장음표시 사용
511쪽
emendare. Nec es mirandum de hoe, quia illi, qui deberent miιudauIs θα-minibus dare humilitatis'sanctuaris exempla, in raebent eis exempla
milia, ct ' damnabilia eum sua eupiditate , Iuprasis. Et ideo certissio e 'fiant dicti Fratres, quod tam is, quam ceteri Religios, quibus Regula
prohibet habere proprium, c, tamen habent aliquod proprium contra Regulam suam, volenter per hoc me Mare , quodinde aliquam mihi sta tem eonferunt, eorum munera abominabilia sunt mibi ct exosa, nec aliqua remuneratione bona sunt dena. Magis enim mularatum o placitum es7,guodpaupertatem beatam, quam professi sunt secundum Regulas suar, dii
genter observent, quam quod totum aurum, O. argentum, ac etiam omnia
metalla, quae inmundovumuipraesentarent. Mira sane, sed proh dolor i lacrymabilis vilio, quam tamen ita Christus suae monstraverat sponsae pro quodam pio Minorita Cyprio roganti, ut simul etiam monuerit se adeo cordi habere huius ordinis nomen & honorem, quod non fuisset ei licitum prae tam visionem scire, nisi propter unum bonum se vum suum, qui ex toto corde suo pro illo Fratre Minore sinceriter eum rogaverat, qui desiderabat eidem Fratri eonsulere aliqua consilia utilia
animae suae ex divina caritate. XXII. omisera hominum eonditio, quibus non desinit hostis antiquus deceptionum laqueos ubique protendere, & ut quoquo modo ere dentium mentes eorrumpat instare. Qiis magis se quispiam ab eo elongare contendit, eo sequitur velocius ; quo serventius se piis addicit operibus , eo aerius ad mala perurget; nec tentare desinit, donec noceat, vel singulari hominis hono coelitus tentantis refrenatur audacia. Nihil ergo mirum , quod toties & tam valide sanctam illam Francisci prolem adeo impense de sua aliorumque salute cogitantem eoncutere tentarit: id mirabilius , quam in vanum longo tempore laboraverit ,&quam valide eius
tentamenta repulsa . Et sane elusas ejus artes, neque per aliquot ann
rum spatium potuisse sed alitatem hane dissipare, aut sectatores denraedari ipsemet testimonium perhibuit, urgente & torquente sanistissimo viro Dominico ad Carcassum , alias Carcassonam , Galliae Narbonensis oppidum. Nam cum haereticum quemdam Albigensem, justo Dei judicio a Darmone obsessum , in nunierosissima populi multitudine de multis rebus seriis interrogasset, eoque deflexisset, ut sciret ex quo hominum statu plures condemnarentur, responderunt Diaboli, quorum mirabilis multitudo intra obsessum latebat; Amisitum ct Principum utriusve sexus maximum habemur numerum, colonorum vero ct rusticorum parsum ; lues enim honi e perfecti nostra, tamen tantis malis oe pereatis obnoxii non sunt, atque uia. Mercatores cs oppidanos ρuamplurimos habemur; persepe enim per avaritiam,frauder, er seplasime per desulas ct voluptates carnales in nostra elausera barathrumque nostrum defeendunt. Deinde subjunxit S. Dominicus dicens: de Sacerdotibus vero & Religiosis nullam me tionem saeitis. Responderunt, innumeros se possidere Sacerriter, at vere Religioses nullos. Sed ex iis, qui, non habita ratione flaratorum sui Ordi nis , ea temere violant, gulis diebus innumeri ad nor desolvuntur. Subinterrogavit & dixit iterum Sanctus : de meis ergo Religiosis 3c Franei scanis quid dicitis Z Tunc ad hoe renovatis vocibus & clamoribus, responderunt, dicentes : heu, heu, ex ilias pro tempore uulum habemus; fui rum vero es, ut m ius recipiamus, eum nem severitas tutorum, eer moniarum , ipsoque devotio refrixerint, ρessumque Ierint. Ita verbatim habetur in appendice Speculi magni exemplorum, exemp. II 3. exscri
512쪽
ptuita ex legenda sancti Dominici, quae exquMuor vitae ipsius Scriptoribus sumpta est se nempe ex FF. Iordano, Constantino , Huniberto, &Theodorico de Apoldia ordinis Dominicani viris piis & doctis. Transitulit autem illam in gallicam linguam venerabilis Religiosus ejusdem ordinis D. Ioannes Martinus Conventus Ualencenensis , qui supradictum miraculum refert I. pari. ωρ. Ex hoe ipsis loco Spe euli totam rei seriem transcripsit Abni hamus BZovius , sed dum ad Franciscanos pervenit, pro suo in eos affectu ,& hiilorici eandore narrationem mutavit, solum Minoritis assigens, quod de sutura perditione irregularium & vilioris notae Fratrum tam Praedicatorum , quam Minorum Diabolus praedixit. Haec viri sinceritas in rebus nostris narrandis, ut in quibusculi que praeclaris socios &consedales adhibeat Praedicatores , quorum consortio laetamur & exultamus ; in vituperio tamen & malis, si quae sunt utrique Instituto communia, singulares semper Franci sicanos constituat.
XXIII. Id autem mirum, quod certum esse dicat anno MCCXIII. vel superiore haec contigisse Ranno M ccxviii. describat ingressum Ber
nardi de Quinta Ualle primi socii Francisci, & omnium Minorum a
Francisico primi , in quo quantum a vero aberravit, praeter ea , quae hucusique in superioribus annis ex probatis diximus Auctoribus,omnes serme demonstrant Chrono logi, imo εc ipse BZovius contra BZovium , qui anno MCc XV. num. S. Danci sicum jam undecim Socios nactum dicit, S anno MCcxv I. num. I 2. ait eis praescripsisse Regulam sed in narratione ex Bonaventura valde decipitur, ut alias dicemus: quod enim sanctus D
ctot refert de secunda Regula , scribit ille de prima. Demum anno
MCCXVII. num. 9. resert Deum consistari Franciscum moerentem ob suorum Fratrum inobservantiam, & num. Io. alia recenset de Francisco &Sociis, quae quam cohaereant cum iis , quae habet anno MCCXVI II. num. 12.dc sequentibus, ubi narrat primorum Sociorum S. Francisci conversionem, quamvis etiam neque in his rccensendis verum attigit ordinem) ipse consideret . Illud solum adjecerim ex docto Uiro Matthaeo Ferchio Ueglensi
με. iam . Viro primario inter Patres nostros Conventu ales, Bχ ovium plurium n. Francistanorum reprobationem & illorum inobservantiam reserentem ante annum M CCXVIII. in quo primorum Franciscanorum eonversionem
recenset, prius Franciscanos pravos fuisse, quam iuisse, descripsisse . Adde quod non adeo certum est, ut veIit BZovius , anno MCCXIII. Vel superiore responsa haec dedissed aemoniacum sancto Patri Dominico , imo certum est posterioribus annis evenisse; neque enim adhuc sub illo tempore sanctillimus Pater se uni ordinem instituerat, multo minus ex ejus, ociis totidem tunc mortui erant, de quibus posset interrogare, an plures ex eis, aut Franciscanis in barathrum descenderint; neque adhuc eo anno viderat Franciscum , aut adeo ei noti ejus sodales , ut de Franciscanis perquireret. Quare verosimilius & certius reponi debet haee sancti Viri cum energumeno constietatio, vel ad annum M CCXVI. quando conmsrmata jam Regula rediit in Galliam, vel ad finem superioris, vel principium hujus anni, quando perrexit in Hisipaniam, vel inde redierat;
nam ante adventum in Urbem omnino ei ignotus Francisicus.
His tamen omissis, quae largius alii examinabunt, illud satis laudabile denuo dixerim, quod tot infesti, versiit isti inique hostis technis, ἰk insidiis viriliter sub illis annis restiterint Minores. Iuvit profecto quotidiana Francisti exhortatio, & frequens periculi admonitio, quidum
513쪽
dum in his ipsis Comitiis Dominum Ostiensem e rostro dicentem , dc pro pina; at x his suo affectu, sermonisque coronide Fratres non segniter laudantem a dat innotes indiret, timens ne hinc iuperbiendi, aut negligenter agendi subreperet occasio, petita Prineipis venia, suggestum ascendit, & coram omnibus futuras ordinis ruinas , tribulationes , rerum mutationes , immissiones per Angelos malos, vecordiam Fratrum , & deordinationes prophetico T. ων tat l-- spiritu adeo effieaeiter praedixit, praesentibusque ita ignaviam, &segnem cooperationem ad tantam a Deo eis gratiam concessani objecit , ut omnem, si quis adoriebatur, tumorem represserit, 3c ruborem excitarit. Aliquantulum aegre tulit Ostiensis suas laudes attenuatas, & descendenti Francisco : Itane Frater, inquit, verba mea consedisti, &contraria is praedicasti, meis laudibus tot opponens Fratrum tuorum imper istiones tDomine , 8c Pater noster , respondit Vir sanctus, id raropterea feci, ut tuae laudis permaneat materia, saepiusque laudare possis; volui enim suturis eventibus eorum malum avertere, ne tanti Viri praeconiis efferrentur , qui altas adhuc non egerunt in humilitate radices.
XXIV. Ita porro constitit ipsi Domino Ostiensi, dum die sequenticum fratre Elia & Ioanne de Stiachia Ministris, quos supra diximus
Hetruriae & Bononiae, alii plures accesserunt, rogantes eum, quale nus stat ri Francisco , vel ut suo, non illorum nomine persiuaderet, ut litotem. vellet admittere, & sequi siuorum Fratrum consilia, quorum plures erant
doctissimi, &universio apti regimini, praesertim eum ipse Uir simplex& illitteratus non valeret tantae multitudini fatisfacere , nee perinfirmas corporis vires omnia negotia ordinis expedire. Multa deinde ei suggesserunt de Regulis sanisti Augustini, Benedicti, Basilii, 8c aliorum Constitutionibus, quibus adeo vetustate , & tantorum Patriarcharum sanctitate eommendatis secure innitendum dicebant, neque adeo ab eis recedendum, ut nova , 8c longe di versa , atque aspera nimis Regula ve- Iimus videri Patribus nostris nos esse meliores. Arrepta itaque occasione , & inito familiari colloquio cum Uiro proposuit haec omnia Cardinalis, tamquam propria boni regiminis arbitria. Quae tamen non propria, sed valide tesi sed ab aliis suggesta per spiritum intellexit Uir sanctus , exurgensque de loeo, ubi cum Cardinali sedebat, manu reverenter apprehensia, eum duxit ad Fratres in Capitulo congregatos , quibus in spiritus se vore dixit: Fratres mei, Fratres mei, Dear vocavit me per viam uel citatis, o hamictatis , ut Crucis sequar sultitiam, cla ad Uurgloriam, propriam eonfusionem, O vsrae conscientic securitatem visis expando , quae ipse mihi ua dixit. Francisce, ego te volo esse novum s ellum in mundo, qui operibus oe verbis sultitiam praedicet Cratas, . te tuo ursequacer, ut in me dumtaxat respiciant, atque araque alio visendi modo me sequantur. Vse dignanter misericorditer mihi hane os endit viam pro me or pro illis, qui mihi credere solum, er adhaerere. Nou es erra, cur aliam mihi nominetis Regulam, neque Augustini, neque Benedicti , neque aliorum vivendi formam , eraeter eam, quae mihi a Domino of benignitate, O misericordia dejuper es eone a. Nolo itaque eontrariuresse voluntari Domini mei, neque per aliam viam vos praeire, a sua qui recedunt, alioreve avertere curant, sereor ne divinam sentiant ultionem, , eum rubore Doramdem regantur ad hane semitam reire. Convertens deinde se ad Dominum Ostiensem, inquit: νυ Sapienter, quos vestra Dominatio adeo laudat, miri commendat, vellent sua humanas de
514쪽
Nolu;e Fratres praed ea te absq; consensu Essem
o nouare volenter ea, fuc per me indignum servum suum Ap .itur CHAsus pro ipsorumsalute, er totius ordinis incremento. N que enim muti quisquam horum ρ- facio aut duo , attribuo, neque ita mihi Ado tu Ordinis regimine, quin longo mcmissa oratione omnia re feram eum fu-
premo hujus Sodalitia Rectore Patre coelest. Ira vero admanifestam per etitam se damnum animarum suarum sapientiam suam , ct prudentum hujus saeculi praeferunt Gripi voluntati, quam ut finis eis huc fu i manifesta sit, ut solidaret er persceret opus Dum , quod per me -- futim incoepit ad salusem animarum, aedificationem sanctae Matris Ee- ιle . XXV. Ribus auditis, & secum alte perpensis Dominus Ostiensis obstupuit ad igneum hominis servorem,& praesentaneam Spiritus a stentiam , qui aliorum arcana, & quidquid ad ordinis regimen spe habat, ei
extemplo revelabat; converuasique ad Fratres confusos 3c mente sustensos, recedente Viro Dei, inquit: Fratres mei carisini, ipsi siαγ-sii or audisti, quae per Virum hune Apostolicum Spiritus irae loeutus es. Vacate or attendite vobis, nolue Spiritum hane contristare, neque ingratistis beneficio Dei, quia pere Deus es in isti pauperculo, or per os ejus I quitur potentiς Ρα magnalia'. qui eum audit, non hominem sed Deum audii, O qui Demit eum, Gripum spernit. Humiliate itaque eorda oesro Deo; oes placere Deo eu III, hute paupereulo acquiescite ob
due , ne fructum vesbae vocationis amistatis. De ore enim Iasius exiit ver Bam Dei, tamquam gladius aemus ad medullam cordis stertingent. Exporientia ratam comperio, quod ei manifesantur quae vel homines, set i Daemones in ejus Sodalitium machinantur: non senit itaque tam facile aere
piendus , ut per suggestiones vel meas, via eujus iam alterius, quan meumque dextra vel suifra mente prolatur, a semitis Dir pessit avertI. Quibus verbis compuncti & commoti, qui contraria ministraverunt eonsilia , in posterum Uiri sancti verbis, & nutui humiliter aequie
XXVI. Supervenerunt autem multi Fratres ex partibus Ultramontanis tractaturi in his Comitiis de remedio multorum malorum , & gravaminum sibi in diversis Provinciis illatorum. Duplici ex capite dicebant se durius multis in locis receptos: primo, quod authenticas nullas litteras habebant, quibus probarent suam vitam & Institutum ab Ecclesia fuisse firmatum aut ratum. Secundo , quod ab eoelesiarum Reictoribus non admitterentur ad verbi divini ministerium. Rogabant itaque ut curaret, quod Pontificis testimonio constaret eos probatae vitae, & rati Instituti homines esse; quodque ab eodem impetraret privilegium, ut ubique libere , etiam insalutatis Episcopis , possent praedicare. Ad se- eundum indi nabunde respondit Vir sanetus : adhue & vos Fratres sine intelle, tu estis , nec Dei scitis voluntatem . Illa etenim est, ut prius per sanctam humilitatem , & dignam reverentiam convertamus, & lscremur Praelatos; deinde sancto verbo , & opere illis subjectos. Dum enim Episeopi sanistam vestram conversationem, & Iaudabilem vitam conspexerint, neque velle vos illorum auctoritati praejudicare , ipsi vos rogabunt , ut eis cooperemini circa salutem animarum sibi commissarum,
easique convocabunt, ut vos audiant, & vitam vestram imitentur. Hoc
itaque sit nobis singulare privilegium , nullum privilegium habere , per quod elevemur in superbiam, vel in quo eonfifi velimus ulli praejudicare , aut lites excitare; sed ea tantum postulemus a sancta Sede Apost
515쪽
lira , per quae ejus fidem dilatare, Deo obsequium praestare, & animas luerari valeamus eum Praelatorum bona venia, & sancta pace Populorum .
XXVII. Objicientibus vero quibusdam ex Fratribus plurimos se invenisse durae cervicis Clericos , quos nulla prece, nulla arte, subje- tacuiuis Ictione nulla, nullo virtutis specimine, nec vita quantumvis exemplaris ectere potuerant, ut permitterent suis Plebanis ei bum spiritualem mi nistrari, vel ab eisdem comtalem accipere, respondit Vir sanetus: . In adjutorium cieruorum misi sumus, Fratres ear MI, ad animarum δε- σαρ.sin .e 'Iutem, ut quo in illis invenitur minus, seu Datur a nobis. milibet re ripiet mercedem, non secundum auctoritatem, sedsecundum laborem. Se tote Fratres, quod Deo es iratissimum animarum lucrum. Hoc consequi melius mssumus cum pace ciericorum, quam eum disraria. Si autem ussalutem impediunt, Dei est ultio, & ipse retribuet eis in tempore. Ide que estote sufeni Prietatis, nee quantum ex vobis es, matur zelus consum gat. SI IUD pari ueritis, O cierum re Populum Aerabimini: O huaereptabilibus Deo erit, quam Populum suum, ciero scandalizato , lucrari. Tegite eorum labus, multiplices eorum supplete d ectus, ct cum Mecfec ritis humiliores estite. XXVIII. His itaque de causis noluit Uiramstus privilegium illud de libera praedicatione exercenda , incalutatis Episcopis, impetrare, litteras tamen Apostolicas, quae fidem sacerent, se suosque vitam a sancta Sede probatam sectari, obtinendas iudicavit, ita etiam suadente
Protectore Hugolino,quas nullo negotio obtinuit a pio Pontifice iii. Idus Iunii, Pontificatus anno III. sequentis tenoris.
Arehiepiscopis dr Episcopo, Abbatibus, Decanis, ArctiLaeonis,
C m dilectitui frater Franeiscus, O Meii ejus de vita er reli on is
Minorum Fratrum , abjectis vanitatibus hujus Mundi elegerunt vite viam a Romana Eeelsa merito amrobatam, ae serendo emis a verbI De Apostolorum exemplo disersas eis meant mansones, Universorem vesyram rogamus, exHrtamur in Dominos' Apostolica vobis scripta mandantes, quatenus Latores aesentium de medictorum Fratrum Collegio exisenter, eum ad vos duxerint declinandum, ipsos recisistis scut Catholicos O FH Ies , alias eis ad reverentiam divivam , oenostram exhibentes Issoris tes , er benignos. Datum ii I. Idus Punia, Pontificatus nostri anno Irr. XXIX. Primae omnium hae suerunt litterae Apostolicae concessae Ordini Minorum ; a quo vero obtentae, an ab ipso Francisco, an per I ternuncios postulataeian Perusii, seu verius alibi datae , discrepant quidam ex nostris. Marianus Perusit tunc resedisse Curiam velit, & per βω--rs.
ipsum Franciscum impetratum diploma ; at eertum est ex Historicis, &Regesto Honorii quoia ego totum pereurri facta mihi sanctissimi Domini Gregorii XU. licentia, interveniente, ex magna sua in me benevolentia , Illustrissimo Domino Seipione Co bellutio Cardinale Tituli sanctae Susannae sanetae Romanae Ecclesiae Bibliothecario hoc tempore non
516쪽
Commendabat saepe Franc. aedi- seloium tauriuL
resedisse Perusii Pontificem, sed Viterbii; nam a m. nonas Ianuarii usque ad v. Kalendas Augusti omnes Pontificia: litterat in ejus Regesto, Viterbii sunt datae . Hie er o, non Perusii concessit Pontifex has litteras Pontificias, vel ipsi Franci leo, non adeo enim ab Assisio distat haee urbs,
vel ejus Procuratoribus; namque ex datis toto hoc mense epistoliseonstat ibidem tune stitisse: excusii Codices nullum assignant concessio nis locum, licet omnes tempus apponant. Ex scripserunt autem Diploma
eulum Minorum fol. a. Roderici tu eouectione Privilegiorum sub Honorio
XXX. Ponti fietis litteris Cardinales, & viri Principes multi suas addiderunt , affectuosius Institutum ipsium , Sc prose res spectatam probatamque virtutem commendantes . Prae omnibus amplum dedit ad universios Ecclesiarum Praelatos testimonium Dominus Ostiensis de comperta si hi Institutoris & Sectatorum religiosa vita, de certa spe suturi emolumenti Leelesiae, & fidei augendae per eosdem. Pluribus itaque &authenticis harum litterarum sectis exemplaribus, & secundum qualitates mittendorum , Nationumque, ad quas mittendi erant, exigentiam distributis , statuit Viros sanctitate , 5c litteris probatos ad remotas quasque destinare Provincias. Sed antequam dispergerentur, omnes multa 8c frequenti instruxit disciplina, nihil praeteriens quod boni erat Magistri, vel ad persectam diseipulorum attinebat instructionem. Deinde inter cetera, tria statuta sunt in his Comitiis: primum, ut quolibet Sabbato solemniter fierent sacra in Immaeulatae Virginis Mariae honorem . Secundum, ut expressa fieret mentio Petri & Pauli Apostolorum in illa oratione , Protege nos Domine, atque item in alia , quae incipit, Exaudi nos Deus; ut vel hoc signo gratam se exhiberet religiosa Sodalitas erga Apostolorum Principes, quos ex revelatione divina constitit illa, Coelis speciales se exhibuisse ejusdem Protectores,& apud Deum intercessores. Hi ite abiit in consuetudinem universe Eeclesiae ita recitandi ab eo tempore,quo Ha ymo Anglicus quintus Minister generalis auctoritate Apostoli ea Ritus Romani ossieti in breviorem , exactioremque formam redegit. Tertium, ut Fratrum aedes paupertatem in omnibus praeserrent, ecclesiae essent humiles &parvae, ac reliqui aedificii parietes e sent cra- titii , ex cannis scilicet eratibusque implexis, seu ex ligno & luto paleato
XXXI. Monet tamen Marianus circa tertiam hanc Constitutionem non unam omnium Capitularium fuisse sententiam, pluresque suisse , qui obtenderent in suis Provinciis cariora eta Iigna lapidibus, & caementitium parietem , dummodo humilem , non tanti sumptus, quin magis accederet ad paupertatem, sit aduratione & firmitate frequentes excusaret expensas restaurandorum ,& saepius extruendorum humilioris , sive infirmioris illius generis parietum. Noluit eum his nimium contendere sanctus Legislator , quem & in aliis multis rebus condescendi se contrariis aliorum opinionibus, turbationis aut scandali vitandi gratia , monent ad hunc locum tres eius Socii; quare Constitutio haec non adeo abiit in praxim: saepissime tamen alias, & ad mortis horam monuit & rogavit Fratres, ut ecclesias & habitacula, quae pro ipsis construuntur, Penitus non reciperent, nisi essent, sicut deeet sanctam paupertatem, quam in Regula promiserunt, semper in eisdem hospitantes, sicut advenae dc peregrini. Quod sane per plurimos observarunt annos, donee crescente Princi-
517쪽
Principum Sc Pontificum erga eos devotione , quae juxta suam magnificentiam & generositatem extruebant domicilia, etiam invitos, aliquando cogebant inhabitare. XXXII. Divi mox inter confodales orbe, veluti si Universum Dei excelsi subjugare vellet imperio , cuius ampliores , potioresque plagasa debita defecisse obedientia conspexit, ad eas vincendas partes peritio res misit Duces, quas magis sibi constitit sitis e rebelles. Longa itaque pro more prie missa oratione, sibi duodeni sique Sociis designavit Syria & Egypti regiones. Ad deficientes Graeciae nationes destinavit beatum Benedictum de Aretio cum aliis Fratribus. Ad Africam duos ex praecipuis si is comitibus, vere beatos, fratrem Eleetum & fratrem A gidium Laicos, seu Converses, adjunctis aliis quam pluribus; submissis uno vel altero interlabente mense, tamquam subsidiariis militibus, quinque illis fidei athletis, qui anno sequenti apud Marrochium pro eadem ad
sanguinem & mortem usque decertarunt. In Hispaniam , cujus multa adhue pars sub dura Saracenorum servitute gemebat, praeter se pranomi natos misit beatum Ioannem Parentem, beatum Agnellum, aliis Agnum, qui postea longa consectus aetate & meritis clarus ordinatus est Episcopus Marrochianorum; fratrem Bernardum de Contemporaneis, cum aliis ultra centum, ut ex antiquo Historico refert Gon2aga. In Galliam eosdem remisit Ministros, quos in primo creavit Capitulo. Sed in Aquitaniam, ut auctor est Antoninus Mestinavit columbinae smplieitatis virum fratrem Christophorum, qui miraculis clarus requiescit Caturci. In Hungariam missi alii, in Germaniam nulli; adeo enim Teutonum serocitatem explicarunt illi, qui inde praecedenti, vel altero anno redierunt plagis, contumeliis, & damnis exsaturati, ut communi serme prece inter Fratres diceretur, a Teutonibus libera me Domine e neque proinde stunc consultum judicavit sanctus Pater quempiam ad peregrini idiomatis& durioris conditionis viros remittere , donec aliquos ipsus Nationis viros in Italia, aut aliis regionibus suae Sodalitati aggregaret, qui bene instructi ei rea Instituti mores, suae nationis homines postea commodius instruerent. Quod Sc secit ad annum MCCxκr. ut ibidem tarpius dicetur. In Angliam transnaisit fratrem Angelum , alias Agnellum Pisanum , cum aliis Fratribus, quorum Ministrum instituit. Obedientialium hujus sancti Viri litterarum exemplar adhuc videre licet in Conventu secro montis Alvernae in muro seriptum, quod ipse Agnellus graphice depictus ,
tamquam a sancto Patre sibi datum vel transnissum,manibus tenet expansum. Obedientiae tenor est:
Ego frater Franciscus de A Wo Minister generalis praeeipio tibi fratri
Agnello de Pisa per obedientiam, ut vadas ad Angliam, ct ibi facias sicimn MIniperiatus. Vale .
Missus cum Agnello suus concivis Albertus , qui longe alter est ab alio illo Alberto Germano Stadens , prius Abbate, deinde Minorit a 3c historico, quos tamen perperam putavit Henricus illot confudisse Arnoldum Wion; neque enim de Hetrusco illo Alberto,sed de Germanico agit Arnoldus, dc unum putavit fuisse Albertum Minori tam Henricus, sed decipitur. Hic Anglicani ministri socius unus , ille , de quo agit Arnoldus, alius et hie vere Hetruscus, ille Germanus: hie semper Minor ita, ille
Mittit in omne reg7ones Praedi-
518쪽
Joannes Parens cum suu perve nil in Lispan7am.
aliquando Benedictinus: hic prius in Angliam hoc anno missus, quam ille Benedictinis, & Abbatiali dignitati valedixerit , anno . ip mei teste,Nccx L. Hic demum totius ordinis Rector creatus est post Fratris Eliae secundum ministeriatum; ille vero in sancta simplicitate 3c sub humili aliorum obedientia decessit. In eo vero erravit Arnoldus , quod asseruerit Albertum illum Germanum illud suum eruditum opus Chronologicum inter Benedicti nos scripti se , antequam eis valedixerit, quod mihi facile erit ex ipso opere refellere ad annum M CCXL. quo factus est Minor ita. XXXIII. In Graeciam autem statim navigavit Benedictus , deposito ministeriatu Provinciae Marchiae, quem eousque laudabiliter gessit. Perquam benigne & humaniter receptus est a Petro Altisiodoro Orientis Imperatore, quo favente & auxiliante plura aeeepit & aedificavit suis Sodalibus habitae uia, & Religionem ita dilatavit, ut brevi ampla coaluerit Provincia Fratrum, dicta Romaniae. Miros fecit ibidem ordo progressus, & Vir saninus eum Sociis rei spiritualis proventus , doctrinam eorum , & vitam Domino confirmante sequentibus signis. Saepius se os rei rei nostrae in Oriente adauctae & magnificatae per universiaiu historiam opportunior relatio. XXXIV. Rigidii servor, promptaque pro Christo martyrii obeundi voluntas, diuturnas non patiebatur moras , quin statim eum Electo de Sodalibus non transiret ad Saracenos. In Afri eam advecti, alio divertit Iilectus; cmgidius vero Tune tum venit, ubi cum verbum Dei eum suis disseminare vellet, ex antro , veluti ex sacro quodam specu , erumpens Saracenus quidam inter suae insaniae homines sanctissimae & magnae opini nis, qui pluribus annis alto silentio omnium reverentiam ubi concili vit , veluti Mahumeti, suorumque Zelans lesem, contra novos hos praedicatores universam ferme urbem concitavit, ita ut vitae & mercium dispendi uni immineret omnibus Christiani nominis ibidem commorantibus , nisi per vim & clam acceptis Fratribus, illos ad naves compellerent : neque hic alligatum verbum Domini; etenim constanti 5c intrepido animo ex navibus Mahumeta nam detestabantur insaniam , & Christi inculcabant doctrinam , donee compulsi fuerunt inviti ad propria
XXXV. Electo vero alia in civitate ningis secressit ad votum ; nam quibusdam post annis sub Eliae generata tu , dum eonstanter Christi praedicaret fidem, & viam salutis ostenderet, irruente in eum turba Saracenorum ut occiderent, genua flectens, &quam professus est Regulam utraque manu tenens, dixit ad socium : De omnibus quae eontra istam Regulam seci carissime frater , eoram oculis divinae majestatis, Sc eoram te me culpabilem esse profiteor . Brevi huic eonsessioni eladius successit, quo vitam glorioso terminavit martyrio. Sane universa vita non aliud erat quam martyrium; nam adolescentulus jugum Domini sit bivit, Sc ad mortem usique se per nuda carne asperam portavit lori eam . Felix adolescens feliciter incoepit, felicius consummavit, & occultum martyrium selieissime publico conclusit. XXXVI. Qili in Hispaniam tendebant, visi sunt exultasse ad cumrendam viam cum primicerio Ioanne Parente. Decem ex iisdem circa Assumptionis virgineae festum, brevissimo sine, a suscepto itinere, tempore , pervenerunt Carseraugustam Tarraconensis Hispaniae celebrenti, Civitatem; qui ejus Civitatis non Archiepiscopo, ut habet GonZaga,
sed Episcopo, nam a Joanne XXII. facta urbs illa Archiepiscopalis , ac
519쪽
utrique senatui, Saeculari sei licet atque Ecclesiastico, uti par erat, se praesentantes, benigne ab eis recepti sint, statutanaque diem , in qua coram se convenirent, atque quid vellent felicius proponerent, retulerunt. Qua tandem, juxta condictum , adveniente, beatus ipse Ioannes Parens decem suis sociis stipatus , in capitulari domo eccletiae S. Salvatoris in celeberrimae illius coronae medium descendit, atque in haee verba maxima cum humilitate ac religione prorupit. Patres conferisII, atque
is catholica religione optime meriti, mur Opt. Max. qui dilectissimi ΝΠ Di Iesu Christi sponse, Caetholicae videlicet Eecis e in omni tribulatione ,
δε his temporibus hominem quemaeam scientia vacuum , Misam , plicem , ae mercimoniar implicitum, e Udamque Petri Moardois Assismatis situm, nomine Francisum , μι mundo salutis viam osenderet, paenite sis,ue suaderet, seligere dignatus es. Is igitur tanti Patris ae Domini dicto audiens, omnibur mundi uterebris longesto abitis, se totum pauper-utI , humilitati, atque omnium deghemi commisit: in per inome dem mentis homines, quise in omnibusse uerentur, elegit. nui adeo, si spice Deo, creverunt, ut uis ito ante multos dies millesimum numeram, quinta repesitum, excesserint. Is Iane miraculo non carax ; eum δυμ ori et His a tredecim tantum, vel circiter annis contuerit. Cumeus Herea Dp
ter ussur Franciseus, prior summam Ponti cis Maximi mnoria III., ut suis videre licebit, humanitatem atque paternam benevolentiam ineoneese sone Regulae, jam ante ab Innoeemis III. Uprobatae, O a se Spiritu Sanctodinante praeseriptae, or eximium IIIustri morum S. R. E. Carrinatium in ejusdem Regulae eommendatione Uectum expertur es, hujusmodi uorat oni acer atis, praefatos virossibi adhaerentes, de suorum numero ese nos sumus, qui suis erepant, virtutes commendent, Chrisum se ut , ejusque praeceptis
mortales parere doreant, sum ad Germamr, tum a GaIsis, tum ad alias
Orbis parier, tum quoque ad celeberrimam hane civitatem delegavit. Hos e tur exorator rapimur, uis nostra conversatio vobis arriserit, nobis aliquod hospitiolum, ubi oe divinumpensum peragere , in Aserum victitare, atque tantI Patris voto annueressisimus, annare dignemini. Nec id vobis, aro,
in tuo st; nam nihil minus a divitiis bonis vobis exoptamur: sinum Auidem mussarium, qui Oporcismus es ν O vilem amictum , set corpo- is labar, vel osiaria emendicatio suppia tabit. xxx VII. Gibus dictis depromptas ex manica tum praefati Summi
Pontifieis Honorii III. tum quoque plurium S. R. E. Cardinalium e-- mendatitias litteras, praefato Caeliaraugustanorum Praesuli, ac cetero Consessui perlegendas obtulit. Illi vero hominis *iritum, humilitatem atque habitum summe admirantes, ab eo instantius petierunt, ut, si quas haberet a suo Patre litteras, eis ostenderet. Tum beatus pater Joannes ipsissimum earum litterarum, quas Seraphicus pater Franciscus suis Fr tribus ad praedicandum,atque Conventus per Orbem aedificandum missis, ad Provinetarum Magistratus atque Episcopos dederat, transumptum, eujus formalia verba soluuntur, tradidit.
520쪽
usique terrarum, atque omnibus aliis , ad quos im littere perDenerint, Fr. Franciscus vestir in Domino servus , parvulus , aedespectus , salutem o pacem omnibus vobis exoptans . Confiderate O videte, quoiam dies mortis a ropinquat. Rogo erratos eum reverentia sicut possum, ne propter curas ODIies ines hujus Devo, quoi habetis, Dominum oblivioni tradatis a mandatis ejeri declinetis, quia omnes tui, qui eum Moesoni tra ut cla a mandatis ejusdeclinant, maledi I Junt, ct ab eo oblivioni tradentur: ct eum ornerit dies mortis, omnia pse putabant habere, auferentur ab eis, edi quanto apientiores ,potentiores fuerint in Me saeculo, tanto majora tormentassinebunt In inferno. Unde 'miter consulo vobis dominis meis, ut omnI cura O fBrit,inem abiiii ,sancti mum Corpus Osanctissimum Sanguinem mmisim i Pessorisi in Hasancta commemoratione mine recipiaris. Et tamium lonorem In populo vobis commisso, Domino conferatis, ut quolibet sero annuntieturper nuntium, vel per aliud tuum, quo omnipotenti Domino Deo ab universo populo lauder orgratiae merentur. Eoi hoe no feeritis, sciatis vos coram Domino Deo vesbo Iesuorso in die judicia reddere rati nem . Hoc scriptum , qui apud se retinuerint, oe obervaverint tuis, a Domino Deo je novering benedictor. XXXVIII. Praeter has , alias etiam ad Eeclesiastieos secum detulisse litteras . a sancto Uiromissas , hie obiter monemus, quibus ad purum &perfectuiti sacrae Synaxis cultum hortabatur , quarum boc subjicimus
Remerendis in Christi Dominis meis, unxiversi clericis , qui sunt in toto orbe , o vivunt secundum Ratuta Catholicae fidei , Frater. Franciscus parvulas er minimus servus , salutem ciam omni remerentia , ct Uculo pedum .
Umiam debitu omi sum omnibus, ideo non valens amplius 'oo Daliter verbis meis, proster meas i rmitates, vobis satisfacere, hanc - meam rerendationem re admonvionem Metuit ver is scri mara , momni amore ct dilectisne sufes se. Attendamur omnes cieriti magnum fee.
catum c, ignorantiam , quam ρuidam habent Dper sanctissimum Corpui ct Sanguinem Domit nostri Jesia Chrsi, c=yaerati ma nomina edi verba eis scrima, guae sancti cant Carpur. Scimus, quia non mus esse cor π , misprius Iancti utar a verbo. MAII enim Babemasinsideretis ereparaliter in hoc saecato G i o Asti mo, ni orpus er Sanguinem, θε reri ter πο-- σveris,per quae fam jureus , ct redempti de morte ad vita neo autem ilia, ραβ miniserant tam sancta inseria, eon erent intra se, maxime .iqui indiscrete mini ant, quam siles Dut morer, est rava, erunte mimns, ubi sacrificantur Corpus Sanguis Domini nos, i, O a multis in Densilibus reo nguitur, miserabiliter ponatur, oe indune sumitur, er od screte aliis mini atur. Nomina etiam or seria ejus scripta aliquando 'vibus conculcantur, quia animalis homo non percipit ea , quae Dei lant. Non movemur de his omnibus ad pietatem, eum ipse ut Dominus in mani-bar no is se praebeat, o eum tractemus, umamus quotidie per nn