장음표시 사용
551쪽
dixit religionem a Pontifice confirmatam. Is autem fuit Innocentius III.
ante aliquos annos mortuus, qui anno MCCx. Regulam & Institutum ain probavit: verius ergo putamus non anno MCCxIX. sed Μ ccxi. Bernardum Bononiam appulisse, uti iam statuimus sub illo anno, quod omnino eonfirmat Francisci hoc, de quo agimus, anno indignatio, quam statim
reseremus , de amplioribus suorum Fratrum aedificiis, quae ante unum aut alterum annum non adeo saςile poterant extrui: cetera quae ad vitam & mortem hujus sancti Viri spectant, dabimus ad annum MCCκκrx..quo diem clausit extremum.
XII. Alterum etiam habuit Franciseus ex hae civitate discipulum , Fr. BoniZium magnum paupertatis amatorem ad gravia negotia obeunda B. -υIut. intrepidum,&ad resolvenda expeditum . Hine a Franeiseo in rebus praecipuis assumptus in socium, eum eo fuit in Monte Raynerii, quando Regulam a Christo accepit, &dure inerepavit Ministros , qui eamdem nolebant admittere , Domino. aperta 8c clara voce, ejus sermonem & Institutum confirmante. Post mortem Vir sanctus huie Bonigio apparuit in veste sui gentissima , eique sua vulnera palpanda &osculanda porrexit. Obiit Bononiae sepultus ad suos; post multos demum annos oblivioni traditus, donec translatis inde Fratribus propter Ioel insalubritatem ,&resecto Monasterio in clausuram Montalium , dum aperiendis sundameniis sessores diligentius intenderent, in tria veneranda corpora ex in sperato inciderunt, videlicet B. Nicolai, de quo nune egimus, hujus Bonitii, & Guillelmi a Cortem ilio , Francisci etiam socii, de quo nos alias, quibus sequentia apposita erant epitaphia.
IVDolaus primus nomine. Alter vero Bomaius millelmur alter nomine Caeco lumem obtinuit Francisii patris extitit, Gero poliens eloquio Et mortuis resitate Confora dum verbis Domἰώ Drbis υναι iseolo Vitam devotis preeibur Geram eo feri ι Regulam. In viam traxit minisi .
XIII. Tales erant Francisci sermones, ut homines quo vellet flecteret , 3c Deo sibique plures ad seisiceret: ex aequisitis in hac urbe S dalibus hi magis noti. An hane solam habuerit concionem, vel Depius populo praedicaverit, quod verosimilius putem, vel de hoe sermone , an de alio, quod subjungo Thomae Spalatensis, sive Epetii Arehidiaconi, tunc Bononiae litteris incumbentis , testimonium admittendum sit, non sero iudieium. Illud ex seriptis Eeclesiae Spalatensis extractum ad rem illustrandam 8c tempus indicandum inserere libuit . Cum essem in u- Dinonie , ego Thomas civis Spalatensis , ct Archidiaconus eis emeisitatis Cathedralis Ecclesiae, anno MCCxx. in die visci tionis Dei genitruit viri S. Francisum praedicantem in platea ante Palatium parvum , ubi pene tota civitas convenerat. Fuit autem exordium sermonis
ejus: Angeli, Homines, Dinniones. De hil autem spiritibus rationa-LIIbus, ita bene edi disricte proposuit, ut multis litteratis, qui aderant , fleret admirationi non modicae sermo hominis idiotae; non tamen ipse modum praedicantis tenuit ,sed quasi tantionantis: tosa verborum ejus materia discurrelat ad extinguendas inimicitias, ad pacis foedera reformanda :Drdior erat habitus ejus, persona contemptibilis , ct facies indeeora', sed tantam Deus verbis illius contulit e caesam , ut multos Nobilium , quorum furor immanis inulta Ianguinis insone fuerat debacchatur, ad pacis
nerediam ut deduceret. Erga ipsum vero tanta or tam magna erat universorum devotio , ως Piri ct mulieres in eum cateruallias currerent, or beatum se putabat, qui saltem posset, vel smbriam vestimenti ejus tangere.
552쪽
Ita testimonium hoe habet Sigonius, sed in quibusdam mutatum Rodul-pbus , qui quaedam immiscuit ex suis. XIV. Sermonibus Uir sanctus hae in urbe miracula addidit; nam eum ei offerretur puer quidam, ex stirpe nobili, unum oculorum maeula seu nubecula haians obtectum, ita ut nihil prorsus videret, nee aliquo juvari posset remedio, signo Crucis a capite ad pedes super juvenculum deducto, ei visium restituit tam limpidum, ut postmodum Uiri sancti sui benefactoris Institutum professus, assereret se longe clarius videre
oculo prius infirmo, quam semper sano . Quo miraculo maior adhuc e ga eum crevit populi reverentia, a quo nequaquam abscedere poterat, nec avelli.
XU. Ille vero salutato prius Hugolino Cardinali intimo Sciamiliari amico, suique ordinis Protectore , tune Lombardiae Legato, qui in Viri
sanisti amplexus totus exultabundus irruerat . ad Fratres suos declinans , vidit eorum aedes ampliores , sumptuosioresque , quam pateretur stricta illa paupertas, super quam sui Instituti sundamenta posuerat, aversaque facie totus indignabundus , & vehementer eommotus: haeccine , inquit, illorum pauperum Evangeli eorum aedes haee Fratrum Minorum maiora& superba palatia Z Nostram hane domum non agnoseo , neque meos Fra tres reputo , qui in illa permanserint: quare firmiter praecipio, ut omnes illi, qui Minorum velint nomen retinere , protinus egrediantur, & di vitibus hujus seculi sua tecta relinquant. Huius rei, quam tamen Sigo nius perperam refert sub anno Μc κxi. testimonium perhibet B. Ang Ius Clarenus , & ante hune alius omni major exceptione Fr. Leo , qui ibidem jacebat infirmus , 8c cum aliis languentibus in Fratrum humeris sui textractus , dc sub dio expositus , donee clardinalis Legatus virum Dei aliquantisper placavit, dicendo tecti amplitudinem esse tolerandam, qui loca ampliora prorsus necessaria sunt religiolis, ut infirmi ob aeris tem periem dc libertatem reme illentur , cini conserventur , lassi in studiis piritualibus recreentur. Quod ad proprietatem vero loci attinebat, firmiter asserebat, nullam penes Fratres esse , omnemque mansisse penes ipses sundatores, quod si adhuc ullus remanebat scrupulus circa rerum dominium , totum in se jam assumpsisse nomine Romanae Ecclesiae . Ad has pii Protectoris rationes , instantemque licitudinem, ut permitteret Fratres iis aedibus uti, non potuit non aequiescere, & iubere ut regre . derentur ad locum , unde exierunt. Ipse tamen ingredi noluit, nee ibi requiescere, sed ad earis silaos Fc amantissimos Fratres Praedi eatores divertit, ubi aliquibus diebus cum fideli suo amico Domini eo eohabita v it. XVI. Similiter in aliis aedibus secisse testatur S. Boiia ventura dicens : Mandabat dirui aliquando domos erectas, aut Fratrer exinde amoveri , s aliquidia eis stercisteret, quod ratione appropriationis vel IzWPuo statis, contrarium est Evaugelu paupertati, hane dicensJ ιi ordisis In damentum , eui substrato primaru ,sie omnis structura religioris innititur , ut esui firmitate firmetur , Gersone funditus evertatur. Cum vero ita separaretur a suis, rosavit eum ex Praedicatoribus vir pius compatiens Minoribus suo patre destitutis ut reverteretur ad illos , & noxam hane indulgeret. Cui Uir sanctus: non est bona indulgentia, quae faciliores reddit ad peccandum, neque mea praesentia vellem confirmare, aut a P probare , quae conva sanctam eommissa sunt paupertatem. Viam aliam tenta Vit bonus ille pater, persuadereque conatus est . ut eos vi staret &lius pro commissa culpa reprehenderet, moresque reformaret, ε
553쪽
cetera boni Praelati munia exereeret; quibus expletis si remanere nollet, ambo sint ut redirent. Annuit sagaci & pio consilio caritativi viri , aeeedensque ad suos, promptissimos invenit ad omnem subeundam po nitentiam , humiliter suam culpam eonfitentes. Ad quorum humilitatem& poenitudinem Uir sanctus noxam omnem dimisit. Dure Vero increpa Ais. 1. Mihi vit Fr. Petrum Ioannem de Stiachia Ministrum , quod vel voluerit, vel strii, Bon. pio permiserit tam sumptuosum construi Fratribus aedificium, & quod, se inconsulto, Studium erexerit, iisque constitutionibus stabilierit, quae po- midluta tius doctos , quam pios procrearent. Ille autem volens vel malens, ut Fratres potius scirent orare, quam legere, & exemplum daret aliis Mianistris , ut religiosius & humilius de Studiorum erectione tractarent, scholam hane prorsus di luit. Minister autem In silo sensit abundans ,
statim post viri sancti discessum, illud in pristinum statum restituit, quod φ
ut rescivit, desii perque ei revelata esset hominis pertinaeia & indurata malitia, ei selemniter maledixit. Paueis post annis , rogantibus Fratribus , ut pro maledictione hae inferret benedictionem viro alias docto Scnobili, respondit: ei benedicere non possum, eui Dominus maledixit,
quod evidenter constitit ad hominis mortem, expirantis eum magno eju-latu & clamantis e Damnarus sum , c, is aeternum maledictus. Deinde ter ribilia secura fiunt speetaeula, quae hominem vere condemnatum circumstantibus comprobarunt. In hae aede Bononiensi refert Leander Albe
tus odostedum Beneventanum celeberrimum Iureconsultum, diu Bono- Iniae publico salario jus professiun , 8c sato eoncedentem, eximium ibidem
ex marmore monumentum forma pyramidali habuisse. XUII. Tanto autem amore virum sanctum Franciscum prosecuti C. .,. s. lifiant Bononienses, & tam carcis habuerunt ejus Sodales, ut non satis du- Botina isti. xerint uno eos recipere loeo intra civitatem, ut supra diximus, nisi & s cundum adjungerent extra urbem ad milliare unum in edito quodam 8c ..ia. nemorossi colle. Eremitorium erat humile ex vili materia, tumultuario opere extructum, quod augustius reddiderunt, in alium locum transla-- tutum, pii Bononienses sub Alexandro V. &sancto Apostolo Paulo saerarunt. Demum cum ruinam minaretur universa serme aedes, resareie
dam & renovandam sitis sumptibus totam curavit Gregorius XIII. pro sua in Minores benevolentia. Habitarunt in hoc Conventu, qui Min ribus observantibus subest, sanctus Antonius Patavinus, Fr. Iaeobus a Primadieiis Bononiensis vir venerabilis, Apostolieis legationibus multis,& Uistatoris Apostoliet, Uicariique Generalis iunctus offetis, qui ibidem diem clausit extremum. Similiter ibidem vixit Ac obiit Franciseus a Platea, patria item Maoniensis, magnae auctoritatis vir, saepius designatus Sedis Apostolicae Nuncius sub Eugenio IV. 3c Nicolao V. XVIII. Franciseus vero in suo recessu a Bononia vocatus & invitatus est a Cardinali Hugolino, ut per aliquot dies secum secederet in eremam Camaldulensem, & in religiosa illa Llitudine supernarum rerum meditatione animum per varia distractum, & corpus multis attritum Iaboribus, immens ue dissolutum itinere aliquantisper res illaret. Annuit AH. H. . in libenter Vir sinctus ,& serme integro mense, ut habent Marianus &Mi- alius,ad tanti Viri Elatium eremiticum eonvictum, vitaeque austeritatem, Si asa
sibi iam familiarem, incredibili animi & corporis consectatus est voluptate. Augustinus Florentinus, ejusdem eremi Monachus, per sex men- -νῶ.
s ibi stetisse asserit: id porro non adeo probabile, saltim hoc anno, quo eum cum Hugolino ibidem fuisse scribunt communiter nostri, atque Tom. I. U v s ipse
554쪽
atij,a a. o. ipse indiciit Augustinus. Nanaque ex testimonio Archidiaeoni Spalatensia pro suae relato, in festo Assumptionis Virgineae Bononiae praedictis. , Infra π αι- eonstat, & ad sestum Micitaelis Archangeli Comitia iniit generalia sui O dinis Assisi, uti mox reseremus. Porro Cardinalis cellam cum Sacellas. 4 in capite eremi, quae ad hane dieni celeberrima visitur, sibi statuit ι &CamaMulans . Franciscus alteram, proxime ad junctam illi, quam sanctus Romualdus vi vens inhabitaverat, quae ad hanc diem notissima, ex ejus mimine Cessae sancti Francisci nuncupatur . Sab alio nullo, religionis ergo , incolitum, praeterquam a Priore, seu majori Patre illius eremi. Addunt Marianusia Miglius, illi ux regionis viri, non solum solemne festum ibi indi iusancti Patriarchae, verum A statutum, ut in toto ordine Camaides ensii in ejus natali caneretur antiphona Minoribus assueta : Salve sancte Pater oee. Consecravit tunc ibidem Hugolinus altare SS. Petri & Pauli. quod extra Cliorum templi iandatum suerat, Kalendis Septembris ejus-sdem anni MCCXX., ut citatus refert Augustinus, & pau Io an teoratorium Virginis Dei para . i XIX. Hinc ascenderunt in montem Alverna per decem milliaria distantem, ubi per paucos dies stetisse monet Miglius, regrediente Bono niam Cardipali, & Franeisco properante Assisium ad Comitia, quae dum Venetiis appulit per litteras indixit. Contigit autem eum fatigatum 3classiunt , parumper asellum conscendere. Subsequensi autem socius , Leonardus ab Assilio & ipse non modi eum sinus, coepit dicere intra se , y humanum aliquid passus: Non de pari ludebant parentes ejus & mei et eo ipse equitat, & ego pedester asinum ejus dueo. Haec illo cogitante, protinus descendit de asino Vir sanctus, & ait: Non, Frater, convenit ut eεo equitem, tu venia4 pedet; quia nobilior &potentior in saeculo iume suisti. Obstupuit illico Frater , & rubore suffusus, deprehensum is recognoscens procidit ad pedes ipsius, & lacrymis irrigatus, nudum exposuit cogitatum, veniamque poposcit. XL. Ut ad vallem Spoletanam pervenit, prorumpentes hinc inde exeremitoriis filii desiderato patri eum ingenti eordis iubilo turmatim
ρ.1. e. s. occurrebant, collaetantes in ejus aspectu, & congratulantes in ejus regressu. Ille e regione ad conspectum filiorum, familiariumque Sociorum intabatur in Domino, & omnibus omnia factus, confortabat pusillanimes, eonsolabatur afflictos , corrigebat di lutos , reprehendebat errones , & omnes suis exhortationibus, atque ignita loquela accendebat adcurrendam viam mandatorum coelestium,& observantiam Regulae, quam
sponte subierunt. A pluribus & potioribus Instituti professoribus acce-cii T.. pit , neque salsas fuisse querelas ad se transmissas in Orientemh,3 'ium e uti de Uicario generali Fratre Elia, idque ipse competit etiam palam in ejus vestitu, satis disicino ab humilitate & arcta paupertate, quam omni bus praeseripsit, Sc suo exemplo proposuit. Etenim coram apparere est ausus in habitu cultiori & pretiosiori, longiorisque capitii, ampliorum manicarum, dilatatis etiam fmbriis, quam pauperis&humilis professio- nis Monachus potuerit induere absque manifesta arctioris status ditanantia. Quem ut vidit Vir sanctus, animi indignationem parumper dissimul ans, petiit coram circumstantibus, ut habitum illum sibi vellet accommodare . Quod cum negare non posset, in angulum se retrahens , exutum sancto viro asportavit. Ille vero seo habitui superindutum accommodavit , plicuit, aptavit, subrugavit ad eingulum, capitium fistuoso modo obduxit capiti; deinde erecta cervire, extento collo, insato p
555쪽
ctom, sinuosa gravitate empit tumenti gressu incedere, & eum vocis boatu fratres ad talem Tolbpopaeiana obstupentes, ita salutare: Matieg- a te; deambulam e ita per medium illorum ibat ter aut quater: tandem in servore spiritus eum magna indignatione exutum habitum contumeliose longius projecit, & ad fratrem Eliam conversus, dixit di Sie incedent,ntulit& sputii Religionis Fratres. Et mutato vultu 3c gestu humiliter Smodeste in spiritus lenitate in suo pauperculo & lacero tegmine incedens; verba salutis & raritatis loquens ad Fratres, ait: Hieest incessus: & gestuv legitimorum & germanorum Fratrum Minorum . Sedit postea in medio illorum, talibusque sermonibus eos ad humilitatem & paupertatem constanter ωtandam allexit, ut qui inter omnes humilior , & prae omnibus pauper judicabatur, non sati sibi hausisse harum
virtutum videretur e Stupebant omnes ad sanisti Viri prudentiam, &discretum modum reprehendendi cum imperio & tanta aequanimitate , ut non esset in universa multitudine, squi vel obmutire auderet, nec Eliae, quamlumvis Vicarii Genetalis, causem agere. Demum omnia quae noviter introduxit Elias in ordinem, & illo absente statuerat revocavit, praeter unam illam constitutionem de carnibus non edendis, quam aliquandiu toleravit, ne videretur ingluviei favere, donee evenit quod statim
XXI. Dolente tune sancto Uiro, quod adeo cito a spiritus servore declinare, & a recta virtutis semita deviare videbantur in Religione, qui praecipui debetent esse in ejus retinendo nitore, non adeo ad haec,
quam ad suturas multas & magnas ordinis calamitates mirari debere Ostendit Dominus portentosa et sacta visione. Dum enim oraret in loco sanctae Mariae de Angelis , oeulis eius corporalibus 8c coram ipse apparuit qua clam statio, quae habebat eaput aureum, & faciem pulcherrimam, pectus & brachia de argento. ventrem & semora de aere, tibias autem deserto, pedes vero ex parte serreos, & ex parte fictiles, & erat induta sacco, ex quo humano rubore persu a multum erubescere videbatur.
Qua visa coepit vehementer admirari illius pulchritudinem indiei bilem, & ejus miram magnitudinem; insuper erubescentiam , quam habebat de
sacco, quo erat induta, exhorrebat. Et cum sic miraretur, intento
aspiciens eaput ejus pulcherrimum, & speciosam iaciem, statua ipsa locuta est beato Francisto, dicens. Quid miraris ὶ Deus misit me ad te , ut in me disceres , quae circa Ordinem tuum sunt ventura &sutura. Caput aureum, quod in me vides & sacies ista decora, est principium tui ordinis positum in altitudine Evangelieae persectionis:& lieut ipsius metalli substantia est cunctis metallis pretiosior , &locus capitis membris cunctis eminentior; ita principium tui ordinis est tantae pretiositatis propter fraternam & auream caritatem, & propter angelieam honestatem, & tantae altitudinis propter evangelicam paupertatem, quod totus mundus mirabitur. Et Regina Saba, id est laneta Mater Ecelesia mirabitur & dilatabitur in corde suo, eum videbit in primis electis ordinis tantiam Christi pulchritudinem sanctitatis,& sapientiae spiritualis splendorem , tamquam in Angelieis speculis relucentem. Et beati erunt, qui illorum primorum lapidum pretioserum, imo capitum aureorum virtutes & mores, Christo se totaliter consormantes, studuerint imitari, magis illorum coelesti pulchritudini, quam florentis mundi fallaciis adhaerendo. Pectus vero & briachia de argento
est secundus tui ordinis status, qui tanto est primo inferior, quanto est
556쪽
in serius argentum auro, dc sicut argentum pretiositatem, claritatem, &m noritatem habet magnam , sic iste status habet Fratres nobiles genere , elaros seientia, & sonoros praedicatione , S sublinaes in tantum, quod aliqui eorum ad Papatum, aliqui ad Cardinatatum , ad Episcopatum plurimi assumentur. Et quia per pectus & brachia ostenditur hominis sortitudo, in illo tempore excitabit Dominus in isto Ordine tuo homines stientia , velut argentum nitentes, & praeclaros virtute, qui tam sicientia quam vir talibus uesendent Religionem istam, & etiam universam Eeel sam a multiplicibus impugnationibus Daemonum, & a variis impulsionibus hominum impiorum. Sed quamvis mirabilis erit generatio illa, erit tamen quo ad satum priorum persectissimum inferior. Sed hie est re spectu primi status, si et argentum respectu auri. Post hos est tertius status in ordine, qui ventri aereo similabitur At se moribus aereis; quia sicut aes aestimatur minori pretio, quam argentum, ita illi destiuu tertio, erunt primis, secundisque Minores . Et quamvis tamquam aes in numerositate & multa latitudine per orbis sp tia distendentur , tamen erunt ex his , quorum Deus venter es, ergloria Religionis eorum, qui sola, quae terrena sunt, sapiunt: εcquam tum vis propter scientiam habeant linguam, tamquam essenans, &mirabilem, erunt tamen dilectores ventris 3c semorum. Heu , heu reputabuntur apud Dominum, ut ait Apostolus , sicut o sonans, aut Ombolum tinniens, quia aliis re nabunt verba coelestia, &quasi ex se more spirituales filios generabunt, & ostense aliis vitae sonte, ipsi ventre arido adhaerebunt in terra. I st istos vero erit quartus status terribilis &pavendus, qui tibi nunc ostenditur in tibiis serreis. Nam sicut serrun domat & dissipat aes, argentum , Scaurum; ita status ille tantae duritiei& ferreae pravitatis erit, quod ex frigiditate, & horrida rubigine, aeset reis moribus illius periculosi temporis, oblivioni tradentur quaecumque bona , quae caritas aurea primorum , dc argentea veritas secundorum, M aerea sive sonora loquacitas tertiorum aedificaverat in sancta Ecelesia
Dei & Domini nostri Jesu Christi. Tamen sicut tibiae sustinent corpus, ita illi in quadam sortitudine ferrea, id est rubiginosae hymerius, corpus ordinis sustentabunt. Et tam venter praedictus , quam tibiae istae ferreae latebunt sub vestibus, quia sub Religionis habitu contegentur, habitum quidem Religionis & pietatis habentes. intrinseeus autem sunt, seuerunt lupi rapaces: & isti tales solum ventri servientes, & etiam rubiginosi & ferrei, mundo quidem latentes, sed Domino manifesti, quia pretiossiima bona ad nihilum, stilicet pravae vitae malleo redegerunt; ideo
ipsi tamquam serrum diversarum igne tribulationum, & malleis angustiarum terribilium affligentur, ut non lum Daemonum , sed etiam rectorum feeuli cladibus saecularibus, & ignibus & carbonibus excoquentur, ut potenter potoria tormenta satiantur, & quia per irreverentem duritiem peccaverunt, ab irreverentibus durissime torquebuntur. Propter autem illas angustias ad tantam impatientiam movebuntur, quod sicut serrum, quod omnibus metallis resistit, sic se omnibus opponentita, quod non Qtuni potestatibus saecularibus, sed etiam spiritualibus obstinate resistent, putantes se tamquam serrum posse omnia domare , propter quod Deo maxime displicebunt. Quintus vero status erit ex parte serreum, quantum ad hypocritas supradictos,& ex parte terreum, quantum ad illos , qui secularibus ne-
gotiis se totaliter miscebunt. Et si e ut vidisti in pedibus, quod testa ex
557쪽
luto cocta , & serrum simul apparuit, quae tamen uniri nullatenus possunt, ita erit in extremo statu illius ordinis, quia orietur tanta divisio ,εc tam abominanda inter ambitiosos hypocritas , & tes eos ex luto temporalium concupiscentia carnis excoctos, quod sicut testa 3c ferrum nequibunt ex discordia maxima convenire. Et contemnent non solum Evangelium de Regulam, sed etiam testis serreis, hoe est pravis assectionibus Scimmundis conculcabunt omnem sancti Ordinis disciplinam. Et sicut testa,& serrum divisa sunt invicem, ita multi ipserum dividentur inter se intus , 3c extrae intus quidem contentiose viventes, extra vero seditionibus, partialitatibus, dc tyrannis secularibus adhaerentes; propter quod venient in tantam displicentiam omnium , quod non selum vix in terras intrare poterunt, vel morari, sed vix portare habitum mani seste, Scinulti eorum punientur 3c destruentur tormentis horribilibus per homines saeculiares, quia tam abominabiles pedes domus 8c omne solum vitabit. Hoc autem totum veniet illis, quia totaliter ab aureo capite reces serunt. Beati autem erunt illi, qui in illis periculosis diebus ad pretiosi capitis monita revertentur, quia tanquam aurum in fornace probabuntur, quas holocausa medullara coronam Meipient in aeternum. Saccus , de quo sum induta , de quo erubeseere videor , est sancta paupertas, quae cum sit totius ordinis decor de speculum , dc custodia singularis , Sc corona, & sundamentum omnimodae sanctitatis, descientibus tamen omnibus studiis virtuosis , ut dictum est siti pra, de ipse se ilicet paupertate semctissima filii degeneres erubestent, & abjectis vilibus indumentis, eligent pretiosa, & cappas varias anxie Sc simoniace procurabunt. Felices vero& beati erunt, qui usque in finem perseveraverint in his, quae Domino promiserunt. Et his dictis , statua illa disparuit. Beatus Franciscus de his
vehementer admirans, atque anxius oves suas tamquam bonus pastor praesentes 8c suturas Domino cum multis lacrymis commendavit. Qua visione , Fc aliis pluribus revelationibus habitis sutura omnia Fratrum eventa vidit, depraedixit. XXII. Miras sane δc turbulentas passa est haec paupercula Religio vieissitudines ; sed tribulationibus multis ultra hominum crevit opinionem , dissolutaque in quibusdam Provi ne iis disciplina in eisdem religiosioris notae viros quotidie excitat, qui lassatos mores reforment,dc senestentem veluti sodalitatem sueerestenti renovent propagine. Numquam, ne luctusquam fuit sine multis doctissimis 3c sanistissimis viris; atque ip hoe tempore, quo a multis impetitur, e flata non est , sed ferax huiusmodi germinis, ut absque admiratione 3c gloria dici non possit, nunc simul viginti de unius unici hujus Sodalitii illustrium sectatorum ae a examinari in Urbe ab Auditoribus sacrae Rotae Romanae, ut in apotheosim Samstorum
XXIII. Paucis post diebus, orante in vicino luco Dei servo , pulsavit nimis sestinanter ad ostium eoenobioli juvenis accinctis renibus & vestibus compositis tamquam ad iter paratus. Accedens autem ostiarius frater Maslaus, monuit non ita pulsandas aedes Religio rum, sed lente de absque nimio strepitu. Cui juvenis excusationem praetexens , Frater ignosce, inquit, longa mihi restat via percurrenda, propterea sestinavi in evocando, vellem alloqui fratrem Franciscum , ced novi orare in silva ,3c magnis inimersum contemplationibus; Oro te ut evoces fratrem Eliam, quem audio magnae prudentiae 8c apientiae virum esse, ut a quodam nie
expediat dubio. Vocatus ille venire noluit, sed cum indignatione rejecit
sonindo multidi. si sunt illius
558쪽
non recte vellis tum Fratribus .eatnIbus osci . Angelus Betna dum transuetum vestit .
eit janitorem. Haesit secum Massaeus , & cogitavit quid ageret; si negaret domi esse , mentiretur; si rem expanderet, juvenem scandalizatum iri formidabat. Dum itaque haec secum pensitaret, pulsavit ut prius adolestens , festinationem dissimulans. Accedentem vero Magaeum & resbonsurum praevenit, dicens: Frater Elias non vult accedere , vade qu*so ad fratrem Franciscum, & roga eum ut hominem ad me mittat, neque enim velim ipsum ab oratione retrahere. Accessit Massaeus, & Uirum semctum invenit in oratione haerentem , facie in coelum ereista, cui eum totam rei seriem narrasset, illeque immutato corpore , & oculis semper in coelum
fixis audisset, dixit: Regredere ad Fratrem Eliam , & jube ut alloquatur adolescentem. Intimato praecepto Eliae , aeregit iratus , aperiensque ostium in indignatione & strepitu ; quid tu visi inquit. Cui adolestens
sedato vultu: Cave carissime, ne ita turberis cholera, ut non possis mihi respondere ad interroganda . Cui Elias , die quantoeius quid velis . Et ille : Quaero a te , inquit, utrum Evangelii observatoribus , liceat de omnibus , quae apponuntur eis, prout Christus tradidit, manducare ;deinde rogo ut mihi dicas, an alicui liceat eisdem sancti Evangelii observatoribus contraria evangelieae indulgentiae .praecipere. Noluit amplius protrahere sermonem Elias , sed in saciem claudens ostiolum, dixit: Quantumvis haec sciam , non est eur tibi respondeam; vade viam tuam. Cui recedenti ait adolescens: quid tu respondeas i*noro, quid respondendum sit, ipse probe novi. Tunc Elias in cella regusus, sedata jam pastione, coepit secum cogitare, quid egerit, 3c quid vere, & sundate ad interrogata respondendum esset At quibusdam emergentibus hinc inde dubiis , quid re ivendum erat penitus nesciebat: humiliatusque animo, voluit ad juvenem reverti, in quo quidquam divinum, vel ultra communem hominum sortem visus est sibi apprehendisse; sed nullum invenit, quantumvis hinc inde in Monasterii circuitu omnia lustraverit; neque enim dignus erat, quem Angelus Dei expectaret, aut re iterato alloqueretur , qui familiariter ad colloquium invitantem superbe rejeeit. Nihil horum Franciscum latuit, cui Deus omnia in silva monstravit; de acriter reprehendens fratrem Eliam, adjecit: Male facis frater Elia, superbe repellis Angelos Dei, qui veniunt ut nos visitent 8c instruante vehementer timeo, ne tua superbia te indignum humili hae societate reddat ,& extra eam tandem moriaris. Et his dictis statim illud statutum de earnibus non vescendis annulla vit. XXIV. Apparuit autem hic Angelus Dei hac eadem hora Fratri Bernardo de .inta valle ex Hi ania redeunti juxta rapidum fluvium, quem transvadare non potuit, salutavitque eum Italico idiomate. Cujus pulchritudinem venustatemque admirans Bemardus, nee non linguanta maternam in longinquis audiens Regionibus, interrogavit, quis, aut unde esset Cui narravit, quid ei aeeiderit illa hora Assisii ,&apprehensa manu eius in opposita ripa reposuit. Videns ex mirabilibus essectibus Bere ardus Angelum Dei esse, humiliter rogavit, ut suum nomen aperiret . id quaeris , inquit, nomen meum, quod est admirabile t Et statim disparuit, reliquitque Bernardum senima consolatione repletum, ita ut quod reliquum erat itineris absque molestia praeteriret. Notatisque die, hora, &Ioco apparitionis evidenter eonstitit accedenti Assisium,
ipsium eumdem suisse Angelum, qui sibi fuit adjutorio, & Eliam voluit
XXV. Rebus jam tranquillis, & auditis hine inde, qui Uiae regi
559쪽
men exprobrabant, vel probabant, Conventum generalem coegit in sesto Michaelis Archangeli in aede Portiunculae, in quo Ministeriatu privavit araria. e. ita Provincialem Bononiensem superius nominatum , substituitque fratrem Gratianum, & a Vieariatu generali absolvit fratrem Eliam , ejusque loeo ' ereavit fratrem Petrum Cataneum secundum suum discipulum, in cujus In Comἰis, s manibus, tum propter multiplices infirmitates, tum quia alium se robu-
Itiorem, expeditioremque necessarium iudicavit ad tot regimen Fra- netata, Pelia,frum ; tune demum ut in sanctae humilitatis virtute se magis eonsolidaret si amus praelaturam omnem resignavit Fratribus capitulariter congregatis, se Iungens: Amodo sum vobis mortuus, ecce vestrum Praefatum fratrem
Petrum Cataneum,cui vos & ego deinceps humiliter obediemus. Et pr sternens se in terra ad pedes ejus ei promisit omnem obedientiam & reverentiam, tamquam generali ordinis Ministro. At dure &dolorose id audierunt Fratres, neque voluerunt, ut dum Vir sanctus viveret, qui*iam appellaretur Minister, sed Uitarius. Ille nihilominus elevans se super genua, junctis manibus, & erectis in coelum oeulis, dixit laerymabili
voce: Dom ne Gripe eommenda tibi familiam tuam, quam mihi hactenus commi Ii, di nunc propter Insirmitates, quas tu nsi Domine, euram iesus habere non valens, recommendo eam Mini is, qui teneantur in He Dieia raram te Domine reddere rationem, si quis Fratrum propter eorum neeligentiam, vel malum exemplum ,seu Reram eorrectionemperi rit. Ac deinceps quantum in se suit permansit in sublimi humilitate usque ad mortem. Non dissimiliter hoc eodem anno sanistissimus Pater Domini- cam. m. t. eus in Comitiis generalibus Bononiensibus ossicio Generalatus abdicare 'ia. se voluit, sed eapitulares renunciationem noluerunt admittere. ωι. XXUΙ. Frater vero Petrus ex iniuncto sibi ossicio curam agens Fratrum, vidensque non posse commode subveniri necessitatibus , 8cindigentiis tot Fratrum confluentium ad illam primaevam ordinis aedem, ac- eis stetitisti.
eessit ad Virum sanctum, & interrogavit: An sibi placeret, vel permitteret , ut facultates aliquae vel bona adventantium tironum reservarentur pro hospitum inopiis relevandis. Absit carissime, inquit statim anctus Pater , a nobis haec pietas , ut pro hominum quocumque impie agamus in Regulam. Subjungenti, quid igitur faciam ὶ Respondit, spolia
Virginis altare, & omnem eius extrahe ornatum: Dominus mittet, qui Matri, quod nos ex pietate indigentibus erogamus, restituat ,& firmiter eredas mage gratum Uirgini sore , ut ejus denudetur altare, quam ut in Filii sui offendamus Evangelium. Atque hine sumpta oceasione dis suse & profunde sanctam commendavit paupertatem. Forte aderat quidam ex Ministris, qui plures sibi conquisivit libros, eosque volens retinere , sed ex licentia Ac eonniventia Viri sancti, interrogavit eum, quae& qualia Fratri Minori lieeret habere Cui ille: ego ita intellifio, quod mam IIctes Frater Minor, ultra vestimentum, chordam & femoralia nil amplius debet habere, & qui necessitate coguntur, possint portare calceamenta.
Quid erso, subjunxit Minister, ego faciam de libris, quos habeo pretii
quadraginta librarum & ultra Z Respondit Franciseus: librum Evan- petii, Frater mi, propter tuos libros ego corrumpere nolo: secundum illud promisimus nihil nostrum in hoc mundo habere; tu de tuis libris saetas quod velis, mea licentia non fiet tibi in laqueum aut ossen-dieulum.
XXVII. Huic simile tune aeeidit cuidam Novitio , qui ex Vicarii generalis licentia habebat penes se Psalterium, qui dum audierat Fran-
560쪽
Non Improbat studium saer tum Euerarum. Qualet volabat PiaedicatoIes a
eiseum abhorruisse in suis nimiam litterarum & librorum eupiditatem , non sibi satisfaciebat, nisi & sancti Viri lieentia dictum possideret Psaluterium. Accedens itaque ad sanctum Virum, inquit: Pater ex licentia Patris Viearii retineo apud me Psalterium, sed ex tua illud vellem habere . Cui Vir sanctus: Carolus Magnus, ortandus, & alii Uiri potentes& famosi, praeclari evaserunt, multo sudore & labore praeliantes contra suos & fidei inimicos, Ac sancti Martyres celebrantur in Ecclesia propter eorum agonem, propter perpessas multas tribulationes & mortem. Alii vero sunt, qui nune velint horum gloriam aemulari ,& sibi famam advehere , legendo tantum illa, quae hi praeclare gesserunt. Quibus innuere voluit non tam libris, quam operibus intendendum, & inanem illam esse saniam, quae ex tumida acquiritur seientia ; veram, quae ex sane is operibus. Aliquibus interlapsis diebus, assidente igni sancto Patre Meessit tirunculus,& denuo id ipsum petierat; cui respondit: postquam cone detur tibi Psalterium, eoneu pisces & Breviarium ; hoc etiam concessis, desiderabis alia volumina ; deinde tamquam magnus doctor cathedram astendes , & humili socio imperiosa voce tonabis e Heus comes noster ager mihi talem vel talem librum. Atque his dictis eum magno spiritus servore caput tironis cineribus inspersit, deinde Dicavit bene verticem eircum circa manum ducendo, quasi ei eaput lavaret, saepius sortiter dicens: ego Palterium , ego PLalterium. Stupefacto hae actione adolestenti subjunxit: Frater, ego similiter tentatus sui de libris conquiren dis , sed ut circa hoc Domini comprehenderem voluntatem, librum sancti Evangelii praemissa oratione aperui, & statim in prima apertione mihi occurrit illud evangelicum t Vobis dato es nosse masterium regni Dei, eeteris autem in paraboias, & addidit: Tot sunt qui anxie ad scientias aspirant, ut beatus sit, qui se abstineat ab eis, ut unum Christum sciat erucifixum. Aliquoto demum post tempore facto de eodem Psalterio sermone, dixit nihil penes Fratrem Minorem proprii esse debere, neque quidquam habere praeter iam supra nominata vestimenta. Similiterque aliis in similibus respondit interrogationibus , saepissime dicens: Tantum babet homo de scientia , quamuis operatur; or res Dor tantum
es bonus orator , quantum operatur ; arbor sane ex fructibus cognoscitur
XLVIII. Quaerentibus tunc quibusdam Fratribus, utrum sibi placeret, quod litterati jam recepti ad ordinem intenderent studio sacrae Seripturae, respondit: mihi quidem plaeet, dum tamen exemplo Christi, qui magis orasse legitur, quam legisse, orationis studium non omittant , nec tantum studeant, ut sciant qualiter debeant loqui; sed ut audita saetant, & cum secerint, aliis saetenda proponant. Volo, inquit,
Fratres meos Distipulos evangelicos esse, seque in notitia veritatis proficere , quod in simplicitatis puritate eonerescant; ut simplicitatem eo lumbinam a prudentia serpentina non separent, quas magister eximius ore suo benedicto conjunxit. XXIX. His adhibitis eonditionibus, non eondemnabat, sed pro babat saerarum litterarum studium; si tamen virtutibus vacuum, & po tius ad tumorem, quam timorem Dei, ad laudem humanam, & non ad lucrum animarum exercebatur, summopere illud execrabatur. Praedi catores etiam in religione edueari voluit, habendosque summo in honore ; non tamen illos, qui sibi floriam, non Deo lucrum animarum ,
qui tumestentes de quocumque sui sermonis fructu , sibi obsunt, in qu