Phile De animalium proprietate, ex prima editione Arsenii et Libro Oxoniensi restitutus a Joanne Cornelio de Pauw, cum ejusdem animaduersionibus et versione Latina Gregorii Bersmannii. Accedunt ex eodem libro Oxoniensi non pauca hactenus inedita

발행: 1730년

분량: 384페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

281쪽

DE ANIMAL. PROPRIETATE. 24'Sermonis usis patrii quos nuncupat,

Mucrone gravidam tentet alvum murium,

Mox palpitantem viscera intra repperit Foetum, hocque dissecto invenit rursas alium, Satum propinqui seminis ceu germine.

69. DE BOBUS RETROVERSU; PASCENTIBUS.

Indum rogabam decolorem, ex Africa Soli sita sub ignibus, qui venerat: Dic eia, qui gramen retro tondent boves Istic, apricis congregati in saltibus e I Quia, inquit, ante quae pedes sint, haud vident, Quod latitudo cornuum incumbens super,

Antica non permittat ipsos cernere. DE

quam boum aliorum, sed cornua mus, &-pro , ut si alia Dissilirco by Gorale

282쪽

νHILE IAMBI

An ita voluit Versui succurrere Nihil insulsius. Sed operas pec-oasIe arbitror, ipsumque Discipulum scripsitse cum Magistro suo , vel

tende, alterutrum promittit corum indoles. q. Τουτου συν ἀργῆ-ιμ φ mi. J Nonne scribendum, Τουτω σὼν ---λ filias νάσω ardie copulandum cisci inim voce ορνη, & casus patrius pro agendi haberet patiendi significatum : Sed hoc durius certe & coactius. Αἰ-lianus , ἐμφυσα μ αὐτῆ --, αυτον ἀόν - Italoquudtur Graeei, ut ipsi Tyrones sciunt. Bersmannus & Camerarius,

283쪽

DE ANIMAL. PROPRIETATE. 231 o. D E VI PER A.

Circumplicatus compari mas vipera, Postquam peregit nuptias suavissimas, Dira peremtus caede conjugis jacet.

Namque uxor iram clam tenens, amplexibus 1 In mutuis morsu Viri caput occupat.

Illoque praegnans ipse fit demortuo. Sed paululum post scelus adolescens morae,

Materna rumpit exiturus viscera, Letum satoris Ecquid ultus fortiter xo Muraena amore & vipera ardent mutuo, . Haec

66. Hunc muraenae eum vipera Conin

gressum Rondeletius fabulosum putat , murxnaeque maritum ceniet myrum: Nescio, Mi fuis provide ex loco Aristotelis Lib. s. Cap. IO. de Hiltor. Animal. Nam illa, , v ad σμὰ pertiuere videntur , qui genero αsexu distinguitur, m. aremque habet& tuemlitain. Si de Myraena intelligendum citet , pro pol teriori τὸν scribendum esset τί . Majus autem dilcrimen inter myrum 2 murae nam constituit Aristinetes , quam inter inarem & foeminam Musdem generis coniti tui solet vulgo. Et sic etiam Athenaeus Lib. T. Convivii , ubi Aristotelis locum exscribit,& diversis Articulis de myro & muraena agit: Plura alias. Illud nunc silentio praeterire non possum, quia in rein est Aristotelis, cujus eruditionem colo : Locum Philosophi picuiorem io Libris suis legit Athe-Ii a naeus a Diuitiam by Cooste

284쪽

ΣΠ. PHILE IAMBI

naeus, quam Nos eum hodie legi-m is in Libris nostris: Scribit enim

est, in isto Capite io. Libri s p Nullibi, nullita: At ibi fuit quondam: Scilicet pro istis, a 3 is

scriptuin olim in Librishncerioribus ,

Et hoc appositum, quia sica centibus.etiam distinguuntur myrus & muraena, ut lex oppositionis& scopus Philosophi requirunt. Nunc de myri dentibus ibi agitur tantum, & de illis muraenae ne verbum protertur unum: Perperam &incondite, ut quisque paulo oculia. tior videt. Sed hoc in transitu. Liber Anglicanus hisce Titulum praefigit novam. Πιei vesως-:

285쪽

Haec ex latebris ad puellam prodiens, At illa fluminis relinquens alveum. Sed ante jungant quam vicissim gaudia, Sponsus venenum vomitione rejicit, Ac illicis canore sibili, vocat Jugalis ad lecti cupitam munera. Ambobus expletisque post libidine, Uirus resorbet vipera quod fecerat,

Subitque terrae protinus cavernulas, At humidas in aena tranat semitaS. I. DE MI IBUSDAM MAGNI sPIs CIBUS.

Prestis, aries, zygaena, pardalis, leo,

particularis , Πιο τ κητων : Dix inus .

ad principium hujus Libelli. - Apud . lenium Titulus eis nullus , &hunc ipsum do suo iterum addidit Bersmannus. Iunge AElianum Lib. 9. Cap. M. Lib. 1. Cap. I 3. Lib. II. Cap ain. & Lib. I s. Cap. 2.. t. Λέω. J Accurate hic distinUen-dus ab illo Leone, de quo AElia nus Lib. 14. Cap. 9. & Pliuius Lib. . 34. Cap. II. Ii 3, 2. Φώ. Diuiti sed by Cooste

286쪽

Σ. Ου r ελος J Hic sine dubio est Aliorum φυνησἐt. AElianuin sequi-th:r Noster , Oppianum autem sc-Cutus est AElianus: Vide Halleutica Lib i. v. 36s. & seqv. Longe diversus ab co .υναλ , de quo postea Auctor ex AEl. ano. Ibid. Μεγις ν aseis. J Lectio inepta & prava: Nam de omni . bus praecedentibus , non de uno

Physilo , hic aliquid praedicandum

videntius. Bersmannus Camerarium secutus, edidit, των μέγις εὐ- e M: Si veram lectionem potuimentollacere . verborum ordinem non mutassent boni. 3. Ei σὲ θ νοερὰ νω-&c.J Bers- mannus & Camerarius, εἰσὶν θ

Hoc nimis vagum : AElianus satis adstricte Lib. 2. Cap. I . Tα κη',

λέγωσι Ubi scribeiaduin est procul dubio : Ipse Auctor postea , Η ....in, T βίω ὐπόψιο νωμεγων το ε D: Quod exiguitatis notam praecessisse clamat: quae nulla tamen est, si retineas, quod maguum potias exhibet , quam parvum. Oppianus quem AElianus exscribere lolci, Lib. s. Halleui. V. 6s. de cetis & pisciculo

dcc. Emphatice Poeta pro more suo piscis exiguum describit :Nam post βαιὸι inis, subjungit illu

εἰ ti ia se. Exiguus est piscis, lacum sit cxiguus, non crassum ei est corpus, sed protensum , Cau daque tenuis: Ninit sigilatius. Prius βαιος Ilii. generale est, & sequentia distinctius enucleant. Rondeletius Lib. i 6. de Pitcib. Cap. II. μαιον non existimabat dici possiepiscem, cui δικας est , & λευ-nM , aut aliquid simile reponcndum

287쪽

DE ANIMAL. PROPRIETATE.

Cum mole vasti sint inertes corporis:

Cursumque dirigente cassi lumine, I Pisces per aequor praevios habent sibi. Qui .

dum suspicabatur, ne Oppianus cum Ex illorum genere etiam sit pii ci- Oppiatao pugnaret: Quo aure, vi- culus ille, si distinctio placeat. Plides nunc. Ut dixi, ita centies Op- nius anteambulonem hunc ceto- planus, quem Eruditissimus Med, rum musculum vocat: Verba sunt cus non triverat satis. Sed unde Lib. M. Cap. 37. Histor. Naturai. est, quod .ssilianus ad solum ca- s Insculas marinus, qui balaenam an-put restringat , quod Oppianus de tece it, dentes nullos hsset: sed frototo corpore scribit Id ego non iis, fetis intus os h rtum , ta lin- satis intelligo, inprimis ubi Plutarchum jungo in Libello . utrum prudentiora sint lcrrena anili esita aquatilibus , a 3-ηνερι νεανίsi μέν ἐσι κωβιῶ , τἰν θ-κνδει Φρω-

ριο, ιμπένη in Gobii sunt capite contracto . non oblongo ; tiqui κώειώδης proiit de est piscis, non potest dici προμηκει τὸν Analios Auctores in eo sequitur AElianus ' Certe illud non est apud Oppianum : Quare ab alio etiam mutuare potuit, quod ad formam capitis speEtat: Nisi distinguendum sit sorte. 7m 3σινον dic. Multi sunt pisces, qui ciniore in anticis & posticis variant:

lus Aristotelis est Nam ita Philosophus Lib. 3 Cap. I 2 de Histor. Animal. . 3 δασύπουι

hil apcri ius. Dc musculi sorma ac 'eurate Rondeletius Lib. I 6. Cap. ii. de Piscib. Quam ubi pcrpendo mirum videtur mihi, eum balaenae datum inisse ducem: Nam eadem ratio, quae ducem balaenae exigit, . si non magis, certe non minus militat in mulculo : Animal quippe est, quod balaenam magnitudine aeqnat, di pinguedine superat. N que hoc solummodo mirum, sed mirum etiam, cur Plinius tantam belluam musculum vocaverit: Nam vox diminuta hic certe non qua drat ; nec nomen Aristotelicum eam

288쪽

prodit, eum ne quidein muris ap- Plinitis, nomen detorsit, di primam pellatio in eo insit aut inesse pos- syllabam ad murem retulit 3 Si ita sit: Procul enim a mure abest μυ- sit, imperite fecerit profecto. Ego σι. & Ionge aliud sinat. Res am- haereo, & res in obscura. Visne bigua est, nec ratio nominis conia iterum apertiora λ Fors Libri Ρlistat. Sed dc Gra eum apertum non niani sunt depravati : Piscem par- est, ut dicam, quod debeo: Nam vum , qui belluarum marinarum quid illud μώe, & vocis dimidium 8 dux sit, quin recte musculum dixe- Nihil certe, nihil. Mystica non rit Plinius, dixerint filii, nullus egomo , & ca facile aliis concedo: dubito: Et hunc intelligere poliu-Visne apcitiora λ Fors levis error mus Libri 9. Capite postrerrio: Duo est in voce Graeca, & apud Aristo- alia Loca sorte Masculum habent

telem pro μώria toc legendum est pro M Iacetum, quod nomen Ari-

labrum superius est stotelis Graecum expresserit. Sic infit pili in eo in nati: Musculus au- nominibus nulla est absurditas, &tem utramque maxillam habet pilis Plinius belluam non dedit belluae obsitam, qui densiores & setis tui l- ducem, scd cum Oppiano& Aliis lis similes, oris & linguae sunt mu- sentiens . inter belluas duce indi-nimen e mare non illepide ειυς α - gmtes recte etiam retulit suum &α,διι dictus est cetus, qui Aristotelis cetum : Compendia v habet. eaque est insignis. buntisne Z cum errorcs cxcluserunt infinitos, Sic ratio nominis constat, & a pilis & ex mussaretur ita facil- istis praecipuis commode deducitur. lime enasci potuit: Nihil haesenus Quamobrem nunc denuo miror, probabilius aut paratius. Sed in- cur Plinius musculum vocaverit quies; Libro II. Cap. 37. legere belluam: An tamen ex non possumus , quia de quod in Libris suis etiam invenit musculo , qui baiamim antecedit,

289쪽

DE. φNIMAL. PROPRIETATE.

Qui fluctuum retro secantes impetum , Adversa pinnis namque pars consertium Pulsatur ingruentis undae cominus, . Hiant, canumque more lambunt, piscium IO Ut glutiant examen, dc quod affatim

Immane victus in barathrum proruit.

loquitur Auctor; & si ita etiam legere possimus , nihilominus belluam Plinius dedit belluae ducem. Fateor, ita est, si verba Plinii accipiantur , vulgo accipi solent:

quod sentio, nunquam in animum inducam, ut credam , Pliuium adeo Risse ineptum, ut piscem , qui praemasnitudine & pinMedine sua duce indigeat ipse, alii aeque magno, di si vis, aeque etiam obem apposuerit ducem. Id enim ipsa rationaturalis vetat. & nemo secerit, cui finens est sana in corpore sano. Quid igitur verba illa, qui balaenam au- recedit , explico, qui balaenam vincit., qui balaenam superat ; cujus magnitudo est tauta, ut ipsam balaenam magnitudine vincat: Ita -- recedere apud Latinos sumitur plus semel: Celeberrimus est locus Petronii in Satyrico, si nam est, inquit , haec audacia ' aut ubi=ωuras antecessura lasrecinia didicissis 3

exposuerunt perbeiae : Alia nune conquirere nolo. Ρerquam autem apposita est illa σημασία in loco Pliniano , & ipse Plinius perquam in napposite Mystaceti magnitudinem allegavit , quia mirum videri poterat belluam , cum tanta sit, dentibus tamen carere , quos ipsit sere minutissima habent: Attende, videbis verissimum esse, quod dico.

Sic tandem lux est in his spissis tenebris, & nullum inter Plinium &Alios de cetorum duee dissidium, nec quicquam etiam in illis, quae de his seripsit Plinius, ineptum aut

absonum. G. A κατόπιν τέρμινm J Bersmannus & Camerarius , A M

290쪽

i 2. Ωι Θιοφραν λόει J Videndum, an locus Theophrasti in Libris superstitibus reperiatur: Milit

J Eνα ρανεῖ verbum nihili est hoc loco : Scribe , , Erumpat sursum , feratur cum eruptione sursum. I s. Ita etiam Liber Anglicanus : Bersmannus edidit , ni v ηο-: Nelcto, qua de causa. Sed ita λrtasse Operae. n EPI 'ΔΕΛΦΙΗΟΣ ΜΕ TA&e. J IIuae voces primae in Editione Arsenii & Libro Anglicano extant , aliae a Bersmanno adjectae sunt. Et haec desumta sunt exuEliani Lib. r. Cap. I 8. Lib. s. Cap. q.

Lib. I . Cap. 8. Lib. II. Cap. I a. &χχ. Lib. I 2. Cap. I 2. & Lib. I s. Cap. II.

SEARCH

MENU NAVIGATION