장음표시 사용
501쪽
eona meittario de rebus ordinis Praedicatorum etiam M. S., Antoninus,
cui ex recentioribus quidam, teste ipso Castillo stubscribunt, & Ant nius Senensis in chronico solio 3 i. annum statuunt MCC xviii. Eumdem supputat Ioannes Mariana, dicens: Dominum se hoe ipso anno , videlicetra CCXVi II., is ins viam retulit, diplomate e , quod a Pontisice Romano abstulerat, Regibus o Principibus promulgaro, eorum consense aliquot δε- micilia praeripuis in urbibus Sotiis constituit, primum Segrabiae, MaIriti alterum, tertium Gesaraugu , cte. Deinde ipso anno, ait, quo Domini eur tu insaniam venit, Bartamne nosa piorum hominum institutasodalitares nomine D. Ma; ix de Mercede. Ineidisse autem hanc institutionem in
annum Μ CCXVIII. praeter Marianam docent Aubertus Myraeus, Franci
scus Mennent iis , quantumvis quidam in hoc varient, secundum diversios Ordinis progressus, Hieronymus Zur ita , Gari baius, & alii . Et profecto numerum hunc annorum omnino confirmant ipsius Sancti vestigia, in iis, quae landavit, Monasteriis. Etenim in Segobiensi in superlitii inari lapide sacelli , per quod ex adyto, seu saerario transitur ad sacellum majus, incisa est haec memoria : me fersantur multae Reliquiae Sanctorum , , corpulsancti Orbalani socii Patris noseris ni Domitiiri , qui obiit in hac Me a
no hic CXVIII. In aede etiam Montalium Matri tensi in penetralibus Monasterii, est sacellum, cui superposita antiquissimis characteribus haec inscriptio: anno D. M CCXvIII. venit P. M. S. Dominicus in hanccdem , ct
rem sacram fecit in hae aedicula, or in eadem plures puellas suo vesivit
habitu. Denique in eodem Monasterio est eodex quidam M. S. vetustissim iis, infra citandus, a sancti Viri socio exaratus, in quo hoc idem expressius affirmatur. Abiit ergo in Hispaniam anno ΜCcxv III. inde demum regrediens per Galliam , visa etiam Lutetia , venit Romam ad initium hujus anni MCCXIX.
VI. Neque sane quidpiam est solidum , quod huic assertioni restagetur, quod enim obiicit Castillo omnes vitae Scriptores dicere S. Domini eum in ip regressu ex Hispania Bononiam pervenisse , & inde R ginaldum Parisios destinasse ad finem anni Mccxi κ. sane mihi aliter conspicitur. Nam Theodoricus ab Apoldia quem perperam Castillo ubique Thomam vocat, sed merito laudat ab antiquitate Sc fide historiae, eique plus ceteris Chronologis tribuendum dicit) nulla iacta Hispaniae mentione antecedenti, quae ad iter Bononiense reseratur, ait lib. 3. c.9. sauctum Uirum anno MCCXIX. Lutetiam venisse, & exinde in aestate Bononiam , atque hin C c. Io. amrmat Reginaldum missum Lutetiam. Cum autem c. 7. regressus ex Hispania meminit, illum sub determinato & ineerto ponit tempore, dicens et Quodam tempore ab Hispanis revertens B. Dominicus &c. & c. 8. ilum refert duo in Hispaniis Coenobia , neque quidpiam praeter haec habet, unde certo possit ex eo colligi hoc anno ad Hispanos transivisse , aut eodem anno quo ex Hispania rediit, Reginal- dum Lutetiam misisse. Deinde Ioannes Antonius Flaminius hujus missionis Reginaldi ad Parisienses non meminit, imo sub anno MCCXVIII. omnia sanisti Dominici gesta, a receptione Reginaldi miracula romana, translationem Montalium, iter in Hispaniam, Monasteria ibi construista, &cetera usque ad reditum in Bononiam sub anno Μ coxi κ. describit sibs ne libri primi 3c initio secundi. Ioannes Garzonus, apud Leandrum Albertuna, vere Dominicum in exitu anni Μ ccxIκ. Bononiam venisse ait, sed an eo anno missus fuerit Lutetiam Regina idus, quem perpetuo vocat Arnoldum, inserius non explicat. Imo apud hune obscura Sc confusi sa-
502쪽
tis est rerum,&historiae series; quippe altero anno post miracula roma-nx , Neapoleonem ad vitam revocatum, Moniales in aede sancti Sixti eongregatas & reclusas , quasdam ex eis sanatas, demum a Diaboli terriculamentis ceteras liberatas, aliaque hujusmodi, quae ex omnium sententa anno MCC MIX. patraverat, ait Dominicum in Hispaniam prosectum: quare ex huius discursu vicesimum post millesmum Sc dueentesimum statuenda est Hispantea prosectio; cui obviant ceteri scriptores, & ratio temporis, dum eo anno apud Bononienses ad Pentecosten generalem Synodum sui celebraverit Instituti. Demum Antoninus, quantumvis scribat Reginaldum hoc anno ad Parisienses destinatum , non id factum dieit in regressu ex Hispania , quo abiisse ait S. Patriarcham statuto & signato
VII. In tanta itaque varietate Scriptorum , & narrationis obseuritate quid certo amplectendum, profecto ambiguum est, nisi dum nullus sit, qui expresse afferat, aut clarius insinuet, quod velit Castillo , illud tamquam rationabilius & verius statuatur, quod manifestius stabiliit Antoninus, & confirmarunt alii graves Chronologi. Nullum refertur sancti Dominici tactum anno MCC xviii. a quopiam auctore, quod prosectionem Hispanicam non compatiatur: & profecto vel ex ipsa multitudine , & qualitate rerum , quae determinate ab Auctoribus in annum M CCXIX. congeruntur, supra quam probabiliter, ne dicam certo, habetur in hunc annum incidisse non posse iter Hispanicunt. Hoc anno e Transtiberina regione ad montem Aventinum transtulit Moniales Dominica prima Quadragesimae, quae incidit in xii. Kalendas Martii, ut expresse refert Τheodoricus ab Apol dia , & ex eo plures alii. Dominica secunda sancto& salutari sermone instruxit; deinde alia apud eas &in Urbe patravit, quae Romae stitisse Uirum sanctum, saltim usque ad Martii principium , evidenter probant, ut vel ipse Castillo satetur. Hinc peditem, ut ei moris D religionis erat, Hispaniam dieit appulisse. Segobiae praedicasse , sedem suis obtinuisse , aliam etiam Madriti oecupasse,& praesentem sundamenta jecisse , propriisque manibus laborasse in Conventu Monialium Matriti, ad sufficientemque habitationem deduxisse earum , quas ipse, assignato Consessario , reclusit. Dehine Caesaraugustam venisse, illicque praedicasse, postea per Tolosam Parisios; hine ad Bergomates, apud quos permultos dies commoratum ait Flaminius; tandem Bononiam pervenisse in mense Septembri, quae omnia ipse Castillo a cap. qo. ad U. prosequitur & affrmat. An autem veroumile, Deile Lector diiudicabit, quod tot terrias insta sex mensium spatium dimetiri potuerit pedes Viranctus, ubique exercens, ut oportuit & deeuit, quae Praelati & Institutoris erant munia , nec adeo raptim praetervolans, Monasterium etiam unum & alterum aedificans.
VIII. Quid quod & ipse hie sincerus auctor ex Humberto, & Flaminio affirmet, jam magnam praeter lapsiam aestatis partem, quando Se-gobiam pervenit, & sanctum Virum, populum valde laborantem ob aquae penuriam terraeque sterilitatem, insperata pluvia laetifieasse : sed Theodorieus ab Apoldia , cui prae ceteris, nec immerito haerendum m net , manifeste ait in aestate beatum Dominicum hoc anno Bononiam ingressum . Deinde eum Flaminio asserit in eo itinere habuisse comitem Albertum Minori tam, cui cum canis tunicam lacerasset, & in loco essent, ubi propter latorum Sc acuum penuriam, resarciri non poterat, beatus Dominicus luto laceram partem inspersit, quod eum exsiccatum esset ,&
503쪽
Dieando excussum, se tunica quidem apparuit integra, ac si nunquam
fuisset lacerata. Uerum non adeo verosimile , quod hoc anno, aut Cotempore , quo tam ingens & nunierosa Synodus celebranda erat a Franei seo in Italia , ad quam undique & ex Hispania eonfluebant turmatim Religiosi, Minorita hic ex Italia in Hispaniam transiret. IX. Demum , quod de scripturis affert, ex quibus superius a se positis ait manifeste constare , sanctum Dominicum hoc anno apud Hispanos fuisse , ego sane non adeo facile percieio . Inter eas quas dumtaxat habet cap. 4r. & a. 8c quae res Hispani eas concernunt, legenti nihil prorsus occurrit, quod vel probabiliter probaret, imo nec insinuarethoe anno in ea stetisse regione . Etenim kriptura donationis saetae ab Iago Manes, eiusque uxore, nihil habet de sancto Dominico ; sed absolute eam iactam ait Fratribus Praedicatoribus. At si sanctus Patriarchaeo anno, vel aera ibidem egisset, pro isto specialis fieret mentio ejus, tamquam capitis &rectoris, ut in aliis scripturis saltum comperimus , in registris Pontiscum, & aliis chartophylaetis, dum fratri Dominico, aut fratri Francisco 8c eorum Fratribus quidpiam donari, aut legari diploma
ta testantur . Porro litterae Pontificiae, quas ad finem capitis 3 posivit, sancto Dominico prorsus innominato Majorit enses laudant de amice . is Mimi fis , receptis & tractatis fratribus Praedi eatoribus. Tandem sancti Uiri epistola ad Priorissam ' Majoritensem relata cap. a. absque anni, aut loci,in Mamtensem quo scripta erat, nota, nec tempus assignat Monasterii, nee sitae ad Hispanos prosectionis omnino meminit. Nescio ergo ex quibus si ripturis adeo manifeste deduci voluit chronologus , quae tam conflanter asseruit.
X. Facilius elidi possunt, quae pro hoc ipso adduxit Flaminius: quod enim Bonaventura in vita sancti Francisci nihil huiusmodi retulerit, quae prima est hujus auctoris pro contraria negatione conjectura, parum urget, nisi velimus omnia , quae supra diximus de sancti
Dominici & Franeisci colloquiis, mutua amicitia, visione illa coelesti qua visi sunt, Virgine Maria intercedente, Dei surorem avertisse ab orbe terrarum, atque alia id genus , quae vel ipse Flaminius eum altis resertin vita sancti Dominici, in dubium revocare ; quippe nihil horum retu- Iit Bonaventura, neque de sanetissimo Patriarcha Dominico verbum ullum conscripsit. Quid Z quod neque ipsius hujus capituli historiam adeo
ex professo exaravit, ut quidpiam in eo gestum referret, neque per annorum seriem vitam salusti Francisci scripsit, singula ejus saeta recensens, Bonav. u prori. sed ea tantum quae alleui ex illis capitibus seu diversis materiis, ut ipse praelatur, quas sibi propo&it tractandas, magis videbantur congruere . Secunda levior est conjectura ex tempore confirmationis Regulae Minorum per Honorium anno MCCXXIII. antequam non fit, inquit, verosimile beatum Franciscum tam numerosam Synodum celebrasse. At rei testes irrefragabiles superius produxi, pluresque statim adjungam , neque tam paucis antea annis praecessit approbatio Instituti per Innocentium III. quin hoc tempore magnum istum numerum potuerit convocare Franciscus , cui singulari Dei dono concessum , ut ultra omnes Religionum Patriarchas feret in gentem magnam Sc ad miraculum numerosam. Τertia , quam adducit conjectura, ex errore procedit, dum putat quaestionem esse de Synodo celebrata anno Μ ccxx. vel alio posteriori, quia
bus ait sanctum Dominicum suis Comitiis interfuisse Bononiae, quod
absque controversia admittimus.
XI. Neque sane adeo insolitum videri debet, quod Dominicus Tom. L Ο o Fran-
504쪽
Franciscanoruni interesset Comitiis: etiam apertum Ec clarum est euius dam ex ejus Sociis testimonium de altera Minoritarum Synodo , quam Dominicus sua decoravit praesentia, 3c praedicatione. Extractum est ex eodice MS. diligentissime operculo serico,& lamellis argenteis asservato in ipso illo Monasterio Monialium, quod sanctus Patriarcha aedificavit Madriti. Latinum reddo ex vetusto & rudi idiomate Hispanico illa aetate vulgari, cujus proprietatem, quoad licuit,curavimus servandam. Ita porro inquit: Accidit aliquando, quod dum celetraretur Capitulum Fratrum Minorum in quodam insiduis, neque quid manducarent haherent, ad-DUsetque honorabitis admodum Pater noster sanctus Dominicus, qui illac ditastius es, ut junctam Francibum retiyerei spos uam enim ei datus sin Joc a D inivo , nihil unquam plus eo dilexis, quod Uesi sanctus Frauci us NIrUIUM ; atque ira saepius se querebant ad alternam cons Ariovem eouabulat onem ) videntes sancti Uri nihil esse Fratribus edu-ID, ptiui fide Magnarue socia dixerunt: eamus omni temem de
preceumr Deum , ρm quinque multa hominum, ultra mulieres puerosque, in deserto satiatu, neque enim nune minoris es tentiae, aut misericordiae, ut de ejus deserevius beniguitate ; persiterumque ita in Oratione donec de
dipina eis constitis votantate. Ad horam vero nonam a prece redeaNtibus,
junctus D miricus bituri se placido aspectu erat enim totus gratissur, hi- Iuris , ct omnibus gratus in inguis ad Fratres , quiper Clauserum lucedeba Musi Lia ιri ob excessivam dira molestam urgebat qui e arsas , mo-gaebrae aesui caloris) Fratres eamus pransum, namque jam praeterit Θοra. R ip MG unt Frc rei: Iuo ibimus t aut guid comedemus 3 nec panis es , nec uiuum , nec obsonii genus ultam . Confite in DomIno, inquii sannus DIoeundis, Oinvs te s eicialia laborare non permittit sub ege Iesbi sesepientes . aut gai I. em Dam tu illo reponunt; quibus frequenter mirabiles Dos modi; at dines scuiat, cis prurium es miser eri , nee longe abesse ab iis qui tribulationem patiuπcur , Ied illis compati qui susinent in patientis. His otii ur pin Ialutaribus dictis conpenerunt in Res Ario, abi magis admirari sunt Fratres, dum βenedici mensas viderunt araque edu- Dis. Duis autem sederent, in gredi viderunt in triclinium viginti adulescereres tulis form0or , succincM, Ο expeditor ad serotendum , quiniui urunt panem, vivum, O omne genus obsonii necessarum recumbenii bis numero quingentil. Termivato vero prandio, in IIusto ea Ie δε- Iutatis Fratribus, lini suo ordine exierunt e Refectorio, admirantibus Fratribus, ct Deum collaudantibus, qui tantum in eis purit perpetrare miraculam. Psquam sutem gratiasDIPeraut in Ecelsa, honorabilis admodum Pater nser sanctus Dominicus puteorum talde od eos habuit sermonem deside oror, quam in Domino duebant habere. Idque ei moris erat praedicare M omnibus hujus Releionis domibus, per quas traUι ς; Iemper enim exercitabatur in Dei obsequio , erantque ejus sermones sanici bonae interulanis, verba gratissima atque salutaria, videbaturque ejus tingua a Domius moveri. Neque adeo admirandum es, quod Dominus per eum , O per baiagiam Francibum tam soribum patrarit miraculum, quia palde eos dilexit . Nec elisis qui quam mirari delet, quod Pater προ
ser sanctus Dominisus alieni Insiluit auctor 8nodo interfuerit Minorum, uia Pater nser Iunctus Do meus cryanctus Francisus erant cari socii, ct ex corde se invicem diluebant. XII. Ubi ergo tanta tamili .iritas 3c eordialis dilectio , quid mirum S magnum , quod sanctus Dominicus huic Synodo interfuerit, praesertim
505쪽
tim tanti nominis & multitudinis ὶ Si minoris notae de famae Comitiisse praesentem adhibuit, credibile est, in Italia agentem, Capitulo huic mirum in modum Amosis & numero non adfuisse Hie autem strupulus: An tunc in Italia Dominicus t Uerum non est ullus, qui ejus acta Meurate scribat, qui Romae non fuisse hoe anno dieat, & singularia ejus
iacta non curaverit signanda statuto tempore mensis & diei, ex quibus praecipua supra tetigimus. Usque ad finem Februarii exprimuntur dies miraculorum, & post haec alia ejus facta reseruntur, quae ulteriorem ejus moram exposcunt. Imo si Abrahamo Betovio eredendum esset, integro hoc anno in Urbe commoratum diceremus. Hoc quippe anno, ait Iu nem Craeoviensem Episcopum Romae Dominicum offendisse , eumque, eum Andrea Pragensi Antistite, interfuisse miraculo Neapoleonis resuscitati, & admiratione atque Dominici amore correptos ab eo flagitasse, ut vellet aliquos sui Instituti Sodales illorum Ecclesiis concedere. D minicus vero, cum nullos haberet, qui idioma gentis callerent, quatuor ex eorum comitatu pio desiderio inflammatos suo habitu donasse ; primum Hyacinthum, secundum Ces laum, tertium Henricum Moravum, quartum Herm nnum Teutonem , quos integro, inquit, anno , saluta ribus praeceptis imbuens ad eum e rmavit modum, ut non tirones, sed veterani Religiosi , sanctimonia vitae illustres, eteloque ardentissimo amplifieandae fidei aestuantes baberentur. Sed si non integro anno Romae haesit, ut revera probati ejus vitae Scriptores demonstrant, saltem ulteriorem aliquam moram gesta ejus, post inclusas & instructas Moniales sancti Sixti, aliqualis vel breviuscula educatio nobilium horum tironum, domusque sanctae Sabinae pro Fratrum incolatu rite componenda necessario requirunt. Capitulum autem celebrandum erat in pro- sto Pentecostes xi κ. Maji: & dum sanctus Dominieus in Urbe sui ordinis res componebat, & Perusi de eisidem cum Cardinali Hugolino sibi addicto agebat, facile praeterlabi poterat unus vel alter mensis, praesertim si prohoe uno ei expectandum foret, non dubito quin sisteret, ut tam insignia suo perdilecto amico Francisco celebrandae Synodo interesset. XIII. Porro ita factum , & eum septem Sociis adfuisse, ex nostris expresse reserunt tres Francisti eii, Leo , Rufinus ,& Angelus in ejus Legenda. Τhomas Celanus in altera, Bernardus a Bessa, Bonaventurae foetus, in sua historia , frater Hugolinus de sanista Maria in Monte, qui ante tertentum annos floruit in historia sanisti Francisti apud me M3. Bartholomaeus Pisanus consor. I. & Ia. Speculum S. Francisti pag. I 32. Auctor Floreti eap. I 3I. Marcus Ulyssi ponensis in chron. I. par. lib. I. cap. Sa. Petrus Rodulphus, licet erret in numero Sociorum & Capituli: Ludovicus Reboll. cap. 23. & alii quamplures. Ex aliis Petrus de laVega in vitis Sanctorum impressis Compluti anno MDLXXII. in vita sancti FCancisti Mata. 2. par. cantu. 3. Hieronymus Platus lib. I. cap. 3ῖ. Tot itaque assertoribus, nulloque lide refragante, nisi uno vel altero
levibus quibusdam eonjecturis subdubitante, quis decorem hunc tantae& tam sanctae neget Synodo, ut Praedicatorum sanctissimum meruerit habere coram Institutorem Magnum hoc semper judicavit decus Min rum S alitium, magnumque sibi advectum Dominiet praesentia iuste censet ornamentum; quod ut epo retineam, si amplius quam par erat protraxi sernionem, aequi & pii lectoris erit ignostere. XIV. Alium huic Conventui splendorem advexit sua praesentia Ca dinalis Hugolinus, quem Religiosii omnes velut patrem & dominum ve-
Interlvἔt syno. do Card. Hugo lituis . ,
506쪽
nerantes, advenientem processionaliter exceperunt, praedi eantem sbi attentius audierunt, dc sacra solemni ritu peragentem religiosius observarunt. Ille vicissim sanetum, quodam die, perlustravit exercitum , nihilque videns inordinatum aut incompositum, sed omnes turniatim, hinerentum , illinc sexaginta , alibi minorem majoremve nuntirrum divina tractantem,& serius de sua aliorumque salute sermocinantem,&de m rumorbisque reformatione vario & miro modo agentem, conversus ad Mira eontista suos admirabundus dixit: Vere essera Dei sunt Me. Neque sane ineon- ο nu ia- grue diistum, erant enim tentoria, & tuguriola illa humilia ex storeis compacta, tamquam tabernacula plena divinis choris p .llentium , legentium, orantium; tantumque jejunandi & vigiliarum ardorem cunetorum mentibus sermo & exemplum Institutoris amaverat, ut futurae sipei aviditate ad caritatem mutuam,& misericordias indigentibus exhibendas jugi studio laborarent, qui amplam illam regionem suburbanum campum a mundana conversatione sejum tum plenum pietatis & industriae videbantur incolere. Quis igitur tantum Monachorum agmen adspiciens, quis virilem illuna concordiae coetum cernens, in quo nullus nocens, nulla detractio susurronis, sed multitudo abstinentium & certamen Oisa M. ι . s.f. eloruin erat, non in hanc statim erumperet vocem p pulabra rubernacula tua Iacob, ct tentoria sua Israeli ut palles nemorosae, ut horti
juxta solor irrigui, ut tabernacula quae fixit Dominui, quas cedri prope
Daem. aviis. XV. Non destitit Franciscus, vigilis more dueis, omnem hiae inderi,d; M um campum lustrare, tentoria visitare , suos ad aera bella ciere, virtutem versae ninititudi- ex alto promittere, coliapsos animos excitare, constantes firmare, & in νι - - ' st dequaque boni Principis munus obire. Deinde vocatis omnibus in medium, in servore spiritus pro auditorum conditione & rerum circumstantia , egregium habuit sermonem, ad rem propolito hoc themate. Magna promisimus; m ora promissa junt nobis. Servemus haee; adspiremus ad IIIa . Voluptas brevis ; parna perpetua.
Modica passio ; gloria in ita.
Multorum vocatio I paucorum electio . Omnium retributio.
XVI. Ad quae verba solide & devote omnes hortatus est ad obedientiam sanctae Matris Ecclesiae, ad divinas excubias, ad salutem animarum expetendam, ad mutuam caritatem & concordiam , ad humilitatem mansitetudinem coram omnibus. ad mundi contemptum Rserventem Telum sanctae paupertatis, ad munditiam cordis 3c corporis castitatem, ad orandum pro universo populo saneto Dei, sed praeeipue pro statu & prosperitate S. R. E. & suis benefastoribus; & denique ad omnia quae Religiosbrum erant ossicia. Deinde severe omnibus interdixit, ne de rebus ad corpus pertinentibus soliciti essent, ex illa Palmina m. s 3- sententia , quam sepe more habebat: Iam super Dominum curam ct ipse te enutriet . Aderat huic Francisci edicto B. Dominicus, eique hoc nimium visum est, cum vereretur, ne quodammodo Deus tentari videretur, si non tantae multitudini alimenta pararentur; sedi non multo post, ecce ex omnibus finitimis urbibus & pagis concursius si . s. n.' hominum ac jumentorum omnem omnis generis commeatum, supellectimini po G Iem, & vasia deserentium , quae res ita Dominicum permovit, ut ab eo sonς a 'μδ η' constituerit redditus omnes a suo quoque ordine, qui tum Πε
507쪽
scebatur, removere divino fretus praesidio, cujus tam insigne indicium oculis suis viderat, quod & secit anno sequenti in Synodo generali B nouiae colle, ha, & ad ultimum vitae terminum sub suae maledictionis i terminatione in eos, qui possessiones in ordinem introducerent; cum tamen Honorius III. primo sui Pontificatus anno eumdem ordinem ita confirmaverit, ut Castella, praedia multa, & alia quaecumque tunc Prae dicatores possidebant, retinerent. Neque Ferdinandus det Castillo negat sanctum Patriarcham hinc easionem sumpsisse hujusmodi ablegationis reddituum , dummodo concordaretur tempus Comitiorum eum existentia in Italia Domini ei, quod satis superque supra nos concordavimus. His adstipulatur Ioannes Busatus vir doetus sermonem instituens de omnimoda paupertate, qua nihil omnino, nee privatim , nec communiter possidetur ; quam , inquit, primum sanctus Franciscus ejusque exemplo permotus Dominicus , deinde alii complures secuti sunt XUII. Rarum 8c ingens spectaculum hoc prosecto quempiam commoveret , ut plurimum tribueret Dei liberalitati, & totum se committeret divinae providentiae. Quid enim erat videre tot hominum millia in aliena Patria, absque praediis, sine ullis possessionibus, sine redditu, b nis omnibus sponto sibi interdictis, abundare omni ciborum genere, quod ad humanam vitam religiose transigendam eon durebat inale erat Dei erga suos honorificentiae patulum exemplum e Perusio, Assilio, Hispello, Fulgineo, Spoleto, & etiam longius possitis urbibus 8c pagis, videre accurrentes Nobiles , Plebejos, Ecclesiasticos, Laicos, & inserioris dignitatis viros, qui non solum cibum 8c supellectilam advehebant, verum etiam humiliter ministrabant in mensis , Sc de exhibendis obsequiis in v ieem contendebant; feliciores se putantes, qui humiliores se praest
bant in serviendo. Multorum movit corda poenitens&aspera hominum vita; intelligebantque vere ex tot tantisque testibus, quod regnum coelorum vim patitur, dc violenti rapiunt illud. . Plurimi ex Nobilibus 8c
Praelatis, quos eo convocavit tantam rem spectatum Cardinalis Hugolinus, curiosius explorantes, notatuesque duros lectos stramineos in terra positos , cervicalia lignea,. horridam vestem , tenuem victum , hutnilia tuguriola, seu potius umbraeula, & inter haec summam animi laetitiani, promptam erga Institutorem obedientiam, summam inter ipsos tranquillitatem Sc concordiam, admirantes dicebant ad invicem: vere per hoseonstat quod arcta est via, quae ducit ad vitam, de quod secundum M gistri nostri sententiam, divites hujus saeculi dissicile intrabunt in regnum
coelorum, nisi tanta rerum domesticarum sarcina, S: pomposa superfluaque supellcctile, saltim assectu , exonerentur . Nos seriamur in deliciis, luxu diffluimus, δι corpori curando, vacamus; hi vero cum timore 3c tre more multo, in tanta rerum penuria, dc corporis maceratione, suam operantur salutem, eumdemque nostrum 3c illorum exitum fore speramus. Ingen x sane nostra fiducia, nili prorsus si mera stultitia, putare plane diveram , imo δc contrariam vitam eadem morte claudendam .
Horum invidemus sni, 3c eum bonis illis deprecatoribus quisque nostrum rogat, ut moriatur anima nostra morte justorum ; nec tamen v lumus vivere vitam illorum. Caeco affectu vivimus mundo, dc pi esiderio mori volumus Christo, qua sit mors non vitae respondeat, nec cursis nostri sit meta, aut lignum ubicumque ceciderit, non sit perpetuo mansurum 7 His 3c aliis hujusmodi colloquiis, multi ex spectatoribus ad sanctorum Virorum se pro voeabant exempla , quorum ultra quingentos
Flamin. lib. . ια Bulla Religiosam viaram a
508쪽
ex selectioribus poenitentem & duram hanc vitam protinus in his ipsis Comitiis alae riter ibierunt. XVIII. Multi tamen, ex veteranis hujus sancti exeret tus viris, di
midiarunt dies suos, alii suis fratribus molesti, alii ad quaeque ordinis
munia evaserunt inepti, contractis tunc infirmitatibus ex nimia carnis maceratione. Qv od ut sancto constitit Maoistro, publieo obedientiae edidio statuit, ut mitius secum agerent, ni usque esset in rebus; ae j qui essent, qui loricas, circulos ferreos, catenulas, aut alia hujusmodi durioris macerationis i ii strumenta gestabant, ea protinus deponerent,& ad se omnino deserrent. Ita ex obedientia iactum, inventaeque sunt mirae 3c variae poenitentiae artes, quas spiritus ardor excogitavit, numerusque loricarum Ac circulorum quingentesimum excessit. Admiratus est Hugolinus , eiusque Comitatus ad tantam in probis viris poenitentiam, quibus ingentem piorum instrumentorum acervum sanctus Magister discreta pietate monstravit, atque, illis praesentibus, Fratribus luterdixit in distretas adinventiones in poenis sibi infligendis, coecamque aemulationem in corpore macerando, ne vel deficiente spiritu , vel languente corpore spiritualia impedirentur, aut omnino vita tolleretur . Adjecitque indist rete se affligentem sibi tollere boni operis effectum, spiritui
affectum , proximo exemplum, ac Deo omnipotenti honorem. XIX. Commovit sancta haec, ae universia Congregatio, explorataque ac probata ejus pietas rectorem tenebrarum harum, qui quanto magis ad Deum homDies ,redere, er si rebes re conspuit, tanto amplius expugnare eonteuit, idi contra uos disersi tentation bus Desint, quipq sunt etiam aliis Da militate prodesse. Convocato itaque multorum mallium sivi generis Concilio in Hospitali Cruciferorum, non longe ab illa Franciscana acie posito, comitia comitiis , dc consilia consilis opposiujt; seriusque egit, quomodo adolescentem extirparet Religionem, congregatamque aciem dissiparet. Egregie sane plane proprie Concilium hoc coetumque deseripsi heroico carmine Franciscus Maurus, exacte describens astum tartarei principis, callidosque cogitatus suorum contra eam,
Gentem hominum exortam, repebat quae saecula mundo. Aurea soluto , ut oe mortalibus aegris Praesenti auxitio veniant, nos uictra Exitio regnis. In eoque omnem posuisse ostendit euram, quatenus impedirent aliorum prosectum per hos intentandum , eosque ipsos vel penitus eliminarent, aut saltim infirmarent, vel e concepto servore dejicerent. Multa prolata in medium consilia, varia vafrorum arbitria ; illud tamen unius ex astu tioribus prae ceteris probatur: cum probis viris, quorum Deus pars cor
dis eorum, nos tam agendum aperto marte quam arte, neque tat is
aperte debellandam robustam aciem , quam callide supplantandam. Eam porro se excogitasse, inquit, rationem eos paulatim enervandi, ut
socii suas adhiberent vires ad indueendum hoc Sodalitium, quatenus sub speeie boni & aequi in se reciperet nobiles, litterarios magistros,& puerulos; nobiles ut vivant inter eos lautius, suspirantes ad delicias
quibus enutriti sunt; litterarios magistros, ut suis scientiis tumentes viam destruant 8c conculcent humilitatis; puerulos ut relaxent regularem disciplinam, quam molliuscula membra perhorrent. Optimumia cunctis visum & commendatum consilium , opereque complen dum ν
509쪽
dum , quod di in mandatis ab iniquo suo acceperunt Reetore. XX. Porro secret una hoc Conciliabulum non latuit Franciscum; totum enim ei desuper revelatum est, quamque deberet eum suis adhibere curam 8c vigilantiam adversus callidissimi hostis insidias. Obstupuit aliquantulum ad immensam contra se congregatorum multitudinem, &ad tantam erga genus humanum latentis inimici malignitatem. Uno etiam vel altero die se collegit ad sacrum quoddam latibulum, Deum oraturus ut se suosque liberaret a laqueo venantium, Angelisique suis mandaret, ut eos custodirent in omnibus viis suis . A quo tandem confortatus processit in medium sanctae multitudinis , quam egregio & luculento sermone monuit suae salutis cum omni solicitudine curandae, nec adeo fidendum esse vitae generi, nec status persectioni, quin supplantari se posse putarent hostis insidiis . Idque sibi exemplo multo constitisse; quippe e coelo secum traxit tertiam partem stellarum , e Paradiso turbaverat pios colonos , Christi Socios voluit cribrare ut triticum, quosdamque in suam sententiam adduxit, unum ut irraderet, alterum ut negaret, 3c omnes ut eo relicto, fugam inirent. Deinde narratis quae desuper accepit, intimavit ut omnem adhiberent conatum eludendi artes diaboli; utque converteretur dolor ejus in caput ejus, ut in verti rem ipsius iniquitas ejus descenderet, caverent ut nobiles in ordinem recipiendi non tam nobilitati carnis quam spiritus attenderent, nec Magistri suis scientiis intumescerent, sed humiliter aliis proficerent; & juvenculi ab ipsis unguiculis, iuxta suam capacitatem , addiscerent in tenera aetate, quae robustius in adolescentiori servarent. Neque enim ei visunt opportunum aut aequum , ut propter ea quae Daemones cogitaverunt consilia, quae non soluerunt stabili re neque enim est consilium contra Dominum) ut divi tibus praeeluderetur ad hane Societatem aditus, quorum animus ad magna pro Deo obeunda communiter nobilior, vocatio sincerior, & transitus a locuplete substantia ad summam rerum egestatem laudabilior; quin se conversio ad alios trahendos effieacior, ipsique Instituto honorificentior , imo & aliquando necessario nobilium parentum favore & subsidiis utilior. Similiter doctos & magistros nequaquam respui debere, per quos nobis proponitur spiritus & vita, per quos errones reducantur ad viam salutis sc pacis, per quos ceterorum fratrum repellatur ignorantia, &Evangelicae vitae sequaces habeat Ecclesia Doctores, quorum vita 3c doctrina sit aliis pro inagisterio. Demum adolescentulos voluit recipiendos, diui: Sinuesta ulos venire ar me , quibus melius est, ut potius non noverint, quam ut sugerint mundum, melius venisse Religionem impollutos & illaesios, quam velut torres raptos ab incenso vitiorum quibus exurebantur, 3c denigrati moribus suile suseipiant, s veantque applicatam undecumque favillam. Bonum sine es viro, eum portaverit jugum Domini ab adolescentia, imo & a pueritia sua, ut in nulla aetate aliud sciat, quam quod in reliqua debeat observare, nec aliquando gustet in saeculo, pro quo postea suspiret in Monasterio. An vero haec ex se adeo rationabilia pro rerum, temporis-loci circumstantia ubique Nationum expediant, Praelatorum erit definire. XXI. Aliud praeter hoc Concilium congregasse Diabolum contra sanctum Virum refert Bonaventura, in quod convocata quinque millia Daemonum, ut eum et rcumvenirent, quem molestissimum hostem sentiebant tot sibi quotidie praedas eripientem. Demum cum per hos coetus parum profecerit, aliud nocivum iniisse&opere complevisse consilium con-
510쪽
tra Franciscum , ejusque sectatores beatae Brigittae fuit revelatum 1 Christo Domino in sancta civitate Hierusalem , quod eisdem , quibus a sanista Vidua seriptum est, verbis subjicio. Praemissa a Christo commendatione Franeisei & ejus Regulae, quam se Francisco dietasse testatur , addit.
Imus Francisci Fratres , qui miores dicuntur , renuerunt bene sera verunt Irum. Regulam ejus per al0uos annos, ct valde spiritualiter ω πο- rest udum omnem meam voluntatem, de quo Diabolus hostis antiquus in tuam invitam, turbationem habuit, ex eo quia dictos Fratres tentatio
xibus est fraudibus suis devincere nou valebat. Iubessit igitur Diabolus G- Iigenter , ubisobset unum hominem iuvenire, in quo suum malignum Piritu noni 'sus bominis voluntatis ρofet commdcere. O si tandem unum Clerierem invenit, se intra se euitantem . Ego libenter vellem esse in tali suci, ubi possem babere modi hisorem ,. corporis mei delectutionem , or ibi possem totam pecuniam eon egare, quod nihil desceret miri de omnibus, quae ad necessitatem, ct delectationem meam peninerent. Ego tritur intrare usu Ordinem Francisci, fugam me valde bumilem obedientem . Et e cum ista intentione'voLutate praefatus ciericus Intrapit id ais Oi dinem ; statimque Diabolas intravit in cor ejus, o e diditas ciericus stati est Frater in dicto Ordine. Ovstiteravit autem Diabolus Ialiter iutra se, scut Franc seus ouis multos trahere de mundo eum sua humili obedientia ad reeipiendum 1Θagna praemia in Caris ; Da ise frater meus, qui adperiarius uomiuabitur, ex eo quod Francisci Regulae adversarius erit , mu ros de Ordine Franei si trahet de humilitate ad perbiam , de rationabui paupertate ad cupiditatem , de vera obedientia a faciendum stropriam votauratem , adsequendum ereporis delectationem. FraIer adversarius a jteis pretivis, eum re
ira sit ordinem Francisci, patim carpit se intras cogitare ex diaboluo in- si L. Euo me ostendam ita humilem ct obedientem, quos Oinues iue repu-iubtiis sanctum. Gaudo alii jejunant, Ch lenti ιm tenent, tuus ego cum Deciulibus sis contrarium faciam , videliera comedendo , ct bibendo . loquendo ita oceuoe, quod nutur atiorum hoc sciat, nee Intelligat. Ego etiam j cvnduis dictam Regulam non possum licite Aecuniam tangere, neque σω ram , vel argentum modere, ideo aliquem specialem amicum habere volo, qui pecuniam ct aurum meum teneo ecrete Deum ex parte mea, ut illa pecunia utar ego ad potantsem meam. Ego etiam Miseere solo artes liberater, sese uiam ad hoc , ut ex illa honorem dignitatem aliquam habere va-Ieum in Ordine, habendo equos er vasa argentea, or pulchras veser , ac stre tissa ornamenta ; soli uir pro sit me arguerit, respoudebo es, quod hoc facio praeter honorem ordinis mei. Si etiam ego adhue tantum laborare crfecere possem, quod florem Discopus , tunc vere jelix, beatur essem pro
tali etita, qualem tunc ducerepossem , quia tunc ego essem in propria libertate inea, Ο haberem omnem delenationem eorporis mei. Audi modo tu , quid Diabolus fecerat inpraediHo Ordine Francisti. Nam pere ita es, quodplures sunt ilia Fratres in mundo qui tenent aut opere, aut uoluntate, ac destris
Regulam eraedictam, quam Diabolus docuit fratrem adversarium , quam illi qui servant Regulam prcdictam , quam ego Ipse edocui iratrem Franci scum. Scias tamen, quod guamvis Isi iratres , siluet Francisi, γ fratris actersaria commixti sunt quamdiu vivunt in mundo ; attamen e separabo eos ps mortem, quia judex eoru um, er Dieabo Fratres Regulae Franc si ad permanendiam meeum, imul eum Francisco , tu aetereo gaudio. IMautem, quisunt de Regulafratris adversarii ,judicabuntur adstarnas aetere Ies in profundo IVG, Gi ante mortem Je noluerint corrigere, ct humiliter