장음표시 사용
561쪽
aliis prosiant, qui dum aliis praedicant, ipsi reprobi efficiuntur , & propter inanem gloriolam perdunt sui operis mercedem. Quales ille cupierat , & quas in eis requirebat partes, tres quae sequuntur ejus collati
XXX. Fratres, dicebat, qui scientiae curiositate ducuntur, indi stribulationis invenient manus suas vacuas. Ideo vellem eos magis ro- r .mo sic
borari virtutibus, ut cum tempus tribulationis venerit, secum haberent Dominum in angustia. Ventura est enim tribulatio, quando libri ad nihilum utiles , in senestris & latebris projicientur. Nolo Fratres se vir, abstitia meos cupidos esse scientiae & librorum, sed volo eos sindari stuper sen- humilitate Inuctam humilitatem , & imitari puram simplicitatem, senistam orationem,& dominam paupertatem . Haec via sola est secura ad salutem propriam, εc aliorum aedificationem , quoniam Christus, ad cujus imitationem v cati sunt Fratres, hanc solam nobis ostendit, & docuit verbo pariter 8c exemplo. Multi Fratres Occasione aedificandi alios , dimittent vocationem cluam, videlicet sanctam humilitatem , puram simplicitatem, orati nem & devotionem, atque dominam nostram paupertatem. Et continget illis, quod unde putabunt magis imbui, seu imeleri devotione , bc accendi amore, & illuminari Dei cognitione propter inteIlectum Scripturae , inde.occasionaliter remanebunt intus frigidi & vaeui, & sie ad pristinam vocationem redire non poterunt, quia tempus vivendi, secundum vocationem suam , in vano & falso studio amiserunt. XXXI. Multi sunt Fratres, qui totum suum studium, & totam suam Via. e. as. s. sollicitudinem ponunt in acquirendo seientiam , dimittentes vocationem suam sinctam, extra viam humilitatis, & sanctae orationis, mente 8c corpore evagando; qui cum populo praedicaverint & noverint aliquos inde aedificari, vel ad poenitentiam eonverti, inflantur & extollunt sede opere & lucro alieno, cum tamen magis in condemnationem , & in praejudicium situm praedicaverint, & nihil ibi seeundum veritatem operati fuerint, nisi tamquam instrumenta illorum, per quos vere Dominus fructum hujusmodi acquisivit. Nam quos credunt propter scientiam & A 'uando eon- praedicationem suam aedificari, & ad poenitentiam converti, Dominus 2d . . tia orationibus & lacrymis senetorum, pauperum, humilium ,& simplicium Miniti si ota-Fratrum aedificat & convertit, licet ipsi sancti Fratres ut plurimum hoc ignorent. Sie enim est voluntas Dei, ut illud nesciant, ne inde valeant se perbire . Isti sunt Fratres mei, milites tabiliae rotundae, qui latitant in desertis , & in locis remotis, ut diligentius vacent orationi & m ditationi , sua & aliorum peccata plorantes , viventes simpliciter, & humiliter conversantes, quorum sine itas a Deo cognostitur , 8c aliquando Fratribus & hominibus est ignota. Horum animae ab Angelis Deo praesentabuntur: tune Dominus ostendet illis fructum & mercedem l horum suorum ; videlicet multas animas, quae suis exemplis, orationibus & lacrymis sunt salvatae. Et dieet illis, filii mei dilecti, eeee tot& tales animae salvatae sunt vestris orationibus, lacrymis , & exemplis:& quia super pauca suistis fideles , supra multa vos constituam. Alii enim M-b.is.ls. praedicaverunt & Iaboraverunt sermonibus sepientiae & stientiae suae, &ego meritis vestris fructum silutis operatus sunt; ideo suscipite laborum
corum mercedem & fructum meritorum vestrorum, qui est regnum aeternum , quod humilitatis & simplieitatis vestrae, atque orationum &laerymarum vestrarum violentia rapuistis. Sicque isti portantes mani b.icii.
pulos siuos , id est fructus, & merita sinctae humilitatis de simplicitatis
562쪽
Iaaci. ANNO s. ANNO IO. RUM ANNO II.
suae, intrabunt in gaudium Domini laetantes & exultantes. Illi vero qui non curarunt nisi scire , & aliis viam salutis ostendere, nihil operantes pro se , ante Christi tribunal astabunt nudi & vacui, & sblius con- susionis , Sc verecundiae,&doloris manipulos deserentes. Tunc veritas sinctae humilitatis & simplicitatis , sanctaeque orationis,& paupertatis , quae est vocatio nostra , exaltabitur, glorificabitur , &magnificabitur, eui veritati ipsi inflati vento scientiae detraxerunt, vita Ec vanis sermonibus scientiae suae, dicentes ipsam veritatem esse salsitatem , & tamquam
coeci, eos, qui ambulaverunt in veritate, persequentes. Tunc error& salsias opinionum suarum , per quas ambulaverunt, quas esse veritatem praedicaverunt, per quas in coecitatis foveam multos praecipitaverunt, in dolore,& confusione, & verecundia terminabitur, 3c ipsi eum suis tenebrosiis opinionibus , in tenebras exteriores eum tenebrarum spiritibus demergentur.
XXXII. Conditiones, laudem boni Praedicatoris tertia hae expressit collatione: volo, Fratres carissimi, ministros verbi Dei tales esse , ut studiis intendentes spiritualibus, nullis aliis ossiciis impediantur. Hi enim a magno illo Rege electi sunt ad edicta, quae ex ejus ore proce dunt, populis demandanda. Prius ergo Praedi aior haurire debet secretis orationibus, quod postea sacris ostendat sermonibus; prius inius calescere, quam extra verba proferre. Reverendum sane est hoc ossicium,& qui illud administrant ab omnibus reverendi. Isti vita sunt corporis , impugnatores doemonum , mundi lucerna. Laudandi sunt Praedicatores illi, qui pro tempore sibi sapiunt, sibique gustant ; illi vero male sciunt dividere, qui praedicationi totum . devotioni vero nihil impendunt. Alii etiam plangendi sunt, qui vendunt saepe, quod faciunt, oleo vanae laudis. Ossicium praedicationis . Fratres, patri misericordiarum omni steri fieto est aeeeptius , maxime si studio fuerit caritatis impensum , ut ad id Iaboret Praedicator magis exemplo, quam verbo , magis lacrymosa prece, quam loquaci sermone . Plangendus proinde Praedicator, tamquam vera pietate privatus, qui in praedicatione non animarum salutem, sed propriam laudem quaerit, sive qui pravitate destruit vitae, quod aedificat veritate doctrinae . Praeserendus huic est Frater simplex & elinguis , qui bono exemplo alios provocat ad bonum . Done gerimpeperit plurimos, inquit Prophetissa , quae mustos habebat μοι, infirmata es.sterilis est pauperculus Frater , qui generandi in EreIesia filios non habet oscium. Hic pariet in judicio multos, quia quos nunc privatis orationibus convertit ad Christum, suae gloriae tune judex adscribet. Quae multos habet filios, infirmabitur; quia Praedicator vanus & loquax, qui multis nunc, quasi sua virtute genitis , gaudet, cognoscet tunc se nihil proprii habere in eis. IXXXIII. Post superiora Comitia frater Caesarius de Spira Germanus, vir magnae devotionis, 3c in saera Theologia Magister , de quo latior nobis erit sermo , cum haec Sc alia servum Dei dicentem audiret, inito eum eo longo colloquio de rebus animae suae, & persecta Regulae observantia, tandem conclusit : Pater, firmiter proposui Evangelium, dc regulam juxta puram intentionem, quam Christus per se locutus est, usque in finem, ejus gratia cooperante, simpliciter 8c fideliter observare : unam a te postulo gratiam , ut si diebus meis Fratres a pura observantia declinaveriot veluti declinaturos praedixisti) possim cum tua licentia dc benedi mone eum aliis sinceris professoribus a transgressoribus
563쪽
recedere, & separatini Regulam observare. His auditis vehementer gavisus est Pater sanctus,& benedicens eum,amplexansque ait:a Christo & a me setas, fili nil, esse concessum quod postulas; ponensque manum super caput ejus dixit ei: Tu es Sacerdos in aeternum , seeundum ordinem Meia; innuens quod omnes promissiones sibi a Christo Distae, in illis
finaliter complebuntur , qui Regulam ad litteram sine glossa, & eum se cta & serena laetitia servare studuerint. XXXIV. Utens hoe tempore frater Petrus Cataneus potestate sibi concessa, advocavit Fratres in Capitulum, culpis corrigendis 8c fratribus reprehendendis loeum in Monasteriis desonatum . Francisicus vero in cella tunc orabat, tamquam sequester & medius inter Fratres & Deum, unus autem ex ipsis defensionis quodam eontectus palliolo noluit se su dere diseiplinae. Videns hoe Vir sanctus in spiritu, vocavit quemdam de Fratribus & dixit ad eum : vidi, Frater , Diabolum silper illius Fratris inobedientis dorsum , collima ejus tenentem adstrictum , qui tali sessore subaehus, obedientia: fraeno spreto instinctus ejus sequebatur habenas,& cum rogarem Deum pro Fratre, sebito memon consulas abscessit. Vade igitur, & dic Fratri, ut obedientiae sanctae jugo collum sne mora submittat; monitus per internuncium Frater, statimque conversus ad Deum ad pedes Virarii humiliter se proiecit XXXV. Alterius etiam Fratris ei in oratione praeostensia ruina, qui quantum a foris videbatur, sanctitate praeelarus , conversatione insignis, tamen admodum sinPlaris . omni tempore orationi vacans taata distriactione silentium observabat, quod consueverat non verbis , sed nutibus confiteri. Αecidit autem sanctum Patrem venire ad locum, videre Fratrem, & de ipso cum aliis Fratribus habere sermonem. Commendantibus autem omnibus , & magnifieantibus illum , respondit Vir Deir Sinite Fratres , ne mihi in eo diabolica figmenta laudetis. In veritate seiatis quod diabolica tentatio est ,&demptio fraudulenta. Dure acceperunt hoc Fratres , tamquam impossibile judicantes , quod tot persectionis indiciis fraudis suae commenta secaret. Uerum non post multos dies, eo Religionem egressis, evidenter apparuit, quanta luculentia interioris eontuitus Vir Dei eordis ejus secreta perspexit. Multorum quoque per hune modum , qui stare videbantur , ruinam ; sed & plurium perversarum eonversioneni ad Christum immobili veritate praenuncians , appropinquasse videbatur ad aeternae lucis speculum conteuelandum, cujus fulgore mirabili absentia eorporaliter, tamquam si essent praesentia , mentis
XXXVI. Alio etiam Fratre Reli ionem exeunte, ad miraculum m desto, gravi, abstinenti, multisque virtutibus ornato, admirantibusque Fratribus ad ejus egressum, dixit Uir sanctus: Ne admiremini Fratres , quod quantumvis in eo, qui a nobis discessit, floruerint virtutes eastitatis, abstinentiae, paupertatis, aliaeque hujus generis , e suo gradu c ciderit. Non enim struxit necessarium sundamentum humilitatis , nee obduxit eis vallum timoris Dei, quo configi petierat Propheta carnes fias. Frustra Fratres , credite mihi, absque humilitate & timore Dei congregat quisquam ullas virtutes; horum desectus miserum hune e sto statu deturbavit. XXXVII. Non importune hie quaedam inseruerim de aliis ex ordine resilientibus,' quorum tempus incertum. Quidam magna perculsus tentatione, ut ad saecul uni rediret, infirmitatem sitam &propositum abeun
Lege N.antis. Inobedient e auis
564쪽
di Uiro sani ho detexit, consensuntque & licentiam illius expostulavit. Ille vero, cum nec debere , nec posse hanc concedi allegaret, graviterque proponeret expendendum tui regressus perieulum , & propter mundum deseri coelum, propter homines Christum , qui plura pro nobis passus, quam quae quibuscumque , etsi molestis , Religionis laboribus possim recompensari. In flexus hie & pertinax in silo malo perstitit desiderio, eamdemque causam egit eoram Cardinali Protectore Hugolino, &demum coram Honorio Pontifice. Quos dum in suam sententiam trahere non potuit, ex sua semet excucullavit, deditque in commotionem pedes suos Superiorum effugiens potestatem. Non tamen longe aberat a Conventu , quando ei occurrit quidam indignanti vultu , qui , quo miser tenderet interrogaret. Ille stomachabundus; quid mihi &tibi Z inquit , quid ad te attinet iter meum His dictis detexit hie pedes, & ostendit manus, & latus vulnere fossa , 8c sanguinem mittentia recentem. Quid ad me attinet, adjecit, poteris ex his inse e cicatricibus, quos pro te in cruce pertuli; ita ne meo ingratus amori, & tanti immemor beneficii, ut propter caducum & periturum mundum me velis deserere Quo spectaculo perterritus, & pietate commotus ad pedes Christi se proiecit, sui errati veniam deprecatus; statimque rediit ad Francistum, qui miseri-eorditer& benigne corde compunctum excepit, monuitque ut dum viveret, prae oculis haberet tam immensam dignationem , 3c singulare bene fietum Christi sibi apparentis. Ita secit, & vitam suam adeo ad Christi regulavit disciplinam , ut persectissmus evaserit, & cum sanctitatis opinione cursum consummaverit.
XXXVIII. Similem se e casum scribit in suo Dialogo Crescentius, sextus ordinis generalis Minister, de quodam fratre Petro de Castrosancti Henrici Provinciae Penensis, qui eum in patriam parentes visitatum redire vellet, nec statim licentiam obtineret a Praelatis, indigno impetu actus: Uidebo, inquit, quis me retinebit; obedientiaeque jugum excutiens, quo voluit, iter arripuit. Insequentibus Fratribus, nec revocare valentibus , sedenti sub arbore gravis irrepsit sopor, in quo visus est sibi praesentem& corripientem habere juxta Franciscum ; nec tamen ita voluit in somnis aequiescere quod frequentissimum est, ut vehementes animi cogitatus, & ea quae firmiter vigiles proponunt, etiam in somnis retineant donec bene ab illo vapulavit. Evigilavit clamans, & querens de inflictis sibi verberibus ; cujus sine non adeo inanes querelae suerunt, dum flagellatum se bene comperit ,& remansisse veras in corpore cicatri ces . Uexatio haec dedit fugitivo intellectum, rediensque ad cor, ad Monasterium regressus, quae sibi acciderint narravit, & impressis vestigiis
XXXIX. Idem Crescentius auctor est fratrem Ioannem de fulgeneo in Monasterio sancti Terentiani ad montem Siraptim graviter tenta tum, tandem cessisse, & voluisse post desideria carnis abire. Dum jamo tenderet patriam versiis, ad ea strum Manlianum prominentem collem ascendens , vallem , per quam sibi eundum erat, & Tiberi s sumen, non longe positum, vilam est sibi undique vidisse sanguine repletum. Haesit admirabundus , deinde flexis genibus oravit Dominum , ut quid sbi agendum esset, misericorditer inspiraret. Hoc eodem tempore Fratres deprehensa ejus fuga, omnes unanimiter orabant in ecclesia, ut reduce retur ovis errabunda , ne periret ; missisque qui fugientem insequerentur, haerentem immobilem in vertice collis invenerunt, qui ultro poenitudi
565쪽
ne, &sanguinolenti spectaculi terrore ductus, cum iis rediit ad Mon steriunt, & vitam deinceps duxit satis religiosani. XL. His de Francisci gestis hoc anno narratis, prosequi libet suHuι e. .
historiam quinque illorum fidei pugilum , quos anno superiori diximus Marrochii careeri mancipatos. In ipso huius anni limine post triduanum carceris squalorem & inediam, alapis, & variis opprobriis a ministris saturati, educuntur in publicum, & nudis manibus post terga ligatis , ..' 'durissimis flagellis amicti, tandem impio iudici sunt praesentati. At ille
cernens eorum in fide constantiam nulla posse ratione mutari, iterum
jussit durissime tamdiu virgis & fustibus caedi, donec pene viscera apparerent & ossa. A ministris etiam servente oleo, & aceto vulneribus insulis per totam sequentem noctem super testas volutati sunt, & a pluribus, sibi
invicem succedentibus , acerbissime amicti. Nocte vero illa custodes ma MY erentiis,dignam de eoelo lapsam lucem videntes, & praefatos sanctos cum innum te lapis.
rabili multitudine sublimari, putaverunt divinitus suisse liberatos, sed in careere inventos suis seeit Rex tribunalibus praesentari. Ministri vero
illos nudos trahentes eontinuis flagris terga eorum & corpora noviter flagellabant. Occurrit illis autem quidam Prineeps Mahumeticam suadens fidem ; otio vero illius persuasionem consutans, etiam in contemptum profanae legis in terram spuens, gravi ab ipsis alapa percussus est . At ille mihis Me mune verborum Domini non immemor, alteram praebuit maxillam, dicens:
Ignoscat tibi Deus , quia nescis quid facis. Ad impii demum Regis con- spectum adductis , sic ad eos exorsus est: Estisne vos impii illi, qui fidem
veram vituperantes, ad tantam etiam insaniam adducti, ut Dei nuntium Blasphemetis At illi: O Rex, fidem veram minime spernimus, tuam autem salsam, & ejus iniquum conditorem omnino abhorremus ; pro vera autem& pati & mori parati sumus . Tune Rex eos deliciis & voluptatibus a Christiana veritate existimans posse revocari, pecunias & formosarum mulierum , quae aderant, delicias repromittit, si Mahumetis perfidiam , reeiperent, alias suo gladio trucidandi. Sed viri Dei immobiles animo , ad Regem conversi: snt tibi, inquiunt, mulieres & pecuniae, nobis autem sit Iesus Christus. Adhibe vincula, carceres, ignes, tormenta, &mortem; omnis nobis levis est poena, cum de coelesti gloria cogitamus. Τune Rex tantam cernens in Samnis constantiam & immobile propositum, arrepto gladio minister iniquitatis effectus, capita eorum per medium frontis amputavit. Et illi quidem optato jam potiti, post maximos
persecutionum aculeos, post ingentissimas aerumnarum moles, aeternae vitae adepti bravium, martyrii corona dotati sunt. Passi sunt vero beati Martyres hoc ipso anno xvi. Kalend. Februarii ante mortem beati Fran-sti anno sexto. Qixi, illorum ut audivit martyrium, tanto gestivit gaudio, tanta perfusus est laetitia, quod iacile exprimi non posset. Ad alla- eum tum nuncium circumstantibus dixit; Iam vere posse asserere veros quin- que obtinuisse se Fratres Minores. Deinde bona multa precatus est Co
ventui Alanquerano, seu Ierabrigensi , in quo Viri seisi se aptarunt ad
martyrium. Efficaciter pro illa aede orasse , sed & exorasse probat religiosa & sancta vita multorum incolarum, inter quos ex sancti Viri benedictione , saltim unus, semper habetur disciplinae regularis,&Franciscant Instituti perfectus observator, quem & populus non sine veneratione frequenter observat. Ingens etiam suit exultatio B. atris Vitalis, ut rasciviralis. eorum audivit trophaeum; sed aliunde ei dolor & semitus, quod non meruerit illorum fieri particeps eoronae. Non ei voluntas in culpa, sed in-
566쪽
firmitas impedivit, qua aliquandiu laborans, tandem obiit Caesaraugustae, sepultus apud sitos. XLI. Martyres etiam post mortem memores benefieiorum a domina Sancia Lusitana illa Principe acceptorum, in ipsa martyrii hora et oranti apparuerunt, machaeram sanguine rubentem in signum sui martyrii manu tenentes , dicentesque se jam per martyrium euris finem posuisse,& ad coelum evolasse, ibique perpetuos suos fore intercessores apud Deum , qui exhibitam eis benescentiam noluit irremuneratam. Illorum vero corpora iussu Regis extra palatium projecta a Saracenis, ligatis pedibus extra urbem variis ludibriis circa maenia tradia , tandem penitus in partes conscissa, in campo relicta sunt, ut bestiis essent in cibum . Christiani vero nocte sequenti ad colligendas sacras reliquias exeuntes, lapidibus a Saracenis non sine vulnere sunt repulsi , inter quos occisi Martinus Alsonsus Tellius, Insantis consanguineus,&supra nominatus Petrus Ferdinandi de Castro , ab Insante missi ut sacras reliquias, vel prece vel mercede γedimerent. Sequenti vero die quorundam consilio, ne reliquiae honorarentur a Christianis ut sanctae , Rex igni eomburendas decrevit; sed igne copioso accenso, cum in eum sanctorum corporatae arentur, hinc inde flamma declinans reliquit intacta : imo quod dictu mirabile est , cum unum de capitibus in ignem pluries projectum esset, divina favente virtute, de igne semper exiliens, nee in eapillis est laesiuim, & nunc cum pelle & capillis integrum demonstratur: quod & ipse non semel vidi, & attentius observavi eineinnum coronae adeo in orbem illibatum remansisse, ut ne unus quidem eapillus deesse videatur , quod lueem affert illi secrae paginae oraculo: & capillus de capite vesbo non peribit. XLII. Devenerunt omnes illorum reliquiae in domini Petri Insantis potestatem , partim emptae a Saracenis, partim eollectae a Christianis , qui libere adesse poterant carnifieinae , partim etiam dono receptae. Cum ineredibili devotione & reverentia cunctas collegit vir Princeps , cu randasque commisit Ioanni Roberti Canonico Regulari sanctae Crueis Con imbricensis suo sacellano, adjutoresque adhibuit & eustodes tres adolescentulos modestos , & probatae honestatis. Hi in seereto stlario earnem aromatibus conditam, & ab ossibus separatam desiccaverunt. Illis in sancto hoc obsequio laborantibus voluit in aIarium ascendere Petrus Rosarius, Principis Amiliaris, ita cognominatus a Rose Burgensi concubina, quam longo tempore apud se retinebat, εe ardentissime diligebat ; sed in scalae medio factus immobilis , ut sibi succurreretur exclamavit. Accurrit ex selario praedictus Canonicus ,& excepta ejus con sessione , salutarique imposita poenitentia , gradus illos, per quos ascen dit, remensus est; sed loquelam amisit, nec reeuperavit donec ex Principis jussu , super pectus ejus unum de sanctorum capitibus positum est, per quod persectae eorporis 3c mentis sanitati restitutus est, & amplius post carnis concupiscentias non abiit. XLIII. Alius ejusdem Principis domestieus, dum appropinquaret ad reliquiarum partem, quam super umbonem suum in solario desiccare &contrectare solebat, nocte praeterita lapses in actum fornicarium, reliquiae sie in aere cum umbone sint elevatae, ut humano studio non pos sent contingi. Qui stupefactus & de sornieationo contritus & consessus, statim valuit de sublimi demissas reliquias eontrectare. Unde factum est, ut in majori reverentia habitis, nonnulli a facinoribus abstinerent, ne
567쪽
deprehenderentur, ut publico iuramento asseveravit Petrus Stephani, agnominatus Mangarado, patria Santa renensis, nobilis miles cohortis praefati Principis coram Antistite Ulyssiponensi,& Ministro Fratrum Minorum, quorum uterque horum martyrum acta deseripsit, &ad Comitia generalia Fratrum proxime sutura remisit. XLIV. Neque solum animae, verum & corporis infirmitates depel- UMai metit elebant sacrae reliquiae. Iuvencula quaedam Saracena, sed Christiana fide 'imbuta,& seereto baptizata a Principis praelato sacellano , a Doemone Hist- ML obsessa , qui doluit hane sibi eripi praedam, adducta ante scrinium ubi pars reliquiarum religiose servabatur, statim ut detectae sunt, Dcemon cum ingenti elamore abscessit . Iuvenis etiam domesticus, prolixa & gravi oppressus infirmitate, cum humanum non superesset remedium , rogavit saeellanum, ut quidquam sibi admoveret reliquiarum. Ille immersbuno ex ossibus in aquam, bibendam dedit febricitanti, & statim ab omni morbo liber evast. Alter tibiam vulneratam , aqua , qua ablutae sunt sacrae reliquiae, aspersit, & sana facta est. Eadem aqua dolorem oculorum ab alio depulit, & demum presbyter quidam saetem ex tumore dolens , post contrectationem reliquiarum, applicata eum fiducia ad tumentem sa-ciem manu qua sancta tractavit, vernantem & pulchram essecit. XLV. His & aliis miraeulis addui'us Princeps duas egregias &ea- ob laei Pila. paees fieri secit thecas argenteas, in quarum una capita eum carne Optimis aromatibus condita, in altera ossa religiose reponi curavit. Coram IK-ὸi
eisdem in sua capella colloeatis instanter orabat, ut sibi & Christianis redeundi in Lusitaniam aditus aperiretur. inorum meritis factum est , ut Rex ultro Principem ad se vocatum in pace, & libere cum universa sa- milia dimittendum praedixerit; tametsi non desuerint iniqui consiliarii, qui suadebant ut hominem occideret. obtenta discudendi licentia, Iem non protraxit Princeps in longum , sed qua potuit maturitate reliquias super mulos positas, laeto gradu insequens, ad quemdam nemorosum locum pervenit, ubi immanes leonum audiunt rugitus , qui toti comitatui ingentem ineusisere terrorem ; donec sacris reliquiis ex ill8 p3rie Liata ta tainterpositis,eessavit omnis timor&clamor, nec quidquam suit quod am- . a a multiim
plius posset terrere. Inde solitaria & poenitus invia loea peragrantes , qua sibi pergendum seret ignorabant: nec defuit divina pietas humiliter supplicantibus , quae errantibus sanistorum meritis viae ducatum praebuit; si quidem mulam, cui sacrae insidebant reliquiae, Insans praeire &alios sequi jussit. Illa nullo praeeunte ductore per invia 8c aspera unive sum ducens comitatum, Saracenorum insidias Principi paratas elusit, &per viam securam semper praecedens, silvos omnes fecit ab hostibus.
Septam mox pervenientes, parata invenerunt ad transfretandum navigia , ad quae se colligentes , portuque solventes, sequenti nocte maxima oborta tempestate elidebantur in scopulos, quos prae noctis obscuritate nec videre, nec sugere potuerunt, donec multa oratione ante sanctorum reliquias meruerunt Iuce magna circumdari, per quam imminens & ce tum conspexerunt elidendarum navium periculum , M proximum evaserunt naufragium. Prospera deinceps navigatione appulerunt Algeziram, deinde Tarrisam, demum Hispalini, ubi subito praemoniti jam missos a Rege Marrochiorum ad Hispalensem, ut in vinculis sibi remitteret Infantem , in familiares vero animadverteret gladio ob honoratas ill rum reliquias , quos ille tamquam hostes oecidit, & Mahumetanae legis contemptores julsi aduri, statim solventes venerunt Galeciam.
568쪽
13a . ANNO s. ANNO IO. RUM ANNO a 3.
Marc.e.xr. XLVI. Quid sibi saciendum tantisper hie deliberavit Insans, intelli-- η. cit. gensque non omnino placatum Fratris surorem, ad Alsonsum Regem Legionensem suum consobrinum se transferre decrevit; transiensque per Astoricam Augustam , receptus est hospitio a quodam sibi familiari, ..., 3 sed paralitico, infirmo valde , linguae& membrorum exereitici destituto. Ex pietate & gratitudine admovit ei Princeps unam ex reliquiarum thecis , qui tacitus secum vovit vitam in melius commutaturum, sanctosque culturum,&extemplo sanus, vegetusque coram omnibus e lecto exilivit. Ab hae civitate per nobilem virum Alsoniam Perer de Argunia, multosque sui comitatus in Lusitaniam reliquias transmisit ad fratrem , Regem Alphonsum , qui per nuneios monuit, ut ad tria milliaria extra Conimbriam adventum suum, Reginae, & totius Cleri expectarent. RecipJuntur hi XLVII. Illue itum a praecipuis utriusque status viris cum magna de- , celebri decreta supplicatione, & susceptae reliquiae cum ingenti solemnitate ae majestate a venerabundis Rege & consorte , magna primae nobilitatis stipante caterva. Inito ibi consilio , quo sacra haec supellex inferretur , nec concordantibus consiliariis, pii ductores, qui eo usque sacra ossa aduexerunt, expertique sunt in tam taedioso itinere irrationale animal rationabiliter semper praetisse quo vere eundum erat, persuase runt ut libere praecedentem omnes mulam sequerentur, eoque loci re ponerent sacras reliquias , quo illa sarcinam deponendam esse indicaret. M; Agat i d. A recta tetendit mula ad augustissimam religiosamque aedem
si uritu 'ati,di sanctae Crucis per vicum Samsenis, alias veteris ficulneae, quantumvis . Crueli. Rex & Clerus desideraverit, ut ad Ecclesiam Matricem sacruin onus por taret . Ad sacrae aedis valvas occlusas stetit, quibus apertis , devenit ad capitale sacellum, ante cujus altare utroque curvato genu, non ante fur rexit, quam farcina levaretur. Detecto itaque divino conlilio , Rex honorifieo loco collocandam curavit sanistissimam supelle stilem , partim in augustissimo sacello a se extructo, partim in elaustro interiori argenteis thecis inelusim decenter Sc religiose reposuit. Corpus unum cum capite, pro ingenti & Rege digno dono, milit sorori Abbatissae Coenobii Lor-vaniensis Cisteretensis ordinis, & alterius partem ab eodem transinissam ad Fratrum Minorum Conventum S. Spiritus Goveae, Vici Dioecesis Con imbricensis asserit Mareus. Sed neque adeo antiquum illud Monaste- , neque alterius corporis quam illius quod acceperunt Moniales praedictae Cistercienses,spatulam servat dono aceeptam anno Mox v. ah il lustri & religiosa rore Catharina Dexa eius loci Abbatissa, ex apostolica d ispensatione; quae etiam ad eosideiu Fratres transferri voluit suorum majorum cineres, & ossa in suo Monasterio exhumata. XLVIII. Quam pretiosa fuerit in conspectu Domini mors sanctorum ejus, & quam coli voluerit in terra eorum reliquias, statim ostendit percrebra miracula, quae ad eorum fiebant invocationem. Non erat qui ad eorum praesentiam divinum in voearet auxilium, & sibi adesse non palam sentiret, visum ei, surdi auditum, muti loquelam recipiebant: qui vexabantur a spiritibus immundis, curabantur ; & serme omnes sanaban Deu, Suictoriim tur a languoribus suis, quibus medendis multum juvat sanguineus liquoria. 8-, adhuc ex eorum carne & ossibus distillans. Neque -lum in beneficiis exhibendi, eorum eultoribus, sed & justam vindictam inserendo ocei rihus , quam grati sibi suerint sancti Martyres Dominus
Lii. ostendit; nam ab eo anno, quo Sancti palmam meruere perennem, om
nium pene rerum sterilitas , & saeva pestis per quinquennium ut juxt
569쪽
numerum occisorum esset numerus annorum vindictae, ae si pro mensiura
culpae esset & plagarum modus ) sie in eos debacchata est, ut morbo incurabili invalescente, maxima pars gentis illius suerit eondigna morte deleta . Ipsus quoque Regis impii brachium & latus dextrum, totum usique ad pedes eo anno quo Sanctos interemerat, penitus exaruit. Quibus diuturnis malis attriti, divinam iam agnoscentes vindictam ob viros hos crudeliter occises , ad loca martyrii turmatim eonglomerati, sibi ignoscide preeantes, Instrutabili Dei judieio, etsi hostes exaudivit ,& abundanti repentinoque imbre regionem undequaque tacundavit. Quo certiores esset hi miraculo de Dei cura & benevolentia erga Christianos, publieo edicto permisi Rex, ut publice ibidem sitam eolerent fidem, Catholieum haberent, modo Franeiscanus esset, Antistitem , & Romano ritu sibi Ecclesiam extruerent. Quod sane factum est, ac multis duravit annis; statimque ereati sunt ibi Episcopi Fr. Agnellus, ejusque silecessor Fr. Lupus ordinis Minorum , ut sub Gregorio IX. & Innocentio IV. Summis Pontificibus amplius repetemus , & apud Regem hune, ejusqueaulicos inmensa, & aliis observationibus numerus quinarius deinceps
XLIX. Neque inane suit martyrum vatielnium, quod supra posuimus de morte Reginae, brevi etenim secuta est; sed praeos ense hoe modo in visione ejus Consessario Petro Nun ho sanctae Crueis pio de docto Canonico . Innumeros vidit Fratres in Ecclesia eant antes, & lugubriter psallentes, quos clausis ianuis miratus est introiisse, nulloque facto
campanae signo ad matutinum convenisse. Haesitabundus tandem ad unum accedens interrogavit, quinam essent, aut unde venirent i Et responsum omnes esse Fratres Minores, qui vero sedebat in capite, Fratrem esse Franciscum, quem tantopere videre cupiebat: qui sequebantur magno fulgore si tendentes martyres esse quinque , qui in eodem colebantur delubro; ceteros esse Consodales eo missos a Deo, ut pro desumsta tune
Regina omnes orarent, & collata in ordinem beneficia suis precibus compensarent. Dum haec sibi consi exisse visius est, ad cubitali ostium pulsetur, & expergefacto narratur mors Reginae, per quod non inane spectaeulum se vidisse intellexit. Cirm mortem huius plakReginae a Fr tribus praedictam, nesci' quid resert Marcus, ex quadam historia huius sinctae Crucis Coenobii, nimirum prophetatum a Matribus, ut qui prior Rex vel Regina advehendas Conimbriam reliquias videret, prior obiret; atque huius rei dumtaxat consciam Reginam, moram dissimulasse, Regem praemissis, illum venatione obvia ab itinere deflexisse, hane posterius domum exiisse, sed prius ad reliquias pervenisse, 6c proinde prius desunctam. Nihil horum apud vetustas legendas MM. neque apud probatos vitae horum Martyrum scriptores mihi occurrit. Quam mereatur Conimbricens s illa historia , vel ex auctore , vel ab antiquitate fidem, qui eam viderit & examinaverit, ipse judieabit. L. Unum & alterum ingens horum Martyrum miraculum hielibet adjungere. Irruerunt in quemdam nobilem Conimbricensem prope dictam sanctae Crucis aedem siearii, ut eum occiderent, fugientem comprehenderunt ad Ecclesiae januam, & tot affecerunt vulneribus , ut mortuum judicaverint. Qui morienti succurrere voluerunt, atque Om nino defunctum putantes, suo coopertum pallio in EceIesiam introdux runt , ut ibidem sepeliretur; sed non iacuit longo tempore, nullo enim auxiliante se erexit in pedes sanus absque vulneribus, publiee procla- Tom. I. Υ y a mans
570쪽
mans magnam esse sanctorum Martyrum virtutem, qui a tot lethalibus ictibus liberarunt. LI. Rarum & singulare hoc, quod refero spectaculum . Oppidum est Dioecesis Con imbricensis Fata di istum, cujus incolae, dum saevissima peste perirent, omnes obierunt, uno solo jam pestilenti in faucibus mortis relicto. Hic nullum videns suae vitae sit peresse remedium, praeter divianum, Martyres, quorum devotus cultor erat, invocavit instanter, v
tumque addidit, quod si eum a eontagioso illo morbo liberarent, nudus eorum visitaret reliqui 1s, hortareturque ut similiter sacerent & alii . Convaluit de infirmitate sita miraeulose, & tam efficaciter se alit regredientibus vicinis, ut quod ille vovit, illi iacerent spontanee , ut omnino persuaserit, & omnes lingulis annis nudi veniant ad Martyrum sepulera in publica & ordinata supplicatione . Ueniunt in ipsi Martyrum natalitio ad sincti Francisci aedem, trans Mondam fluvium positam, in magno numero, non seiuni ex illo oppido, verum & ex aliis vicinis, ad quartum & quintum ab urbe lapidem sitis, & ibi detractis vestibus , quibusdam etiam in propriis jam aedibus denudatis, audiunt sacrum . in operacto, Pergunt omnes processionaliter, toto corpore nihil gestantes, praeter semoralia, aut subligacula , praecedente Cruce, subsequentibus vel in medio positis eorum Rectoribus suas sesces, seu rectorias virga gestantibus, & ceteros in Ordinem cogentibus. Pono veniunt omnes Franei stant psallentes in Martyrum triumphum. Excedunt aliquando hi
nudi Oppidani cum quibusdam ei vibus & puerulis, qui magna devotione
se eis nudi etiam immistent, numerum ducentesimum; serme tercentum ipse numeravi anno Mocri dum in Collegio D. Bonaventurae Con imbricensi ultra triennium Theologiae ineubuerim, sngulis annis ad hoc devotum vocatus spectaculum . Ferme ad mille passus distat Monasterium sanctae Crucis a Franciscano, & per ducentorum passuum pontem itur ad civitatem , illo mensium omnium frigidissimo. Accedentibus ad sanctam Crucem, haeret vel Concionator in seggestu, vel Sacerdos in altari, dum a nobili circumstantium multitudine e potiori Clero saeculari& regulari primatibusque civitatis, atque ipsius aedis Canonicis, hymnis, organis re ingenti jubilo excipiuntur, & singuli ad saerarum reliquiarum deostulationem, Venerationemque admittuntur. Nudi deinde omnes stantante reliquias in Sacello majori & ea paeissimo, donee saera absolvuntur, mox deducuntur in amplam aviam, inquam deductas suas vestes quisque resumit. LII. Horum pietatem aemulati multi ex eivibus nobilioribus, aliique pii viri, nocte Natalitii, qua sacras excubias januis bipatentibus obse vani Canonici, veniunt similiter nudo corpore, sed tecta facie, &devote anctorum Martyrum invocant auxilium. Fuit tamen quidam Nun- eius Apostolicus , quem in illo regno collectorem appellant, qui tantam impendi venerationem videns Martyribus, adhue per Ecclesiam non canonizatis, in ipsi eorum Eccles a prohibuit, ne amplius tanta solemnitate colerentur, in conssilia Romana Melesia, nee peculiari obtenta li-eentia. Ut dixit, statim mula, qua vehebatur, ad templi valvas mortua elisa est in terram. & ipse Antistes ardenti subitaneaque eorreptus est febre . Ex celesti indignatione haee mala sitspirans oriti, humiliter λprostravit ad sacrurum Martyrum reliquias, promittens in posterum se
eis omne obsequium 8c reverentiam praestiturum, eorumquesblemnita tem commendaturum. Cor contritum & humiliatum Deus non despexit,