ut variis exemplis demonstravi in eadem Bibl. Graeca litLI. c.29. a. Qvst onusia non possint non multiplices difficultates lectoribus objicere, di quasdam etiam vix ac ne vix quidem extricabiles. Josephus quomMedus in fragmentis sacris rem. Ita fascio. Crenii p. 2sa. notavit mirificam diverinsitatem in nominibus Regum Assyriorum quae in sacris S prosenis scriptoribus observatur, inde originem ducere, quod diversae gentes Assyrii, Babylonii, Peria, Aramitae haltantes prope Euphratem,ssisyptii, Graeci dic. unaquaeque nomen Regis varie accomm carent suae linguae. Scriptores quiNomina Proprimebraica in sacris literis collegerunt εt interis pretati uini diligenter collegit Clariss C Na 8c amicus noster Io. Christophorus inolfius in Appendice ad Historiam Loicorum Hebraeorum
p. 228. & Ioh. Mollerus Homonymoscopiae p. 39. sq. His addi possunt
quae ex MSS. Graecis Codicibus tom.li. Hieronymi tui ad librum deN minibus Hebraicis protulit Io. Marcianaeus, quae melius digeri atque e mendari illustrarique ab aliquo viro docto esset operae pretium: ut omi
Concordantiis re us a Dan. Fesselloauctis,inmanice ALonomast,
658쪽
eon nominum propriorum Hebr. SGraecor. quod exstat ad calcem tom. UI. Bibliorum H Nouonrandinens Mammu Brixiamu in Arca Noae Sc.N 'qui in hoc genere versatus quam diligentissime est, priecIarus Uir. σμri in reueris Prosetar Tubingensis in Onomastico sacro Tub. i7C6. . Si
in altero quodBibliis pentaplisGermanici A.x7I2. .excusis est sufetiu. XVII. De Graecis veteribus perinde ut de Hebraeis assirmare licet simplici fere nomine eos ussis suisse, 6t genitivum plerumq ve parentis addi d isse, ut Thucydides olori & similia. Conser ΕΣ. Spanhem. VI. de numism.p. r 2 sq. At non semper genitivus additus parcntem significat, sed interdum aliud civid subintelligitur, v. g. Clinias Alcibiadis scit. Pater. OIympias Alexanari,scit mater. HectorisAndromache scit.uxor. Eusebius Pamphili scit. amicus. Parthenius Dionysii scit. discipulus. Conser Ionsium p. 34. B. Hanhium de scriptoribus ByZ. cap. I. g. s. sq. Amplissimi Cuperi Harpocratem p.I16.sq. NU. C. Thom. Galei dissi. descriptoribus Mythologicis p. I9.sq. Progeniti Parentis scriptoresRomani interdum posuere alterum nominativum , itaque dixerunt Herodem Atticum pro Attici F. Appionem Plistonicen proPlistonicae F. Si si milia. Conser Salmasium ad Ueti inscriptionem Regillae p. 8'. R. Valesium ad Ammian. sol. 4O. Solenne suit apud Graecos nepoti nomen avi imponere. Sic Aristidis pater di filius dicebantur Lysimachus, Aristotelis Nicomachus, ut alia innumera praetermittam, e quibus nonnulla col- Iegit Stephanus Morinus in octo dissertationibus p. 2I. R. παλωστα 'ονιο, πιν , inquit Eustathius , τὰ ἐπιγίνους τοῖς τῶν πάι σπων ρνο-
Miaris. At Nomina Romanorum narrantes Graeci, praenomina si equenter sola nominant, vel praenomina postponunt, ut Κατων Μα κ' pro M.
Catone&similia apud Dionem aliosque. Uti Patronymica etiam quandoque cognominibus praeponi notat Salmasius ad Achillam Tatium p. s3 .sq. sed & Graeci ipsi interdum praeter nomen habebant εἰ κληαν sive cognomen, teste Appiano Praef. ad bella Pun. quod ipsum e variis monumentis antiqvis constare notat laudatus Cuperus in Harpocrate P. 177. Conser Plutarchum Coriolano sol. 2I8. Nomina peregrina, orientalia maxime cum illa Graeci memorant in suis scriptis, vel plane in lingvam suam interpretantur, vel saltim ita inflectunt, ut seno ac terminatione Graeca vel Graecis amnia videantur. Imponebant Graeei insantibus suis nomen die lustrieo.five septimus is erat live decimus ' a nativitato. Vide Meursium Graeciae feriatae p. 2I. sq. PetrumMoli ad Longi Pastoralia p.7. XVIII. Romanis quoque ingenuis servorum enim simplex n
659쪽
men suisse constat, Syri v. g. vel Davi) singula quibusdam nomina initio suere, ut Romulo N Remo: aliis bina, commune sive appellativum ac praenomen alterum, alterum gentile & proprium, ut Hosto Hostilio, C. Mario, Q. Sertoric Mummio, Iulio Proculo. Plutarch. in vita Marii
p. 4o6. aliis denique terna praenomen, mymen gentilitium S cognomen, ut L. Iunio Bruto, L. Tarquinio Superbo &Prisco.C. Marci Coriolano. Pluistarch. in Coriolano sol. LI8. Fratres, Ciceronis etiamnum aetate praenomine distinguebantur, nomine di cognomine conveniebant, ut P. Cornelius Scipio 8t L. Cornelius Scipio. M. Hallius Cicero S Fullius
Cicero. Simile in patre & filio observare licet, M. AnnaeoSeneca SL.A naeo Seneca. Postea fratres comominibus divisi, ut Salvius Otho&Salvius Titianus: Flavius Uespauanus6t Flavius Sabinus. Non in omnibus tamen hoc receptum, namVittellii fratres Blo praenomine distinta: Aulus, Quintus, Publius Ec Lucius. Meminas quoque praenomiitibus usas constat, etsi minus irequenter. unde hoc plane negavit Plutarchus in Mario p. 4C6. ut Aulam Placidiam, Tiberiam AEliam, Rheam Sylviam Romuli matrem, Caiam Caeciliam, quod Caiae praenomen inversi litera scribitur o ut Tita x. Conser Tiraqvellum ad Alex.abAlex. tom. . p.79. Et ad lib. s. c. q. & quae Gravius in praes ad tomum 2. Antiqv.Rom. inseruit ex Petri Servii Miscellaneis cap. s 8. qui cognomine quoque usas nonnunquam ut Caeciliam Metellam, Calpurniam Marcellam dic. quin praenomine, nomine di cognomine simul utFuriamSabiniamTranquillinam, Cneiam Cocceiam Irinam, ex veteribus Inscriptionibus demonis strat. Maritorum quoque adscivere cogpomen, ut Marcia Catonis, rarius liberorum, ut Cornelia Gracchorum scit. Mater, addeEE.Vnhem. VI. p. sO9. R. Praenomina circiter XXX. notante Varrone, sed longe plura observantur. Nonnulla praenomina eadem in aliis Bere cognomina, ut praeter M. Spanhem. p. Fr9. sq. de numism. pluribus exemplis idem Servius probatum dedit, qui praeterea docet nonnullos novum adscivisse cognomen, quod male agnomen quibusdam appellatur ut L.
Cornelius Scipio Asiaticus, L. AElius praeconius Stilo, M. Valerius Maximus Messala, Caecilius Metellus Pius. Cognomen saepe gentilitio nomini praeponitur, ut notat Rhodius ad Scribonium Largum p. I9I. ει SpanhemiusVI.de numism. p. so3. R. De duplici praenomine usurpatoid. p. sit. 8c praenominibus certis familiis semiliaridus pag. su. sq. De more Graecorum Romanos passim isto praenomine notandi pag. si6 R. q. 6t Latini interdum faciunt. id. Sola cognomina posita. id. p. 2 ec Sirmond. tomo ε. P. s 199. Udam plura etiam habuere cogno-
660쪽
mina ut P. Cornelius Scipio Nasica Serapio ne memorem quae in titulis Imperatorum cognomina Parthici, Arabici, Germanici &e. Agnomen autem dicitur proprie quod retinebatur ab adoptatis, cum adoptantium praenomen, nomen & cognomen adsciscerent, illisque jungebatur jam tertio jam quarto loco, ut P. Cornelius Scipio a in cilio Metello adoptatus deinceps vocabatur Q. Caecilius Metellus Scipio: MJunius Brutus adoptatus a rvilio Caepione, dictus postea est a Servilius Caepio Brutus In his agnomen sicile agnoscis Brutum Sc Scipionem. Porro reliqua illa Asiatici v.g ScAfricani di similia non agnomina sed cognomina vocantur etiam a Velleio lib. I. c. I ῖ. quisquam ex nostis homini-λM prior Mummio cognomen virtute partum pindisavit. Nomina alia propria familiis, alia simiorum in eadem familia unius conser Spanhem P.
Fos. R. ωκλωεις Graecis, perizon. ad Elian. p. 669.67I. 47s. Liberti sive servi manumissi cognomen suum retinebant, praenomen nomen brecipiebant a patrono, ut Tiro & Laurea cum Cicero eos manumisisset,
dicti M. Tullius Tiro&M. Tullius Laurea. Adde Rei nec pag. 8 3 . In script. sq. Puer s non prius quam togam virilem sumerent, puellis non antequam nuberent praenomina imposita suisse Scaevola tradidit,teste auctore Epitomes de no num ratione quae Valerio Max. subiicitur ic avibusdam tribuitur Tito Probo. Haec utinam integra exstaret: quae Mus supersunt tamen, illustrata sunt a Stephano Pighio in notis ad Valerium N a Salmasio in inchoato commentario ad Arnobium, quem ineditum evolvi in Bibl. Gudiana. De Nominibus Romanorum Onuphrii liber fastis eius subjectus. De nominibus Media aetatis multiplicatis ut Marcianus Mineus Felix Capella, Macrobius Ambrosius Aurelius Theodosius, Anicius ManliusSeverinus Boethius Elc. videSirmondum praef. ad Eunodium 8t in limine notari ad Sidonium. De nominibus propriis apud Germanos consulendus B. Lutheri libellus cum Gottis.
-neri observ. Lips 167 . 8. Schottelius lib. V. ae lingva German.
trassitu 2.&quos allegat p. Ioῖ6. R. Catalogus nominum propriorum apud Goldastum tomo 2. Antiqv. Alemannicarum, p. 92-I18. N qq.R.
cis Georgius Hiciasius disi Epistolar. p. 23. R.
' Aiphi simu p.ri . de Augusto. in adoptati Vide &Sam. Prisci Lexieon Ant statim Miri.