장음표시 사용
141쪽
nosis nunquam proces se , nee posse esse nobis gracum ; quinimo in no- ba Reipubtice Eeeusa meae damnum non sagulare excogιtatum .ia re rogamus V. P. ut oretis, quod decet, ιatisur adinventionibus , abeae incoeptis , o per sanctu fidelitatis amicitiae ossetis modo non desi lat, sed communem nomum Procuratorem me bae fideli cur
per nos eommendatum in hujus Provinciae Gamensi negotιis ιractandis , ad optatum exitum perducendis non deserat, se suo solito in ore promo seat. Quibus sinitia scribunt reliqui tres Archiepiscopi , di aliquot Episcopi, omnes eousque gratitudinis progrelii, ut ipsas dignitates, insulasque suas Lucae acceptas reserant. Neque id quidem sine causa ; postquam enim Lucae virtus &vita Curiae Romanae Principibus innotuit, nulla saeta fuit Hibernicarum rerum provisio, cujus ille magnam partem non haberet; maxime vero ab eo tempore quo Hiberniae protectio per Urbanum VIII. Pontificem commissa fuit Ludovi eo Cardinali Lud visio, qui ut in schedis juridice depositis reperio, in omni illius Regni negotio utelatur eons O , o auxilio Patris LM Midinei. Nec minus in ejusdem Regni negotiis faciebat Cardinalis Antonius Barberinus , Ludovisti in ejus protectione gelosus successor , aut in rebus ordinis Franciscus Cardinalis Barberinus ejusdem ordinis Protector, & Lueae singularis perpetuusque fautor . Habeo epistolam cujusdam Rotigiosi Hiberni alteriis; ordinis , pro quo alii Romae petebant Episcopatum , quem demum juvante Luca adeptus est; sed eum sorte prius intelligeret Lucam iptius competitoribus pronius savere, sic ad aliquem scripsit: Quandiu hasesunt Patrem Lueam Romae in tanta e Iimatione postium , matriti A chiepscopum Tuamensem, o Brux Zis Comitem Taronie, videtur impossibile Uias in ulla re superaνe ; horum etenim furique plus habersa Doris os ei in qualibet ex dictis Curiis , quam reliqui omaes sua
nationis. Inter ilia vero etiam Liarax Hibernorum Ecclesiae praestitit,
unum erat, quod cum alii plerique per Europam Epit copi, post
erect am sacram Congregationem Rituum Eccles alii corvin , c xarent ut suarum Dioecesium propria Sanctorum officia ad novi Breviarii formam redacta confirmarentur , dum Praelati Hiberniae , peculiaribus & propriis Sanctis plenae, continuae persecutionis, & bellorum distractionibus id sacere non potuerint, Lucas nactus occasionem novissimae correctionis Breviarii sub Vrb
no VIII. Pontifice, in qua ipse Lucas non exiguam laboris partem subivit, proprio impulsu supplicavit suae Sanctitati, & obtinuit ut sanctus Patritius Hiberniae Apostolus Breviarii dypticis insertus proprio die decimo septimo Martii Quadragesmali seria prae-Pedito, saltem antiphona, versu, & oratione per universam Christi Ecclesam eoleretur. Deinde vero eodem annos quo mor
142쪽
luus est Lucas secit, ut ego ex omnibus Legendis sancti Episcopi, eam selectae historiae summam exeerperem, quam ipte post in lectiones divideret, & adjuncta integra sorma ossicii supplicat Tus erat, ut approbaretur pro Collegio sancti Isidori, di Conventu Caprani cenu, in quibus sestum Sancti quotannis tanquam Patriae Patroni celebratur. Idipsum successive facturus de ossiciisSS. Columbae Abbatis, & Brigidae Virginis, communium itidem totius Hiberniae Patronorum; quemadmodum prius secit de ossicio sancti Isidori Agrieolae, ipsus Collegii Titularis ; sed ne saceret morte praeventus est. Eodem constantissimo fidei gelo, & erga Patriam pietate, majus negotium, in primis ultro sibi assumpsit noster Lucas, & postea impositum illi fuit, in quo continua corporis fatigatio, de mentis sollicitudo molestissimae illi rent, si utramque non sublevasset magna spes, di ardens desiderium quo flagrabat, justam nationis libertatem & Catholicae Religionis . liberum exercitium affictissimis in utroque Hibernis rellia
E Tenim Hiberniea natio ab Initio semper libera fuit, suisque patriis Regibus, legibusque gubernata, donec propri 9onte se ipsam subdidit Romano Pontifici, & ejus Apoltolicae
Sedi, quod anno Mx et r. sub Urbano II. factum referunt Annales
Hiberniae t ac deinde ab Adriano Papa IV. certis conditionibus tradita suit dominio Henrici II. Regis Angliae. Et quamquam deinceps a Regiis Ministris Anglieanae nationis , illa suae natura- is libertatis , honoris , fortunarum & samae damna continuo to. Ierarent Hiberni, quibus aliquoties coacti sunt,&a Regibus ipsis,& a Romanis Pontificibus remedia postulare, atque eκ Regni proceribus nunc hunc , nunc illum, pro ratione gravaminum, quae quisque sustinebat, etiam arma quandoque contra Ministros arria Pere; nunquam tamen communi ceterorum assensu bellatum suit,
aut Hiberniea natio recessit a fidelitate, quam Regibus Angliae propter Sedis Apostolicae reverentiam semel promisit, quandiu Catholica Romana, & unica ad aeternam salutem necessaria fides illis libera relinquebatur , qua nihil Hibernis unqu&m carius
Uerum cum Henrieus VIII. Rex ab obedientia Ecelesiae &Romano Pontifici debita recessit, atque hujus schismatis occasone variarum haeresum colluviesAngliam & Scotiam occupavit, trecentas enim sectas aliqui enumerant, sie sibi contrarius est Beelzebub , tunc Hibernis gravatum est jugum, praesertim ab anno secundo Regni Elisabethae, & pro summa criminum omnium, poenarumque & suppliciorum sussieienti eausa in ipsis r Putatur solum nomen Catholici. Hinc ab Hibernis exactae gra ri Tom. I. q a Vς.
143쪽
ves mulctae pecuniarum, confiscationes bonorum, omnis Regii favoris, publicorumque munerum, vilium etiam officiorum in civitate vel castris, juris item ae justitiae, armorumque tra stati nis incapacitas , privationes haereditatum, nullitates contra tuum& intrussionum, alienationum, plantationum praejudicia ; Templorum Coenobiorumque direptiones, & conversio in profanos usus, di sordidarum artium officinas , Ecclesiasticarum personarum, & venerabilium Prael torum, & Catholicorum his ullat nus faventium capturae, carceres , ludibria, vincula, patibula, toxica, rogi, aliaque varia supplicia , & crudeles mortes , imo desundiorum cadaverum lanienae, lixationes, adustiones, & pu blica expositio decollatorum capitum, ac partium discerptarum ad altissimas urbis portarum, turriumque pinnas.
Liberales artes ita interdi me, ut nedum publieam scholam perire , sed nec Pedagogum quidem Catholi eum educandis filiis
domi alere liceret; imo vero nec servum, nec ancillam, qui . haereticas conciones non frequentarent, si non malit Catholicus
Pate familias , uti pro se ipso, uxore, & Iiberis, ita pro serVo,& ancilla singulorum Dominiealium dierum absentiam a Sectariorum synagoga cusi argenti taxata mulcta redimere. Bonorum& vitae discrimen erat, si silio quidem in ulla Catholica Univer
tate , Collegio , vel Seminario alendo. ullum vitae subsidium qu cunque Via, vel modo serretur: ut mirum non sit, si tot videantur
studiosi pauperes Hiberni extra Patriam, imo vero divinae pro videntiae miraeulum existimari possit, & manifestum indicium peculiaris curae, quam Deus habet conservandae in illa Insula Catholicae Religionis , quod in tam gravi persecutione , ac centum
annorum diuturna, tot reperiantur etiam nobilium personarum
filii, qui omni discrimine, damnoque contempto, malunt potius eκule1 mendicare, ut snceram Religionem edocti, domesticos in ea conservare possint, quam animarum neglecta salute, & avita Catholica Religione , humanis rebus domi abundare . Unde se tum est, quod a Sanctorum Hibernorum aevo, non doctior, non magis disciplinata, non eopiosior Saecularium,Regulariumque Sacerdotum , & Praelatorum Ecclesia suerit in Hibernia, non magis integer Hierarchicus ordo, quam ab eo tempore, quo in ipsos saeviri coeptum est, cum nec redditus nec requiem haberent. Plu rer Uscimur quoties metimur ab ipsis, semen ect sanguis Catholicorum . Hoc in Hiberniea gente eum adeo longa experientia tot argumen
iis probassent illi discipuli Joannis Calvini, qui in Anglia & Sc
tia propterea Puritani dicuntur, quod insemis Magistri dogma- um iaces pro puropulo Evangelico venditare soleant, occultis machinationibus, & elaticulari foedere decreverunt, herbam tot sectionibus rasam , sed multiplicato germine sortius repullulan
144쪽
tem sunditus eradieare, totamque gentem Hibernorum , quani nulla vi, nullis artibus ad Catholicam fidem deserendam eo pellere unquam potuerunt, flamma ferroque inopinatam opprimere , ac uno impetu penitus extinguere. Atque id quidem eodem tempore, quo Regem ipsum, & Protestantes Episcopos in Anglia persequi coeperunt, ut hac ratione Protestantium sectam, quam Rex in Anglia observabat, & Catholieam Religionem, quam Hiberni constantissime tuebantur, simul delerent, atque Monarchicum regimen, & Mas tum auctoritatem tollerent, quo facilius per populares tumultus totam Angliam Hiberniamque ad Puritanismum, in Scotia jam tum dominantem, reducere possent. Et re ipsa cum Partamentum sie Regni Comitia vocant eodem tempore Londini sederet, inferior ejus consessus , qui ex popularibus ad id electis coalescit, ut Regem & Superi rem consessum Μagnatum omni suffragandi libertate, candideque & aequanimiter tractandi ratione privarent, infimae & rustis canae plebis tumultuariam turbam circa civitatem Londinensem coegerunt, quae hane ab illis disciplinam hauserat, ut Comitiis primo supplicarent, deinde illa ipsa protegerent, mox etiam
Praescriberent, postremo imperitarent, ac dominarentur ; vocat etiam suae sectae Scotorum exercitu, qui jam tunc Angliam ingressias contra Regem , & proceres ipsorum causam , etsi alio pra xextu promovebat.
His interim in Anglia sie agentibus apposite correspondebant ipsorum consilii Sectatores Angli in Partamento Hiberniae rnam eum percepissent Catholicorum Commissarios ad Regem amandatos , cum aliquibus graVaminum remediis, reduces proinpediem Dublinii adlaturos, Partamentum illico vi & minis proinrogarunt , ne justi Regis favores Hibernis impensi in illo firmarentur et neque Ministri status ullatenus voluerunt Regis placita publicare ; imo vero, ut Catholicorum patientiam irritarent, parso rumore divulgabant leges in Londinensi Partamento coniatra Catholieos latas, in Dubliniensi recipi, statuique oportere, quodque jam in proximo esset Scotorum puritanorum eXercitus, qui Hibernos omnes vi & armis compellerent ad abjurandam C inoli eam Religionem, vel ad vitam ipsam cum morte commu
CVm haec omnes universim terrerent Catholicos, aliqui viri e
nobiles Provinciae Ultoniae, quibus malum a Scotis Vicianius imminebat, Dersuaserunt sibi compendium remedii sore , si quo stratagemate Dubliniensem arcem, tanti exterminii molitorum praecipuam sedem occupare possent: verum cum id aggrederentur proditi fuerunt, de ipsorum parte capta, pars alia se in
145쪽
aeie defendere studuit, dum interim aliarum trium Provincia rum Catholici, quieti longaminiter expectarent, ut Rex ipse remedium adhiberet, & seipsos offerrent ad motus facile compescendos , modo ipsis auctoritas & arma darentur. Sed Ministri status id illis negarunt, & palam profitebantur, malle se in ea, quam vocabant, rebellione decem Hibernos reos reperiri , quam unum, di ex Catholicis mille pro centum. Et quo ad id reliquos cogerent, astuto praetextu obsequii Regis, cui potius insidiabantur, & reprimendae rebellionis salsa necessitate, datis mandatis Carolo Coote, & ut credebatur, etiam Praesidi Provinciae Mo-moniae, non solum Ultoniam , sed etiam Lageniam, &Mom niam serro & flamma, praedis, & caedibus devastare coeperunt, nulla habita ratione sexus vel aetatis, rei vel innoeui, fidelis aut rebellis, modo Hiberni, & Catholici; nee parcitum Conaciae quartae totius Regni Provinciae: quo impetu Catholica nobilitas minaci violentia contemptibiliter tractabatur, & propriis ipso-xum subditis Anglis & vilibus inquilinis, arma bellica contra ipsos ministrabantur , eum ipsi domestici ad equitandum Vena dumque necessariis privarentur, quae nobilibus ubique permitti solent; tanquam qui solo titulo Catholiete prosessionis, manifesta calumnia , Regi infideles haberi deberent, eum potius nulla Νω
Vatorum secta unquam tam serio constanterque doceat, Se obser
Vel : reddenda esse, quae sunt Caesaris , Caesari , o quae sunt Dei , Deo , quam Ecclesia Catholica Romana. Experti igitur Catholici Proceres, & viri Nobiles Hiberni,
non Vanis terroribus , aut minis tantummodo secum agi, sed securim ad radicem , seu verius ad cervicem applicari, ut stirpitus delerentur; nec ullam habentes spem praesentis remedii a Rege, qui easdem Puritanae iactionis artes in Anglia & Scotia patiebatur , Per quas tandem ad eum finem adductus est, quem reliquus
Orbis miratur, & ausu, quem in subditis erga Regem haud quaquam approbat, tunc lege naturae constricti sunt, ad sui ipsorum defensionem armis, quae non habebant, aggrediendam. Cumque aliquandiu , lapidibus, perticis, verubus & iustibus dimicarent, hostilia tela , & munitiones paulatim adepti, statuerunt illam sormam Reipublicae, quam ipsi hostes pro occasione optimam te gitimamque fassi sunt. Nam in primis ne conscientiae zelo contra
conscientiam imprudenter agerent Hiberni, convocatis anima
rum Praesulibus,& qui Theologieis Jurisque saeuitatibus apprime pollebant, res graviter examinata suit & in plena Nationali Episcoporum Synodo declaratum, bellum ob causas mox reserendas justum , legitimumque esse; cauto interim, quod si quis vel odio , Vel avaritia , vel alio inordinato fine proeederet, vel justum finem injusto medio quaereret, is graviter peccaret. Hinc publico Om
146쪽
nium Regni Ordinum laedere, tacto Evangelio singuli jurarunt,
se , etiam cum omnium fortunarum, atque ipsius vitae discrimine, certaturos pro aVita & antiqua, per mille trecentos circiter
jam annos observata ab Hibernis , Catholica Romana fide, pro Regiae Majestatis jurium justarumque praerogativarum, proque Nationis Hibernicae defensione a praesenti periculo exterminii, &ab inj usta & violenta oppressione naturalis suae libertatis, & immunitatis Catholici Cleri populique, constituto ex electis , tum Ecclesiastieis Praesulibus, tum e saecularibus Magnatibus & Equestris Ordinis , aliisque consultissimis viris, Magistratu , quod supremum Concilium confoederatorum Catholicorum vocabant, quoniam summa potestas in omnes confoederatos communibus
suffragii illi concessa & commissa suit cum peculiari sigillo. Comstituerunt etiam quatuor Provincialia Concilia, quorum quodlibet suae Provinciae regimen tractaret eum libertate appellandi ad supremum Concilium , ac tot alebant exercitus, quot erant qua tuor Provinciae, eum quinto exercitu levis armaturae, qui praesto
esse debebat quocunque ipsum vocabat publieae utilitatis causa, dejustio Concilii . Atque hae ratione rem suam in tantis anguiliis conitituti disposuerunt Hiberni, quoadusque Rex ipse a Scotis &Anglis agitatus in Hiberniam veniret, vel aspirante in Anglia
meliore fortuna , rem suavius disponeret, & consderatis fidelium subditorum Catholicorum extremis gravaminibus , remedium opportunum afferret, Regnumque sic ad pacem, & quietem reduceret , ut Sectariis Catholicos ob Romanae Religionis cultum persequi, vel antiquissimis suis Templis. privare non liceret. His vero coeptis postmodum accessit cum Romani Pontificis , tunia
aliorum Catholicorum Principum approbatio &applausus, qui missi, belli subsidiis & Ministris suis, ut Catholicorum Hiberniae
Concilio permanenter assisterent, ipsorum causam ut justam sam ctamque juvandam , & promovendam declararunt. Totam rei seriem ab initio per varias gravium virorum epistolas recte percipiebat noster Lucas , & ratus omnino se quoque naturae nexibus devinctum, si qua via posset periclitanti Patriae , & Catholicae fidei succurrere , quamvis nullam inde tune publicam auctoritatem ad id accepisset: quia tamen sciebat qua tum esset periculum in mora, & quod Hiberni per ipsos hostes suos variis artibus pecunia expilati, & armis exuti essent, promprio gelo effecit . ut ipsius industria pecunias, arma , & strenuos
expertosque belli Officiales Hibernos prius domi ab ipso ex Gallia Belgioque habuerint, quam petere cogitassent, nedum accipere sperarent Egit enim istico Lucas in Urbe cum ejusmodi pers nis, quibus & fidei propagandae zelum , & nationis compassio
147쪽
nem, & contribuendi facultatem inesse cognoverat. Neque pec niis tantummodo prima haec auxilia miniitravit, sed missa etiam
persona, quae certam eXactamque rerum notitiam referret. Cum
que his auxiliis omnium primis, & aliis successivis Romanorum optimis & maXimis , quae Hiberni hac occasione ab exteris acceperunt , rerum suarum rationes mire proveherent, ipsum deinde supremum Concilium gratias egit Lucae pro tam zelosa , & opinportuna cura Catholicae Religionis & Patriae, ipsumque construtuit suarum in Urbe, & per totam Italiam negotiorum Actorem di Procuratorem, per patentes litteras aliasque elausas, ambas singulorum syngraphis & sui foederis communi sigillo munitas 2 Concilium autem alias ipsi publico nomine misit ad primi subsidii largitores, ad Sal.ctii simum D. Urbanum VIII. tunc Pontificem , di ad ipsi iis Fratretia Cardinalem S. Onuphrii, eorumque dignissimos Nepotes Franciscum Cardinalem Barberinum praecipuum Apostolicae sollicitudinis adminis rum , ejusque germanum Fratrem Cardinalem Antonium Regni Hiberniae apud Sanctam Sedem eκ ollicio, & affectu Protectorem. In quibus litteris rerum suarum conditionem exposuerunt , Cardinalium patrocinium, atque per ipsos Urbani Eontificis benedictionem, & auxilium implorarunt, & simul noliri Lucae prudentiam, religionem, fidemque commendarunt, atque a se ipsis impositam illi rei pertractandae curam significarunt. Hac igitur potestate praeditus Lucas , & spe prosperi successus animatus, rem cum Cardinalibus instantius urgebat, ipsumque Urbanum Pontificem ex officio frequentius adibat, obtinuit que in primis , praeter alia beneficia, ut mitteretur in Hiberniam nobilis ac Reverendus vir, Petrus Franeiscus Scarampus, Presbyter Oratorii Romani S Philippi Nerii, cujus gelum, prudentiam, suavissimam & Religiosissimam conversationem, & pietatem dignis laudibus et serre non cessant Hiberniae Catholici, ut hie Apoliolicam Urbani Pontificis benedictionem ipsis impertia
Tet , ac pro Vera Romana fide sortiter decertantes ejusdem Pontificis betae volentiae testimonio animaret confirmaretque, & Apostoli eae Sedis Ministros in aliis provinciis residentes opportune , moneret, qua via & ratione catholicam causam juvare possent, quod ille ad omnium aedificationem approbationemque praestitit .
Interea Lucas ossicio suo gnaviter insistens, cuncta tum ipsi Pontifici, tum Cardinalibus per suam Sanctitatem ad id constitutis, ipsorumque administro Francisco, nune Cardinali Albitio, tunc Praelato, prudenter & opportune suggerebat, & prudentibus piisque monitis , tum ipsum supremum Concilium Hiberniα, tum singulares ejus personas, aliosque qui causam apud
148쪽
exteros Principes agebant, per litteras consolabatur , & in agenis dis dirigebat; atque suis aliorumque commendatitiis litteris adjuvabat apud omnes , a quibus Hi rnorum causam ullatenus dependere cognoscebat, ut pro ipserum catholico zelo, prudentia& potestate, ipsorum etiam quandoque spe, vel timore, & a proximo pariete periculo, Vel securitate in eam intenderent, ac tempestive serioque opitularentur. Nec salso vel imprudenter ipsum aliqua praemonuisse , subsequens experientia declaravit. In Urbe vero,inter Cardinales aliquos & Praelatos,piam pecuniarum collectam pro Catholieorum subsidio propria industria faciebat, ex
'ua pro variis occasionibus opportuna subministrabat auxilia , sed semper per publicorum Ministrorum manus, ita ut quo loco summa aliqua ipsi assignabatur, non alium eam inde accipereis
Permitteret, quam aliquem noti nominis Collybistam, qui illam per litteras eambii seu in Belgio, seu in Gallia, juxta Sedis Apostolieae in iis locis Ministrorum directionem, in eos Hibernorum
Catholicorum usus converti eurarent: qui iisdem Minii tris pro Terum Varietate maXime necessarii vel opportuni videremur. Ipse Vero Lucas acceptae pecuniae tabulas, & expensae rationem ab ipsis erigebat, quatenus omni deinceps tempore constaret de ipsiussi de & prudentia in dispensatione sumptuum, quos pro tam pia &honorifica causa, tanto zelo &industria eolligebat. Rus etiam
in hoc ipso puncto bona sors fuit, quod plerique sere omnes, qui vel hie in Urbe, vel in Gallia, Germania , Belgioque his rebus
intimi fuerunt, suis deinde meritis ad summas dignitates evecti fuerint, vel prius in eis constituti, hodieque maxima parte V Ventes , atque omnes , qui litteris, qui voce, qui aliis indiciis , ante & post mortem Lucae, clare profiteantur quantopere semper aestimaverint ipsus in his, atque aliis rebus tractandis sincerum zelum, prudentiam, dc perpetuam integritatem. Neque Vero suae tantummodo famae in hac re providebat Lucas, sed aliorum qu que, qui eodem, quo ipse Romae,munere,in Gallia, Belgioque fumgebantur, ac simul ipsi negotio expedite, ae sine ambagibus aut murmure perficiendor scribens enim Hugoni de Burgo Franci scano, tunc Hibernorum in Belgio rerum actori, & deinde Episcopo Duaeensi in Hibernia, illum his verbis monet. Ue Ira Paternitas non nimium sollicitet nummularios adsummam e meRigio se mendam , sed necesserium tempus usis e cedat, plusque utatursim
te o prudentia , quam religioso fervore er ardenti olo illico succurrendi rebus Patris . Supplico Vesbae Puternitati ρώod in aliis jam ante scripsi, ut ita se hae Oee oue gerat, idque prudentiae suae o rei beae gerendae specimen praebeat, quia isti Domini , qui magnam hane carita
tem nosis exhisent o Abi pro meritis obseratos nos sentiant, noH aia ulterioribus opera fidenter uti posset. Erat etiam tunc ejusdem Tom. I. x supre-
149쪽
supremi Consilii Hibernorum actor in aula Regis Christianissimi, cum P. Matthaeo Hariegano S. Isidori noliro concive conjunctus , generosus D. Galfridus Barcinius, ipsius nostri Lucae ex Maria Igaddinga sorore nepos, eruditione, pietate, rerumque agendarum dexteritate , di prudentia spectabilis; qui ob gelum studiumque suum in Catholicam causam a Croni uellianis deinde glorioso suspendio necatus est. Atque huic etiam Lucas eamdem res dispensandi regulam praescripsit his verbis: Negotium D. Emeri cito restietur, sed expense mihi non suppetunt; quamquam etenim σοι confiderabiles pecuniarum summas pro Patriae sono procuraverim ,
nunquam tamen permisi, ut veI osolus in meam pote Iatem meniret, ad hoc ut vel in fine rerum , vel quocunque casu, nee Cmulus, nee inimicus calamniae colorem in me habere possit, qua non facillimo negotio me liberare maleam . Turae etiam exemplum hoc, o documentum ex me capς
ACcidit autem inter haec res longe importuna votis Catholicorum I iberniae, cum quidam Prineipes Itali conjunctis viribus domesticum bellum Ecclesiastico statui inferrent; quos actum est, ut ab ipsis mei nulla nostris relicta suerit spes auxiliorum , quae alioquin expectari possent, & simul Urbanum Pontificem , ipsiusque Nepotes, ceteroqui juvandis Hibernorum pro gressibus inclinatos ingentibus expensis, & varia sollicitudine distraxissent. At nihilominus tamen optimus Pontifex Urbanus, ut omnium Ecclesiarum sollicitudinem gerebat, sic Hibernorum Causam non deseruit, ut cum eorum necessitatem pro voto suble-Vare non posset, quos sui temporis Machabaeos appellabat, certe Lucam nostrum frequenter, hilariterque ad sacros pedes admitteret,Hibernorumque fidem & in re dinicillima sortitudinem fideliter eXponentem, paternae compassionis lacrymis exciperet, &cum sincerae suae benevolentiae, magnique desiderit Hibernorum Causam , quibus pro temporum injuria liceret, sedisque Apostolicae dignitati expediret, modis, adjuvandi significationibus dimitteret. Deinde ad hunc finem in Urbe constituit peculiarem aliquot Cardinalium consessum, qui de Hibernorum negotio juvando dirigendoque deliberarent, & Lueam semper ipsis in rebus tractandis assidere voluit, pro ipsius ossieto Residentis supremi Concilii Catholicorum , proque Patriae, rerum, Personarum noti tia , & prudentia , qua pollebat. Francisci vero & utriusque Antonii Cardinalium Barberinorum in hoc negotio pietatem, gelum, studium , & liberalita tem sic laudabat Lucas, ut diceret ista, si eum praesentibus tune Circumstantiis conserantur, nec verbis pro dignitate magnificari posse, nec ullis eorum quibus proderant precibus compensari: &
150쪽
Franciscum alibi, praecipuum unicumque causae promotorem appellat . Neque Bemardini Cardinalis Spadae gelum ac diligentiam tacebat; hic enim praecipue apud Urbanum, & Innocentium Ponti fiees, illi vero non cum Pontifice solum operam suam interponebant, sed cum aliorum Principum in Urbe Oratoribus, &cum Ponti fietis alibi Nunciis, & Statuum Ministris, ut tam sancto justoque negocio apud ipsos Principes, & statuum Praenetos ubique faverent. Illi vero fuerunt in Hispania Rospigliosus, in Gallia Grima idus, & Bagnius , in Germania Rollet tus omnes hodie S. R. E. Cardinales , & Fabius Chisius hodie S. D. N. Alexander VII. quorum gelum & operam in juvandis Hibernorum in iis
Provinciis actoribus , & causa ipsorum Principibus comme danda, tum ipsi actores ad Lucam, tum Lucas apud omneS prodatis occasionibus magnis laudibus enerebant. Inter subsidii Romani seu privatae illius eoile hae largitores,' piis considerationibus frequentius laudabat Lucas, quos jam nominavi , Franciscum & Antonium germanos Barberinos , qui &plus omnibus , & omnium primi contribuerunt, atque adeo op- Portune , ut Scarampus ad Lucam ex Hibernia scribens , dequeis
Catholi eis Proceribus & Praelatis loquens . Non cessaut cinquit) ια-ηi suo , seu publico, seu privato ae cursu presentem Regni Hatum a
trisuere opportuno Π istis dis in initio buti illis misse , as que quo cerri me omnes essent ab inimicis oppressi trucidatique . Sed clara rei testimonia sunt ipsa verba supremi consilii in litteris , quibus utrique gratias egerunt. Ad Franciscum enim: Nullisi inquiunt opportuηiora sub dia collata sunt, quam quae nobis gνamissimi selli mole Iaborantisus me Ira cura mesboque sumptu suppeditata. Intumescebant supersi hoctes , trimeAri tantum bello gentem o Religionem no-Hram se radicitus revulsuros misitabantur , nunc inmersa alea o rerum
mice apud nos iamelius mutata , spe sua , e nimis pene ceciderunt . Ad Antonium autem se seribunt: praevenit nos in selledictionisus Fuir Deus , o paterne nobis prospexit, eum Iliserniae protectionem Em nentia mema commist, satis fuit calamitates o summum , quo Religio catholica apud nos laborasae, discrimen ad pietatis obriitia tua aures pervenisse , qui pro honore o eura tui eredita nunquam cessas deis Ecclesia Dei sene mereri . Sensi msernia salutares protectionis tuae favores , o pietatis ac magnificentie tuae in opportunii sub iii sibi se
misiis singulare aerepit testimonium. suo nomine nos, quibus Hibernia cura commissaeR, summas Eminentia vectrae agimus gratias , er se elaum Dei in hae re de nobis agaseimus pro videntiam, qui risi hanc de Hibernia euram, o mentem injecit, pri quam ipsa ad te accedere posset, o protectionis tuae bene tam implorare. Verum post hos duos Lucas Hibernorum progressus tertio quoque Barberino bona pa te acceptos reserebat, ipsorum patruo Antonio, Urbani Pontifi-